brak nadziei:((((((((

[aniam22]

------------------------------------------------------------------------------
--
to juz siodmy miesiac staran... i co.... teraz mialam nadzieje, po raz
kolejny. Jutro mialam zrobic test a tu dzisiaj dwa dni przed terminem
okres.................((((((jestem zalamana

[althea35]

aniam, nie ma sie co zalamywac. Uda sie w koncu! Zobaczysz!
Ja staram sie juz 8 cykl. Po malpie czesto przychodzi zwatpienie... ale pozniej
wracaja sily. Musi sie w koncu udac!
Robilas juz jakies badania, rozmawialas z ginem.
& miesiecy to jeszce nie jest tak dlugo!

[yskyerka]

Chyba lepiej tak, niż gdybyś miała zobaczyć jedną kreskę.
No i zaoszczędziłaś na teście. Spójrz na to z tej strony.

Mierzysz temperaturę? Robiłaś testy owulacyjne? Może warto
sprawdzić, czy aby na pewno masz owulację? Idź do lekarza,
umów się na monitoring. Niech gin wypowie się, co dalej.

No i nie przerywajcie starań. Dzieci zwykle przychodzą, kiedy
najmniej się ich spodziewamy.

cóż ja mogę powiedzieć...

[kapuhy_a]

na pewno się powtórzę bo o tym już keidyś pisałam na forum...po pierwsze kobieto
nie łąm się..wiem łatwo mi powiedzieć jestem w 32 tygodniu ciąży..ale wiem co
mówię.Dlaczego? 3 lata czekałam na dzidzię...leczyłam się,faszerowałam lekami
żeby się wkońcu udało...i kolejny spóźniający się okres dawał nadzieję..tylko
nadzieję i nic.Wyniki były kiepskei i wskazywały ciągle brak owulacji oraz
stwierdzoną endometriozę,którą we wrześniu po kolejnej kuracji miałam poddać
laparoskopii..wkońcu powiedziałam dośc...dosyć miałam tego czekania
wyczekiwania,stresu kolejnymi wynikami badań i wizytami u lekarza...gdy w
czerwcu odebrałam kolejne wyniki z miesięcznego wymazu dalam
spokój...dosłownie...recepty podarłam i wywaliłam do kosza żeby mnie nie
kusiło.Na początku miałam wahałam się czy nie pobiec do lekarza i nie powiedziec
o wywaleniu recept..ale minęło...naprawdę wyluzowałam się na maxa,spakowałam
torbę i pojechałam z dzieciakami z pracy na kilka dni na Mazury...i gdy wróciłam
do domu to po prostu tak się cieszyłam,że znów jestem z mężem,że zaszaleliśmy
troszeczkę...i...dwa tygodnie później nosiłam juz naszą kapustkę...Dlatego
proponuję ci z całego serca zacząć od wizyty u dobrego lekarza żeby wykluczyć
wszystkie inne przyczyny(pamiętaj,że część badań na pewno musi zrobić twój
partner i raczej moga byc dla niego krępujące).Oczywiście pamiętaj też o tym,że
badania są płatne choć nie tak dużo.Potem na pewno lekarz przejrzy wyniki i
powie co dalej...jeśli wszystko jest w porządku to naprawdę proponuję więcej
luzu i wyłączenie umysłu.czasem odrobina szaleństwa pomaga...choć w moim
przypadku to raczej leki zadziałały wkońcu...troszkę z opóźnieniem..heheeh
Trzymaj się.

[ifa11]

u nas wszystkie wyniki badan byly perfekcyjne,mialam owulacje co miesiac a i tak
sie staralismy cale 11 miesiecy az wkoncu sie udalo
udalo sie w miesiacu kiedy zarezerowalismy bilety na daleki wyjazd na urlop i
postanowilismy ze odpuszczamy sobie 2 miesiace staran a potem do tego wrocimy
no i niespodzinka - dlugo oczekiwana ))
wyjazd odlozony do przyszlego roku,dzidzia w drodze

zobaczysz ze jeszcze bedziesz miec 2 kreski,jesli wszystko medycznie ok to musi
sie wkoncu udac - nie trac nadziei
powodzenia

[matuska]

U mnie bylo podobnie, 4 lata staran , mialam juz dola ma maxa, az udalo sie w
miesiacu w ktorym mialam miec rozwod i doszlam do wniosku ze chyba narazie z
dzieckiem poczekam i zajme sie praca.A tu niespodzianka--2 kreski.Mysle ze kazdy
w zyciu ma swoj czas na fasolke, jednym to przychodzi szybciej a tacy jak my
poprostu musza poczekac w swojej kolejce na to szczescie, ale ono zawsze przychodzi

matuska...

[kapuhy_a]

i u mnie dziecko ocaliło małżeństwo...nie wiem czy chwilowo czy na
stałe...ale...pojawiło się w najmniej spodziewanym momencie...a może
potrzebowałam owej rozłąki zeby mój organizm zrozumiał,że czas najwyższy pokonac
wszystkie przeszkody i że facet,który jest obok to jednak już materiał na
tatusia i nie ma co odwlekać...hehe

[matuska]

Zycie niesie wiele niespodzianek, mysle ze akurat dostajemy je wtedy kiedy sie
ich niespodziewamy, wiec nie ma co sie stresowac, lzy wylewac ze brak potomstwa
bo przyjdzie ten odpowiedni czas

[mycha.76]

Nadzieja zawsze jest...Choć ja też ją tracę...Inaczej sobie wyobrażałam moje życie. Wymarzyliśmy sobie trójkę maluchów. nie mamy żadnego, a już trzeci rok od ślubu leci i ponad rok usilnych acz bezskutecznych starań o dziecko...I jak tak dalej żyć?

[monica233]

witaj ludziska chyba mnie pamietacie bo dosc długo tu zagladam.A wiec z moim
chłopakiem staramy sie 15 miesiecy i nic cos mi sie wydaje ze jak bedziemy na
luzie to w koncu moze nam sie uda jak bedziemy gdzies wyjezdzać na pary dni a
tu niespodzianka.Bo wlasnie moja kolezanka z pracy ma 3 troje dzieci i tez
musiala wyjechać z mezem nad tą morze zeby sie wyluzowac i dac sobie z tym
spokoj jak wtedy dzieci niemiala i starala sie kilka miesiecy i nic wiecej jak
wrocili z nad morza a tu okazało sie ze jest w ciazy no naparwde i miala tak 2
raz chciala znow 2 dziecko i tez cos im niewyszło to znow 2 raz wyjechali i
wrocila z zaciazona do domu ehehe no naparwde kurdi miala szcescie a za 3 to
wiesz odrazu sie udało.Zrobmy tak dajmy sobie spokojz tym i niemyslmy o tym ja
wiem ze to nietakie proste zajmicie sie innymi sprawami a niemysles o dziecku
tylko sie wyluzować i tyle!!!i moze akurat sie nam uda trzymajcie sie ciepło
buziaczki papa

[mycha.76]

Moniko, na pewno jest racja w tym, że trzeba się wyluzować i przestać o tym myśłeć. Powiem Ci jednak, że my mężem wyjeżdzaliśmy na wakacje i w góry i nad morze, wypoczywaliśmy, pełen relaks - a dzidzi jak nie było tak nie ma...Więc chyba to nie tylko to Ale oczywiście - próbujmy się wyluzować...Mówię "próbujmy", bo dla mnie to bardzo trudne...Jak mam okres okołoowulacyjny, stresuje się - mąż zresztą też...Pozdrawiam

[ilona85]

Ja mam podobnie.Staram sie wyluzowac ale jak sie wyluzowac jak wszystkie
kolezanki dookola zachodza w ciaze.Samo sie o tym mysli. no ale nie mamy innego
wyjścia i musimy sie starac i chwytac wszystkiego co moze sie przyczynic do
ciazy.
Pozdrawiam wszystkie starajace i juz czekajace na dzidzie.Nam tez sie uda

głowa do góry

[megisa1]

dziewczyny, moze to marne pocieszenie ale jednak
moi znajomi starali sie przez 7 lat!
i wszystkie badania były ok, najróżniejsi lekarze nie dopatrzyli przyczyn
niepowodzeń...
okazało sie że jest w ciąży jak przestali się starać, wyjechali na wakacje...
(ps. wszystkie moje znajome dziwnym trafem wracają w ciąży z hiszpani???, czy
ktoś też to zauważył, może jest jakis związek z pobytem w miejscowości Miami
Platja w Hiszpani a ciążami )

głowy do góry...będzie co ma być

[ane576]

Dziewczyny ale jak tu się wyluzować i nie myśleć, jak ciągle któraś z koleżanek
zachodzi w ciąże, rodzi dzieci, ciągle jeden temat ciąża, dzieci, ciąża,
dzieci. Próbuję się wyluzować ze wszystkich sił i nie potrafię. Mówicie
wyjazdy, próbowałam, nie wyszło ( 10 cykl leci i 9 miesiąc starań, a kolejne
koleżanki w ciąży. Wiem że nie można tracić nadziei, ale.... ja już jestem
zmęczona.

Dobra rada :)

[djalli]

Kochaniutkie doskonale wiem jak sie czujecie! tez to przerabialam: starania,
sex na zawolanie,czekanie na okres, testy ciazowe. Jest to okropne i bardzo
przygnebiajace kiedy znowu pojawia sie okres. Jestem przeswiadczone, ze to
wszystko nasza psychika. Kobieta nie jest maszynka do plodzenia na zawolanie.
Musicie sie odrobinke zdystansowac i wiem co mowie, bo sama to wszystko
przezywalam. Nie jest to latwe, ale udalo sie! Byly swieta,wyjechalam do
rodziny, przestalam liczyc dni plodne i ciach! Nawt nie wiem kiedy to sie
stalo, bo moje wyliczenia mowia mi, ze powinno byc to niemozliwe! Jesli
wszystko dobrze pojdzie Dzidzia bedzie 15 wrzesnia.
Nie zalamujcie sie! Dajcie sobie troche czasu i wyluzujcie troche.
Trzymam kiuki i powodzenia.
Agata

łatwo mówić wyluzować

[gocha_sz]

Chyba po 7 lub 8 miesiącu starań odpuściłam sobie forum, bo mnie za bardzo
nakręcało. Przestałam liczyć dni, korzystalam z "życia" i co??? minęło sporo
czasu, kilka dni temu policzyłam, że rozpoczął się 13 cykl, kiedy w ogóle nie
uważamy i nic. Co miesiąc to samo.
Koleżanka z pracy z 1 razem, inna też od razu. Widzę te brzuszki i chce mi się
płakać, dlaczego ja nie mogę.
Cały czas tłumaczę sobie, że widocznie tak ma być, ale to wcale nie pomaga.

[ineze]

pewnie niektórym wyluzowanie pomaga ale to nie jest cudowny środek. Staram się
ponad rok o drugie dziecko (o pierwsze 14m-cy) podejscie miałam "spróbujmy"-jak
sie uda to dobrze, miałam obawy czy poradzę sobie z dwójka maluchów itd., bez
żadnego nakręcania, bez obserwacji - na zasadzie nie zabezpieczamy sie i nic
dalej, teraz to już jestem zniechęcona, zmęczona. Dlatego choć rozumiem że
niektórym pomaga to słynne wyluzowanie to mnie zwyczajnie denerwuje jak ktoś mi
to mówi.