To JUŻ bulimia ?

[neva89]

Wiem co pomyślicie: Kolejna małolata wmawiająca sobie chorobe, albo zwykła
prowokacja. Nie jest tak. Ja naprawdę nie mam się do kogo zwrócić o pomoc. No
więc: Mam 169 cm i waze jakieś 55kg. Nigdy nie akceptowałam swojego ciała, mam
bardzo niskie poczucie własnej wartości. Od 'zawsze' chciałam się odchudzać.
Stosowałam rózne diety i udawało mi się chudnąc. Jednak od pewnego czasu (ok 3
mc) moja uwaga skupia sie tylko i wyłącznie na JEDZENIU. Nie moge przestac
myslec o kaloriach, ciągle sie zastanawiam ile zjadłam, ile jeszcze moge, czy
było to zdrowe i mam nieustanne poczucie winy. Mam dni kiedy pochłaniam
ogromne ilości jedzenia... potrafie zjeść kilka jogurtów z mussli, pół
bochenka chleba z dużą ilością masła, 5 kotletów,słoik ogórków kiszonych,pół
litra lodów, popijając kawą... Fak faktem- nie wywołuje później wymiotów za to
stosuje przez najbliższe kilka dni restrykcyjne diety, głódówkę lub pije
srodki przeczyszczające...Swiadomość,ze mogłabym przytyć doprowadza mnie
dosłownie do szały (chodze po domu szybkim krokiem,krzycze, płacze, nie
kontroluje sie zupełnie) Takie ataki jedzenia dopadają mnie najczęściej w
sytuacji stresowej, kiedy mam np nadmiar obowiązków itd. Nie mam oparcia w
najbliższych. Wszystkie moje pomysły dotyczące diet były wysmiewane przez
domowników i oni tego nie rozumieją i nie akceptują,ze dla mnie moja waga jest
dużym problemem chociaż zdaje sobie sprawe,ze gruba ani otyła nie jestem.
najbardziej martwią mnie te niekontrolowane napady głodu. Co powinnam z tym
zrobić ? Pytam bo strasznie mi to zaczęło utrudniać życie... zaczęłam cały
dzień planowac tak, żeby nikogo nie było w domu,żebym mogła się ... nażreć bo
inaczej tego nie ujmę... Bardzo Was prosze o opinie na mój problem... bo
niewątpliwie problemem jest. pozdrawiam serdecznie. Nr gg 5998726

[marta.scisia]

Wydaje mi się, że to może być bulimia, ale pewności nie mam - nie jestem
specjalistą. Sama nie jestem pewna czy jestem chora...
3maj się.

[koniec_z_tym1]

Nie kontrolujesz jedzenia, masz obsesje na punkcie ciala i swojej wagi, nie
akceptujesz siebie, jestes nieszczesliwa - masz problem. To nie musi byc
bulimia, ale jest to jakies zaburzenie jedzenia. Twoja waga jest idealna dla
twojego wzrostu. Z pewnoscia jestes bardzo zgrabna. I tylko ty jedna tego nie
widzisz zapewne. Dlatego rodzina nie ma zrozumienia dla twoich diet. Jesli nie
akceptujesz siebie, to nie zaczniesz sie sobie podobac nawet jak schudniesz
jeszcze 10 kg. Moja rada, z serca - idz z tym do lekarza. Nie warto. Nie warto
byc tak nieszczesliwym.

[renia_gerbers]

hej hej :) zostawilam Ci wiadomosc na gg, mam nadzieje ze dojdzie... :>
pozdrawiam !!

[wiewiorka83]

masz ode mnie wiadomosc na gg.jesli chcesz to napisz

[madziuus]

ajj mam taki sam problem.. najpierw mialam normalna diete, fajnie schudłam.. ale
przestało mnie to zadowalać, zaczelam sie ograniczac coraz bardziej, potem z
diety rozsadnej przeszlam na cos co polega na ciaglym liczeniu kalorii,
uzaleznilam sie od jedzenia, ciagle o nim mysle, planuje, moj kazdy dzien jest
uzalezniony od jedzenia, poniewaz np staram sie jak najmniej przebywac w domu bo
wtedy ciagle mam ochote cos jesc, to jest okropnie meczace:( a najgorsze jest
to, ze nie wierze ze ktos moze mi pomoc, do psychologa chodze, do psychiatry
tez.. ale to nic nie pomaga... ciagle mam wyrzuty sumienia jak cos zjem, ale
czasem np budze sie w nocy i mam ogromne wyrzuty sumienia ze tak mecze organizm
NIE JEDZENIEM :/ raz tak raz tak.. :( ajj

[wannti]

Kochana idziesz wielkimi krokami w to bagno.Nie chce moralizowac, chce Cie
tylko ostrzec.Ze mna bylo tak samo,zaczelo sie od diety .Teraz probuje z tego
bagna wyjsc.Blagam Cie jesli jeszcze nie probujesz pozbywac sie jedzenia masz
duze szanse z tego wyjsc.Ja,zeby nie myslec o jedzeniu staram sie tak
zorganizowac sobie czas ,by ciagle miec zajecie.

[promyk_slonca]

Witaj Neva,

Twoim problemem moze byc bulimia.
Bulimia to nie tylko prowokowanie wymiotów, inny sposób na pozbycie się
nadmiaru kalorii to np. bardzo inetensywne cwiczenia, okresy restrykcyjnych
diet, herabatki przeczyszczające. Z pewnoscią Twoja waga nie wymaga obnizenia,
to co mi się wydaje, choc nie jestem psychologiem, to to że terapia albo nawet
zwykła konsulatcja psychologiczna pomogła by Ci rozwiązac problemy.

Osoby z zaburzeniami odżywiania nie umieją często wyrażac emocji, maja problemy
z negatywnymi emocjami, ich przezywaniem, nie umieją tez walczyc ze stresem. Te
napady głodu to tylko objaw że z czyms sobie nie radzisz. Naukowe badania
dowodzą ze bulimie czesto poprzadzają diety. Powstanie zaburzen odzywiania
wiąze sie tez zawsze z niską samooceną, postrzeganiem siebie przez pryzmat
wagi, wymiarów, wyglądu. Skupic sie wiec musisz nie na kaloriach, planowaniu
kolejnych diet (o tym zapomnij), ale na swoich emocjach, na ich uporzadkowaniu,
na pracy nad poczuciem własnej wartosci.

Długa to droga, ale jesli chcesz byc zdrowa to mysl o tym, nie o odchudzaniu.
Chęc odchudzania, akurat napędza chorobę.

Zachecam Cię do wizyty u psychologa, bo jesli zgłosisz sie szybciej tym większe
bedziesz miała szanse na szybszy powrót do zdrowia :))
Polecam Ci tez ksiazki, na pewno mogą duzo Ci pomóc, objaśnic skąd bierze sie
ta choroba.

Nie martw się, głowa do góry, nie jestes sama, ważne ze szybko zorientowałas
sie ze cos jest nie tak, nie przyzwyczajaj sie do choroby, szukaj rozwiązan by
odzyskac dawne zycie :)

trzymamy kciuki

[anuska_1988_07]

Ja wymiotuje tylko co jakiś czas ale porządnie-kilka razy w ciągu dnia.Bo jest
tak że np przez tydzień czy dwa mam mocne postanowienie że nie bede wymiotowa
tylko bede na zdrowej jakiejs tam diecie i wtedy cwicze i mało jem itd,ale potem
dostaje takiego apetytu że nie moge tego powstrzymac,to jest zazwyczaj taki
kilkudniowy proceder-najpierw zaczynam jesc to czego nie powinnam,potem zaczynam
jest tego duzo a w nastepnym dniu wymiotuje wszystko co tylko zjem.dodatkowo
wymiotuje jak sie stresuje i az boje sie pomyslec co bedzie za miesiac bo mam
mature,juz teraz wymiotuje czesciej jak zwykle.boje sie tego i nie wiem co mam
zrobic.nie cche martwic mojej mamy,moje przyjaciółki też nic nie wiedzą bo sie
tego wstydze-wszystkie są szczuplutkie i ciągle i tak narzekają na figure,a
jedzą ile chcą i co chcą,a ja całyczas mam nadwage i nic na to nie moge
poradzic.Nie wiem co mam z tym robic.Boje sie skutków moich zwrotów a zarazem
nie jestem w stanie tego powstrzymywac.

[kasienka164]

Też mam podobny problem. Tylko w moim przypadku chyba to nie jest jeszcze
bulimia. To zaczęło się jakis rok temu- przestałam jeść kolacji, dużo jeździłam
na rowerze i udało się, schudłam. Jednak potem moja mama zauważyła, że jest coś
nie tak i zaczęła mnie kontrolować. Przytyłam, więc kolejny raz rozpoczęłam
odchudzanie. Tym razem zastosowałam środki na przeczyszczenie oraz wymioty. W
tej chwili ważę ok 50kg przy wzroście 157cm, mam wielkie kompleksy na punkcie
swojej figury, chciałabym schudnąć, ale nie potrafię bo nie kontroluje się.
Ostatnio bardzo dużo jem, nie umiem sie opanować, a kiedy po objedzeniu się
dopadają mnie wyrzuty sumienia, wywołuję wymioty, nie radzę sobie z tym już,
boję się że będę gruba!!!

[koniec_z_tym1]

Kasienko164, jesli wymiotujesz po jedzeniu, stosujesz srodki na
przeczyszczenie, nie kontrolujesz jedzenia, nie akceptujesz swojej figury, masz
kompleksy na tym punkcie i jestes nieszczesliwa z tego powodu - to masz bulimie.
To co napisalas to prawie jej definicja. To, ze w koncu przyznasz sie sama
przed soba, ze jestes na to chora - to pierwszy krok do zdrowia, akceptacji
siebie, wyzwolenia sie z kregu - jestem gruuuba! To co robisz i nazywasz
odchudzaniem - jest bardzo niebezpieczne. Nawet smiertelne. Zniszczy ci
psychike, zeby, wlosy, cere, zdrowie, relacje z rodzicami i z rowiesnikami.
Bedziesz tak oslabiona i znerwicowana, ze zaczniesz miec klopoty z nauka - o
ile jeszcze nie masz. Jestes w takim punkcie, ze trzeba zaczac walczyc o
siebie. Zapanuj nad tym, a jesli nie potrafisz sama - idz do lekarza. Nie
pozwol zeby ciagnelo sie to latami. Z tego nie ma innego wyjscia. Teraz czy za
kilka lat - bedziesz musiala to pokonac. Z ta roznica, ze teraz twoje zdrowie
ucierpialo jeszcze minimalnie.