zdradziłam...:((((((

[awwika]

swojego chłopaka. Nie wiem co z tym zrobić. Stało się to wczoraj, z kimś z
kim byłam dawno temu, kto bardzo mnie skrzywdził a ja go znienawidziłam.
stalo sie to jescze po alkoholu:( pozwoliłam, żeby zrobił to, na czym kiedys
opieraly sie nasze realcje i dlaczego to skonczylam, Pozwolilam zeby
przeszlosc wrocila...:( jedyne co zauwazylam: wczesniej czulam do niego i
sentyment i nienawisc, myslalam, ze bedzie tak zawsze. Ale dzis...nie czuje
do niego nic. zero. nawet zlosci. jedynie na wlasną, bezmierną glupote. Zal
mi osoby, ktora byla ze mna( nie wiem jakie podejmie decyzje). Przed 15
minutami wyszedl. Nie wiem, moze zrobilam żle, pewnych rzeczy ludzie nie chca
wiedziec. Ale MUSIALAM mu to powiedziec. Nie umialabym spojrzec mu w oczy i8
uadwac ze wszytsko jest w porzadku. Nie wie o mojej 8-letniej bulimii, wiec
chociaz tego (zdrady)....NIE CHCIALAM nauczyc sie udawac:((( W tej
chwili...jest we mnie chłód. nie uronilam łezki.Ale wiem, ze on eprzyjdą....i
boję sie tego, ze zrozumiem jaka ze mnie suka.

[awwika]

W tej chwili jest tak, ze on mysli co dalej, co z nami. Pomyslałam, zeby moze
mu to ulatwic i skonczyc tę znajomosc. Wtedy powiedzialabym mu, że jest jescze
jedno piętno (ED), o ktorym nie powiedzialabym mu gdybysmy mieli zostac razem,
a ze nie bedziemy, to mu powiem, zeby nie zalowal, i nie myslal sobie, ze
jestem taka cudowna i wspaniala bo nie jestem:((. Wiec nawet lepiej sie stalo
dla niego. Najpierw musze sama sie z tym uporac zeby umiec byc z kims.

[zaba_pelagia]

dobrze zrobiłaś, ze powiedziałaś - to śwadczy o odwadze i uczciwości
wiadomo, ze ci ciezko - zdrowa osoba w takiej sytuacji czuje sie marnie, a co
dopiero ktoś z tak zmęczoną już psychiką
na pewno nie powinnaś wyzywac się od suk i dodatkowo się dołować - każda
popełnia głupstwa, robi błedy i czasami nie jest w stanie oprzeć się facetowi,
szczególnie po alkoholu (w końcu na forum zdrowie kobiety magiczna
formuła "chwila zapomnienia" tłumaczy największe damskie debilizmy)
niech to po prostu będzie nauczka dla ciebie na całe życie
a teraz daj facetowi trochę czasu - w końcu jego ego zostało solidnie nadłamane
zejdź mu z oczu (wyslij tylko sms-a albo maila, ze przepraszasz, kochasz i
czekasz na jego decyzję - tresc oczywiście zależy od ciebie)
i - niestety - teraz trzeba poczekać
jeśli to dobry człowiek, to nie bedzie przekreślał zbyt pochopnie waszego
zwiazku (zakładam oczywiście, ze nie ma 15 lat ;-)
i przede wszystkim - myśl pozytywnie i nie załamuj się
zapewniam cie z mojego życiowego doświadczenia, ze światełka w tunelu pojawiają
się w najbardziej nieoczekiwanym momencie
i daj znac, jak sie czujesz ;-)

PS i dziekuje za post w innym wątku

[awwika]

Dzis rozmaiwamy caly czas na gg. On MNIE POCIESZA! chodzil po miescie przez 2
godziny. Nie wie co o tym myslec...Najgorsze, ze ja nie wiem czy to "ten"
dlatego ja niczego Mu nie wyznalam ( chociaz On mi...tak).....bo nie wiem
tego...Nigdy nikomu jescze tego nie powiedzialam chociaz sama wielokrortnie
slyszalam takie zapewnienia:// Ale chcialam miec chociaz to "kocham Cie"
zartezerwowane, skoro nic innego...A Marcin...jest cudowny, i przykro mi
starsznie ze Go tak skrzywdzilam. Napisal mi, ze gdyby nie czul do mnie tego co
czuje, zakonczylby tą znajomosc. Dlatego szkoda mu strasznie, a mnie jego:((
Postanowilam wyjawic mu moją drugą twarz....bulimiczną.Narazie wie, ze
jest "COS" jeszcze. Zapytal czy ma sie bac.Ale chce mu powiedziec, zeby
widzial, ze mam problemy, i moze lepiej sioe rozstac na poczatku...zaledwie
miesiac jestesmy razem a znamy sie od wakacji. Wiem, ze to krotko. On jest
powaznym facetem, ktory mysli, ze jest niepowazny:) Czuje sie winna, ze
obarczam go tyloma niesczesciami, na ktore nie zalsuzyl ( w sumie, nikt nie
zasluguje), a do tego, nie jestem pewna....(czy to ten:( To mnie tez
przesladuje...On mnie kocha, ja Jego....nie wiem, i wbilam mu noz w plecy.
Myslisz, ze dobrze robie chca mu powiedziec o bulimii? Chciaalbym postapiuc
wlasciwie a nie wiem, czy to dobra droga.
Dziekuję za wpis....dodał mi otuchy.

[awwika]

..........Powiedziałam.
O wszystkim:))))Czuje ogromna ulge.Wlasnie poprosil mnie o linki. A
zareagowal. ..Po piewrsze, wqiedzial w ogole co to jest, po drugie , ze to na
tle psychicznym ( wielka ulga odkad siostra wyobrazila sobie kase, ktorą
zmarnowalam). Powiedzial, ze (z tamtym, to trzeba sie pogodzic) a z tym...ze
zrobi wszytsko zeby mi pomoc, ze zawsze odkladal grę w kapeli wiec teraz ma
przynajmniej cel życia: zeby mi pomoc;))))Musze przyznac...ze piewrszy raz to
ja nazwalam go przy nim cudownym bo....stal mi sie blizszy i bardzo mi
zaimponowal...:) kilka razy pomyslalam sobie..."I ...you" ale jescze nie
powiem, jescze nie;) ale sama sie ciesze,. ze w ogoel spontanicznie pomyslalam.
Balam sie, ze chyba nikogo tak naprawde ja nie....:)Nie wiem czy to "to" bo nie
chce sie poddawac euforii, ale jest super:)

Dziekuje Zabciu:)

Ze nie poczulam sie jak wyrzutek i ze mnie powaznie potraktowalas:)

[ewelinaw7]

Wiesz, kiedyś przeżywałam to, co Ty. Też zdradziłam chłopaka, ale po około
półtora roku bycia ze sobą. I ja też się przyznałam się, bo wiem, jaki ciężarem
jest życie z faktem, że okłamuje się kogoś, kogo tak naprawdę się kocha. Ale po
tym, jak powiedziałam Mu o zdradzie, wszystko się skończyło - nie umiał mi
wybaczyć. Początkowo powiedział, że wybacza i byliśmy jeszcze ze sobą przez
pewien czas, ale On nie umiała tak naprawdę żyć z kimś, kto tak Go skrzywdził.
Rozstaliśmy się. Nie umiałam się z tym pogodzić, nie umiałam żyć z myśłą, że
przez swoją głupotę straciłam kogoś tak kochanego, kto zawsze mnie szanował. I
wtedy wróciła anoreksja - nie mogłam jej powstrzymać. Ale po 4 miesiącach,
kiedy ja Go ciągle kochałam, On przebaczył mi (chociaż nie mieliśmy ze sobą
żadnego kontaktu przez ten czas). I wtedy zrozumiałam, że życie każe nam czasmi
cierpeić po to, aby potem być szczęśliwym, jak nigdy dotąd. Jesteśmy razem już
trzy lata, anoreksja odeszła w zapomnienie i nareszcie umiem cieszyć się z tego
co mam.
Tobie też wszystko się ułoży. Pamiętaj : to Ty jesteś panią swojego losu, nie
bulimia. Ona jest tak naprawdę bezsilna w konfrontacji z Twoimi decyzjami. Ja
właśnie wten sposób walczyłam z anoreksją ( a chorowałam na anoreksję
bulimiczną, także wiem, jakim piekłem jest rónież bulimia). Trzymam za Ciebie
kciuki. I nie waż się więcej nazwać suką. :-)

[misiaczek_p]

Czesc...
Przed chwila przeczytalam Twoj list... dawno temu go napisalas, ciekawa jestem
jak sobie radzisz. Dobrze Cie rozumiem bo bylam w podobnej sytuacji, przez 5
lat wymiotowalam srednio 5 razy dziennie, moj chlopak nigdy sie o tym nie
dowiedzial - teraz juz nie jestesmy razem.
Najwazniejsze ze bylas szczera.
teraz jestem z kims, z kim zostane do konca zycia, kto wie od poczatku o
wszystkim, o bulimii, o gwalcie...
Nie jestes suka
Trzymaj sie...

[awwika]

Moj chlopak jest dla mnie cudowny...:( kochamy sie, wybaczyl mi a nawet jest
gotowy mi pomagac. TYlko nie wiem dlaczego jestem smutna i czuje, ze ja nie
kocham go tak mocno jak on mnie:( On mysli o mnie naprawde powaznie. chce mowic
do mnie "zono", miec ze mna dzieci, chce mnie zatrzymac w polsce (planowalam
wyjazd za granice). Kocham go, jest cudowny, uwielbia mnie, wybaczyl mi cos tak
strasznego, zaakceptowal, chce pomoc...mam tyle sczescia...tylko dlaczego chce
mi sie plakac???

[spa76]

bo na tle takiego ideału czujesz sie jeszcze bardziej malutka i winna i
przekonana, że na to nie zasługujesz...
zasługujesz. w każdym razie w jego mniemaniu.