Nastoletnie problemy

[0momo]

Mój syn 17 lat popala trawkę, mam pewność zrobił test. Zgodził się na
niego bez najmniejszego kłopotu, no i wyszło szydło z worka. Co gorsze
syn uznał że nie ma z czego mi się tłumaczyć bo to jego życie. Wraca
późno do domu, przez wakacje sporo pił, a na moje uwagi często padają
słowa typu "spier..." nie wiem co mam robić. Syna wychowuje sama.

[tata.kasi]

Skorzystaj z porad psychologa, syn teraz będzie szukał swojego dna.
Jest na rozdrożu, nie ma wsparcia mężczyzny, wzorców postępowania.
Proponuję Ci wyciszyć się i zaakceptować to, że to prawie młody
mężczyzna. Jeżeli znany jest Ci jakiś męski autorytet, który syn
uznaje, to zwróć się o pomoc i poradę, wyrażenie jego opinii
(najpierw powiedz co Cię trapi), ale nie staraj się, aby ten
mężczyzna był Twoją tubą. Syn jest wulgarny, bo odczuwa Twoja
kontrolę i bezradność. Sam też ma poczucie braku sensu i realizmu.
Musi znaleźć swoją drogę, pozostaje Ci zdystansowanie się od jego
życia w sensie zaniechania kontroli z przejściem na pozycję wsparcia
i łagodzenia. Czy on ma świadomość, ze jest treścią Twojego życia i
potrzebujesz jego oparcia ? Gdyby miał pełną, przyswojona świadomość
w tym zakresie nie traktowałby Cię tak. Ale nie graj na uczuciach.
Wyzwól się z tego. Czeka Cię dużo wolnego czasu, albo samotność. To
kwestia sensownego wypełnienia.
Pozdrawiam.

Od małego miał co chciał, teraz się odwdzięcza

[arspen]

Tzw. bezstresowe wychowanie...

[cynamonowa.panna]

A SKĄD Ty to wiesz???
Wkurza mnie takie wymądrzanie się, nie znasz sytuacji, ale juz
przykopujesz komuś, nadymasz się i oceniasz - jak to łatwo się
dowartościować...

[marzeka1]

A skąd ma kasę na trawkę? na alkohol?

[demonii.larua]

Skoro on uważa, że to jego życie to może niech sam zacznie się finansować? Niech
sam sobie pierze, niech sam sobie gotuje... niech zapomni o jakiejkolwiek kasie
od Ciebie.
Zgłoś się po pomoc do psychologa szkolnego, jeśli syn łaskawie jeszcze chodzi do
szkoły. Przypomnij mu, że owszem Ty masz obowiązek nim się zająć - ustawowy
obowiązek, ale w ramach tej samej ustawy on ma obowiązek posłuszeństwa wobec
Ciebie. Może zrzednie mu mina nieco jak dostanie kuratora. Nastolatek może się
zagubić, może eksperymentować, ale wg mnie na odzywki typu "spie...j" należy
wyciągnąć "działa większego kalibru". Poszukaj pomocy w szkole (wychowawca),
może w poradni pedagogiczno-psychologicznej.

[celsus77]

Zrób coś, bo jak nie to potem będziesz miała tak:
www.youtube.com/watch?v=50R_6zl8mbo

z pamietnika nastolatki

[theorema]

"dziś mama nazwała mnie ścierwem, bo za długo się myłam" - cytat autentyk z
mojego pamiętnika. W moim domu pomimo miłości, którą można wyczytać z faktów,
nie czuło się jej na co dzień. Ile razy się zwróciłam z jakimś problemem
słyszałam "a bo to trzeba było...", albo wmawiali mi, że sama sobie jestem winna
itd,itp. Zero wsparcia.
Nie, ja nie ćpałam, nie piłam, ale były momenty, kiedy przy życiu trzymała mnie
jedynie świadomość, że jak już nie będę miała siły żyć, wiem, jak skutecznie
popełnić samobójstwo.
A teksty typu sp...laj, były na porządku dziennym. Były pokazem siły, że nawet
jak tatuś ugania się za mną z nożem po mieszkaniu to i tak mam go w d..., bo mi
na życiu nie zależy i "o, proszę, jak chce, niech mnie zadźga".
A gdyby mnie wystawili za drzwi - co z tego, z tamtą hardością nie prosiłabym,
żeby dali zostać, poszłabym w cholerę, to samo zresztą zrobił mój ojciec i
jeszcze kartkę zostawił, coby go nie szukać.
Dałabym sobie radę, pewnie zostałabym prostytutką...
Wnioski? Spytaj syna, ale tak przyjaźnie, co mu tak doskwiera w życiu, że musi
pić i ćpać. Może po prostu szuka akceptacji w grupie rówieśniczej, a że ma
taką...wlazł między wrony i kracze... a może czuje się sam na świecie?
ale wszelkie mieszanie do tego instytucji typu policja, kurator- syn Ci tego
nigdy nie wybaczy, zostaniesz sama.
I ja też nigdy nie wezwałabym policji na swojego ojca - bo już nigdy bym go nie
odzyskała. A tak, po kilkunastu latach zestarzał się, trochę złagodniał i nie
mam na sumieniu jego degeneracji, która na sto procent byłaby faktem, gdyby go
odciąć od mamy, domu, całego życia.
Kasy, jak nie dasz - to ukradnie. To on musi przestać chcieć to robić. Trochę
niebezpieczne, ale skuteczne jest posadzenie młodego i zachęta "no to pij,
jeszcze, jeszcze", będzie rzygał - "pij dalej. A teraz pal, no, dalej następna
paczka". Mojego kumpla tak rodzice palenia papierosów oduczyli - był zielony i
rzygał, płakał, ale ojciec kazał - jeszcze te trzy! Tylko do tego jakiś facet by
się przydał, no i może umrzeć, więc numer pogotowia warto mieć pod ręką.

[jibik]

theorema napisała:
> Kasy, jak nie dasz - to ukradnie. To on musi przestać chcieć to robić. Trochę
> niebezpieczne, ale skuteczne jest posadzenie młodego i zachęta "no to pij,
> jeszcze, jeszcze", będzie rzygał - "pij dalej.

A mlodzian na to: sp...j.
Masz jeszcze jakies madre rady?

[alfalfa]

jibik napisał:

> theorema napisała:
> > Kasy, jak nie dasz - to ukradnie. To on musi przestać chcieć to
robić. Tr
> ochę
> > niebezpieczne, ale skuteczne jest posadzenie młodego i
zachęta "no to pij
> ,
> > jeszcze, jeszcze", będzie rzygał - "pij dalej.
>
> A mlodzian na to: sp...j.
> Masz jeszcze jakies madre rady?

Ja mam - wzorzec jesli ma wsiąknąć musi zacząć to robić znacznie
wcześniej. 17 lat to czas "zbierania owoców".
A.

[echtom]

> 17 lat to czas "zbierania owoców".

Raczej czas negowania akceptowanych wcześniej wzorców. "Zbieranie owoców" to chyba w wieku 20+.

[eti.gda]

theorema napisała:

To on musi przestać chcieć to robić. Trochę
> niebezpieczne, ale skuteczne jest posadzenie młodego i zachęta "no
to pij,
> jeszcze, jeszcze", będzie rzygał - "pij dalej. A teraz pal, no,
dalej następna
> paczka". Mojego kumpla tak rodzice palenia papierosów oduczyli -
był zielony i
> rzygał, płakał, ale ojciec kazał - jeszcze te trzy! Tylko do tego
jakiś facet b
> y
> się przydał, no i może umrzeć, więc numer pogotowia warto mieć pod
ręką.

Mnie w młodości spotkała podobna przygoda. Kiedyś, po rekolekcjach
(ha, ha, ha,) z kolegami poszliśmy do parku, aby sobie popalić
papierosy (żaden z nas nałogowo nie palił, o narkotykach twardych
czy miękkich jeszcze nikt nie słyszał w tamtych czasach). Po
naradzie, zamiast paczki papierosów, za ostatnie grosze kupilismy
sobie po... prawdziwym, kubańskim cygarze! Po kilkakrotnym
zaciągnięciu można sobie wyobrazić, co się stało. Po powrocie do
domu wymiotowalismy jak koty. Przyznaliśmy się matce, która wyśmiała
nas, wykpiła i zawstydziła. Od tego momentu nie miałem w ustach
papierosa i innych wyrobów tytoniowych.Ale to nie zawsze skutkuje,
bo inni, którzy brali w tym udział - niektórzy palą do dziś.

[hermina5]

Niec
> h
> sam sobie pierze, niech sam sobie gotuje...

No , jesli kara dla 17 latka ma być to, ze matka mu przestanie
prac...To raczej dziwne,a nawet nienormalne jesli 17 latek sam
sobie nie pierze...- a potem posty sfrustrowanych kobiet, ze
wszystko w domu na mojej głowie...Skoro pierze się dla niemal 20
letniego byka, to nic dziwnego. Ręce mu nie odpadna, jak brudny
falajzon zaczniwe wreszcie prac sam - potem jego dziewcyzna będzie
sie musiała borykać z brudasem i nierobem, którego do 30-stki
oporzadzała mamusia.

[0momo]

no pieniądze ma ode mnie, ale to przecież jest niemożliwe żeby żadnych
nie dostawał. A do szkoły chodzi, w kratkę no ale zdaje co roku

[scher]

0momo napisała:

> no pieniądze ma ode mnie, ale to przecież jest niemożliwe żeby
> żadnych nie dostawał.

Oczywiście że nie
Niebawem będzie dostawać więcej, bo jak zacznie cię bić, to tym bardziej mu nie odmówisz.

PS. Wystawić gó...arzowi walizki za drzwi i jak najprędzej pozbawić matczynego cyca. Tylko to może go jeszcze uratować.

[martica]

To z wystawieniem walizek wbrew pozorom dziala - zadzialalo u mojego
brata. Matka wystawila jego walizke pod drzwi na klatce, powiedziala,
ze pomoze mu sie spakowac, da pieniadze na pierwsze dwa miesiace
samotnego zycia, a potem ani grosza pomocy wiecej.Jak jest an tyle
samodzielny, moze sobie isc...A moj bracholek (wtedy prawie 18letni)
zaczal plakac jak kilkulatek.

I nie gadajcie tych bzdur o braku wzoru - wlalas mu kiedys tak
porzadnie, zeby nie mogl usiedziec na tylku? Moze najwyzszy czas.

[kindofmagic]

> I nie gadajcie tych bzdur o braku wzoru - wlalas mu kiedys tak
> porzadnie, zeby nie mogl usiedziec na tylku? Moze najwyzszy czas.

17 lat to chyba troche za pozno na lanie dziecka, a bedzie jeszcze
gorzej jak odda mamie, bo sily moze mu starczyc. Poza tym to
najgorsza mozliwa rada, bo przemoc rodzi przemoc i niczego nie
zalatwia.

Moze i te walizki pomoga ale tego sie nie da przewidziec. Kwestia
jego charakteru. Na pewno psycholog, odciecie od kasy, samodzielne
gotowanie itp. Zycie razem to tez wspolpraca a nie tylko kontrola,
niech poczuje, ze i on jest do czegos zobowiazany. Dzieciaki czesto
nie czuja, ze maja jakiekolwiek obowiazki, a zabranianie czegos wtedy
to jak ograniczanie wolnosci - rodzi bunt.

[marzeka1]

"no pieniądze ma ode mnie,"- serio uważasz,że musisz finansować trawkę i picie
syna, skoro na to przeznacza kasę???? Dlaczego niemożliwe?- mówisz- nie podoba
mi się,że na to przeznaczasz pieniądze, dam ci jeść, kupię ubrania, książki do
szkoły itp, ale innych pieniędzy nie dostaniesz, chyba że je zarobisz.
Poza tym, dajesz mu kasę i słyszysz od synka "spie...j". Jakoś wybitnie
wkurzyłoby mnie coś takiego. Mam syna, 15 lat, nie jest łatwym dzieckiem, ale
taki tekst jest po prostu przegięciem. Obejrzyj sobie "Balladę o Januszku",
najsmutniejszy film o ty, jak ślepo potrafi kochać matka.
Uważaj, bo niedługo wtłucze ci, bo na trawkę dostanie za mało. Szlaban finansowy
jest po prostu jedną z możliwości zareagowania.

[lia.13]

ludzie, to troll

[mosiek22]

to mu nie dawaj kasy przestan robic zakupy, a nastepnym razem na stwierdzenie
"jestem glodny" odpowiedz sier.. podejrzewam ze 3-5 razy po takiej zagrywce
pomysli chlopiec

[hermilion]

O to też .. przez radzę przestać w ogóle cokolwiek
wokół niego robić - chce być dorosły niech sobie
sam radzi .. i nie mów że nie może - w wieku 18 lat
ludzie idą na studia, do akademików i sobie radzą ..

[hermilion]

0momo napisała:

> no pieniądze ma ode mnie, ale to przecież jest
> niemożliwe żeby żadnych nie dostawał. A do szkoły
> chodzi, w kratkę no ale zdaje co roku

A to niby czemu? 17-latek może zarobić na własne
kieszonkowe - wieczorami, w weekendy i w wakacje,
i raczej dziwne jest że tego nie robi.

Odetnij od kasy to będzie miał mniej czasu na
głupoty ... anie kasy na nie.

Co więcej może w robocie mu trochę kręgosłup wyprostują ..

[salommea]

Sorry, ale większość wcześniejszych postów brzmi jak zbiorowa
histeria a na pewno nie tędy droga. Jedyną sensowną wypowiedzią jest
tu post taty.kasi.
Pytanie skąd syn ma pieniądze jest bez sensu a próba zakręcenia kurka
może skończyć się tym, że chłopak pójdzie w długą albo ostatecznie
zamknie się w sobie.
Dobrą radą była ta, o próbie poszukania męskiego autorytetu - to może
w jakiś sposób pomóc. możesz również spróbować u psychologa - ale
mężczyzny.
Spróbuj pogadać z synem tak normalnie - głównie chodzi mi o rozmowę
na temat tych odzywek (a tak w ogóle to skąd się to wzięło? kiedy
chłopak przełamał barierę i zaczął się w ten sposób odzywać do matki?
).
Odnośnie popalania trawki nie ma sensu histeryzować. Robi to
większość nastolatków i jakoś żyją, większość też (jakieś 93%) nie
przerzuca się na twardsze narkotyki, jeszcze większa większość nie
popada w uzależnienia. Chłopak jest prawie dorosły, sama piszesz, że
szkoła jakoś mu idzie, więc wygląda na to, że wie co robi.
Parę osób chyba zapomniało, jak to jest mieć 17 lat. Ja z tego okresu
pamiętam własnie to, że młodzi mężczyźni starali się prześcignąć w
ilości wypijanego alkoholu i wypalanych papierosów/jointów itp(a byli
to chłopcy z najlepszego liceum w województwie). A teraz jakoś
wyrośli na porządnych obywateli, dawno pozakładali rodziny, są
prawnikami, lekarzami..
Jedyną rzeczą, jaką bym się niepokoiła jest ten język w stosunku do
ciebie.
Pozdrawiam

[scher]

salommea napisała:

> próba zakręcenia kurka może skończyć się tym, że chłopak pójdzie
> w długą albo ostatecznie zamknie się w sobie.

Straaszne! Może jeszcze zacznie kraść albo zabijać dla pieniędzy. I to wszystko oczywiście będzie wina matki!

> Jedyną rzeczą, jaką bym się niepokoiła jest ten język w stosunku
> do ciebie.

Niepokoiłaby się. Dobre!
Cóż za angielski temperament...

[insula.incognita]

scher napisał:

> salommea napisała:
>
> > próba zakręcenia kurka może skończyć się tym, że chłopak pójdzie
> > w długą albo ostatecznie zamknie się w sobie.
>
> Straaszne! Może jeszcze zacznie kraść albo zabijać dla pieniędzy. I to wszystko
> oczywiście będzie wina matki!
>
> > Jedyną rzeczą, jaką bym się niepokoiła jest ten język w stosunku
> > do ciebie.
>
> Niepokoiłaby się. Dobre!
> Cóż za angielski temperament...
>


Sher! Ummmmmarłam ))
Dobre.

[demonii.larua]

> Parę osób chyba zapomniało, jak to jest mieć 17 lat.
Pamiętam doskonale co robiłam w wieku 17 lat i mocno żałuję, że ktoś nie
"kopnął mnie mocniej w tyłek". Rozmowy i wszelkie "pokojowe" próby dotarcia do
mnie przez rodziców, psychologów miałam głęboko w tyle. Wiesz co robi z mózgiem
długie palenie zielska? Popal sobie przez dwa tygodnie i potem odstaw :F Trawa
uzależnia, nie trzeba się przerzucać na twarde narkotyki. Jeśli prawie dorosły
chłopak manifestuje swoją dorosłość będąc wulgarnym w stosunku do matki, to
wybacz ale same rozmowy nie wystarczą.

[berdebul]

demonii.larua napisała:
>Wiesz co robi z mózgiem
> długie palenie zielska? Popal sobie przez dwa tygodnie i potem odstaw :F Trawa
> uzależnia, nie trzeba się przerzucać na twarde narkotyki
Między długie intensywne palenie a popalanie, jest przepaść. Nie wiesz ile pali syn autorki wątku.
Trawa uzależnia, ale psychicznie i trwa to zdecydowanie dłużej niż powstanie uzaleznienia fizycznego, które przy paleniu samej trawki nie występuje. IMO groźniejszy jest alkohol, uzależnia psychicznie i fizycznie.

[policjawkrainieczarow]

> Trawa uzależnia, ale psychicznie i trwa to zdecydowanie dłużej niż powst
> anie uzaleznienia fizycznego, które przy paleniu samej trawki nie występuje.

teoretycznie tak, praktycznie - jest wiecej niz prawdopodobne, ze trawka, ktora
ma od dilera, jest "uzdatniana" chemia, ktora juz nie tylko psychicznie
uzaleznia. No chyba, ze ma chlopak wlasna hodowle, ale nie sadze.

[pamana]

Zakrecanie kurka finansowego nic nie da a moze skonczyc sie jeszcze gorzej .

dodam jedynie ,ze dziecko moze wystapic o alimenty do 25 r.ż jesli sie uczy a
jak widac dziecko sie uczy.

psycholog i nie odwracanie sie od dziecka całkowite.
p.

[titta]

Moze dostac i zapewne by dostal (jesli o nie wystapi). Tylko
myslisz, ze za alimenty mozna utrzymac mieszkanie i siebie?

[tomkowski4444]

Od ojca dostanie pod stołem alimenty a od matki sadownie. JAk matka mało
zarabia to ja z ojcem wykoncza. JA tak zrobiłem i juz moja ex jest death w
sensie ze zaraz dopieprzymy jej komornika i taka z niej bedzie alimenciara że
hej.Wtedy syn zobaczy co moze matka bez pieniedzy ojca "zero".
Wracajac do tematu nalezalo by sie zastanowic dlaczego matka nie ma autorytetu
moze cos przegapiła, fundowała synowi co rok to nowy konkubent, zle mowila o
jego ojcu itp. Przyczyn moze byc wiele.

[hermilion]

Rodzić musi zapewnić utrzymanie. Ale to nie znaczy
że ma dawać pieniądze ..

tomkowska być polska czlowiek ??

[madame_charmante]

jeśli nie jesteś obcokrajowcem - to się czlowieku wstydź!! to nie
jest nawet polszczyzna potoczna, to jest bełkot.
a o treści twego postu juz nie wspomnę - Boze, strzeż od takich
ludzi...

[scher]

tomkowski4444 napisał:

> Od ojca dostanie pod stołem alimenty a od matki sadownie. JAk
> matka mało zarabia to ja z ojcem wykoncza. JA tak zrobiłem i juz
> moja ex jest death w sensie ze zaraz dopieprzymy jej komornika i
> taka z niej bedzie alimenciara że hej.Wtedy syn zobaczy co moze
> matka bez pieniedzy ojca "zero".

Odebrać dziecku (nawet najgorszą) matkę i zrobić z niego wspólnika w zemście - tylko męska szmata może tak postąpić.

PS. Jestem mężczyzną, antyfeministą.

A czy to pan Orłoś się odezwał?

[inthekitchen]

Inny "wspaniały" ojciec - Wacław Nieuważny 50 tys. zaległych alimentów bryluje w
środowisku jako Członek Zarządu Głównego Stowarzyszenia Na Rzecz Dzieci
Rozwiedzionych o mającej wzruszać nazwie Tato...

Co do meritum, to rozmawiaj z synem, najlepiej podczas wspólnej pracy. Takie
zachowanie może być początkiem bardzo poważnych problemów - zwłaszcza narkotyki,
które wbrew medialnym zapewnieniom ekipy chcącej się uwłaszczyć na handlu
marihuaną, potrafią zrujnować i zdrowie i życie.

[michalng]

> Moze dostac i zapewne by dostal (jesli o nie wystapi). Tylko
> myslisz, ze za alimenty mozna utrzymac mieszkanie i siebie?

Jeśli matka jest w stanie utrzymać syna i mieszkanie to jeśli sąd zasądzi
alimenty na rzecz syna to takie ze syn będzie się w stanie z nich utrzymać. Z
domu wyrzucić też go nie można. A kasa która poprzednio przez matkę wydawana
była "na życie" może być wydawana przez syna " na browar i trawę".

[madame_charmante]

.. chyba histeria jest lepsza niż tumiwisizm..

Pytanie skąd syn ma pieniądze jest bez sensu a próba zakręcenia
kurka
> może skończyć się tym, że chłopak pójdzie w długą albo ostatecznie
> zamknie się w sobie
niech się zamknie - zwlaszcza, jesli do matki mówi "spier.. "

Odnośnie popalania trawki nie ma sensu histeryzować. Robi to
> większość nastolatków i jakoś żyją,

jasne skarbie - a za komuny większość ludzi kradło z pracy papier
toaletowy i spinacze. Czy to jest moralnie obojętne? CZY NALEZAŁO TO
ZIGNOROWAĆ ? relatywizowanie.. ze wszyscy to robią - to dopiero
idiotyzm i zakłamanie.
Parę osób chyba zapomniało, jak to jest mieć 17 lat. Ja z tego
okresu
> pamiętam własnie to, że młodzi mężczyźni starali się prześcignąć w
> ilości wypijanego alkoholu i wypalanych papierosów/jointów itp(a
byli
> to chłopcy z najlepszego liceum w województwie). A teraz jakoś
> wyrośli na porządnych obywateli, dawno pozakładali rodziny, są
> prawnikami, lekarzami..

za wyjątkiem tych, którzy skończyli w rynsztoku .. jestes w
stanie wskazać dzis, który z dzisiejszych nastolatow będzie sędzią
trybunału konstytucyjnego a który skonczy jako żul ?? bo ja nie.
Dlatego swojemu synowi za palenie trawki nogi z tylka bym
powyrywała

Spróbuj pogadać z synem tak normalnie - głównie chodzi mi o rozmowę
> na temat tych odzywek
jedyne sensowne zdanie w tym poście ... rozmawiac zawsze nalezy i
nie tylko o odzywkach ..

[michalng]

> za wyjątkiem tych, którzy skończyli w rynsztoku .. jestes w
> stanie wskazać dzis, który z dzisiejszych nastolatow będzie sędzią
> trybunału konstytucyjnego a który skonczy jako żul ?? bo ja nie.
> Dlatego swojemu synowi za palenie trawki nogi z tylka bym
> powyrywała

I to "wyrwanie nóg z tyłka" ułatwi mu zostanie sędzią trybunału czy może
skończenie jak żul ?

[szeryf65]

o ile z poczatkowa trescia posta slommea sie zgadzam o tyle ta statystyka jest
wzieta chyba z twojej glowy. mialem 17 lat niedawno i malo kto probujacy trawki
nie probowal potem ekstazy i fety (najgorsze scierwo). sorry, noz mi sie w
kieszeni otwiera jak widze, ze '93% nigdy nie probuje nic twardszego' albo
'trawka nie uzaleznia' - idz powiedz to moim kolegom z liceum, ktorzy teraz
przepieprzaja wiekszosc kasy na te dziadostwa, szukajac w zyciu czegos czego nie ma

[lia.13]

nie znam ani jednego lekarza czy prawnika, który za młodu prześcigał się w
wypijaniu alkoholu czy wypalaniu jointów. Nie wiem też skąd Twoje dane o liczbie
nastolatków palących marihuanę, czy też ludzi przechodzących od palenia
marihuany do heroiny. Widać natomiast, że masz blade pojęcie o problemie, skoro
stosujesz terminologię miękkie/twarde narkotyki, której już się nie używa.

[delayla]

> nie znam ani jednego lekarza czy prawnika, który za młodu prześcigał się w
> wypijaniu alkoholu czy wypalaniu jointów.

A znałaś ich jako studentów?
Bo tak sie składa, że jestem w obecnym środowisku studenckim i medycznym i
prawniczym (UM i UW) i ludzie są tam tacy jak WSZĘDZIE (imprezy, alkohol,
rzyganie po alkoholu itp itd...)

[lia.13]

tak, znałam ich jako studentów. Ci, którzy "prześcigali się w piciu i ćpaniu"
nie za wiele osiągnęli, choć owszem, niektórym sporadycznie się zdarzało. Ci,
którzy tak robili - studiów nie ukończyli, albo wysypali się najdalej przy
aplikacji.

[tata.kasi]

Może pisałem dość zawile.
Miałem na myśli to, żeby głównym motywem rozmowy z synem było
zapytanie go czy zdaje sobie sprawę z tego, że samotna matka
oczekuje jego opieki i uczucia. 17-letni mężczyzna już ma na tyle
rozwiniętą świadomość społeczna, żeby ocenić obiektywnie sytuację
rodziny w jakiej żyje i zbliżyć się choć o krok w kierunku
zrozumienia lęków matki. Zasadnicze pytanie, które dobrze by było,
żeby sobie stawiał to "Czy ja muszę być kolejnym mężczyzną, na
którym zawodzi się moja matka?". Jeżeli nie, to czy on potrafi
przedefiniować swoje relacje wobec niej i kontrolować w większym
stopniu swoje zachowania, tak, aby nie wywoływac u niej poczucia
udręczenia i samotności (owego oddalania się mężczyzny, syna).
Jeżeli chce wejść w dorosłość, to samoświadomość tego da mu bodziec
do rozwoju wewnętrznego i ważenia swoich poczynań. I nie musi to być
kosztem jego wolności. Czyli uświadomienie mu, że nadszedł czas na
wyzwolenie sie z roli małego krnąbrnego chłopca jest kluczowe.
Pozdrawiam

[malepiffko]

mieszkasz w toruniu? na tzw. koniuchach kolo szkoly? jesli tak to
mam prosbe: awantury rob nie pozniej niz o 22, a najlepiej w ogole
przestan, bo synek nic sobie z tego nie robi.

[mil.ka]

Teraz to juz troche za pozno, mysle, ze sytuacja obecna jest
wynikiem bledow, jakie popelnilas w przeszlosci i teraz to sie tylko
msci. Niech zgadne, nigdy nie mialas bliskiej wiezi z synem? Do
ktorego roku zycia chodzilas z nim na spacery i rozmawialas tak po
prostu? Uwazam, ze wiez z dzieckiem buduje sie do 7 -10 roku zycia,
potem jest juz za pozno, bo z dziecka robi sie nastolatek i jego
nastawienie zmienia sie zupelnie. Jesli w dziecinstwie nie zadbalas
o wiez, to nie ludz sie, ze z nastolatkiem bedzie lepiej, bo nie
bedzie. Bedzie tylko gorzej. Wiem, co pisze, bo sama mam 2 synow i
moj 16-latek jest zupelnie inna osoba, niz byl w wieku 13 lat.

Koniec wykladu, teraz rada ode mnie. Ja bym podeszla to niego, jak
do doroslego i pogadala z nim. Podkreslilabym, ze teraz, kiedy juz
jest prawie dorosly, masz zamiar pogadac z nim, jak z doroslym i ze
poniewaz czujesz, ze cie nie szanuje i ma gdzies i robi, co chce, to
ty nie musisz tego tolerowac, jest ci przykro, ale nie bedziesz
utrzymywac jego z jego zachciankami (trawka i alkohol) i jesli chce
tak dalej, to niech sie wyprowadzi, bo nie musisz i nie chcesz
patrzec na to, jak sie stacza. Powiedz mu, ze kochasz go z calego
serca i bedziesz go wspierac, jak dlugo bedzie trzeba, jesli on tez
ze swej strony bedzie ci szanowal.

Tak bym zrobila. Jesli ci sie postawi, trudno, niech sie wyprowadza.
Mam nadzieje, ze taka terapia szokowa poskutkuje.

Dla mnie wszystkie te rady o psychologach to bzdura, oni sami nie
potrafia poukladac wlasnego zycia, a doradzaja innym.

Zacznijmy od początku

[zgryzlak]

Pamiętaj, to tylko moje zdanie pisane na podstawie Twojego postu...

Przyczyny
- chłopak nie czuje w Tobie autorytetu, który może być dla niego wzorcem na
dalsze życie. Nawet nie raczy cie poinformować o swoich zgryzach, pytaniach i
problemach, bo raczej z góry zakłada, że mu nie pomożesz (może na podstawie
poprzednich np 5 letnich doświadczeń ???)
- ma niezagrożony byt - wikt, opierunek i kasę, stąd jego światopogląd nie łatwo
zmienić

Działania
- co do odzyskania autorytetu to droga długa i daleka. Trzeba przeprowadzić z
nim rozmowę, wyjaśnić wszystko i podjąć jakąś decyzję - najczęściej będzie to
twarda umowa jak z dorosłym. I RYGORYSTYCZNIE JEJ PRZESTRZEGAĆ !! Nie ma
odłożenia kary lub jej przesunięcia - dorosłość to odpowiedzialność.
- udało się - mały zrozumiał i jest OK
- nie udało się - dostałaś odpowiedź :"a co wyrzucisz własnego
syna z domu? zawiadomię policje, że się nade mną znęcasz" i nic się nie zmieni.

- w rozmowie z nim pojedziesz na tzw "litośc" - porozmawiasz z nim o tym jak ci
źle, jak ci ciężko, jak bardzo chciałabyś mu pomóc, ale i on mógłby ci pomóc itp
- jak cie kocha - będzie efekt pozytywny
- jak nie - nic nie zmienisz

- odetniesz od kasy, albo radykalnie ją zmniejszysz
- zrozumie i pogodzi się - będzie OK
- jako dorosły zacznie kasę zdobywać w inny sposób. Często środowisko
wymaga, aby grać twardego i zawsze mieć. Wtedy mogą się zacząć zaginięcia z
domu, dodatkowa "legalna" praca byłaby wskazanym środkiem wychowania przez pracę

- rozmowa z jego autorytetem (mężczyzna, dziadek, ojciec, nauczyciel, wujek ...)
TATA.KASI już opisał ten przypadek powyżej

Jeżeli to nie poskutkuje - pozostają już tylko działanie szokowe (np wystawienie
walizek przed drzwi) - TYLKO, CZY TY TO PRZEŻYJESZ?? CZY SERCE CIĘŻKO PRACUJĄCEJ
MATKI CI NA TO POZWOLI? CZY NIE ZAŁAMIESZ I POPŁACZESZ SIĘ WCZEŚNIEJ?

Z psychologiem daj sobie spokój - nikt tego problemu za Ciebie nie załatwi...

[chuckd]

"Z psychologiem daj sobie spokój - nikt tego problemu za Ciebie nie
załatwi... "

Psycholog to nie windykator dlugow!!! On jest od tego, zeby pomoc
ugryzc temat, zeby zapoznac sie z sytuacja i pomoc odnalezc droge do
rozwiazania. Oczywiscie ze psycholod nie zalatwi sprawy za nikogo,
bo nie jest od tego. I jak najbardziej polecam wizyte u psychologa-
chociaz po to, zeby pomagac SOBIE w czasie wprowadzania w
zycie "nowego ladu" w domu. Bo to nie bedzie fajne i mile dla dwoch
stron.

[filip.z.krakowa]

To Twój syn. Nie szanuje Ciebie ani tego, co dla niego robisz, więc zaproponuj
mu, że skoro ma swoje życie, to niech prowadzi je poza Twoim domem. Każ mu się
wyprowadzić i wziąć tylko jego własne rzeczy, które kupił za swoje zarobione
pieniądze. Powinien się zdziwić, jak zobaczy, że nic nie ma...

A skąd on ma kasę na te używki?

[tomkowski4444]

To jest klasyczny przykład samotnie wychowujacej matki. Za jakis czas bedzie cie
bił i nazywał alimenciarą. Jak ma ojca madrego to po skonczeniu 18lat to syn
pozwie cie o alimenty. Takze uwazaj!!!

[izabella68]

Az tak Ci zalezy żeby dopiec swojej byłej manipulująć dorastającym chłopakiem? Jesteś chorym przepojonym nienawiścia facetem a nie kochającym ojcem.

[tomkowski4444]

Jak kobieta (alimenciara) meczy swojego byłego alimentami to jest OK a jak
dorosłe dziecko albo samotny ojciec wystepuje o alimenty to juz jest to
niegodne. Faceci nie sa msciwi jesli chodzi o alimenty. Chodzi mi o udowodnienie
ze bez moich pieniedzy to ex jest zwykłym "nurkiem smietnikowym" a syn jest
dorosły wiec moze robic co chce. Zniszcze ja finansowo.

[12krzesel]

Występowanie o alimenty na potrzeby wychowywania dziecka jest godne.
Cheć zniszczenia swojej/ego eks i udowadnianie dziecku, że drugi
rodzic jest "nurem śmietnikowym" jest nie tylko niegodne, ale podłe
i niszczące. Zwłaszcza dla dziecka.
Jeżeli jednak trafnie oceniam prezentowany przez ciebie poziom
nienawiści, to wątpię by był to dla ciebie znaczący argument. Co tam
psychika szczeniaka, grunt, żeby eks do piachu posłać, nie?

[madame_charmante]

Faceci nie sa msciwi jesli chodzi o alimenty. Chodzi mi o udowodnieni
> e
> ze bez moich pieniedzy to ex jest zwykłym "nurkiem smietnikowym" a
syn jest
> dorosły wiec moze robic co chce. Zniszcze ja finansowo.

czytasz ty czasem sam siebie ?
to jest wlasnie pieknie wyartykułowana mściwośc, nienawiśc i agresja
zal.pl ..

Lepiej być nurem śmietnikowym

[scher]

niż dnem moralnym.

[lavinka]

A przez ostatnie 16 lat był grzecznym chłopcem tylko teraz jakiś zły
jest?
I odnoszę wrażenie,ze bardziej przeszkadza Ci to sp..aj niż to,że
bierze narkotyki. Ale to może mylne wrażenie.

Tutaj potrzebna jest męska rozmowa. Niektóre matki potrafią gadać z
synami jak facet z facetem. A niektóre nie. Przydałby się tu
zaprzyjaźniony facet. Taki porządny, nie uprzejmy tylko.

[verdana]

Syn nie ma byc ostoja i opieka dla bezradnego kobieciatka-mamusi. To
nie ma być kolejny męzczyzna w jej zyciu. Absolutnie odradzam
stosowanie takich argumentow, bo stawiają Cie od razu na przegranej
pozycji - osoby, ktora jest za slaba, aby sobie radzić. Jak matka
potrzebuje faceta, to nie może zastepowac go synem.
Po drugie - zastanow się, czy to jest cos, co narasta od lat, czy
nagła zmiana?
Po trzecie - wstrzymaj kasę. Kupuj potrzebne rzeczy, chce miec na
alkohol (wydaje mi sie tu znacznie groźniejszy niż narkotyki), to
niech zarobi
Po czwarte - na hasło "to spier..." powiedz "i slusznie" - spakuj
walizke i wyjdź na tydzień, zostawiajac chłopaka bez jedzenia i
kasy. Sam chciał.

[vento_p]

zgadzam się z Verdaną. Dziwią mnie wypowiedzi typu że samaajest sobie winna .
Kobieta oczekuje pomocy a nie oceny co źle zrobiła. co źle zrobiła to na pewno
wie. I co z tego ?
Ja poszłabym jednak do psychologa. Dlaczego ? Bo można się nauczyć jak
przeprowadzić rozmowę, co robić jak stawiane bariery nie skutkują.
Może ze specem od uzależnień- nie mówię,że młody jest uzależniony ale są pewne
sygnały ostrzegawcze. Poza tym jest nieletni

[lavinka]

Obawiam się,że psycholog zażyczy sobie ów młodziana widzieć. Namów
zbuntowanego 17latka na wizytę u psychologa, Pff, że tak powiem

[tata.kasi]

Tylko, że cały trick polega na tym, że to naprawdę on potrzebuje jej
w tej roli. Jako elementu jego budującej się dojrzałości i systemu
wartości, który przyswoi.
A może właśnie on próbował jej zastępić męża i ta rola psychicznie
go dołuje, może ona stosowała już ten argument obarczając go
zadaniami ponad siły dziecka? Tego nie wiemy. Możliwe, ze jego but
jest w tym sensie racjonalny .
Wizyta u psychologa jest ważna o tyle, że nie rozwiąże problemu (jak
to niektórzy wskazują, jako argument contra), tylko pozwoli
obiektywnej i doświadczonej osobie ocenić sytuację z zewnątrz.
Porada od psychologa to nie wizyta z samochodem w warsztacie, że
wykładasz stówkę, oni smarują co trzeba i jedziesz dalej

[lavinka]

Toteż dlatego mówię o mężczyźnie, takim..... normalnym.Podobno tacy
się zdarzają Widać,że młodzian wpadł w "złe" towarzystwo. Wyciągać
go z niego w tym wieku... to masakra dla obojga rodziców, co dopiero
mówić o jednym.

[insula.incognita]

Ogólnie zgadzam się z Verdaną. Ale taki sposób postępowania (z pozytywnym
skutkiem) mozna zastosować do nastolatka, który był w miarę normalny zawsze i
miał wzorce tej normalności.

Natomiast, jeżeli chłopak mowi do matki "sp...j", a do tego alkohol, trawka
itp....to bałabym sie dom zostawić takiemu, trzaskając "wychowawczo " drzwiami.
Bo jakby matka wróciła po tygodniu okazaloby się, że pól chałupy nie ma.

Jesli już, to bym powiedziała "sam spie..j" i żyj jak chcesz.

A tak serio, to jeśli się ma świadomość popełnionych błędów wychowawczych, czego
wyrazem jest zachowanie 17 latka, ale chce się ratować dziecko, to - tylko do
specjalistów.
Nie ma innej rady.

[cynamonowa.panna]

> Po czwarte - na hasło "to spier..." powiedz "i slusznie" - spakuj
> walizke i wyjdź na tydzień, zostawiajac chłopaka bez jedzenia i
> kasy. Sam chciał.

To żart jest, tak?? Potwierdź proszę, bo nie wierzę, że ktoś napisał
serio coś podobnego. Na jego "spier..", matka ma sie ochoczo
pakować i na własny koszt spadać z kwadratu do hotelu, żeby on miał
czystą chatę na imprezki? Ręce opadają, jak się czyta takie porady.

bezstresowe wychowanie czyli róbta co chceta,

[rozbojnick]

a teraz płacz, bo robi co chce.

[chuckd]

powiedzial co wiedzial...

Mysle ze bedzie ciezko to zrobic tak "z dnia na dzien"- czyli ze
jednego dnia mial wszystko a drugiego nic. Poza tym Ty tez pewnie
nie jestes typem skaly i ciezko byloby tak nagle to przerwac. Mysle
ze latwiejsze dla ciebie (do realizacji) i dla niego (do
przyswojenia) bedzie wymyslenie jakiegos pretekstu dla ktorego
zakrecasz kurek z pieniedzmi, np: "Musimy oszczedzac bo to i tamto,
i dlatego zadnej kasy nie bede mogla ci wiecej dawac" Oczywiscie
musisz uwazac na teksty: widzialem fajne spodnie za 200pln, daj mi
kase to kupie, bo wtedy do domu przyniesie spodnie za 30pln, a
170pln przepali. Wydaje mi sie, ze rozsadnie byloby dac jasny i
stanowczy komunikat, ze zaczynasz mocno liczyc kazdy grosz. No i
oczywiscie pozniej nalezy zachowywac sie tak, jakby faktycznie tak
bylo. Nie mozna stosowac wyjatkow, robic zbednych prezentow itp.

Tak mi sie zdaje... taka strategie bym przyjal. Ale oczywiscie na
Twoim miejscu skontaktowalbym sie z psychologiem.

[fizykoterapeuta]

jak jest taki mądry, to jak sobie wyjdzie na chlanie, to zmień zamki i go nie
wpuszczaj - zobaczymy, jaki jest samodzielny i dorosły jak będzie głodny i bez
pieniędzy

jak nie będziesz twarda, to po Tobie - będzie wysysał z Ciebie kasę coraz bardziej

a jak zaczynał fikać, trzeba było mu w ryj dać, a nie się patyczkować - z takimi
nie można inaczej

[fjf]

Szanowna Pani, niestety 17 lat za późno zadała Pani sobie to pytanie

[echtom]

Tja, bo już noworodki chleją, popalają trawkę i mówią do matki "spier...". Lubię takich znawców tematu.

[fizykoterapeuta]

a wiesz, że dziecko się wychowuje od początku, od narodzin?

[lisdene]

Najlepiej i nałatwiej to wychodzi wymądrzanie się...........

fizykoterapeuta napisał:

> a wiesz, że dziecko się wychowuje od początku, od narodzin?
>

[anyaa77]

Kochana, znam to z autopsji, tylko od drugiej strony.
Byłam dzieckiem trudnym, choć jednocześnie zdolnym.
Stosunki moją mamą poprawiły się kiedy zamiast na mnie krzyczeć zaczęła ze mną rozmawiać. Kiedy przyszłam pijana do domu nie wrzeszczała, tylko się ze mnie śmiała że "tortem się zatrułam" i opowiedziała, że kiedyś też miała taką wpadkę. Rodzice też nie są ideałami. Syn widzi że pewnie się wymądrzasz, ale daleko na swoich mądrościach nie zajechałaś, bo się z mężem nie ułożyło. Dzieciaki są mądre i wszystko widzą. Nie możesz udawać alfy i omegi bo rzeczywistość wskazuje, ze nią nie jesteś. Dawaj dobre przykłady, rozmawiaj, z trawki nie rób tragedii, bo nawet Clinton palił i został prezydentem, nie mówiąc o naszym Donaldzie. Jeśli sama nie paliłaś to mówienie że szkodzi jest śmieszne, bo niby skąd to wiesz. Marycha jest często przepisywana na receptę, więc aż taka szkodliwa nie jest, a na pewno nie w rękach tych, którzy mądrze z niej korzystają.

Tych co radzą wystawić walizki, radzę się puknąć w czoło. Syn jest nie pełnoletni i matka ma wobec niego obowiązki. To że nie mogą się dogadać to wina obojga, a nie tylko syna. A ty kochana rozmawiaj, rozmawiaj i przestań wreszcie na niego krzyczeć, bo pokazujesz tylko swoją bezradność. Nastolatki nie lubią słabych ludzi, szukają autorytetów. Postaraj się nim stać dla własnego syna. Powodzenia

[tata.kasi]

Dlaczego matka zaczęła z Tobą rozmawiać?

[anyaa77]

Bo po zmianie szkoły nagle zaczełam mieć same piątki i zdałam najlepiej maturę z całej szkoły. Okazało się że w poprzedniej szkole byłam szkalowana przez 2 nauczycielki, którym się nie podobała moja skóra i trupie czaszki. Matce powiedziano że chyba biorę dragi, chociaż nie miałam z nimi w ogóle do czynienia. Nawet trawki nie próbowałam. Mama poszła po rozum do głowy, oczywiście kłotnie nie ustały, ale o rzeczach trudnych potrafiłyśmy rozmawiać.

[tata.kasi]

Czyli ile miałaś lat? 16-17? Piszesz, że potrafiłyscie rozmawiać. A
kto pierwszy zmieniał ton kłótni w ton rozmowy? Jak się w ogóle z
dzieckiem prowadzi "trudne" rozmowy i dlaczego "trudne"? Czy Ty
uważałaś, że matka Cię nie rozumie, czy to ona więcej narzekała, że
nie słuchasz? Kiedy (w jakim wieku) i z jakiego powodu pierwszy raz
wyraźnie się zbuntowałaś?

[anyaa77]

miałam 17 lat jak zaczęłyśmy się dogadywać. Bunt się zaczął kiedy poszłam do liceum (15 lat). Poczułam się za bardzo samodzielna i mama się o mnie po prostu martwiła. Kiedy zamiast krzyków i zakazów zaczęła rozmawiać, zaczęłam jej o wszystkim mówić. Mogłam zniknąć na całą noc, nocować i chłopaka pod warunkiem, że wiedziała gdzie i z kim. A najgłupsza rzecz, którą zrobiłam parokrotne zapalenie trawki na imprezach. A co do trudnych rozmów prowadzi się je przede wszystkim szczerze, dziecko musi widzieć w tobie równorzędnego partnera a nie zwierzchnika. Moja córka też niedługo idzie do szkoły więc wszystko przede mną

[salommea]

Anyaa77 no i wreszcie mądra i sensowna rada w tym wątku. Na
marginesie, strasznie duża grupa wypowiada się za wystawieniem
walizek. Własnemu dziecku?? To, że robi, co robi i odzywa się jak się
odzywa jest zapewne efektem wieloletniego wychowywania również przez
matkę. nie mówię, że wszystko to jest jej winą, ale część na pewno. W
takiej sytuacji ciekawą taktyką jest ostatecznie wyrzucić, bo co? bo
się synek nie udał taki jaki miał być? brawo. Wychowanie to długi i
żmudny a często i bolesny proces. Decydując się na dziecko decydujemy
się na jego wychowanie a niemal każdy błąd wychowawczy można
naprawić.. tyle, że potrójnym nakładem pracy - rozumiem, że to z
lenistwa przed tą pracą pojawiają się pomysły o wyrzuceniu dziecka z
domu.

[mlaszczacy.kaczor]

to jest wlasnie wychowanie w utopijnej ideologii KK
na pohybel katolom

[o.beyzyma]

Jest jeszcze możliwość wystąpienia do sądu rodzinnego z prośbą o
ustanowienie kuratora sądowego - jest to możliwe, gdy
matka "niewydolna wychowawczo". Jak sprawa będzie w sądzie, to może
zda sobie chłopak sprawę, że matka wcale nie musi się nim zajmować,
bo alternatywą jest np. umieszczenie go przez sąd w jakimś zakładzie
wychowawczym. To byłoby nawet lepsze niż wystawienie chłopakowi
walizek za drzwi, no i dla niego bezpieczniejsze.

kuratorzy prezentują na ogół poziom debilny

[inthekitchen]

Pokazał to przykład małej Róży odebranej rodzicom, bo kuratorka napisała, że w
mieszkaniu jest bałagan. Jeśli chcesz syna zniszczyć to kurator jest jak
najbardziej odpowiedni.

[jacek226315]

jak wychowalas tak masz

[0momo]

Przede wszystkim dziękuję wszystkim za odpowiedzi. Mój mąż nie żyje
także nie chodzi o to czy nam się ułożyło czy nie ani o alimenty bo
ich po prostu nie ma. Zarabiam nie mało i każde zmniejszenie
pieniędzy to krzyki o to że ja gdzieś z kimś wyjdę coś kupię a jemu
żałuję. Pracuje dużo a po śmierci męża jakoś tak kontakt nam się
trochę z synem osłabił on wtedy miał 12 lat i nie chciał ze mną o
niczym rozmawiać zresztą tak zostało do tej pory. To tata zawsze był
tym lepszym rodzicem ja raczej głównie pracowałam. A takie odzywki do
mnie pojawiały się stopniowo ale ostatnio to wszystko się nasiliło,
kiedy kogoś chciałam mu przedstawić. Do psychologa go nie zaciągnę,
ale ten post o kuratorze. Jeżeli głoszę sprawę do sądu o przyznanie
to ta sprawa zostanie jako wyrok w papierach syna?

[miau78]

0momo napisała:

> Przede wszystkim dziękuję wszystkim za odpowiedzi. Mój mąż nie żyje
> także nie chodzi o to czy nam się ułożyło czy nie ani o alimenty bo
> ich po prostu nie ma. Zarabiam nie mało i każde zmniejszenie
> pieniędzy to krzyki o to że ja gdzieś z kimś wyjdę coś kupię a jemu
> żałuję. Pracuje dużo a po śmierci męża jakoś tak kontakt nam się
> trochę z synem osłabił on wtedy miał 12 lat i nie chciał ze mną o
> niczym rozmawiać zresztą tak zostało do tej pory. To tata zawsze był
> tym lepszym rodzicem ja raczej głównie pracowałam. A takie odzywki do
> mnie pojawiały się stopniowo ale ostatnio to wszystko się nasiliło,
> kiedy kogoś chciałam mu przedstawić. Do psychologa go nie zaciągnę,
> ale ten post o kuratorze. Jeżeli głoszę sprawę do sądu o przyznanie
> to ta sprawa zostanie jako wyrok w papierach syna?

Sama sobie odpowiedziałaś na pytanie, skąd to się wzięło. Po śmierci taty.
Teraz tylko rozmowa. I rozmowa. I rozmowa.

[insula.incognita]

Poradzę Ci bardzo niepedagogicznego.
Weź Ty chlopaka na jakis browar do knajpki i pogadaj z nim. Tak, wiesz, zupelnie
szczerze.
A zacznij - sama. Powiedz mu wprost - co zawaliłaś, czego nie zrobiłaś, i
dlaczego. WYTŁUMACZ MU TO. Swoją motywację. Nie chodzi tu o tłumaczenie się,
tylko o WYTŁUMACZENIE, jak widziś fakt, że wasze relacje z czasem sie pogorszyly
i skąd to się wzięło. Przyznaj się przed nim do wlasnych błędów, do własnych
pragnień. Ale też - wysłuchaj go.
Nie wiem, jak daleko od siebie oddaliliście się, im dalej, tym większy wysiłek
trzeba bedzie włożyć w taką rozmowę. Nie jedną rozmowę.
Ale chyba on niest jakims kryminalistą?
Posiłkowanie się kuratorem uważam jednak za ostateczność. To da wyraźny znak
Twojemu synowi - że Ty sobie z nim nie radzisz, mało tego, nie chcesz i nawet
nie próbujesz. Taka to trochę spychologia.

[zefirekk]

i clou jest takie, że kochasia chcesz przedstawić synowi i on się buntuje.
Całkiem normalna reakcja. Cóż...współczuję, ale syn jest jakoby ważniejszy, niż
gach.

[0momo]

Powiedzcie mi tylko jak rozmawiać z kimś kto nie chce rozmawiać? Ja
zadam pytanie on zachowuje się jakby nie słyszał jedynie jak czegoś
potrzebuje odzywa się do mnie i to tak służbowo. A do knajpy ani
nigdzie indziej ze mną nie wyjdzie bo nie chce pokazywać się ze mną w
miejscu publicznym jeszcze by koledzy zobaczyli, przykro mi z tego
powodu ale nie nalegam

zabierz do knajpy, daj 1000 kieszonkowego,

[malepiffko]

wyslij na wakacje, moze to pomoze.
czytam to kobieto i az noz mi sie w kieszeni otwiera. jak chcesz to
zalatwic to tylko radykalnie, a nie sie cackasz z rozmowami. 1.
przypie dol mu porzadnie, potrzasnij nim i powiedz, ze ma 2 tygodnie
na ogarniecie sie. 2. jak sie nie ogarnie wypier ol go z domu. tylko
takie radykalne metody moga poskutkowac, bo rozmowy i pierdoly nic
nie dadza tylko rozjusza syna i utwierdza go w poczuciu bezkarnosci.

[anyaa77]

Omomo, ale rozmowa nie polega na przepytywaniu tylko na mówieniu o swoich lękach, obawach, smutku, szczęściu...

[potffora]

Proszę Cię, bardzo Cię proszę - nie wykonuj pochopnych ruchów.
Wiem, że zachowanie Twojego syna to szok, ręce opadają i szukasz
dobrego rozwiązania. Wiem, jak trudno przyjąć do wiadomości, że
dziecko, na które chuchasz i dmuchasz, buntuje się, jest aroganckie,
jest wredne i na dodatek uzależnia się od narkotyku. Nie sądzę, by
ktokolwiek na forum mógł pomóc tak naprawdę - często podłożem takich
zachowań jest wiele niezałatwionych spraw, mimo dobrych chęci
popełniamy błedy, a to wszystko się mści. Nie omówisz tego w paru
zdaniach. Wzorce, autorytety - ok. Ale jeżeli to będą twoje wzorce,
a nie jego - zbuntuje się jeszcze bardziej. Nie wiem gdzie
mieszkasz, ale w Polsce jest sporo specjalistów - znajdź dobrego
psychologa, specjalistę (najlepiej certyfikowanego) terapii
uzależnień. I idź SAMA - nie musisz go tam zaciągać. Teraz to Ty
potrzebujesz pomocy (szukasz jej tutaj) i informacji. To Ty musisz
zdawać sobie sprawę, że nie jesteś bezradna, że od Ciebie dużo
zależy, musisz wiedzieć jakimi narzędziami dysponujesz i jak ich
użyć. Kurator? Może i tak - ale nie znając sprawy do końca, nie
odważyłabym się tak doradzać. Możesz oddać sprawę do sądu, ale
proszę Cię - najpierw zacznij od spotkania z dobrym terapetą
uzależnień. I jeszcze jedna prośba: znajdź na to czas... Telefon w
Poznaniu: 061 868 72 27. Jeżeli nie jesteś z Poznania - poproś tam o
adres i telefon poradni w Twoim mieście.
________
Kobieta jest jak MediaM(...) - nie dla idiotów
***
Dlaczego kobieta ma zawsze coś do zrobienia w domu? Bo, głupia, śpi
w nocy, to jej się uzbiera....

[kellss]

moj brat, jak mial 19 lat przez ponad miesiac nie chodzil do szkoly - wagarowal.
Kiedy matka dowiedziala sie o tym, sprala go na kwasne jablko nie baczac, ze
jest od niej o glowe wyzszy. I POSKUTKOWALO! A tatus,siedzial jakmysz podmiotla,
bo bal sie syniowi wp****** spuscic. Ot co!

[lia.13]

nadzór kuratora to środek wychowawczy a nie karny, zatem sprawa zniknie z jego
papierów jak tylko chłopak ukończy 18 lat (ew. 21. bo to tego wieku nadzór może
być przedłużony)

[bumbula]

Wiesz, doskonale cię rozumiem! Mój syn co prawda nie palił trawki, ale też miał
okres nielubienia domu i mamy. Nie robiłam awantur i nie krzyczałam, bo nie
umiem i nie lubię. Tylko w sytuacjach kryzysowych filcowałam się w sobie.Z
doświadczenia mogę ci podpowiedzieć, że niesamowicie na niego podziałały dwa
moje komentarze: raz powiedziałam, że gdyby tak, jak on zachowywał się mój facet
- to natychmiast wystawiłabym mu walizki przed drzwi. Innym razem, gdy chciał
pokazać, że on rządzi w domu poprosiłam, by zastanowił się, gdybym po awanturze,
jaką mi urządził następnego dnia umarła i on nie miał by już okazji mnie
przeprosić i żył by z wyrzutami sumienia. Poprawa była natychmiastowa. I
refleksja nad życiem i zachowaniem też.

[bumbula]

Wiesz, doskonale cię rozumiem! Mój syn co prawda nie palił trawki, ale też miał
okres nielubienia domu i mamy. Nie robiłam awantur i nie krzyczałam, bo nie
umiem i nie lubię. Tylko w sytuacjach kryzysowych filcowałam się w sobie.Z
doświadczenia mogę ci podpowiedzieć, że niesamowicie na niego podziałały dwa
moje komentarze do jego wybryków: raz powiedziałam, że gdyby tak, jak on
zachowywał się mój facet- to natychmiast wystawiłabym mu walizki przed drzwi.
Innym razem, gdy chciał pokazać, że on rządzi w domu poprosiłam, by zastanowił
się, gdybym po awanturze, jaką mi urządził następnego dnia umarła i on nie miał
by już okazji mnie przeprosić i żył by z wyrzutami sumienia. Poprawa była
natychmiastowa. I refleksja nad życiem i zachowaniem też.

[piotr.tatarski]

Nie wiem skąd biorą się na świecie takie typki. Też kiedyś miałem
naście lat, ale wóda, fajki, narkotyki nigdy mnie nie pociągały.
Myślę, że tego typu ludzie będą zawsze kłopotem i utrapieniemla
swoich rodzin gdyż są w zdecydowanej większości przypadków nie
naprawialni dożywotnio. Nie widzą dla siebie żadnego sensu w
otaczającym ich świecie i nie potrafią się pozytywnie w nim odnaleźć.
Nie cenią własnej rodziny, nie słuchają żadnych dobrych rad. Za to
ważna dla nich jest akceptacja rówieśników. Myślę, że brak im
poczucia własnej wartości i ważności swojego niepowtarzalnego życia.

[bi_scotti]

Mam wrazenie, ze mimo (z tego, co piszesz), ze od smierci Twojego
meza minelo juz 5 lat, to wciaz oboje jestescie w "grieving period"
tyle, ze nie jestescie w stanie w tym bolu sie wspierac a raczej
uciekacie wzajemnie od siebie. Ani Ty sie nie zmusisz do przezywania
utraty meza z synem, ani On nie jest w stanie dzielic z Toba utraty
ojca. Ale kazde z Was MUSI sie wewnetrznie pogodzic z ta strata i
ulozyc zycie po stracie. A z tego, co piszesz, wciaz macie z tym
problem. Musisz chyba zaczac od siebie tymczasowo "olewajac" syna.
Ucieczka w prace i szukanie "quick fix" w postaci kuratora dla syna
to ewidentne dowody na to, ze sama nie chcesz stanac wobec Twoich
wlasnych, wewnetrznych problemow. A Mlody, najprawdopodobniej
kompletnie podswiadomie, nasladuje Twoje postepowanie - nie dzieli
sie uczuciami, nie dzieli sie bolem i samotnoscia, ucieka w cos, co
daje chwilowa satysfakcje: w Twoim przypadku to praca, w Jego
zapewne marihuana i jacys nieskomplikowani koledzy. Nie uciekniesz
od swojej wlasnej "pracy domowej" - MUSISZ sama dla siebie i w duzej
czesci i dla Twojego syna "przepracowac" z kims swoje wdowienstwo.
Poniewaz ewidentnie, wbrew temu co Ci sie wydaje, Twoj syn jednak
liczy sie z Toba w swoj bardzo indywidualny sposob, jest duza
szansa, ze jak Ty sobie poukladasz swoje bole, to i Jemu bedzie
latwiej zmoc sie z Jego demonami. U Niego jest to duzo bardziej
bolesne, bo na brak taty naklada sie beznadzieja dorastania. A to,
kazdy z nas wie, zawsze boli!
Zacznij od siebie. Powodzenia!

[anyaa77]

Szukają akceptacji u rówieśników bo:

1) To typowe zachowanie społeczne
2) Może nie mają akceptacji w domu

[tata.kasi]

ad 2)...albo mają akceptację warunkową, która wymaga od nich
działań/postaw sprzecznych z ich naturą lub możliwościami.
Uwarunkowanie przekracza ich zdolności adaptacyjne, więc wycofują
się (ucieczka).

[4g63]

zacznij go szanować, to może przestanie tak mówić

ps, trawka to nic złego
znacznie gorszy jest alkohol

dziwię się...

[jotembi]

... i to bardzo, kiedy ktokolwiek na jakimkolwiek forum poszukuje odpowiedzi na
takie pytania
rozumiem że bywa to wyrazem desperacji, nie wiem skąd uzyskać pomoc więc może na
forum ktoś znajdzie cudowne rozwiązanie
ale jednak... wystarczy chwilę pomyśleć żeby zrozumieć, że szanse na znalezienie
tego jedynego dobrego rozwiązania są zerowe
bo przecież każda taka sytuacja jest inna tak jak inni są aktorzy każdego
rodzinnego dramatu

podobnie dziwię się ludziom skwapliwie udzielającym porad
czy wszyscy tutaj naprawdę mają się za wszechwiedzących wizjonerów...? ciekawe

z tego co widzę ten dzieciak jest przerażony wizją utraty tego małego kawałka
mamy, który pozostaje dla niego jak mama wróci z roboty
tatę już stracił
a mama - jak tu ktoś mądrze napisał - szuka quick fix (niepokoi mnie
skwapliwość, z jaką autorka wątku rzuciła się na pomysł z kuratorem, kurator
przejmie odpowiedzialność za dziecko czyli dziecko wreszcie zejdzie matce z
karku...? tak to trochę brzmi ale oczywiście kto wie jak to tam naprawdę jest)

w takich przypadkach IMHO można pomóc wyłącznie w osobistym kontakcie, wasze -
mądrzejsze i te mniej mądre - rady w najlepszym przypadku nic nie dadzą a w
najgorszym mogą poważnie zaszkodzić

[lisdene]

ja się nie dziwię. Rozumiem że Omomo czuje sie bezradna i że forum
to ostatnia deska ratunku dla niej. Do tej pory tolerowała
zachowanie syna, a jesli nie tolerowała, to reagowała w sposób,
który przyzwalał synowi na dalsze wybryki.
Wg mnie powinna skontaktówać się z terapeutą od uzależnień, to
powinien byc pierwszy krok. Swoje postępowanie względem syna też
powinna zweryfikować.

[jotembi]

wiesz, ja też się nie dziwię jeśli ktoś przychodzi się wyżalić
ale jeśli liczy na konkretne porady i ma zamiar się do nich stosować, to już
inna sprawa
co do twoich rad - nie jestem pewna czy potrzebny jest aż specjalista od
uzależnień... spokoluz jak mówią dzieci (i często mają rację)
natomiast przy każdej takiej sprawie opisanej na forum mam dziwne wrażenie że
pomocy psychologicznej potrzebuje przede wszystkim sam proszący o radę (a
dopiero potem ewentualnie ludzie z jego otoczenia, na których się skarży)

[anyaa77]

Po co terapeuta, żeby usłyszała być może zgodnie z prawdą: Sp... nie jestem uzależniony? To że pił więcej w wakacje to normalne- nie miał szkoły, to że popala trawkę? To jeszcze nie uzależnienie.

[anyaa77]

Omomo, prawda jest taka że zaniedbałaś syna po śmierci ojca. Warto wtedy było prosić o pomoc psychologa, teraz będzie gorzej, znaczy trudniej. Przyzwyczaiłaś go do tego że jest sam i sam sobie ze wszystkim radzi a teraz rościsz sobie prawo do wchodzenia z butami w jego światek. Tak wyglada to z jego punktu widzenia.

Pomysł z kuratorem? Skreślisz szanse porozumienia z synem raz na zawsze. Czy twój syn jest przestępcą, czy tylko knąbrnym synem z którym masz zły kontakt. Pomyśl.

Piszesz że chce od Ciebie pieniądze- to dobrze, to znaczy że nie kradnie, nie kombinuje, nie zszedł na złą drogę.

Nie piszesz nic w jakim obraca się towarzystwie, jakiej słucha muzyki, to ważne. Pewne grupy są bardziej narażone na kontakt z przestępczością i twardymi narkotykami.

Nie wiesz jak chłopa na piwo wyciągnąć? Pytasz co mu kupić razem idziecie na zakupy a na piwo po drodze.

Piszesz też że zdaje z klasy do klasy, pomimo iż chodzi w kratkę, znaczy inteligentny i daje sobie radę.

Jak na mój gust to wszystko o czym piszesz jest w granicach normy, oprócz jego zachowania w stosunku do Ciebie. Ale bez rozmowy sie nie da. A rozmowa to nie jest ganienie go za to co zrobił, tylko dowiedzenie się co w ogóle robił. Jak się nauczy mówić co robi, to potem Ci powie dlaczego. Powiedz mu wreszcie szczerze co ty sp..., bo wina leży niestety po twojej stronie. Jesteś starsza, mądrzejsza, powinnaś była przewidzieć, że utrata ojca w takim wieku to niesamowita trauma dla dzieciaka. Niestety to zaniedbałaś. Super że zastanawiasz się jak to naprawić, ale jak ktoś napisał musisz zacząć od siebie, zmienić swoje nastawienie.
Zamiast krzycześ, że znowu wrócił pijany i usłyszeć sp... powiedz:
" ha ha widzę, że nieźle wczoraj zabalowałeś, gdzie tak imprezowaliście? Czy myślisz, że jak powiesz to szczerze , z usmiechem, to usłyszysz sp....? Nie znaczy wcale że musi Cię to cieszyć, musisz nauczyć się wyciągać informacje żeby wiedzieć, że to co robi stanowi dla niego faktyczne zagrożenie. Lepiej udawać, że się pewne rzeczy akceptuje, bo wtedy będzie się je miało pod kontrolą. To że chłopak pali, pije popala trawkę to nie jest jeszcze tragedia, tragedią są tylko wasze relacje.

[lisdene]

Moim zdaniem syn Omomo jest w takim wieku, że jej samej będzie
trudno do niego dotrzeć. Syn jej już w swoim 17 - letnim życiu ma
doświadcznie z trawką i alkoholem. Najczęsciej zaczyna się od trawki
a kończy sie na narkotykach twardych. Nie należy tego bagatelizować.
Omomo powinna porozmawiać z terapeutą od uzależnień nt swojego syna,
jak mu pomóc i jak do niego dotrzeć.

[bi_scotti]

lisdene napisała:

> . Najczęsciej zaczyna się od trawki
> a kończy sie na narkotykach twardych.

ZADNE badania ani statystyki nie potwierdzaja tego, co tu napisalas!
Miliony ludzi na calym swiecie pali rekreacyjnie marihuane raz, dwa
razy na tydzien i NIGDY nie probowali, nie brali, nie interesowali
sie zadnymi innymi "narkotykami" (jesli w ogole traktowac marihuane
jako narkotyk, co juz samo w sobie jest sporym naduzyciem). A sa to
czesto ludzie dzis 50-60 letni, ktorzy uzywaja marihuany od 40 lat z
okladem a w tzw. miedzyczasie maja rodziny, kariery i to wszystko,
co jest "normalnym, nudnym zyciem". Podobnie jak miliony pije
szklaneczke wina raz czy dwa razy na tydzien i zadne tragedie z tego
nie wynikaja! Papierosy i alkohol w duzych ilosciach to zdecydowanie
wiekszy problem, a w calej sprawie najistotnieszy jest brak
komunikacji pomiedzy matka i synem. Powtarzanie jakichs wyssanych z
palca "pewnikow" nikomu nie sluzy, a juz na pewno nie pomoze tej
akurat kobiecie w nawiazaniu chocby minimalnego kontaktu z synem.

[lisdene]

Przede wszystkim to, co napisałam nie jest wyssane z palca,
wystarczy tylko porozmawiać z lekarzami lub terapeutami od
uzależnień, a z takimi mam do czynienia, a także polecam stronę
zielonemity.republika.pl/mity.html.
To tylko urywek z tej strony:

Marihuana nie uzależnia
Jest to prawdą tylko do pewnego stopnia - a więc nieprawdą.

THC ma w czystej postaci niewielkie właściwości uzależniające
fizycznie. Jednak uzależnienie psychiczne następuje szybciej niż w
przypadku alkoholu. Co to znaczy? To znaczy, że kiedy przestajesz
palić nie masz głodów ani delirium. Do ponownego sięgnięcia po
narkotyk zmusza Cię psychika, a nie ciało.

O ile z uzależnienia fizycznego stosunkowo łatwo się wyzwolić (nawet
przy opiatach i alkoholu wystarczy kilka dni tzw. detoksu by
nieodczuwać dolegliwości fizycznych), o tyle uzależnienie psychiczne
wymaga długotrwałej terapii. Głód psychiczny dużo trudniej
przezwyciężyć, bo wspomagają go tzw. mechanizmy uzależnienia.

Po odstawieniu marihuany po długotrwałym paleniu pojawia się
specyficzny zespół abstynencyjny: ciągłe rozdrażnienie, senność lub
bezsenność, bóle głowy, utrata chęci życia, spadek aktywności
życiowej, obniżenie nastroju, zaburzone odczuwanie przyjemności
(seks jest mniej atrakcyjny, muzyka mniej fascynuje, filmy są
nudniejsze). Trzeźwość staje się nie do zniesienia. W ten sposób
uzależniony mózg woła o następną porcję THC.

Przy paleniu okazjonalnym objawy odstawienia są mniej zauważalne,
gdyż organizm odtruwa się powoli. THC odkłada się w komórkach
tłuszczowych (nie jest wypłukiwany przez płyny) i uwalnia z
organizmu przez parę tygodni. Oznacza to, że jesteś pod wpływem
słabych dawek narkotyku nawet parę tygodni po ostatnim paleniu. THC
jest wykrywalne w organizmie człowieka do roku po zaprzestaniu
palenia.

Jak wykazują testy na obecność narkotyków przeprowadzane wśród osób
palących skuna - jest możliwe, że to, co uważamy za czystą trawkę
bywa nasączane roztworem innego narkotyku, który szybko uzależnia
fizycznie. Możliwe, że stąd coraz częściej osoby decydujące się na
powrót do trzeźwości, muszą zaczynać tę drogę od pobytu na oddziale
detoksykacji. Coraz więcej też osób leczy się z uzależnienia od
marihuany w ośrodkach zamkniętych - jednak najczęściej możliwe jest
zdrowienie w ramach terapii ambulatoryjnej (wizyty w poradni).

W samych tylko Stanach Zjednoczonych ok. 120 000 osób rocznie
zgłasza się na leczenie z powodu uzależnienia od marihuany (Raport
of National Instytut Drugs Abuse USA). Ulubiony przez zwolenników
legalizacji marihuany raport WHO z 1995 roku podaje (za: Hall,
1994), że od marihuany uzależnia się do 20% osób, które jednorazowo
zapaliły konopie oraz do 50% tych, którzy używają marihuany
regularnie.

Piszesz o piciu alkoholu i paleniu marihuany przez ludzi dorosłych
już o ukształtowanej osobowości, a temat tu poruszony dotyczy
młodego 17 letniego człowieka, który jest w okresie dojrzewania i
jego osobość jest jeszcze kształtowana.
Ja przedstawiam tutaj tylko MÓJ punkt widzenia i MOJE zdanie na ten
temat, więc nie rozumiem skąd taka agresja w wypowiedzi.



bi_scotti napisała:

> lisdene napisała:
>
> > . Najczęsciej zaczyna się od trawki
> > a kończy sie na narkotykach twardych.
>
> ZADNE badania ani statystyki nie potwierdzaja tego, co tu
napisalas!
> Miliony ludzi na calym swiecie pali rekreacyjnie marihuane raz,
dwa
> razy na tydzien i NIGDY nie probowali, nie brali, nie interesowali
> sie zadnymi innymi "narkotykami" (jesli w ogole traktowac
marihuane
> jako narkotyk, co juz samo w sobie jest sporym naduzyciem). A sa
to
> czesto ludzie dzis 50-60 letni, ktorzy uzywaja marihuany od 40 lat
z
> okladem a w tzw. miedzyczasie maja rodziny, kariery i to wszystko,
> co jest "normalnym, nudnym zyciem". Podobnie jak miliony pije
> szklaneczke wina raz czy dwa razy na tydzien i zadne tragedie z
tego
> nie wynikaja! Papierosy i alkohol w duzych ilosciach to
zdecydowanie
> wiekszy problem, a w calej sprawie najistotnieszy jest brak
> komunikacji pomiedzy matka i synem. Powtarzanie jakichs wyssanych
z
> palca "pewnikow" nikomu nie sluzy, a juz na pewno nie pomoze tej
> akurat kobiecie w nawiazaniu chocby minimalnego kontaktu z synem.

[insula.incognita]

lisdene napisała:


> Piszesz o piciu alkoholu i paleniu marihuany przez ludzi dorosłych
> już o ukształtowanej osobowości, a temat tu poruszony dotyczy
> młodego 17 letniego człowieka, który jest w okresie dojrzewania i
> jego osobość jest jeszcze kształtowana.

Zgadzam się całkowicie.
Też nie bagatelizowałabym trawki w takim wieku.

[0momo]

Ktoś pytał jakiej muzyki słucha otóż jest to hip hop szerokie spodnie i
pier.... systemu i wszystkiego wokół. O ubraniu nic nie mówię bo jak
proszę żeby ubrał się normalnie np na cmentarz czy do rodziny to nie
idzie w ogóle.

A dzisiaj próbowałam rozmawiać i usłyszałam żebym się zajęła swoją
pracą i nie wtrącała w jego życie

[tata.kasi]

Hip-hop, to dobra muzyka, a teksty są zaangażowane społecznie. Trochę
takie dla ludzi myślących. Strój jest elementem kultury, nie może
przychodzić do kumpli w bryczesach i dopasowanej koszulce polo .
Wydaje mi się, ze jesteś nadmiernie surowa, usiłujesz kontrolować
jego życie, także w drobiazgach. Chyba gdzieś podpatrzyłaś role matki
wg. wzorców już niemodnych. Zupełna dygresja...czy masz wiele
rodzeństwa, czy Twój ojciec był policjantem lub wojskowym?
Jeżeli on reaguje na Twoją próbę komunikacji gniewem i ucieczką, to
spróbuj napisać mu list, o tym co czujesz i czego się obawiasz. Ale
nie o tym, czego, jako matka masz prawo oczekiwać, tylko dlaczego tak
myślisz.
Możliwe, że nie umiesz się komunikować w rozmowie na trudne tematy z
synem. Nie możesz znaleźć słów, bo te które trzeba by wypowiedzieć
obnażyłyby Twoje słabe ego, to ze jesteś bezradna.
Spójrz na to z drugiej strony ... może on jest tak silny jak Ty. Też
ma silną osobowość i dopóki sam, w swoim tempie nie przetrawi
jakiegoś tematu, to go z góry odrzuca?
Pozdrawiam

[insula.incognita]

tata.kasi napisał:

> Hip-hop, to dobra muzyka, a teksty są zaangażowane społecznie.

--Może sprostuję, acz niekoniecznie musisz się z tym zgadzać. Hip -hop - to ŻADNA muzyka. Tam nie ma muzyki. Teksty- owszem, ale tylko czasami i rzadko.

Trochę
> takie dla ludzi myślących.

--Dla ludzi - TROCHĘ myślących, lub wcale. Dla ludzi zyjących, działających na zasadzie i w oparciu instynktu stadnego. Bez refleksji.


Strój jest elementem kultury, nie może
> przychodzić do kumpli w bryczesach i dopasowanej koszulce polo .

- Jak wsiąkł w towarzystwo, to oczywiste, że inaczej się nie da.



> Chyba gdzieś podpatrzyłaś role matki
> wg. wzorców już niemodnych.

--Co to znaczy - niemodne wzorce roli matki?
Brednie sadzisz.


> Możliwe, że nie umiesz się komunikować w rozmowie na trudne tematy z
> synem.

[0momo]

Co to hip hopu to dla mnie jest stek bzdur i głupot, wystarczająco
się tego nasłuchałam przez zamknięte drzwi, zresztą kiedyś próbował
mi prezentować tą "muzykę", ale nie wyszło, nie wymagam żeby jakoś
konkretnie się ubierał ale normalny strój nikomu nie zaszkodził
jeszcze, a zresztą i tak robi co chce.
Ktoś pytał o mojego ojca no cóż jest rolnikiem, bardzo tolerancyjnym
człowiekiem, a co do rodzeństwa to mam siostrę młodszą, ale nie wiem
co to ma do rzeczy.
I dzisiaj stwierdziłam że nie będę się tutaj z nim w łapanego bawić
powiedziałam mu że jeżeli nic się nie zmieni będzie kurator, trzasnął
drzwiami i wyszedł

[insula.incognita]

0momo napisała:

> I dzisiaj stwierdziłam że nie będę się tutaj z nim w łapanego bawić
> powiedziałam mu że jeżeli nic się nie zmieni będzie kurator, trzasnął
> drzwiami i wyszedł

0mamo, nie da się mlodego czlowieka zmienić i jego zachowania z dnia na dzień. To jest proces. Dlugi. I niekoniecznie z oczekiwanym efektem.
Ale probować warto!
Trudno cokolwiek mowić, jak się nie zna Ciebie, ani Twojego syna, a w szczególności waszych wcześniejszych relacji.
Sama dobrze wiesz, że coś gdzieś zostało zabagnione w procesie wychowawczym syna. I trzeba to naprawić. Banał, ale jak zawsze- latwiej zepsuć, niż naprawić.
Zrobisz jak zechcesz, ale ja bym na Twoim miejscu nie pakowała się w kuratora, niepotrzebnie go tak zaszantażowałaś. Reakcja jego- do przewidzenia.
Sama idź do jakiegoś specjalisty od relacji rodzinnych czy cóś, nie wiem, i sama sobie odpowiedz na pytanie - co TY dajesz swojemu synowi i też , czego sama oczekujesz od swojego syna.

powodzenia w każdym razie.

[berdebul]

0momo napisała:

> Co to hip hopu to dla mnie jest stek bzdur i głupot, wystarczająco
> się tego nasłuchałam przez zamknięte drzwi, zresztą kiedyś próbował
> mi prezentować tą "muzykę", ale nie wyszło
i dziwisz się że z Tobą nie rozmawia? Jeżeli Ty nawet nie próbujesz zrozumieć czemu on hip-hopu słucha?
>nie wymagam żeby jakoś
> konkretnie się ubierał ale normalny strój nikomu nie zaszkodził
> jeszcze, a zresztą i tak robi co chce.
Dopóki jest ubrany, oraz ubrany stosownie do okazji czyli do opery nie idzie w jeansach z krokiem w kolanach, to o co chodzi?

> I dzisiaj stwierdziłam że nie będę się tutaj z nim w łapanego bawić
> powiedziałam mu że jeżeli nic się nie zmieni będzie kurator, trzasnął
> drzwiami i wyszedł
Ja bym na jego miejscu już nie wróciła.

[tata.kasi]

> Ja bym na jego miejscu już nie wróciła.

Oczywiście. On zachowuje się racjonalnie, poza bluzgami, ale to
wyraz frustracji z powodu braku zrozumienia u najbliższej osoby.
A pomysł z kuratorem...o tyle pozwala zywić jakąś nadzieję, że 0momo
wierzy w zinstytucjonalizowane autorytety. Dużo zależy na kogo
trafi...
PS
Nie cały hip-hop jest cacy i nie cały do bani, ja dużo tej muzyki
nie słucham, ale np. Mezo ma znakomite teksty.
Tu też jest trochę muzyki...
www.youtube.com/watch?v=88Nxkxor1U0&feature=related
Chyba, że mi samo w głowie pobrzękuje...

[verdana]

No, to juz wszystko jasne.
Jesli matka nie aprobuje tego, ze prawie dorosły syn ma prawo
sluchac czego chce i ubierac się, jak mu się podoba - to sama prosi
się o klopoty. Hip-hop się nie podoba - cóż, ma prawo, ale
należaloby jednak posluchac i powiedziec "Mnie się nie podoba, ale
Ty masz inny gust i masz do tego prawo", a nie uznać, że gust syna
jest gorszy niż wlasny. To samo ubranie - rozumiem,ze najwazniejsza
rzecza jest nie wstydzić się przed rodziną...
Jesli krytykuje się dziecko za bzdury, uznaje jego styl i
zainteresowania za gorsze od wlasnych, to naprawde, nie warto się
starać. Mozna dostać op... rownie dobrze za niewinne spodnie z
obnizonym krokiem, jak i za trawkę.
Nawet się nie dziwię, ze syn kaze się od...

[lisdene]

Omomo, nie ma co od razu z grubej rury sadzić do syna z kuratorem.
Kurator tu nic nie pomoże. Jeśli naprawdę chcesz porozumienia z
synem, to zrób to w taki sposób, aby go bardziej od siebie nie
oddalić. Zwróć się do specjalisty psychologa z tym problemem.
Spróbuj wleżć w jego skórę i pomyślec tak jak on: mam 17 lat,
wychowuje mnie sama matka, która mnie nie rozumie - do tej pory się
nie wtrącała, a teraz jest jak nietoperz ślepa i głucha na moje
problemy i jeszcze się czepia, nie mam się do kogo zwrócić z
problemami. Jedynie co mam to muzyka, kumple, trawka i alkohol,
które pozwalają mi się wyluzwać i zapomnieć o tym kur... świecie.
Teraz o mnie:
Mam koleżankę, która ma podobny problem do Twojego, tylko, że ona w
przeciwieństwie do Ciebie poszukała pomocy u innych i chciała
zbliżyć się do syna, bo była miedzy nimi przepaść. Małymi krokami
widać postępy u niej w porozumieniu się z synem.
Zyczę Ci powodzenia.

[0momo]

Daliście mi do myślenia, faktycznie macie racje. Nie mogę go tak ciągle
krytykować, ale ja chciałam dobrze . Jest dla mnie najważniejszy i
chciałabym z nim normalnie rozmawiać, i zrobię tak jak radzicie usiądę
przyznam się do błędów, zobaczymy czy to coś da.
A na razie trzymajcie kciuki, dzisiaj czekam aż wróci ze szkoły bo
zwykle wraca po 20 i od razu biorę się do dzieła

[asia.sthm]

ja trzymam .
Tylko nie przyciskaj dzieciaka za pierwszym podejsciem, daj mu sie zdziwic, daj
mu troche czasu na strawienie nowosci.
Dobrze bedzie.

Nie musisz tez pokochac hip hopu, nie ma przymusu. Pokaz tylko synowi, ze
szanujesz jego gust. Mozesz tez sie przyznac za jaka muzyka ty szalalas, jesli
wogole szalalas

[bi_scotti]

Ja bym wrecz powiedziala, ze nie spodziewaj sie cudow. Tylko
dlatego, ze Ty masz dobre checi to jeszcze nie znaczy, ze zaraz
natychmiast znajdziecie nitke porozumienia i wszystko bedzie cacy.
Rozwala sie szybko - buduje dlugo. To dotyczy zarowno architektury
jak i stosunkow miedzyludzkich. Jesli On nie bedzie sklonny do
natychmiastowej komunikacji, nie daj sie sprowokowac, zachowaj
stoicki (!) spokoj i probuj jeszcze raz, i jeszcze raz, i jeszcze
mnoga*mnoga*mnoga raz przez nastepne dni, tygodnie i miesiace. Jak
mowia ci z krainy Cyda "paciencia y perseverancia"
Powodzenia zycze!

[0momo]

Kiedy wrócił dzisiaj nad ranem pijany nie krzyczałam, a rano zapytałam
tak jak radziliście gdzie balował czemu taki zmęczony i dostałam piękną
odpowiedź dokładnie "ch... ci do tego" więc pytam jeszcze raz. Jak
rozmawiać z kimś kto rozmawiać nie chce?

[asia.sthm]

on ci nie dowierza, on nie ma pojecia, ze pytasz na powaznie,
Najprawdopodobniej jednak wyczuwa sztucznosc, wyuczona replike wyglaszana jak ze
sceny w oczekiwaniu na oklaski.
Moge sobie wyobrazic jak cie to boli - pierwsza proba i od razu do kitu.
Musisz jednak sie zaprzec w sobie, albo chcesz dotrzec do syna wiedzac, ze masz
do nadrobienia wiele lat, albo wyciagnij biala szmate, pomachaj i zakrzycz:
poddaje sie! Jego to nie ruszy, ty sie ponizysz - czyli znaczy wez i sie
zaprzyj, nie poddawaj. Warto!
Podpisuje sie pod opiniami, ze potrzebujesz pomocy psychologa. Co dwie glowy to
nie jedna, terapia doda ci sily,
czego z calego serca zycze.

[tata.kasi]

Nie pytaj więcej, skoro wrócił rano, to albo nie mógł, albo nie
chciał. Na przyszłość zrób jak się obudzi dobrej kawy i smaczną
przekąskę. Jesteś na etapie przyzwyczajania go do tego, że jesteś
normalną, życzliwą mu osobą. Pamiętaj, że jeszcze przed chwilą
chciałaś go prawie z domu wyrzucić. Też bym to pytanie uznał za
kolejne podpytywanie co, gdzie z kim. Tak, jak napisano powyżej -
cierpliwość, cierpliwość i jeszcze raz to samo....
On odrzuca Twoje pytanie (agresja, ucieczka), a co Ty zrobiłaś?
Uznałaś to za wewnętrzny triumf ("Ja z Tobą normalnie, widzisz, a Ty
gryziesz...") ? Powiedz, czy nie pomyślałaś sobie, jak trzasnął
drzwiami, że to, co Ci tu piszą, to g..o warte ?
Piszesz "piękną odpowiedź", ironizujesz, zatem uważasz, że Twoje
przekonanie, co do tego, ze on nie umie rozmawiać było słuszne. Masz
dwie korzyści od jednego strzału: utwierdzasz się, że to jednak
niepoważny gó...arz, i nam pokazujesz, że nie jest to tak łatwe, jak
nam się wydaje ("Ja to dopiero mam problem, nie to, co myślicie").
Jeżeli intonacja, sposób i moment zadania pytania był nakierowany na
uzyskanie dwóch powyższych satysfakcji, to treść nie miała znaczenia.
Mogłaś zapytać o pogodę na imprezie, albo czy był tłok w nocnym
autobusie....
Nie da się uzyskać trwałego postępu w twoim zyciu domowym na
podstawie jednej, czy dwóch rozmów. Chociażby dlatego, ze on też
czerpie korzyści z tego konfliktu, zatem będzie go podsycał i
doprowadzał Cię do furii, własnie takimi odzywkami.
Potrzebna jest zmiana Twojego fundamentalnego przeświadczenia o tym,
jak mogą wyglądać Twoje relacje z synem. Sama sobie nie poradzisz,
tracisz czas i frustrujesz sie, bo wydaje Ci się, że próbujesz
wszystkiego. Tak, jak Ci już wiele osób pisało idź do psychologa sama
i postaw sprawę tak, że nie syn coś robi źle, tylko Ty coś robisz
źle, ale nie wiesz co.
W ostateczności - naprawdę, nie jest to jakaś wyjątkowa sytuacja.
Tylko nie da się tego załatwić jedynie z pomocą nawet najbardziej Ci
przychylnych forumowiczów.
Pozdrawiam

[lisdene]

Dobry znajomy psycholog - psychoterapueta powiedział mi, że nie
jestem w stanie zmienić innych, ale mogę zmienić siebie. Jest to
szczera prawda. Zmieniając innych, zacznijmy od siebie. Jeśli mogę
coś poradzić, to skontaktuj się z dobrym psychoterapeutą, zajmującym
się nie tylko dorosłymi, ale rózwnież młodzieżą, bo naprawdę masz
poważny problem. Myślę, że jeszcze nie jest za późno, by cokolwiek
zmienić w waszych wzajemnych relacjach.