Przedszkole integracyjne

[barbara.g]

plusy i minusy przebywania zdrowego dziecka w grupie integracyjnej -
zapraszam do dzielenia sie wrazeniami

[amb25]

nie mam dziecka w przedszkolu integracyjnym. W moim pobliżu nie ma takiego.
Ale, gdyby bylo to bym spróbowała tam zapisać dziecko, od warunkiem, że w
grupie nie bedzie dzieci upośledzonych umysłowo - bałabym się o prawidłowy
rozwój psychiczny i emocjonalny mojego dzicka - dzieci doskonale potrafią
naśladowac różne zachowania.
Natmiast integracja z dziećmi upośledzonymi ruchwo - jest ok. - uczy zrozuenia
i wyrozumiałości dla innych. Wielką zaletą jest to, że grupy integracyjne są z
reguły mniej liczne i w gruie jest więcej opiekunek a program często
realizowany indywidualnie.

[ariana1]

Program jest realizowany indywidualnie, ale tylko w stosunku do dzieci
niepełnosprawnych. A nauczycielki są dwie. Co do liczebności , to zależy od
decyzji dyrekcji. W mojej grupie jest aż 22 dzieci zamiast ustawowych 20.

[alicja342]

do amb25
Całe szczęście ,ze nie wszyscy wychodza z takiego samego założenia jak
Ty.Dzieci są jednak bardziej tolerancyjne niż dorosli i to w nich właśnie tkwi
problem .I gdzie ta nasza tolerancja i integracja?Skąd to dziecko ma czerpać
wzorzec jesli rodzic w ten sposób podchodzi do sprawy.Zapewniam Cię ,że od
dziecka upośledzonego wiele sie można nauczyć szczerości i otwartości przede
wszystkim nie tylko troche innego zachowania.

[monika.zdz]

Przedszkola czy grupy integracyjne właśnie po tą są, żeby dzieci z deficytami
(również umysłowymi) były razem z dziećmi nie mającymi takich deficytów. Te
przedszkola nie zostały powołane po to, żeby twoje doskonałe dziecko tam
przebywało (nie daj bóg z opóźnionymi umyslowo!)bo to jest na top-ie i można
się pochwalić koleżankom w parku. Celem jest aby wszystkie dzieci na tym
skorzystały. Nawiasem mówiąc najmniej pożądanych rzeczy uczą się dzieci zdrowe
od dzieci zdrowych, a także dzieci zdrowe od niezdrowo myślących rodziców.
Łaska boska, że jednak, że jednak nie masz w pobliżu takiego przedszkola.

[muszka11]

Ja widze tylko plusy. Nawet jeśli w grupie są dzieci uposledzone umysłowo.
Kontakt z niepelnosprawnymi daje poczucie, że na świecie maja prawo żyć inni
ludzie czyli innaczej sprawni, tych dzieci jest w grupie kilkoro więc to raczej
dzieci zdrowe są przykładem do nasladowania. Dziecko uczy sie współdziałać i
pomagać i to z własnej inicjatywy , a nie przez litość czy lęk. No i oczywiście
mniejsza grupa i więcej osob do opieki. Mam dziecko w przedszkolu z grupami
integracyjnymi i szkoda, że moje dziecko nie chodzi do takiej właśnie grupy ale
teraz robia nabor do grupy najmłoszej integracyjnej. Mimo to, że mały nie jest
w grupie integracyjnej ma kontakt z dziećmi niepelnosprawnymi w ogrodzie, na
imprezach, w szatni - bardzo się z tego ciesze. Dziecko niepelnosprawne
przeciez może przytrafić sie każdemu i dobrze, że społeczeństwo otwiera się na
te problemy, a dla dzieci z grup integracyjnych będzie to normalne, że wsród
nas nie wszystcy sa zdrowi i normalnie funkcjonujacy.

[ja_anus]

do amb25 :
... I gdzie tu mowa o tolerancji?? To rodzice robią większy problem niz same
dzieci! Mialas do czynienia z dzieckiem niepelnosprawnym umysłowo?? Bo chyba
nie. Bo jesli byloby inaczej wiedzialabyś, że te dzieci potrafia duzo wiecej
nauczyć, przede wszystkim milosci i ciepła.. Czy dla CIebie dziecko
niepelnosprawne to tylko glupie zachowania, ktorych moze nauczyc sie Twoje
dziecko?? NIE MASZ POJECIA O TYM ! I PISZAC TAK SAMA NIE WIESZ CO PISZESZ !
Co z CIebie za matka?? Dzieci sie maja uczyc zycia,nie mozna zamykac im oczu na
rozne sprawy, takie np. jak niepelnosprawnosc. Radze najpierw zastanowic sie
nad tym, co piszesz a dopiero potem napisac. Co to za płytkie myslenie !
Tolerancja???? Gdzie?????

[amb25]

tak, miałam do czynienia z dzićmi upośledzonymi umysłowo - z zespołem Downa.
Nie twierdzę, że są one złe, wiem że są szczere i otwarte, chętne do pomocy i
często uzdolnione artystycznie.
Ale pomimo tego nie chciałabym aby moje dziecko uczyło się z dzieckiem
upośledzonym umysłowo, natomiast nie mam nic przeciwko wspólnej zabawie.
Zajęcia w przedszkolu to jednak w dużej części już nauka.
Niestety, dzisiejszy świat jest taki, że szansę na w miarę dobry start w
samodzielne życie daje wiedza i określoe umiejętności (pomiam polską specyfikę
taką jak znajomości). Ne mogę dziecku takiej szansy choć w części marnować.
Tym bardziej, że nie mam ani znajomości ani dużych pieniędzy.
Tolerancja też musi mieć swoje granice - inaczej to obętność, permisywizm. Ja
wcale nie twierdzę, że jestem tolerancyjna.

[kerstink]

Az ciarki mi przechodza, gdy cos takiego czytam. Bardzo bym nie chciala, zeby
moje dziecko chodzilo do grupy z twoim dzieckiem.
K.

[amb25]

a gdzie Twoja tolerancja? Bardzo byś nie chciała? Czy to nie jest dyskryminacja
dzicka z powodu poglądów matki?
Myslę, że nasze dzieci się rzeczywiście nie spotkają. Jak chcesz być pewna to
mogę podać Ci do jakiego przedszkola zapisałam mojego Malucha.

[monika.zdz]

Święte słowa. Normalnie dziwię się,że takie, rzeczy pisze kobieta-matka. Jak
jej się trafi drugie nie daj bóg niedoskonałe to będzie je musiała odizolować
od tego doskonałego.A,może i co gorszego zrobić.

[ulkad]

> Ale pomimo tego nie chciałabym aby moje dziecko uczyło się z dzieckiem
> upośledzonym umysłowo, natomiast nie mam nic przeciwko wspólnej zabawie.
> Zajęcia w przedszkolu to jednak w dużej części już nauka.
> Niestety, dzisiejszy świat jest taki, że szansę na w miarę dobry start w
> samodzielne życie daje wiedza i określoe umiejętności (pomiam polską
specyfikę
> taką jak znajomości). Ne mogę dziecku takiej szansy choć w części marnować.

Chyba nie bardzo wiesz o czym piszesz. Moje dziecko chodzilo do przedszkola
integracyjnego i program przerabialo taki sam jak wszedzie,na dodatkowe zajecia
(angielski, taniec, basen itp.) tez mial mozliwosc chodzic (w miare mozliwosci
i checi oczywiscie. Zaczynal edukacje w innym przedszkolu, zwyklym i tam wcale
nie bylo lepiej. A najwieksze obrazenia fizyczne odniósl w calkiem zwyklym
złobku, podrapany z nienacka przez kolege. Oczywiscie bywaly i konflikty miedzy
dziecmi, ale w tej chwili w szkole, calkiem dobrze rozwinieci umyslowo koledzy
potrafia znacznie glebiej i bolesniej dokuczyc. W takim przedszkolu nie dosc,
że dzieci integracyjne sa pod szczególna opieka, to równiez inne dzieci
korzystaja z tego, ze panie podnosza swoje kwalifikacje, ze jest ich wiecej, ze
jest psycholog.

[aniamamamif]

Mój syn chodzi do grupy trzylatków w państwowym przedszkolu integracyjnym.
Zasady są następujące:
Grupa do 20 osób, w tym do 4 dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności.
Dziećmi zajmują się:
1. nauczyciel (2 panie, które przychodzą na zmianę, jedna jest od 6.00 do
12.00, druga od 12.00 do 17.00 – albo jakoś tak)
2. pomoc nauczyciela (8.00 – 16.00)
3. pedagog specjalny (8.00 – 16.00), która zajmuje się właśnie specjalnie
dziećmi niepełnosprawnymi.
4. woźna / pomoc przy posiłkach (chyba w godzinach 7.00 – 13.00)
Czyli z dziećmi przez większość czasu są 4 osoby.

Zalety:
- tolerancja i akceptacja dzieci (oraz pań) dla odmienności innych,
- więcej osób do opieki nad dziećmi,
- bardzo przyjazna dziecku atmosfera, personel jest naprawdę nastawiony
na pracę z dzieckiem i indywidualne podejście do każdego podopiecznego.
Miało to dla mnie duże znaczenie, bo mój syn, w momencie pójścia do
przedszkola, bardzo mało mówił. Cały rozwój absolutnie OK i w normie tylko brak
chęci komunikacji słownej. Chciałam, żeby trafił do grupy, gdzie i dzieci i
panie wiedzą, że dziecko ma prawo do indywidualnego tempa rozwoju i jest to OK.

Wady:
- maluch bez orzeczenia o niepełnosprawności nie będzie miał np. zajęć z
logopedą w najmłodszej grupie, bo specjalistów jest za mało i w pierwszej
kolejności panie pracują z sześciolatkami i maluchami niepełnosprawnymi,
- (?) „cieplarniana” atmosfera, choć nie wiem, czy to wada, bo osobiście
nie uważam, że od najmłodszych lat należy dzieci hartować do trudności w życiu.

Moje wrażenia po 6 miesiącach?
Bardzo dobra decyzja, bardzo ciepłe i troskliwe panie, dzieci czują się w
przedszkolu bardzo dobrze. Mały nadrobił trudności komunikacyjne w ciągu
pierwszych 2 miesięcy i wszystko jest OK.
Ogólnie bardzo polecam, choć uczciwie przyznam, że moim wyborem kierowały
bardziej egoistyczne niż chęć nauczenia dziecka tolerancji pobudki.
Drugi powód to bardzo dobra opinia tego właśnie przedszkola w okolicy, bo w
końcu to ludzie są najważniejsi, a nie formuła przedszkola czy zasady.
W tym roku do tego samego przedszkola planuję posłać młodszego syna, a on z
całą pewnością nie ma trudności komunikacyjnych )).
Pozdrawiam,
Ania

[barbara.g]

A jak sie dostac do takiego przedszkola? Bo podobno do kazdego sa tlumy... Ja
sie boje, ze jesli zglosze sie tylko do integracyjnego i mnie (dziecka) nie
przyjma to zostane na lodzie - czyli z przydzialem z przypadku.

[zaciszne.przedszkole]

Niedaleko integracyjnego przedszkola na ul.Wolbromskiej znajduje się małe
przedszkole prywatne, w którym jest rodzinna atmosfera, właściwa opieka,
ciekawe zajęcia, zaciszne bezpieczne otoczenie. Dobre miejsce dla szczególnie
wrażliwych dzieci. tel. [phone].

[alicja342]

Dzięki Bogu ,że sie nigdy nie spotkamy! Wiecej takich mamusiek i ich
cudownych,najwspanialszych ,najmądrzejszych dzieciaczków i odechciewa sie
zyć.Oby jak najdalej.

[amb25]

widzisz, ja nie ukrywam się z tym że moja tolerancja ma pewne granice. Ja nie
posłałbym dziecka (a przynajmniej dobrze bym się zastanowiła) do przedszkola
gdzie będą dzieci upośledzone umysłowo (i nie chodzi mi o niski stopień
upośledzenia). Natomiast nie mam nic przeciwko temu, żeby moje dziecko, tak ja
ja keidys pracowało jako wolontariusz w Domu Dziecka dla dzieci upośledzonych
umysłowo. Czy ty kiedując się "tolernacją i współczuciem" zrobiłaś coś dla tych
dzieci? Niektóre to były 25 letni mężczyźni zachwujący się jak 5 latki.
Mówienie to trochę mało.
Ja nie chcę zamkać przedszkoli integracyjnych, ani nie uważam, że Twoje dziecko
jest beee bo nie zgadzam się z Twoimi poglądami.
Natmast wy Mamusie "tolerancyjne" nie wiecie co to jest tolerancja dla innych
(nie tylko chorych i pokrzywdzoych przez los). To tylko fragment tego dość
szerokiego pjęcia, z kórym dumnie się obnosicie. Z Twoich postów jasno widać
zasadę "myśli inaczej - więc wróg". To nie jest tolernacja.
Jestem również zwolenniczką eutanazji i parwa do legalnego samobójstwa i
wolności w podejmowaniu decyzji o aborcji, aczkolwiek wiem, że sama żadnej z
tych rzeczy bym nie zrobiła. Ale człowiek musi mieć prawo wyboru i musi
odpowiadać za swoje czyny.
Jeśli Ci się odechciewa zyć to kilka wyjść można jednak znaleźć. Tylko nie bądź
w tym przypadku egositką i pmyśl o swoim dziecku, też pewnie cudownym,
najwspanialszym i najmądzrejszym.

[jp76]

Po części zgadzam się z Tobą, że tolerancja ma swoje granice, ja równiez długo
zastanawiałabym się przed posłaniem dziecka do przedszkola, gdzie będą dzieci ze
znaczym upośledzeniem umysłowym, choć sama mam dziecko, które urodziło sie z
wadą wrodzoną ( chodzi o wygląd zewnętrzy), po leczeniu, które cały czas trwa,
wada jest prawie niewidoczna, córka od 3 lat chodzi do zwykłego przedszkola
(choć zastanawiałam się nad integracyjnym), tam tez uczy sie tolerancji, bo są
tam dzieci grube i chude, rude, pieguski i w okularach, itd., nie bałabym się,
że spotka twoje dziecko na swej drodze (jak niektóre z mam wyrażających tutaj
swoją opinię), bo ma własne zdanie i radzi sobie w różnych sytuacjach...
A jeśli chodzi o eutanazję i aborcję- to jestem ich zdecydowaną PRZECIWNICZKĄ (w
tym się nie zgadzamy)...
Pozdrawiam

[amb25]

Moje siostry chodziły do przedszkola (ale zaznaczam to bylo normalne
przedszkole nie integracyjne, 15 lat temu). Do grupy została przyjęta
dziewczynka z dość silnym stopniem upośledzenia umysłowego - jej rodzice nie
chcieli zakceptować tego faktu i dziecko do przedszkola zostało przyjęte. Po
pewnym czasie, pomimo dodatkowej pani w grupie ( tam było ok. 35 dzieci)
dziewczynka stała się obiektem ataku niektórych dzieci (wiadomo, panie nie są
wstanie upilnować wszystkich dzieci, choć na tę Małą zwracały szcególną uwagę),
a Dziewczynka w odruchu obronnym po pewnym odpłacała Dzieciom pięknym za
nadobne.
Nie chciałabym, aby moje dziecko było świadkiem podobnych scen.
Niewielki (ale jak dal mnie naprawdę niewielki) stopień upośledzenia
umysłowego, pewnie nie stanowił by probemu.

[ciapek34]

Słuchaj do przedszkola nie przyjmuja tez wszystkich dzieci uposledzonych.Musi
byc opinia psychologa a myslisz ,ze zdrowe dzieci sie nie biją?Nie sa agresywne
chyba mało w zyciu widziałaś a piszesz takie głupoty.Zal mi Twojego dziecka bo
nadopiekuńczość bije na odległość

[ja_anus]

Jako wolontariuszka?????? Do tej pory wydawało mi się, że
do wolontariutu zgłaszają się osoby wrażliwe i ciepłe..
Tolerancja to nie akceptacja (tak jak tu pisalas o tym, ze jestes
zwolenniczka eutanazji itp.), tolerancja to unikanie dyskryminacji,
a takim zachowaniem dyskryminujesz dzieci niepełnosprawne.
Z pewnoscia to przede wszystkim TY masz problem, a nie Twoje dziecko!
Dobrze, ze Pan Bóg wie komu zsyłać te chore dzieci !!! Bo gdybys Ty miala
chore dziecko, to izolowałabyś je od tych cudownych zdrowych ?
Bo wydaje mi się, że chciałabys aby przebywalo ze zdrowymi dziecmi?
Jak Twoja coreczka/synus ma byc najmadrzejszy i najwspanialszy to
z pewnoscia dziecko z jakas wada mu w tym nie przeszkodzi, nie sadzisz?!
Piszesz, ze ludzie majacy 25 lat zachowywali sie jak 5 letnie dzieci, tak?
A nie uwazasz, ze nauka nieco poszla do przodu i glupotą jest porównywać
tamte czasy z rozwojem medycyny obecnie..
Przykre jak człowiek może myśleć.. Czy myslac tak jestes człowiekiem?
Jestes prawdziwa matka, ktora przyslania dziecku oczy na sprawy ciezsze,
pokazuje zycie i nie ucieka od problemow? śmiem wątpić..
Jak najdalej.!

[sdomitrz]

Nie ma tu o czym mówić. Rodzice posyłający dzieci do Przedszkola Integracyjnego
MUSZĄ WIEDZIEĆ I NA 100% AKCEPTOWAĆ FAKT, że ich dziecko będzie w grupie z
dziećmi, które odstają albo umysłowo, albo ruchowo, albo ich rozwój emocjonalno-
psychiczny nie pozwala na pójście do przedszkola zwykłego (ADHD, opóźniony
rozwój psycho-ruchowy, zaburzenia mowy).

Wiadomo, że takich przedszkoli jest bardzo mało i sens ich istnienia polega na
tym, żeby dzieci mające jakiekolwiek problemy mogły być w grupie rowieśników,
rozwijać się i w pewnym stopniu rehabilitować biorąc przykład z dzieci zdrowych.

Natomiast dzieci zdrowe moim zdaniem też powinny być dobierane przez
psychologa, bo muszą być w pewnym sensie bardzo silne i wytrzymalłe
psychicznie, zeby kontakt np. z dzieckiem nadpobudliwym lub mającym ataki
padaczki nie wywołał lęku i szoku, albo żeby nie przejęły jakichś niezbyt
akceptowane w grupie zachowania od dzieci chorych.

Ja z wielką chęcią oddałabym swoje dziecko do takiego przedszkola, ale niestety
mamy dość daleko do tych placówek, pozatym mamy dobre zwykłe przedszkole
publiczne 20 m od domu, a synuś też nie jest tak odporny na wpływy i spokojny,
a wręcz przeciwnie - impulsywny, nerwowy i t.p. więc odpuściłam sobie ten pomysł

[amb25]

Co do wolontaritu to się widocznie pomyliłaś. Praca z tymi "Dziećmi" - tak w
cudzysłowie bo niektóre to fizycznie byli dorosłymi kobietami lub mężczyznami,
trochę nie nauczyła, tolerancji właśnie i tego że tak na prawdę to jesteśmy
tylko zwierzętami. I nie mamy prawa wywyższać się ponad nie.
Tolerancja to nie jest unikanie czegolwiek, to właśnie akceptacja faktu że ktoś
jest inny, że ma inne poglądy, że zachowuje się inaczej i inaczej wygląda, że
wierzy w inne wartości itp.
Unikanie dyskryminacji czego lub kogokolwiek to właśnie jest dyskryminacja. Bo
skoro nikogo nie dyskryminujesz to czego chcesz unikać? Nie można unikać czegoś
czego nie ma.
Ja uważam, że żadnego problemu nie mam, a gdyby mi się trafiało (odpukać w nie
malowane) dziecko upośledzone także umysłowo, to moim zakichanym obowiązkiem
byłoby zapewnić mu bezpieczną i szczęśliwą przyszłość.
Chyba nie masz pojęcia o czym piszesz - twierdząc, że nauka poszła do przodu.
Dzeci (czy dorośli, ale dlam nie jednak to będą dzieci) z tak dużym stopniem
upośledzenia umysłowego najczęściej przebywają w zakładach zamkniętych typu np.
dzom dziecka czy domu pobytu dziennego specjalnie dla takich dzieci. One często
nie chodzą nawet do szkoły specjalnej, bo duża część z nich sobie nie radzi.
Takich dzieci nie zobaczysz na spacerku z rodzicami, jeśli tak - to baaardzo
rzadko. Nie ma lekarstwa na upośledzenie umysłowe. Nie ma żadnej terapii
genowej. Nauka poszła do przodu i być może rodzi się takich dzieci mniej, bo po
testach prenatalnych rodzice mają prawo wybrać czy chcą takie dziecko, czy
jednak ciążę usuną.
Jeśli chodzi o moje "człowieczeństwo" to uważam, że jestem zwierzęciem z
gatunku homo. Bo w czym niby jestem lepsza od jakiegokolwiek zwierzęcia?
A tolerancji można dziecko nauczyć w różny sposób. Nie ma jedynej dobrej i
skutecznej metody.

[ciapek34]

Zastanów sie co piszesz bo kilka postów wyżej piszesz ,ze nie jesteś
tolerancyjna a tu ,że wolontariat Cie nauczył jej .To sie zastanów jestes czy
nie bo to jest róznica .Przeczytaj p[rzedtem definicje tolerancji a nie wypisuj
takich głupot.A poza tym chyba nie wiesz na jaki temat piszemy .Przedszkole
integracyjne a nie skrajne przypadki głebokiego uposledzenia

[mama-zuzi]

Z tego co przeczytałam powyżej większość mam nie ma pojęcia o tym jakie dzieci są przyjmowane do przedszkoli integracyjnych (chodzi mi oczywiście o dzieci z orzeczeniem). Przede wszystkim raczej nie zdarza się, aby do tego typu grup przyjmowano dzieci upośledzone w stopniu znacznym. Integracja jest przede wszystkim dla dzieci niepełnosprawnych ruchowo, niedosłyszących, z ADHD czy ewentualnie z lekkim upośledzeniem. Nie piszę tego w celu dyskryminowania jakichś dzieciaczków, ale tak to wygląda od strony przepisów. Sama pracuję jako pedagog specjalny w klasie integracyjnej i na całą szkołę jest tylko jedna dziewczynka z lekkim upośledzeniem. Niestety postęp medycyny nie ma wpływu na stopień upośledzenia. Do dziś zdarzają się osoby głęboko upośledzone, które w wieku dorosłym zachowują się jak maluszki i wymagają ciągłej opieki. Nie da się tego wyleczyć. Faktem jest też, że takie osoby idą do szkół życia a nie do "masówek" czy integracji. Nie spotkałam się z sytuacją, aby rodzice wysyłali takiego dzieciaczka do przedszkola.
Co do tolerancji, do grup integracyjnych powinno się przyjmować dzieci, których rodziny akceptują niepełnosprawność. Najgorsze co może być to rodzice którzy w domu krytykują dzieci integracyjne. Dzieci jak to dzieci uczą się od dorosłych i niekiedy mogą z tego powodu wyniknąć pewne problemy (wyzywanie, wytykanie palcami, a nawet agresja).

[ciapek34]

Zgadzam sie choć nie do końca.Owszem zdarzaja się dzieci o głębokim
uposledzeniu i to bardzo często ale dziś rodząc dziecko np. z zespołem Downa
masz mozliwość wykonania wszelkich badań by wykluczyć lub stwierdzić i leczyć
choroby towarzyszące temu zespołowi.25 lat temu nikt nie miał pojecia o
chorobach tarczycy ,które towarzyszą i dodatkowo upośledzają chorego,o wczesnej
stymulacji i ośrodkach wczesnej interwencji.Te dzieci nie mogą byc pozostawione
same sobie.Mozna je wiele nauczyc a najbardziej właśnie przez kontakt ze
zdrowymi rówiesnikami.Dzis istnieja takie szanse i dobrze ,ze większość
rodziców zdrowych dzieci potrafi to zrozumieć i nie podchodzi do sprawy
egoistycznie bo zapewniam ,że jego dziecku napewno tez wyjdzie to na dobre.

[ariana1]

A ja się nie zgadzam! Nie zgadzam się z tym,ze do przedszkola integracyjnego
nie przyjmuje się dzieci z głębokim upśledzeniem. Bardzo często się przyjmuje
i nie ma takiego przepisu, który by tego rodzicom zabronił. Dzieci te chodzą do
przedszkola, dlatego ,ze maja odroczenie obowiązku szkolnego do 10 r.ż. Do
szkoły życia moga sobie trafić później po tym 10r.ż. A my tu mówimy o
przedszkolach a nie o szkołach. U moich koleżanek w grupach są dzieci ze
znacznym uu, z pampersami, nie chodzące, nie jedzące samodzielnie i nikt im nie
zabroni chodzić! Nie ma takiego przepisu a jeśli jest to podaj go.
I nie zgadzam się z tym,że dzieci zdrowe przejmują zachowania tych
upśledzonych. Specjalnie obserwowałam moje dzieciaki ostatnio i zauważyłam ,że
jest akurat odwrotnie. To zdrowe dzieci prezentują czasami głupie zachowania:
miny, piski, ganianie się po klasie, zakrywanie kubeczków z kompotem itp. I to
nasladują niestety,dzieci niepełnosprawne. Są też oczywiście i dobre zachowania.

[mama-zuzi]

Nie będę się spierała odnośnie przepisów dotyczących przedszkoli, bo jak wcześniej napisałam orientuję się w szkolnictwie i bardzo prawdopodobne, że przedszkola rządzą się trochę innymi prawami. Osobiście nie spotkałam się z dzieckiem głęboko upośledzonym w integracji, ale możliwe że takie dzieciaczki też tam trafiają. Na pewno integracja przynosi im korzyści. Nie zmienia to jednak faktu, że niezależnie od rodzaju i stopnia niepełnosprawności dzieci "integracyjnych", rodzice tzw. dzieci zdrowych powinni w 100% akceptować niepełnosprawność.

[ja_anus]

Do amb -> Po pierwsze chyba nie pojmujesz definicji tolerancji.. Tolerancja to
nie jest akceptacja! Bo czy wszystko musze akceptować?? Tolerancja to unikania
dyskryminowania czegos co jest odmienne i czesto dla nas niezrozumiałe ! WIec
prosze Cie nie pisz o czym o czym nie masz pojęcia. Najpierw piszesz, że nie
jestes tolerancyjna, za chwile, ze wolontariat nauczyl Cie tolerancji? Moze
trzymaj sie jednej wersji bo sie juz widac pogubiłaś .......................
Po drugie -> Np. oglądając film o dzieciach z upośledzeniem sprzed kilkunastu
lat nie widzisz różnicy? Bo ja widze i to znaczną. Kiedyś nikt nie mial pojecia
(tak jak tu juz ktos wczesniej napisal) o roznych chorobach zwiazanych np. Z
Zespolem Downa, nie istnialy rehabilitacje, terapie, jakiekolwiek pomoce.
Wszystko bylo zacofane!!
Po trzecie -> Do przedszkola integracyjnego przyjmuje sie dzieci po orzeczeniu
psychologa, ze jest zdolne do przebywania w tej placówce. To zapewne nie sa
dzieci, ktore moga wyrzadzic innym jakąkolwiek krzywde.. Czy zdrowe dziecko nie
jest agresywne? Wrecz przeciwnie! Zdrowe dzieci czesto zachowuja sie znacznie
gorzej, znacznie agresywniej niz dzieci z niedorozwojem !

W ogóle spójrz na temat postu "przedszkole integracyjne" i zastanow sie nad tym
co piszesz.. Piszesz o skrajnych przypadkach jakie widzialas w swoim
wolontariacie, ktory takk straszzzznie Cie nauczyl tolerancji. Skoro piszesz,
ze takich osob nie spotyka sie raczej na ulicach bo tak sa uposledzone, to
spotkasz je w przedszkolu ?????? Nie na ulicy, ale w integracyjnym przedszkolu
tak?? Człowieku, zastanow sie !! Masz wielki problem.. i problem niestety
bedzie mialo Twoje dziecko jesli od poczatku wpajasz mu takie rzeczy! Dzieki
takiej nadopiekunczosci dziecko rozwija sie w złym kierunku.. bo szuka
ucieczki, wiec zastanow sie nad tym. Żałosne jest to, co piszesz. I tak odpukaj
sobie, zebys Ci sie nie przytrafilo dziecko z deficytem.. bo naprawde szkoda
takiego dziecka.. na szczescie, jak juz bylo wczesniej mowione DOBRZE, ZE BOG
WIE KOMU ZSYŁAĆ TAKIE DZIECI. BO ONE SA DAREM.. A TY ZAMIAST UCZYC SWOJE
DZIECKO ZYCIA I POKAZYWAC MU JAKI SWIAT JEST NAPRAWDE [BO NIE JEST RÓŻOWY]
ODUWASZ JE OD PROBLEMOW........ PRZYKRE!

[aga2212]

Co wy gadacie co wy gadacie moje dziecko chodzi do przedszkola integracyjnego i
jest w grupie z dziećmi zdrowymi(on jest chory)i jest tylko jeden wszystkie są
zdrowe
pozdrawiam