po c. pozamacicznej-potworny strach!!!!pomóżcie!

[kask77]

Drogie Panie,
kilka miesiecy temu przeszlam c. pozamaciczna (brzuszną). Teraz teoretycznie
moglabym juz probowac ponownie zajsc w ciaze i bardzo tego chce- ale strach
mnie paralizuje!!Wiem, ze jedynym sposobem na sprawdzenie czy historia moze
sie powtorzyc-jest kolejna proba. Czy ktoras z was to przeszla? Jak poradzic
sobie z tymi obawami??Ciagle czuje jeszcze pobolewania w okolicy jajnika-ale
moga trwac jeszcze wiele miesiecy-a czas ucieka. Lekarz wyrazil zgode na
ponowne proby. Prosze powiedzcie jak wy poradzilyscie sobie z taka sytuacja.
Pocieszcie mnie jesli wam sie udalo...Jestem przerażona!Nie wiem jak znose
czekanie do daty miesiaczki pozniej obserwowanie czy cos widac w macicy czy
nie..To koszmar!Na sama mysl o seksie w dniach owulacji ciarki mnie
prezechodza...pewnie z ostatniej chwili znowu zrejteruje..Jak sobie z tym
radzic?

[gagat100]

Proponuje forum PORONIENIE albo DLA STARAJACYCH SIE tam kobietki tez maja takie
problemy i o wiele gorsze niektore poronily potem mialy ciaze biochemiczna
pozniej pozamaciczna i teraz staraja sie znowu , tam znajdziesz bratnia dusze!!

[kask77]

Dzieki! nieststy na tych forach nie znalazlam zbyt wiele informacji na ten
temat. Poza tym wole chyba uslyszec cos optymistycznego od tych z was, ktore
juz w ciaze szczesliwie zaszly-a nie tych, ktore dalej maja klopoty.
Pozdrawiam
kask

[elve]

a czego dokładnie się boisz? miałaś jakieś nieprzyjemne wydarzenia związane z
c. pozamaciczną, pęknięcie czegoś, operację? napisz więcej.
może kontrolowanie ciąży od samego początku na usg dałoby Ci spokój - wtedy
przecież od razu widać, gdzie zagnieżdża się zarodek i jeśli - odpukać - znowu
zrobi to nie tam, gdzie trzeba, leczy się to nieinwazyjnie, farmakologicznie.
głowa o góry, prędzej czy później musisz spróbować na pewno się uda

do Elve

[kask77]

ciaza pozamaciczna kazda zreszta(ja mialam w brzuchu nie w jajowodzie) jest z
zalozenia nieprzyjemnym przezyciem. Przede wszystkim musialam pozegnac sie z
radoscia bycia w ciazy (na poczatku lekarze twierdzili ze wszystko ok.).Mialam
dwie operacje, trzeba bylo wykluczyc nowotwór dajacy podobne objawy, spedzilam
miesiac w szpitalu, bylam leczona ,methotrexatem (to chemioterapeutyk-to tez
nie jest przyjemne-wymioty, koszmarne zapacia i bol brzucha). Po tym wszystkim
jeszcze nie doszlam psychicznie do siebie. Fizycznie zreszta tez nie. Stach
przed przechodzeniem tego samego mnie paralizuje.Tak samo jak strach o to, czy
uda mi sie wreszcie zostac mama...
Dziekuje jednak za slowa otuchy. Pozdrawiam serdecznie!
kask

[edwarda3]

droga Kask, niestety jestem w takiej samej sytuacji jak Ty ... co prawda
wlasnie dzis dostalam pierwsza miesiaczke po operacji i strasznie boli mnie
brzuch ale caly czas zastanawiam sie czy bede jeszcze probowac. Panicznie sie
tego boje, ze znowu bede musiala przez to przechodzic ... ze ogarnie mnie
obsesja. Prawda jest taka ze jestesmy psychicznie obciazaone i nawet jesli sie
uda zajsc w ciaze to i tak zostalysmy odarte z przezywania ciazy jako
wydarzenia radosnego i wyjatkowego - strach nie opusci nas do konca. jedynym
wyjsciem z tego to zaakceptowanie tego stanu. teraz jestesmy juz madrzejsze o
to zyciowe doswiadczenie i nawet gdyby znowu sie nie udalo to bedziemy juz do
tego przygotowane. No i chyba trzeba wierzyc ze sie uda a jesli nie to przeciez
zawsze mozna pokochac dziecko, ktore nie jest kochane przez swoja mame. Wiem ze
to marna pociecha ale staram sie wlasnie tak o tym myslec. najgorzej jest chyba
pragnac tego dziecka za wszelka cene a potem sie rozczarowac. Pamietaj ze nasz
stan psychiczny tez jest bardzo wazny. trzeba spokoju i relaksu i nie dac sie
zwariowac a wtedy moze sie uda. Jezeli chcesz to mozemy sie w tym wspierac
razem. Co prawda ja zaczne probowac dopiero we wrzesniu (jezli nie zrejteruje)
ale chetnie zawsze pogadam. edi

[bylinka]

Mam za soba poronienie i pozamaciczna, wszystko na przestrzeni 4 miesiecy w
zeszlym roku . Na pozamaciczna dostalam zastrzyk z methotrexate, umiejscowiona
byla w lewym jajowodzie, jajowod zachowalam. W obecnej ciazy bylam od poczatku
monitorowana, mialam zrobione pierwsze USG wczesnie bo w 6 tygodniu, zeby
zobaczyc gdzie sie ciaza umiejscowila. Obecnie jestem w 21tygodniu zdrowej
ciazy. No coz, strach bedzie Ci towarzyszyl, ale jakie masz inne wyjscie,
trzeba zamknac oczy i skoczyc w te wode. Jezeli Twoja ciaza byla umiejscowiona
w jamie brzusznej to sa to trak rzadkie przypadki, ze prawdopodobienstwo
powtorzenia jest prawie zadne. Ciaze pozamaciczne umiejscowione w jajowodzie,
sa spowodowane czynnikami uposledzajacymi funkcje jajowodow, zaistnialymi przed
ciaza, takie ciaze pozastawiaja 10 krotnie wieksze ryzyko powtorki, ale to
wciaz niewielki procent. Jest 90-93% szansy na ciaze wewnatrzmaciczna. Do
obecnej ciazy doszlo z owulacji z lewego jajnika, czyli ze ten felerny jajowod
funkcje swoja zachowal, bo przetrasportowal to cudowne cargo do macicy.
Jak napisala edwarda zostalysmy odarte z pierwszych radosci ciazy, ja zamiast
radosci i podniecenia po zrobieniu testu poczulam ogromny strach, i 2 tygodnie
do pierwszego USG ten strach byl ze mna. W dodatku pobolewal mnie jajnik po
lewej stronei, ale jeszcze wtedy nie wiedzilama, ze to cialko zolte i ze jest
to naturalne i rozne scenariusze przebiegaly mi przez glowe. Dla mnie ogromnym
zrodlem oparcia i wsparcia bylo anglojezyczne forum dla kobiet w trakcie i po
ciazach pozamacicznych, tam sie udawalam ze wszystkimi problemami duszy i ciala
i gdyby nie te wspalniale kobiety, to pewnie proces gojenia bylby dluzszy i
psychiczna trauma wieksza. Podaje strone www.ectopic.org

Zycze powodzenia i wlacz pozytywne myslenie.

do Bylinki

[kask77]

Bylinko ,
dziekuje Ci bardzo za dodanie otuchy. Twoja historia bardzo mnie podbudowala.
Wlasnie tego mi bylo trzeba. Ciesze sie, ze wszystko w porzadku i bedziesz
miala malenstwo.Trzymam kciuki!!Ja tez odwiedzam forum ectopic.org. Masz racje,
to rzeczywiscie pomaga. Jeszcze raz dziekuje!
Pozdrawiam
kask

do Edi

[kask77]

Droga Edi,
bardzo mi przykro ze musisz przejsc przez to samo. Jezeli wlasnie dostalas
pierwsza miesiaczke, to pewnie solidnie boli cie brzuch. Mie bolal okropnie.
Drugi cykl tez byl trefny i miesiaczka bardzo bolesna i wyjatkowo obfita. Ale
to ze w ogole sie pojawil, to dobry znak. Bardzo dziekuje Ci za slowa otuchy-
doskonale Cie rozumiem i wiem, ze Ty rozumiesz mnie. Masz racje, z tym strachem
trzeba sie nauczyc zyc. To trudne, bo dochodzi kolejny stres-jezeli historia
sie powtorzy, oznacza to juz dlugotrwale leczenie, a nie kolejne spontaniczne
proby. Ja zawsze chcialam miec dziecko-bardzo! Zawsze chcialam byc w ciazy i
bylam bardzo ciekawa jak to jest nosic w brzuchu malenstwo. Jednak teraz mam
uczucie, ze nie chce byc w ciazy, nie chce probowac w nia zajsc i denerwowac
sie, czekac i obserwowac czy na kolejnym usg widac ja w macicy czy dalej nie.
Wszystko to nie jest juz frajda ale strasznym stresem. Jednak mam nadzieje, ze
nieodparta chec i wielkie marzenie aby wreszcie zostac mama spowoduje, ze
wszystkie te watpliwosci zejda na drugi plan-a wazny bedzie tylko cel.
Pozdarwiam serdecznie i trzymam kciuki!!
kask

[gosiawos]

Najważniejsze to myśleć pozytywnie, choć wiem że w twojej sytuacji jest to
bardzo trudne. Przeżywałam niemal dokładnie to samo. W pierwszych kilku
tygodniach po historii z ciążą pozamacicznaną wogóle nie chciałam mieć dzieci,
bo strasznie bałam się, że się historia powtórzy. Ale jak mówią czas leczy rany
i ani się obejrzałam jak znów chciałam zajść w ciążę, oczywiście mając
świadomość ryzyka. W moim przypadku ryzyko to było o tyle duże, że ciążę
pozamaciczną miałam umiejscowioną w jajowodzie, a że była to niewielka ciąża
istniało ryzyko, że została wchłonięta przez jajowód powodując jego
zablokowanie. W kolejną ciążę udało mi się zajść po wielu próbach, kiedy już w
zasadzie straciłam nadzieję. Gdy test ciążowy wyszedł pozytywnie w pierwszej
chwili ogromna radość, a potem strach i płacz, bo uświadomiłam sobie, że
jajeczkowanie było w tym "ryzykownym" jajniku. Każdy dzień mojej ciąży to
wielki strach i niepewność, które starałam się stłumić. Starałam się wierzyć,
że tym razem musi się udać. W 6 tyg. ciąży zrobiłam usg. Mój strach przed
wejściem do gabinetu był potworny. Ale w momencie gdy w czarnej jamie macicy
zobaczyłam tą niewielką 6-o milimetrową fasolkę wiedziałam, że wszystko będzie
dobrze. Miałam w tej ciąży jeszcze wiele problemów. Przez 7 miesięcy leżałam
plackiem wstając tylko do toalety. Oczywiście strach był wpisany w każdy dzień
bo nie da się tego uniknąć, ale wszystko to było niczym w porównaniu do radości
i szczęścia jakie poczułam, gdy zobaczyłam moją córeczkę. Tak bardzo na nią
czekałam, że nawet poród był dla mnie w pewnym sensie przyjemnością. Dziś moje
maleństwo ma już 9 m-cy. I pomyśleć, że mogło jej nie być... Wierzę, że uda Ci
się przezwyciężyć wszystkie obawy, bo warto. Życzę powodzenia. Głowa do góry!

do Gosiawos

[kask77]

Bardzo Ci dziekuje - Twoja historia nastawila mnie bardzo optymistycznie. Wiele
przeszlas aby zobaczyc córcie-i spotkala Ci cudowna nagroda.
Spróbuje myslec pozytywnie i zachowam w pamieci Twoje slowa.
Pozdrawiam serdecznie
Kask

[aniutek]

mnie sie udalo
jestem w 40 tc
jak przelamac strach..... ciaza, tylko i wylacznie. trudno jest na poczatku, nerwy, emocje, te pierwsze
tygodnie niepewnosci. jesli masz aufanie do swojego lekarza, wiesz,ze bedzie Cie wspieral odpowiadla
na pytania, obserwowal i badal krew!!!!! co 2 dni, nie czekaj, po co? szanse ,ze wszystko bedzie dobrze
sa duze wiec probuj.
zycze szczescia
anka

[aniutek]

przeczytalam posty dziewczyn na ten temat, wzruszylam sie naprawde. widzisz wiele nas jest z
problemami ( ja procz pozamacicznej poronilam 2 razy ) ale trzeba wierzyc ,ze sie uda, a aby sie udalo
probowac. Jak p[isalam jestem w 9 miesiacu, data porodu minela 5/5 chodze jak na szpilkach, spac nie
moge, wsluchuje sie w swoj organizm, w ruchy coreczki, paralizuje mnie potworny strach gdy ona sie
nie rusza przez duzsza chwile .... nerwy, emocje... ale tak to juz jest jak sie jest matka. Mam 12
letniego syna i choc nie naleze do nadopiekunczych i przewrazliwonych mam jednak niepokoj o niego
towarzyszy zawsze, tak to juz jest a wszystkie nasze cierpienia, bol i zwatpienia wynagradzane sa
przez te najbardziej kochane na swiecie istoty. warto, warto to przezyc.
tzrymaj sie
bedzie dobrze - musi byc

do Aniutek

[kask77]

Dzieki!! Ciesze sie, zeTobie tez sie udalo!!To mnie bardzo podbudowalo.
Pozdrawiam Cie bardzo serdecznie i trzymam kciuki!
Trzymaj sie dzielnie.
Kask