Nie chce tego dziecka..............

Wysterylizuj się

[facelift]

Nie pomyślałaś jak uprawiałaś sex, że należy się zabezpieczyć? Teraz powstało
nowe życie, urodzi się człowiek, który nie będzie chciany przez matkę. Powinnaś
się wysterylizować, żeby więcej się to nie zdarzyło. Żal, żal, mam nadzieję, że
mały znajdzie rodziców zastępczych.

sama się Wysterylizuj

[tadaam]

kolejna tepa idiotka, skąd takie się biora?

[luczija74]

Osoby takie jak ty powinny się dobrowolnie kastrować!!!Decyzja o zostaniu matką
jest zbyt poważna i odpowiedzialna,żeby ot tak sobie,zachodzić w ciążę!!!

Podobno zawiodła antykoncepcja!Napisała to.

[ewsien79]

W jednym z postów salimka napisała o tym, że zawiodła antykoncepcja, dlatego aż
tak drastycznie może lepiej nie pisać.

[luczija74]

Tak naprawdę nie ma skutecznych środków antykoncepcyjnych,takich na 100% ale my
kobiety wiemy o tym!!!i zawsze trzeba brać poprawkę na to,że możemy znaleźć się
w tych 0,05% przypadków zajścia w ciążę mimo stosowania pigułek itp.
Mnie nawet nie oburza ta lekkomyślność kobiet(cóż emocje,nieskuteczna
antykoncepcja itp.)sama nie jestem święta,ale to że później nie potrafimy
ponieść konsekwencji swojego postępowania!!!Dlaczego życie i uczucia dziecka są
w tym najmniej ważne???-ono na świat się nie pchało,ma prawo mieć matkę
tę,której głos słyszało przez 9 miesięcy!!!

Nie można napisać, żeby ktoś się wykastrował.

[ewsien79]

Jeżeli zawiodła ją antykoncepcja tzn, że próbowała się zabezpieczać.Rozumiem,
że chodzi o dobro dziecka, ale takie teksty są naprawdę głupie.Tak naprawdę,
nawet jeżeli i mnie poniosły nerwy w innych postach to i tak wiem, że
konsekwencje salimka poniesie czy tak czy tak.
Bardziej bulwersują mnie posty panienek piszących, żeby próbowała dziecko
zabrać na próbę, a jak się nie spodoba to oddać.To jest poniżej krytyki.

[luczija74]

Był głupi wpis,to i moja odpowiedź była dość głupia,to fakt.Ale nadal bardzo
mnie boli,że dziecko jest w tym najmniej ważne,świadczą o tym chociażby posty,o
których sama napisałaś.Doczytałam się przez ten czas o Twoich zmaganiach z
ciążą,więc chciałabym Ci życzyć szczęśliwego zakończenia.Sama przechodziłam
przez podobne historie nim urodziłam za trzecim dopiero razem swoje
dziecko.Jest to jednak możliwe,tak myśl i nie przemęczaj się.Ja w trzeciej
ciąży też musiałam zrezygnować z pracy,może nie leżeć ale wypoczywać,brałam
zastrzyki,leki i udało się,mimo jednego krwawienia i pobytu w
szpitalu.Oczywiście seks też był zakazanyPozdrawiam.

weź więc poprawkę na to, że dziś

[tadaam]

jak wyjdziesz z domu, któryś z kierowców MOŻE nie przestrzegać przepisów choc
POWINIEN i cię przejedzie. siedź więc lepiej w domu. Chociaż nie wiem, winda
może się urwać albo cos...

[luczija74]

Ależ to oczywiste!!!Myślisz,że o tym nie wiem?Na wszelki wypadek wykupiłam
polisę na życie(tylko dlatego że posiadam dziecko).Co ci się jeszcze nie podoba
poza tym,że bardzo mnie martwi los małych dzieci wydawanych na świat bez
sensu???

Do cholery jasnej!!!!!!!!!!!!!!!!!

[salimka]

Zanim się zaczniecie "szczekać" to do cholery przeczytajcie moje wypowiedzi,bo
gdyby co poniektóre czytały to wiedziałyby,że byłam zabezpieczona PISAŁAM O TYM!
Niestety zabezpieczenie zawiodło!Trzeba czytać zanim się odpisuje,bo krytykować
można jak najbardziej ale trzeba mieć pojecie o tym co lub kogo sie krytykuje!

Wenussa a ty słyszałaś o tym,że pigułki dają 99% gwarancji!Bądź w takim razie
szczęśliwa,że nie ciebie antykoncepcja zawiodła!
Zanim zaczniecie pisać,czytajcie co się wcześniej pisało,zwłaszcza co ja pisałam!

[kopalnia.diamentow]

salimka,
ja to Ci się dziwię, że jeszcze tu zaglądasz i niepotrzebnie się denerwujesz...

Forum, jest to najlepsze miejsce do wyładowywania swoich frustracji przez
malowanie swojego niezkazitelnego obrazu (bez związku z rzeczywistością)...
A jeśli Twój profil odstaje od "jedynie słusznego" to musisz liczyć się z
wulgaryzmami, ubliżaniem, pomiejszaniem Twojej wartości, duskusją o Twojej
inteligencji...
i tak się ciesz, że nie usłyszałaś, że jesteś z nizin społecznych i nie wiesz
co to KULTURA ...

Jesteś w bardzo trudnej sytuacji. Pogadaj z psychologiem póki jesteś w
ciąży...mówię Ci...

k.d.

[corkaswejmamy]

Kopalnio Diamentów. Musisz być fajną dziewuchą... Już parę razy natknęłam się na
Twoje posty i mądrze gadasz. Tym razem również podpisuje się pod tym co
napisałaś. Wiele tu padło słów, nie ma sensu zatem dodawać swoich pięciu groszy.
Nawiążę jedynie do wypowiedzi jednej z dziewczyn, chyba Wenussii. Nawet nie
wiecie jak mnie irytują wypowiedzi typu"mnie to nie spotka"- w domyśle-jestem
odpowiedzialna, panuję nad swoim życiem, nad tym co mnie spotka. Dziewczyny!
Opamiętajcie się bo naprawdę jesteście śmieszne.

dasz sobie kobito radę

[baenshee]

ja swoją paskud e zaplanwałam ,sama zrobiłam i wystarałam i co z tego, na
początku jak dowiedziałam sie ,że zaszłam w ciążę to jakos tak nie za bardzo
byłam zajebiś.cieradosna. potem mi przeszło. poczujesz ruchy bedzie inaczej,
zobaczysz. a jak urodzisz ,to całe spojrzenie na świat,albo na dziecko ci się
odmieni. zobaczysz. tutek mój jest dla mnie teraz całym światem i dałabym za nia
sie poszatkować temperówką. uszy do góry.

[slonecznyslonecznik]

smiesza mnie wszystkie komentarze. jak zwykle tworzy sie dyskusja bez sluchania
osoby najbardziej zainteresowanej. kazdy i kazda jest madra i pisze co bedzie,
co bedziesz czula. z jednej strony wspolczuje Ci bardzo, z drugiej zazdroszcze,
bo wiem ze ja nigdy nie bede miala dziecka. moze wejdz na strone adopcyjna, tam
sa ludzie, ktorzy napewno beda mogli Ci pomoc. nie pouczac. trzymaj sie.

Coś taka nerwowa?

[naprawdetrzezwy]

"jestem w 12 tyg ciąży i nie chce tego dziecka,nie chcę,wiem,że wiele kobiet
pragnie dzieci,ale dlaczego ja i dlaczego teraz,to nie jest dobry czas,nie
chce,nie kocham go,nic do niego nie czuję,jest dla mnie tylko problemem,jam
mam nauczyć się go kochać,skoro go nie chce?"


To napisałaś.
Tyle i tylko tyle.

1. jesteś w 12 tygodniu ciąży i nie chcesz tego dziecka (płodu? larwy? dziecka? twego dziecka?)
2. oddaj dziecko komuś, kto pokocha
2. usuń ciążę
2. urodź i pokochaj - w końcu na świat się nie pchało.

tertium non datur est.

[izabellabiega]

Kiedy dowiedziałam się że jestem w ciąży płakałam przez 2 dni i wcale nie z
radości, nie chcialam tego dziecka, to nie był jak napisałaś dobry czas, nie
potarafiłam sobie wyobrazić jak to będzie, nic nie czułam. Nie mogłam patrzeć
na swojego faceta który cieszył się jak idiota, chciał mnie zagłaskć, a wogóle
to majchętniej odrazu wysłałby mnie odrazu na porodówkę. Widziałam jak ma mi za
złe moją postawę.Bąknęłam coś o aborcji nawet.Wiem że trudno byłoby mu się z
tym pogodzić.Kochaliśmy się bardzo, ale dość krótko byliśmy razem. W wieku 24
lat mialam za sobą już jedno nieudane małżeństwo, nie mieliśmy dzieci i bałam
się tak dużej odpowiedzialności w nowym budzącym się przecież dopiero
związku.Mialam wrażenie że jestem jakaś wyrodna, wymięta z uczuć czy coś
takiego.
Jeśli masz przy sobie ludzi którzy cię kochają i zapewnią ci wsparcie to pozwól
im sobie pomóc, a jeśli nie to daj dziecku szansę na ciepły dom pełen miłości.
Dziś jestem w 27 tyg. ciąży i kocham moje maleństwo, nie mogę się doczekać
kiedy się pojawi.
Tak naprawdę dużo zależy od partnera, rodziny... Wiem sama po sobie, że takie
odczucia nie są niczym niezwykłym, długo oswajałam się z myślą że będę miała
dzieco i nie było mi łatwo, mialam jednak to szczęście, że były obok mnie osoby
które pozwoliły mi w jakis sposób zaakceptować ten stan rzeczy, a
przedewszystkim ogromną miłość, troskę i wsparcie ze strony partnera

[kmaisak]

Jeśli ten post nie jest zwykłą prowokacją to napiszę tylko tyle, że powinnaś
oddać
swoje dziecko (jeśli po porodzie nie zmienisz zdania - bo często tak bywa )
rodzinie, która oddałaby wiele, żeby móc cieszyć się dzieckiem

Było cza myslec wczesniej!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !

[izabela805]

Było cza myslec wczesniej jak z partnerem szłas do łozka co dziecko jest
winne?? zawczasu znajdz dobry dom i dobrych rodzicow dla dziecka a wogule to
sie dobrze zastanów ja jestem w 32 tyg ciazy i juz nie moge sie córki doczekac
i kocham jak nad zycie niewiesz co tracisz!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[vanessa14]

1. Przeczytaj wszystkie powyższe posty, jeśli chcesz się wypowiadać (teraz
Twoja wiedza jest niewystarczająca).
2. W przyszłości "wogule" nie pomagaj córce w ortografii ))

[agnieszka100]

Trzymam kciuki.

[tomkowski4444]

Jesli jestes panna bez faceta to idz do doktora i niech cie "uzdrowi" bo panny
z dzieckiem i rozwodki sa traktowane jak prostytutki (tylko na pukanie) zycia z
dzieckiem sobie nie ulozysz bo malo kto chce miec czyjes dziecko(balast)
zarowno faceci jak i kobiety. Wiem ze to jest trudne do zrozumienia ale taka
jest prawda jestem zawsze szczery. Nie ludz sie ze ktos cie zechce ale to
bedzie chwila bo zawsze bedziesz mniej dyspozycyjna i mniej konkurencyjna niz
panna bez dziecka wiec nie marnuj sobie zycia . Uzdow sie a na przyszlosc sie
lepiej zabezpieczaj. Jesli masz meza faceta to nie rozumiem problemu. Pozodzenia

[kopalnia.diamentow]

Aż trudno uwierzyć, że taka PATOLOGIA ma dostęp do internetu.
Szok!

[kopalnia.diamentow]

moja powyższa wypowiedź tyczy się tomkowskiego4444 (oczywiście)

Człowieku zastanów się co piszesz...

[ewsien79]

Są tysiące ludzi z dziećmi z innych związków, więc nie wylewaj takich głupot na
tym forum.Sama mam przykład tego w swojej rodzinie i wśród znajomych.
Czasy czarownic i palenia na stosie skończyły się.
Ludzie układają sobie życie i dzieci mogą w tych związkach być szczęśliwe,
ważne żeby matka podjęła dobre decyzje i jeżeli zdecyduje się na to dziecko
była mądra w wychowaniu go.

[ewelina1115]

Wróć do ciemnogrodu z którego pochodzisz - chłopaczyno!!
Głupszej wypowiedzi nigdy nie słyszałam.
Żal mi ciebie, bo strasznie płytki jesteś, a dziecko w niczym nie przeszkadza
MĄDRYM ludziom. Ty sie raczej do nich nie zaliczasz.

<rotfl>co za debil<rotfl>

[baenshee]

tomkowski świetny kawał doprawdy P usmiałam sie po pachy
to znaczy,że twoim zdaniem, połowa naszego społeczeństwa to prostytutki tak??
weź ty ,chłopcze drogi, zainwestuj w jakiegoś dobrego psychoanalityka, może ci
pomoże. i nie mież ludzi swoją miarą. osobiście znam wiele osób , które po
urodzeniu dzieci zwiazały sie ponownie z innym mężczyzną. bredzisz słonko. a
to,że dla ciebie dziecko to balast i nazywasz obcym dziecko , które kobieta sama
urodziła, to już tylko i wyłącznie źle świadczy o tobie.
a ta poza tym - kto ci powiedział, drogi gamoniu,że do wychowywania dziecka
potrzebny jes facet i bez faceta ani rusz?? na twoim miejscu bym sie
zastanowiła. ja mam faceta i co ?? do wychowywania dziecka wcale potrzebny mi
nie jest , równie dobrze sama dałabym sobie świetnie radę, jak i wiele moich
znajomych i innych kobiet.
poważnie rozważ moja sugestie, bo jesteś naprawdę chory troszkę...

[corkaswejmamy]

tomkowski. Idź ty lepiej się przejdź i szczerze sobie wszystko przemyśl(skoro
juz taki szczery jesteś). Przedtem przeczytaj sobie wszystkie posty i niech
dotrze do ciebie jaki jesteś porąbany czlowieku. Ludzie, ja naprawdę staram sie
być wyrozumiała,ale w momencie kiedy czytam podobne posty po prostu krew mnie
zalewa.

[corkaswejmamy]

I niech ten spacer cię uzdrowi, chłopcze.

[epb3]

Planowałam dziecko.A mimo to kiedy pokazały sie 2 kreski wpadłam w panikę. Nie
miało się tak szybko udać, przeciez to musi minąć kilka miesiecy , etc - takie
były moje myśli. Jeszcze do tego pojawiły się problemy z ciążą.
Nie było łatwo. Bardzo późno poinformowałam rodzinę. Myślę, że tak do połowy
ciąży nic nei czułam. Wkurzało mnie jak sie ruszał i nie było przyjemne a
wszyscy mówili jak to jest super. Ale potem powoli zaczęłam się cieszyć. Ale
nie można tego było nazwać miłością. I jest tak do dzis - 30tc. Bałam się
zapisać do szkoły rodzenia - bo wcześniej jakoś udawałam ze to jeszcze długo
długo - dzisiaj zaczynam i strasznie mnie to stresuje. Nie znoszę myśli, że
musze zacząć kompletować wypawkę - byłam w sklepie raz - i wybrałam wózek i
wiecej nie będę chodzić. Ale złapałam się na tym, że mówię do mojego
nienarodzonego syna czasem, więc myślę, że jak Go zobaczę to Go pokocham. Ale
cieszę się, że do pażdziernika jeszcze daleko I wcale nie uważam, że moje
uczucia to brak odpowiedzialności. Poprostu hormony buzują, boję się co mnie
czeka. Lubię swoje życie ale ono napewno będzie się musiało zmienić. Nie myślę,
że na gorsze. Ale będzie musiało.

Salimka w 12tc rada zeby oddać dziecko to jakaś głupota totalna. Nie czytaj tego
bo szkoda zdrowia. Mówisz ze nie oddasz. Zrobisz co będzie trzeba. Ale daj sobie
czas. Mam nadzieję, że masz kogoś kto Cie wspiera, bo to Ci teraz jest potrzebne.
Trzymaj się ciepło. I obyś sie dobrze czuła fizycznie bo jak dochodzą jeszcze
mdłości i inne ciążowe przypadłości to człowiek już wogóle siada psychicznie.

Ewelina

[czupurek10]

Czytając wypowiedzi Salimki ma sie wrazenie wielkiego smutku i chlodu. Jedyna
rzecza ktorej mozna Ci radzic a takze zyczyc to w okresie ciazy skoncentruj sie
na Sobie, nie na dziecku, poznasz je pozniej, nie dla kazdego chodzenie w ciazy
to rokosz. Poszukaj wsparcia w rodzinie, przyjaciolach, partnerze. Potrzac na
swoje zycie pewnie podobnie bym sie czula majac lat dwadziescia kilka, dzis
majac blizej czterdziestki i ulozone szczesliwe zycie, chcialbym miec jeszcze
jedno dziecko (jedno mam) doroslam do bycia matka pozna. Nie koncentruj sie
dzis na dziecku lecz na sobie, masz jeszcze tyle czasu do spotkania z nim, po
co sie martwic na zapas. Jedno co tylko zauwazylam u moich samotnych kolezanek
co maja okolo 40 lat sa smutniejsze od tych u ktorych zagoscilo w ich zyciu
dziecko, oczywiscie nie kazdej kobiety to dotyczy. Mysl teraz o Sobie,
pozalatwiaj niezalatwione sprawy, zrob bilans co jest dla Ciebie w zyciu wazne
to pomaga.

a co na to ojciec dziecka?

[asik_cz]

Nic nie napisałaś o partnerze - może Twoje poczucie zagubienia pogłębia fakt,
że nie jest on dla Ciebie wsparciem? To ma ogromne znaczenie. Ale jego
podejście, jeśli jest negatywne, też ma szansę sie zmienić.
Na razie najważniejsza jesteś Ty i Twoje uczucia. Te wszystkie bzdury o
wyrządzaniu dziecku nieodwracalnej szkody tylko z tego powodu, że sie o nim źle
mówi czy myśli na etapie prenatalnym, że Twój stres mu sie udziela i mózg mu
lasuje! To lepiej sie uśmiechać i robić dobrą minę mimo burzy szalejącej w
środku? Głupie. Tak jak juz pisałam - dobrze że szczerze piszesz o swoich
uczuciach. To lepsze niż zakłamanie. I Tobie może choć troche ulży. Trzymaj sie
Salimko.
A gdzieś na gazecie jest chyba forum "ciąża nie w porę" może poszukaj?

[arcoiris]

Pokochasz je. Bardzo.

[asidoo]

I znowu forum dla głupolek reklamują...
Kto was dał na pierwszą stronę?

[polpotworek]

Po przeczytaniu wielu wypowiedzi tutaj dochodze do wniosku ze taka dziewczyna
jak Salimka, która przyznaje sie do odczuc jakich moglaby sie wstydzic i
zakladając post który jest szukaniem wyjasnienia dlaczego tak czuje i
pocieszenia ze wszystko moze sie zmienic...ze ma szanse na to by pokochac kogoś
i by móc w sobie coś zmienić........bedzie tak dobrą matką ze pewnie niewielu
tutaj wyzywającym i oburzonym jej brakiem natychmiatowych uczuc moze to sobie
wyobrazić.

[woman-in-love]

po porodzie wszystko sie zmieni. Już natura o to zadbał, żeby dziecko wydało Ci
sie ósmym cudem świata. Mam nadzieje, że zapomnisz o tym watku, bo dziecku nie
byłoby milo, gdyby przypadkiem się dowiedziało...

[joannab36]

Spokojnie. Też wpadłam. I to przed 18-ką i od razu z bliźniakami.
I na tyle dawno, że jeszcze aborcja była legalna i nawet brałam to pod rozwagę
(zwłaszcza, że niewiele osób dawało mi szansę na przyszłość).
Nie powiem, żebym wtedy była zachwycona - wręcz przeciwnie: przerażenie,
wściekłość na swoją głupotę, strach, strach, strach.
Ale jakoś poszło. I teraz śmieją się ze mnie, że rozpieszczam dzieci ile się
da, choć już są duże.
Jakoś natura tak człowieka wykręci tymi hormonami, że przeważnie da radę się
pokochoć swoje dziecko, choć na początku jest trudno.

[magdap7]

Ja też nie kocham

Swojej matki. Jest dla mnie problemem. Może czuję tylko współczucie. Chgodzę do
niej, bo jestem prawnym opiekunem, chce uregulować spadek i dletego, zeby ktoś
mi kiedyś nie zarzucił, że się nią nie interesuję. Chodzę też dlatego, że
czasem chcę coś pomóc przy jej bieżących problemach zdrowotnych typu zęby i
palenie papierochów.
Myślę, też czasem ze moze kiedyś zorganizuję pieniądze na opiekunkę w lepszym
domu. I to wszystko.
Matka się mnie wyparła, bo jest chora na głowę - schzofrenię.
Ojciec się wyparł, bo moja rodzina go przepędziła a on nie czekał długo.

Na moich rodziców mówi się wyskrobki powojenne a ja jestem dzieckiem - piątym
kołem u wozu. Jestem pewna, że ciotka, która brała mnie na wychowanie czuła
ogromny ciężar i kłóciło się to z jej życiem prywatnym.

Ale jestem.

dobrze,ze jestes :)

[24lena]

[dvoicka]

podziwiam Cię, jeśli czytasz jeszcze te wszystkie odpowiedzi i doczytałaś do mojej.
mój synek był wyczekany, zaplanowany i naprosiłam sie trochę męża, żeby już.
ale nie jestem osobą, która się emocjonuje wszystkim i trochę mi było dziwnie
momentami z tym, że niektórzy przeżywają tę ciążę bardziej niż ja. cieszyłam
się, nawet bardzo, ale niektóre "ciążowe gadki" mnie męczyły.
potem Jasiek się urodził i w pierwszych tygodniach był rozbrajająco nieporadny.
był taki "szczurkowato-robaczkowaty". i jedna z moich pierwszych myśli była
taka, że ja kiedyś też byłam taka strasznie bezradna, niezdolna do tego, żeby
zrobić cokolwiek. i to mi dało siłę i potrzebę zaopiekowania się nim,
świadomość, że teraz moja kolej, że to ja, mimo braku doświadczenia, zajmę się
nim najlepiej.
ale miałam też takie momenty, że mówiłam, że to nie dla mnie, że ja nie chciałam
mieć dziecka, ja tylko chciałam być w ciąży.
teraz on ma 5 miesięcy i jest zupełnie inny - śmieje się do nas, wyciąga ręce.
życzę Ci, żebyś przekonała się sama jak cudownie jest mieć dziecko - patrzeć jak
z tygodnia na tydzień dojrzewa, uczy się nowych rzeczy.
zobaczysz, ile czasu zajmuje każdemu człowiekowi nauczenie się najprostszych,
wydawało by się, rzeczy, np. trafiania własną rączką do buzi.
życzę Ci wspaniałego macierzyństwa. ono i tak się zmienia cały czas.

Mozna sprzedac

[cassandra571]

Mozna by sprzedac. Wiele rodzin na zachodzie zaplaci dobre pieiadze za dziecko.

A jak sie nie sprzeda w calosci, to mozna sprzedac na czesci...na rozne
implanty, transplanty, etc, lub po prostu na mieso.

Tak cyz inaczej jest optymistycznie - mozna zarobic pieniadze

[mocarabia]

Cassandra - nie przeginaj Kazda inteligentna laska bezbłędnie odczyta Twój
sarkazm (moje głębokie chapeaux bas!) ale jakiś idiota trafi na Twój wpis, po
czym zacznie Cię szukać, bo wymyśli że namawiasz tamtą do popełnienia
przestępstwa... Wiesz, jak dzisiaj jest - durnych ludzi nie brakuje, i co
więcej, wiele mogą.
Pozdrawiam, Cass!

[ewsien79]

Faktycznie lepiej uważać z takimi wypowiedziami, bo nawiedzonych nie brakuje...

[m824]

jeżeli tylko masz możliwości to bilet do Holandii i sprawa załatwiona. lepsze
takie wyjście niż zajmowanie się dzieckiem, którego się nie chce. ja też nie
chcę mieć dzieci. za nic w świecie. rozumiem Cię.
możesz też oddać. noworodki mają b. duże sznase na adopcję, wieć dom znajdzie
raz dwa.

ta

[mocarabia]

Mam już dwoje, a zawsze chciałam mieć szóstkę, tyle, że chodzenie w ciąży i
rodzenie jest trochę kłopotliwe (choć lubiłam być w ciąży);
Jak nie chcesz, to ja Twoje dziecko przygarnę! Mądrze wychowam. Będzie miało
niezłą, dostatnią rodzinę. Będzie żyć.
Bez względu na to, co myślisz, jeśli wybierzesz nieskomplikowaną, wygodną
wersję, nie wywabisz tego później z pamięci niczym; ani z pamięci, ani z
sumienia (bawi mnie to, co mówię, bo jestem ateistką )
Gdybyś chciała kontaktu, wiesz co robić;

[bajmejek]

JA TEZ TAK MOWILAM JAK BYLAM W CIAZY ODDALAM DZIECKO BO WYBRALAM FACETA MIALAM
SYNKA TERAZ MA 3LATJA I DOPIERO OD JAKIEGOS CZASU TEGO BARDZO ZALUJE I BARDZO
MNIE TO BOLI NIE BYC GLUPIA JAK BYM MOGLA TO BYM OFLA CZAS JEST TO OGROMNY BUL
BEDZIESZ ZALOWAC DO KONCA ZYCIA I NIGDY SOBIE TEGO POTEM NIE WYBACZYSZ
PRZEKONASZ SIE SAMA.

[sabka22]

Mysle ze to z twojej strony jest chwilowe odczucie,nie bede Cie atakowac bo nie
w tym rzecz.Mysle ze jak zobaczysz dzidziusia po porodzie nie oddasz go za nic
w swiecie.W pierwszym trymestrze ciąży przewaznie ma sie wzloty i
upadki,przychodzą do głowy takze głupie mysli ale to przechodzi z czasem.Jak
bedzie czas kupowania wyprawki,jak zobaczysz te malenkie ciuszki napewno
zmienisz zdanie.Tego Ci życze z całego serca i wiem ze bedzie dobrze.
powodzenia!

[marta2202]

Szczerze współczuję ci, ale to nie jest wina tego nienarodzonego dzidziusia.
Teraz masz mieszane uczucia, ale może to się zmieni. Na początku na pewno nie
będzie łatwo, dobrze żebys miała w kimś oparcie.
Moim zdaniem nic nie dzieje się bez przyczyny. Teraz najważniejsze jest żeby
dziecko było zdrowe.
Trzymam kciuki.

[salimka]

Przeczytałam dzisiaj wszystko jeszcze raz na spokojnie,i nadal nie mogę
zrozumieć tego ataku na mnie za to,że powiedziałam to co czuję,czy naprawdę tak
trudno zrozumieć,że można mieć takie obawy,taką niechęć,czy to jest powód do
tego by takie wręcz wulgarne słowa wypowiadać,i wierzcie mi ja nie jestem winna
temu,że ktoś nie może mieć dzieci,że ma problemy z zajściem w ciąże lub z jej
utrzymaniem,czy każdy musi się cieszyć,ja nie umiem się cieszyć i nie chcę
udawać, faktycznie,na złym forum chyba napisałam o moich odczuciach,jak to jedna
z was zauważyła,ale to jest forum CIĄŻA i PORÓD więc myślałam,że to odpowiednie
miejsce,ale zauważyłam,że tu trzeba ciążę celebrować,wychwalać pod niebiosa,bo w
przeciwnym razie dostaje się "kopa w dupę",nie mówiąc już o tym,że wiele osób
wypowiada się nie czytając poprzednich postów autorki,mam wrażenie,że dużo osób
zamiast starać sie pomóc,dać jakąś wskazówkę,jakiś przykład z życia,że jednak
można pokochać dziecka,za cel stawiło sobie chyba "dokopanie", "zdołowanie" i
"ubliżanie" mi,nie znając nawet do końca całej mojej sytuacji!W tym miejscu
dziękuje wszystkim,którzy swoim przykładem,że mimo braku miłości do dziecka w
ciąży,udało im się dziecko pokochać po porodzie,czy w jakiś czas potem,bardzo
dziękuje,to mi trochę pomogło,bo może u mnie będzie tak samo?A wszystkim tym
"świętym" i tym WZOROWYM matkom,które najbardziej na mnie najeżdżały radzę
przeczytać jeszcze raz co pisały,bo jad z ich wypowiedzi sączył się nad wyraz
wylewnie,a przecież z nich takie matki,które od zobaczenia dwóch kresek na
teście były już idealnymi matkami,które kochały nie dziecko tylko dwie kreski na
teście,zastanawiam się tylko dlaczego czuć w ich wypowiedziach tyle nienawiści i
braku zrozumienia,wolę być taka jak jestem,wolę mówić prawdę,że nie chce dziecka
niż kiedykolwiek być taka,jak właśnie te "święte,matki polki"
pozdrawiam wszystkich

[paliwodaj]

salimka...a jakiej pomocy Ty oczekujesz. Bo chyba nie braw i pochwal, bo to
niczego nie zalatwi. Wiadomo ze na forum Ciaza i Porod wchodza mamy, ktore w
99,9% ciesza sie ze maja dzieci . Wiadomo nie od dzis.
Wiec ponawiam pytanie : czego chcesz od nasz Dziewczyno?

Czy ktoras z nas przezyje Twoje zycie?

Dostalas juz setki porad, wybierz cos dla siebie , sama chyba najlepiej
potrafisz ocenic swoja sytuacje i mozliwosci!!!

Salimko!

[ewsien79]

Czasami fakt bywam agresywna i moje odpowiedzi mogą urazić.W momentach, w
których mogę pomóc z własnych doświadczeń - pomagam.Niestety takie wątki są dla
mnie przykre.Nie dlatego, że Cię potępiam, że tak jak myślisz mam pretensje
personalnie do Ciebie o to, że miałam problem z zajściem w ciążę.Mam pretensje
do losu, bo w takich momentach widać niesprawiedliwość.Jedna z nas cierpi, bo
nie chce dziecka, druga cierpi, bo ma problemy, żeby mieć dziecko.Nie winię
Ciebie, ale mam też prawo mieć swoje odczucia.W pierwszym wątku nie napisalaś o
antykoncepcji, która zawiodła dlatego dostałam białej palmy.
Później trochę bardziej zrozumialam problem, ale i tak to jest forum na którym
dyskutuje się o problemach w ciąży, pomaga sobie, ale nikt nie pomoże Ci podjąć
decyzji w takiej sprawie.Decyzja musi być przemyślana i Twoja.Przez swoje
problemy patrzę głównie na dobro dziecka, bo dla mnie to dziecko jest
najważniejsze.Skoro przeczytałaś wszystkie wątki to pewnie zauważyłaś też ten,
w którym pisałam o mojej siostrze, która była niechcianym dzieckiem przez swoją
mamę.Mogę Ci tylko podpowiedzieć jedno, że jeżeli boisz się, że nigdy nie
pokochasz dziecka i w zasadzie nosisz w sobie taką pewność to oddaj je do
adopcji, matka mojej siostry próbowała być z nią przez 4 lata i i tak
odeszła.Przez to dziewczyna ma problemy z ułożeniem sobie życia, zaakceptowania
samej siebie, jest nieufna, chociaż od 4 roku żyła już w normalnej kochającej
rodzinie.
A jeżeli za wszelką cenę chcesz spróbować to tak jak napisała jedna z
dziewczyn idź do psychologa, przejdź terapię, bo są takie i zobacz jak
będzie.Zrób to teraz, bo po porodzie próbowanie nie jest wskazane dla psychiki
dziecka.I nie obrażaj się o to, że jest tyle dziewczyn, którym trudno
zrozumieć, bo jest tyle różnych problemów i tragedii ilu jest ludzi, a na forum
naprawdę nikt nie zrobi nic za Ciebie i nie wcieli się w Twoją sytuację, bo tak
naprawdę żadna z nas jej nie zna.Przemyśl i zrób to co uważasz za stosowne, ale
z pełną dbałością o dobro malucha.

[jola427]

Salimko, a jak wygląda Twoja sytuacja rodzinna? I wogóle Twoje życie? Gdzie
jest ojciec dziecka, jesteście ze sobą? Mówiłaś mu o tym co czujesz? Masz
wogóle z kim pogadać?
Jesteś w fatalnej sytuacji i nie ma sensu rozgrzebywać dlaczego tak się stało.
Myślę, że i tak liczyłaś się z faktem, że mimo zabezpieczenia istniała
możliwość zajścia w ciążę. Dlatego poprostu to zostawmy. Mnie właśnie
zastanawia, że Ty nic nie piszesz o rodzicach, o ojcu dziecka, o tym dlaczego
akurat teraz nie chcesz dziecka. Napisz coś więcej o sobie wtedy lepiej Cię
zrozumiemy i być może nie będzie tyle złośliwych komentarzy. Jeżeli nie chcesz
jawnie na forum, to napisz do mnie na priv jeśli masz ochotę oczywiście. Co
prawda ja nigdy nie czułam tego co Ty, ale potrafię sobie to wyobrazić co
czujesz i jak Ci z tym źle.
Na razie mogę Ci napisać tyle: zrób dla tego dziecka wszystko co się da w
ciąży. Nieważne co w tej chwili do niego czujesz. Ciąża jest długa i dobrze
masz sporo czasu na oswojenie się z tą sytuacją i na rozbudzenie w sobie
miłości. Wiesz na razie to takie "nierealne", jesteś w ciąży ale nie czujesz
ruchów dziecka, pewnie nie rośnie Ci jeszcze brzuch. W drugim trymestrze dojdą
te wszystkie namacalne objawy ciąży i samopoczucie też będzie lepsze. Być może
miłość do dziecka przyjdzie jak je do siebie przytulisz, a może jeszcze
później. Na razie nic od siebie nie wymagaj, no i nie obwiniaj się przede
wszystkim. Jak będziesz się źle naprawdę z tym czuła to pogadaj z dobrym
psychologiem.
Pozdr. Jola

[martkaa]

Przeczytałam wszystkie Pani wypowiedzi. Trudno wejść w tę sytuację, gdy nie zna
się wielu szczegółów, ani okoliczności towarzyszących. Nie wiemy kim Pani jest,
ani z kim Pani jest. Można faktycznie zostawić to z boku i zastanowić się nad
sednem sprawy. Ja nie jestem matką, mam <25 lat i aktualnie nie mam partnera. W
zasadzie byłabym już gotowa na macierzyństwo, ale nie wiem, co stałoby się w
chwili rozeznania: jestem w ciąży. Uważam, że miłość do dziecka przychodzi z
czasem. Może to banalne, ale i literatura, i film, i życie to potwierdzają.
Oczywiście głęboko tkwimy w masie stereotypów, z których najważniejszy to bycie
Matką - Polką. (Polecam książkę Gretkowskiej - "Polka".) Mam nadzieję, że Pani
pokocha człowieka, który jest Pani częścią.

[paulina812]

Nie przejmuj się, może poronisz (przytrafia się to 40000 kobiet rocznie w
Polsce) a może urodzisz martwe dziecko ( 2000 dzieci rocznie rodzi się
martwych) a może Ci umrze troszkę później bo 5000 dzieci w wieku 0 - 18 lat
rocznie umiera. Mnie pozostaje wzruszyć ramionami bo taki już ten świat,
alkoholiczki rodzą żywe dzieci a te kobiety co kochają i chcą od samego
początku odwiedzają swoje maleństwa na cmentarzu.....

[just407]

Przeczytałam wszystkie posty i trochę czasu mi to zajęło. Tak naprawdę to widać
że salimka szuka pomocy aby odnaleźć tą miłość. Nie usuneła dziecka i nie chce
go oddać to znaczy że szuka pomocy jak odnaleźć w sobie miłość. To troska o to
dziecko i może większa niż wszystkich zakochanych w swoich "fasolkach" matek.
Moja rada jest taka, że teraz potrzebna jest ci pomoc psychologa. Na pewno
odnalezienie wsparcia w bliskich też jest ważne i potrzebne. Bardzo mało wiemy
o Twojej sytuacji i dlatego trudno tu cokolwiek poradzić. I myślę, że każdy kto
dopuszcza się oceniania pokazuje tylko jak wielkie klapki ma na oczach. A może
warto czasem posłuchać innych niż od razu oceniać.
Mam nadzieję, że uda ci się znaleźć tą miłość, a jeśli nie to dobre wyjście z
sytuacji.

[bcelary]

Heja,
Widzę, że się strasznie rozrósł ten wątek... Co prawda z mojej męskiej
perspektywy będzie to nieadekwatne (nie znane nam burze hormonów, doświadczenie
noszenia dziecka, poród (sic) itp.), ale... wydaje mi się, że trzeba po prostu
dać sobie trochę luzu. Do niczego przecież nie można się zmusić. Czas, czas i
jeszcze raz czas.

Co prawda w moim przypadku nie było tak ekstremalnej reakcji. Dziecka nie
planowaliśmy i byliśmy totalnie zaskoczeni. Potem, z czasem, coraz bardziej
oswajałem się z tą myślą. Esencją moich przemyśliwań był fakt, że niedługo
pojawi się nowy człowiek, który będzie moim potomkiem. Być może będziemy
rozumieć się bez słów, a może będzie mi przypominał moją matkę, albo... no i
inne takie tam meandry myślowe. Ogólnie chyba podszedłem bardziej od strony
filozoficznej.

Dopiero gdy Mała się urodziła, zaczęły się pojawiać coraz silniejsze uczucia
ojcowskie. I też nie tak od razu. Oczywiście na początku czułem już ogromną
miłość do małej, ale to było nic w porównaniu z tym co czuję obecnie.

Wydaje mi się, że to wszystko przychodzi z czasem.

pozdro i oby wszystko Ci się ułożyło.

[wioletta3329]

Chciej tego dzieciątka,jakbyś się czuła gdyby powiedział ktos tobie że masz za
godz.umrzeć?????moja koleżanka ma Kacperka z małogłowiem który ma 5lat mój
Joachim ma 4latka i jest zdrowy,jest tyle miłości w matce chorego dziecka że ja
niejednokrotnie nie miałabym siły zwyciężyć zesłania losu,a Kacperek żyje choć
jest małą roślinką dla niektórych,nie ma problemu którego nie można
rozwiązać,dziecko nie jest problemem,problemy stwarzamy my dorośli,bo cóż winne
dzieciątko???jeśli pzemyślalaś dobrze wszystkie za i przeciw,izdecydowałaś
już,to pamiętaj nie LUDZIE SĄ DO OCENY LECZ BÓG.Ja nie jestem z mocherowych
beretów.Ale moja mama nigdy nie urodziła mi brata lub siostry,choć już ich
mam.Pozdrawiam serdecznie.

[andrew95]

Uwierz, że w życiu nawet najbardziej waleczne jednostki muszą odpuścić i dać
się porwać nurtowi. Zrób tak i przestań rozmyślać. Żyj codziennością i zaufaj
życiu. Może Ci przynieść jeszcze wiele szczęścia i radości. Dasz radę!

to je do cholery usun!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[a.stalowa]

[1313is]

Jesteś trochę nie poważna nie wiesz co to są środki antykoncepcyjne????????? Nic
już nie możesz zrobić!!! Staraj się przekierunkować swoje myśli i zadbać o swoje
zdrowie. I pokochasz to dziecko jak poczujesz pierwsze ruchy, usłyszysz pierwsze
bicie serduszka.A wiem coś o tym bo jestem w 20 tygodniu ciąży. I niedawno
uwierzyłam że będę mama. A następnym razem pomyśl zanim będzie za pózno!!!!!!!!!

Wcisnęłam enter przepraszam. Post do 1313is

[ewsien79]

Jak chcesz odpowiadać na czyjś post to z łaski swojej przeczytaj
całość.Dziewczyna pisała, że zawiodła antykoncepcja i powtarzane
jest to do znudzenia!

[jola427]

A mnie to trochę jednak denerwuje takie bezmyślne stwierdzenie,
że "dziewczyna się zabezpieczyła". Myśląca osoba, która wie, że
środki antykoncepcyjne są zawodne, zdaje sobie sprawę z tego, że
może zajść w ciążę mimo zabezpieczenia. Jeżeli ktoś ma taką
sytuację, że naprawdę nie chce, czy nie może mieć w danym momencie
dziecka. Powinien pomyśleć np. o połączeniu dwóch czy trzech środków
jednocześnie, albo zupełnie zrezygnować w tym momencie z seksu.
Troszkę to szczeniackie, "wpadłam, ale jestem usprawiedliwiona, bo
przecież się zabezpieczyłam". Tylko pozostaje problem, "będę miała
dziecko, a przecież go nie chciałam". Naprawdę trzeba pomyśleć
wcześniej i przede wszystkim trzeba brać odpowiedzialność za swoje
czyny. Decydując się na seks trzeba wziąć pod uwagę, że może on
doprowadzić do ciąży, czy się zabezpieczamy czy nie.
Mam nadzieję że nikogo nie uraziłam, bo nie miałam takiego zamiaru.
No i to co napisałam nie dotyczy bezpośrednio autorki wątku.
Dziewczyna przecież urodzi to dziecko i napisała, że go nie odda,
tylko będzie się starała stworzyć mu rodzinę i pokochać je. Chodzi
mi tylko żeby tej sytuacji w ten sposób nie tłumaczyć, że biedna
dziewczyna zabezpieczyła się, zaszła w ciążę, a przecież nie chciała
dziecka. Bo to strasznie dziecinne i niedojrzałe.

[kat_maj]

jola427 napisała:

> Jeżeli ktoś ma taką
> sytuację, że naprawdę nie chce, czy nie może mieć w danym momencie
> dziecka. Powinien pomyśleć np. o połączeniu dwóch czy trzech
środków
> jednocześnie, albo zupełnie zrezygnować w tym momencie z seksu.

mam nadzieje ze ta osttnia rada to zart...

[jola427]

kat_maj napisała:
> mam nadzieje ze ta osttnia rada to zart...

hihihi, no żart Pisząc to aż mi ręka zadrżała, chociaż z drugiej
strony, wiem, że czasami się zdarzają takie sytuacje, że zmuszają do
takich decyzji. Podaję przykład u znajomej:lekarze podejrzewali u
niej poważną chorobę kości (nie pamiętam nazwy) i dopóki nie miała
diagnozy, tak bardzo się bała ciąży, że zrezygnowała zupełnie z
seksu. No ale to już ekstremalna sytuacja.

[gooochab]

jola427 napisała:


> Powinien pomyśleć np. o połączeniu dwóch czy trzech środków
> jednocześnie,>



no jasne, najlepiej powinna używać wszystkich dostępnych środków na raz.
Różne są sytuacje i środki antykoncepcyjne SĄ wystarczające pojedyńczo. Z
reguły. Tylko wypadki życiowe sprawiają, że jest inaczej (a może trochę
ludzie...). Wybacz, ale pamiętanie o zabezpieczaniu kilkoma środkami odebrałoby
mi całą przyjemność z seksu i chyba doprowadziło do nerwicy, bo jeśli w trakcie
przypomnę sobie o jednym, którego nie użyłam, to co robić? Wyrywać się i biec po
niego, czy czekać w nerwówce aż ON skończy, a potem myśleć o ciąży przez
następne parę tygodni???

Moja droga

[marta_st1]

Byłaś na USG? Widziałaś swojego maluszka? Jeśli nie to koniecznie
idź. Wtedy wiele może się zmienić jak zobaczysz, że Twoje dziecię ma
już wygląd człowieka. Zobaczysz jak się rusza i bije mu serduszko.
To maleńkie życie, które jest w Tobie jest zależne tylko i wyłącznie
od Ciebie. Ono zawdzięcza Tobie życie i tylko Ty jesteś jego
bezpiecznym domkiem. Nigdzie nie będzie mu tak dobrze jak pod Twoim
sercem. Ono jest całkowicie bezbronne i tylko Ty możesz je obronić.
Zobaczysz jakie to wspaniałe uczucie tulić swojego synka czy córkę w
ramionach, taką bezbronną istotkę, która ufa tylko Tobie, swojej
mamusi. A kiedyś przybiegnie do Ciebie i zarzuci Ci na szyję te
swoje maleńkie łapki i powie: "Kofam Cie mamusiu baldzo"

[jola427]

gooochab napisała:
> no jasne, najlepiej powinna używać wszystkich dostępnych środków
na raz.


Droga goochab, po pierwsze to naucz się czytać ze zrozumieniem, bo
napisałam, że w sytuacji kiedy ktoś naprawdę nie może albo nie chce
w tej chwili sobie pozwolić na dziecko to powinien się zabezpieczyć
dwoma środkami. Są sytuacje w życiu kiedy rzeczywiście ciąża jest
dla osoby najgorszą rzeczą w świecie w danym momencie i wtedy lepiej
pomyśleć. Ale widzę, że masz inne podejście. lepiej ryzykować i
rodzić niepotrzebne i niekochane dzieci, albo poprostu usuwać ciążę.
W pełni się zgadzam z tym zdaniem:

> Różne są sytuacje i środki antykoncepcyjne SĄ wystarczające
pojedyńczo. Z
> reguły.
No właśnie " z reguły". Więc jeśli ktoś nie chce w tej chwili
dziecka, ale jeżeli się przydarzy, to nie będzie dla niego tragedia,
to jeden środek oczywiście wystarczy. No ale wybacz, jeżeli ktoś
wie, że w razie ciąży przeżyje tragedię, to trzeba troszkę pomyśleć
i zastanowić się nad innym rozwiązaniem.
Natomiast to stwierdzenie to chyba nie na miejscu, i troszkę
złośliwie to napisałaś:

bo jeśli w trakcie
> przypomnę sobie o jednym, którego nie użyłam, to co robić? Wyrywać
się i biec p
> o
> niego, czy czekać w nerwówce aż ON skończy, a potem myśleć o ciąży
przez
> następne parę tygodni???

Bo w nerwówce to będzie czekała osoba, która się wogóle nie
zabezpieczyła, lub osoba której pękła gumka, lub która w trakcie
przypomni sobie właśnie, że nie wzięła tabletki. Stosując dwa
zabezpieczenia, w razie takiego przypadku, osoba ma świadomość że
jest jeszcze to drugie zabezpieczenie. Nie uważasz że to logiczne?

Poza tym jeszcze raz podkreślam, że mówimy tu o sytuacji, kiedy
rzeczywiście ciąża jest niechciana.

[gooochab]

niestety nie rozumiemy się. Ciąża dla dziewczyny, która nie jest w ciąży i nigdy
nie była jest pojęciem abstrakcyjnym i "wirtualnym". Jest tak nierealna, że sam
fakt bycia w ciąży jest przez psychikę wypierany i nieakceptowany. Antykoncepji
używa się mając świadomość (bywa, że złudną) pełnej skuteczności środka i nie
toleruje się tych %, które mówią o wpadkach.
Dopiero po urodzeniu dziecka, bądź w trakcie ciąży zaczyna się myśleć o
prawdziwej skuteczności środka. "Mądry Polak po szkodzie", ale tak jest.

Nie napisałam tego złośliwie, po prostu tak uważam. Kiedyś używaliśmy 2 różnych
środków i efekt był właśnie taki. Nic dodać, nic ująć. Pozdrawiam.

[jola427]

gooochab napisała:

> niestety nie rozumiemy się. Ciąża dla dziewczyny, która nie jest w
ciąży i nigd
> y
> nie była jest pojęciem abstrakcyjnym i "wirtualnym". Jest tak
nierealna, że sam
> fakt bycia w ciąży jest przez psychikę wypierany i nieakceptowany.
Antykoncepji
> używa się mając świadomość (bywa, że złudną) pełnej skuteczności
środka i nie
> toleruje się tych %, które mówią o wpadkach.

No ale to co napisałaś świadczy poprostu o niedojrzałości i
nieodpowiedzialności i chyba to raczej dotyczy bardzo młodych ludzi.
Zapewniam Cię, że ogromna ilość kobiet zdaje sobie sprawę z
zawodności środków antykoncepcyjnych i jeżeli decydują się na sex to
są gotowe ponieść ewentualne skutki.
Stąd też tak dużo negatywnych komentarzy się posypało odnośnie
autorki tego wątku.
I ja nie mówię, że nie ma takich osób które jeszcze wierzą w
niezawodność antykoncepcji, ale nie można powiedzieć że jest to
prawidłowa postawa i poważne podejście do sprawy, która przecież
wymaga takiego przemyślanego, poważnego podejścia.

[gooochab]

Ale nie możesz wymagać dojrzałości od kogoś, kto dojrzały być nie musi. To
pierwsze dziecko, więc skąd dojrzałość? Sama jestem w pierwszej ciąży i
przyzwyczaić mi się do myśli o ciąży było ciężko. Nie jestem dojrzała, ani
odpowiedzailna itd... a tak całkiem młoda nie jestem - mam 26 lat.
Poza tym zdawać sobie sprawę z zawodności środków antykoncepcyjnych to jedno, a
całkiem co innego jest realnie odczuć tej zawodności skutek. Wiem, że dorosły
człowiek powinien mieć to na względzie i myśleć najpierw, ale tak się mówi, a
robi inaczej. Nie uważam, że decydując się na seks jesteśmy gotowe ponieść jego
skutki, bo nikt nie myśli koniecznie o dzieciach idąc do łóżka (no, chyba, że
dziecko planuje).
tak myślę.
Pozdrawiam.

[jola427]

Ale przecież nie rozmawiamy o zabawie w piaskownicy dla dzieci,
tylko o czynności (zdecydowanie dla dorosłych), z której może
powstać dziecko. Napisałaś:
Wiem, że dorosły
> człowiek powinien mieć to na względzie i myśleć najpierw
Więc skoro tak uważasz to nie pisz, że to takie naturalne i w
porządku, bo jak sama widzisz nie.
No i widzisz, swoimi postami wkońcu przyznałaś mi rację, że jest to
oznaka niedojrzałości i myślenia po fakcie.

[gooochab]

Tylko, że jest jeszcze coś takiego jak impulsywność. Dla mnie seks to miłość, a
nie "czynność, z której może powstać dziecko". Nie sprowadza się dla mnie do
fizjologicznej potrzeby (macierzyństwa, bądź seksualnej), ale jest namiętnością
niewiele mającą wspólnego z tak poukładanym "myśleniem przed". Może to jest
niedojrzałe, ale właśnie to JEST naturalne i w porządku.
Napisałam, że wiem, że powinno się myśleć przed, bo takiej wiedzy się od
dorosłego wymaga. Ale niewiele ma to wspólnego z rzeczywistością, zdecydownie
mniej byłoby Polaków, gdyby każdy kto "wie" rezygnował z seksu. A zatem wpadki
zdarzają się i zdarzać będą u ludzi NAWET dorosłych, pomimo, że to niedojrzałe.
I sorry, ale teksty w stylu "nie można powiedzieć że jest to
prawidłowa postawa i poważne podejście do sprawy, która przecież
wymaga takiego przemyślanego, poważnego podejścia." rozbrajają mnie.
Czy każdy stosunek w swoim życiu przed ciążą przemyślałaś pod kątem ewentualnej
ciąży? I czy mając świadomość zawodności środków używałaś kilku na raz?
Odpowiedz sobie - nie mi, podejrzewam, że mi odpowiesz "oczywiście-tak"

Pozdrawiam

[jola427]

Dla mnie sex to też miłość, a wiesz dlaczego? Bo zawsze liczyłam się
z tym że jak zajdę w ciążę to będę gotowa ponieść wszystkie
konsekwencje. Dlatego mogłam sobie pozwolićna pełną "impulsywność".
Zabezpieczałam się, ale miałam świadomość, że może mi się przytrafić
ciąża.
Natomiast było kilka takich momentów w moim życiu gdzie ciąża by mi
bardzo popsuła plany, wtedy zabezpieczaliśmy się z obydwoje (dwoma
środkami), np. po urodzeniu już pierwszego dziecka. Dzięki temu
czuję, że chociaż po części mam kontrolę nad swoim życiem.
Ja nie twierdzę, że wszyscy powinni się zabezpieczać na wszystkie
możliwe sposoby i za każdym razem. Nigdzie tego nie pisałam, chociaż
ciągle to sugerujesz. Dla wielu osób wpadka nie była aż tak ogromnym
problemem, dlatego właśnie, że byli świadomi jej możliwości.Ja tylko
napisałam, że kiedy jest taka sytuacja, że ktoś pod żadnym pozorem
nie chce mieć w danym momencie dziecka, powinien pomyśleć o lepszym
zabezpieczeniu.
Poza tym chyba mi nie chcesz wmówić, że sex jest dla dzieci, dla
ludzi kompletnie nieodpowiedzialnych. To, że w tej chwili już 13-sto
latki uprawiają sex nie oznacza, że trzeba im przyznać rację i
przyklasnąć. Nie tędy droga. I nie pisz, że nie można wymagać
odpowiedzialności od kogoś, kto jej nie ma. Bo jeżeli tak jest, to
niech się pobawi zabawkami, a nie zabiera się do dorosłego życia.

[gooochab]

"trzeba pomyśleć
wcześniej i przede wszystkim trzeba brać odpowiedzialność za swoje
czyny. Decydując się na seks trzeba wziąć pod uwagę, że może on
doprowadzić do ciąży, czy się zabezpieczamy czy nie"

Cały czas próbuję wyjaśnić ci, że to nie takie łatwe, jak piszesz. Tak się mówi
i wszyscy o tym wiedzą. Jasne, zgadzam się. Tylko, że życie wygląda trochę
inaczej. Nikt mi nie wmówi, że jeśli decydował się na seks (nie mając jeszcze
dzieci) za każdym razem brał pod uwagę możliwe konsekwencje. Gdyby tak było, to
nie mielibyśmy tylu rodzinnych tragedii. Ok, trzeba, ale to tylko słowa. TRZEBA
BRAć POD UWAGę. No i co z tego? Czy byłoby tyle domów dziecka i tyle
nieszczęśliwych dzieci itd...? NIE. Każdy świadomy skutków i biorący
odpowiedzialność za swoje czyny obywatel byłby kochającym rodzicem, a tak nie jest.
To jest wszystko prawda, ale to wizja świata idealnego. To, co piszesz jest
NIEREALNE.
Każdy ma prawo do chwili zwątpienia, każdy jest tylko człowiekiem i teksty w
stylu "trzeba było myśleć" nie mają sensu.
To moje zdanie, nie musisz się z nim zgadzać.

"przecież nie rozmawiamy o zabawie w piaskownicy dla dzieci,
tylko o czynności (zdecydowanie dla dorosłych)"

Tak, seks jest dla dorosłych. Ale dorosły nie znaczy- gotowy na dzieci. I nawet
jeśli uważam, że jestem na dziecko gotowa, mogę przeżyć tragedię dowiadując się,
że jestem w ciąży.
Poza tym o pewnych rzeczach myśli się dopiero, gdy ciąża jest faktem, a nie
pojęciem z kolorowych czasopism. Dobrze jest mówić o odpowiedzialności, a co
innego jest być odpowiedzialnym. Wiem, co zaraz odpowiesz- trzeba było myśleć
przed...


"I nie pisz, że nie można wymagać
odpowiedzialności od kogoś, kto jej nie ma. Bo jeżeli tak jest, to
niech się pobawi zabawkami, a nie zabiera się do dorosłego życia."

Na to na szczęście (czy też nieszczęście) nikt nie ma wpływu, bo każdy wkracza w
dorosłość, kiedy ma na to ochotę, a nie wtedy, kiedy ktoś im podsunie zabawki,
albo i nie.
A odpowiedzialności uczymy się z biegiem lat, nikt się z nią nie urodził i nikt
nie dostał w prezencie. Zapomniałaś już? I proszę nie mów, że Ty nie brałaś się
za to, na co byłaś za młoda i za mało odpowiedzialna, bo KAŻDY UCZY SIĘ NA
BŁĘDACH. I to właśnie swoich, a nie cudzych. Wtedy poznając i czując na własnej
skórze konsekwencje uczymy się być odpowiedzialnym. Nie wcześniej.

Widzę, że wywiązała się dyskusja o wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad
Świętami Wielkanocnymi.

[kopalnia.diamentow]

a ja myślę, że Wam jest do siebie bliżej niż Wam się wydaje ))

nie mniej jednak cieszy fakt, że prowadzicie dyskusję - a nie
obrzucacie się błotem...

no...to tyle

pozdrawiam,
k.d.

[jola427]

Ja też brałam się za to na co byłam czasami za młoda, ale z pełną
świadomością konsekwencji. Tak mnie wychowali rodzice, mówili mi co
jest dobre a co złe. Czym grozi dotykanie piecyka, wsadzenie ręki w
wiatrak, a później także czym "grozi" sex. Od małego nauczyli mnie
przezorności i pewnie dzięki temu, niczego w swoim życiu nie żałuję
i prawie niczego nie mogę nazwać pomyłką. Ciekawe, co by się ze mną
dzisiaj działo, gdybym o wszystkim musiała się przekonywać na
własnej skórze, zdobywając samodzielnie doświadczenie i ucząc się
odpowiedzialności na własnych błędach. Ale na szczęście nie muszę
się o tym przekonywać.

Zdaje się, że do niczego nas ta dyskusja nie doprowadzi. Ja nadal
będę miała swoje zdanie, a Ty nadal swoje.
Więc niech już tak zostanie.
Pozdr. Jola

pytałyście o moją sytuację

[salimka]

tak więc mieszkam z mężem w naszym mieszkaniu 3 pokojowym,mam z mężem bardzo
dobrą pracę,jesteśmy niezależni finansowo,w zasadzie nie ma powodu do tego by
nie mieć dzieci,ja jednak czuję,że to zły moment a mąż też nie jest
zachwycony,mieliśmy wyjechać na kontrakt,i chyba nie wyjedziemy mówiliśmy o
dzieciach jakby ktoś pytał,chcieliśmy je mieć,ale to miało być
zaplanowane,przemyślane,a nie wpadka,i to wpadka taka,która sie nie powinna
przytrafić,nie wiem,jak to będzie,mąż też jest z lekka załamany,on nie może
zrezygnować z kontraktu a ja z brzuchem nie pojadę a co to za rodzina na
odległość mam wrażenie,że przez to jeszcze bardziej popadam w dołek,jeszcze
bardziej jestem zła na los,że tak ze mnie "kpi",i powiem wam,że zazdroszczę
każdej z was,która bierze tabletki i nie "wpadła",nie każdy może mieć takiego
pecha jak ja,a co do zabezpieczeń-wybacz ale jeśli zażywasz tabletki to nawet
przez myśl mi nie przeszło,że moga mnie zawieść,zwłaszcza,że od dawien dawna je
biorę i nie mówcie,że to nieodpowiedzialność i,że z 10 zabezpieczeń powinnam
jeszcze mieć,by mieć pewność,przecież to bzdura jest,ja wiem,że szansa na wpadkę
zawsze jest ale dlaczego ja i dlaczego teraz,nie wiem może ten kto steruje
naszym losem ma jakiś plan dla mnie ale on mi się wcale nie podoba i nie
wiem,jak można kochać dziecko,które jest w brzuchu tylko dlatego,że tam jest
i,że tak powinno być bo w innym wypadku jest się obrzucanym błotem i traktuje
się jak człowieka gorszej kategorii a co ja mam na to poradzić?starałam się
zabezpieczyć,i zabezpieczałam się wyszło inaczej i co?teraz dla wielu jest
podła,bo nie kocham ,bo nie wiem,czy będę potrafiła kochać?ktoś mnie zapytał,
czego ja od was oczekuję? niczego nie oczekuję,myślałam tylko,że zamiast
krytykować,dacie jakieś przykłady,że można pokochać,że tak bywa itd,wiele takich
wypowiedzi tu było i bardzo dobrze bo to daje mi jakaś nadzieję na to,że może ja
też zmienię stosunek do całej sprawy,do dziecka
dziękuję wam wszystkim

[gooochab]

rozumiem cię. Dla mnie wiadomość o ciąży też nie była "nie wiem jakim
szczęściem". Właśnie zmieniłam pracę na lepszą z możliwością rozwoju i jak grom
nagle 2 kreski. Próbuję cały czas odnaleźć się w tej sytuacji, jakoś mi się
udaje. Tyle, że ja mam ogromne wsparcie ze strony męża i można powiedzieć, że
cieszę się. Jakoś to będzie, przecież to nie koniec świata.
Rozumiem, ja tak samo cenię sobie moją niezależność przede wszystkim finansową i
to właśnie wkurza. Skończy się moje życie pełne zabawy i imprez... nie jestem
odpowiedzialna, ja nie potrafię za siebie wziąć odpowiedzialności, nie jestem
systematyczna itd. Czasem czuję się, jakby ktoś mnie skazał na tą ciążę. Wiem,
że trzeba było myśleć zanim itp...
Powoli zaczynam oswajać się z tym wszystkim, powoli zaczynam się cieszyć. I
Tobie też tego życzę. Pozdrowienia

praca

[salimka]

tylko nie uczepcie się znowu ,że niby praca jest dla mnie ważniejsza niż
dziecko,piszę tylko,że mam bardzo dobrą pracę i ważne jest dla mnie to by nie
zaprzepaścić tak dobrego startu i tak pieczołowicie wypracowanej pozycji,którą
osiągnęłam,a wierzcie mi nie było łatwo!I właśnie w związku z tym piszę,że to
nie jest dobry moment na ciąże!

[abrakadabra47]

Salimka, jest przeciez jeszcze jedna opcja, jestes w bardzo wczesnej ciazy.
Wiesz o czym mowie. Wiem o czym Ty mowisz, o ciezkiej pracy i ciezko
wypracowanej pozycji. To jest wazne. Jesli dziecko teraz rzeczywiscie
pokrzyzowaloby Ci plany zyciowe i stalabys sie sfrustrowana matka to nie wiem
czy tak automatycznie je pokochasz.
Mozesz przeciez miec dziecko chciane pozniej.

[goosiaa3]

mam nadzieje ze Twoje dziecko nigdy nie przeczyta tych Twoich postow...
i uwierz mi bedziesz sie wstydzic tego co teraz piszesz za mniej wiecej rok, gdy
maluch przyjdzie na swiat i wypelni Twoje zycie szczesciem

[kopalnia.diamentow]

Salimka, a skąd u Ciebie przekonanie, że ciąża przeszkodzi Ci w
pracy czy w wyjeździe ? Skąd takie informacje ? Przecież to, że
jesteś w ciąży nie oznacza, że jesteś mniej ważna niż byłaś. Skoro
udało ci się osiągnąć "taką" pozycję - to nie poradzisz sobie z
większym brzuchem ?
Dla jednych ciąża zmienia w życiu wszystko (dla mnie na przykład -
też z ugruntowaną sytuacją zawodową i ceniącą sobie niezależność
finansową) Bardzo pragnęłam pierwszej ciąży i drugiej. Okazało się,
że to jest to ! Odwlekam powrót do pracy jak tylko się da...właśnie
ze względu na to, że teraz żyję pełnią szczęścia !
Dla innych - ciąża jest stanem fizjologicznym, nie urtudniającym
funkcjonowania w pracy. Dalej osiągają sukcesy, realizują się,
spełniają...Po urodzeniu dziecka albo im się zmienia i już nie
pragną niczego innego jak z nim być - albo wracają do pracy
najszybciej jak to możliwe. Czy są gorsze ? Nie ! Jeśli dbają o to
by dziecku niczego nie zabrakło i by było bezpieczne - dalej mogą
robić karierę. No, potrzebna jest jeszcze bezwględnie MIŁOŚĆ do
potomka. A skoro Ty masz z tym problem - pójdź po pomoc do
specjalisty. To bardzo dobrze, że uświadamiasz sobie problem już
dziś. To też powoduje, że Twoje nastawienie ma szanse się zmienić.
Spróbuj tylko !
Pamiętaj, że to Ty kierujesz swoim życiem a ciąża ani dziecko
niczego Ci nie odbiera i w niczym nie ogranicza. (No chyba, że
sugerujesz się wątkami "jestem w 13 tc. czy mogę jechać na weekend
na działkę - pomóżcie, pliss! ))

Pozdrawiam,
k.d.

[aguska10]

hm, a ja uważam, iż nie odpowiadamy za swe uczucia, one się rodzą
same. Możemy czuć to co czujemy. Uczucia nie są złe, poprostu są.
ważne jednak co z tymi uczuciami zrobimy. Salimko, czuj to co
czujesz, nie możesz się oszukiwać. Pozdrawiam

[bcelary]

Nie wiem jak to dokładnie się przedstawia, ale jeśli mowa o jakiś wyjazdach na
kontrakty, to rzeczywiście nie jest to idealny moment...

Ale powiedz szczerze: czy w ciągu najbliższych 5-10 lat nastał by ten moment, w
którym stwierdzicie "teraz zrobimy sobie potomka"? Jakoś mi się nie wydaje.
Zawsze jest "coś". Jeszcze nie jesteśmy dobrze ustabilizowani, trzeba
zatroszczyć się o lepsze mieszkanie/dom. Lepszy samochód, cokolwiek. Zawsze
"coś". No chyba, że nagle poczujesz, że chcesz mieć dziecko.

W moim przypadku sprawa była prosta. Zostaliśmy tak jak Wy wrzuceni na głęboką
wodę (może trochę mniej głęboką, bo żona nie miała wielu planów związanych z
karierą, a ja nigdzie nie muszę wyjeżdzać).

Ludzie nie decydują się na dziecko bo "wypada" je mieć. Albo tego pragną i
czują, że czegoś im brakuje. Albo wpadają... i potem czują, że tego im brakowało.

pozdr,
Bartek

[kira_koslin]

....może to jest tak, że wszsytko samo sie ułozy.

Nie wszystkie kobiety i ich partnerzy na wieśc o ciązy skacza do
góry nogami, płacza z radości i uwielbiaja stan ciąży.
Może Twoja reakcja zwiazana jest właśnie z Twoja obecna sytuacja
zyciową. Nie podjelas sama tej decyzji, zostalas w zasadzie
przyparta do muru i musisz Ty i Twój Mąż wszystko na nowo sobie
poukladać. Pojawienie sie na swiecie dziecka nie można przyjać myślą
z ze jakoś to bedzie, Twoje zycie się zmieni ale może staraj się
zaczac o tym pozytywnie, poszukaj plusów tej sytuacji a miłośc na
pewno przyjdzie z czasem zobaczysz.
ze swojego doświadczenia moge Ci powiedziec ze bardzo Cię rozumiem,
moj synek teraz ma prawie 2 latka a jest typowa wpadką, poniewaz
zaszłam w ciąze po 2 miesiącach znajomości z jego tatą a teraz moim
mężem. Wyobrazasz sobie jak bylam przerażona? A teraz z perpektywy
czasu jestem bardzo sczesliwa, okazalo się polączyla Nas z mężem
naprawde cudowna milośc a nasz synek jest nszym największym skarbem
i kocham go nad zycie. Kochana, zycie jest nieprzewidywalne ale
czasami przygotowuje Nam piekne niespodzianki. Postaraj sie nie
stresować i nie popadac w dołki...wszystko się ułozy. Kiedyś z
perspektywy czasu usmiechniesz się do siebie zdziwiona, że tak
łatwo.

Pozdrawiam i zyczę spokoju

Kasia

[personkowie]

Jeśli nadal nie chcesz to sie odezwij, ...na forum, lub na gg:212392

[migotunia]

Nie wiem, jak skomentowac to, co napisalas ...
Nie chcesz tego dziecka, ani Ty ani Twoj maz. Nie chcecie miec
pelnej rodziny, Wasze dziecko jest dla Was kula u nogi. Malenstwo
ktore nosisz pod sercem juz Wam przeszkadza. Bo nie w pore, bo
wpadka... Moze lepiej by bylo gdybyscie oddali dzieciatko ludziom
ktore beda je kochac najbardziej na swiecie i daja mu cieply dom;
szczesliwa rodzine.
Dla Was liczy sie tylko kariera, pieniadze. Lamentujesz ze dziecko
niszczy Wasze plany, kontrakty itd. Tylu ludziom rodza sie dzieci,
ludziom ktorzy maja trudna sytuacje finansowa i jakos z tego powodu
nie rwa wlosow na glowie.
Nie kochacie Malenstwa i pewnie nie pokochacie skoro ono juz teraz
stwarza Wam tyle problemow, niszczy Wasz idealny swiat. Zrob cos dla
tego dzieciatka i daj mu szanse na dobry dom i kochajacych rodzicow.
Oddaj je ludziom dla ktorych to dziecko bedzie wielkim szczesciem.
Mam nadzieje ze Twoje dziecko nigdy sie nie dowie, ze jego rodzice w
najmniejszym nawet stopniu nie cieszyli sie ze wkrotce pojawi sie w
ich swiecie. Az serce boli...
Oddaj to malenstwo, daj mu szanse na szczesliwe zycie. Moze za
kilka, kilkanascie lat bedziecie zyli sobie w luksusie z mezem,
mieli swoje kariery i ... nic wiecej. Moze wtedy zrozumiecie, co
jest w zyciu wazne.
Az serce boli gdy czytam to, co piszesz... Biedne to Twoje
dziecko... Maluszek, na ktorego nikt nie czeka. Male, bijace
serduszko ktore rujnuje swoim rodzicom ich doskonaly swiat, ich
kariery. Az sie wierzyc nie chce...
Nikt na nie nie czeka... Bo mama i tata maja inne plany ... Na
dziecko, ktore nosisz w sobie, nikt nie czeka, nikt go nie kocha...
Jak to mozliwe...

[wiola22222]

Szczerze się przyznaję że nie czytałam wszystkich waszych postów... bo chyba nie
dałabym rady. Miałam nawet nie pisać i nie udzielać się na ten temat, bo może
jestem za młoda żeby komuś coś poradzić, także nie radzę nic. Poprostu w głebi
serca myślę swoje i nie wierzę że salimka i jej mąż nawet w 1% nie chcą tego
dzidziusia i nawet w 1% go nie kochają... nie wierzę w to poprostu. Oni mają już
pewnie jakąs obraną koncepcję na życie, dobra praca, dobry status społeczny,
uznanie, nie wątpie że pieniądze też są ważne. Dobrze że salimka nigdzie nie
napisała że odda dziecko, ale jeśli tak jest to mnie poprawcie bo nie wiem. Ja
poprostu popłakałam się nad ostatnim postem migotuni... "> Mam nadzieje
ze Twoje dziecko nigdy sie nie dowie, ze jego rodzice w
> najmniejszym nawet stopniu nie cieszyli sie ze wkrotce pojawi sie w
> ich swiecie. Az serce boli... " no i mnie serce zabolało.... i to bardzo.
Faktycznie nigdzie tu nie pisze żeby ciąże celebrować ale większość matek, gdy
nie planują ciąży widok 2kresek jest trochę przerażający. Wiem bo na początku
sama byłam przerażona i ryczałam tak po cichu. Ale mi przeszło szybciej niż się
spodziewałam. Potem to sama obcisłe bluzki kupowałam bo tak chciałam żeby
wszyscy widzięli że jestem w ciąży. Potem maleństwo zaczęło się ruszać... potem
usg i można je obejrzeć... to wszystko przychodzi z czasem. I też nie iwerzę w
idealne matki polki że tak odrazu wszystko wiedzą bo ja choć jestem w 32tc to
ciągle się uczę czegoś nowego i wielu rzeczy nie wiem i nadal mnie przerażają,
tylko może nie każdy się do tego przyzna. Tyle że bardzo się przejęłam tym
ostatnim postem i tymi słowami że na twoje dziecko nikt nie czeka nikt go nie
kocha. Proszę powiedz że to nie prawda, powiedz że chociaż się postarasz kochać
swoje dziecko i zobaczsz jakie to piękne.... powiedz że będzie z wami
szczęśliwe, powiedz że jak się urodzi to mu powiesz że tak bardzo się nie mogłaś
doczekać żeby je przytulić. Przepraszam już nie wiem co piszę, wybaczcie.
Wzruszyłam się i muszę iść zapłakać. Powiedz co Ty teraz czujesz, nosisz to
dzieciątko, ono nie jest niczemu winne i chce żyć w Tobie i dzięki Tobie żyje.
Boże, chyba teraz nie będe spać... już nie wiem co mam jeszcze Ci napisać
salimko... nie wiem...

Salimko, konstruktywnie

[ariella]

Hi, wogole nie zwracaj uwagi na wpisy typu dzieciatko pod sercem,
malenstwo na ktore nikt nie czeka, etc. To odczucia osob, ktore
zawsze chcialy byc w ciazy i miec dzieci albo sa tak uksztaltowane,
ze nie wyobrazaja sobie wogole ze mozna miec inne zdanie od nich.
To ze piszesz ze niekochasz swojej ciazy jest dla mnie, i pewnei dla
calego mnostwa kobiet, absolutnie normalne. Ja swojej pierwszej
ciazy, ani obecnej wogole nie kochalam, byly bo byly, obie srednio
planowane (tzn takie bardziej z rozsadku). I bycie w ciazy
traktowalam jako pewnego rodzaju przypadlosc i smiac mi sie chcialo,
jak sluchalam opowiesci o dzidzi w lonie. Mnie mdlilo, ale kazdy ma
prawo odczuwac jak chce. Wiec wcale ci sie nie dziwie, ze obecnie ta
ciaza ci wisi, a dziecka w przyszlosci nie chcesz, albo moze nie
wyobrazasz sobie, ze moglabys je chciec. Z twoich postow wynika
jednak, ze nie planujesz usunac ciazy, zatem co cie czeka? Daje
glowe, ze w koncu pokochasz to dziecko, ale nie ludz sie, ze na sali
porodwej splynie na ciebie to cudowne swiatlo w ktorym zakleta
bedzie wasza wzajemna dozgonna milosc (ha ha - tak gdzies czytalam).
To przyjdzie z czasem. Po tygodniu, a moze dopiero po kilku
miesiacach. Ja swojego synka pokochalam tak szczerze i uczciwie jak
mial jakis rok - jak zaczal byc komunikatywny. Teraz wrecz twierdze
ze jestem w nim zakochana, a mezowi mowie, ze sorry, ale musi sie
bardziej starac, zeby nie spasc na druga pozycje... Maz zreszta
mowi, ze mial podobne odczucia. Teraz chlopaki za soba przepadaja.
Pierwsze miesiace po urodzeniu to byla raczej taka opieka,
poznawanie sie, wzajemne zdziwienie, nauka. Pamietam, jak patrzylam
na niego malutkiego i myslalam, ze jestem zla matka. Ale nie, nie
jestem, co wiecej, wiele moich kolezanek przyznawalo sie do
podobnych odczuc. Teraz jestem w drugiej ciazy i juz wiem, ze milosc
czasem jest od razu, a czasem przychodzi wolniej. Po co to pisze? Po
to, ze jeslisz urodzisz to dziecko (a mysle ze tak bedzie, bo skoro
juz jest, to niech bedzie teraz, NIGDY nie ma dobrego okresu) to nie
przejmuj sie, jesli nie pokochasz go od razu. Daj sobie czas.
PS. moj maz tez nie chcial pierwszego dziecka, a teraz to on byl
inicjatorem drugiego.
Pomoglam?
PS2. A jesli chodzi o kariere w wydaniu kobiet - to fakt, ze
wzgledu na nasze funkcje rozrodcze mamy przesrane. I tyle.

[big__mama]

Paw