leczenie szpitalne

[littlebutterfly]

zgodzilam sie na leczenie w klinice i nie mam pojecia czy to dobry pomysl.
Moze ktoras z Was przeszla takie leczenie i jest mi w stanie powiedziec czy
to w ogle ma sens?? wlasciwie nawet nie wiem co chcialabym wiedziec...w
kazdym razie ostatnio jest u mnie tak, ze w zasadzie mam niezly nastroj tzn
jest tak nijak, jest mi wszystko obojetne i niewiem dlaczego wymitouje,
przeciez nie mam juz takiego "dola" jak kiedys, ale tez jakos nie mam
motywacji, zeby sie wyleczyc bo ja nie czuje tej choroby, a rzygam
codziennie, czasem nawet jestem super szczesliwa a i tak wymiotuje, o co w
tym wszystkim chodzi?? Jest w ogole sens, zeby wpakowac sie do psychiatryka??

[amela]

to swietny pomysł!najlepszy z możliwych!ja jestem w trakcie leczenia-zrobili ze
mną cuda!naprawdę! zdecyduj się! gdzie mozesz s leczyć? jestem do nd na
przepustce ze szpitala w krakowie, jesli masz jakies pytania, to pisz, postaram
sie odpowiedzieć

[magor_ek]

cześć meluś, tu mag (poznajesz?)
strasznie się cieszę ze u ciebie takie zimiany
ja wciąz nie mam zaufania do szpitali, a w stanie jestem podobnym do autorki
tego posta;/
hmm. ciekawi mnie na czym polega leczenie- teraz w krakowie i na czym polegają
zmiany o których wspominasz
podziwiam cie za determinację. przecież strasznie długo już tam jesteś
napisz coś wiecej jak to wygląda
pozdrawiam ciepło
mag
amela napisała:

> to swietny pomysł!najlepszy z możliwych!ja jestem w trakcie leczenia-zrobili
ze
>
> mną cuda!naprawdę! zdecyduj się! gdzie mozesz s leczyć? jestem do nd na
> przepustce ze szpitala w krakowie, jesli masz jakies pytania, to pisz,
postaram
>
> sie odpowiedzieć

[littlebutterfly]

dzikuje za odpowiedz:) mysle, ze u mnie to Poznan, albo Lodz, zalezy gdzie beda
miejsca. Strasznie sie boje, nie wiem jak to bedzie wygladac i w sumie nie wiem
jak si zachoeam jak zobacze jakies superchude dziewczyny, bo ja do takich nie
naleze i czy to mnie nie spowoduje u mnie tych chorych mysli. Jak dBugo si juz
leczysz?? ja planuje tylko na wakacje tam pójsc, bo chodze do liceum
plastycznego i nie wyrobilabym sie z materialem. Myslisz, ze 2 miesiace
stracza?? tak wiem to glupie pytanie, ale coz zrobic. Tam jest sie calkowicie
oddzielonym od swiata, czy mogl Cie ktos odwiedzac?? No wlasnie i jak wyglada
to cale leczenie, co sie robi w ciagu dnia?? i jak z jedzeniem, duzo trzeba
jesc?? pilnuja Cie po posilkach??? Jeszcze raz dziekuje, ze sie odezwalas,
pozdrawiam:)

[littlebutterfly]

*czy to u mnie nie spowoduje chorych mysli, przepraszam za styl, ale pisalam z
rozpedu;)

[osulka]

Jejku dziewczyny ja tez bardzo prosze o napisaniu o leczeniu w szpitalu w krk.
Jetsem studentką 2 roku w krk i nietety tak choroba mnie zjadła że wylądowałam
na kroplówkach a teraz rodzice każąwziąść dziekanke. Wawa mi wyznaczyła termin
na koniec maja lub sierpień ale warunek min 40 kg aważe 34,a krk Curyło zapisał
mnie na sierpie więcco ja mam robić- teraz siedze w domu i rodzice 21 pannice
pilnują - KOSZMAR i STRACH !!!!! Błagam napiszcie cos o leczeniu w krk i może
wam uda sięcos wymyślic dla mnie lub pomóc, choc na duszku podtrzymać. Ah no i
nie wiem jak wy ale mnie czeka klinika dladorosłych :( nie rdze jużz sobie z
tym.......
A bo koleżanki littlebutterfly- raczej ciężkojest sobie samemu z ta chorobą tu
myśle klinika jest najlepszym wyjściem i szkoda że tak późno to zrozumiałam bo
po 4 latach dopiero :(

[littlebutterfly]

u mnie decyzje o lecznieniu podjeli moi rodzice i z jednej strony jestem
wsciekla na siebie bo o mnie sie martwia, a z drugiej mam dzika satysfakcje, bo
cierpia razem ze mna, jestem potworem. Mam 17 lat i od 3 choruje, anoreksja,
potem buli, teraz jestem tlusta jak swinia i nie wiem, czy mnie przyjma do
kliniki, bo przeciez moga powiedziec, ze to jest za grube na chorobe. Rozumiem
Cie doskonale osulko i wiem, ze jak same nie zaczniemy czegos z tym robic to
nikt nam nie pomoze, nawet rodzice nie upilnuja, to wszystko jest tak
skomplikowane, tak trudne, ze czasem jedynyum rozwiazaniem jakie widze jest
smierc ktorej jednak nie chce. Eh, trzeba znalzc w sobier nadzieje i milosc...

[agi19]

pozdrawiam Was wszystkie. Poszukajcie na forum wcześniejszych postów typu:
leczenie szpitalne, na Sobieskiego itp. Szczegółowo opisałąm tam jak wygląda
leczenie, jedzenie... Posty od agi19
Co do efektów. Jeśli ktoś nie CHCE sie leczyć szkoda fatygi, jeśli CHCE uda mu
się. Powodzenia. Tam po prostu uczą jak normalnie jeśc i w
sposób "cywilizowany" rozwiązywać problemy, nie uciekając w chorobę, jakmówić o
swoich uczuciach... I jak któraś bierze leki odstawią po 2-3tyg.

[modelina44]

Osulka, ja też studiuje w krakowie na pierwszym roku i tez mam problemy z
anoreksja od prawie 6 lat. Moze pogadamy albo sie spotkamy? moje gg 9748492.
Napisz

[osulka]

Kochana ago i inne dziewczyny :) juz czytałam dawno twoje info o leczeniu w
wawie a poza tym juz na świeżo wiem co mnie tam może czekac bo byłam tam ale
mnie nie przyjęli boza niska waga i kazali przytyć do 40 kg to wtedy mnie
przyjmą, lecz coś mi nie wychodzi (teraz pewnie sie to zmieni) Ale najbardziej
w tym momencie zależy mi na informacjach oleczeniu na Klinice w Krakowcu .
Dajcie znac cos o tym, Buziaki

[joanna3101985]

Witam Cię. Widzę, że obie byłyśmy na konsultacji u Curyło tyle, że ja w grudniu
i termin mam wyznaczony na maj/czerwiec. Mieli do mnie jeszcze dzwonić z
podaniem konkretnego terminu, ale jak na razie telefon milczy. Boję się jak
cholera Szpitala - i do tego tak daleko od domu, w całkiem obcym,
niesympatycznym miejscu. Czuję, że niedługo pod presją będe musiała znów tam
zadzwonić.. I ja również osulko kwalifikuje sie na oddział dla dorosłych.

[osulka]

Szczerze Ci kochana joasiu powiem że modle sie by mi klepki poprzestawiały się
szybciutko i może unikne sierpnia.....może cośinnego sie stanie na lepsze.
Dziewczyny pamiętajcie piszcie jeżeli wiecie cośo leczeniu gdzieś , każde
informacje saważne i w jakis sposób pomagają....i na pewno Kobitki wspierajmy
się i Walczmy bo samemu jest cięzko !!!!!!!!!!

[dorka1983]

Bylam osiem tygodni w szpitalu...Przez jakis czas bylo wszystko w
porzadku. Myslalam ze pozbylam sie tego przeklenstwa raz na zawsze..
Nawet nie wiecie jaka byla z siebie dumna kiedy potrafilam
powiedziec "NIE". Niestety wyszlam ze szpitala i zaczelo sie to
samo. Choruje juz 6 lat... I doszlam do wniosku ze ta choroba jest
czescia ojego zycia...i tak juz pozostanie. Nauczylam sie z nia
zyc.. Chociaz ciagle walcze. Moze to nie jest zbyt optymistyczna
wypowiedz ale paietajcie ze nikt Wa ni epoozgo co nam dolee jezeli
same czegos nie zrobicie w ty celu... wszystko zalezy tylko od Was i
tego, jacy ludzie Was otaczaja i na jakim poziomie orientuja sie w
Waszej chorobie. To bardzo pomaga. Wiem ze to trudne ale najlepszym
sposobem jest przyznanie sie bliskim i wszystkim ktorzy Nas otaczaja
do tego co nam dolega. I wytlumaczenie na czym to wszystko
polega...I mnostwo samozaparcia. Silnej woli. I zadnych psychiatrow
i psychotropow... Powodzenia...

[marta.scisia]

Ja się przyznałam bliskim i jest jeszcze gorzej.

I nie polecam szpitala w Opolu na ul.Wodociągowej.