leczenie anoreksji

abi.1 Re: leczenie anoreksji 17.07.17, 14:02

Właściciele domu zwanego ośrodkiem Alira może na początku mieli zapał- nie wiemy, ale na dzień dzisiejszy sprawiają wrażenie osób zmęczonych i nie mających cierpliwości do prowadzenia tego typu działalności. Pani domu nie ma wykształcenia pedagogicznego lub psychologicznego, więc jej wtrącanie się w niektóre sprawy ,komentarze dotyczące dziewcząt lub rodziców są zupełnie nie na miejscu. Jest tylko właścicielką domu, którego udostępnia na turnusy , robiąc na tym bardzo dobry interes. Więc jeśli jakiś terapeuta coś naprawi , Pani domu umiejętnie zepsuje. Może czas się zająć hodowlą ślimaków, a z ludźmi w dodatku chorymi czas dać sobie spokój. Plusem ośrodka są serdeczne Panie kucharki, które przygotowują pięknie podane potrawy. Jest różnorodny wachlarz zajęć terapeutycznych –ale czy to jest plus czy minus nie wiemy. Chcemy się podzielić wydarzeniami ostatnich dni i może dla kogoś będzie to jakimś drogowskazem czy umieszczać swoją chorą córkę u tej Pani. Prawda jest taka ,że jeżeli ktoś nie chce wyjść z anoreksji czy bulimii to żadne pieniądze i terapeuci tego nie zrobią. Tak na marginesie dzwoniąc do pewnego ośrodka w Poznaniu dwa lata temu usłyszeliśmy ,że nie ma sensu wydawać pieniędzy jeśli chora w 100% nie chce się leczyć- i uważamy, że było to podejście prawidłowe. Takie pytanie powinna Pani właścicielka domu zadawać już w pierwszej rozmowie telefonicznej. Oczywiście tu nie usłyszycie nic podobnego, wszystko będzie pięknie przedstawione-bądź co bądź p. właścicielka dobrą czarodziejką jest. Przeglądając fora internetowe nie znajdziecie jakiś konkretnych opinii byłych uczestniczek. Może od początku. Córka choruje na anoreksję od 5 lat. Znajdujemy ośrodek Alira. Po rozmowie telefonicznej decydujemy się, koszt turnusu sześcio -tygodniowego –bagatela 13tyś 500zł. Na dwa tygodnie przed turnusem cena wzrasta do 15 tyś. zł. Podobno przybyło terapii. Brniemy dalej, zawozimy córkę. Drzwi nam otwiera Pan domu , w salonie oczekują też inne osoby. Właścicielka pojawia się później, nie podchodzi do nas, nie przedstawia się nam, możemy się tylko domyślać ,że to Ona -wszak bryluje często na telewizyjnych salonach promując swój ośrodek.-jak się później okaże bardzo uczulona na savoir vivre. Na umowie podpisanej przez córkę dalej widnieje 13 tyś 500 zł. W końcu krótka rozmowa z Panią właścicielką domu, oczywiście dotycząca rozliczenia. Córka zostaje ,na początku nie zgłasza nic niepokojącego, tylko ta zawiesista atmosfera bijąca od właścicieli domu. Dziewczęta są zadowolone jak ich nie ma w domu.1) Pierwszy niepokojący sygnał: Decyzją córki (skończone 18 lat) rezygnujemy z terapii rodzinnej- 3 spotkania podczas turnusu. Organizowane są również jednorazowe warsztaty dla rodziców- oczywiście dodatkowo płatne 150zł- termin z góry narzucony, nie możemy się dostosować- wtedy córka słyszy od Pani właścicielki : Twoim rodzicom nie zależy- bardzo terapeutyczne. Gratulacje. Nadmieniamy ,że terapii rodzinnej mamy za sobą wiele godzin ,dni, lat również wiele warsztatów czy w końcu kilka przeczytanych książek o tej tematyce – więc osoba ,która nas nie zna dlaczego nas obraża? 2) Drugi dość zastanawiający sygnał: Pani domu stwierdza: kto z rodziców ma w miarę blisko do ośrodka –proszę przyjeżdżać po pranie. A przecież pralka i proszek miał być. Mieszkamy jakieś 50 km od ośrodka, więc 50 w jedną i 50 w drugą stronę, po jakiś 3 dniach powrót z czystym praniem- żenada. Jesteśmy” twardzi”-nie jedziemy po pranie. Po trzech tygodniach odwiedziny, nikt nam nic nie zgłasza, córka nic nie mówi o powrocie do domu. Następnie dwa wydarzenia sprawiają (nie piszemy o nich, ponieważ nie dotyczą naszej córki),że córka chce wracać do domu. Pod koniec czwartego tygodnia odbieramy wieczorny telefon od p. Właścicielki ośrodka- prawdą jest ,że na prośbę naszej córki. Ale nie jest to telefon miły typu: Proszę w wolnej chwili przyjechać, porozmawiamy co dalej, może uda się przekonać córkę żeby została. W słuchawce słychać tylko rozkazy kiedy, o której godzinie mamy po córkę przyjechać i ją zabierać. Dowiadujemy się jeszcze, że nawet gdyby wyjechać z ośrodka nie chciała ,to i tak by z niego wyleciała ponieważ łamała regulamin WYCIERAJĄC MASŁO W SERWETKĘ oraz że od początku są problemy. Oczywiście leczenie w ośrodku nie jest przymusowe- ale przecież córka znalazła się tam po to, żeby jej pomóc, pewnych zachowań starać się oduczyć. Przecież nie przyjechała tu zdrowa osoba, tylko chora. I ciekawe dlaczego wcześniej Pani właścicielka domu nie dawała żadnych sygnałów i z taką decyzją zwlekała do momentu wpłaty ostatniej raty. Jeśli ktoś w tym miejscu chciałby zapytać o zwrot kosztów za niewykorzystany okres- na to nie ma co liczyć. Czy to będzie decyzja osoby .która chce opuścić ten dom ,czy za zabawianie się masłem- nic się nie należy. Bierzemy dzień wolny w pracy i jedziemy po córkę. Wtedy też żona zostaje nauczona zasad savoir vivre- patrz właścicielka domu pierwszego dnia. Kiedy córka idzie rozliczyć się tzn : odebrać lub nie 200 zł kaucji( odbiera) słyszy od Pani domu słowa: nie dziwne ,że chorujesz jak masz taką matkę. Co było powodem. Kiedy weszliśmy do domu w przedpokoju na chwilę pokazuje się Pan domu, który słyszy nasze dzień dobry i wtedy żona o zgrozo ! nie odwraca głowy na lewo w kierunku kuchni , nie odszukuje w niej Pani domu i nie mówi dzień dobry , idzie na prawo do pokoju córki. Taką złą matkę ma córka. Po ostrej wymianie zdań z właścicielami opuszczamy w końcu to miejsce, zaczynamy mieć wyrzuty sumienia komu my powierzyliśmy swoje dziecko? Idziemy do samochodu ostrożnie, aby o połamane płytki w dojściu do domu nie powybijać zębów. Odjeżdżamy . Najchętniej jak najszybciej chcielibyśmy zapomnieć o wydarzeniach ostatnich dni, ale myślę ,że jesteśmy ten artykuł winni rodzicom, którzy mają taki sam problem ze swoim dzieckiem. I oczywiście Właścicielce domu zwanego ośrodkiem Alira, której to „obiecaliśmy”. Rodzice.

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

justyna-poz Re: leczenie anoreksji 29.01.13, 20:05

Hej odezwij się pod adres gasijusta@o2.pl podam Ci namiary :)
ctzo Ośrodek 03.02.13, 19:59

My działamy jako ośrodek prywatny - opieka jak w szpitalu lub dzienna (tzn. dochodzisz do ośrodka i na noc wracasz do domu). www.ctzo.org
nuka33 Re: leczenie anoreksji 27.03.15, 11:50

to jest ta na szpitalnej?
- ctzo Re: leczenie anoreksji 27.03.15, 12:05
  
  Nie - ośrodek był na Poplińskich. Obecnie na Kilińskiego.
ekspert_psychomedic Re: leczenie anoreksji 12.06.15, 11:21

Witam,
W Warszawie ośrodkiem leczącym zaburzenia odżywiania się z kontraktem z NFZ jest Klinika Nerwic i Zaburzeń odżywiania się na ul. Sobieskiego 9 w IPIN. Prywatnych ośrodków w Polsce też jest kilka, warto przeczytać w wątku ośrodki rekomendowane na co zwrócić uwagę wybierając takowy: forum.gazeta.pl/forum/w,592,31067574,157867124,Re_Ja_tez_sie_tym_zjmuje.html

Pozdrawiam
dr n.med. Katarzyna Niewińska
psycholog, psychoterapeuta
- liluszek33 Re: leczenie anoreksji 16.02.17, 11:47
  
  Witam Pania
  Tel post jest stary ale może trafi do Pani moje pytania. Czy w tym instytucie może się łącząc osoba z poza Warszawy?czy to jest na fundusz.? Będę wdzięczna za odpowiedz
hankifas Re: leczenie anoreksji 28.08.16, 21:13

Ja mogę polecić Ci bardzo dobrego psychoterapeutę. Doktor Piotr Sowiński przyjmuje w Gdynii i w Rumi. Jest świetny. Sam się u niego leczyłem i moge Ci go polecić.
- makilas23 Re: leczenie anoreksji 01.10.16, 00:07
  
  Potwierdzam. Również byłem pacjentem doktora Sowińskiego i uważam, że to bardzo dobry psychoterapeuta.
- hukfad Re: leczenie anoreksji 30.10.16, 22:39
  
  Sowiński to świetny psycholog i na prawdę warto się do niego przejść chociażby na jedną wizytę aby się przekonać. Ja zaryzykowałem i nie żałuję.
anna_95 Re: leczenie anoreksji 15.03.17, 20:07

Witam!

Mam 22 lata i choruję na anoreksję. Czy ktoś z Was odbył leczenie w Ośrodku Alira pod Warszawą i mógłby mi przybliżyć jak wygląda terapia? Co z posiłkami? Jaki jest plan dnia? Czy polecanie podjęcie leczenia w tym ośrodku? Będę wdzięczna za każdą odpowiedź!
- abi.1 Re: leczenie anoreksji 17.07.17, 14:02
  
  Właściciele domu zwanego ośrodkiem Alira może na początku mieli zapał- nie wiemy, ale na dzień dzisiejszy sprawiają wrażenie osób zmęczonych i nie mających cierpliwości do prowadzenia tego typu działalności. Pani domu nie ma wykształcenia pedagogicznego lub psychologicznego, więc jej wtrącanie się w niektóre sprawy ,komentarze dotyczące dziewcząt lub rodziców są zupełnie nie na miejscu. Jest tylko właścicielką domu, którego udostępnia na turnusy , robiąc na tym bardzo dobry interes. Więc jeśli jakiś terapeuta coś naprawi , Pani domu umiejętnie zepsuje. Może czas się zająć hodowlą ślimaków, a z ludźmi w dodatku chorymi czas dać sobie spokój. Plusem ośrodka są serdeczne Panie kucharki, które przygotowują pięknie podane potrawy. Jest różnorodny wachlarz zajęć terapeutycznych –ale czy to jest plus czy minus nie wiemy. Chcemy się podzielić wydarzeniami ostatnich dni i może dla kogoś będzie to jakimś drogowskazem czy umieszczać swoją chorą córkę u tej Pani. Prawda jest taka ,że jeżeli ktoś nie chce wyjść z anoreksji czy bulimii to żadne pieniądze i terapeuci tego nie zrobią. Tak na marginesie dzwoniąc do pewnego ośrodka w Poznaniu dwa lata temu usłyszeliśmy ,że nie ma sensu wydawać pieniędzy jeśli chora w 100% nie chce się leczyć- i uważamy, że było to podejście prawidłowe. Takie pytanie powinna Pani właścicielka domu zadawać już w pierwszej rozmowie telefonicznej. Oczywiście tu nie usłyszycie nic podobnego, wszystko będzie pięknie przedstawione-bądź co bądź p. właścicielka dobrą czarodziejką jest. Przeglądając fora internetowe nie znajdziecie jakiś konkretnych opinii byłych uczestniczek. Może od początku. Córka choruje na anoreksję od 5 lat. Znajdujemy ośrodek Alira. Po rozmowie telefonicznej decydujemy się, koszt turnusu sześcio -tygodniowego –bagatela 13tyś 500zł. Na dwa tygodnie przed turnusem cena wzrasta do 15 tyś. zł. Podobno przybyło terapii. Brniemy dalej, zawozimy córkę. Drzwi nam otwiera Pan domu , w salonie oczekują też inne osoby. Właścicielka pojawia się później, nie podchodzi do nas, nie przedstawia się nam, możemy się tylko domyślać ,że to Ona -wszak bryluje często na telewizyjnych salonach promując swój ośrodek.-jak się później okaże bardzo uczulona na savoir vivre. Na umowie podpisanej przez córkę dalej widnieje 13 tyś 500 zł. W końcu krótka rozmowa z Panią właścicielką domu, oczywiście dotycząca rozliczenia. Córka zostaje ,na początku nie zgłasza nic niepokojącego, tylko ta zawiesista atmosfera bijąca od właścicieli domu. Dziewczęta są zadowolone jak ich nie ma w domu.1) Pierwszy niepokojący sygnał: Decyzją córki (skończone 18 lat) rezygnujemy z terapii rodzinnej- 3 spotkania podczas turnusu. Organizowane są również jednorazowe warsztaty dla rodziców- oczywiście dodatkowo płatne 150zł- termin z góry narzucony, nie możemy się dostosować- wtedy córka słyszy od Pani właścicielki : Twoim rodzicom nie zależy- bardzo terapeutyczne. Gratulacje. Nadmieniamy ,że terapii rodzinnej mamy za sobą wiele godzin ,dni, lat również wiele warsztatów czy w końcu kilka przeczytanych książek o tej tematyce – więc osoba ,która nas nie zna dlaczego nas obraża? 2) Drugi dość zastanawiający sygnał: Pani domu stwierdza: kto z rodziców ma w miarę blisko do ośrodka –proszę przyjeżdżać po pranie. A przecież pralka i proszek miał być. Mieszkamy jakieś 50 km od ośrodka, więc 50 w jedną i 50 w drugą stronę, po jakiś 3 dniach powrót z czystym praniem- żenada. Jesteśmy” twardzi”-nie jedziemy po pranie. Po trzech tygodniach odwiedziny, nikt nam nic nie zgłasza, córka nic nie mówi o powrocie do domu. Następnie dwa wydarzenia sprawiają (nie piszemy o nich, ponieważ nie dotyczą naszej córki),że córka chce wracać do domu. Pod koniec czwartego tygodnia odbieramy wieczorny telefon od p. Właścicielki ośrodka- prawdą jest ,że na prośbę naszej córki. Ale nie jest to telefon miły typu: Proszę w wolnej chwili przyjechać, porozmawiamy co dalej, może uda się przekonać córkę żeby została. W słuchawce słychać tylko rozkazy kiedy, o której godzinie mamy po córkę przyjechać i ją zabierać. Dowiadujemy się jeszcze, że nawet gdyby wyjechać z ośrodka nie chciała ,to i tak by z niego wyleciała ponieważ łamała regulamin WYCIERAJĄC MASŁO W SERWETKĘ oraz że od początku są problemy. Oczywiście leczenie w ośrodku nie jest przymusowe- ale przecież córka znalazła się tam po to, żeby jej pomóc, pewnych zachowań starać się oduczyć. Przecież nie przyjechała tu zdrowa osoba, tylko chora. I ciekawe dlaczego wcześniej Pani właścicielka domu nie dawała żadnych sygnałów i z taką decyzją zwlekała do momentu wpłaty ostatniej raty. Jeśli ktoś w tym miejscu chciałby zapytać o zwrot kosztów za niewykorzystany okres- na to nie ma co liczyć. Czy to będzie decyzja osoby .która chce opuścić ten dom ,czy za zabawianie się masłem- nic się nie należy. Bierzemy dzień wolny w pracy i jedziemy po córkę. Wtedy też żona zostaje nauczona zasad savoir vivre- patrz właścicielka domu pierwszego dnia. Kiedy córka idzie rozliczyć się tzn : odebrać lub nie 200 zł kaucji( odbiera) słyszy od Pani domu słowa: nie dziwne ,że chorujesz jak masz taką matkę. Co było powodem. Kiedy weszliśmy do domu w przedpokoju na chwilę pokazuje się Pan domu, który słyszy nasze dzień dobry i wtedy żona o zgrozo ! nie odwraca głowy na lewo w kierunku kuchni , nie odszukuje w niej Pani domu i nie mówi dzień dobry , idzie na prawo do pokoju córki. Taką złą matkę ma córka. Po ostrej wymianie zdań z właścicielami opuszczamy w końcu to miejsce, zaczynamy mieć wyrzuty sumienia komu my powierzyliśmy swoje dziecko? Idziemy do samochodu ostrożnie, aby o połamane płytki w dojściu do domu nie powybijać zębów. Odjeżdżamy . Najchętniej jak najszybciej chcielibyśmy zapomnieć o wydarzeniach ostatnich dni, ale myślę ,że jesteśmy ten artykuł winni rodzicom, którzy mają taki sam problem ze swoim dzieckiem. I oczywiście Właścicielce domu zwanego ośrodkiem Alira, której to „obiecaliśmy”. Rodzice.
- pawel.kolik Re: leczenie anoreksji 20.10.19, 02:29
  
  NIEEEE POLECAM ROWNIEZ OSRODKA ALIRA!!!! to bubel
mariszka23 Re: leczenie anoreksji 16.06.17, 16:54

Skontaktuj się z Aleksandrą Dejewską, ona świetnie pomaga i jest mega miła! Pracuje też na skypie, gdybyś mieszkała gdzieś daleko
katarzynaggg Re: leczenie anoreksji 25.07.17, 19:30

Polecam Monikę Banach - Lechowską psycholog - seksuolog, która przyjmuje w poradni Życie w Pełni w Wyszkowie. Pracuje zarówno z parami jak i z osobami indywidualnymi, robi to z ogromną pasją oraz zaangażowaniem. Daje poczucie bezpieczeństwa pacjetom. Jest to osoba, z którą naprawdę można wyjść na prostą i dojść do porozumienia oraz Marlenę Chodkowską - Pełę, psycholog - terapeuta. Jest bardzo zdeterminowaną osobą i chce pomagać. Do każdego problemu znajdzie rozwiązanie! Potrafi nauczyć radzić sobie z prawdziwymi trudnościami.
Polecam serdecznie

Najnowsze z forum Anoreksja i bulimia

Zaloguj się