za młody na dziadka?

[maltom69]

Witam, mój teść (lat 55) ma dwie wnuczki w wieku 2 i 3 lat, jednak
nie pozwala nazywać się dziadkiem, słowo to jest zakazane, nie można
tak mówić o nim i do niego nikomu, dziewczynkom każe mówić do siebie
po imieniu. Nie możemy też odwiedzać go w Dzień Dziadka… trochę
czasu musiało upłynąć, żebym się do tego przyzwyczaiła,
zaakceptowała, co nie znaczy zrozumiała. Trochę mi przykro – może,
to moja tęsknota za dziadkiem, którego sama nie miałam? Moja 3
letnia córka mówi dziadek, kiedy go nie ma, do niego zwraca się
wyłącznie po imieniu. Ciekawa jestem, co sądzicie o takiej postawie?
Czy to kryzys wieku średniego, pogoń za młodością czy jakaś inna
przypadłość? Czy też macie takie przypadki w rodzinie? Jak reagują
Wasze dzieci? Pozdrawiam

[asia.sthm]

Kryzys wieku sredniego powinien juz tesciowi przejsc, a skoro nie
przechodzi to ma problem z samoocena. Ja bym mu darowala, to nie
jego wina lecz wpojone przeswiadczenie, ze cos z zewnatrz moze go
postarzyc. Gdyby ktos mogl go przekonac ze przy mlodej duszy
nazywanie sie dziadkiem dodaje mu tylko uroku.
Dziewczynkom bym tlumaczyla, ze dziadek to dziadek bez wzgledu jak
sie do niego zwracaja. A dziadek nie ma prawa robic awantury jesli
sie ktorejs wymsknie zabronione slowo
Ty zas cala sprawe traktuj z przymruzeniem oka, nie ma innej rady.

[alika77]

zgadzam sie z przedmowczynia, tesc ma jakies kompleksy i tyle, nie
ma co szarpac sobie o to nerwy, odpuscic i tyle. moze jak zobaczy,
ze nie robicie z tego problemu to za jakis czas dojrzeje i sam
poprosi, zeby mowic do niego "dziadek". Moi rodzicie zostali
dziadkami w wieku 50 (mama) i 52 lat (tata) i to podwojnymi, bo brat
i ja mamy dzieci z jednego roku, ale zawsze sie z tym obnosili z
duma, chociaz moj tata czasem sie smieje, ze on nie jest dziadkiem,
tylko mezem babci, bo dziadkiem to on bedzie jak sie doczeka wnuka
(na razie sa dwie wnuczki). Ale za to mam w rodzinie ciotke, ktora
swojej corce kazala mowic do siebie "ciociu" w miejscach
publicznych, bo uwazala, ze jak mala powie do niej "mamo" to bedzie
ja to postarzalo Ale chyba potem zmadrzala, bo obecnie kuzynka
mowi do niej normalnie

[mika_p]

I mój teść, i mój ojciec, byli młodsi od twojego, kiedy mój Pierworodny był w
wieku twojej córki. I od początku tytuł im się należał i nigdy żadnemu do głowy
nie przyszło, żeby robić jakieś wygibasy.
Tak samo i moja mama, i teściowa, bez oporów zaakceptowały bycie babcią.

[jaka.to.melodiaa]

"Trochę mi przykro – może,
to moja tęsknota za dziadkiem, którego sama nie miałam?"

przeciez one MAJĄ. nie szukaj problemów gdzie ich nie ma.
nie lubi to jego sprawa, jesli ty przyjmiesz to naturalnie to dzieci tez.

[kol.3]

Cóż, osoby w wieku potencjalnie dziadkowym, które nie dopuszczają
myśli, że mogą być tak nazywane są po prostu śmiesznawe.

[maltom69]

Cóż macie rację… pięknie powiedziane/napisane asia.sthm . Dystans
na szczęście posiadam (już), relacje też mamy dobre. Tak to jest, że
nam przykro, jeśli, ktoś nie spełnia naszych oczekiwań, ale nie musi
przecież. Tak, więc jak pisałam toleruję, akceptuję zrozumieć nawet
mogę – po głębszej analizie, – ale zdanie mam inne na ten temat. A
dzieciom życzę dziadków i babć a nie Adamów i Kryś.

[kol.3]

Bycie dziadkiem to stan prawny i nic tego nie zmieni.

Osobiscie sądzę, ze jest pretensjonalny

[sir.vimes]

a jego postawa dość żenująca i nadmiernie egocentryczna.

Zakaz odwiedzania w dzień dziadka jest po prostu śmieszny.

Nie chce być dziadkiem - spoko, niech sobie nie będzie, ale nie można mieć
ciastka i zjeść ciastka. Kiedyś zapragnie być właśnie "dziadkiem" i przekona się
, że jest po prostu "jakimś wujkiem". A lat mu to
nie-bycie-dziadkiem-mówcie-mi-Zdzicho nie ujmie.

[aluc]

z jednej strony uważam, że panu odbiło i że jest to wyjatkowo
niesympatyczne wobec wnuków, z drugiej strony mówienie do mnie
"ciociu" przez moich siostrzeńców jest zakazane pod karą śmierci

[jakw]

A ktoś się go pytał, czy chce już zostać dziadkiem? Widocznie
nie może się pogodzić z tym, że już taki "stary". A takie problemy
to pewnie można zrozumieć jak się samemu zostało już jakąś babcią.

Stary?

[sir.vimes]

Dziadkiem, jak ktoś się mocno uprze, można bez problemu zostać przed 40

Widocznie
> nie może się pogodzić z tym, że już taki "stary".

[megibatorowicz]

Sama nie wiem dlaczego tak zależy mu na nie byciu dziadkiem.... Ale
tak jak juz ktoś napisał - ja też nie pozwoliłam nazywać
sie "ciocią" przez moich siostrzeńców i bratanków ... w sumie nie
było jakiegoś poważnego powodu, a to "nie pozwolenie" nie było pod
karą śmierci, ale zauważyłam że dziaciakom sie podoba, a teraz po
latach, mam z nimi lepszy kontakt gdy mówią mi po imieniu, taki
bardziej osobisty i luzacki myślę.
Ale mówienie do dziadka po imieniu.... chyba jednak nie
przekonałabym się. U mnie zawsze będzie dziadziuś, nie dziadek
nawet. tak jakos mamy, że nie ma dzidków, ciotek...są dzidziusiowie
i ciocie...

[megibatorowicz]

PS - Miało być :
tak jakos mamy, że nie ma dziAdków, ciotek...są dziAdziusiowie i
ciocie...

[jakw]

sir.vimes napisała:

> Dziadkiem, jak ktoś się mocno uprze, można bez problemu zostać
przed 40
>
Ale to ze 4 osoby muszą się "uprzeć" - najpierw dziadkowie, a potem
rodzice owego wnuczęcia/wnucząt

[wiu]

Maltom,

a może on ma problem z akceptacją związku swojego syna z tobą?
Może "ma jakies wąty" co do waszego "wczesnego" rodzicielstwa?

[maltom69]

Wiu,
dwaj jego synowie, posiadający potomstwo, są po trzydziestce (ja
też), więc to raczej on wcześnie się o nich postarał. Po naszym
ślubie dopytywał się wręcz, kiedy dzieci i czy w ogóle. Tym bardziej
nas zaskoczyła jego reakcja a wiek na bycie dziadkiem – jak
zauważyłyście – ma zupełnie normalny i przeciętny. Najwidoczniej
udaje, że czas się zatrzymał… tylko, po co i przed kim? Hm chyba, że
on się z lękiem dopytywał o te dzieci a nie nadzieją

[gosik_26]

no zupełnie, jakbym czytała o swoim dziadku - tacie mojego taty...
kiedy ja i brat bylismy mali też mieliśmy zakaz nazywania go
dziadkiem i powiem szczerze, że nie pozostało to bez wpływu na nasze
relacje z nim; bardzo rzadko go odwiedzaliśmy, a jeśli już, to były
to wizyty bardzo oficjalne - żadnych zabaw, przytulania, itp;
mieliśmy na szczęście drugiego dziadka - kochanego, prawdziwego
dziadzia, który nie miał nic przeciwko, żebyśmy nazywali go
dziadkiem i chwalił się wszystkim, jakie ma cudowne wnuczki;
niestety życie nie jest sprawiedliwe - mój prawdziwy, kochany
dziadek zmarł, kiedy ja miałam 7 lat, a ten drugi żyje do dziś; ma
już trzecią żonę, córkę młodszą ode mnie i ma się dobrze;
pozdrawiam,
gosia