moja nocnikowa teoria

[mirka17]

Nie zgadzam się ze zdaniem że dzieci potrafią zapanować nad zwieraczami po
ukończeniu 2 lat. Dlaczego? Dlatego że moje dzieci radzą sobie z tym
szybciej. A jak moje potrafią to na pewno sporo innych też. Pewnie nie
wszystkie bo przecież wszyscy wiemy że rozwijają się w różnym tempie ale nie
ustalajmy też z gory jak podręczniki że dopiero po magicznej 2.
Najstarszy Romek sam chodził siusiać do nocnika gdy miał 1,5 roku, no ale
było lato i działało to tylko wtedy gdy był nagi. Ale jednak potrafił i
wiedział kiedy chce siusiu i wstrzymał się aż doszedł do nocnika. W majtkach
juz nie. Skończyły się upały i skończył się jego nocnikowy zapał. Lał w
pieluchy jeszcze z pół roku a w nocy rok. Agnieszka skończyła chodzić w
pieluchach gdy miala rok i trzy miesiące. Nie, nie wołała, aż taka mądra to
nie była. To ja sadzałam ja na nocnik co jakąś godzinę , który widać kojarzył
jej się z siusianiem bo natychmiast robiła co trzeba. Nigdy nie było
przymuszania ani przetrzymywania dziecka na nocniku wbrew jego woli. No jasne
że zdarzały się mokre podłogi, no i gut, miała do tego prawo. Zakładałam jej
pieluche na wszelki wypadek gdy szliśmy np do kościoła czy do znajomych. Gdy
skończyła półtora roku zawsze wołała sama i juz wcale jej nie pilnowałam.
A teraz Marcinek. Ma rok i 5 miesięcy. Wczoraj dwa razy pokazał że chce
siusiu, (przyniósł nocnik) i zrobił siusiu. Od jakiegoś miesiąca często
chodzi bez pieluchy i wzorem małej Agnieszki robi siusiu do nocnika gdy go
posadzę. Czasem nie che usiąść więc oczywiście go nie zmuszam a za pięć minut
wycieram podłogę. Gdy zrobi siusiu na nocnik klaszczemy, cieszymy się,
podnoszę go do sufitu, a on się chichra. No i gdy go sadzam w łazience to
zawsze pokazuje ubikację i każe mie też się załatwić. No to razem się
załatwiamy. Wpadki sa częste ale też i rzadsze niż parę tygodni temu. A to że
kilka razy już sam przynosił nocnik i robil siusiu świadczy o tym że wie po
co, dlaczego, i że umie utrzymać mocz póki go nie rozbiorę i nie posadzę.
Wiem dobrze że jeszcze daleka droga zanim opanuje to do perfekcji, ale
początki są dobre. Trzeba mieć tylko sporo cierpliwości o i chęci by dzieci
nauczyć, chwalić, broń Boże nie ganić za wpadki. Czytałam tu nie jeden post
gdzie mamy twierdziły że kiedyś dzieci niby zmuszano do przesiadywania na
nocniku by nie brudziły pieluch bo trzeba było je prać, że dzieci wcale nie
potrafią nad tym zapanować. A guzik, nie zgadzam się z tym. U nas nie ma
żadnego przesiadywania. A ja wręcz uważam że im później zacznie się naukę
czystości tym oporniej to idzie.
No ale koleżanka ma córeczkę prawie dwa latka ktora nie chce ani na sekundę
usiąść na nocniku, no to pewnie ta nauka się sporo opóźni.
Wzywam do dyskusji! Kto też tak jak ja nie wierzy w teorie o
długupampersowcach???

[wilga_kasia]

Ja też nie wierzę, mimo że moja córeczka przestała siusiać w pieluchę w wieku
dwóch lat. Ale moja mama zapisała w albumie, gdy miałam rok i 3 m-ce zapisała,
że nauczyła mnie wołać siusiu, czyli "ee" i że w ciągu dnia zdarzało mi się
ani razu nie nasiusiać w majtki. Znam moją mamę i nie wierzę, żeby mama sadzała
mnie na siłę na nocnik. No i sama wołałam "ee"


---------

Natura lubi się ukrywać

[jogo2]

Mirko,

Mam synka 16 miesięcznego. Na pewno już zauważa, że siusia, bo jak raz był bez
pieluchy i nasikał na podłogę, to go to zdziwiło. Kilka razy posadziłam go na
nocniku, ale nie do skutku, tylko tyle ile chciał siedzieć. I nic. Kilka razy
robił kupę w pieluchę na moich oczach. Pewnie powinnam go szybko rozebrać i
podsunąć ten nocnik, żeby zdążyła być zrobiona na nocnik, prawda? Jestem taka
zniechęcona do przyuczania go do nocnika, a nie powinnam. Co mi radzisz-
wysadzać go na nocnik co godzinę? Co jeszcze mogę zrobić?

Serdecznie pozdrawiam,

Joanna

[mama_hipka]

Raczej wszędzie sie mówi, i w gazetach i u pediatry i w książkach że dziecko
zaczyna panować nad zwieraczami koło 18 miesiąca a nie dwóch lat. Więc teoria
jest prawdziwa. Nie uważam że każde dziecko to potrafi a twoje dzieci to raczej
wyjątki. Młodzsze uczą sie od starszych, tak dzieci najszybciej sie uczą np. w
żłobku. Jedynakom to oporniej idzie. Mój 1,5 roczny synek nie woła ani na kupe
ani na siku, nie przeszkadza mu kupa w pieluszce, jak sika sobie po nogach to
sie patrzy i czasem powie psipsi ale dopiero jak ja mu powiem. Nie sadzam go na
nocniku, bo uważam to za strate czasu. czekam az sam zacznie się wstydzic kupki
i czekam na lato. Nie bedę sie stresować ani dziecka. jeśli ktos ma czas sadzac
co godzine to prosze ale mnie jest szkoda dnia.
Nie polecam uczenia dziecka sikania do nocnika jesli jestes zdenerwowana,
zamieni sie to w wojne nocnikową, dzieci sa naszymi barometrami i szybko
wyczuja że jestes zdenerwowana.
Basia

[mirka17]

Nie znam Twojego dziecka tak jak moich więc co Ci tu powiedzieć. Możesz go
wysadzać co np godzinę, ale tylko gdy on sam będzie miał na to ochotę. Jeśli
nie to nie rób tego bo będzie mu się to kojarzyło z przymusem. Niech usiądzie,
po przebudzeniu, po napiciu się czyli wtedy gdy jest większa szansa na to że
coś tam zrobi, Gdy zrobi i zobaczy jak Ty klaszczesz i cieszysz się z nim to
będzie miał wiekszą ochotę to powtarzać. Ja siadam czy klękam przy Marcinku i
ustawiam ręce do klaskania a on wtedy siusia po chwili (najczęściej robi
fontannę przed nocnik bo bawi się siusiakiem ale to tu akurat nieważne) i
klaszcze razem ze mną. Tak samo kupa, nie pamiętam juz kiedy ostatnio była w
pieluchę, zawsze do nocnika mniej więcej o tej samej porze. Ale on siada na
nocniku już chyba z pól roku. Najpierw jako krzesełko, beż żadnych efektow, tak
poprostu żeby się nie bał, rzadko coś zrobił ale jak widział że ja siadam na
ubikacje to on zaraz robil to samo i powoli uczył sie do czego to sluży. Teraz
jak widzi Romka czy Agnieszkę załatwiających się to bierze nocnik do ręki i
pokazuje go co jest znakiem że chce go użyć. Pamieta o nim najczęsciej właśnie
przy okazji patrzenia na innych, gdy się bawi zapomina o tym calkowicie. No i
dobrze, ma jeszcze czas na to by się wciąż kontrolować. Jak Ci zalezy na
zakończeniu pieluchowania to spróbuj, ale wg mnie dziecko powinno jak
najczęściej chodzić bez pieluchy by poznało za każdym razem mokre efekty
wpadek, a Ty musisz sie uzbroić w anielska cierpliwość do wycierania podlogi i
pamietać o wysadzaniu. A jak mu nie wyjdzie to trudno, nauczy się za parę
miesięcy. Nie rób z tego problemu bo nie warto, jak dziecko ciut podrośnie to
spróbujcie znowu. Zostałam tu (pod moim postem) już posądzona przez Mamę
Wiktora o mądrowanie się i narzucanie swoich opinii nieudolnym mamom. Tak nie
jest, żadna mama nie jest nieudolna ani żadne dziecko nie jest lepsze od
innych. Każde dziecko jest inne a nie lepsze a "szybkość" etapów wychowania
zalezy chyba bardziej od czasu, możliwości i priorytetów rodziców a nie od ich
nieudolności. Tak mi się wydaje. Powodzenia Mirka Jeśli masz ochotę pogadać to
moje GG 929994.

[natalii11]

Mirko popieram Twoje zdanie w stu procentach, też mam trójkę dzieci -11 lat, 4
lata i 10 miesięcy. Uważam że dzieci trzeba sadzać na nocnik kiedy siadanie
sprawia im frajdę a nie gdy są szybkimi dwulatkiami ktore nie potrafią przez
chwile usiedzieć. Z tymi zwieraczami jak już niejednokrotnie pisałam to dla
mnie bujda . Moja mała ma 10 m-cy i posadzona na nocnik ładnie robi siusiu no
muszę jeszcze wiedzieć kiedy bo wiadomo,że nie woła, ale gdy chce kupke to
patrzy na mnie i się tak wykrzywia i mówi niby ee.Starsi synowie wyrastali z
pieluch dość szybko i nie było z tym najmniejszych problemów. Jak widzę
trzylatki z pełnymi pampersami to uważam ,że to lenistwo matek czy opiekunek
(poza oczywiście dziećmi chorymi) bo prawda jest żeby nauczyć małe dziecko
załatwiać się na nocnik trzeba poświęcić mu dużo czasu i być na każde
zawołanie. Nie może być ważniejszy film czy rozmowa , dziecko chce siku więc
idziemy.Poza tym moje dzieciaki wychowały się i wychowują na pieluchach
tetrowych więc często zawsze je przebierałam , bo za każdym siknięciem a często
obserwuje dzieci , którrym pampersy zmienia się co kilka 5-6 godzin , dla mnie
szok, bo to przecież siedlisko bakterii ale jaka wygoda nieprawdaż , a później
stany zapalne dróg moczowych i lament jak nauczyć 3 latka sika ć na nocnik .
Moja opinia jest taka, dzieci są gotowe załatwiać swoje potrzeby i syganlizować
je znacznie wcześniej niż jest to napisane w najnowszej literaturze ( zawsze mi
się wydają ,że tu mają wpływ producenci tzw. pampersów) , tylko rodzice nie
zawsze dorastają do tego aby zrozumieć własne dziecko.
Pozdrawiam

[aniask_mama]

A ja myslę, że określenie, iż nauka nocnikowa powinna zacząć się w.... (wstaw
swoją wersję) miesiącu, bo wtedy zapanuje nad zwieraczami jest rzeczą baaardzo
umowną. Mama ze swoim dzieckiem zyją w doskonałej synbiozie i musi tu być
wspólna chęć (czyli mama lekko zdeterminowana odpampersianiem dziecięcia, a
dziecko nie może bać się nocnika). Ja mojego kolesia próbowałam (bez
szczególnej determinacji z mojej strony) wysadzać od czasu do czasu, gdy
skończył rok. Efekt zerowy: siadac nie chciał, a nocnik zakładał sobie na głowę
niczym sambrero , a mnie się nie chciało pilnować
Dokładnie, gdy skończył 2 lata, a były to ciepłe wakacje, latał goły od pasa w
dół, a ja widząc, że zaczyna siusiać przypominałam: szeroko nogi! I tyle. CAŁA
nauka nie lania w pampersa trwała 7 dni (słownie: siedem) i to zarówno jeśli
chodzi o siusianie w dzień, w nocy i o kupkanie też. Tyle.
Może bym nauczyła go i wcześniej, ale trwałoby to z pewnością dłużej a i
przyznam: mnie się nie chciało. W sumie, czy to ważne? Ważne, że się udało.

[ineta]

To dokładnie jak u nas. Gdy mały skończył 2 latka, latał po ogródku półnagi i
po kilku dniach biegał pod jedno nieszczęsne drzewko sikając na nie z
radością. W domu zaakceptował w tej roli nocnik, na który jeszcze parę tygodni
wcześniej nie dał się za nic posadzić, nawet na sekundę.I to był naprawdę
koniec pampersów (w dzień). Myślę, że może i dzieci panują nad zwieraczami
trochę wczesniej i zauważają, że akurat robią siku itp. ale w różnym wieku
zaczyna im to przeszkadzać. I dopiero wtedy dojrzewają do uprzedzania faktów,
czyli wołania przed a nie informowania mamy co robią w danej chwili.
A tak w ogóle,to ja skończyłam z pieluchami jak miałam 15 miesięcy (mama też
zapisała w albumie)i na wczasy z 16 miesięcznym dzieckiem rodzice wybrali się
bez jednej nawet pieluchy! Nie chciałam wierzyć, ale babcia potwierdza
Tyle, że rodzice przyznają, że byłam regularnie sadzana na nocnik i w nocy
wysadzana. Nie wiem jaka to wygoda, chciaż w erze pieluch tetrowych chyba
jednak spora.
A mi w "erze pampersowej" na wcześniejsze pilnowanie dziecka i wysadzanie co
godzinę po prostu szkoda było czasu. Z lenistwa najczystszego. Jak
przeczytałam w jakiejś książce, trening czystości zakończony jest sukcesem,
gdy dziecko wytrzyma kilka godzin i samo cię poinformuje, że potrzebuje się
załatwić, niejako zdejmując problem pilnowania z twojej głowy - a nie
polowanie na siku w nocniku. A następuje to najczęściej ok 2 roku życia.
Jeżeli zaczniemy "ćwiczyć" wcześniej , np rok, to będziemy pilnować sikania o
kilka miesięcy dłużej, niż matka która dała sobie spokój i w odpowiednim
czasie zajęło jej to kilka dni.

Wyznanie niewiary ;-)

[adzia_a]

Nie wierzę w żadne nocnikowe teorie.
Oprócz tej, że nie powinno się dziecka do niczego zmuszać na siłę, ale to
akurat nie tylko nocnika dotyczy

Nie wierzę, że zwieracze dojrzewają dopiero w wieku dwóch lat, bo moja córeczka
bez problemów i bez przetrzymywania nauczyła się korzystania z nocnika w wieku
1,5 roku.
Nie wierzę też, że trzylatek w pampersie to jakaś patologia - moja sąsiadka ma
dwie córki w moim wieku i twierdzi, że sikały w tetrę do trzech latek i żadna
siła na niebie i ziemi nie mogła ich zmusić do nocniczka.

Wierzę zaś, że każde dziekco jest inne, i o ile możemy się wymieniać
doświadczeniami nt. nauki kontrolowanego wypróżniania o tyle nie jest w
porządku wyśmiewanie i krytykowanie tych, którzy do naszych teorii nie pasują.

Już za jakiś miesiąc będę miała drugie dziecko, i jeśli będzie wykazywało opory
przed sikaniem tam, gdzie chcę, to przyjmę to z pokorą - spróbuję co najwyżej
za miesiąc, dwa. Nie pali się.

PS. A wygodnictwo to moim skromnym zdaniem świetna cecha homo sapiens - jest
motorem wszelkiego postępu

[ma.pi]

mirka17 napisała:

> Nie zgadzam się ze zdaniem że dzieci potrafią zapanować nad zwieraczami po
> ukończeniu 2 lat. Dlaczego?

Ja tez, bo po moich ostatnich doswiadczeniach wychodzi, ze ta umiejetnosc
nabywaja dopiero jak skoncza 3 lata (oby).

Moj prawie 3-letni syn dalej tego nie opanowal. Od pol roku chodzi bez
pieluchy. Przypominamy, tlumaczymy itd. Jaki efekt, pralka chodzi 2 razy
dziennie.

Pozdr.

[mama_wiktora]

Dziewczyny, co wam się stało??? Następna nieomylna matka na tym forum???
Dlaczego zaczynają się tu posty w stylu "moje dzieci tak robią, rozwijają się w
takim tempie, takie metody wychowawcze działają, więc jeśli komuś innemu nie
wychodzi to jest nieudolny". Ręce opadają. KAŻDE DZIECKO POD KAŻDYM WZGLĘDEM
JEST INNE. My tu się mamy chyba wymieniać doświadczeniami, doradzać, nie
popisywać i tworzyć indywidualne teorie.

I tyle miałam do powiedzenia

[mirka17]

mama_wiktora napisała:

> Dziewczyny, co wam się stało??? Następna nieomylna matka na tym forum???
> Dlaczego zaczynają się tu posty w stylu "moje dzieci tak robią, rozwijają się
w
>
> takim tempie, takie metody wychowawcze działają, więc jeśli komuś innemu nie
> wychodzi to jest nieudolny". Ręce opadają. KAŻDE DZIECKO POD KAŻDYM WZGLĘDEM
> JEST INNE. My tu się mamy chyba wymieniać doświadczeniami, doradzać, nie
> popisywać i tworzyć indywidualne teorie.
>
> I tyle miałam do powiedzenia

Wybacz Mamo Wiktora, ale nie o to tu chodzi. Nie jestem nieomylna, przeciwnie,
dobrze wiem że często się mylę, jestem niezdecydowana co dla dzieci lepsze.
Często widziałam tu posty - pytania od kiedy wysadzać, od kiedy dziecko potrafi
itp na temat nocników, i częste były też odpowiedzi że podręczniki, czasopisma
i inne mamy podają że od dwoch lat. No więc mowię że niekoniecznie. Że można
dziecko nauczyc wcześniej tylko potrzeba do tego sporo czasu, chęci i
cierpliwości. A jak któś tego wszystkiego nie ma, to nie nauczy i już, bo jak
komus pampry nie przeszkadzają to wcale nie musi. Jego sprawa. Ja piszę tylko
że jest to możliwe, a nie że konieczne i że reszta jest nieudolna.
Mi pampry przeszkadzają dlatego że co nie co kosztują, a po drugie szkoda mi
małych pupek. Jeżeli mogą biegać w samych majtkach to niech się uczą. Nie
wymuszam tego na moich dzieciach ani na innych mamach więc mnie nie oskarżaj o
narzucanie tempa rozwoju maluchów. A że moje dzieci uczę to co w tym złego,
uczę ich też mówić, jeść, pić, chodzić, biegać, skakać itp. Czy coś w tym złego?

[mama_wiktora]

Przepraszam jeśli za bardzo się uniosłam, ale zaraz po przejrzeniu ostatnich
postów na tym forum, uderzyło mnie w wielu z nich tak radykalne podejście do
prezentowanych tematów. Może w ich kontekście i twoja wypowiedź wydała mi się
zbyt "nieomylna". Jeśli nie taka była twoja intencja to przepraszam raz jeszcze.

Gosia
mama dwuletniego Wiktorka z pampersem na pupie, Wiktor wie że sika, ale nie wie
jak to zatrzymać lub popuścić

[mirka17]

mama_wiktora napisała:

> Przepraszam jeśli za bardzo się uniosłam, ale zaraz po przejrzeniu ostatnich
> postów na tym forum, uderzyło mnie w wielu z nich tak radykalne podejście do
> prezentowanych tematów. Może w ich kontekście i twoja wypowiedź wydała mi się
> zbyt "nieomylna". Jeśli nie taka była twoja intencja to przepraszam raz
jeszcze .

OK. Nie ma sprawy, ale przyznaję że zrobiło mi sie przykro, chciałam pomóc a
oskarżyłaś mnie o madrowanie się. Pisałaś że na tym formum mamy się dzielić
swoimi doświadczeniami i właśnie to robiłam, nic więcej.
> Gosia
> mama dwuletniego Wiktorka z pampersem na pupie, Wiktor wie że sika, ale nie
wie
>
> jak to zatrzymać lub popuścić

[wilga_kasia]

Spokojnie, chyba wszystkim puszczają nerwy Zrozumiałam, że chodzi o to, że
niektóre dzieci można nauczyć wcześniej sygnalizować swoje potrzeby i że nie
jest tak, że ma sens uczenie ich tego dopiero po ukończeniu drugiego roku
życia. Ale Mirka nie pisała, że można tego nauczyć i należy uczyć każde dziecko.