Rozterek sto

[mamongabrysi]

Dziewczyny udało mi się zajść w ciążę - bardzo chciałam no i ucieszyłam się a
teraz mam rozterek sto. Już piszę jakich. Kiedy wyszłam za mąż zaplanowaliśmy
z mężem 3 dzieci i taki był pierwotny plan. Tak jakoś wyszło, że pierwsze
dziecko urodziło się gdy miałam28 lat a drugie gdy 30. W zeszłym roku
staraliśmy się o trzecie ale poronił am. Bardzo to przeżyłam. Potem
próbowaliśmy ale nie wychodziło, w końcu udało się i jest. No i teraz mnie to
jednak przeraża. Boję się że jednak jestem za stara, że nie podołam obowiązkom
z trójką dzieci, że będę musiała zmienić pracę - teraz dojeżdżam 55 km. No
rozterek sto - np.kto zaprowadzi starsze dzieci do szkoły muzycznej i na basen
(mąż pracuje popołudniami do 21 codziennie) - dziadek w tej kwestii nie
współpracuje. Czy uda mi się znaleźć pracę nową? Moja mama gdy jej dzisiaj
powiedziałam o ciąży powiedziała ze nie przemyślałam tego. A ja tak chciałam
tego dziecka - miałam jakąś tęsknotę za maleńkimi łapkami. Mój mąż jest
niesamowicie pomocny przy dzieciach ale też sam bardzo dużo pracuje. Jak to
będzie? Tylko proszę nie mówcie mi że powinnam była pomyśleć o ty wcześniej -
bo myślałam dużo. Tylko widziałam to wszystko w jakiś różowszy sposób.
Pocieszcie mnie jeśli możecie
Ania

[maiwlys]

Zobaczysz, że wszystko się ułoży, generalnie zawsze sie ukłąda
Nawet nie przeszłoby mi przez głowe żeby napisać, że tego nie
przemyślałaś ! Będzie ok, zobaczysz i będzie wam wesoło, i będzie
was dużo, gdyby było mnie stać na 5 dzieci to tyle chciałabym mieć

[katka_tk]

hej
co prawda cała droga dopiero przede mnie, bo ja w ciazy z 1-szym dzieckiem, ale
skoro wszystko zaplanowalas wczesniej tzn, ze bedzie dobrze i podjelas dobra
decyzje
Glowa do gory wszystko sie ulozy, po pierwsze, masz jescze okres ciazy na
przemyslenia a potem jescze macierzynski. Na pewno nie bedzie zle.
Piszesz, ze dzieci chodza do szkoly, prawdopodobnie dojrzeja przez te kilka
miesiecy i bedac bardziej samodzielne odciaza cie troszeczke.
Moze nie potrafie powiedziec zadnego konkretu na twoje rozterki, ale pewnie sama
w duchu wiesz, ze i tak sie ulozy
Trzymaj sie i skup sie na pozytywach
A mama sie nie przejmuj, jesli taki byl wasz wspolny plan z mezem, teraz go
realizujecie to wiecie dobrze co robicie a nikomu innemu nic do tego.
Pozdrawiam.

[maja-pl]

ja uwazam ze wszystko sie ulozy.jest jeszcze pare dobrych miesiecy
wiec starsze dzieciaczki beda juz bardziej samodzielne.Mama
zareagowala moze nie zbyt ostro ale pewnie nie spodziewala sie ze
zostanie ponownie babcia ale wierz mi ze mama napewno Ci duzo
pomoze.wedlug mnie to bardzo dobrze zrobilas decydujac sie na 3
dziecko.z praca tez sie ulozy.mozesz isc na zwolnienie,pozniej
macierzynskie,wychowawcze a pozniej maluszek do przdszkola a Ty z
powrotem do pracy.dasz radeSkoro wychowalas juz 2 dzieci to z 1
sobie nie dasz rady?Nie wierze!!!!Trzymam kciuki-bedzie
dobrzePozdrawiam

[malenka_e650]

będzie dobrze
zawsze tak jest, że nam albo komuś z naszego otoczenia zdaje się, że to może nie
jest odpowiedni czas na dziecko, ale wydaje mi się, że to nie jest prawda

trzeba brać to co daje nam los i dziękować mu za to
skoro jesteś w ciąży to znaczy, że to właśnie ten odpowiedni moment na kolejne
dziecko, a niezależnie od tego która to ciąża każda z nas ma rozterki - ja za
chwilę będę rodziła drugą córeczkę i też się zastanawiam jak to będzie

tak sobie myślę, że gdybym wszystko po kolei próbowała rozważyć zdrowo
rozsądkowo, to nie zdecydowałabym się ani na pierwsze ani na drugie dziecko,
zawsze jest coś co działa na niekorzyść decyzji o rozmnażaniu

owszem, mam znajomych którzy w wieku trzydziestu kilku lat ponad rodzinę
przedkładają karierę, kupno mieszkania, podróże do ciepłych krajów i w efekcie
zamiast dzieci mają psy i koty, na punkcie których schizują, ale kiedy patrzę na
nich z boku, strasznie mi ich żal... bo wiem, że rodzina w niczym nie ogranicza,
nie burzy szczęścia tylko je umacnia

ja mam wszystko czego mi trzeba do szczęścia i na własnym przykładzie mogę z
całą pewnością stwierdzić, że wszystko można pogodzić
to, że mam dziecko może ogranicza moje niektóre zachcianki, kiedy urodzi się
maleństwo pewnie będę musiała na jakiś czas ograniczyć niektóre przyzwyczajenia,
przyjemności, ale na pewno będę szczęśliwsza, a co jest ważniejsze? poza tym kto
powiedział, że dobre życie nie ma być pozbawione wyrzeczeń?

ech... chyba będę kończyć, bo traktat filozoficzny mi wyszedł

pozdrawiam i życzę jak najwięcej ufności we własne siły i w dobry los

[iwonagos]

Za STARA????? to co ja mam powiedziec??? Mam 36 lat, dzis dowiedzialam sie ze
jestem w ciazy i jestem przeszczesliwa )))) Ani przez moment nie pomyslalam,
ze jestem za stara..... Moja coreczka ma 3 lata, ucze w szkole, na nic nigdy nie
mam czasu, moj maz pracuje w szwecji. Nie martwie sie. Bedzie dobrze ))I ty
tez sie nie martw ))

[mamongabrysi]

Dzięki dziewczyny. Mam nadzieję, że faktycznie wszystko się ułoży. Zawsze mi się
wydawało że trzy to fajna liczba. Muszę się w sobie zebrać , ale na razie po
prostu się boję.
Całuski
Ania

[adula2]

też sie bałam,gdy dowiedziałam sie o 3 ciązy,moje plany runęły,usłyszałam
niemiłe słowa od rodziny- na szczęście nie wszystkich,nie umiałam się pogodzić z
tym faktem,a teraz czekam z utęsknieniem i wierzę , że dam radę,ty też dasz
powodzenia

Ludzie są potworni

[yildiz]

Jak można komuś tak od razu nóż w brzuch?
Ja również czekam na drugą kreskę trzeci raz i też słyszę, że
jestem głupia, że praca, a kto zarobi, a jak skończę pod mostem z
dziećmi bez dachu nad głową, a masz już prawie czterdziestkę....
Oczywiście oboje zarabiamy wystarczająco. Dzieci rzeczywiście nie
chodzą na basen bo oboje wracamy późno z pracy , ale dziś osobiście
wolę mieć swoich dwóch braci w doli i niedoli niż wspomnienia z
dzieciństwa na basenie.
Nie jest to uwaga do dzieci Aduli, bo gdybym mogła, to sama bym moje
posłała. Chcę tylko powiedzieć, że jak będą musiały przestać chodzić
w ostateczności, to też będą szczęśliwymi ludźmi.

Kobiety! Macierzyństwo jest cudem. Nie każda go doświadcza.

Życie się zmieni. Z pewnych rzeczy zrezygnujemy, pewne się pojawią.

Będzie inaczej, czasem gorzej, kiedy po nieprzespanej nocy z jednym
dzieckiem trzeba będzie odrobić lekcje, a z drugim się pobawić i z
wyrzutami sumienia położyć się na dwie godziny, bo kolejna noc nie
będzie lepsza.
Na końcu jednak bedziecie siedziec na fotelach z mężem do
fotografii, a wokół dzieci z małżonkami i wnukami i pomyślimy, że
warto było. Na pewno pomyślimy tak znacznie wcześniej.

[mamongabrysi]

Ja tez uważam że rodzina jest ważniejsza niż baseny i inne zajęcia. Myslę że
małe dziecko w domu to również szkoła życia dla starszych dzieci. Ale tak
naprawdę nie chodzi tu o racjonalne korzyści. Mi się zawsze wydawało, że im nas
więcej do kochania tym lepiej - niekoniecznie łatwiej. Na razie jednak jestem w
nastroju smutno zestresowanym. No i wiem że będę się musiała tłumaczyć rodzinie
dlaczego jestem w ciąży. Nie zrozumieją jeśli powiem, że tak chcieliśmy. Nie
prosimy nikogo o pieniądze, dajemy radę. Dlaczego człowiek mająć prawie
czterdziestkę na karku musi sie tłumaczyć ze swoich decyzji przed rodzicami???
Pozdr
Ania

[quajp]

hej, ja tez mam dwoje dzieci i okropna tesknote za jeszcze jednym.
staramy sie o nie od kilku miesiecy. w listopadzie sie udalo, a ja
zamiast sie cieszyc, zaczelam analizowac, przemysliwac, zalowac...
poronilam. teraz wiem, ze te moje troski i obawy byly bez sensu.
wiele bym dala, zeby jeszcze raz sie udalo i zeby urodzic jeszcze
jedno zdrowe dzieciatko. a musisz wiedziec. ze moje obie ciaze
znosilam(a raczej zlezalam) zle, mialam problemy z donoszeniem.
wiem , ze i teraz czekalaby mnie ostra walka, ale jestem gotowa na
to. aaa, jeszcze jedno- ja tez najmlodsza nie jestem (33 lata)
ps. jesli chodzo o tlumaczenie sie komukolwiek, to nie masz takiego
obowiazku, nawet rodzicom. w koncu jestes dorosla i niezalezna
(rowniez od nich) osoba.

[anulkabal]

Po tym co ostatnio przeszliśmy teściowa ostatnio powiedziała, że lepiej bym
zrobiła, gdybym na razie plany macierzyństwa odłożyła na później, ale ja mam
gdzieś co mówią inni.Od dwóch lat mieliśmy z mężem trudny okres.
Okazało się, że przy pierwszym porodzie uszkodzili mi kręgosłup i groziła mi
amputacja nogi (cała ciąża była trudna, zagrożona, leżąca, później źle
przeprowadzona cesarka i pęknięta macica, silne zakażenie, słowem uciekłam
śmierci z pod łopaty). Wygrałam walkę. Myślałam, że trochę odpocznę a tu spadła
na nas ciężka choroba najpierw mamy później ojca. W rezultacie rok żyłam między
pracą, dwoma różnymi szpitalami, a dzieckiem i mężem w domu. W ubiegłym roku
mieliśmy wypadek samochodowy i dwa miesiące wyjęte z życia. Rodziców pochowałam
na początku tego roku i straciłam kontakt z jedynym bratem, którego miałam. Nie
mamy w tej chwili nikogo na kogo możemy liczyć (rodzina męża mieszka daleko,
wiec kontakt jest raz w roku). Nawet po naszym wypadku nie miał się kto zająć
synkiem jak byliśmy w szpitalu, wiec brały go do siebie koleżanki z pracy. W
miedzy czasie 2 poronienia. Więc zapewne na dziecko nie powinniśmy się decydować
przez najbliższych kilka lat. Zdecydowaliśmy się jednak mimo, iż wszyscy co
wiedzieli pukali się w czoła. I bardzo się z tego cieszę a wszystko inne jakoś
się ułoży. Głowa do góry, wszystko będzie dobrze.

[yildiz]

Anulka, Twój post jest jak scenariusz dramatu. Bardzo silna jesteś,
że to przeszłaś i nie wpadłaś w depresję.
Dziecko to dobre rozwiązanie. Wprowadza nową nadzieję, nową radość
w życie. Nie ocenia Twoich wyborów i akceptuje cię taką jaką
jesteś, nawet gdybyś była na wózku. Nigdy Cię źle nie oceni.
Obawiam się, że dla twojego organizmu to może być zbyt trudne.
Może powinnaś skonsultować to z neurologiem (chodzi o ten nerw
kręgosłupa). Zdrowy kręgosłup w ciąży może dać popalić.
Życzę Ci jednak wytrwałości i siły oraz Twojemu mężowi.
Na rodziców się nie oglądaj. Szanuj ich, ale nie rezygnuj przez ich
opinię z marzeń.
Moja siostra cioteczna ma pięcioro dzieci. Chce ośmioro. Tylko ona
i jej mąż się tym cieszą. Cała rodzina puka się w głowę.
Ja jej jednak zazdroszczę odwagi i siły.
Pochodzi z rozbitej rodziny i ma duży deficyt miłości. Ma prawo go
rekompensować.