6-ty tydzień :-(

[natder]

Właśnie wróciłam od lekarza, bo rano zaskoczyło mnie plamienie (( Niby nic
złego się nie dzieje, brzuszek mnie nie boli, bobasek maleńki ale cały i
zdrowy ale dostałam duphastin i no-spę. Najgorsze jest to, że jutro mieliśmy
wyjechać na tak długo oczekiwany urlop nad morze. Lekarz jest na "nie" a ja
nie wiem jak to powiedzieć starszej córce, bardzo cieszyła się na ten
wyjazd (( Nie wiem co teraz zrobić, nieco naiwnie liczyć na to że będzie
dobrze i nic złego się nie wydarzy i po prostu jechać czy dmuchac na zimne i
zostać w domciu... Któraś w Was, przyszłe mamuśki ma podobny do mojego
dylemat??? ((

[male_gonzo]

Ja bym na Twoim miejscu pojechała. Wypoczynek napewno dobrze Ci zrobi.
Odprężysz się, odpoczniesz, lepsze to niż siedzieć w domu i się
zamartwiać.Jednak, przed wyjazdem dowiedz się gdzie jest najbliższy szpital,
żeby w razie "awarii" bez kłopotu dojechać.
Pozdrawiam Ciebie i dzidziusia. : )

[antonina_74]

natder napisała:

jesli lekarz jest przeciwny, to ja bym nie jechala - nie darujesz sobie jesli
cos sie zdarzy. Moze corka moze wyjechac z Tatusiem, moze przydadza im sie
wakacje we dwoje i beda razem swietnie sie bawic?
W tej chwili Twoje i dzidziusia zdrowie jest najwazniejsze.
Trzymaj sie,
Antonina
i Zosia (28. tydzien)

[ania-d]

Droga e-mamusiu
To tak naprawdę serce musi Ci podpowiedzieć, czy możesz jechać, czy nie. Ja
miałam podobną sytuację, tylko w 6 tyg. zostałam położona do łóżka. I jak
miałam starszemu synkowi wytłumaczyć, że od dziś mama nie zrobi nic. Że nie
pobiegamy, co obiecywałam, że nie pogramy w piłkę, że w domu to czterolatek ma
mi podawać rzeczy ,a nie ja jemu, itd. Ale wiedziałam, że to moja ostatnia (7)
próba, i więcej nie chcę przechodzić przez traumatyczny i za szybki koniec...
Ale z drugiej strony w pierwszej ciąży dwa tygodnie przed porodem pojechałam
na Hel ( bo nie wiedziałam, że tak szybko urodzę, ale i tak bym pojechała).
Ale nie jechałam w głuszę i na miejscu cały czas polegiwałam. Więc... a nuż
Tobie się uda, jeśli e-tata przejmie wszystkie wakacyjne obowiązki. Ale to
Twoje i tylko Twoje serce musi Ci podpowiedzieć rozwiązanie.
Życzę powodzenia.
Ania