Odwiedziny w szpitalu

[kogiel_mogiel]

Do prorodu mam jeszcze sporo czasu, bo prawie 4 mce, ale nie daje mi
spokoju jedna sprawa - odwiedziny w szpitalu. Czy jest cos zlego w
tym, ze sie ma niechec do przyjmowania gosci w szpitalu po porodzie.
Nie wiem jak to bedzie praktycznie wygladalo, ale na sama mysl o
tym, iz na drugi dzien po urodzeniu dziecka nawiedzi cie gromada
rodziny powoduje u mnie niesmak. Po slubie zamieszkalam u meza, 400
km od domu rodzinnego. Wiem, ze moja mama i siostry nie przyjada,
ale juz wstepnie zapowiada sie tesciowa i ciotki, ktore sa na
miejscu. U nich jest to normalne. Ale mi sie to nie podoba i nie
wiem jak im to powiedziec aby ich nie urazic. Kiedys rozmawialam z
kolezanka o tym, kiedy ona wybierala w odwiedziny do szpitala. Byla
obuzona moja niechecia. Maz jest bardzo zzyty ze swoja rodzina i
zapewne bedzie sam ich zapraszal do szpitala. Dla mnie porod to cos
intymnego. Nie wiem jak bedzie po porodzie, ale zapewne bede chciala
odpoczac, a nie przyjmowac kolejne ciotki.
Jakis czas temu bylam w szpitalu przez 4 dni. Odwiedzala mnie tylko
siostra (maz byl daleko)i to mi odpowiadalo. NIe lubie jak ktos sie
lituje nade mna i udziele stu rad i ciagle pyta czy cos potrzebne.
To jest moja sprawa. A w szpitalu po i przed porodem to widzialabym
tylko meza bez dodoatkowej obstawy.
Zazdroszcze swojej kuzynce, ktora mieszka z mezem za granica - tam
urodzila a po powrocie do domu dzieckiem zajmowali sie tylko sami.
Nie bylo stada odwiedzajacych i udzielajacych rad. To byl czas dla
nich - taki na wprawienie sie. Rodzicow i rodzenstwo zaprosili, gdy
dziecko mialo prawie 2 mce. Taki uklad mi bardzo odpowiada. Ja
mieszkam z tesciowa w bardzo malym mieszkaniu... a maz jest bardzo
zwiazany z matka. To jest nasze mieszkanie, ale z pewnych wzgledow
ona musi mieszkac z nami przez pewien czas. Zapewne powiecie abym
porozmawiala z mezem i mu powiedziala o tym. Jego odpowiedzia
zapewne bedzie - "przesadzasz, jeszcze nie wiesz jak to bedzie a juz
masz jakies problemy" Czy on ma racje?

Alez sie rozpisalam....

[...]

[hoop_cola]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[kkkluska]

Niewiem z jakiego miasta jestes, ale najlepiej zeby sie upewnic to
zadzwon i zapytaj jak to jest z odwiedzinami. Przeciez przez telefon
nikt cie nie zje?
W Poznaniu w szpitalu św.rodziny gdzie chce rodzic odwiedziny sa
tylko w specjalnej swietlicy, a dzidzie mozna obejrzec przez szybę.
Moim zdaniem to wielka zaleta ze nie mogą wszyscy wejsc na oddzial.
W koncu mama po porodzie nie wyglada ciekawie, jest zmeczona i
ogolnie taka "wymięta". Kobietki maja tam odpoczywac, pozatym nie
czuja sie skrepowane obecnoscia innych osob. Mozna ze spokojem
karmic malucha i nie przejmowac sie gapiacymi oczami innych ludzi,
mozna sobie przewietrzyc ranę krocza i wogole wszystko inne.
Ja zaznaczyalm juz na poczatku ze nie chce tlumu i tylko najblizsza
rodzina-mam, tata, tesciowie i przyszla chrzesna no i mąż. Nikogo
wiecej nie chce widziec, albo bardziej nie chce zeby oni mnie
widzieli!!! W koncu to zadna przyjemnosc.
W innych szpitalach w POznaniu z tego co sie doowiedizalam to
odwiedziny sa w salach ale ograniczone przeaznie do 1-2 osob naraz.

[balsamina-niecierpek]

Powiedz mężowi, żeby powiedział rodzince, że na mieście jest
epidemia grypy jelitowej i w szpitalu wprowadzono przepis, że
położnicę może odwiedzać tylko jedna osoba, w dodatku ta sama, czyli
on

[malamufka]

Uuuuuu... okropność! Takie stada zwiedzających to chyba najgorsza rzecz, jaka
może się przytrafić Tobie i dziecku (wiadomo, zarazy różne). Ja bym jednak
postawiła na swoim - słuchaj, NIE ŻYCZĘ SOBIE i koniec. W końcu to Ty rodzisz, a
nie teściowe/ciotki/babki i cała reszta!

[constance2]

tutaj masz linka (już trochę o tym pisałyśmy) daj mężowi do
poczytania i może coś mu w dyńce zaskoczy i nie będzie spraszał
rodziny do szpitala. Poza tym to On sam powinien zadbać o Twój
komfort psychiczny i załatwić to z rodziną. Nie jesteś sama w swoich
obawach więc nie daj się. To jest jedyny w życiu czas dla Was i
Waszego dziecka i nie pozwól żeby ktoś właził Ci w życie w
ubłoconych kaloszach. To czy chcesz przyjąć gości czy nie to Twoja
decyzja i nie miej z tego powodu wyrzutów sumienia, a jak ktoś się o
to obraza to znaczy że nie jest wart twojej uwagi. Powodzenia

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=588&w=91428745

[anula56]

Nie daj sie! Musisz miec wplyw na takie rzeczy i nie mozesz pozwalac, by inni -
np. maz - lekcewazyli Twoje zdanie. Domagaj sie szacunku dla siebie i Twoich
decyzji. Mozna to robic w sposob spokojny i bez popadania w konflikty. Trzymam
kciuki.

[filipianka]

Nie rozumiem problemu. Nie chcesz odwiedzin - to im to powiedz, głośno i wyraźnie. A jak dalej będą uparci jak osły to powiedz, że to chamskie w stosunku do pacjentek ze wspólnego pokoju.

Ja nie mam rodziny za granicą (tylko 30 km) i nikt (poza mężem) w szpitalu mnie nie odwiedzał, a w domu przyjęłam gości za pierwszym razem po tygodniu, a za drugim po paru dniach.

Nie rozumiem PO CO odwiedzać? Z tęsknoty za położnicą? Można przecież porozmawiać przez telefon. Z ciekawości jak wygląda dziecko? Tatuś może pokazać zdjęcie. No powiedzcie mi PO CO? Czy szpital to miejsce spotkań towarzyskich?

[kogiel_mogiel]

Dzieki dziewczyny za odpowiedzi,
juz zastanawialam sie, czy nie jestem egoistyczna panienka co mysli
tylko o sobie. Wiem, ze nie bedzie mi lekko przekonac ich ze nie
zycze sobie odiwedzin, ale bede sie strala. Trudno sie zyje w
rodzinie gdzie wszyscy musza byc na biezaco i czynnie uczestniczyc
we wszytskich wydazeniach i znac WSZYTSKIE szczegoly. Jesli maz
minie nie zrozumie to wcale mu nie powiem w jakim szpitalu bede
rodzila .
Sale w szpitalach sa wieloosobowe i to nawet jest krepujace dla
innych dziewczyn kiedy nie moga swobodnie sie zachowywac przy
stadzie odwiedzajacych. Bede chyba bala sie poruszania w tych duzych
podpaskach, uczenia sie karmienia dziecka przy asyscie innych
odiedzajacych itp Sala jednoosobowa nie wychodzi w gre.

[anik0987]

Dlatego ja jestem za ograniczeniami do jednego odwiedzającego na osobę. Inaczej
robi się tłok i jest to męczące dla innych pacjentek, że o ryzyku infekcji nie
wspomnę. Ze mną w szpitalu był tylko mąż. Po powrocie do domu na chwilę wpadli
teściowie. Potem przez kilka tygodni był spokój i dopiero po ponad miesiącu
zdecydowaliśmy się na odwiedziny dalszej rodziny. Noworodek nie powinien być
narażony na kontakt z wieloma osobami, bo to za duże ryzyko infekcji.

[motylekmaly]

ja nie widzę sensu odwiedzin w szpitalu. Tęsknią? a czy oni codziennie teraz
Ciebie odwiedzają? Mamy telefony, w szpitalu jesteś parę dni. Ja już
powiedziałam że nikogo nie chcę w szpitalu (chyba że mi się zmieni), po co mają
mnie oglądać zmęczoną? Jak ktoś się będzie narzucał to powiedz że musisz
wietrzyć krocze, więc jak chce przyjść to OK - będzie patrzyć i rozmawiać z
twoim kroczem

[miska-moniska]

Zbierz argumenty które są "za" brakiem odwiedzin w szpitalu i
spokojnie je przedstaw
1- będziesz zmęczona, spocona, obolała, osłabiona
2- spadek hormonów powoduje gorsze psychiczne samopoczucie, dobre
rady albo wręcz chęć nauczenia bo ciocia wychowała swoich dzieci
piątke mogą tylko pogorszyć Twój stan
3- nie będziesz w pokoju sama, tabuny ludzi mogą przeszkadzać innym
pacjentkom
4- inne pacjentki mają też rodziny, jak będziecie leżały np we 3 -
to będzie po prostu tłok
5- inne pacjentki mogą być skrępowane bo będą musiały wywalać cyce
przy zupełnie obcych ludziach
6- będziesz chciała np. powietrzyć krocze, zdjąć majtki i poleżeć
pod samym tylko prześcieradłem a tu się zwali rodzinka - możesz się
źle z tym czuć
7- najgorsze - wszelkie komplikacje - miliony badań, nauka
karmienia, brak pokarmu, płaczące dziecko, ból piersi - to chyba
niewłaściwy moment na odwiedziny
8- małe dziecko też będzie zmęczone takimi wrażeniami, ono przecież
widzi tylko barwne plamy, intuicyjnie rozpoznaje matkę i ojca, po co
mu dodatkowe stresy, ono i tak musi nauczyć się życia na własny
rachunek
Nic więcej do głowy mi nie przychodzi
A może zgódź się na kompromis - np w szpitalu tylko dziadkowie,
reszta rodziny pomalutku później w zależności jak się bedziecie
czuli

[memphis90]

> 3- nie będziesz w pokoju sama, tabuny ludzi mogą przeszkadzać innym
> pacjentkom

Taaaak, wytłuścić argument 3! Niektórym kobietom nie przeszkadza obecność połowy
rodziny, ale na sali są też inne położnice, które niekoniecznie muszą mieć
ochotę na wywalanie piersi czy krocza przy tabunie obcych ludzi!

[mm_ii_aa]

w 100% zgadzam się z Tobą. Ja też nie chciałam, żeby mnie odwiedzali
po porodzie i jak byłam w ciąży to rozgłaszałam to na lewo i prawo.
Nie wiedziałam jak się będę czuła po urodzeniu, dlatego jedyną osobą
którą mile widziałam to był mój mąż. To nie jest żadna przesada, że
nie chcesz gości, to nie jest przyjemność jak będą Cię oglądać w
poplamionej krwią koszulce i z cycami na wierzchu, ledwo co
schodzącą z łóżka, sięgającą po wielką pieluchę na wymianę, dla
siebie oczywiście...

[ayak]

Ja też uważam, ze odwiedziny w szpitalu na położniczym powinny być
ograniczone do jednej osoby i to w ściśle okreslonych godzinach.
I już nawet nie chodzi o odwiedzaną, ale właśnie o inne panie na
sali. Ja sobie nie wyobrażam wystawiania piersi na oczach obcych
ludzi.

znam ten ból...

[kamelia04.08.2007]

Masz jak najbardziej rację, popieram cie w 100%.

U mnie było to samo, mieszkam za granica, wiec moja rodzina daleko,
za to rodzina męża tylko 120 km (godzina jazdy).
Juz przed porodem mówiłam, że zadnych wizyt sobie nie zyczę, problem
polega na tym, że nie znam tutejszego jezyka by wyartykułowac
rodzinie wprost mój sprzeciw, a mój maz był na tyle dupowaty, że nie
powstrzymał tego, zreszta u nich jeszcze tego samego dnia przyłazi
sie do połoznicy.

W dniu, kiedy urodziłam zawiadomilismy telefonicznie, ze córka juz
jest, po czym mój maz dostał smsa, że jego rodzinka juz jedzie (!!!)
do szpitala. Moje wku...enie (na nich i na męża - że nie
powstrzymał) nie znało granic, miały byc 15 min, były prawie 2
godz., potem za dwa dni jeszcze raz miałam wizyte w szpitalu, tez
niechcianą, mialo byc max. 15 min., była godzina. Corka była
zmeczona po gosciach, nie chciała zasnac i płakała, ja byłam
wku...ona, bo nie chciałam, żeby mnie ktos nawiedział, gdy jeszcze
nie ochłonęłam po porodzie, gdy leżę w łozku w koszuli szpitalnej z
pielucha w siatkowych gaciach, gdy leje sie ze mnie krew, z bolaca
koscia ogonowa, z gojacym sie kroczem, gdy nie mam gdzie uciec, by
przystawic w spokoju dziecko do piersi.

Tesciowa odwiedziła mnie w domu, w dniu w którym wyszłam ze
szpitala, tez to było nie na reke, ale tesciowa zapytała
przynajmniej czy może.

Moja rodzina tez chciała przyleciec 2 tyg. po porodzie,
wytłumaczyłam im, ze jestem w połogu i nie bede ich przyjmowac.
Przylecieli jak sie pológ skonczył.

[deela]

powiedz glosno i wyraznie: nie chce! nie zycze sobie! prosz emnie nie zmuszac! i
wyjasnij ze to nie jest jakas niechec do rodziny tylko tak wolisz bo bedziesz -
wymieta, obolala, nieszczesliwa i bedziesz chciala odpoczac, z gory ustalcie ze
w domu bardzo chetnie zapraszamy itd
u mnie byl tylko maz, tesciowie wpadli 1 raz na godzinke i moi rodzce byli 1 i 2
dnia po 3 h - przy czym bez problemu wychodzili z sali jak mialo byc badanie
itp, ale moi rodzice mieszkaja 450 km ode mnie i specjalnie do mnie przyjechali
ale zadnych ciotek kuzynek itd! w zadnym wypadku!

[take_that]

po urodzeniu dziecka - wiadomo krew, wietrzenie, ja dodatkowo musiałam masować
piersi (zastój pokarmu) - nie wyobrażam sobie robienia tego przy tłumach
odwiedzających obojętnie czy mnie czy pacjentkę obok, to jest po prostu świństwo
i już. Wyobrażasz sobie, jak sobie masujesz cycki i wyciskasz z nich pokarm (a
musisz w danym momencie, bo boli jak cholera) przy bandzie osób odwiedzających?
U mnie w pracy mieli pomysły, żeby koleżankę odwiedzać w szpitalu, która
urodziła, w paru żołnierskich słowach musiałam im wyperswadować.

[a.bc]

Ja wpuszczę najblizszą rodzinę dziadków dziecka i męża reszta ma
spadać.Dziadkowie będą chcieli zobaczyć wnuka i nie mam prawa im
tego zabronić. Przypuszczam,ze mąz będzie codziennie( a reszta pod
telefonem i na wezwanie
Nie wyobrażam sobie odwiedzin moich wszystkich ciotek. Jak przyjdzie
czas, dziecko będzie odporne to owszem proszę mogą wpaść wcześniej
zapowiadając się telefonicznie.

[balsamina-niecierpek]

Mąż i na pięć minut moja mama. Tyle, więcej sobie zdecydowanie nie
życzę. Natomiast i owszem, perspektywa procesji cudzych cioć, babć,
teściów i psiapsiółek przeraża mnie nieodmiennie. Zastanawiam się,
czy nie namówić męża, żeby podrzucił mi do szpitala jakiegoś
kałacha, żebym w stosownej chwili mogła wyjąć spod kołdry i
oświadczyć "won, bo strzelam!"

Tylko nie wiem, co będzie tańsze - pojedynczy pokój na kilka dni,
czy kałasznikow na ruskim bazarze. No i zdezynfekować by trzeba...

[kasia.46]

Masz racje ja też nie mogłam się pogodzic' z tym że odwiedzają mnie
tłumy, urodziłam we wtorek o 22, na drugi dzień od 10 00rano
odwiedziły mnie kolejno mama, mój mąż i jego brat, siostra, 2ciotki,
teściowa z teściem, brat z dziewczyną i koleżanka ,koszmar!
Wyglądałam okropnie, nie mogłam nawet na łóżku siadac', a jak już
ledwo z niego zeszłam do łazienki to miałam pokrawioną koszulę na
pupie mimo szlafroka po który sięgnęłam napewno widzieli, łóżko też
pokrwawiłam i na podłogę też kapło, było mi strasznie głupio,. Było
nas 3 w sali i u każdej było po kilka osób przy wyrku, strasznie
duszno się zrobiło, otwierali drzwi i wszyscy wymieniali się
komentarzami jakie to maluszki słodkie... a jak my rodziłyśmy to
dzieci nam zabierano, to odwidzin nie było.. miałam ochotę krzyknąc'
i bardzo dobrze!!! Tak to było przez kolejne 2 dni i wypisali mnie
do domu, zero intmności, zero odpoczynku, a o wietrzeniu krocza
można było zapomniec'....a wystarczyłby tylko mąż na jakąś godz,.
góra dwie.

[kasia.46]

oczywiście przed porodem zaznaczyłam żeby ograniczyc' wizyty aż do
wyjścia do domu,... nikt mnie nie posłuchał a ja nie chciałam scen
robic' w szpitalu,. u innych dziewczyn też były tłumu, przynajmiej
co do nich nie miałam wyrzutów sumienia... bo były w tej samej
sytuacji. Teraz rodzę w czerwcu... jak tym razem powtórzy się
scenariusz mimo moich stanowczych słów że sobie nie życzę, nie
powstrzymam się nawet w szpitalu od ostrych epitetów.

[balsamina-niecierpek]

Kurczę, gdyby tak można było opłacić nie położną, a salową... Taką
babę z miotłą, z gębą jak Brama Floriańska, najlepiej ze dwa metry
wzrostu i tyleż w barach... Żeby stała pod drzwiami i mówiła "panie
nie przyjmują wizyt!" a opornych zrzucała ze schodów. Czasem
wyjmowała z kieszeni fartucha wymiętą listę, sprawdzała "Mama pani
Nowakowej? Dowodzik proszę... Zgadza się, Janina Kowalska. Może pani
wejść, tylko ten płaszcz to proszę zostawić w szatni. I nie dłużej
niż na pięć minut!"

[...]

[hoop_cola]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[agar2208]

Ja miałam cc. Był ze mną mąż i moja mama,przed i po cc.
Później w ten sam dzień przyjechała moja siostra i babcia. Mi to nie
przeszkadzało, leżałam sobie , a oni podziwiali mojego synka i poszli, został
tylko mąż i mama. Ja spałam i odpoczywałam o oni zajeli się synkiem. Mama jest
pielęgniarką i może dla tego mi nie przeszkadzała jej obecność. W dzień cc
jeszcze na chwilę wpadły moje 2 przyjaciółki. Ja jednak nie siliłam się na
jakieś wstawanie, czy rozmowy. Dały po buziaku i poszły. Chciałam sie podzielić
moim szcześciem z najblizszymi. Tacy juz z mężem jesteśmy.
Na 3 dzień nawiedzili nas teście. Nikt mi jednak nie wymądrzał się jakimis
"mądrymi" radami.
Leżałam z synkiem na sali jedno osobowej i nudziło mi się, wiec cieszyłam się
jak ktoś mnie odwiedzał.
Mąż był oczywiscie codziennie. Moja mama też. Dużo mi pomogła wtedy przy synku.
Jednak każdy jest inny i jak nie masz ochoty na odwiedziny, to powiedz o tym
prosto z mostu, nie wymyslaj jakiś durnych wymówek. Powiedz, że nie chcesz i już.
Ja bym nie wytrzymała , jak by nikt mnie nie odwiedził. C

[kai_30]

Ja mam nadzieję, ze nikt mi się nie wepcha z wizytami. Z nieślubnymi teściami
mam bardzo luźny kontakt - mieszkają w odległości 15 minut spacerkiem, a
ostatnio widziałam ich na wigilii, i wcale nie tęsknię, więc mam nadzieję, że i
do szpitala się nie wepchają. W każdym razie zapowiedziałam już nieślubnemu, że
nie życzę sobie odwiedzin, póki nie dojdę do siebie po porodzie - czyli nie
tylko w szpitalu, ale i w domu przez czas jakiś.

[bezia80]

Moja przyjaciółka ma bardzo podobną sytuację, ona jeszcze nie jest spakowana do
szpitala, ale teściowe już są I obydwie zapowiedziały sie do pomocy w domu
przy maluchu. jak nie dzwoni do mamy codziennie, to mama już stoi w progu( a
mieszkają od siebie w odległości 170 km). Dodam iz moja przyjaciółka doskonale
daje sobie rade z takimi szkrabami, potrafi wszystko przy maluchu zrobić sama,
bo trenowała na siostrzeńcach. Dlatego ja umówiłam sie z nia, że jak bedzie
miała ochotę i czas i dobry nastrój, to ma mi dać znac, przyjadę pozachwycać się
bobasem, i nie bedę ładowała sie w ten tłum gości, który sie do niej zapowiedział

[nancy_m]

Ja też nie chciałam żadnych odwiedzin w szpitalu po porodzie, poza odwiedzinami męża oczywiście Pomimo mojego sprzeciwu rodzinka zjawiła się już następnego dnia, ale wpadli dosłownie na 5 min, poza tym nie mogli wejść wszystcy razem, bo w szpitalu były ograniczenia do co liczby odwiedzających. Pomimo mojej początkowej niechęci, dziś nie mam im tego za złe, nawet się ucieszyłam, że przyszli. Byli dosłownie 5 minut, zobaczyli maluszka i poszli. Ale nie jestem zwolenniczką odwiedzin w szpitalu. Trzy dni spokojnie można zaczekać aż mama z maleństwem wróci do domu. Poza tym odwiedziny są dosyć krępujące do pozostałych osób leżących na sali. Ja leżałam na sali 4 osobowej. Ciagle ktoś był w odwiedzinach u kogoś, w takich warunkach trudno spokojnie karmić maluszka.

[a_a_r]

mam to samo! jestem nastawiona na odwiedziny męża, bo to przyjemne z
pozytecznym, ale jak pomysle o teściowej i jej milionie dobrych rad
i tym tonie, którym wygłasza swoje mądrosci to mnie skręca. U mnie
poród to temat najbliższego weekendu, o czym wiemy tylko ja i mąż.
poprosiłam go, zeby mnie krył przed tesciową. On na szeście stoi
murem za mną, więc bierze "mamusie" na siebie. Poza tym ja nie mam
ochoty na wizyty w domu przez pierwsze dwa tygodnie, wole powoli,
ale po swojemu, niż ten jej cholerny ton. Własnych rodziców już nie
mam, więc tesciowa czuje misję, a ja jestem juz dużą dziewczynką.
Kiedyś wogóle nie było mowy o odwiedzinach i nikomu sie krzywda nie
dziala, a teraz pielgrzymki nie do konca trzezwych wujków z
gratulacjami paradują przed moim wietrzącym sie kroczem

[pamplemousse1]

ja też sobie nie wyobrażam odwiedzin nawet bliskiej rodziny w
szpitau kiedy leżę cała obolała i wietrzę kroczealbo próbuję
nakarmić dziecko (dzieci, a wszyscy mi zaglądają w piersi i na
sutki. Podobnie odwiedziny w domu dwa tygodnie po porodzie.
Na szczęście mąż ma takie samo zdanie
a na szkole rodzenia położna powiedziała, że mąż powinien zarządzać
czasem na początku, kiedy kobieta jest w połogu, a dzidzi narażone
na zarazki- 15 minut odwiedzin w domu i do widzenia

[smerfetka8801]

no cóż...zauważyłam ,że wiele kobiet nie chce widzieć rodziny(zwłaszcza tej od
strony męża) w w szpitalu nie chce widzieć jej w domu dziadkowie irytują bo
chcą zobaczyć wnuka /wnuczkę i nie daj Boże wziąć na ręce...na szczęście moja
rodzina nie miała ze mną tego typu problemów.
oczywiście możesz poinformować ,ze ich sobie nie życzysz szkoda tylko ,ze oni
chcą tam być z radości a nie tobie na złość...ech...