Gość: VIP-1
IP: *.cwshs.com
22.10.04, 17:03
>
> Kobieto, puchu marny, ty jesteś jak zdrowie?!
> - więcej kłopotów z tobą niż włosów na głowie!
> I to nie na łysinie jakiegoś fagasa
> lecz na czuprynie bujnej, jak u Papuasa.
> Pytasz, skąd te kłopoty ty wietrzna istoto!
> Choćbym zamiast pensyi przynosił ci złoto
> i w robocie dobywał sił swoich ostatki
> to i tak nie wystarczy na twoje wydatki!
>>
> Tu buciki, tam futro, sweterki, haleczki,
> staniczek, guziczki, szminka i majteczki
> oraz niezbędne dla życia pudry i pomady!
> - tak przez wasze wydatki zejdziemy na dziady!
> A ty z sercem okrutnem, bezduszna zwodnico,
> kusisz mnie chytrze pustą obietnicą:
> - jam z tobą na kraj świata, luby, iść gotowa,
> lecz do alkowy? dzisiaj nie, boli mnie głowa!
>>
> Piszą w księgach poeci, ci co żon nie mieli,
> żeście piękne i święte, jak w niebie anieli.
> Zaiste, każda z niewiast, piękna jako róża,
> ma w sobie coś z anioła, lecz z anioła stróża:
> lica i głos anielskie lecz dusza Cerbera
> w pilnowaniu lubego w środkach nie przebiera!
> Mąż dojrzały, stateczny, gdy dzieweczkę mija
> sam nie wie, jak i kiedy skręca mu się szyja
> i on bez swojej winy, jakby mimochodem
> obejrzy kibić smukłą i stringi pod spodem.
> Nie ma w tym zbezeceństwa ani też zdrożności
> lecz nasz anioł - stróż - Cerber nie czuje litości!
> - Wy, darmozjady, lenie, zawsze tacy sami!
> wciąż byście paśli oczy obcemi babami!
>>
> Chcąc zbliżyć się nieco ku fizycznej kulturze
> na zawody sportowe poszedłem, przy rurze,
> gdzie dzieweczek miłych i ochoczych siła
> z wdziękiem, przy muzyce wesoło tańczyła.
> I któż z was zrozumieć potrafi kobitę,
> gdy razem z dzieweczkami boki mam obite!
> Z takim stróżem anielskim jedna tylko bieda,
> bo sama nie zatańczy a i drugiej nie da!
>>
> Jest jeszcze jedna cecha anielska w kobiecie
> - to spokój i łagodność, zresztą sami wiecie
> jak Mefisto na widok pewnej damy czmychał
> szybciej, niż gdyby go ścigał sam Archanioł Michał!
> Miły charakter damy i aparycja jej miła
> tak to nieszczęsnego czarta poraziła
> że na nic się zdała jego moc czartowska.
> A damą ową była imć Pani Twardowska!
>>
> Gdy do domu wracam wraz z koguta pianiem,
> i nie chcąć budzić lubej głośnym w drzwi stukaniem
> szukam pospiesznie klucza niestety! daremnie!
> bo ona już groźnie szczotką mierzy we mnie!
>>
> Mędrcy, co życie znają prawią zawsze o tem,
> że rozmowa jest srebrem, zaś milczenie złotem;
> jak tę prawdę prostą mam przekazać kobiecie,
> która rozmowy ceni nad wszystko na świecie?
> Ileż jest tematów w pogwarkach rodaczek:
> jest w nich nowy krój sukni, jest przepis na placek,
> kogo w sklepie spotkałaś, kto z kim był na balu,
> co się zdarzyło w setnym odcinku serialu!
> Co wieczór się wlewają w słuchawki słów strugi,
> z czego rachunek się robi na trzy łokcie długi!
>>
> Tyle o was pisali i napiszą jeszcze
> znani oraz mniej znani poeci i wieszcze,
> lecz choćby napisali o was wiele złego
> i tak z was najlepsze dzieło jest Stwórcy naszego!
> Każda z pań jednak sama w skrytości to przyzna,
> że kobiecie każdej jest potrzebny mężczyzna.
>
