Depresja...bezsenność..niepokój.. ..39 tydzień

[magdemo]

Nie śpie od 3 rano juz tak kilka dni. W ciągu dnia placze, mam natlok
myśli..czy dam radę....itp.A z drugiej strony mam już dość, mam ochote spać
na brzuchu, nie uważać na siebie, odchudzać się, upić, jeździć na rowerze i
biegać... .....wsiaść do pociągu nie mówiąc nikomu gdzie jade -przyjechać
za pare dni...jeździć stopem...nie przejmować sie niczym i nikim... chodzić
po plaży nad morzem...
Boje sie że moje życie sie zmieni na gorsze...z jedej stronyem maluszek jest
moim marzeniem i szczęściem a z drugiej mam już dość tego uważania na siebie
i myślenia o dziecku...jedzeniu dla dziecka....kąpaniu
dziecka...ubranka..zakupy......
Czy jest z kimś AZ TAK źle jak ze mną przed zbliżającym się
porodem..............

[hoshi74]

nie jestes jedyna
ja tez mam ochote isc na rower, zmeczyc sie do "zdrechu", uwalic sie winem,
albo browarem, a potem zasnac na brzuchu i spac poki sie nie obudze!
tez sie boje, ze wszystko bedzie inaczej, ale chyba jestem bardziej nieswiadoma
tego co bedzie, poczekamy, zobaczymy... bardzo zawsze pragnelam dziecka i nie
moge sie, mimo strachu, juz sie go doczekac, choc czasem mam wrazenie, ze
porywam sie z motyka na slonce...
mysle jednak, ze macierzynstwo mimo wielu trudow daje ogromna mase radosci i
innych niesamowitych przezyc.
zatem zycie nam sie zmieni, ale wcale nie na gorsze!
pozdrawiam!

39 tydzień

[pola712]

a ja czekam na poród mimo ze przeraza mnie ta pogoda. Pewnie bedzie bardzo
gorąco na porodówce i potem na sali. Ale wszytsko to zniose byle córeczka była
zdrowa. Obecnie najbardziej meczy mnie myslenie czy wszystko bedzie w porzadku,
czy poród przebiegnie prawidłowo itp....?
Po porodzie bede musiała sie zabrac za siebie. Nie wiem jak to zrobie ale bede
chciała zrzucic kilogramy. Dzis stanełam na wadze i jest znów kolejne 2 kg
wiecej - ostatni raz wazyłam sie z 3 tyg temu. Teraz to juz chyba mam 15 kg do
przodu.
Chyba nie urodze przed terminem a bardzo chiałam urodzic w 38 tc. Teraz jest
39t+1d i mam przeczucie ze urodze po terminie. Teraz dzidzius wazy 3400g i boje
sie ze jak bedzie za duzy to beda problemy przy porodzie. Wiem ze nie powinnam
narzekac , ze całą ciąze bałam sie porodu przedwczesnego i związnych z tym
powikłań, ze dziecko jest teraz bezpieczne, ale mam lekki stres i kupe mysli....

[agusia19-84]

Oj nie jesteś sama... Ja też wpadam w dołki myśląc że całe dotychczasowe życie
legło w gruzach i że po narodzeniu dziecka muszę zacząć układać wszystko od
podstaw, podporządkowane maluszkowi... Koniec z zimowymi wyjazdami na narty,
letnimi wypadami w góry czy po prostu rzucania wszystkiego w jednej chwili i
jechania 'gdziekolwiek' byle się oderwać od codzienności. Koniec spania pod
namiotami w spartańskich warunkach, koniec imprezowania po nocach i spania w
dzień itd Strasznie się boję że teraz tylko będę siedzieć w domu jak ta kura
domowa i moje życie już po prostu nie będzie moje... Dodam że ojciec dziecka
nie chce mieć z nim nic wspólnego i wszstko na mojej głowie. Z druigiej strony
kocham tego dzieciaczka, nie mogę sie go doczekać, kiedy go przytule albo pójde
na pierwszy spacer... Ale czy sprostam tym wszystkim nowym obowiązkom??
Matko!!! Ale mętlik w głowie...

[pmierzow]

U mnie 39 tc i w skrocie mowiac boje sie:
1/ porodu - czy rozpoznam ze to porod? A jak to porod, to czy bede wiedziala,
kiedy jechac do szpitala? A czy w ogole wytrzymam? A czy maly bedzie zdrowy?...
2/ po porodzie - czy ja w ogole bede sie umiala dzieckiem zajac, bo jak dotad
to balam sie niemowlakow jak ognia (czy sie taki nie zlamie, jak go wezme na
rece)? No wiec: czy bede umiala nakarmic, przewinac, wykapac, uspokoic...
3/ czy uda mi sie wrocic do figury - zawsze bylam bardzo szczupla - 34 (nigdy
nie maialam bioder...) a teraz jak widze swoje nogi i pupe, to mam wrazenie, ze
slonie miewaja mniejsze
4/ no i jak to nowe zycie bedzie wygladac? Wszystkie dawno wypracowane sposoby
dzialania, nawyki i przyzwyczajenia... No i juz nie sam na sam z mezem...
No i jeszcze tysiac innych rzeczy. Wiec sie nie martw - nie Ty jedna sie boisz
i martwisz a doswiadczeni twierdza, ze to mija a radosc z dziecka zostaje...

[marttus]

Ja tez juz w 39 tyg., juz nie moge sie doczekac a cos sie nie zapowiada zebym
urodzila przed terminem. Poplakuje po kila razy dziennie. Dzis np przyszlo mi
do glowy zeby obejrzec brzuch przy pomocy lusterka (bo jest tak wielki ze dolu
juz od miesiaca nie widzialam) I mam jakies fioletowe popekane zylki, pewnie
zapowiedz rozstepow - no wiec w ryk ze juz nie pojde na plaze w fajnym bikini
Nie chce byc matrona i siedziec na plazy w cieniu w sukience!A poza tym
zamatrwiam sie: porodem bo ostatnio bylam na KTG na porodowce i slyszalam
krzyki jak z rzezni (dochodzace z sali porodowej), opieka nad malenstwem, ze
nie bedzie nart zima, ze wiecznie bedzie trzeba oszczedzac itd....

[katja74]

jak ja sie ciesze, ze nie tylko ja to przezywam. Hustawki nastrojow, zly humor i
te mysli czy na pewno sobie poradze i czy naprawde bylo mi to potrzebne. A
dzidzia jest wymarzona i 'zaplanowana'. Mam dosc ciazowych ubran. Chce mi sie
moich sukienek, spodni itp. szczegolnie w te upaly. Pije piwo bezalkoholowe, bo
mi sie ostatnio bardzo chce. I tez lezac podczas KTG slyszalam wrzaski rodzacej
kobiety....

[magdemo]

Mnie troche przeszlo, porozmawialam z przyjaciolka ktora dopiero zaczyna "byc w
ciąży ) jest w 9 tygodniu i ma straszne mdlosci i inne charakterystyczne dla
I trymestru.
Dzis maz ustawial meble, zebysmy sie pomiescili w naszym malutkim (wynajmowanym
zreszta) m-2, wlasciwie palca juz nie ma gdzie wcisnac...ale wrocilo radosc z
brzuszka to sie troche ciesze. Patrze sobie wlasnie na puste lóżeczko i
zaczynam sie przyzwyczajac.Razem z mezem sie śmiejemy, ze nie dociera do nas
myśl że ja mam urodzic maluszka tylko że "jedziemy po niego po prostu do
szpitala", a wiec powiedzialam mu na żarty żeby spal spokojnie bo pojedziemy
juz jak sie upaly skończą..))) bo teraz nam sie nie chce!
Zaczelam sie juz śmiać z tej "wielkiej niewiadomej" -mam nadzieje ze Wy
dziewczyny też troche lepiej.....

[terowka]

Czesc, co do bezsennosci, cierpie na ta sama dolegliwosc (obecnie zaczal mi sie
38 tc). Od tygodnia budze sie o 2-4 w nocy i nie udaje mi sie juz zasnac. A
jezeli nawet jakos zasne, budze sie co 0.5 godziny, bo pecherz cisnie. Do tego
strasznie swedi mnie skora na calym ciele. Probowlam juz roznych olejkow,
balsamow, talku i nic... No niby pomaga na chwile, ale jak tylko zaczynam sie
pocic, swedzenie wraca. Co do piwka, tudziez winka, coz, z tym trzeba jeszcze
troche poczekac... Jedyne czego sobie nie odmawiam to... jazda na rowerze. Wiem
ze opinie na ten tamet sa bardzo podzielone, ale w Holandii gdzie mieszkam
uwaza sie ze jazda na rowerze i plywanie to najbezpiecznijesze sporty dla
ciezarnych. A biorac pod uwage fakt ze z chodzeniem mam co raz wieksze
problemy, rower jest nie tylko zdrowy, ale pomaga przemieszczec mi sie po
miescie. Pozdrawiam i zycze wam wszystkim szybkiego i SZCZESLIWEGO rozwiazania.

[dodkowska]

no wiesz jezdzis stopem z dzieckiem i upic sie karmiac sory...... eja ja
tez tak mam a jestem po terminie tez nie moge spac i cały czas płacze

[anita23232]

A dopiero ma się doła po urodzeniu. Ja płakałam jak bóbr.
Ja też tak miałam. Szłam spać o 24 a wstawałam o 3.00
i chodziłam po domu.

[brandy2]

no właśnie...dziś pojawiły się noew rozstępy....poryczałam się jak dzieciak :
( (używam wszelkich możliwych smarowideł-a tu taki klops..buuuu) i ten
poród..... już nie jego boję się najbardziej....ale czy będzie miejsce w
szpitalu, czy będę zmuszona rodzić w jakiejś rzeźni...- kochana Warszawa...

[gratia5]

Jestem w 38 tc i dzisiaj w nocy spałam może ze 3 godz. - potwornia zgaga,
duszności, bóle przepowiadające. Troche pomogła mi szklanka ciepłego mleka -
ale teraz - po tej nocy okropnie boli mnie głowa. Pomyślec że to jeszcze min. 2
tyg. - chociaż ciągle mam nadzieje ze może krócej ???

[magdemo]

A ja bylam w szpitalu na badaniu KTG, termin minal, a ja nadal nic, zadnych
objawów poza ukluciami w dole brzucha...no i rozwarciem na 1 palec, ale
widzialm maluszka mojej kolezanki ze szkoly rodzenia, leżal sobie przy lożku,
ona wygladala na szczęśliwą i wcale nie na jakąś pokaleczoną psychicznie i
fizycznie porodem jak sobie wyobrażalam!
Jak zobaczylam maleństwo to dostalam energii i narazie mnie trzyma, doly
odeszly i mam o wiele lepszy nastrój, spać nadal nie mogę bo się niecierpliwie
ale chociaż do 6 rano pośpię
Moja kolezanka urodzila w dniu swojego terminu-szczęściara!! Ja mialam dlugie
cykle, a moja Gin chyba mi obliczyla standardowo na 28, wiec jeszcze sobie
poczekam pewnie, pozdrawiam wszytskie zniecierpliwione jak ja!

[piedor]

Jak dobrze poczytac o tym samym co mnie gnebi. Od jakiegos tygodnia (obecnie
38tyg) czuje niepokoj, poddenerwowanie. Wczoraj poplakalam sie mezowi bo
poczulam sie opuszczona i niekochana. Z jednej strony chcialabym juz miec to za
soba, z drugiej zastanawiam sie jak to bedzie, czy sobie poradze z opieka.
Teraz od godziny nie moge spac i buszuje po forum. A potem bede padnieta.
POZDRAWIAM WSZYSTKIE OCZEKUJACE.

[kami75]

ja sobie czasem pochlipie ze mi juz tak ciezko. jestem w 37 tygodniu. ciezko
spac, przwrocic sie z boku na bok. niewygodnie przy stole, dzwignac nic nie
mozna, ze wszystkim jestem wiec zdana na innych i to mnie wkurza. przed ciaza
mialam tzw motorek w dupce, mnostwo energii, wazylam 49kg, bylam b sprawna, a
teraz jak wieloryb albo slonica sie czuje. poczatek ciazy mialam idealny,
zadnych nudnosci ani wymiotow, a koniec jest dla mnie b ciezki.

[elivo]

nie jestes jedyna
ja jestem w 40 tyg termin za 3 dni
jestem przerazona porodem dniami tuz po porodzie...
tesknie za praca, imprezami, robieniem czego chce i kiedy chce, wyjsciem z domu
samej bez zawiadamiania rodzinki....
tesknie za prawdziwym niegrzecznym sexem...
za piwkiem
tez pojawily mi sie rozstepy...az strach pomyslec jak bede wygladac po...
budzenie po 100 razy w nocy...
czuje sie jak niepalnosprawny wieloryb...

[tuniaszka]

Ja jestem już 3 m-ce po porodzie i pocieszę Cię: na rowerek zaraz po 6 tyg.
połogu, powrót do wagi przedciążowej w 2 m-ce, rozstępy bledną, jeśc można
coraz więcej ( pierwsze 3 m-ce uważałam z jedzeniem), już dwa razy byłam na
imprezie nocnej, bo malutka zasypia o 21 i budzi się o 6, tańczyłam. I co
najważniejsze: dziecko to taki niesamowity odpał, że człowiek chodzi i się
ciągle cieszy. Byle tylko przeżyć pierwsze 2 tyg. po porodzie, które są
ciężkie, a potem już z górki. powodzenia

[edyta9936]

Hej dziewczyny głowy do góry!!!!Ja jestem 2 m-ce po porodzie, ale od czasu tu
zagladam...też przed porodem miałam takie dylematy, też byłam zmeczona tym
stanem, straszne myśli mnie nachodziły lęk...itd. I po mimo tego że w 6 m-cu
najlepsza koleżanka, z którą piłam po 2 razy dziennie kawkę potrafiła mi
dokuczyć tak, że ho,ho....(byłyśmy na tym samym etapie ciąży, ona poroniła, ja
na samym początku ciąży miałam problem , musiałąm leżeć.....nie mogłam póJść na
weselicho do niej.....no i ZEMŚCIŁA SIĘ!!! W PERFIDNY SPOSÓB!!!cHCIAŁA ŻEBYM
PORONIŁA.....ale uwierzcie pomimo kłopotów, obaw przed samym porodem miałam
takiego humora!!!!taki przypływ energi.....I wszystko się dobrze
skończyło.....Ja mam synka, włąśnie smacznie śpi sobie, i pomimo zjedzonych
nerwów jest grzeczniutki.......A ona ma hama męża, za namową pewnie którego
mi "TO" zrobiła, nie ma dzieci i los z pewnością śię za to zemści i nigdy nie
będzie ich miała!!!!!A za was trzymam kciuki.Pa, będzie okey!!!

[patylda]

Chyba każda kobieta ma takie dni, zwłaszcza pod koniec ciąży, jak już ma się
wszystkiego dość. Zdumiewa mnie, jak szybko po porodzie zapomina się o tych
problemach. Ale też i o tych marzeniach - upić się, uciec gdzieś. A to
nieustanne myślenie o dziecku - karmienie, spanie, kąpanie, zakupy, pranie,
prasowanie, szczepienie, znowu 2 godziny po przebraniu ubranko całe w kupce,
znowu ulała mi na nową bluzkę, gluty... To wszystko jest jakieś obłędnie
przyjemne. Nie wiem na czym to polega. Nigdy nie zrozumiem dlaczego zmordowana
na śmierć nadal z nieopisanym zachwytem wpatruję się w tę cudowną paszczkę
kiedy ziewa, kicha, zasypia...
Jak Cię nachodzi handra, to pomyśl sobie, że i tak w najczarniejszych i
najbardziej kolorowych marzeniach nie jesteś w stanie sobie wyobrazić tego co
Cię czeka.