a ja bym chciała...

[serelem]

...być anorektyczką.. ale nie umiem przestać jeść.. okropne, że nie
mam tyle silnej woli, ile niektóre z Was. Mam prawie 22 lata, to nie
jest fanaberia... marzy mi się taki stan.. i znikanie. zazdroszczę
tym, którym się udało. może jestem potworem - nawet jeśli, to
ostatecznie tylko ja cierpię.

[asiul-ek25]

rzeczywiscie fantastyczne marzenia,nic tylko pozazdroscic.wpadac z
jednej skrajnosci w druga. Grubo sie myslisz myslac ze tylko ty
cierpisz.

[serelem]

kto jeszcze?
musze sie ukarać - to byłby dobry sposób.. ale słaba jestem. jednak
będę próbować.

[unconscious2]

kto jeszcze?
ty chyba nie pytasz poważnie?
a rodzina, przyjaciele, znajomi, sąsiedzi, pies, kot ?
Czy ty myślisz, że wszyscy bez mrugnięcia okiem będą patrzeć jak umierasz?
To nie film, to rzeczywistość.

[serelem]

ludzie za bardzo sie czepiają tego życia.. jakby to było niewiadomo
jakie szczęście. tymczasem zdecydowanie lepiej byłoby nie istnieć.
pewnie wielu sie ze mną nie zgodzi, pewnie powiecie, że mam jakiś
problem ze soba i w takim marzeniu szukam ucieczki - no i oczywiście
tak jest. ale czy to złe szukać ucieczki? co jest gorsze - patrzeć
jak umierasz, czy patrzeć jak żyjesz...? wg mnie nie ma różnicy -
chodzi tylko o fizyczny ból. a ten mi się należy i jest moją
prywatną sprawą.

[ankaaa]

Gdyby było jak piszesz to dawno nie byłoby Ciebie na ziemi.
Jednak jesteś.
Jednak po coś to napisałaś.

[serelem]

nie po cos.. tylko dla czegos - bo jestem tchórzem

[martina-srebrna]

uwierz mi.. nie wiesz co piszesz! wydaje Ci sie, ze jak przestaniesz
jesc to bedziesz miala kontrole nad swoim zyciem i swoim znikaniem,
a to nie prawda.. jak zachorujesz wtedy dopiero poczujesz brak
kontroli nad soba, swim zyciem - zupelnie nad wszystkim! nie
bedziesz potrafila wrocic do swojego 'normalnego' zycia, ktore
wlasnie wtedy wyda Ci sie najwspanialsze jakie moglas otrzymac..
dopiero wtedy je docenisz! to tez nie prawda, ze tylko Ty jestes
odpowiedzialna za swoje 'znikanie'! moze Ci sie teraz wydawac, ze
nie ma nikogo, kto moglby ucierpiec na tym, ze Ciebie zabraknie, ale
jestem pewna, ze to nie prawda.. wiec radze nie skupiac sie na
glodzeniu, wpadaniu w 'upragniona' anoreksje i 'znikaniu, ale zajac
sie swoim zyciem i starac sie wykorzystac je jak najlepiej potrafisz!

pisze to ja - chora - probujaca, ale zupelnie nie potrafiaca wrocic
do normalnego zycia.. i dopiero teraz mam momenty, ze wolalabym nie
zyc, niz walczyc z ta choroba!

zastanow sie, czego naprawde pragniesz...

[serelem]

.. ale wlasnie o to chodzi... nie widze w chorobie szczescia, wiem
ze moglabym je miec tu i teraz gdybym chciala, gdybym sie na nie
zgodzila i sobie na nie pozwolila..ale nie moge, musze cos sobie
zrobic, to ma byc kara - na ktora czekam od losu, a on mi jej nie
daje. musze sama. zreszta nie umiem wykorzystywac zycia.. cokolwiek
zrobie obraca sie w niwecz. glodzic sie tez nie umiem - wytrzymalam
tylko dwa tygodnie..

[asiul-ek25]

zniszczysz nie tylko swoje zycie.zapewniam cie ze spedzisz sen z
powiek rodzicom ,bliskim ktorzy beda sie głowic co zrobili nie
tak.za pare lat tkwienia w chorobie uznasz ze nie warto
było,dojdziesz do wniosku ze zmarnowalas ładny kawałek swojego
zycia.stracsz szacunek do samej siebie.w pewnym momencie bliscy nie
beda mieli juz siły.po paru latach a moze nawet i miesiacach twoj
organizm dedzie skrajnie wycienczony.a wszystko po co?na pewno nie
bedziesz szczesliwa w takim stanie.jestes młoda w przyszłosci byc
moe bedziesz chciała miec rodzine,dzieci ,jednak zrujnowane zdrowie
bedzie przeszkodą.naprawde nie warto.

[serelem]

za duzo juz bylo w moim zyciu, zebym nie mogla powiedziec, ze nie
che miec rodziny i dzieci, wiec wzgledy biologiczne mnie nie
zatrzymaja.... cholera, tylko nie umiem, nie mam silnej woli.......

[asiul-ek25]

teraz tak mowisz a co gdy spotkasz kogos z kim bedziesz chcila
zalozyc rodzine.Choc teraz pewnie takiej opcji nie zakładasz,ale
gwarantuje ze to sie zmieni.zreszta to nie chodzi juz tylko o
posiadanie dzieci,pomyslalas o innych skutkach.

[martina-srebrna]

a skutki sa.. i to bardzo widoczne.. na poczatku troche dokuczliwe,
ale potem uniemozliwiaja Ci normalnie zycie..