Pierwsza kasa

[jam-agru]

Bardzo rozsądny i wyważony tekst. Dodam jeszcze, że dawanie dziecku
kieszonkowego niweluje późniejsze naciąganie w sklepie. Ja daję Małej złotówkę
dziennie, odkąd skończyła pięć lat. Oczywiście, gros przepuszcza na
Kinderjaja, ale przestała marudzić w marketach. Coraz częściej słyszę: "Ja
tylko patsę, nie kupuję".

Wiekszej bzdury nie czytalam

[zufirek]

Co za brednie..!Placic dziecku za sprzatanie?!nonsens.Tlumaczyc ze
dostanie male kieszonkowe bo mama malo zarabia, ale jakby pracowala w
Wielkiej Brytanii to by miala duzo wiecej..co wnosi takie gadanie?
dziecko sie uczy od malego ze jego kraj jest do bani!?a gdzie
patriotyzm?Nieprzemyslany ten tekst.nie podoba mi sie.

[kasial42]

ja tez daje swoim cos w stylu kieszonkowego ale nie jest to
wiele ,zazwyczaj 1zl do 2 zl. ale nigdy kosztem tego ze ma cos
zrobic to dostanie pieniazka.
potrafie sobie uzbierac na cos wiekszego ale wiedza tez ze jesli to
wydadza to beda musialy czekac na to az im dam .

[peterro9]

nei mam nic do powiedzenia na temat kasy
ale jezeli nastepny artykul bedzie "czy bic dzieci" to tu jest odpowiedz:
www.youtube.com/watch?v=t0dAUd5Kw4Y

toż to błędy kardynalne?

[q-ku]

własnego dziecka
- płacić za prace domowe?
- dawać pieniadze dzieciom innych rodziców jako prezent?

Nienawidze gdy rodzina daje pieniądze memu dziecku, burząc całą moją
prace wychowawczą, wbrew moim planom i umowom z dzieckiem co do
pieniędzy

ja
wierz że pani psycholog dzieci ma fajne i wychowane w miarę - jak my
wszyscy rodzice tu
ale idealne to te p[orady n ie były


za to zostały wygłoszone z dużą pewnością siebie

ale artykuł generalnie fajny i o waznej sprawie
tylko rozmówcę trzeba może było uzupełnic oceną innej osoby, może
rozsądnego rodzica??

bo ci psychologowie...

jakos tak myslą ze zjedli wszystkie rozumy by nas móc pouczac

a jak widac, nie wszystko wiedzą dobrze

[verdana]

Bardzo mi się ten artykuł nie podoba. Uzaleznianie tygodniowki od
wykonania obowiązkow to faktycznie płacenie za obowiazki. Dziecko
moze powiedzieć - nie chce tych pięciu złotych i nie bede sprzatał -
i co wtedy? Tygodniowka powinna byc niezalezna od niczego, tylko
wtedy ma sens, bo tylko wtedy uczy dziecka planowania wydatków.
jesli nie wiadomo, czy rodzice nie cofną tygodniówki, zadne
planowanie nie jest możliwe.
Po drugie - jesli dając szesciolatkowi 5 zł. zapowiadamy, ze odtad
ma to mu wystarczyć na gazetki, slodycze, czy inne wydatki, a my już
mu tego nie kupimy - praktycznie pozbawiamy dziecko wielu rzeczy,
ktore moze i powinno dostać, stać nas na nie - a nie dostanie,
poniewaz jest skrajnie ubogie. Nie wiem, kiedy p. psycholog ostatni
raz byla w sklepie, ale 5 zł. nie starczy nawet na dwie gazetki..
Owszem, można w ten sposób odzwyczajac dziecko od slodyczy - ale od
czytania?
Przywołanie przyklady Wielkiej Brytanii to powiedzenie
dziecku "Polska jest złym krajem do mieszkania".
Oszczedzanie jes tcenne, ale nie z tak małych sum - zanim dziecko
zbierze na cokolwiek to albo się zniecheci, albo nauczy się skrajneo
skapstwa - nie kupi siostrze cukierka, sobie soku, mamie drobnego
prezentu - wszystko pójdzie do skarbonki.
Innymi słowy jest to instrukcja, jak przekonać dziecko, ze pieniadze
sa w życiu najwazniejsze...

[echtom]

Artykuł ma słabe punkty, ale ogólnie nie jest głupi. Ważne, że zakłada
uświadamianie dziecku związku pieniędzy z pracą i wprowadzenie w sytuację
finansową rodziny. Sama 10 lat temu przerabiałam dialogi typu: - Mamo, kup... -
Nie mam pieniędzy. - To wyjmij z bankomatu. Przeszłam też fazę fascynacji
moich dzieci poziomem życia nowobogackich, szczęśliwie zakończoną twórczą
konkluzją: "Nie sztuka ładnie się ubrać, kiedy ma się dużo pieniędzy, sztuka
ładnie się ubrać, kiedy ma się mało." Teraz potrafią wyszperać śliczne ciuszki
za grosze w lumpeksach i na wyprzedażach, i jeszcze same je w domu przerobić.
Potrafią też zrezygnować z większego wydatku dla siebie, mając świadomość, że
miesiąc wcześniej skończył się remont kuchni. Starsze dorywczo pracują i mają
trochę własnych pieniędzy na przyjemności, a to bardziej się ceni. Staram się
też im przekazać, że pieniądze nie powinny decydować o życiowych wyborach, ale
są ważne, a ich zarabianie i wydawanie jest sprawą przyjemną.

Pierwsza kasa

[funstein]

moje dzieciaki mają dość dużo pieniędzy w portmonetkach,
ale mówię im przy każdej okazji, że pieniądz to tylko
papier a wartością jest przyjaźń, szacunek, lojalność i
współpraca.
Mówię im też, że jeśli poznają wartość szacunku i współpracy
to nigdy nie zabraknie im papierków zwanych pieniędzmi.

Każda matka chce, żeby dziecko miało dostatnie życie -
stąd chore przywiązanie do pieniądza i próba uczenia,
że pieniądz jest ważny. To chore i głupie podejście,
które prowadzi do skutków odwrotnych niż zamierzone.
Dzieci zaczynają fetyszyzować pieniądze jako coś
wartościowego i zaczyna się festiwal próżności i pychy,
zamiast rozsądnego gospodarowania groszem.

Moje dzieciaki (6 i 8 lat) mają po kilkaset złotych w portfelach,
a zanim sobie coś kupią zastanawiają się czy swoim zakupem
nie sprawią przykrości dziecku, które nie ma na lizaka.
To uważam za mądre podejście do pieniędzy - na wszystko je
stać, ale wydają mniej niż te dzieci, których prawie na nic
nie stać.

Pieniądz nie jest dla nich celem tylko środkiem.

Pierwsza kasa

[elzunia80]

Wydaje mi się, że fajnym pomysłem jest podniesienie poziomu gry w budżetowanie
i dawanie na dwie kupki, jedna na bierzące wydatki, a druga na coś ekstra raz
na dłuższy czas. Druga suma wędruje np. do skarbonki i jest wydatkowana raz na
pół roku lub na rok.