zmądrzałam, wyluzowałam

[swietlik14]

Wyluzowałam. Ile można mieć obsesję, paranoję domniemane objawy
ciąży i przepłakane noce ? Niczego tak nie pragnę jak zajść w ciążę
i urodzić zdrowe dziecko ale zrozumiałam że jesli nie będzie mi to
dane to mam kochanego męża i będziemy we dwoje (Zrozumiałam że to
nie będzie koniec mojego świata). Dotarło do mnie, że mierzenie,
liczenie, histeria i stres doprowadzi mnie do nerwicy i do kłótni z
mężem a nie do ciąży. Staramy się od roku i będziemy starali nadal
ale bez ciśnienia i paranoji. Co ma być to będzie nie dam się
zwariować. Doprowadziłam się do przesiadywania w internecie i
wynajdowania chorób które napewno mam skoro nie udaje mi się zajśc w
ciążę do nagminnego całodziennego (nawet w pracy) śledzenia forum
(bo nigdy nie wiadomo której z Was się udało bądź która coś
ciekawego napisała co może i mnie dotyczyć)Zrobię badania będe miała
po cichu nadzieję ale już na spokonie. Rok z życia wystarczy.
Trzymam za Was kciuki bo wszystkim Wam należą się 2 krechy na
teście. Pozdrawiam.

[andziabuzka1]

Popieram Cie w 100%,masz absolutna racje.My z mezem staramy sie juz
od 19cykli i tez nam sie nie udaje.Tez nakrecalam sie co miesiac
przed kazda@i robilam testy,a z reguly nazajutrz po tescie zawsze
przychodzila@.Ograniczylam takze wchodzenie na to forum,gdyz w
znacznym stopniu przyczynilo sie ono do mojej obsesji(stalo sie to
oim nalogiem codzinnie od samego rana do nocy,przesiadywalam tu i
czytalam),ale nie chce,zeby ktos zle mnie zrozumial,bo dostalam tu
wiele cennych rad,wskazowek i zrozumienia.Tez mam kochanego meza,i
zdaje sie na los.Co ma byc to bedzie.Pozdrawiam

[justyna812]

madra decyzja
my tez 8 m-cy staran odpuscilismy i za miesiac ciaza byla

trzymam kciukasy

[po_trzydziestce1]

Dziewczyny, macie rację. Wiem to z własnego przykładu. Cały zeszły
rok staraliśmy się z mężem o dziecko. Nauczyłam się obserwacji
cykli, dni płodnych, w końcu zakupiłam termometr żeby mierzyć
tempkę. I robiłam to przez parę miesięcy. W między czasie miałam
różne problemy zdrowotne, badania, szpital i ciągły stres. Nieważne.
Ważne były tylko dni płodne i oczekiwanie na efekty. Każda nieudana
próba dobijała mnie coraz bardziej. Zaczęliśmy z mężem badania.
Dodatkowy stres, bo wyniki nie były jednoznaczne. W końcu w
październiku zestresowana na maxa idę na HSG i od października nie
mierzę już tempki. Koniec śledzenia czy rośnie, czy się utrzyma,
kolejne nakręcanie się i kolejny stres. HSG wyszło książkowo.
Zamiast się cieszyć stresuję się, że może źle je wykonali. Bo
przecież tyle naczytałam się jak to badanie straaasznie boli, a mnie
nie bolało nic. I o ile w każdym poprzednim cyklu wiedziałam kiedy
współzyliśmy z mężem - w październiku miałam ciemną plamę. Po
badaniu HSG cały tydzień (ten płodny!) miałam zajęte mysli czymś
innym, bo wyjeżdżałam na imprezę firmową. I stało się!!! W
listopadzie ujrzałam pierwszy raz w życiu 2 kreski, niestety nie
udało się i w grudniu miałam zabieg. Ale najważniejsze jest to, że
stało się to wtedy kiedy w ogóle nie myślałam o ciąży i nie liczyłam
dni płodnych. Tylko jak teraz zająć mysli??? Trzymam za Was i za
siebie mocno kciuki.

[lili-a31]

A ja- jestem właśnie na 2 dni przed @- i na pewno nie zaszłam- już trochę cykli
się staramy...
Postanowiłam: jeśli w ten cykl nie zajdę: to odpuszczam -ale na zasadzie- zwisa
mi czy kiedykowiek zajdę w ciążę...
Ja osiągnęłam apogeum:mierzenie, śledzenie cyklu, testy owul, odżywianie,
wyliczanie, przeliczanie, dni od 9dc do 18 dc- to jakiś totalny odlot w każdym
cyklu....
DOŚĆ mam tego.
Jak nie zajdę- a nie zajdę bo to czuję - to nie luzuje ale odpuszczam całkowicie....
MOże kiedyś zajdę -całkiem przyapdkiem......
BO widze że głową muru nie przebiję....
JUż właściwie zapisałam się na kilka spraw, które byłby wykluczone gdyby nadal
tkwiła w tym maraźmie zachodzenia w ciążę....
Od momentu kiedy dostanę ciotkę -czyli za 2 dni- temat dla mnie nie istnieje......
"moje zachodzenie w ciążę" sięgnęło bruku)) mam dość

[po_trzydziestce1]

Powiem Wam jeszcze, że jest jeden plus z tej całej sytuacji - wiem,
że jesteśmy płodni. A to jest bardzo dużo. I teoretycznie dopiero
teraz powinnismy zaczynać badania z mężem (po roku starań), a że w
tamtym roku nie dawało mi to spokoju, mamy to już za sobą.

[martysika76]

ja takze podpisuje sie pod Waszymi wypowiedziami
pod wszystkim co napisalyscie (no moze nie pod wszystkim)

dzis do mnie sie malpa@ przypaletala, znowu nic z dziecka a 6
ostatnich dni wycietych z zycia, same wiecie, testy codzinnie,
wpatrywanie sie w nie czy cos jest czy nie, czekanie do rano z mysla
jaka bedzie temp czy wzrosnie czy nie, a czy ta ovu byla20 czy 21 i
liczenie kiedy implantacja i kiedy mozna test

o tyle o ile z wchodzeniem na forum jauz jakis czas temu sobie
odpuscialam, zreszta niewiele mi to pomoglo (zreszta poznalam tutaj
jedna wspanaiala osobke i dalej teraz piszemy maile do siebie) o
tyle to swirowanie z testami i cala reszta jest wielkim problemem....

my co prawda staramy sie od 6 cyklu, wiec nie mam co na ten temat
marudzic,

w tym miesiacu staran u nas nie bedzie, no chyba ze mi cos znowu
odwali w mojej glowce, ale jak narazie postanowione!!!! musze wrocic
do zycia!!!! a nie myslec czy kazde uklucie gdzies tam to cos tam....

Ja wyluzowałam i sie udało

[agar2208]

Staralismy sie z męzem o dziecko ponad 2 lata. Nie udawało nam sie, nie raz
miałam doła, czasami czulismy sie jak maszyny.
Niby wszystko było ok, ale nam nie wychodziło.
W ty roku pojechalismy na wakacje ( od bardzo dawna nigdzie dłuzej nie
wyjezdzaliśmy) 2 tyg. pełnego luzu, wypoczynku, relaksu. Kochalismy sie dla
przyjemnosci a nie z przymusu, bo to "ten dzień". Po wczasach maz zafundował mi
wyjazd do SPA. Było super, zapomnielismy o wszystkich troskach, pracy. Po
urlopie miałam wybrac sie do lekarza. Okazało sie jednak, ze JESTEM W CIAŻY!!!!
tak niespodziewanie,w ogóle sie tego nie poddziewalismy. Teraz jestem w 29 tyg.
Juz nie mozemy sie doczekac maja i naszego SYNKA. Dodam, ze mam 31 lat. W ciaży
czyje się świetnie, dzidzia rozwija sie dobrze.
Tak więc dziewczyny URLOP, SPA i napewno sie wam uda.
POZDRAWIAM i zycze POWODZENIA

[martysika76]

my tez jedziemy na wakacje w maju, taka jeste podekscytowana
miejscem gdzie jedziemy ze nawet nie wyliczylam czy wtedy bedzie ovu
czy nie, tak prawde mowiac to dopiero o tym teraz pomyslalam.....

[morcheeba77]

prawie jak bym czytała swoja historię agar2208
6 lat starań i nic, niby wszystko z nami było ok (no ja miałam endometrioze i
torbiele na jajniku)2 lata temu odpuściłam- tego "odpuszczenia" nie
zaplanowałam, po prostu zwatpiłam i zajęłam się czymś innym.We wrześniu
pojechaliśmy na wspaniały urlop.Teraz jestem w 24tc, byłam w szoku jak zrobiłam
test, nawet nie przypuszczałam,że jeszcze kiedy kolwiek zajde naturalnie w
ciążę.Mam 31 lat.
Warto sobie czasami "odpuścić" i nie nakręcać się tak.

[rajsca]

Mi się wprawdzie udało za pierwszym razem i naprawdę doceniam jakie mam szczęście.
Życzę Wam dziewczyny wszystkiego najlepszego i jak to określiła znajoma,
'własnego prywatnego dzidziusia'.

Kiedyś czytałam tu historyjkę jednej pani, która nie mogła zajść w ciążę albo
roniła, zdecydowała się na adopcję i kiedy czekali na przyjazd chłopca i
dziewczynki, których adoptowali okazało się, że jest w ciąży. I tak z zera mieli
trójkę!

[pannax2]

Dokładnie!!! Ja też zaczynam mieć takie nastawienie, nie jest to
łatwe ale trzeba sobie trochę w głowie poprzestawiać!
Kilka dni temu pomyślałam, że w okolicy pracy czy domu, nie ma już
apteki, w której bym nie kupowała testów ciążowych (kupowałam,
robiłam je co miesiąc!) - a trochę głupio wpadać co miesiąc do tych
samych aptek i znów kupować testy - stwierdziłam, że zwariowałam!!!
Dlatego ja też odpuszczam tą "nagonkę" na ciążę) Mam męża, którego
kocham i nie znaczy, że przestajemy się starać - jak wyjdzie to
wyjdzie i wtedy będzie to najodpowiedniejszy moment)
Pozytywnego myślenia dla was dziewczyny...sobie też tego życzę

[ewciapo]

A mi wystarczyło nie być przez miesiąc na forum i się udało.A jeśli chodzi o
testy to już dawno sobie powiedziałam,że nie robie za wcześnie,w sumie to
staraliśmy się 9 cykli,test zrobiłam w 34 dc,ale tylko dlatego,że w ten dzień
jechaliśmy na narty i chciałam wiedzieć czy mogę jeździć,w innym przypadku
poczekałabym jeszcze 2 dni.Życzę powodzenia!

do morcheeba77

[agar2208]

Gratuluję. My z mezem jestesmy 7 lat po ślubie. W sumie intensywnych staran
było 2 lata, ale przestalismy sie zabezpieczaś juz prawie 6 lat temu.
Jeszcze raz gratuluje i zycze wszystkiego dobrego