Doły w ciąży

[panna_z_pieskiem]

Czy Wy też macie jakieś nieuzasadnione niczym doły, dylematy życiowe i lęki o milion spraw (akurat nie mam na myśli lęków dotyczących dziecka w brzuchu, bo to naturalne)? Męczę się ze sobą już od jakiegoś czasu i co chwile mnie nachodzą jakieś nowe niepokoje

[0drey]

tak, raz na jakiś czas dopada mnie ogrom wszechświata i lęki o wszystko. Ze trzy razy posypałam się całkowicie rzewnie płacząc nad swoją przyszłością, karierą, domem, życiem, zdrowiem, lękiem o bliskich... Taki lęk ogólny wcale niedotyczący malucha. Jak już wewnętrznie się zmęczę wtedy wypluwam cały mój ogrom niepewności na biednego współspacza i wtedy okazuje się, że te lęki nie są po pierwsze takie wielkie a po drugie jakoś później już nie jest tak strasznie... Polecam wylać ogrom strachu na głos, a nie tłamsić w środku. To zmienia perspektywę...

[ekaczmarczyk]

Jakbym o sobie czytała.... Dzisiaj właśnie...i sobie wmawiam jaka żem głupia...

[panna_z_pieskiem]

To Wam powiem, że chętnie bym wrócila do tamtych dołów bez powodu... 10 dni po opublikowaniu tego posta okazało się, że czeka mnie 9 tygodni leżenia... Teraz juz jakies 6. Także zmieniła mi się nieco perspektywa

[wios-na14]

Oj chyba Cie nie pocieszę, właśnie skończyłam czytać mumandthecity.pl/ Troszkę z przymrużeniem oka, jednak dużo z prawdy. Ale co z tego, że nie będziemy już na wszystko miały czas? Trzeba wychować przecież małego człowieka. I ręczę, że więcej z tym przyjemności niż trudu. A puki co nie zadręczaj się, tylko ciesz cisza i spokojem.

[krystom2]

rozumiem Cie doskonale. Sama jestem życiowym pesymista, co bardzo utrudnia mi zycie. Bardzo zazdroszczę ludziom, którzy ciesza się drobnostkami. Teoretycznie i ja wiem, co jest w zyciu najważniejsze i chętnie komuś doradzam aby cieszyc się chwilą i nie przejmować głupotkami albo tym na co nie mamy wpływu. Niestety, z praktyka idzie mi słabo. Właśnie przezywam chorobę w rodzinie i świadomość, że i mnie to czeka jest dla mnie dramatyczna.
rady w stylu idź na spacer, zrób sobie kąpiel itd. na mnie działają jak płachta na byka. Chyba najlepiej jak sobie po prostu popłaczę.
dobra, przestaję pisac, bo łazy mi już kapią na klawiaturę. Ze też człowiek ciągle musi mieć pod górkę...

[angel_karolcia]

Ja jestem w 40 tygodniu ciąży z drugim dzieckiem. Od kilki dni.dopadają mnie mega dołki, wczoraj spać nie mogłam.
Martwię się wszystkim, począwszy od mojej bardzo chorej mamy, poprzez brak pomocy, obawy o przyszłość, pieniądze, kończąc na tym,.że jak będę chciała wrócić do pracy to na pewno nikt mnie nie zatrudni.
Mój mąż nie jest zbyt.wylewny, nie.umie chyba mi pomóc a ja to wszystko duszę w sobie.i.nie.mam się komu wyglądać
Mam nadzieje, że jak urodzę to mi przejdzie. W przeciwnym razie,.popadne chyba w depresję