Czy przy drugim dziecku nabieramy dystansu?

[lilly80]

Dziewczyny pomozcie!! Moja corcia po 2 dniach w zlobku zalapala
angine i goraczka meczy ja juz 4 dzien. Ja nie spie, nie jem i
jestem caly czas spieta. Wpatruje sie w nia i ciagle pytam co ja
boli. Serce mi peka bo mala nie chce jesc bo ja boli gardelko.
Moje pytanie do Was doswiadczonych juz Mam brzmi czy gdy przyjdzie
na swiat drugie dziecko to nie bede AZ TAK tego wszystkiego
przezywac? To co teraz sie ze mna dzieje to MASAKRA.
Z gory przepraszam za zawracanie glowy (non stop).

[anna_sla]

na mur beton Nad pierwszym dzieckiem trzęsłam się, sprawdzałam czy oddycha,
płakałam jak chorowało, jak wariat jakiś przeszło mi wraz z urodzeniem się
kolejnych potomków. Nawet szpital chyba mnie już aż tak nie rozbija..

[lilly80]

Dzieki kochana. Nawet nie wiesz jak bardzo mi dzis pomoglas.

[smilodona]

Przy drugim dziecku nabrałam dystansu do wielu rzeczy (sterylizacja
butelek, rozszerzanie diety, zostawianie dziecka u dziadków
itp.)...ale do chorób nie udało mi sie nabrac dystansu; za każdym
razem przezywam je tak samo Przejmuję się tym i zamartwiam
niestrudzenie od 5 lat.

Wiem, wiem, nie pocieszyłam Cię...

[doros1]

Podpisuję się , niestety( chyba Cię nie pocieszę), pod Smilodoną . Przy
drugim dziecku wyleczyłam się z perfekcjonizmu, z pokorą znoszę ataki furii raz
4-latka raz 2 latka. Ale za cholerę nie umiem wyluzować gdy chorują. Wstaję
często w nocy(nawet gdy chłopcy nie kwękają) i nasłuchuję czy oddychają,czy nie
płytko i szybko, badam tętno, mierzę temperaturę ....normalnie czubek .Ale
może to wynika z przykrych doświadczeń z ostatniego roku...starszy obserwowany
jest w kierunku astmy oskrzelowej, ma poinfekcyjne zapalnie mięśnia
sercowego.......a w dalekiej rodzinie zmarło 6-cio m-cze niemowlę ...miało
"tylko" katarek ..
Panikuję, wyolbrzymiam problem choroby, sama jestem już zmęczona tym swoim
zachowaniem.

[malabru]

Tak naprawdę to trudno stwierdzić, bo dużo zależy od Twojego usposobienia.
Ja np. pod wieloma względami (głównie zdrowotnymi) byłam dość wyluzowana od
samego początku, ale to chyba dlatego, że mam mamę pediatrę i odkąd pamiętam
byłam uczona, że gorączka czy choroba to nie koniec świata i można sobie z tym
spokojnie poradzić.
W innych kwestiach zdecydowanie wyluzowałam. Np. przestałam prać ubranka w
proszku dla dzieci, nie kupuję oliwek, mydełek itp. Nie przewijam niemowlaka 15
razy dziennie a szczególnie w nocy.
Przestałam się też przejmować wieloma radami w stylu:
- nie śpij z dzieckiem, bo się przyzwyczai,
- nie noś za dużo na rękach
- nie dawaj smoczka bo będzie miało krzywy zgryz
- ustaw dziecku godziny spania...
tych rad jest cała masa, a teraz wiem, że każde dziecko jest inne a i na
odzwyczajenie od spania z rodzicami czy ciągnięcie smoczka są dobre metody,
które nie frustrują ani dziecka ani rodziców.

A tak zmieniając trochę temat, to czy Twoja córeczka jest na jakimś antybiotyku?
Mój syn w wakacje złapał anginę i musieliśmy po dwóch dniach zmienić mu
antybiotyk, bo po 4 dawkach leku temperatura ciągle mu rosła do ponad 39C.
Anginę leczy się zwykle antybiotykiem ze względu na ryzyko powikłania
prowadzącego do zapalenia uszu.

[mbkow]

nabralam dystansu tak ogolnie. ale choroby to choroby, do tego dystansu sie nabiera, jak dzieko zaczyna chorowac mniej moj drugi synek byl wczesniakiem i od razu sie cieszylam, ze jest drugi z kolei. wiedzialam, ze gdyby byl pierwszy, to bym swirowala i pewnie spala w samochodzie pod szpitalem
lilly80, nie rob takich rzeczy jak "nie jem, nie spie". sporoboj przegonic te strachy, bo one robia z Ciebie matke skoncentrowana na swoich lękach. zamartwaisz sie, nie jesz, nie spisz, a tu malenstwo w brzuchu juz tak samo wazne jak chora corcia. a corcia tez widzi i czuje, co sie z Toba dzieje... pewnie lekki wkurw Cie bierze, jak sie to czytasz, ale tak jest. mnostwo 'zaciskania zebow'.
super, ze sie tym dzielisz i chcesz cos z tym zrobic. jezeli Ci to pomaga, to pisz!
trzymam kciuki za szybkie wyzdrowienie corci i za Ciebie wraz z niespodzianka!!!

Dziekuje dziewczyny, jestescie WIELKIE

[lilly80]

bardzo mi pomoglyscie.
Apropos mojej corci to jest ona na Augmentinie i dzis wlasnie mija 5
dzien przyjmowania a temperatura przed chwila mierzona wynosi 37,6
wiec nie wiem juz o co chodzi, aczkolwiek robilismy najpierw
antybiogram i Augmentin okazal sie lekiem trafionym.

[malabru]

WOW antybiogram!
Super! Gratuluję dobrego lekarza. Słowo, piszę jak najbardziej poważnie. Rzadko
się zdarza, przynajmniej w moim otoczeniu, aby lekarz zlecał antybiogram. W
takim razie nic się nie martw. A 37,6 to nie jest żadna temperatura. Naprawdę.
To zaledwie stan podgorączkowy. Temperaturą to należy się martwić jak przekracza
38,5. Wszystko poniżej u małych dzieci nie kwalifikuje się jeszcze do podania
leku przecigorączkowego.
37 z kreskami to dziecko może mieć też po intensywnej zabawie albo po dniu
pełnym wrażeń. Więc bądź dobrej myśli

[anna_sla]

a co to jest antybiogram??

[lilly80]

anna_sla napisała:

> a co to jest antybiogram??
>

Antybiogram, badanie laboratoryjne, mające na celu określenie
wrażliwości obecnych w próbce bakterii na antybiotyki. Bakterie z
pobranych wydzielin, np. z plwociny, hoduje się na specjalnych
pożywkach i bada się ich wzrost w obecności różnych antybiotyków.
Antybiogramy wykonuje się przy ciężkich lub nawracających
infekcjach. Coraz więcej szczepów bakterii jest odpornych na
niektóre antybiotyki, wskutek często niepotrzebnego ich stosowania.

[lilly80]

To fakt pediatre mamy super a poza tym (na moje szczescie i spokoj)
mieszka pietro wyzej. Zreszta pracujemy (my z mezem i nasz pediatra)
w tym samym szpitalu.

[malabru]

ooo, a czym się zajmujesz?

[lilly80]

Ja pracuje w biurze, a moj maz jest rehabilitantem.

[malabru]

Myślałam, że może wykonujesz jakiś zawód medyczny lub pokrewny, bo Twoje
wytłumaczenie antybiogramu brzmiało bardzo profesjonalnie

[pocholita]

wyluzuj, przy drugim będzie lepiej ))

apropos goraczki...

[mbkow]

kuzynka urodzila coreczke i do 3 roku jej zycia mieszkali w niemczech. ok.2 roku
zycia zdarzyla sie malej bardzo wysoka goraczka, okolo 40st. lekarz zalecil,
zeby jej nie zbijac, nie karmic, skoro mala nie ma apetytu, dac organizmowi
samemu powalczyc. trwalo to chyba 4 dni i minelo. dla mnie szok. sama nie
wytrzymuje i zbijam, jak zdarza sie temperatura ok.39.0. ale na pewno dalo mi to
do myslenia, bo u nas generalnie lekarze nie daja samemu dziecku powalczyc, od
razu wjezdza masa lekarstw.

[ula27121]

Moja lekarz dawała powalczyć w zeszłym roku i skończyło się szpitalnym
maratonem. A zaczęło się od kataru....gorączki zbyt wysokiej w ogóle nie było. A
ten katar trwał i trwał....Teraz zmieniłam pediatrę, mam do niej zaufanie i
rzeczywiście ostatnie zapalenie oskrzeli przeszłyśmy bez leków. Dobry,
doświadczony i współpracujący z rodzicem pediatra to skarb

[lilly80]

wiem ze goraczka to objaw walki organizmu, ale czlowiek panikuje i
podaje cos na zbicie. Wczoraj na ten stan podgoraczkowy nic nie
podalam i wieczorem temperstura byla juz normalna. Rano mala
wygladala super - jak zdrowa dziewczynka, zjadla sniadanie z
apetytem i podalam jej antybiotyk, po 2 godzinach od podania znowu
ma zmeczone spiace oczy i tylko siedzi mi na kolanach i sie tuli.
Czy to mozliwe ze to ten augmentin ja tak zamula? mamy go podawac do
jutra. szkoda mi malej serce peka jak na nia patrze.

[malabru]

To frustrujące, gdy się patrzy na chore dziecko, wie, że zrobiło się wszystko co
można i że trzeba czekać, bo więcej się zrobić nie da.
Chciałoby się już mieć tę chorobę z głowy a w domu zdrowe uśmiechnięte dziecko...

Ja nie mam takich doświadczeń z augmentinem. Jakoś nie zaobserwowałam ospałości
po tym leku, ale też nie zastanawiałam się nad tym specjalnie. Zwykle takie
zachowanie składałam na karb rosnącej gorączki.

A co do panikowania przy gorączce, to mój mąż kiedyś mnie szczerze ubawił.
Natalka jeszcze jako kilkumiesięczne dziecko dostała wysokiej gorączki. Ponad
39, Już dokładnie nie pamiętam ile. Temperatura skoczyła jej nagle. Obudziła się
w nocy rozpalona. Podaliśmy jej lek na zbicie gorączki, ale mój mąż się
strasznie zestresował i pobiegł do kuchni. Myślałam, że chciał zrobić Natalce
zimny okład na czoło ze ścierki, a on wrócił z mrożoną rybą i chciał jej tą rybą
brzuch obłożyć... Dopiero by jej zafundował szok termiczny
Ostudziłam jego zapędy i zaniosłam Natalkę pod prysznic. Po piętnastu minutach
temperatura spadła o ponad stopień i chłop mi się wyluzował. Ale tej ryby to nie
zapomnę do śmierci.

[ula27121]

Ryba rewelacja!!!
Ale się ubawiłam

[dzolinek]

ja generalnie jestem spokojną osobą i mało co jest w stanie
doprowadzić mnie do paniki (do nerwów to moje dzieci są w stanie jak
najbardziej)). Ale na samym początku zdecydowanie spokojniejsza
byłam przy pierwszym dziecku, a przy drugim jakoś straciłam całą
pewność i spokój. Ale to na początku. Jeśli chodzi o choroby, to
moje dzieci - obaj urodzeni przez cesarskie cięcie - dają nam do
wiwatu. Jeden i drugi ma za sobą dwukrotne pobyty w szpitalu z
zapaleniami krtani(kto przeżył, to wie o czym piszę) i zapaleniem
płuc. Mój młodszy synek tak często choruje, że już nikt w domu tego
nie przeżywa. Prawie non stop jest na inhalacjach. Na szczęście mamy
w domu inhalator, więc już nie musimy jeździć do szpitala.
Szczerzę mówiąc czasami aż mam takie myśli, że chyba powinnam sie
bardziej przejmować

[gonia101]

ja do gorączki też miałam mozna powiedzieć takie "lajtowe"
podejscie, wyznawałam zasadę "organizm walczy z chorobą" itp.itd.
Tak było do listopada ubiegłego roku, kiedy to mój syn przy
temperaturze 37,6 dostał drgawek. Nikomu nie życzę takich przezyć i
tego widoku... teraz jestem juz ostrożniejsza i według zaleceń
szpitalnych które dostaliśmy zbijam temperaturę już przy 37,5.

krtań też już przerabialiśmy i nocne pogotowia przyjazdy...

ech dzieci...

[jj555]

Ja tak samo. Od czasu, gdy mała dostała drgawek od temperatury, na
samą myśl, że może być chora ciarki mi po plecach przechodzą...