Nie mogę się odnaleźć

[sonia15]

Witam!
Nie mogę się odnaleźć- jestem w 30tc i już od miesiąca nie pracuję- mam wolny
zawód, i po prostu pracować już nie mogę..
Mój mąż ma natomiast dużo pracy i rzadko jest ze mną.
Czuję się jakoś dziwnie- nic mnie nie cieszy, nie mam siły w sobie aby
wyznaczać sobie jakieś cele - nawet najprostsze- że posegreguję zdjęcia czy
przeczytam książkę....
MAm dużo czasu, któego nie potrafie wykorzystać. Czy któraś z Was ma to samo?
Czy powinnam pójść do psychologa- czy po prostu tak już jest i będzie- może
któraś z Was to przeżywała i wie jak z tego wyjść???

[agga1976]

Witaj,
pociesze Cie, ze wszystko z Toba w porzadku, ja jestem w 36tc i od prawie m-ca
tez mam kryzys- nie mam na nic sily, nawet nie fizycznie, ale psychicznie,
nawet mi sie czytac nie chce, nic, po prostu nic. Ciesze sie, ze wyprawke juz
mam skompletowana, bo teraz nie dalabym rady, mecza mnie ludzie, sklepy. Staram
sie nie narzekac, bo sadze, ze to naturalen,z epod koniec ciazy jestesmy juz
tym zmeczone.
Jesli chodzi o prace, to wyobraz sobie, ze ja nie pracuje juz od ... 6tc, bo od
poczatku mialam klopoty, najpierw szpital, potem zwolnienie. Wiem wiec, jak
trudno zwolnic tempo, szcezgolnie jesli wczesniej bylo sie b.aktywna. Ja gdzies
dopiero po m-cu przyzwyczailam se do nowej sytuacji, staram duzo czytac,
ogladalam zalegle filmy, bo wiedzialam, ze akurat teraz mam na to czas, no a
teraz, w 36tc, nie daje rady przebrnac przez 1 rozdzial
Daj sobie czas, probuj cos czytac, moze skup sie na kupowaniu rzeczy dla
Maluszka, to jest takie mile zajecia


pozdrawiam
Agga + 36tyg Malenstwo

[atlantis75]

Myślę, że to całkiem normalne co czujesz. Jestem na zwolnieniu od 2 lipca. W
sierpniu pobyt w szpitalu i nakaz leżenia. Leżę już od 1,5 mies. Teraz w domu.
Czasami też czuję się odsunięta na boczny tor, bezużyteczna. Przed ciążą byłam
osobą aktywną, nie potrafiłam usiedzieć w miejscu. Teraz mój znany bezpieczny
świat przewrócił się do góry nogami. Bywa, że płaczę z bezsilności lub złości.
Bywa, że budzę się pogodzona z sytuacją. Próbuję czymś się zająć (z racji
leżenia nie mogę sprzątać, na spacerek raz na dwa dni do pobliskiego sklepu),
czytam, oglądam tv, zaglądam na internet. Dobijające takie życie, ale cóż jak
trzeba to trzeba. Oby donosić ciążę do bezpiecznego okresu. Żyję odwiedzinami
znajomych. Jednak to są ludzie zapracowani, zaganiani (tak jak ja kiedyś) i nie
zawsze mają czas, żeby do mnie zajrzeć. W tym tygodniu spodziewałam się trzech
wizyt, okazało się, że wszystkie odwołane. Troche pochlipałam w rękaw mężowi.
Myślę, że reagujesz normalnie na nową sytuację. Musisz dac sobie czas, żeby się
z tym oswoić. Nie staraj się robić niczego na siłę z myślą: "muszę wykorzystać
ten czas na coś pożytecznego". Jeżeli masz taki dzień, że po prostu niczego nie
chce Ci się robić, to nic nie rób. A może pomyśl, że w trakcie tego
przymusowego odpoczynku mozna zrealizować jakieś marzenia na które nie miałaś
czasu? Np. obejrzeć wszystkie filmy Almodowara, czy przeczytać kilka fajnych
książek. Jeżeli jesteś na chodzie, to tym lepiej. Może samodzielny wypad do
kina, czy teatru poprawi Ci humor?
To, że masz dużo czasu, nie znaczy, że MUSISZ go wykorzystać. I nie obwiniaj
się o to, że Ci się nie udaje tego robić. Teraz jesteś w szczegolnej sytuacji.
Ja także czuję się osamotniona, ale zwierzam się mężowi (też dużo pracuje, ale
weekendy tylko nasze) co czuję, co mnie boli, męczy i cieszy. Tęsknię za pracą,
na szczęście ciąża nie trwa wiecznie Zobaczysz, któregoś dnia odżyjesz.
Będziesz się cieszyła dzieckiem i wróci dawna aktywność. Cierpliwości

Pozdrawiam. Atlantis w 32tc1d

[sonia15]

Witaj Atlanistis!
Jak dobrze, że napisałaś- dziś już jest ze mną dużo lepiej.
Nawet nie wiedziałam,jak ważne jest to, że ktoś czuje to samo co ty. Tym
bardziej , że ta sytuacja - to dla mnie zupełna nowość- nigdy nie byłam w domu
jednocześnie o 9.00, 12.00, 14.00, 18.00, 20.00
Teraz czekam na Warszawski Fesiwal Filmowy- pół pażdziernika zleci mi bardzo
szybko.Zostanie pół listopada. Wytrzymam.
Pozdrawiam. Dziękuję za to co napisałaś.To była dla mnie bardzo ważne.
Pozdrawiam Cię i Twojego bobasa i życze Wam dużo zdrowia- również psychicznego
Sonia 30 tc.

[atlantis75]

Cześć Soniu
Miło mi, że mogłam Ci trochę pomóc
Ja dziś mam chyba boom ciążowych dolegliwości i ledwie siedzę przy kompie.
Kręgosłup mi pęka. Wracam na kanapę

Pozdrawiam. Atlantis w 32tc5d

[estusia]

Soniu, ja od 13 tc jestem na zwolnieniu, teraz zacznie się 25 tc i pomyśl sobie
co ja przeżywałam, myślałam, że zwariuję, teraz to już kwestia przyzwyczajenia,
najgorsze jest to, że muszę leżeć przez większość dnia, Tobie zostało już
niewiele czasu, szybciutko zleci, te kilka tygodni to naprawdę malutko w
porównaniu z tym iż ja muszę czekać aż do 10 stycznia 2005 ... Mój niemąż też
dużo pracuje i żadko bywa w domu przed 18, smutno mi z tego powodu, więc
pocieszam się tu, na forum. Pamiętaj że nie jesteś jedyna, mi ta handra już
przeszła, dni szybko mijają, bo je przeważnie przesypiam Zyczę Ci szybkiego i
łatwego porodu i powiem Ci, że zazdroszczę, że już niedługo bedziesz trzymać w
ramionach swoje cudeńko, ja na to muszę jeszcze poczekać
pozdrawiam estusia

[koko8]

soniu,
ja poszlam na zwolnienie dopiero w dziewiatym miesiacu, gdyz przez "nadmierna
aktywnosc" (slowa mojego lekarza) grozil mi porod przedwczesny ...
nagle znalazlam sie sama w domu, maz calymi dniami w pracy, a ja czulam sie
jakbym byla na jakims margiesie codziennego zycia.. balam sie wyruszac
gdziekolwiek samochodem, balam sie wyjezdzac transportem miejskim, nie robilam
nic wyczerpujacego fizycznie, bo mialam sie oszczedzac - cokolwiek by to mialo
znaczyc... nie umialam robic NIC... czytanie ksiazek z przymusu wcale nie
cieszy...
po pierwszym tygodniu oswoilam sie z sytuacja, i teraz naprawde nie jest
najgorzej... powoli kompletuje wyprawke, choc caly czas wydaje mi sie to troche
za wczesnie:-0)
najdziwniejsze jest to, ze stracialam kompletnie rachube jaki jest wlasnie
dzien tygodnia i miesiaca... moze warto troche zwolnic i analgicznie do "slow
food" delektowac sie "slow life" )
mam wrazenie, ze jeszcze zatesknimy za dniami wolnymi tylko dla nas,
szczegolnie jesli pojawi sie pierwszy potomek na swiecie,
trzymaj sie!