Martwie sie! Uk

[decorbrush]

Mieszkam w londynie i na poczatku sierpnia mam termin porodu , nie wiem czy
to hormony czy wogole z natury tak wszystkim sie zamartwiam. Nie wiem jak
sobie poradze podczas porodu, bol i tak wogole ale rowniez przeraza mnie jak
poradze soebi z mala dzidzia , kiedy widze jaka tu jest medycycna to boje sie
myslec o tym wszystkim. W Polsce moze nie jest dobrze ale zawsze mozesz miec
prywatnego lekarza i mysle ze ta opieka w naszym kraju jest jednak lepsza.
Zastanawiam sie czy jednak nie pojechac do Polski i tam urodzic. Dlaczego w
zyciu ciagle trzeba podejmowac decyzje i do konca nie wiadomo ktora droga
bedzie lepsza. Sorry za te smutki , ale mam czesto takie nastroje. Pozdrawiam

[jagienkaa]

hej,
to zupełnie normalne że się martwisz. Pamiętam że najbardziej się martwiłam w
ok 7 miesiąca, wtedy wszystko zaczęło byc takie bardziej realne i namacalne
(potem to już tylko miałam dość ciąży i dużego brzucha!!) - miałam napady
przygnębienia. Żałuję że wtedy jeszcze nie znałam forum (czy zaglądasz na forum
ciąża i poród? forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=585 i w oczekiwaniu
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=586 jeszcze są różne fora prywatne dla
tych co rodzą mniej więcej w tym samym terminie).
Nie wiem czy powinnaś rodzić w Polsce - to zależy od Twoich warunków - gdzie
masz partnera, rodzinę, czy masz ubezpieczenie i dobry szpital. Wszystko ma
swoje wady i zalety, ale wydaje mi się że najgorzej jest po porodzie i wtedy
będziesz szukać oparcia, najbardziej u partnera, którego przy Tobie nie będzie.
Czy chodzisz na tzw atenatal classes? może tam poznałabyś jakieś koleżanki, z
którymi mogłabyś pogadać? potem można się spotykać po urodzeniu i zawsze mieć
przyjazną duszę.
A służbą zdrowia to nie martw się na zapas - to że narzekamy czasem na NHS nie
znaczy że Ty też będziesz miała złe doświadczenia.
Głowa do góry, decorbrush, odpoczywaj ile możesz i staraj się nie martwić na
zapas - to szkodzi maluszkowi. Może kup sobie jakąś fajną książkę (polecam 'the
fat ladies club' o kobietach w ciąży - bardzo śmieszna i fajna książka)
Pozdrawiam cieplutko

[violus22]

hej, ja na pocieszenie dodam, ze tez rodzilam w UK 4,5 miesiaca temu i jestem
zadowolona. oczywiscie tez przechodzilam przez to cale zamartwianie, ale
zobaczysz ze w 9 mcu to jedyne o czym bedziesz myslec to zeby jak najszybciej
urodzic i czesc obaw na pewno zniknie

na kontakt z GP nie narzekam
badz dobrej mysli i trzymaj sie!
pozdrawiam

[dorota1974kr]

Świetnie cię rozumiem. termin mam za 2 tyg i kilka dni, ale to już moja kolejna
ciąża w UK. Brzucha mam już tak dość i całej mojej słoniowatości, że
niecierpliwie czekam na poród, nawet strach przed bólem gdzieś się ulotnił.
Powtarzam sobie, że tyle kobiet to przeżyło, więc mnie też się uda - a jaka
potem nagroda...Nie wiem czy wiesz jakie to niesamowite uczucie przytulić
takiego maluszka do swojej piersi. Rozpiera wtedy taka radość i miłość, że
trudno to opisać.

A jeśli chodzi o warunki rodzenia w Anglii to ja nie mogę narzekać. Podczas
porodu miałam swój pokój z łazienką i wygodną wanna, w której po porodzie
spędziłam godzinę. Do pomocy miałam położną i studentkę i oczywiście męża,
który dumny jest bardzo, że mu pozwolono przeciąć pępowinę. Gas and air to wg
mnie zbawienie, które pozwala choć trochę "zapomnieć się". Do domu wyszłam tego
samego dnia wieczorem, gdy dziecko oglądnął pediatra i gdy upewniono się, że
Olivia potrafi ssać pierś.
Teraz rodzę w tym samym szpitalu, więc liczę na podobną sytuację.

Jeśli chcesz to napisz do mnie na priva gdy ci będzie bardzo źle, może wspólnie
popracujemy nad poprawą humoru. Mój adres [e-mail] albo może
chcesz przez Gadu Gadu - oto numer1678347.

Ciekawa jestem czy wiesz kto zamieszkuje twój brzuch - chłopak czy dziewczynka
i czy masz wybrane imiona?

[effata]

Czesc Decorbrush,
Faktycznie, jak sobie poczytalas ostatnie watki o angielskiej sluzbie zdrowia,
to mozesz byc zdolowana, ale na pocieszenie ci powiem, ze jednak nasze dzieci
maja sie calkiem niezle, a i angielskie dzieci zyja mimo takiej a nie innej
diety, mimo niemierzonych glowek i nieleczonych przeziebien. Poza tym (nie
wiem, jak to wypada statystycznie), ale sporo kobiet na tym forum ma dobre
wspomnienia z porodu ;0). Ja tez (gorzej z tym co przed porodem, ale nie bede
cie raczyc opowiesciami na ten temat) - naprawde sam porod byl swietny, polozne
mnie bardzo zachecaly i pomagaly i na dodatek trafilam do pojedynczej sali po
porodzie, chyba dlatego, ze to byl pokoj nr 13 i nikt inny go nie chcial
Co do wyjazdu do Polski, to ja bym sie jednak zastanowila. Jesli chcecie tu
zostac na jakis czas, to lepiej juz sie jednak "przyzwyczaic" do tutejszych
warunkow i nauczyc z tym funkcjonowac (ja sie ciagle ucze, choc opornie mi to
idzie). Poza tym niektore linie lotnicze wymagaja od kobiety w ciazy (bodajze
od 7 miesiaca) zaswiadczenia od lekarza, ze mozna latac samolotem, bo to jednak
jest ryzyko. A poza tym potem bylo by ci raczej ciezko wrocic z takim
maluszkiem, musialabys pewnie odczekac pare ladnych tygodni. Chyba, ze masz
mozliwosc powrotu samochodem. To moje zdanie,ale pewnie kazdy ma inne
doswiadczenia.
Co do bolu w czasie porodu, to wydaje mi sie, ze tutaj znieczulenie nie jest
zadnym problemem, wrecz sie kobiety zacheca do tego, by wybraly sobie zawczasu
jakis rodzaj znieczulenia. Mi dawali do wdychania jakis gaz, nie wiem czy to
rzeczywiscie zmniejszalo bol, czy dzialalo jak placebo, ale naprawde nie
pamietam w sumie bolu. A co do radzenia sobie z dzieckiem, to ... kazda matka
ma cos takiego jak intuicje. A poza tym - od czego sa fora dyskusyjne?

POLKI W ANGLII

[mariolka.74]

nie martw sie tyle dzwczyno bo twoj maluch bedzie smutas!!!!! a teraz powaznie,
cala ciaze bylam w Anglii, w czasie porodu dostalam wszystkie dopuszczalne
znieczulenia, maz byl caly czas przy mnie i nie zapacilam nawet funta, w PL
wszystko slono kosztuje myslisz ze prywatnj klinie bedzisz miala lepiej?
mhy....kilka moich kolezanek rodzilo w PL w prywatnej klinice i wcale nie byly
takie happy a na oslode dostaly niezle rachunki , nie wspomne tutaj o
panstwowych szpitalach.....wszystke wiemy jak tam jest. Nie wiem jak inne ale
ja jestem bardo zadowolona z rodzenia tutaj, nikt na mnie nie krzyczal a to ze
nie wiem ile mial wzrostu moj maly jak sie urodzil nie ma znacznia ale dostal
za to witamine K a w PL roznie to bywa, w mojej rodzinie zmarla 1mczna
dziewczynka z powodu wew krwotoku, dopiero secja zwlok to wykazala, lekarze
oczywiscie ne czuli sie winni, bo co?....bo sie zdarza raz na iles tam a oni
nie maja szmalu zeby kazdemu noworodkowi dac, wiec dziekuj bogu ze tu jestes bo
zdecydowaie lepiej dbaja o pacjenta, pomimo tego ze wyglada jakby jeden wielki
burdel tu mieli....i glowa do gory bedzie OK.

[annamaria0]

Ja mam termin za 4 tygodnie, tez sie troche martwie, ale glownie dlatego, ze
cierpie na bolesne rozejscie spojenia lonowego, co moze uczynic porod wyj.
bolesnym. Tymczasem ani polozna ani GP nie przedyskutowali tego ze mna, choc
jest to jedna z komplikacji wiazacych sie z ciaza, wiecej informacji otrzymalam
od fizykoterapeutki i znalazlam w internecie. To, ze osoby, ktore mi beda
pomagaly przy porodzie, zobacze po raz pierwszy w dniu samego porodu, nie pomaga
(moze trafie na dyzur "mojej" poloznej, a moze nie...)
Znajome, ktore rodzily w tutejszym szpitalu, byly zadowolone, pozostaje mi wiec
nadzieja, ze i w moim przypadku tak bedzie.
Bylam wtym szpitalu na warsztacie z karmienia piersia i to mnie troche
podbudowalo - przynajmniej pod tym wzgledem wiem, czego sie spodziewac -
fachowej, zyczliwej pomocy.
Radzilabym Ci chodzic na antenatal classes, np. te organizowane przez NTC - to
na pewno pomoglo by Ci przygotowac sie.

[annamaria0]

Przepraszam - NCT oczywiscie, National Childbirth Trust.

[decorbrush]

Bardzo dziekuje za wszystkie odpowiedzi, czlowiek lepiej sie czuje jak wie ze
sa jeszcze inne osoby , ktore czuja sie podobnie . dziekuje i pozdrawiam. A.