problem (?)

[umberto_14]

Czy macie jakiś pomysł jak zarządzić następującą sytuacją.

Do przedszkola przychodzi 4 i pół latek. Dołącza do grupy 14 innych
dzici, które już wcześniej chodziły razem 2 lata do tego przdszkola.
Przedszkole prywatne. W grupie jest "przodownik" i zakazuje innym
dzieciom bawić się z nowym. Popycha nowego i odsuwa go od innych
dzieci. Inne dzieci jakby podążają za "przodownikiem". Mały donosi w
domu przez kilka tygodni, że sytuacja taka się powtarza. Głównie
dotyczy to momentów, kiedy dzieci mają czas na swobodną zabawę.

I co tu zrobić?

Paniom przedszkolankom problem został zgłoszony, dyrektorce też,
panie twierdzą, że nad problemem panują, i jeśli w ogóle to muszą to
być sporadyczne sytuacje. A dziecko jest zdenerwowane i czuje się
odepchnięte i wciąż donosi o popychaniu i odsuwaniu od grupy...

[zielonatosia]

porozmawiałabym z rodzicami "przodownika" i naświetliła problem , proponuję
rozmowę nie pyskówkę, jeśli rodzice światli to myślę, ze powinno to się zmienić.

[magas1169]

Sama nic nie zdziałasz,tak jak napisała Tosia,spróbuj rozmowy z
rodzicami...ale generalnie to panie mogą jedynie coś wskórać
integrując ze sobą dzieci.Niestety dołączenie nowej osoby do zgranej
grupy zawsze jest obarczone ryzykiem odrzucenia(nieważne o jakiej
grupie mowa)i naprawdę rolą wychowawcy jest by ta osoba została
przyjęta.A jak długo trwa ta sytuacja?Bo jeśli to jest ten
jeden,pierwszy dzień w przedszkolu to może warto poczekać i
pobserwować czy sytuacja się nie zmieni?
Dzieci są kapryśne i często potrzebują czasu na akceptację zmian,a z
drugiej strony aż ciężko mi uwieżyć że wśród 4 czy 5 latków jest aż
tak silna osobowość że cała grupa idzie za tym dzieckiem...
Poobserwuj malucha,bo może przesadza(bo np.tęskni za mamą)a Ty
niepotrzebnie się denerwujesz...
Pozdrawiam

[umberto_14]

Sytuacja trwa już jakiś czas. W jaki sposób można wyegzekwować od
Pań pożądane działanie -tj. takie wpływanie na dzieci, żeby nie
odrzucały nowej osoby. Przecież dyrekacja przedszkola zdaje sobie
sprawę z tego, że przyjmuje nowe dziecko do zżytej grupy. Jeśli ta
dyrekcja nie zna sposobów na opanowanie takiej sytuacji, to powinna
nie brać nowego. Zakładam więc, że są sposoby opanowania takiej
sytuacji, tylko ja nie wiem jakie są to sposoby i nie wiem w związku
z tym co mam jakby "kazać" zrobić paniom przedszkolankom, które
niestety nastawione są oportunistycznie.
Czy może przez jakiś czas Panie powinny poświęcać wyjątkowo dużo
uwagi nowemu (zwłaszcza w tzw. czasie wolnym), żeby inne dzieci
powyślały,że jest on na tyle interesujący, że przyłączą się do
wspólnych "zajęć"? Czy może są jakieś zabawy, które
pozbawiają "przodownika" swej roli?
Panie twierdzą, że muszą to być jakieś incydenty, bo one nawet nie
widzą popychania (które niestety ma miejsce) i wypychania poza
grupę. Ale przecież dzieci umieją zrobić tak, żeby pani nie
widziała, nieprawdaż?
pozdrawiam

[zielonatosia]

umberto ty chyba nie czytałaś postów wyżej. Panie owszem powinny reagować, ale
ty też podejmij inicjatywę. Dalej podtrzymuję propozycję rozmowy rodzicami,
można jako mediatora poprosić wychowawczynię. Nie działaj z pozycji "panie
powinny..", przedszkole powinno. W grupie 25-osobowej zawsze zdarzają się jakieś
niesnaski, nawet w zżytych grupach, działaj delikatnie i z rozwagą, bo swoją
postawą jeszcze dziecku zaszkodzisz. Poza tym uważam to prawie za niemożliwe, by
wszystkie dzieci były podporządkowane jednemu przywódcy. Życzę powodzenia.

[umberto_14]

Owszem, czytałam posty powyżej. Sama również wymyśliłam rozmowę z
rodzicami dziecka, ale traktuję to jako opcję drugą w kolejności.
Pierwsze, moim zdaniem, powinny być reakcje pań wychowawczyń. One
powinny sobie z taką sytuacją poradzić. Moje pyanie jest takie -
myślę, że do obecnych na forum pań przedszkolanek, które chciałyby
sobie wyobrazić siebie w takiej sytuacji- co KONKRETNIE się robi
takim przypadku. Przcież nikt dzieci nie będzie otwarcie zmuszał do
zabawy z nowym.

Poza tym przywódca ujawnia swe przywódcze zapędy tylko wtedy, gdy
nowy chce przystąpić do zabawy z grupą. Chyba czuje się wtedy jakoś
zagrożony. Wcześniej nigdy nie było w tej grupie "nowego".
Ponadto sądzę, że panie jednak coś powinny. A może - nie daj Boże-
tak samo jak ja, nie wiedzą co powinny, ....

No i bardzo mnie zastanwoiło i zatrwożyło ostrzeżenie, że swoją
postawą mogę dziecku zaszkodzić. Niby jak? Oczywiście, że postaram
się działać delikatnie (dlatego też staram się najpierw z Waszą
pomocą wyobrazić sobie, co można zrobić), ale nie pozwolę, żeby taka
sytuacja miała miejsce, bo jak wszyscy przyznajecie nie jest dobra
(chyba dla nikogo, włączywszy przodownika).
Nie mogę też przenieść dziecka, bo czekało na przedszkole od dawna,
bardzo się z nim utożsamia i bardzo chciałoby do niego chodzić. I co
mu powiem? że dlaczego mama go zabrała z ukochanego przedszkola?

Nie chciałabym, żeby tak to się musiało skończyć.

[umberto_14]

co za wymowna cisza...

[leli1]

Czy Ty znasz problem tylko z ust dziecka?
Wazne, czy aby na pewno jest tak jak opisałas. Panie powinny zaobserwowac negatywne nastawienie do dziecka i starc sie je ograniczac. Wlasnie one, a nie wg. mnie rodzice. Nie wyobrazam sobie czatowania na rodzicow "przywodcy" i rozmowa z nimi.
Rzecz sie dzieje w przedszkolu i panie na takie zjawiska powinny reagowac od razu, co nie dawałoby "przywodcy" pola do popisu.
Popros panie wychowawczynie i pania dyr. o współprace, zapytaj jakie one widzą wyjście z sytuacji (bo nie wierze, że w calej swej karierze nie spotkaly sie z problemem "nowego"), aby szczegolnie przyjrzaly sie pod tym katem (czasem niektore sytuacje moga umykac, nie sposob naraz wszystkiego ogarnąć). Moze zasygnalizuj małemu, aby w konkretnych przypadkach takiego traktowania reagował tak, aby przycignąć uwage pań. Może po prostu daje sie po cichutku spychac na bok, nie walczy, odsuwa sie i rzeczywiscie panie mogły nie zwrócic na to uwagi.
Wg mnie jedynie współpraca z paniami mogłaby dac jakies efekty...tylko musiałby faktycznie zauwazyc problem i wymyslic sposob na jego rozwiazanie, bazujac na doswiadczeniu.

[jola.wie]

Umberto, jak przedszkole ma być ukochanym miejscem twojego dziecka, skoro czuje
się tam szykanowane? Coś mi się tu nie zgadza...

Abstrahując od powyższego, jeśli problem rzeczywiście jest, to przedszkolanki
powinny się starać integrować synka w trakcie zajęć dydaktycznych, które
przecież tez odbywają się w konwencji grupowej. Ale spojrzenie na te sytuację
"przez lupę" wymaga już od osób wielkiej empatii i zrozumienia emocji dziecka.
Teoretycznie w trakcie tzw. "zabawy dowolnej" nauczycielki nie powinny w nią
ingerować, to właśnie naturalna sytuacja społeczna dla jej uczestników - uczą
się w niej wypracowywać m.in. wzajemne relacje. Nie wydaje mi się także, żeby
grupa faktycznie miała jednego wyrazistego lidera, chyba, ze to grupa bardzo
mała; jeżeli zaś taka sytuacja rzeczywiście ma miejsce, to wymaga interwencji
lub przynajmniej wnikliwej obserwacji ze strony przedszkolnego personelu, bo z
założenia w grupie tej znajdą się tez inne dzieci (nie tylko Twój synek), które
się z tym będą czuły niekomfortowo i być może trzeba im dopomóc w uporaniu się z
tą sytuacją.

Co Ty możesz zrobić? Możesz być z dzieckiem w przedszkolu i sobie to na miarę
możliwości przyobserwować. Najlepiej jakbyś miała możliwość obserwacji z
ukrycia, tak, żeby Twoje dziecko nie miało świadomości, ze jesteś. Może się w
też okazać, że to Twoje dziecko Cię zaskoczy swoim zachowaniem - innym, niż jest
Tobie znane.

Możesz "zakolegować" się z liderem, zaprosić go na urodziny synka, nawiązać
kontakt z rodzicami, zaaranżować jakiś wspólny czas - na placu zabaw, wycieczka
do zoo, sama nie wiem...
Zorganizować jakąś może imprezkę "zapoznawczą" dla dzieci z przedszkola, poza
przedszkolem, lub wręcz przeciwnie - w przedszkolu, w porozumieniu z
nauczycielkami. Takie "spóźnione" urodziny - jeśli akurat data nie wypada.

Wszystko zależy od tego, jak bardzo Ci zależy.

Może też jest to sposób na przeżywanie nowej i stresującej dla Twojego dziecka
sytuacji - z jednej strony pragnie ono zachować skupioną na sobie Twoją uwagę, a
drugiej strony wyfrunęło spod skrzydeł troskliwej mamy i po raz pierwszy zderza
się z ludźmi, którzy odbierają go mniej entuzjastycznie niż mama - jak to w
realnym świecie na ogół bywa.

W każdym razie życzę powodzenia w skutecznym rozwiązaniu problemu!