Pomocy drogie mamy...

[dzieciuchy2]

Moja corka ma 8 lat i juz od dawna ma problem z "wypowiedzią".Nie
potrafi nic skladnie opowiedziec.Bardzo ciężko jej idzie
rozmowa,chociaż codziennie próbuje z nia rozmawiać.Raz wydaje
sie ,ze jest lepiej a nieraz to juz calkiem nie moge zrozumieć co
ona probuje mi opowiadać.Może ja popelniam blad wychowawczy?Jakie
cwiczenia powinna wykonywac moja corcia ,zeby zaczela ladnie
opowiadac,moze powinnam pojsc z nia do logopedy?Poradzcie coś
prosze..Czasami to jestem zalamana bo corcia nie potrafi logicznie
nawet powtórzyc tego co dzialo sie np;w domu godzine temu..

[drosophila.melanogaster]

Na pewno nie jest to Twoj blad wychowawczy.Dobrze,ze rozmawiasz z nia i rob tak dalej.Zadawaj pytania zeby w ten sposob wymusic na niej jakas rozbudowana odpowiedz(co robilas w szkole,w co sie bawilyscie z kolezanka itd).Z tego co piszesz wynika,ze nie rozumiesz jej poniewaz nie potrafi opowiadac skladnie,logicznie a nie dlatego,ze mowi np niewyraznie bo ma wade wymowy.Dlatego nie wydaje mi sie zeby logopeda jakos pomogl.Proponowalabym raczej wizyte u psychologa.Moze on ma np problem z koncentracja i nie potrafi sie skupic na tym co robi (mowi)?Jesli jest rozkojarzona,to moze byc jej trudno zbudowac niechaotyczna wypowiedz.

[verdana]

Konieczna jest wizyta u psychologa, ktory być może bedzie w stanie
powiedzieć, dlaczego dziecko nie potrafi rozmawiąc. Na pewno to nie
Twoja wina.

[semi-dolce]

Rozmawiaj rozmawiaj i jeszcze raz rozmawiaj. I dużo czytaj, albo niech sama
czyta książki.

[kasiak37]

a czytaliscie od malego do poduszki?Jak teraz u niej z czytaniem?Rozumie co
czyta?Potrafi opowiedziec czytany tekst?

[nangaparbat3]

A co mówi nauczycielka? Jak to wychodzi w szkole - i na tle innych dzieci?
jeśli ma taką samą opinię jak Ty, to trzeba do psychologa.

[green_land]

Oprócz problemów z wypowiedzią, czy ma problemy z logicznym
myśleniem?

[dzieciuchy2]

Czytalam jej ksiązki codziennie wieczorem jak byla mlodsza,teraz ona
czyta plynnie ,ale nie zawsze rozumie tekst.Ja moze powinnam znowu
zaczac jej czytac i rozmawiac z nia o tym co przeczytamy. Moze
powinnam zachecac ja do opowiadan jeszcze czesciej ,tylko nie chce
jej zniechecic do tych ciaglych opowiadan.Teraz czs dla niej jest
podzielony,bo rok temu urodzila sie jej siostrzyczka i poswiecam
mlodszej jej sporo czasu.Pani w szkole nie zglasza do mnie zadnej
uwagi na temat jej wypowiedzi i uczy sie dobrze ale zwrocila uwage
na problem z jej koncentracja.Ona jest ogólnie zywym dzieckiem i nie
bardzo potrafi sie skupic .Logiczne myslenie raczej ok,uwielbia
warcaby,domino ,gry planszowe,puzzle-slicznie maluje i na
temat.Troche jest za bardzo emocjonalna i nieco roztargniona,bo
niekiedy przy zadaniu domowym jak jej cos nie wychodzi to zamiast
pomyslec i probowac go rozwiazac to od razu placze.Moze ta wizyta u
dobrego psychologa bylaby calkiem niezlym pomyslem?

[nangaparbat3]

To odpusc to opowiadanie i zajmuj sie tym, co wychodzi, graj z nia w warcaby,
baw sie, bądź znowu mama a nie korepetytorką.
Moim zdaniem cos sie jej zablokowało i skupiajac sie na tym, co jej nie
wychodzi, tylko pogarszasz sprawę.

[semi-dolce]

Ty jej opowiadaj. Nie proś żeby ona opowiadała tobie, tylko ty, najlepiej
codziennie o stałej porze, przy kolacji na przykład, opowiadaj jej swój dzień.
Możesz zapytać po tym, jak minął jej, ale jeśli nie chce mówić, to nie i nie
wypytuj za bardzo.

[a.nancy]

semi-dolce napisała:

> Ty jej opowiadaj. Nie proś żeby ona opowiadała tobie, tylko ty, najlepiej
> codziennie o stałej porze, przy kolacji na przykład, opowiadaj jej swój dzień.
> Możesz zapytać po tym, jak minął jej, ale jeśli nie chce mówić, to nie i nie
> wypytuj za bardzo.

no i od tego trzeba bylo zaczac, najlepiej od urodzenia...

[triss_merigold6]

A nie jest poniżej granicy normy intelektualnej?

[verdana]

Fakt, ze dziecko nie potrafi opowiadac nie jest sygnalem alarmowym.
Ale jesli nie potrafi rozmawiać, powinien je koniecznie zobaczyc
psycholog, nawet jesli szkola nie zglasza problemu. To sa dwie
zupelnie rózne sprawy i nieumiejetność prowadzenia zwyklej,
potocznej rozmowy nie ma tez związku z tym, czy dziecko duzo czyta
czy nie.

[asia_i_p]

Autorka wątku pisała, że wychodzą jej warcaby i puzzle i płynnie
czyta, więc raczej nie.
Do autorki - możliwe, że ma rozwiniętą inteligencję matematyczno-
logiczną i wizualną przy słabo rozwiniętej lingwistycznej - to
kwestia nie tylko ćwiczeń, ale i predyspozycji. Ale rzeczywiście,
jak Verdana radzi, idź do specjalisty, bo przez net trudno ocenić,
czy chodzi po prostu o wrażliwe bystre dziecko, któremu trudno się
wypowiedzieć z powodu emocji, czy też może wrażliwe bystre dziecko z
jakimiś lekkimi zaburzeniami rozwojowymi. Specjalista widział pewnie
niejeden taki przypadek i będzie ci umiał pomóc np. doradzi, czy
skłaniać córkę do rozmowy czy pozwalać jej być biernym słuchaczem
twoich opowieści, czy coś pośredniego.
I staraj się - jeśli to się uda - pomimo tej wizyty u specjalisty
nie robić za dużego szumu wokół tej sprawy. Dziecko wygląda na
wrażliwe i bardzo ambitne, więc się może przyblokować.

[raczek47]

co do ćwiczeń-czytać krótkie opowiadania(sama lub ty jej czytaj)i
niech próbuje opowiadać.Pomagaj je, zadając proste pytania do tekstu.
Opis obrazka-co tu widzisz?To można ćwiczyć wszędzie, w domu-
ilustracje w książce, na ulicy-jakaś reklama swietlna, wystawa itp.
Ty jej czytasz lub opowiadasz jakąs historyjkę(krótką)-ona próbuje
to namalowac, potem omawianie malunku-co pominęła, co narysowała
inaczej, co jest , jak byc powinno itp.
I dużo czytać dziecku-codziennie.