mam dola- trzecie dziecko

[moustilou]

mam ochote na trzecie dziecko, ale zaczynamy budowe domu. wszyscy ktorzy
budowali sie twierdza ze to jest ciezki okres dla rodziny, dla malzenstwa.
dodac do tego ciaze i noworodka to juz chyba zapedy samobojcze.... wiec na
razie nie bedzie dziecka, a jak skonczymy budowe (jak dobrze pojdzie za 1,5
roku) to ja bede miala 36 lat, starszy syn 9 a mlodszy syn 7, jak dla mnie
duza roznica. wiec nie wiem czy zdecydujemy sie jeszcze. no i mam dola, z
zazdroscia patrze ma kobiety w ciazy, na malenstwa przy piersi...przejdzie mi?

[andziulindzia]

Dół ci przejdzie na pewno ale ochota na dziecko niekoniecznie

Ja ma siostry dwie: jedną 3 lata młodszą a drugą 11 lat młodszą i
wiesz co? Jestem bardziej zżyta z tą młodszą. Moja mama miała 36 lat
gdy ją urodziła. Jeszcze wiele przed tobą!

[doros1]

Yyyyyyy.....mi przeszło.W pewnym momencie miałam takie zapędy.Ale jak obaj znów
zaczęli chorować,znów nieprzespane nocki a ja w dodatku muszę w końcu zająć się
swoją karierą zawodową to stwierdziłam ,że zostajemy przy układzie 2+2.Tylko
jak nigdy (po 2-giej ciąży) nie patrzyłam z zazdrością na ciężarne.Maleństwo
przy piersi..ok..rozczula mnie.Ale jak czasami widzę siniejącego ze "złości"
noworodzia, to skóra mi cierpnie na plecach...nigdy więcej!

[mamuletka]

ech ciągle zazdroszczę ciąż i małych dzieci, jestem nieźle
pokręcona... moi chłopcy mają 4,5 i 2,5 roku a ja ciągle i stale i
od dawna myślę o kolejnym i marzy mi się córka. Nistety mój mąż o
tym nawet nie chce słyszeć. Sami się budujemy właściwie wykańczamy
dom, ale my budowę powierzyliśmy firmie i specjalnie nawet ich nie
kontrolowaliśmy bo czasu nie było i zresztą to 100 km od nas.
Pogodzić się wszystko da trzeba tylko mieć siłę
czy Ci przejdzie to nie wiem mnie nie przechodzi mam tylko chwilę
ulgi a potem znów mnie dopada.

[anna_sla]

weź sobie niemowlaczka pod opiekę jako niania (jeśli nie pracujesz). Ja wzięłam
roczne dziecko i zdecydowanie przeszło mi. Mimo, że moje bliźniaki mają tylko 2
lata ja z wielka radością witam kolejny rok ich życia czując się wreszcie
wygodniej w tej sytuacji. To roczne dziecko, które mam pod opieką sprowadziło
mnie mocno na ziemię z obłoków i teraz już wiem, że więcej nie chcę Nie chcę
do tego wracać

[moustilou]

juz o tym myslalam w chwili desperacji nawet jest w rodzinie jedno malenstwo
3 tyg ktore za kilka miesiecy bedzie potrzebowalo opiekunki. ale nie, po namysle
doszlam do wniosku 1. to nie to samo 2. jezeli mam pracowac to jednak chcialabym
wykorzystac moje dyplomy.
oczywiscie ta olbrzymia chec napada mnie falami, wystarczy jednak ze chlopaki
wyprowadza mnie z rownowagi i juz mysle po co mi jeszcze wiecej 'wyprowadzaczy'!
na razie katuje sie programami o kobietach w ciazy i rycze. i probuje podejsc do
tego racjonalnie, pozyjemy zobaczymy.
anna_sla, kiedy moj mlodszy mial 2 lata ja tylko wspolczulam kobietom w ciazy i
mlodym matka i mowilam - nigdy wiecej! teraz moi maja prawie 7 i 5, obaj chodza
do szkoly i sa bardzo 'dorosli'. mam chyba za duzo wolnego czasu i glupie mysli
przychodza mi do glowy

[syllllwia]

po pierwsze to zazdroszczę każdemu kto zaczyna budowe swojego
własnego domku, ja po prostu marze o tym, moze nie wiem co tak
naprawde czekałoby mnie, ale jednak...
ja też marzyłam o trzecim dziecku i jeszcze nie jest powiedzane do
końca ze nie bede sie starała o 3 tylko może troszke później, no
chyba ze zdarzy sie wypadek przy pracy.
na twoim miejscu zrobiłabym tak, ze w momencie kiedy budowa i
urzadzanie zblizałoby sie ku końcowi wtedy postarałabym sie o
dziecko

[kamienna5]

Ja myślę, ze to piękne to pragnienie w kobietach, aby nosić kolejne
dziecko. bardzo mi się cieplo zrobiło na sercu, jak czytam twoje
posty o tym pragnieniu

A co takiego moze sie zdarzyć, jak zaciążysz???? No co???

[natalia433]

ja zaczęłam myśleć o 3 dziecku kiedy moja najmłodsza cóka miała rok,
ale wszystko było przeciw, mieliśmy tylko dwa pokoje, ja wlasnie
załozylam własną działalność, minęło kilka miesięcy, starszak
chodził do przedszkola, młodsza miała świetną nianie na kilka
godzinek dziennie, ja urządziłam sobie biuro u męża w sklepie i
miałam prowadzić sprzedaż internetową a tu nagle okazało się że
jestem w ciązy! w pierwszym momencie świat się zawalił ( mimo iż
zawsze chciałam mieć trójkę) to nie był jednak dobry moment, ciąża
trudna z pobytami w szpitalu, cholestaza, anemia, na usg wychodziło
że mała może nierozwijać się prawidłowo.... urodziłam zdrową córkę,
wniosła do naszego zycia tyle dobrego, emanujemy szczęsciem odkąd
mała jest z nami,wszystko super się ułozyło. Dziekuje losowi każdego
dnia za tą kruszynkę.

[moustilou]

dzieki dziewczyny za odzew, mimo ze temat byl juz walkowany 100 razy!
z jednej strony im wiecej mysle na ten temat tym wiecej znajduje argumentow na
nie. ale serce co innego wola...tylko czy zawsze trzeba sluchac serca??
na pewno nie zdecyduje(my) sie teraz, z tego powodu ze ja mam po porodzie
sklonnosci do depresji, malej ale uciazliwej. chce Trzecie, ale nie za wszelka
cene - nie za cene rownowagi i milosci w rodzinie ktora juz jest. moze nie
rozumiecie o czym mowie, ale kto przeszedl choc troszke taka depresje zrozumie!
jestem nie do zycia dla otoczenia, a najbardziej dla meza ( I NIE WIEM
DLACZEGO!!) dlatego po prostu nie moge teraz...
a dodatkowo mam wielki strach w sobie ze to Trzecie bedzie chore. wiem ze
totalnie nieracjonalne i z tym jeszcze umialabym sobie poradzic, niemniej jednak....

[real.samosia]

Natalio. Cieszę się,że trafiłam na Twój post. Ja właśnie okropnie
przeżywam fakt ,że jestem w 3 ciąży. Mam dwoje dzieci 7 i 3,5 roku.
Nie wiem jak przyjmą nowe rodzeństwo - oboje potrzebują wiele uwagi
i czułości. Poza tym tyle nowych obowiązków...jestem przerażona.
Twoja wypowiedz to światełko w tunelu!

[moustilou]

wsrod naszych znajomych jest kilka par ktore zdecydowaly sie na 3 dziecko i
oczywiscie zachecaja, bo jest super... a nawet jedni maja 4 mimo tego ze oboje
baardzo duzo pracuja, wlacznie z dlugimi wyjazdami za granice i ciezkich
przejsciach z 3cim dzieckiem. podziwiam i zazdroszcze!
wpadka w naszym wypadku jest praktycznie niemozliwa, mam mirene, a szczerze
mowiac wpadka bardzo by mi pasowala
do tego moj maz mnie troche 'nakreca' bo z jednej strony tez mowi ze nie teraz,
a z drugiej czesto cos wtraca na temat Trzeciego ( chlopcy czesto pytaja kiedy
bedziemy mieli dzidziusia). w planach domu nie ma 3 pokoju, ale... wlasciwie
jest....
Zobaczymy. w tej chwili dom zabiera nam duzo czasu.

[mamanadii]

Wybudowaliśmy własnymi siłami dom (bez pomocy firmy która by się całością zajeła) w przeciągu roku czasu. Pół roku z tego okresu byłam w ciazy i z wielkim brzuchem latałam i dogladałam dekarzy. A drugie tyle czasu spędziliśmy z niemowlakiem na wykańczaniu domu. Fakt,że równie często mała była bywalczynia hurtowni budowlanych co parków, ale się udało. I nie było specjalnie ciężko.

[marcelaga]

Moustilou...

[malabru]

To jeszcze ja dodam swoje dwa grosze.
Jest taka jedna prawda moim zdaniem fundamentalna.
Chyba z wyjątkiem pierwszego dziecka tak naprawdę nigdy nie ma
dobrego czasu na to, żeby urodzić kolejne. Gdy człowiek próbuje
świadomie podjąć taką decyzję, to ZAWSZE wychodzą mu jakieś
argumenty na nie.
Ja mam trójkę dzieci. Zawsze chciałam mieć tyle. Ale podobnie jak w
przypadku Natalii moje 3 Maleństwo też pojawiło się nie w czas. Niby
chciałam, niby się staraliśmy, ale jak doszło co do czego to
ryczałam mężowi w słuchawkę, bo w tamtym momencie byłam przekonana,
że zaszłam w ciążę w najgorszym możliwym momencie.
I co? I wszystko się poukładało wyśmienicie.
Bo prawdą również jest, że dziecko (to nienarodzone) ma zadziwjającą
zdolność układania wszystkiego wokół siebie tak, żeby po narodzinach
było mu jak najlepiej. Po prostu człowiek mimowolnie zaczyna myśleć
innymi kategoriami. Wie, że ma ograniczony czas, żeby wszystko
przygotować, pozamykać pewne sprawy. Lepiej się organizuje i
sprawniej robi wszystko to, co jest do zrobienia.
Jeżeli czujesz, że chcesz mieć jeszcze jedno dziecko to kieruj się
sercem a nie rozumem, bo rozum zawsze znajdzie jakieś ale. Wszystko
i tak się dobrze poukłada.
Jeżeli wiesz, że po porodzie masz depresję, znasz swój problem a to
jest bardzo dużo. Łatwiej jest walczyć z wrogiem, którego się zna. I
choć pewnie depresji będzie trudno zapobiec, to jeśli będziesz się
jej spodziewać to i mąż i rodzina będą w stanie Ci pomóc przetrwać
ten trudny okres. A może nawet lekarze będą w stanie zminimalizować
jej skutki. to wszystko moim zdaniem jest do przeskoczenia. Trzeba
tylko chcieć.
Więc jeśli bardzo chcesz, to po prostu IDŹ ZA GŁOSEM SERCA a
wszystko będzie z pewnością dobrze!

[moustilou]

malabru, no ladnie przez ciebie poryczalam sie!!
wiem ze macie duzo racji, ale minelo troche czasu, kryzys minal i biore to
wszystko na rozum jednak! mojego meza mozna zaliczac do pracoholikow, oczywiscie
w zyciu sie do tego nie przyzna. w tygodniu niewiele sie widzimy - wstaje
najpozniej o 6 wraca czesto kolo 21. dojezdza do pracy ponad godzine (ale to
jego wybor, chcial tego bo chcial mieszkac tutaj gdzie jestesmy) pracy nie
zmieni na 100%, a ja nie bede mu stawiac ultimatum - ta praca to praktycznie
jego 3 dziecko, kocha ja. a ze jest jedynym zywicielem, to niech przynajmniej
robi co lubi. w tym wszystkim Trzecie zrobilabym 'sobie sama' jego i tak nie ma.
a ja chcialabym zeby to bylo dziecko milosci. chcialabym nacieszyc sie ciaza,
porodem i niemowlakiem. i zeby on tez sie cieszyl!!!! zebysmy mogli razem
chodzic na zajecia z haptonomii urodzic wspolnie, mimo ze wiem ze bede musiala
miec cesarke i takie inne bzdurki....
czasami lepiej poczekac na odpowiednia przynajmniej bardziej odpowiednia chwile!
i tak bede myslec do nastepnego kryzysu, pozniej znowu sobie porycze i znowu
bedzie lepiej, a kiedys przyjdzie czas i bedzie albo nie bedzie Trzeciego
smutne to troche, ale nie do konca...

[basia_j]

Ja mialam dola jak sie dowiedzialam ze bede miala trzecie dziecko poniewaz
budowa tyle co miala sie rozpoczac...Brak pomocy rodzicow ( bo ich nie mam) ,
praca moja i meza , potem moj fatalany stan w ciazy , dzieci chodzace samopas,
syf w domu, ale....zly stan minal, ja jestem szczesliwa ze bede miala trzecie
dzieciatko, choc na pewno mezowi jest ciezko bo sam musi wszystkiego pilnowac,
ale dajemy rade i mysli samobojczych nie mielismy, boo kolo nas dwie iskierki
biegaja ( 5l i 3 l).

Wsluchaj sie w glos serca!!

[lodziazero]

e tam, dom jak dom... na pewno sie wybuduje....
a ty tego w ogole nie bierz pod uwage w planach dzidziusiowych

[chubus]

ja zaczełam budowe jak bylam w ciazy z Maksem-znaczy
procedury,dzialka itp.Fundamenty wylaliśmy w sierpniu 2007, we
wrzesniu byłam w 3 ciąży z Lisą.w zeszłym tygodniu odebraliśmy
klucze od generalnego kretyna i teraz drobne poprawki i
przeprowadzka.Powiem szczerze-była ciężko,zwłaszcza że ciąża z
problemami,dwójka maluchów w domu(4 i 2) ale daliśmy radę))
oczywiscie była spięcia miedzy nami,zwłąszcza,że mąz na budowie na
drugim koncu wawy a ja sama z 3 w domu(dwa diabły i maleńki aniołek)
ale naprawde mozna to przeżyć będąc w ciązy i potem.

ps.na euro wstrzelamy sie z 4 albo parką:-)))

[chubus]

[moustilou]

wlasnie w tej chwili nosze od 2 godzin w chuscie 6 tygodniowe malenstwo ktore
spi caly czas jak aniolek..... wszystkie moje twarde postanowienia uniosly sie
sie w gory jak poranna mgla, ech, znowu bedzie ciezko....
zrobilam nawet obiad dla dzieci z malenstwem na brzuchu chusta jest swietna!!

[ewetka]

Jako kolejna matka potrójna napisze o sobie. W tej chwili mam
5-latka, 3-latka i roczniaka.
Trzecia ciąża spadła na mnie jak grom z jasnego nieba. W głębi duszy
pragnęłam trzeciego dziecka, ale zdrowy rozsądek i mąż mówili
wspólnym głosem: NIE! Kolejne dwie kreski przyprawiły mnie i męza o
rozpacz. Właściwie to mąż szybciiej się z tym pogodził niż ja. Teraz
młoda jest oczkiemw głowie całej rodziny. Ma w sobie tyle radości,z
epowala wszytskich. Ja na ogól jestem sama,mąż pracoholiki fantasta.
Bez reszty poświęca się swojej pracy a zarazem pasji. Nie jest
lekko. Ale gdybym miała cofnąć czas? Za nic w świecie nie
zrezygnowałabym z Oli. A też nie było rożowo, bo młoda w 30 tygodniu
odwróciła się na dupsko, przez to miałam cc. Połóg po cesarce z
dwójką maluchów (4,2 lata) nie był lekki. Młoda po położeniu
pośladkowym miała dysplazję. Z dysplazji jest wyleczona, mimo
opóźnienia ruchowego przez rozwórkę dogoniła rówieśników i na dwóch
nóżkach tupta sobie od ponad miesiąca. Ajak widzę jak moje maluchy
tulą się do siebie to wiem, ze warto było.
Działaj dziewczyno, nie odkładaj tego, wszytsko się jakoś poukłada

Chusta to jest to!

[malabru]

Ja też noszę Zosię w chuście! Rewelacja. Żałuję, że nie znałam tego
wynalazku wcześniej!
Chusta tak bardzo ułatwia życie, że tak naprawdę spokojnie można
sobie poradzić z trójką dzieci z małą różnicą wieku.

[e.tm]

Podpisuję się pod tym u mnie co prawda 2 ale chusta uratowała mi
życie...nie wyobrażam sobie życia bez chusty, tego ciepła, bliskości
i czasu dla drugiego dziecka - bezcenne

[mama_mia2]

ja wlasnie widzialam takie zdjecie, ze dwojka dzieci w podwojnym
wozku a trzecie w nosidle.
ja nie wiem co bym zrobila, gdzie stam mi swita trzecie ale chyba
juz nie, moze los zadecyduje??

trzecie w drodze..

[benignusia]

różnica bedzie jakieś 19 do 20 m-cy,niecałe 19 miedzy Emilką a
Julkiem.
do końca przekonały mnie wasze posty....i tekst że nienarodzone
dziecko ma zdolność układania wszytkiego wokoło......i cały ten
postbardzo chciałam trzecie ale miałam też wielkie wątpliwości,bo
obecnie mieszkam w UK i niemam NIKOGO do pomocy........termin
sierpień
pozdrawiam

[moustilou]

GRATULUJE! zazdroszcze i podziwiam!

[moustilou]

ja nadal w prawie tym samym punkcie co wczesniej. jestem na etapie wymiany
'zabezpieczenia' . teoretycznie powinnam to zrobic 24.12, lekarz powiedzial mi
ze mam ok 6 mies poslizgu. a maz: 'acha, juz widze o co ci chodzi...' - z
usmiechem wiec nie jest tak zle. a ja sama nie wiem czego chce.... jutro
zdzwonie do lekarza zeby umowic sie na wymiane... chyba ze zapomne... ech
kobieto...

[malabru]

Gratuluję! To wspaniała wiadomość!
Dasz sobie radę! Na pewno!
Moim zdaniem z trzecim dzieckiem jest najłatwiej sobie poradzić.

[rundelduda]

Kochani rodzice
Dziękuję, że wlaliście we mnie otuchę. Mamy dwie córeczki (4 i 2
latka) Na początku marzyliśmy o piątce pociech, ale przy pojawianiu
się każdej z córek założenia malały o jeden. Chcielibyśmy więc mieć
jeszcze jedno dziecko, ale w nieokreślonej przyszłości.
Zastanawialiśmy się, czy lepiej będzie zaczekać, aż dziewczynki
trochę podrosną, a ja wróciłabym do pracy na jakiś czas... a może
właśnie pospieszyć się, aby te kilka lat dłużej być razem. Tę
rozterkę pozostawiliśmy samej sobie do własnego rozpatrzenia. Od
dwóch dni dziwnie się czuję, jeszcze nie wiem czy mam doła, czy nie.
Mam wrażenie, że rozterka właśnie się rozpatrzyła... Dziś zrobimy
sobie test

[atilda]

Ja mam parkę 5 i 2,5 roku i właśnie zdecydowaliśmy się na trzecie!
Też nie wiedziałam czy lepiej teraz czy za pięć lat, kiedy skończę
kolejną szkołę i troszkę popracuję! Ale doszłam do wniosku , że
lepiej teraz bo jestem"wprawiona" a za pięć lat dzieci będą już
duże, samodzielne i nie będzie mi się chciało pakować w pieluchy-
człowiek przyzwyczaja się do wygód! A pozab tym latka lecą a już mam
31 lat!

[joxanna]

Teraz wyciszysz, ale budowa się skończy, znów więcej czasu, starszaki jeszcze
starsze.... a trzeciego ciągnie nie ma....

Ja głosuję za dzieckiem

[yula]

Ja czuje sie tak samo, serce chce a rozum nie pozwala. Dzieciaki mają już 6 i 4
lata, a mi coraz bardziej sie chce niemowlaka. Ale mieszkanie mamy malutkie,
jeden pokój i czy to sie kiedyś zmieni nie wiadomo, a do tego starszak ma swoje
problemy i potrzebuje swojego kąta wydzielonego dla nauki, a to graniczy z
niemożliwością już teraz Więc świadomie nie zdecyduje, jedyna możliwość to
wpadka a to też graniczy z cudem, chociaż niemożliwe nie jest