Co jest najgorsze w porodzie?

[atlantis75]

Zakładam wątek, ponieważ nie chcę zaśmiecać wątku Fasolki31, która potrzebuje
pocieszenia, a nie takich pytań.

Nie jestem masochistką i chociaż bardzo boję się porodu, to chcę wiedzieć co jest
najgorsze w porodzie. Żeby wiedzieć czego się spodziewać. Bo zupełny laik ze
mnie. Jak mocno boli? Ile minut trwa ciągły ból? Czy trzeba leżeć plackiem? Czy to
okropne uczucie jak dziecko przechodzi przez kanał rodny? Czy jest dużo krwi?
Czy jest odczucie jakiegoś wstydu przed personelem? Który etap produ jest
nacięższy?

A może któraś z Was miło wspomnia poród?

Liczę na szczere odpowiedzi doświadczonych mam.
Pozdrawiam. Atlantis

[emilkaw80]

Rodziłam mojego synka w miłej atmoswerze,wykupiłam sale eko i mąż był
obecny.Owszem poród boli ale wszystko jest do zniesienia ,mnie niestety
nacieli ,i zszywanie bolało okropnie.Nie miłe jest badanie macicy i masowanie
brr okropnie.Ale co tu pisac moge mnozyć mało przyjemne srtony porodu,ale to
sie zapomina i pamieta sie tylko to kiedy ujrzało sie dziecko i sie je
przytuliło.A porody są różne i najlepiej nie słuchać makabrycznych
opowiećci.Moja mama np.jak mnie rodziła to nawet tego nie odczuła i trwało to
ok 3 min .Pamietaj nie słuchaj makabrcznych opowieści nie warto.

[martulinek]

Przepraszam, ale troszke pozaśmiecam Twój wątek. Bo jeszcze nie rodziłam, ale
rodziły moje obie siostry i z tego, co wiem, nie wspominają tego najlepiej. Ból
jest taki jak przy miesiączce tylko dużo dużo silniejszy. Akurat to jestem w
stanie sobie wyobrazić, bo preżywałam bardzo bolesne miesiączki i częstokroć
pomagały mi tylko zastrzyki. Czyli ból jest w momencie skurczu. Potem troche
mniej boli, ale z pewnością gdy skurcze są coraz częstsze to mała pociecha.
No nic, ja bólu się nie boję. Bardziej pewnego oszołomienia i tego, że mogę nie
mieć siły przeć. Wstydu też chyba nie bardzo się obawiam, będzie ze mną moj
mąż, położne, lekarz nie będą mi straszni... Na początku nie chciałam, by był
obecny, jednak od sióstr i znajomych wiem, że to wielka pomóc. Otrze Ci czoło,
zwilży wargi, porozmawia, po porodzie przykryje, gdy zrobi się zimno, poda
kanapkę.
Będzie dobrze, z tego co wiem mam chyba termin dwa czy trzy tygodnie przed
Tobą, na pewno napiszę jak było...
Pozdrawiam

[bzeebze]

juz w samym temacie jest cos upiornego, dlaczego nie zapytasz co najlepsze?
Poród jest wielkim i pieknym przeżyciem rodzi sie człowiek, i jest to twoje
dzieło dosłownie i w przenośni i myslę ze tak powinnyscie sie nastawić. Jednak
ciało niestety rządzi się swoimi prawami, niestety. Każdy swój ból odbiera
subiektywnie-dla jednych był "nie do wytrzymania" a dla innych znosny, a
jeszcze inne wolałyby 3 razy rodzić niz raz iść do dentysty- wy się tym nie
sugerujcie, wasza historia będzie tylko wasza. Najgorsze jest poczucie strachu
i osamotnienia, i brak delikatności ze strony np personelu (wiem cos o tym)
Dlatego zróbcie wszystko żeby był z wami ktoś bliski, dla kogo będziecie
człowiekiem z imienia a nie pacjentką macicą i rozwarciem (mąż albo matka albo
siostra czy kto kogo chce) Wtedy zaraz boli o połowe mniej
Skurcze nie straszne, najbardziej bolą w szczycie, ale to trwa tylko chwilę i
potem odchodzi, jest chwilka na wytchnienie i wiesz ze minie, fakt ze jak jest
długo to może zmęczyć. Sam moment przechodzenia dziecka przez kanał trwa
chwilenke i nie boli wcale-niepowtarzalne uczucie, szycie jak w znieczuleniu
można znieść, dla mnie najgorsze chwile to były badania rozwarcia i te
ich "dobroczynne" masaze-wymiotowałam z bólu, no ale to robił człowiek a nie
samo "ciało" zawsze można prosić zeby tego nie robili (zreszta ponoć nawet sie
nie powinno) ja kopałam:0))
pozdrawiam i życze wspaniałych porodów

Do bzeebze

[atlantis75]

bzeebze napisała:
> juz w samym temacie jest cos upiornego, dlaczego nie zapytasz co najlepsze?

A dlaczego mam pytać się tylko o to co najlepsze?
I nie uważam, że w temacie jest coś upiornego, tylko bardzo prawdziwego. A mi
zależy na prawdzie, bo wtedy będę wiedziała na co się przygotować... bez żadnych
nerwów z rozczarowania, bo ktoś powiedział że będzie super, wzruszenie itp. Wiem,
że będzie cudownie, gdy w ramionach będę miała dziecko, ale pytam się o drugą
stronę medalu. O to, co jest przed tuleniem dziecka. I mam prawo do szeczerej
informacji, bez uwzniośleń, zachwytów i łez wzruszenia.


> Poród jest wielkim i pieknym przeżyciem rodzi sie człowiek, i jest to twoje
> dzieło dosłownie i w przenośni i myslę ze tak powinnyscie sie nastawić.

Wiesz, ja zdaję sobie sprawę, że to piękne. Ale bardzo się BOJĘ. A starchy oswajam
dowiadując się wszystkiego co mnie czeka. Nie mam do kogo zwrócić się ze swoimi
obawami, dlatego podjęłam taki temat na forum. I nie mam do kogo się zwrócić, bo
po prostu już słyszałam: "przestań, przecież urodzisz dziecko, to czym ty myślisz",
albo "myśl o dziecku, nie o sobie". A ja pomyślałam o sobie. Czasami mam wyrzuty
sumienia, że nie potrafię być ponad tym starchem, nie potrafię natchnionym tonem
powiedzieć: "jakie to piękne". Chcę, żebyś mnie dobrze zrozumiała: będę szcząśliwa,
gdy ujrzę moje maleństwo, ale na ten moment po prostu targają mną normalne chyba
uczucia: strach, niepokój, trudność z wyobrażeniem sobie tego jak będzie na
porodówce.



>Najgorsze jest poczucie strachu
> i osamotnienia, i brak delikatności ze strony np personelu (wiem cos o tym)
> Dlatego zróbcie wszystko żeby był z wami ktoś bliski, dla kogo będziecie
> człowiekiem z imienia a nie pacjentką macicą i rozwarciem (mąż albo matka albo
> siostra czy kto kogo chce) Wtedy zaraz boli o połowe mniej

Będzie ze mną mąż. I cieszę się z tego, bo właśnie jego obecność sprawi, że nie
będę czuła się samotnie.


> Skurcze nie straszne, najbardziej bolą w szczycie, ale to trwa tylko chwilę i
> potem odchodzi, jest chwilka na wytchnienie i wiesz ze minie, fakt ze jak jest
> długo to może zmęczyć.

I uspokoiłam się nieco

>Sam moment przechodzenia dziecka przez kanał trwa
> chwilenke i nie boli wcale-niepowtarzalne uczucie, szycie jak w znieczuleniu
> można znieść, dla mnie najgorsze chwile to były badania rozwarcia i te
> ich "dobroczynne" masaze-wymiotowałam z bólu

Na czym polegają te masaże?


> pozdrawiam i życze wspaniałych porodów

Dziękuję za wyczerpującą odpowiedź. Już mi się lżej zrobiło.
Pozdrawiam. Atlantis

[elve]

za masaże szyjki powinni wsadzać do więzienia: tyle dziewczyn niepotrzebnie
cierpiało! nie dajcie sobie robić masażu, to nie jest ani potrzebne ani
konieczne!!!

[aprze]

Cześć
Mam już za sabą dwa porody (a obecnie jestem w ciąży). Bolało mnie ala głównie pamiętam to, że położyli mi mojego dzidziusia na brzuszku. Przy każdym porodzie miałam cięte krocze ala tego nie czułam, trochę bolało jak szyli. Ogólnie moje porody były łatwe
Pozdrawiam Cię serdecznie

[2w1]

Jest ok.Najgorsza jest faza rozwierania, ale jak będziesz mieć troche szczęścia
to szyjka zacznie się rozwierać jakiś czas przed porodem, więc nawet nie
będziesz o tym wiedziała.Ciągły ból przy reglarnych skurczach i przy np.4,5,6
cm rozwarciu, u mnie trwał ok.20-30 sekund i tu pocieszenie-te skurcze są
bolesne i mniej więcej tyle samo czasu trwa okres "odpoczynku", ale ten
odpoczynek to jest czas kiedy nie boli NIC, czujesz się tak, jakby nic się nie
działo.Potem znowu skurcz, boli, boli, ale zaraz odpoczynek.Dzięki takiemu
przebiegowi porodu, jesteś w stanie przeżyć tą najgorszą fazę rozwierania.Potem
po jakimś czasie poczujesz parcie, które raczej jest dziwnym(nie bardzo
bolesnym)uczuciem,ale wtedy będziesz się już cieszyła, że koniec jest bliski-
czasami wystarczy zaledwie kilka skurczy partych i dzidziuś wyskakujeŻadne
leżenie plackiem!Im więcej chodzisz, tym mniej boli a pozatym czymś się
zajmujesz.Jak już napisałam , przechodzenie dziecka przez kanał rodny jest
uczuciem nie tyle bolesnym co nieprzyjemnym,masz wrażenie jakbyś miała ogromne
zaparcie a to chyba jest dp przeżycia(?)Co dalej....?Krew?Jest no bo musi być,
ale już po urodzeniu dziecka więc ten etap po "wyjściu" dziecka jest już mało
zauważalny.Nawet nie wiem kiedy urodziłam łożysko, a co do szycia, to wszystko
zależy kto i jak Cię szyje(nic przyjemnego, ale nie chce się wcale krzyczeć
Personel jest personelem i takich porodów jak Twój widzieli już b. dużo i
jeszcze dużo zobaczą, a Ty będziesz się skupiać na sobie i bólach a nie
zwrócisz uwagi na to kto na Ciebie patrzy.Odpowiedziałam na wszystkie pytania?
Mam nadziejeMój poród był świetny, choć wydawało mi się, że moja odporność
na ból jest znikoma.Będzie dobrze!Warto podejśc do tego z dystansem i
wyluzowanym(łatwo mówić)ale jeżeli przy skurczach będziesz się
dodatkowo "spinać" to całą "imprezę" sobie pogorszysz i przedłużysz
POWODZENIA

[wieczna-gosia]

najgorsze w porodzie jest czekanie na porod cala opuchnieta, obolala, gruba jak
pierun.
Wszystkie 4 porody wspominam dobrze- ani nie bolalo jakos dramatycznie, nie
cieli, wstydu nie czulam, ale ja ogolnie bezwstydna jestem, no fajnie bylo )

[aniaop]

Ja tez wspominam swoj porod bardzo milo, nic zlego sie nie dzialo. Byl
ekspresowy (3,5 godziny skurczow wcale nie bardzo bolesnych- jak miesiaczka w
domu i 40 min parcia w szpitalu). Nie nacinali, drobne pekniecie sluzowki
zszyli ze znieczuleniem, wiec nie bolalo. Rodzilam ze swoja znajoma polozna,
wiec ogladala mnie tylko ona i moj maz, nie mialam sie kogo wstydzic.
Przed porodem ja najbardziej balam sie zakladania weflonu i kroplowki, ktorej w
zyciu nie mialam. Ale nadal nie wiem, jak to jest, bo przyjechalam z rozwarciem
na 8cm i nie bylo na to czasu.
Czekanie na porod tez wspominam milo- przytylam tylko 12 kg i to poszlo tylko w
brzuch, wiec do konca ciazy bylam calkiem sprawna, wszystko przy sobie robilam
sama i nie czulam sie obolala i opuchnieta.
Wprost tesknie za byciem w ciazy.
Pozdrawiam

[madeyowa]

Dla mnie najgorsze było badanie mnie przez położną i lekarza w czasie skórczu,
niby sie starali robić to delikatnie, ale i tak wspominam to najgorzej. Same
porody były o.k. Ból do zniesienia, szycie i nacinanie też.

[fasolka31]

To i moze i ja się jednak wpiszę (bo pisząc o tym chyba oswajam się z tym
znowu, bo chyba powinnam skoro planuję dziecko (przynjamniej tak uważam)):

- napewno boli, mniej lub bardziej (u mnie bardziej i dłużej), ja prawie całość
leżałam bo nie miała siły chodzić dopiero po przebicu pęcherza (nie boli)
musiała 1,5 stać przy łóżku i kucać (okropne...)
- krwi szczególnie dużo u mnie nie było, nawet nie patrzałam i nie pamiętam
- parcie ... już nie bolało (to na łóżku) ale to uczucie jest cholernie dziwne
gdy ci się wydaje że robisz kupkę wielkości worka sako.
- szycie u mnie prawie nie bolało, dopiero ostatni szew, ale lekarka zapytał
się czy wytrzymam, a ja już byłam taka happy ze nic mnie nie boli że to
wytrzymałam z małym sssss....
- nie przyjmne i bolące były szwy i pierwsze karmienie (gdy zwija sie macica,
to boli - ale tu już możesz wziąć tabletkę p/bólową)
- jak dla mnie najgorsze było nie siła bóli tylko długość porodu, wolę krótko a
mocno, niż długo i mocno )))
- acha....niestety z bólu wymiotowałam i to już nie było ciekawe, bardzo się
bałam, bo nie wiedziałam co mi jest.

Marzę by drugie dziecko urodzić przez CC lub w 2 godzinki.
Pozdrówka

Do Fasolki31

[atlantis75]

Ej, ten opis nie jest taki straszny. Na pewno będzie Ci łatwiej urodzić 2 dziecko,
prawie wszystkie mamy tak mówią
A przy szyciu nie znieczulają? Bo myślałam, że tak.

Trzymaj się! Na pewno będzie dobrze

[fasolka31]

Oczywiści że znieczulają, ale że troszkę to trwało to przestał środek działać i
żeby znowu nie czekac zapytała się mnie czy wytrzymam a ja już byłam w nowym
świecie ze się zgodziłam.

Wiesz opisując Ci moje spostrzeżenia - chyba sama się też pocieszyłam - jak w
samoleczeniu lub samouzdrawianiu. To chyba dobra terapia.
Bo przecież głównym problemem dla mnie było długość porodu i siła bóli razem
wzieta. Gdyby to rozdzielić byłoby super. Nieprawdaż?

Trzymam za Ciebie kciuki Atlantis. Może będziesz tą wybraną, bo ja chyba za
dużo grzeszyłam.
Ciao

[syl125]

Porod jest bolesny,mnie nie bollaloszycie krocza,ale dam ci rade pomysl w tych
momentach ze niedlugo zobaczysz i przytulisz naipiekniejszy skarb na tym
swiecie.i to pomoze ci wytrzymac.
Pozdrawiam

[bylinka]

Atlantis, jak bedziesz pytac, to bedzie tyle opinii ile porodow, ale jak
widzisz kazda kobieta, nawet ta a obnizonym progeim bolu w koncu rodzi. Ja
mysle, ze grunt to wlasciwie sie przygotowac do porodu, im wiecje wiesz tym
lepiej mozesz sobie pomoc i kontrolowac swoje cialo. Wybierz wlasciwa szkole
rodzenia, w ktorej naucza Ciebie i Twojego meza jak mozesz sobie pomoc w
trakcie skurczy, takie naturalne metody, jak sie ulozyc, jak cwiczyc, jak
masowac, jak chodzic, jak oddychac, kiedy i co jesc i pic. Dowiedz sie od
swojego lekarza, w jakich pozycjach pozwalaja rodzic, czy mozesz rodzic np w
kucki, zeby i sila grawitacji pomagala, czy mozesz wejsc do wanny w czasie boi
skurczowych. Czytalam, ze odpowiedznie przygotowanie przez kobiete do porodu
skraca czas jego trwania ze srednio 20 do 10 godzin, a boli partych z 2 godzin
do 1 godziny i przewaznie dobrze przygotowane kobiety nie musza byc nacinane.
Zapytaj tez lekarza o nacinanie, ktore nie powinno byc rutynowe, ostatnio sie
od tego odchodzi, bo badania wykazaly, ze nie nacinanie nie przynosi wiekszej
korzysci.
Czytaj jak najwiecej, idz do szkoly rodznenia, pozycz kasete z cwiczeniami
oddechowymi i cwicz w domu, im bardziej sei wyedukujesz, tym badziej bedziesz
wiedziala, czego oczekiwac, tym lepiej bedziesz panowala nad swoim cialem i
kooperowala z personelelm medycznym.
Powodzenia

[elve]

bardzo, bardzo sensowny głos. mam wrażenie, że większość dziewczyn jest
pogodzona z niepotrzebnym zadawaniem im bólu poprzez: badanie w trakcie
skórczu, masaż szyjki macicy, parcie na leżąco, nacinanie krocza i szycie bez
znieczulenia, i Twoja wypowiedź fajnie z tym kontrastuje. im więcej będziemy
wiedziały o porodzie i im lepiej będziemy przygotowane, a także im bardziej
będziemy gotowe zawalczyć o swoje prawa - tym lepiej go zniesiemy.

[fasolka31]

Zapomniałam Ci napisać, że mi bardzo pomogła szkoła rodzenia, bo dzięki niej
mimo dugiego porodu nie popadłam w histerię i nie krzyczałam, dzielnie wszystko
znosiłam i byłam kontaktowa.
Drugi raz też się wybiorę.

Także jak widzisz nauka popłaca w większym lub mniejszym stopniu.
Pa

[ruta8]

wiesz co, bylam chyba najwieksza panikara na swiecie, zawsze powtarzalam mezowi
ze sam bedzie rodzil, chociaz zawsze chcialam miec dzieci. zadawala sobie tez
takie pytania jak ty. byc moze jeszcze w to nie wierzysz (nie piszesz w jakim
jestes terminie) ale najgorsze dla mnie bylo to co napisala wieczna gosia -
czekanie zeby juz bylo po wszystkim, kiedy ma sie juz dosyc bycia grubym,
ociezalym, niewyspanym, 'zatwardzonym', obolalym. wtedy juz nie boisz sie
porodu w taki sam sposob! (dodam ze w 1 ciazy przytylam 12 kg, a w 2 10 kg,
wiec calkiem znosnie) porod boli, trudne jest czekanie na koniec imprezy,
przy pierwszym. przy drugim rodzilam prawie bez znieczulenia, bylo duzo
szybciej ale intensywniej. maz powiedzial ze zmiazdzylam mu reke...
rodzilam juz dwa razy i za nic w zyciu nie zamienilabym sie z mezem, bo mimo
wszystko jest co cudowne uczucie. i jezeli jeszcze bedziemy mieli dzieci to tez
chcialabym je urodzic. ja wspominam wspaniale moje porody!!!powodzenia

[mamula_anula]

cześć
jeden poród 7 lat temu mam już za sobą teraz mam termin na 28 04 , czyli
niebawem. za pierwszym razem byłam baaardzo pozytywnie nastawiona i poród
ogólnie był ok, tzn wspominam dobrze, skurcze były bolesne ale dzięki
oddychaniu były znośne, najmniej przyjemnie wspominam badanie rozwarcia przez
pana doktora (położne robiły to jakoś delikatniej), nacięcia nie czułam( choć
bałam sie go jak diabli) za to szycie i owszem czułam pomimo znieczulenia.
BAAArdzo pomógł mi mąż bez którego nie wyobrażałam sobie porodu,Wstyd? hm?
Wiem, że podczas parcia było pare osób , lekarze, dziewczyny ze studium,
pielęgniarka i ktoś tam jeszcze, ale nie zwracałam na nich uwagi, miałam ich
poprostu w nosie, byłam bardzo skupiona na tym żeby jak najlepiej i najszybciej
przeć (nie miałam czasu na takie drobnostki))) ). za to po porodzie podczas
obchodów czułam sie lekko zażenowana całą ekipą , która chciała zobaczyć moje
gojące sie krocze i podpaskę (to niezbyt miłe uczucie-psychicznie oczywiście ,
bo fizycznie krztwdy nie robią)
Pomimo dobrych doświadczeń z porodu - rodziłam 3 godz (od 1 skurczu do synka na
brzuchu)teraz sie boję sama nie wiem czego, bo ból idzie przetrzymać, wstydu
się nie czuje, wiem co i jak po kolei się dzieje,a mimo to lęk jest, niewiem
może zdecyduje się na zzo, nie wiem jak będzie, ale jestem dobrej myśli, i
tobie i wszystkim dziewczynom życze tego samego

pozdrawiam
aneta+ maciuś 7 lat + maksymilian 40 tc

[isma]

Atlantis, ja nie do konca jestem miarodajna, bo ja mam wrazenie, ze mnie prawie
nic nie bolalo - wczesniej bylam pacjentka oddzialu nowotworowego.
Ale: bolalo mocniej po podlaczeniu oksytocyny (mimo 7 godzin z rozwarciem na
mala dlon - ktore zrobilo sie z 1-centymetrowego w drodze z izby przyjec na
parterze do porodowki na pietrze - naturalne skurcze byly za slabe) - skurcze
zrobily sie silne i szybkie.
Wkurzal personel. Pojawialy sie w czasie tych pierwszych 7 godzin, badaly,
wzdychaly (mysle, ze chcialy w lape), i zero informacji, co jest i dlaczego.
Zalamalo urodzenie sie dziecka w sasiednej sali do porodow rodzinnych w ciagu
kilkunastu minut. Wtedy rzeczywiscie mialam ochote wrzasnac: dajcie mi moje
dziecko, albo wsiadam w autobus i tyle mnie zobaczycie ))
a cudem byla obecnosc meza )))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))).

Aha - sa tez niespodzianki. Ja mam skaze krwotoczna i teoretycznie powinna byc
rzeznia. Krwi ja nawet nie widzialam, a maz twierdzi, ze to byla gora pol
szklanki, tyle, co z naciecia.

[aska_f]

Atlantis, nie czytałam wszystkich odpowiedzi, więc może się powtórzę
Ja wiem jak się boisz, bo ja się bałam tak samo. Mi dużo pomogła szkoła
rodzenia - nie żebym się nauczyła przeć, oddychać itp, ale poznałam dokładnie
przebieg porodu, wysłuchałam tysiąc opowieści jak to wygląda (co poród to inny)
i szczerze zaczęłam być ciekawa jaki będzie ten mój poród... )
A jaki był? Z opłaconą położną i ze znieczuleniem. Bez bym chyba nie dała rady,
bo mam bardzo niski próg bólu. Bóle są jak w miesiączce tylko mocniejsze.
Wszystkie moje wyobrażenia typu: będzie mnie mąż masował, będę chodzić,
siedzieć w wannie, przeć w różnych pozycjach rozwiały się szybciutko.
Przyjechałam do szpitala z szyjką 2cm, do rozwarcia jeszcze była daleka droga.
Położna posadziła mnie na piłce i tak na tej piłce zostałam już do momentu
podania znieczulenia. Chodziłam tylko do łazienki (z trudem), nie dałam się
wpakować do wanny, mężowi nie dałam się dotknąć, wkurzało mnie jak się mnie za
dużo pytał ) Pomagało jedynie ściskanie mu ręki w skurczach ) A potem dali
znieczulenie i było bosko ) NIc nie bolało, wzięłam komórkę i obdzwoniłam
rodzinę i przyjaciółki, a mąż się obraził że mi już nie jest potrzebny )
Parcie trwało 15 min, zszywania nie czułam bo cały czas miałam znieczulenie.
Zagoiło się szybciutko i bez problemu.
Do drugiego porodu (staram się o dzidzię) na pewno podejdę z tą samą położną
(nie chciałam lekarzy - właśnie żeby się nie wstydzić i nie paradować nago
przez tysiącem osób) i z kasą w kieszeni na znieczulenie, bo znowu mam wielką
nadzieję (jak przed pierwszym porodem) że będę dzielna i urodzę bez ))

Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę łatwego porodu i wielkiej radości z dzidzi,
a póki co z samej ciąży!!!

Aśka

ps. przepraszam że trochę długie mi wyszło, ale już dawno miałam do Ciebie
napisać bo widziałam już parę postów o tym jak się boisz i chciałam Cię jakoś
pocieszyć że poród naprawdę, mimo bólu i tego wszystkiego co "niefajne" jest do
przeżycia i potem pamięta się tylko te cudowne momenty ) jak będziesz jeszcze
chciała coś wiedzieć to pisz na priva albo tu.

[roxi_hart]

Mnie boli wszystko od samego czytania. Jestem strasznie nieodporna na bol, od samego myslenia ze moze mnie cos zabolec robi mi sie slabo.
Pocieszam sie tylko ze miliony kobiet rodzily przede mna i wytrzymaly.

[black-cat]

A ja sie zastanawiam dlaczego tyle kobiet wogóle nie bierze pod uwagę
znieczulenia. Pomijam względy finansowe (chociaz zawsze powtarzam, że dzieci
nie rodzi sie codziennie i te kilkaset złotych można sobie odłożyć przez 9
miesięcy lub jeżeli planujemy dziecko - wcześniej). Boimy się bólu i wierzymy,
że musi boleć bo tak jest i już. Ale przeciez nie musi. Może jakaś dziwna
jestem, ale również wśród moich znajomych wiekszość miała zzo i ani jedna z
nich nigdy tego nie żałowała (zadowolone twierdziły, że tak rodzic to mogą
codziennie). Wiem, że porody są różne, pewnie wiele z was rodziło i tak i tak i
ma porównanie, ale nigdy nie mozemy byc pewne jak to zniesiemy, dlatego uważam,
że warto. Moja mama zawsze mówi, że jest stworzona do rodzenia dzieci bo i mnie
i mojego brata urodziła niemalże na izbie przyjęc bez żadnego bólu (a bardzo
drobna kobieta z niej jest). Ja nie wiem czy jestem stworzona i mówiąc szczerze
nie mam ochoty tego wiedzieć dlatego pod uwagę biorę jedynie znieczulenie albo
cc. Mam mniej stresu, bo odchodzi myslenie o bólu (pozostaje jedynie myślenie o
możliwych komplikacjach Ale te zdarzaja się niezależnie od tego jaki sposób
rodzenia się wybrało. Wszystkiego i tak nie da się przewidzieć.

MDLI mnie na samą myśl o porodzie!!!

[bluebaby]

Boję się tak, że czuję zawroty głowy kiedy tylko pomyślę o porodzie!
Mam uczucie, że nawet jak czytam niektóre wypowiedzi w tym wątku to odczuwam
jakiś niewytłumaczalny ciężar, serce mi wali i czuję jakiś tępy ból trudny do
zlokalizowania.

WIEM że będzie JAZZ!!!!
I wcale mi nie do śmiechu!
Wiem, że co poniektórzy w tym szpitalu gdzie będę rodzic dłuuugo mnie będą
pamiętać bo raczej nie będę w stanie być "miła".


Napiszcie proszę na czym polega badanie rozwarcia, jak się wykonuje takie
badanie?
Słyszałam, że bardzo pomaga masaż szyjki, ale też słyszałam, że można
zwymiotować z bólu przy takim masażu?

[syl125]

Zalezy,jak wszystko w porzadku to moze cie skierowac dopiero po 32tyg.Wiem zze
sie robi 3 razy.Naj lepiej spytaj sie twojego lekarza.

Pozdrawiam

[reniatoja]

atlantis75 napisała:


>
Jak mocno boli?

Najbardziej boli masowanie szyjki przez lekarza w szczytowej fazie skorczu, gdy
mimo kilkunastu godzin skurczow, od dwoch miesiecy masz 2 cm rozwarcia i ani
drgnie. Ja tak mialam i mechanicznie, masazem rozciagali mi to rozwarcie. To
byla najgorsza rzecz w calym 17 - godz porodzie. Przechodzenie przez kanal
rodny - czysta przyjemnosc, szkoda, ze tak krotko trwala. Ale mozesz miec
nadzieje, ze akurat Ty z rozwarciem nie bedziesz miala zadnego problemu (czego
Ci szczerze zycze), a przechodzenie (prawdziwa przyjemnosc, serio) przez kanal
potrwa u Ciebie dluzej. Bo ja mialam z proznociagiem i dlatego tak szybko
przeszlo - w dwa parcia sie wyrobilam ze wszystkim )))

[pimienta]

Ja też bardzo się bałam porodu, ale starałam się nie słuchać opowieści innych
kobiet o ich porodach. Zawsze naładowane są one emocjami od których cierpnie
skóra. Każdy poród jest inny i zaplanować go nie da rady. Ważne jest pozytywne
podejście mimo strachu i trzęsących się nóg (jak odeszły mi w domu wody i
zrozumiałam, że nie ma odwrotu, to nie mogłam opanować trzęsących się nóg i
generalnie byłam sparaliżowana strachem). Polecam znieczulenie, bo daje duży
komfort. Gdy anestezjolog podał mi znieczulenie przy 4 cm (trudno, do tych
czterech cm jakoś dotrwać musiałam, pomogła mi piłka, masaże i ściskanie męża
za rękę) to nagle zrobiło się miło i spokojnie. Leżałam sobie uśmiechnięta (ja -
panikara nr jeden) na łóżku, muzyczka sączyła się z radia, mężyk czytał książkę
o porodach (wcześniej nie zdążył ))) i nażekał, że nudno ). W znie czuleniu
lekarz zrobił mi masaż szyjki i z 5cm zrobiło się od razu 9. A zaraz potem
poczułam parcie i tak byłam podniecona tym, że niebawem czeka mnie finał, że
nawet się nie zmęczyłam. A potem urodziła się moja córcia, wrzasnęła ( czekałam
na ten krzyk z zapartym tchem) i położyli mi ją na brzuchu. Była brudna,
potargana, chuda, miała duże stopy i patrzyła na nas bardzo uważnie. A my z
mężykiem śmialiśmu się i płakaliśmy jednocześnie. To najpiękniejsze przeżycie w
moim życiu. Teraz oczekuję drugiego dziecka i marzę o porodzie i tym cudownym
momencie, który na zawsze zostaje w pamięci. Pozdrawiam wszystkie mamy

[almagrapa]

Witaj.
Ja nie bałam sie porodu wcale, nie wiem dlaczego.
Dostałam bóli w czwartek około 21, najpierw co 10 min, a potem już co 5.
Pojechaliśmy do szpitala, a tam Pan Doktor, że rozwarcie na 1 cm i że prędko
nie urodze i na oddział. Całą noc miałam te bóle co 5 min. Rano okazało się, że
szyjka jest rozwarta na 5 cm i na salę porodową. Byłam tak wykończona, że nie
miałam siły nawet obracać się z boku na bok, nie mówiąc o chodzeniu.
Wymiotowałam chyba z 10 razy, błagałam, żeby dali mi się zdrzemnąć między
skurczami i... zasypiałam. Najgorsze są te bóle "nieparte", jak juz można przeć
to jest taka ulga, że uff chociaz nadal boli. Wogóle bolało bardzo, ale i tak
wydawało mi się zawsze, że bedzie bolało jakos tak nieziemsko, że sie tego nie
da znieść. Ale da się znieśc i jak juz dzidziś "wyskoczy" to wszystko przestaje
boleć. Moment nacinania był torche zaskakujący i może przez to, że sie
wystraszyłam przestałam przeć i zabolało. Szycie było dyskomfortowe, ale do
zniesienia, raczej nie bolało. Łyżeczkowanie macicy trochę.
Ogólnie uważam, że troche dałam plamę jak krzyczałam (tylko kilka razy), ale
poza tym to położna bardzo pomagała i mówiła co kiedy - oddychać, przeć itd.
Personelem się nie przejmowałam wcale, tylko przepraszałam ich jak
krzyczałam )))), że krzyzcę zamiast przec itd.
Mąż przydał się niespecjalnie , chociaż baaardzo sie starał, no może pomagało
jak przyginał mi głowę przy parciu.
Zuzanka ważyła 3700 i jestem dumna, że urodziłam ją "siłami natury".
Polazłam po nią podpierając się ściany już 3 godz. po porodzie. Nie umiałam
inaczej.
Uważam, że poród da sie wytrzymać, i nie jest tak strasznie jak sobie można
wyobrażać.
Pozdrawiam i trzymam kciuki.
Ala

Jak rodziła się Zuzanka

[almagrapa]

Witaj.
Ja nie bałam sie porodu wcale, nie wiem dlaczego.
Dostałam bóli w czwartek około 21, najpierw co 10 min, a potem już co 5.
Pojechaliśmy do szpitala, a tam Pan Doktor, że rozwarcie na 1 cm i że prędko
nie urodze i na oddział. Całą noc miałam te bóle co 5 min. Rano okazało się, że
szyjka jest rozwarta na 5 cm i na salę porodową. Byłam tak wykończona, że nie
miałam siły nawet obracać się z boku na bok, nie mówiąc o chodzeniu.
Wymiotowałam chyba z 10 razy, błagałam, żeby dali mi się zdrzemnąć między
skurczami i... zasypiałam. Najgorsze są te bóle "nieparte", jak juz można przeć
to jest taka ulga, że uff chociaz nadal boli. Wogóle bolało bardzo, ale i tak
wydawało mi się zawsze, że bedzie bolało jakos tak nieziemsko, że sie tego nie
da znieść. Ale da się znieśc i jak juz dzidziś "wyskoczy" to wszystko przestaje
boleć. Moment nacinania był torche zaskakujący i może przez to, że sie
wystraszyłam przestałam przeć i zabolało. Szycie było dyskomfortowe, ale do
zniesienia, raczej nie bolało. Łyżeczkowanie macicy trochę.
Ogólnie uważam, że troche dałam plamę jak krzyczałam (tylko kilka razy), ale
poza tym to położna bardzo pomagała i mówiła co kiedy - oddychać, przeć itd.
Personelem się nie przejmowałam wcale, tylko przepraszałam ich jak
krzyczałam )))), że krzyzcę zamiast przec itd.
Mąż przydał się niespecjalnie , chociaż baaardzo sie starał, no może pomagało
jak przyginał mi głowę przy parciu.
Zuzanka ważyła 3700 i jestem dumna, że urodziłam ją "siłami natury".
Polazłam po nią podpierając się ściany już 3 godz. po porodzie. Nie umiałam
inaczej.
Uważam, że poród da sie wytrzymać, i nie jest tak strasznie jak sobie można
wyobrażać.
Pozdrawiam i trzymam kciuki.
Ala

[fasolka31]

Ja przed pierwszym porodem to się nie bałam, bo byłam nieświadoma co mnie czeka
(mimo tego że widziałam poród na żywo w szpitalu z drugiej strony). Prawie zero
wrażeń i opowiadania innych na mnie zbytnio nie działały, ale...gdy już jazda
się rozpoczęła to.....ach było ciężko.
Myślę iż pierworódki mają fajnie, bo albo wracają z porodówki mile rozczarowane
albo źle - ale przynajmniej nie zdawały sobie sprawy z cierpienia.
Cudowne jest to że rodzi się nowy człowiek i że to tak szybko mija.
Kto wie tyle piszecie o ZZO że może się zdecyduję, chociaż nie ukrywam
wolałabym bez pomocy farmakologii. Pożyjemy zobaczymy - najpier muszę zajść w
drugą ciążę...hihihi.

Narodziny to piekny akt - a że boli, widać musi, abyśmy o tym pamiętały i
jeszcze bardziej kochały nasze dzieci.
W sumie najważniejsze jest zdrowie nasze i dziecka.

Hej

[morsk2]

Ja rodziłam bez znieczulenia i ból był do zniesienia, chociaż też się b. bałam.
Ale "najgorsze" to dla mnie rodzenie łożyska, łyżeczkowanie (brrr) i szycie
(chociaż w znieczuleniu miejscowym - uczucie jest nieprzyjemne). Tą końcówkę
wspominam jako najgorszą część (chociaż poród był długi) pewnie też dlatego, że
wtedy już nie było przy mnie męża, bo poszedł z dzieckiem do kącika noworodka.
Nastaw się, że będzie dobrze, bo...nie ma innej opcji
Powodzenia.

[somsom]

Rodziłam 5 lat temu a teraz czekam na drugie dziecko.
Spodziewałam się, że będzie bolało. Jestem typem spokojnej rozsądnej osoby i
wierzyłam, że dam radę, bo mam bardzo bolesne miesiączki i myślałam, że będzie
coś w tym stylu, tylko mocniej. Ludzie...rodziłam w tak ogromnie
niewyobrażalnym bólu, że nie wiedziałam, że taki ból na świecie istnieje ((
Najgorsze były ostatnie dwie godziny. Byłam gdzieś miedzy workiem sako a
kaloryferem i traciłam na ułamki sekund świadomość. Brzuch nie bolał mnie
wcale, za to kręgosłup POTRORNIE!!!!Było to takie uczucie jakby ktoś rąbał mi
plecy siekierą!!!Zerkałam na zegar a minuty prawie nie płynęły...i wcale nie
myślałam o dziecku bo byłam jednym wielkim bólem nie do opisania. Ja, spokojna,
zawsze uśmiechnięta i opanowana krzyczałam z bólu...Nie pomagały ani masaże
pleców ani worek sako, nic.
W końcu położna powiedziała, że słyszy zmianę w moim oddechu i poleciła wleźć
na łóżko. Kiedy z perspektywy podłogi spojrzałam na łóżko oddalone ode mnie o
metr,to wiedziałam, że nigdy tam nie dotrę. Wlazłam. Zdziwiłam się, że w końcu
doczekałam fazy parcia, bo to faza aktywna i spodziewałam się szybszego
finiszu. Przy parciu zleciało się chyba z 7 osób, aż zaniepokoiło to mojego
męża bo myślał, że coś złego się dzieje.Ja miałam to gdzieś. Parłam z okrzykami
jakie czasem wydają ciężarowcy przy podnoszeniu ciężarów. Ból kęgosłupa
zastąpiło potworne uczucie rozrywania w kroku. Dosłownie myślałam, że mnie
rozrywa. Nie pamiętam nacięcia, ale mój mąż twierdzi, że wtedy syknęłam.
Nale po 10 min wyskoczyła moja córeczka a ja nie mogłam wykrztusić nic
poza:"ale maleńka, ale maleńka, jeny, jaka maleńka". Aż położne się śmiały.
Bezpośrednio po urodzeniu czułam jak wypada pępowina, było to śmieszne uczucie,
jakby wylatywał ze mnie łańcuch a ja zupełnie nie mogłam nad tym zapanować.
Szycie bardzo kuło. Podobno wstrzyknęły w okolice krocza jakieś znieczulnie,
ale w ogóle nie pomogło. A nogi trzęsły mi się jak galareta. Po 2h położna
poleciła mi wziąć prysznic, wzięłam i zdziwiłam się, że w miejsu brzucha mam
swój dawny brzuszek z rogalikiem skóry. Byłam tak szczęśliwa, że nie
potrzebowałam tabletek p/bólowych, choć położne ciągle składały mi tą
propozycję.
Następnego dnia, podczas obchodu, lekarz chciał obejrzeć jak się goi krocze,
ale był z grupą studentów i strasznie się krępowałam.Widocznie zmroziłam ich
wzrokiem, bo się wycofali z sali , hi,hi,hi.

No i dlatego co powyżej czytałyście, drugi poród biorę w znieczuleniu, jeśli
zdążę przyjechać na czas
Dodam, że poród był szybki.Od pierwszych nieśmiałych bólików w domu (od razu
regularnych) do urodzenia minęło 4,5h. Ale ból, który przeżyłam mogłam sobie o
każdej porze dnia i nocy przypomnieć przez ponad pół roku.A córeczka nie była
ani maleńka ani duża - 3100 kg

Jeśli nie padłyście po tym opisie, to pozdrawiam )))

[anatemka]

somsom, mi tez ktos kręgosłup rąbał siekierą!! i szczyt skurczu trwa tylko
chwilke?! ładna mi chwilka! bóle parte to sama sielanka przy rozwieraniu się
szyjki. Powaznie, nie wiem dlaczego baby na filmach krzycza przy parciu, skoro
to nie boli? Ale np. moja koleżanka po porodzie stwierdziła, że miesiączki ma o
niebo bolesniejsze!

[somsom]

No, chociaż jedna prócz mnie wie co to poród i bóle krzyżowe )) Przybijam
piątkę anatemce ))
A pozostałe jeszcze raz pozdrawiam.

[zalotnica]

naprawde, podziwiam za odwage...

[mirka007]

faza rozwierania. Boli, warto nauczyć sie dobrego oddychania i chodzic dopóki
się da. poród to bardzo indywidualna sprawa. Niektóre dziewczyny rodzą szybki,
inne- ja , niestety długo.Pierwszego syna rodziła ok. 20 godzin, drugiego 13.
mam nadzieję, ze ten trzeci nie da mia tak popalić.
Sam poród wspomina się najlepiej- to ulga.
Wszystko jest jednak do przeżycia, a ten ból pamięta się krótko.
Nie słuchaj opowieści innych kobiet. Nic one nie dają, a tylko wpedzają w
panikę.
Polecam szkołę rodzenia. Bardzo dobrze mobilizuje i nastawia psychicznie.

Bedzie O.K.

Mira

[bezik77]

Witam ja też dorzucę coś od siebie.
Najgorsze :
- badania lekarskie + przebicie pęcherza (ból okropny)
- leżenie z kroplówką Oxy. w zgięciu ręki (teraz będę błagać o wenflon w dłoń) +
KTG na brzuchu = totalny brak ruchu "bo trzeba słuchać tętna i mierzyć skurcze"
(robił to mój ukochany mężulek - był nie zastąpiony)
Najprzyjemniejsze jeśli chodzi o sam poród były tzw. "skurcze parte".
Instynktownie wiesz że to już końcówka. Nacięcia nie czułam zupełnie (za to mój
mąż który tam zaglądał był przerażony i pytał potem "nic cię nie bolało?").
Szycie miałam po ok. godzinie łyżeczkowania (cholerne łożysko), ale najpierw
dostałam zastrzyk, lekarka odczekała ok. 10 min. i zaczęła szyć więc byłam cały
czas na znieczuleniu.

Ale najlepsze jest potem jak dostajesz małą lub małego i możesz przystawić je do
piersi i patrzeć jak ssie. Nie możesz uwierzyć że to "coś" przed chwilą wyszło z
Ciebie.

Atlantis - nie martw będzie O.K.

Pozdrawiam
Monika mama Julki (3l) i dzidziola (21 tc)

[margarettka]

witajcie
Mam 23 lata i za soba pierwszy porod (23.02.2004). Przed porodem starlam sie do
niego przygotowac jak najlepiej, bylam na szkole rodzenia, duzo czytalam,
psychicznie nastawialam sie na to, ze to boli wszystkie kobiety urodzily wiec i
ja dam rade. Poza tym jestem dosc odporna na bol, wiec myslalam ze jakos to
przezyje...no i przezylam...i tutaj nie zgodze sie ze porod to takie mistyczne
niemal przezycie i wielki cud. Owsze jest super jak sie trzyma swoje dziecko
juz na rekach, jest wzruszenie, szczescie itd. Ale dla mnie to co sie dialo
przed bylo dramatyczne.
Rodzilam cala dobe, w szpitalu bylam od 2giej w nocy a final nastapil o 21.30.
Poczatkowo skurcze rzeczywiscie byly do wytrzymania, rady z oddychaniem,
chodzenie mialy sens. I tak mniej wiecej do godz 15tej nie krzyczalam
oddychalam na skurczach i jakos to bylo. Ale w moim porodie najgorsze bylo to,
z mimo strasznie mocnych boli nie postepowal porod. Po kilkunastu godzinach
meki w szpitalu ja mialam 3 cm rozwarcia, myslalam, ze zariuje, bylam juz tak
oslabiona ze mdlalam, wymiotowalam i prawie odlatywalam. No i jeszcze przy
takim stanie podali mi oksytocyne na wmocnienie skurczy, wtedy to dopiero byla
jazda, darlam sie wnieboglosy, dla studentow bylam bardzo ciekawym przypadkiem,
ale kompletnie bylo mi obojetne kto na mnie patrzy, ja tych ludzi nawet nie
widialam. No i ocywiscie "reczna" pomoc lekarzy w rozwarciu na skurczu jest nie
do opisania. Juz bylo ryzyko ze mnie pokroja, ale zawolali bardiej
doswiadconych lekary, pomogli mi recznie i jakims cudem urodzilm zdrowego i
slicznego syna. Maz byl ze mna i dzieki Bogu, bo gdyby on lekarzy troche nie
poganial, to nie wiem ile bym tam jeszcze rodzila bezefektywnie.
W kadym razie wiem jedno, do nastepnego porodu bez ZZO nie ide chocby nie wiem
co, przy tym porodzie troche sie balam tego znieczulenia i zaluje.
Samo nacinanie, szycie, lyzeckowanie to byl pikus dla mnie przy pierwszej fazie
porodu.
Wiem ze nie pocieszylam, ale sama chcialas prawde, a ona tak u mnie
wygladala Ale napatrzylam sie tez na kobiety ktore rodzily raz dwa nawet
pierwsze dzieci i wiem ze bylam w mniejszosci jesli chodi o takie beznadziejne
porody.
Pozdrawiam
Gosia i Ignaś (23.02.2004)

Dzięki dziewczyny! Podziwiam Was :)

[atlantis75]

Dziękuję za wszystkie opisy, wszystkie bardzo przeżyłam. Jestem pełna podziwu dla
Waszych hartu ducha i pomimo wszystko optymizmu (możecie o tym opowiadać na
luzie). Zazdroszczę Wam, że macie to już za sobą. Ja jestem panikarą i osobą
bardzo wrażliwą na ból. Nie wyobrażam sobie jak to przeżyje. Ale dobrze poczytać
wasze przejścia, by wiedzieć z czym się liczyć.
I tak dzięki Wam dowiedziałam się, że:
najbardziej bolą skurcze rozwierające
istnieją bóle krzyżowe (myślałam, że boli tylko brzuch)
skurcze parte nie bolą
bardzo boli masaż szyjki
może dojść do wyłyżeczkowania łożyska
mogą naciąć krocze
można wymiotować
warto zastanowić się nad znieczuleniem
i... że każdy poród jest inny, inaczej się go odbiera.


Chciałabym dorzucić jeszcze kilka pytań:
1. Czy można nie zgodzić się na masaż szyjki? Czy są jakieś inne środki pomoagające
w rozwarciu?
2. Czy pytają się o zgodę, gdy chcą naciąć krocze?
3. Czy wykonuje się lewatywę przed porodem?
4. Czy do fotela ma się przypięte nogi pasami? (brrr!)

Dziękuję za pomoc, bo chociaż temat mrozi powietrze, to czuję się wreszcie jakoś
uświadomiona
Pozdrawiam. Atlantis w 12 tc (dopiero)

[madeyowa]

Dziwne jest to co piszecie o łyżeczkowaniu. Bo ja miałam łyżeczkowane łożysko w
znieczuleniu ogólnym, a nie na "żywca".

[anet22]

A ja miałam "na żywca" ale zupełenie mnie nie bolało. Tzn - dostałam zastrzyk
znieczulający w okolice pochwy, ale łyżeczkowanie wspominam jako miesznie łyżką
w brzuchu. Uczucie ani miłe ani niemiłe. Dziwne po prostu.
Zupełnie nie bolałao mnie też szycie. Po prostu nic nie czułam. Gdybym nie
widziała tej kobiety machającej igłą pomiędzy moimi nogami, to nawet nie
wiedziałbym, ze mnie szyją. A byłam nastawiona, ze będzie bolało - nawet
położna w szkole rodzenia otwracie powiedziała nam, ze szycie boli. A ja nic
nie czułam. Moze jakieś lepsze znieczulenie dostałam?
Za to poród wspominam koszmarnie z powodu bólów krzyżowych i okropnie bolesnych
skurczów po oksytocynie. Za drugim razem na 500% biorę ZZO!!!
A później i tak okazłało się, ze poród to był jedynie "trening" przed
połogiem...
Pozdrówki
Anet

[aska_f]

1. nie miałam masażu szyjki, chyba bym położną zabiła jakby spróbowała się do
mnie dotknąć
2. nie pytała się, rozmawiałam o tym przed porodem, zaufałam jej doświadczeniu -
wolałam żeby mnie nacięła jak uzna że jest taka potrzeba niż żebym miała
popękać - to dużo bardziej boli, dużo gorzej się potem goi
3. brrr, nie!
4. NIE - skąd w ogóle taki pomysł? możesz rodzić wcale nie na fotelu (najgorsza
pozycja - filmowa na plecach) tylko w kucki, na kolanach, itp.

Tylko że to wszystko chyba akurat zależy gdzie rodzisz i na kogo trafisz
(dlatego ja wolałam wybranie i opłacenie położnej wcześniej - żeby nie mieć
przykrych niespodzianek...)

Pozdrawiam

[isma]

Hm, tak jak napisalam, w moim porodzie to stosunkowo najgorszy byl personel ;-
(((
Nie bylo mowy o zadnym zgadzaniu sie badz nie - niekt mnie o nic nie pytal.
Inna rzecz, ze ja posluszny pacjent jestem, wiec tez sie za bardzo nie
buntowalam. Lewatywa byla OK, czulam sie jakby lzejsza )). Naciecia nie
zauwazylam, stwierdzilam, ze musialo byc, skoro jestem szyta.
Generalnie rozwarciu i intensyfikacji skurczow sprzyja pozycja pionowa i
spacerowanie (mnie, fakt, po porodzie najbardziej bolaly nogi, od chodzenia
wlasnie).
Nogi pasami przypiete nie byly, tylko wcisniete w uchwyty, a jedyny wybor, jaki
mi dano, to lezenie na plecach albo na boku. Ale cala impreza trwala moze z pol
godziny, wiec tego etapu akurat prawie nie zauwazylam.

[mamula_anula]

cześć!
oczywiście,ze są inne sposoby na rozwieranie szyjki, tutaj dobrze zdac się na
dobrą połóżną - dobrze by była prywatnie u ciebie, wtedy stara się ci naprawdę
pomóc, moja nie masowała mi szyjki(dzieki bogu, choć tak naprawdę wtedy nie
wiedziałam, że coś takiego jest), ale dała mi jakis czopek dopochwowo+ jakiś
zastrzyk, cały czas miałam podłączoną oxytocynę (poród indukowany 2 tygodnie po
terminie)i prawde mówiąc nie wydaje mi się by skurcze były przez to nie
dowytrzymania.
umnie nie pytali o zgode na ciecie krocza, choć wcześniej wiedziałam,ze nie
robią go rutynowo)), lewatywe też robią tylko w niektórych szpitalach, ale
powiem ci z perspektywy czasu, że teraz zaopatrzylam się w aptece w lewatywę do
wykonania w domu, dlaczego? masz większy komfort, po pierwsze w trakcie
skurczów partch nie martwiszsie o "niespodzianki" a po drugie po porodzie masz
komfort psychiczny i fizyczny ,że idąc do łazienki w trakcie wypróżniania
nie "popękasz", poza tym dzieki wzmożonej perystaltyce jelit szyjka szybciej
sie rozwiera (dowiedziałam się o tym ostatnio)
na zakończenie mi nikt nie przywiązywał nóg pasami do łóżka, być moze gdzieś
sie to stosuje ale w moim przypadku tak nie było
pozdrawiam
ciepło

[isia_50]

U mnie choć poród trwał krótko od pierwszego skurczu do urodzenia córy -niecałe
5 godzin, wspominam go nienajlepiej. Najgorsza była pierwsza faza, badanie
przez położną połączone z masowaniem szyjki macicy, kiedy błagałam, aby tego
nie robiła (w końcu mąż ją opieprzył i dała spokój). Do ubikacji chodziłam z
kroplówką, mąż za mną ze statywem. Całe szczęście, że tam był, bo bałam się, że
upadnę (ten czas pamiętam jak przez mgłę - miałam podawany w celu znieczulenia
Dolargan), gdzieś w okolicy drugiej fazy prosiłam o cc, na co zostałam wręcz
okrzyczana, że cc to operacja ratująca życie, a nie luksus (z perspektywy
cieszyłam się, że rodziłam naturalnie, bo 3 godziny po porodzie już chodziłam).
Trzeci etap porodu był w porządku, szybko, zgrabnie, właściwie bezboleśnie. Gdy
córa przechodziła przez kanał rodny miałam wrażenia, że mam w sobie dużą piłkę,
którą chcę wypchnąć.
Byłam nacinana, szycie w znieczuleniu miejscowym też mnie nie bolało.

A potem, potem to miałam już w obięciach dziecko i nieważne było, że nie mogę
siedzieć...

Teraz staramy się o drugie dziecię i to czego się boję to to by dziecko było
zdrowe, no i boję się kolejnego porodu.

[fasolka31]

Jakbym czytała opis ze swojego własnego porodu, z minimalnym odchyleniem na +
dla mnie (ciut lepiej miałam). Ale to w ogóle wypisz wymaluj ja na porodzie.
Ja również chcę się przygotować do drugiego lepiej, może ZZO. Jeszcze nie wiem.

Pozdrówka
Fasolka

[margarettka]

no to witaj w klubie tych rodzacych mniej cudownie
ja na 100% wezme ZZO nastepnym razem, bo na sama mysl o porodzie mi ciarki
przechodza i na pewno bede sie bardziej bala drugiego porodu, bo przed
pierwszym nie wiedialam, co mnie czeka i myslalam, ze jakos to bedzie.

Pozdrawiam serdecznie
Gosia