Chudnę, tyję ---> bulimia

[kaczka360]

Słyszałam już wiele zdań na temat wahań wagi u bulimiczek. Mnie osobiście
odchudziła z 75 do 50kg przy wzroście 173cm. Teraz w czasie sesji
egzaminacyjnej przytyłam 5 kg i jestem na etapie zrzucania, co bez wątpienia
uda mi się osiągnąć w przeciągu ok 2 tygodni. Ale nie o tym chcialam
porozmawiać, tylko o wpływie samych produktów spożywczych na wagę. Gdy
chudłam, moje bulimiczne ataki składały się głównie z pieczywa i innych
mącznych wyrobów (w tym ciastka) oraz kasz, ryżów, mięs. Ostatnim czasy są to
głównie czekolady, batony, czipsy i oczywiście dawne standardowe wyroby
mączne. Zauważyłam wzrost wagi o 5 kg w ciągu miesiąca i nie wiem czy to
kwestia dużej podaży cukrów czy jeszcze czegoś innego. Jak to jest u was?

[agatorka]

Odpowiadam na pytanie, choć nie wiem, czy dobrze robie.
Teraz jesz tylko tłuszcz i cukier - nie dajesz organozmowi przy tym nic
zdrowego. Wcześniej jadłaś troszkę zdrowsze węglowodany i generalnie potrawy,
które sa bardziej objętościowe z ta samą , albo mniejszą ilością wartości
odżywczych.
Jedz więcej wszytskiego w miare zdrowego, mniej cukru i ogólnie mniej szybkich
szitów.
Stosuj zdrowa dietę. I nie wymiotuj!

ps. cukier i tłuszcz jest juz wstępnie trawiony w "buzi",w żołądku tez
błyskawicznie, więc od zwymiotowanych chipsów i tak musisz przytyć.
Poza tym, przynajmniej ummnie, im dłużej byłam chora tym mniej kontrolowałam
TYCIE. Wymioty moga skutkowac chudnieciem kiedy stosuje sie zdrową dietę, ale
wtedy wymioty sa już niepotrzebne.


ps2. robisz cos zeby z tego wyjść, czy chcesz tylko, żeby było ci wygodniej i
"skuteczniej" w chorobie? :/

[kaczka360]

Czy coś robiłam aby wyzdrowieć? 3 terapie u psychologów zakończone porażką (w
tym nawet sesje hipnozy) potem już tylko psychiatrzy (również 3 różnych
specjalistów). Niestety nic z tego nie wyszło. Jestem za słaba aby się zaprzeć,
albo odporna na słowa psychologów. Wcale do mnie nie przemawiały. Jeszcze w
mairę dobrze czułam się na serobilu, ale potem przyszedł kryzys i lekarz
stwierdził że nie ma sensu szpikować się taką końską dawką leków skoro prawie
nic nie dają.

[witch_84]

fakt, same psychoterapie nic nie dadza bo to musi wyjsc od Ciebie samej ja wiem
jak bylo ze mna tez przeszlam iles psychoterapii zakonczonych jak myslalam
porazka wiec olalam ale kiedys zaczelam sie przygotowywac sama psychicznie zeby
z tym skonczyc i ktoregos dnia przestalam wymiotowac i wiem ze to w bardzo
duzej mierze bylo efektem tamtych psychoterapii wszystkich bo aktycznie
podswiadomie zastosowalam sie do tamtych roznych rzeczy wytlumaczylam sobie i
poki co daje rade a w marcu zacynam nastepna terapie tak zebym nie walczyla z
tym sama. takze psychoterapie daja efekt ale poprostu trezba chciec wyzdrowiec
mocno chciec i to nie tak ze codziennie wieczorem ok to juz ostatni raz itp
trzeba wyciagnac wielkie poklady sily z siebie i sprobowac :) ale oli sie udaje
mi sie udaje jesczez wielu dziewczynom sie udaje wiec mam nadzieje ze i Tobie
sie niedlugo uda :)

[eastside88]

to co napisalas witch_84 bardzo pozytywnie nastawilo mnie do dzialania, tym
bardzij, ze ostatnimi dniami nic tylko sie obzeralam (ferie) bo sama na chacie
bylam a tak sie deklarowalam ze nadrobie szkolne zaleglosci;( choc wlasnie
dzisiaj udalo mi sie malo zjesc, zwyliotowalam tylko z rana... mam nadzieje ze
juz dzisiaj nic nie zjem, bo wiqadoo czym sie to skonczy... a srednio wymiotuje
3 razy dziennie, jak am czym;)pozdrawiam wszystkie "silne"

[witch_84]

no tylko widzisz wlansie to jest takie wpedzanie sie w bledne kolo z tym "dzis
juz nic nie zjem" bo wiem ze ja tak przez 5 lat myslalam np na uczelnie nie
bralam kanapek bo myslalam nie zjem to nie zwymiotuje tylko ze na miejscu
kupowalam sobie jakas bulke hot doga itp bo nie moglam wytrzymac i dzien
spalony. kiedys mi lekarka powiedziala ze z alkoholizmu o tyle latwiej wyjsc ze
rezygnujesz z alkoholu w ogole i nie ma pokusy a jesc musisz... i trzeba kupe
sil zeby to robic jakos rezolutnie, tazke powiem Ci ze ja sobie ustalilam ze
jem normlanie dwa sniadania obiad kolacje tylko wszystko w racjonalnych
porcjach i pierwsza rzecz w drodze do skucesu to nastawienie sie na to ze
mozesz jesc i nie wymiotowac a nie jak robilam jem bo i tak zwymiotuje, teraz
jem normalnie nawet schudlam co prawda minimalnie ale przynajmniej spodnie sie
dopinaja swobodnie i to byl sygnal ze moge sobie zwiekszyc dzienna dawke
przyjemnosci w postacji slodyczy ktore uwieeeelbiam :P niektorzy mowia ze to
zly pomysl ze trzeba w ogole przestac myslec o jedzeniu ale to nie prawda bo
musisz myslec co jesc zeby jesc racjonalnie bo jak beda ataki i nei bedziesz
wymiotowac utyjesz do 120 kilo jak to niektorzy u mnie w rodzinie i to nie jest
sposob takze pierwsze to sie przestaw ze jem i nie wymiotuje zrob porzadki w
swoim jadlospisie moze idz do psychiatry np zapisze Ci leki troche
ograniczajace te napady wilczego glodu no i grunt to wierzyc ze sie uda :) a ja
wierze :)

[paulina_cmok]

prosze daj mi swój nr gg !!

[witch_84]

6268737 ;) jak bedziesz miala ochote to sie odezwij :P

[hellena8]

Ja schudlam, kiedy przestałam wymiotować, ale przez zime leko utyłam (chyba
normalne?) więc popadłam w panike i zczęłam znowu wymiotować i ... - utyłam 5
kilo! Dla mnie to jest też zagadka, jak można wymiotować i tyć, przy czym jem
raczej proukty zdrowe. pozdr

[as-round-as-a-barrel-cat]

tez tyje jak wymiotuje ale ostatno juz nie moge bez tego..:/

[agatorka]

> Dla mnie to jest też zagadka, jak można wymiotować i tyć

helleno, tyjesz, bo
1."jesz" prawdopodbnie wiecej przed wymiotowaniem niz gdybyś nie wymiotowała, a
enzymy trawienne są juz w ślinie i w żołądku prędko odbywa się pierwsze
trawienie (podobno pierwsze sa rozbijane weglowodany, które z tłuszczem
najszybciej "tuczą"), tłuszcz jest błyskawicznie wchłaniany (za przeproszeniem,
czy po tłustym jedzeniu, kiedykoliwek twoje wymiotu były tłuste? maiałaś tłusty
palec? nie.)
2.gdy organizm dostaje jedzenie nieregularnie i mało, to "boi się", że następny
posiłek nie nastąpi, albo nastąpi zbyt późno, więc spowalnia metabolizm
(dlategeo od głodówek się, wbrew pozorom, tyje) i wrzuca w "boczki" to co udało
się zgromadzić z wchłoniętych skałdników zanim zdązyłas zwymiotowac resztę plus
tego czego nie zdołałaś zwrócić.

Ja zupelnie nie rozumiem jak możana chudnąc w bulimii....
Chyba, ze jest to anoreksja bulimiczna, albo po prostu je sie bardzo mało i i
tak to wymiotuje....
hmmm....

Tak czy inaczej szanse na schudnięcie sa bardzo marne, za jest to świetny sposób
na zbieranie kilogramów. Taka jest ironiczna własciwośc bulimii.


dlatego schudłaś gdy zaczełaś zatrzymywac jedznenie, bo:
kontrolowałas ile jesz, ile twój organizm wchłania,
przyspieszyłaś sobie metabolizm, przez regularne posiłki,
usprawniłąs prace jelit przez dostarczanie błonnika, który wcześniej wymiotowałaś.
WRÓĆ DO TEGO !!!
:-)

agatorka

[hellena8]

Dziękuje agatorce za świetna odpowidź. Na razie mnie to przekonało, nie
wymiotuję już piąty dzień. Pozdrawiam.

[m_o_n_a]

eh... ja też wymiotuje...
chociaż jeszcze pół roku temu obiecałam
że nigdy nie będę rzygać....
niestety...
coraz bardziej pogrążam się w bagnie...
którego się brzydzę, i którym jestem.
ale cóż- sama chciałam.
u mnie waga wahnela sie tez o 3-5kg.
ale teraz musi spasc to 5. i to jak najszybciej....

[nefas]

Proszę Was, odnajdźmy razem siebie... To nie może być tak, że stracimy nasze
życie... Przecież my też mamy prawo do usmiechu... Chcę się choć raz uśmiechnąć
do słońca i załkać cichutko z radości, że świeci ono w moją twarz... przytulić
się do kogoś bliskiego i powiedzieć: "słuchaj stary, jest dobrze"... kilka
słów... uśmiech, moja dusza, czarna, gorzka, chce zobaczyć to wiosenne światło:
Mona, inne babeczki, popatrzcie dziś razem ze mną o 22:30 na gwiazdy. Wtedy jak
Mały Książę, będę wiedziała, że inne, z tym samem bólem osoby, będą na nie
patrzyły... poczuję, że nie jestem sama... obiecajcie mi... popatrzcie, razem
ze mną...

Kocham Was wszystkie... PaPa

[m_o_n_a]

tylko ze ja juz nie chce zyc....
nie chce tak zyc....

[m_o_n_a]

chce zaglodzic sie na zawsze...
moze te pier... usta wreszcie przestana jesc?
przeciez musza kiedys skonczyc...prawda?!

[rybeczka21]

wiem ze zycie z ta choroba jest bardzo trudne bo sama borykam sie z nia od
ponad 3 lat.czasami wydawalo mi sie ze jestem w stanie z tego wyjsc sama ale im
wiecej czasu uplywa tym bardziej zdaje sobie sprawe z tego ze jestem po prostu
bezsilna.nienawidze sie z tego powodu!!nie korzystalam jeszcze z zadnej terapii
bo boje sie o tym komukolwiek powiedziec.nie wiedza o tym ani moi rodzice ani
moj chlopak z ktorym jestem od 7 lat.jestem z tym sama i przez ta chorobe
czasami brakuje mi checi do zycia...pozdrawiam was wszystkie!!!!!

[ehes]

podzielam zdanie agatorki i wg mnie przy bulimi po prostu nie da się chudnąć
-chyba że człowiek wymiotuje po każdym najmniejszym posiłeczku,ale to nie sposób na odchudzenie ale na "jeszcze szybszą powolną śmierć"...

Zresztą przez to wszystko [głodówki,obżarstwa,wymioty]moja przemiana materii to teraz ruina :(
Już nawet nie chudnę jak się głodzę,a kiedy dostaje ataku to organizm dopiero gromadzi zapasy i sie robię jeszcze grubsza...[ a wymioty tylko troszkę 'pomagają',bo w sumie żadnego pożytku nie ma jak sie człowiek pozbędzie jedzenia z brzucha-jest tylko satysfakcja psychiczna,ale ona nie chroni przed tyciem].Zresztą mi już nie chodzi o to ile waże,ale o to by swoją wagę ZAAKCEPTOWAĆ-bo tak naprawdę żadna waga nas nie usatysfakcjonuje...zawsze będzie za dużo,za bardzo i źle...
Ja chce po prostu nie wstydzić się swego ciała...zaakceptować je ze wszystkimi wadami i zaletami a nie żyć marzeniami o 'idealnym ciele'
Każdej wam tego życzę :)-tu leży kluz do wyzdrowienia :)