NIE BÓJCIE SIĘ!

[sakada]

Urodziłam 5 miesięcy temu i nie zapomniałam jak bardzo bałam się (ja -
panikara) porodu. Szukałam ciągle informacji i sposobów jak to znieść
(uważałam, że każda kobieta, która przetrwała poród jest super odważna i
wytrzymała. A ja się taką nie czułam.) mogę wam powiedzieć, że w porównaniu z
tym co słyszałam od ciotek/babć/koleżanek (niepotrzebne skreślić) poród
jest "przereklamowany". To naprawdę nic strasznego. Nie wiem czy ktoś mi
uwierzy, ale naprawdę nie mam powodu by kłamać. Jeśli choć jedną z was
uspokoję (pamiętam jak sama tego potrzebowałam) to mój post ma sens.
Pozdrawiam serdecznie i życzę wymarzonego rozwiązania.

[kasiuncia25]

Pisz tak jeszcze, prosze Boje sie okropnie a to dopiero za dwa miesiące...
Rodziałaś ze znieczulrniem czy bez?
Dzięki za ten post i słowa otuchy.
Pozdrawiam.

[sakada]

Rodziłam bez znieczulenia

[kmyczek]

przylanczam sie do kasiunci, mow tak jeszcze !!!!
tez strasznie sie boje a tu jeszcze miesiac i 5 dni, nie wiem jak to przezyje
ale pewnie jakos dam sobie rade, tyle juz kobiet ma to za soba
pozdrawiam

[gagarin3]

Przyłączam się do "apelu" Sakady Urodziłam "trochę" dawniej, bo czternaście
miesięcy temu, bez znieczulenia, bez nacinania... I pierwsza myśl, po tym, jak
Piotrek był na świecie - ja chcę jeszcze (no może nie od razu, ale tak za
tydzień - czemu nie )) - a wszystko dla tej jednej chwili, gdy maleństwo
wyskakuje z wnętrza... Kosmiczna chwila... A ból? Znacznie mniejszy niż sobie
wyobrażałam. Pozdrawiam serdecznie.

[gabi11]

ja również rodziłam bez znieczulenia i nie narzekam; ból był ale
wytrzymywalny Był to mój pierwszy poród i zdziwiłam się że tak szybko
poszedł: trwał 3,5 godziny z czego bolało naprawdę może godzinę. Pamiętam że
jak już mój synek znalazł się na świecie pomyślałam: jak to to już po
wszystkim? Tak krótko? I podobnie jak gagarin uznałam że wcale nie miałabym nic
przeciwko ewentualnej powtórce

Emocje, hormony, oczekiwanie- to wszystko sprawiało że czułam się trochę jak w
odmiennym stanie świadoimości- i naprawdę czas nie miał zaacznia, ból
przestawał być tak bardzo dolegliwy. W w fazie parcia opanowała mnie taka siła,
jakiś " zwirzęcy instynkt" że niewiele pamiętam. Wiem tylko że mimo
wcześniejszych obaw ( do sportowców nie należę, z kondycją tak sobie) urodziłam
bez problemu.

Pomogły mi też słowa koleżanki: pomóż jak najlepiej potrafisz swojemu
maluszkowi wydostać się na ten świat.
Moje obawy i lęk były ważne oczywiście. Ale pomyślałam sobie jak on to musi
odczuwać- prawdziwa rewolucja- jakaś siła odrywa go od ciepłego, przytulnego,
cichego śrowidowiska w brzuszku mamy i brutalnie wypycha w całkiem inny świat.
Starałam się myśleć podczas porodu przede wszystkim o dzidziusiu i o tym że
muszę być dzielną dla niego.

Pozdrawiam
Asia

[t.nina]

Dziewczyny, jeśli działa to na Was kojąco to i ja się dopisze do głosów, iż
poród nie był niczym strasznym. Ba, śmiem twiedzić że był całkiem przyjemny w
porównaniu z mrożącymi w żyłach krew historiami serwowanymi przez osoby
postronne. Fakt, że upłynęło już półtora roku, ale ja od początku powtarzałam,
że mój poród to były jaja! Szybciutko, bez nacinania z żarcikami. W lutym czeka
mnie powtórka z rozrywki Nie mogę się doczekać

[packa761]

Dzieki za ten post!!!Mi został jeszcze trylko miesiąc, jak o tym pomyslę jest
strasznie..w dzien to jeszcze luz ale jak sie obudzę w nocy sama z tymi
myslami.Pociesz mnie tylko to że w koncu mnóstwo kobiet to wytrzymało no i
staram się myslec o efekcie koncowym.Ja jestem jednak straszna panikarą, jak
mnie cos boli albo jestem zestresowana robie się bardzo nieprzyjemna. Juz sobie
wyobrazam jaki cyrk zrobie w szpitalu... Pozdrawiam wszystkie panikary.

[malaika7]

A ja na ból reaguję tak, że nie chcę, żeby mnie wtedy ktokolwiek dotykał:
głaskał, trzymał za rękę czy - o zgrozo - badał ginekologicznie! Jak tylko ktoś
wyciąga rękę czy przytula mnie, gdy boli mnie ząb czy mam okres, czuję się
jeszcze gorzej. Boję się więc porodu pod tym kątem: chyba będę strasznie
się "opędzać" od męża i położnej.
Pozdrawiam

[xmagda]

witam
A ja sie nie boję porodu!!! ( moze nie wiem co mnie czeka, bo to pierwsza
ciaza) Trzeba myslec pozytywnie, nie panikowac, co ma byc to bedzie. DAMY
RADE!!! Byle do lutego )

pozdrawiam
Magda

[kalisa77]

Byle do lutego! Święta racja Dziś z Michasiem zaczynamy 28 tydzień jego
brzuszkowej egzystencji Ja też nastawiam się pozytywnie do porodu, bo
stwierdziłam, że po co mam denerwować siebie, dzidzię... i tak nas to nie
ominie Planujemy rodzić razem z Meżem, więc mam nadzieję, ze będzie to piękne
przeżycie. Ból musi być do zniesienia- skoro tyyyle kobiet to przetrwało... No
i myśl, ze muszę pomóc dzidzi przyjść na świat- z pewnością doda mi sił
Pozdrawiam wszystkie Mamusie
Asia i Michaś

[mamalgosia]

Chciałabym mysleć jak Ty, ale mój poród był gorszy niż to co usłyszałam od
koleżanek i cioć

[jowa20]

Bedzie dobrze,bo musi byc dobrze i nie dopuszczajmy innych mysli do
siebie,skora wszystkie kobitki rodza i my damy rade.A gdy na prawde bedzie
bolało pomyslmy sobie,ze NAGRODA ZA TEN TRUD BEDZIE WYJATKOWA!!!!Jowa 30tc.

[ella1976]

To wam zazdroszczę dziewczyny, że tak fantastycznie wspominacie swoje porody!
Niestety, mi nikt wcześniej nie powiedział że może być ciężko (bratowa wręcz
twierdziła że woli rodzić niż iść do dentysty) i byłam nastawiona bardzo
pozytywnie, myślałam jak większość z was, a co tam tyle urodziło to i ja
urodzę. Oj ale się przejechałam!
Za dwa miesiące mam powtórkę z rozrywki, ale tym razem wybrałam szpital w
którym za opłatą dostanę zzo.
Tak więc dziewczyny oczywiście myślcie pozytywnie, ale w razie czego
pamiętajcie że istnieje coś takiego jak znieczulenie, bo w tym bólu nawet o tym
można zapomnieć.
Życzę wszystkim oczekującym (i sobie również) szybciutkich i bezbolesnych
porodów!