Wakacje nastolatka

[tebaska]

To zależy od wielu czynników:
- w jakim towarzystwieczy /czy my ich znamy i akceptujemy/
- czy mamy zaufanie do własnego dziecka
- gdzie będą nocować,
- czy dziecko jest samodzielne /odpowiedzialność, zaradność życiowa,/

[Gość: ada]

Każdy rodzic zna swoje dziecko, jeżeli ma się zaufanie do własnego dziecka,to
uważam, że należy pozwolić mu na wakacyjny wyjazd. Czasami rodzice nawet nie
zdają sobie sprawy z tego, że ich dzieci sa rozsądne, samodzielne. Nie
można "zamykać ludzi w klatce", bo wtedy nic się nie stanie, to jest wygodne
dla rodziców, ale nie rozwija naszych dzieci.

[Gość: ka]

taaa,kazdy rodzic zna swoje dziecko?? rodzice wielu moich znajomych mysla ze
ich dzieci to jakies aniołeczki... oczywiscie tak nie jest... wszyscy sa
zdolnie do wszystkiego w grupie, wiec ich anioleczki wyprawiaja mnostwo
ciekawych rzeczy. jedynie mozna miec zaufanie do tych co maja mocny
charakter,wtedy wiadomo ze latwo sie poddadza woli ototczenia i nie beda robic
glupich rzeczy jezeli innym by sie zachcialo. ale malo jest takich osob,skrajne
wyjatki.

[Gość: ka]

sory,mialo byc oczywiscie latwo sie nie poddadza

[Gość: kamilllla]

a jacy my bylismy w wieku naszych dzieci?? kazdy powinien uczyc sie na swoich
bledach, bo przeciez nie mozna trzymac dziecka pod kluczem!!! to nie jest
sposob na zapewnienie dziecku bezpieczenstwa. to swiadczy tylko o naszej
slabosci

[naiwna24]

ta pani psycholog to ma przerost formy nad treścia. 90% psychologow powinno sie
postawic pod sciana i wystrzelac, nie nadaja sie do tego. Jesli dzieciak ejst w
miare rozsadny, to nalezy Go puscic. lepiej zeby pojechal tam majac nasza zgode
niz po prostu uciekl. Dzieciaka trzeba uswiadomic , dziewczynki zabezpieczyc i
po prostu zaufac. Przypomnijcie sobie jak sami byliscie mlodzi. nie pamieta wół
jak cielęciem byl?? i zazdrosci?

[Gość: Jolka]

A właśnie pamiętamy jak byliśmy młodzi, pamiętamy- zaufanie zaufaniem, ale jak
ma się 16 lat...
CZy mamusie szanowne swoich nastoletnich córeczek już nie pamiętają jak to jest,
jak jakiś cudny macho wyślepiał się w nie cały wieczór i jak te iskry aż latały
od tej atmosfery w koło?A jak się hormony burzą, to się raczej nie myśli o
mamusi, tylko "aaaaaaa!!!!!"

[Gość: zsa]

świete,słowa
świete słowa

:)

pozdro

[Gość: kasia]

widać że pani albo nie ma dzieci albo nigdy nie była sama wypuszczana z domu i
trzymana w klatce nie każda dziewczyna jest taka jak ją pani rysuje oczywiscie
są wyjątki; ale wracając do pani "aaaaa" czy to aby musi zdarzyć się na
wakacjach ze znajomymi jezeli dziewczyna chce cos zrobic to prosze mi wierzyć
ze taki wyjazd nie jest do niczego potrzebny wręcz odwrotnie woli sie zostac w
domu i rodziców gdzieś wysłać a samej pilnować dom lub po prostu nie zwracając
niczyjej uwagi robic to co chcemy

[ania_53]

Mam 2 synów i nigdy nie wyjeżdżali sami.Skoro rodzice są odpowiedzialni za
dzieci nieh jadą z dziećmi razem.

[Gość: kasia]

czy kiedy któryś z synów bedzie chciał sie przespać z dziewczyna także będzie
pani siedzieć obok i przyglądać sie czy dobrze wszystko robi? moze troche
wiecej zaufania? skoro chce pani ich wychowac a nie szkolić bo sądze że to pani
własnie robi to dlaczego nie pozwolic na troche wolności...

[facet123]

Niezależnie od tego jak bardzo wydaje się, że zna się swoje dziecko taki wyjazd
jest obarczony ryzykiem.
Ryzykiem, że w grupie dziecko zrobi coś głupiego

[xilamalix]

Hmmm,
doskonale pamietam jak w 1szej klasie liceum po raz pierwszy trawę paliłem na
ławce przed szkołą. Rodzice pozwalali mi jeździć wszędzie, a co się na takich
wyjazdach robi...łezka się kręci. Generalnie...paląc trawę i pijąc dużo
skończyłem studia i zacząłem pracę, a szalonych wyjazdów mam sporo znajomych
lekarzy, inżynierów i dziennikarzy. Teraz sam jestem ojcem i co mam
zrobić...3mać dzieciaka pod kloszem? Dzieci trzeba informować i kontrolować na
odległość, ale muszą sobie umieć radzić same, również z różnymi chuciami :)
Pozdrawiam,
XilamaliX

[Gość: aga]

masz rację,mnie rodzice niby pilnowali,niby krótko trzymali,a i tak robiło się
to co się chciało,wiadomo,w pewnych granicach....mozna powiedzieć,że potrafiłam
zarówno nie przeginać i mieć dobre stosunki z rodzicami,a jednocześnie bawić się
na maxa:)i najzdrowiej było,jak o wszystkim nie wiedzieli;)

Ja swojej 15 letniej córce pozwolę

[Gość: Gosia, lat 16]

pojechać pod namiot. Na razie skończyła rok.

[Gość: kasia]

i to rozumiem brawa i szacunek!!!

[agata_s2]

Nie można zabraniać dzieciom wyjazdów.
Jak będą chcieli zrobić coś głupiego zrobią to zawsze.
Np. jak mama będzie w pracy. Ja po raz pierwszy samodzielnie wyjechałam w wieku
14 lat i nie zaszłam w ciąże, nie wpadłam w narkomanię, nie popadłam w
alkoholizm, a papierosy paliłam wcześniej jeszcze przed tym wyjazdem. Więc mi
się wydaje, że skoro dziecko chce jechać to niech jedzie.
Mój ojciec raz chciał mi zabronić wyjazdu, bo to był taki niespodziewany, ale
mi mi zaufał i nawet zawiózł na dworzec w środku nocy.
Dzięki tym wyjazdom nauczyłam się gospodarności środkami fiansowymi, a rodzice
nabrali do mnie większego zaufania.
Podkreślam, że etap pytania o zgodę mam już dawno za sobą - mam pracę i swoje
życie.

tytul : puszczec NASTOLATKOW?

[Gość: titt]

Puszczec (kogo, co?) nastolaTKI. A moze sie myle?

Obecnie moj kontakt z jezykiem polskim ogranicza sie do takich mediow jak
gazeta i czasem sama joz nie wiem co myslec...

[Gość: Rex]

Chyba jest poprawnie. Gdy piszesz nastolaTKI to ma sie na mysli
zenskie (=dziewczece) nastolatki.

puszczac rodziCOW, puszczac latawce ( ale nie latawcow).

[Gość: Bu-Ba]

NIE PUSZCZAĆ, a jeśli to już z dobrą opieką (najlepiej policyjną lub
ochroniarską) bo zwykły nauczyciel nie da sobie rady z rozkapryszonymi bachorami.

[Gość: Młody1990]

Ja mam 15 lat i jade na wakacje na 2 tyg. Jakby mnie rodzice nie puścili to
pomyślałbym o ich lekkim zacofaniu, rozumiem że się o mnie martwią itd.ale taki
wyjazd niczego nie zmieni na gorsze co najwyżej mogę nabrać doswiadczenia.

[Gość: caroll]

Puszczać, czy nie puszczać? Temat ważny, ale akurat w tym artykule potraktowany
moim zdaniem zbyt pobieżnie, stereotypowo i wbrew pozorom...nieprofesjonalnie,
co dało sie szczególnie odczytać w wypowiedzi pani psycholog, która w sposób
dość jednostronny, powiedziałbym - podrecznikowy - starała się rozstrzygnąć ów
dylemat. Uderza w tym wszystkim, jak równiez w opiniach dyskutantów brak chyba
najwazniejszego elementu - "kwalifikacji" wychowawczych rodziców (stąd
jednostronność). Sprawa jest zasadnicza, bo tocza się - budzace moje zdziwienie
- spory nad kwestią, kto tak naprawdę powinien mieć wpływ na wychowanie młodych
ludzi. Dawniej była to rodzina i szkoła, dziś o roli szkoły lepiej nie mówić.
Pozostaje rodzina - a tu sytuacja w swej szerokiej masie staje się niekiedy
wiecej, niż tragiczna. Doczekaliśmy czasów, gdzie kariera rodziców kształtuje
obraz i funkcjonowanie całej rodziny. Standartowo uzywany jest zwrot "nie mam
czasu", dziecko staje się niewygodnym konkurentem kariery ojca/matki.
Przesuniete zostały cele, które w sposób naturalny i niezmienny sa przypisane do
doskonalenia miedzypokoleniowego.
Nie należę już do najmłodszych, sam mam kilkunastoletniego syna.I doskonale
pamietam czasy, gdy sam jako nastolatek udawałem sie na wakacyjne wojaże.
Praktycznie schemat wakacyjny był zawsze do siebie podobny: lipiec to przeważnie
wynajmowanie całego pietra domu u gospodarzy na wsi nad jeziorem, w sierpniu zaś
przygoda z autostopem po kraju (z reguły kończyło się na Wybrzeżu). Cały czas w
stałej, sprawdzonej paczce chłopaków i dziewczyn. Znali nas doskonale wszyscy
rodzice, czesto przesiadalismy u siebie w domach. Porównuję to wszystko do
dzisiejszej sytuacji i widzę głebokie róznice. Nasi rodzice lepiej nas znali,
potrafili znajdować czas dla naszych spraw, a jednocześnie zasadniczo inaczej
pojmowali swoją rolę wychowawczą, dziecko było przede wszystkim wielką
odpowiedzialnością i bezlitosnym sprawdzianem ich "kwalifikacji". Dlatego też
ich to zasługą było, że mieliśmy zakodowane wewnętrzne hamulce, które nie
pozwalały - mimo swobody zachowań - przekraczać pewnych granic, które i w naszym
głębokim przekonaniu były nieprzekraczalne. Wprawdzie był i alkohol (czasem
nawet sporo), paliło się papierosy (nie było aż takiej medialnej nagonki) i
robiło się wiele "ciekawych" rzeczy, aby było weselej, ale nigdy nie kończyło
sie to w niedobry sposób.Nawet trzeba było uzywać subtelnych zabiegów, by
całować się z dziewczynami. Inna rzecz, że za naszych czasów nie było narkotyków
i tak powszechnego dzisiaj chamstwa i buractwa (vide dresy). Nie było też tak,
że w towarzystwie imponował najbardziej rzucajacy się prostak.To procentowało
wychowanie w rodzinie.
Te doswiadczenia uwazam za bardzo cenne, nauczyłem się wielu rzeczy, m.in. jak
gospodarować forsa (zawsze na wakacje zarabiałem sam, czasami b. cięzko, jak np.
przy rozładunku wagonów) i potrafic samodzielnie radzić sobie w przeróznych
sytuacjach.I myślę, że mam spora przewagę nad tymi, którzy byli chowani pod
kloszem, lub ich rodzice ograniczali swoja rolę do wydawania nakazów i zakazów.
Przynajmniej dzisiaj moje dziecko ma pewność, że swojemu staremu to on już nie
naściemnia. I wie, czego się trzymać.

Puszczać nastolatków?

[Gość: moloko]

Nastolatki same będą się puszczać!

jestem na zdjeciu!!!!!!!!!!!!!!1

[Gość: koper]

pozdro dla reszty

[Gość: koper]

mielismy rok temu po 25, 26 lat. jacy z nas nastolatkowie!
ale dziekuje autorowi!!!
i pozdrawiam

[Gość: koper]

oczywiscie mowie o zdjeciu na stronie glownej a nie w artykule

[zapomnialamhasla]

Koper szukaj dobrego adwokata i skarż gazetę za wykorzystanie Twojego wizerunku
bez Twojej zgody. Nie będzie się mogła gazeta tłumaczyć, że to widok ogólny lub
zdjęcie tłumu, bo to zdjęcie jest zrobione ewidentnie wam. No chyba, że jesteś
osobą publiczną, wtedy nic ci sie nie należy.

[Gość: misiek]

Koper! Ja tez jestem , Bogu dzieki, ze mam kapelusz na buzi. A dzis mam lat 28
i dwojke dzieci

[Gość: bkt]

wydaje mni sie ze jezelirodzic ma zaufanie do swojego dziecka to nie powinno
byc problemu z wyslaniem dziecka na samodzielny wyjazd

[Gość: agrawka]

Moim zdaniem najważniejsza jest znajomość własnego dziecka W koncu nie mówimy
tu o 5 letnim maluchu tylko o dorastającym dzieciaku, ktorego rozwoj sledzimy
od malego i ktorego dobrze znamy. Jesli wiec mamy do niego zaufanie i jeszcze
nigdy nie udalo mu sie go stracić to owszem. W koncu wiek dziecka nie wiem w
tym momencie najistotniejszy (aczkolwiek mamy swiadomosc iz jestesmy za dziecko
w pelni odpowiedzialni) bo moze byc dojrzaly emocjonalnie, rozwazny 16 latek, a
moze byc niedojrzaly i nieodpowiedzialny 20 latek, wiec moim zdaniem wszystko
zalezy od tego na ile znamy swoje dziecko, na ile znamy jego srodowisko i
rowiesnikow i na ile mu ufamy i wiemy ze sobie poradzi na samodzielnym
wyjezdzie wakacyjnym. Pozdrawiam

Można i tak jak na zdjęciu :)

[Gość: Peter]

Nastolatki pokazane na zdjęciu ilustrującym artykuł wyjeżdżają bez rodziców, a
ktoś starszy się nimi opiekuje :) Więc można i tak. Na obozach harcerskich
dzieciaki się fajnie bawią, a ich rodzice nie boją się że "wpadną w złe
towarzystwo" i "w grupie będą robić coś głupiego". I wszyscy są zadowoleni!

[Gość: Krzysztof P.]

rok temu w wieku 17 lat pojechałem za zgodoą rodziców na "kilka" dni pod domki.
Wiedzieli gdzie jesyeśmy, mieli z nami kontekt. Ale działo się co działo. Było
ekstra. Oczywiście alkochol itp, ale z UMIAREM...

trochę ten temat za późno-wakacje w toku

[weronal]

wg powinni puszczać jeśli tylko małolat wykazuje zdrowy rozsądek, bo wtedy
lepiej pozna życie. Dzieci których rodzice "w majtkach trzymali" są okropnie
wkurzający i nie dają sobie rady na ogół w życiu.

[Gość: Nastolatka]

pamietam swoje wakacyjne wyjazdy... libacja do samego rana..5 dni i wszyscy
wpijani hehe no i letnia miłość:D:D:D tak tak rodzice powinni pozwalać na takie
wyjazdy:) trzeba oczywiscie sie liczyc ze pociecha nie bedzie (zazwyczaj)
grzeczna:) ale kazdemu naleza sie chwile szalenstwa:)a po powrocie dziecko
bedzie potulne (Kac) jak baranek..no i w koncu zrozumie ze rodzice potrafia byc
wyrozumiali i "cool" ..pozdrawiam

[Gość: roman]

no pewnie ze trzeba pozwalac niech pija puki moga

[Gość: stary kumaty zgred]

jak mamy zaufanie , to puszczać
, a jak nie ma zaufania to i tak nic już nie pomoże ,
a dziecko wcześniej czy później odwiedzimy w więzieniu
albo kostnicy lub w kostnicy więziennej :)

[Gość: J&J]

Taki wyjazd to sprawdzian dla rodziców na jakiego człowieka wychowali swoje
dziecko.

potem dzieci mają dzieci

[bergman1]

na które pracują rodzice.Rodzice powinni być za to karani.

[Gość: Anka]

Nieprawda! Jeśli dziecko jest rozsądne, nie będzie ich miało. A kwestia :
puszczać czy nie puszczać 15/16latka to tylko sprawa zaufania Rodziców do
swojej Pociechy.

[Gość: slawek]

Nie ma odpowiedzi dobrej Tak lub NIE, trzeba bardzo dokładnie znać swoje
dziecko i wiedzieć na ile możemy mu pozwolić.Nie puściłbym 13-latki, ale wśród
15-16latków znam przypadki osób z dobrze ukształtowanym systemem wartości i
odpowiedzialnych. Wyjazd taki powiniem być jednak przez nas , opiekunów
monitorowany. Powinniśmy mieć stały kontakt z osobą dorosłą ( opiekunem ).
Samodzielny wyjazd bez opieki osoby dorosłej nie może mieć miejsca.

[Gość: Kropka]

Za dwa tygodnie bede miec 17-naste urodziny.Moi rodzice postanowili,ze przez cale dwa miesiace bede siedziec w Krakowie.Perfekcyjnie mydlac im oczy pojechalam z chlopakiem i jego kolegami pod namioty.I co??Wrocilam cala i zdrowa,a w portfelu zostalo mi jeszcze''coś'.Nie przecze- mam wyrzuty sumienia,ale nie chce siedziec tutaj dwa miesiace wdychajac spaliny.Rodzice mi nie ufaja,chociaz staram sie sprostac im wymaganiom,nie lubia moich znajomych,ani mojego chlopaka-to boli.Jestem nastolatka ,wiec nie bede mowic rodzicom czy nalezy dzieciaki puszczac czy nie....ale zastanowcie sie czy wolicie byc klamani czy wolicie stanowic punkt zaczepny dla waszych dzieciakow.Najwazniejsze zebyscie nie rzucali od razu ''nie'''-zastanowcie sie.

[Gość: nieznajomy]

oczywiście że tak

Ja nieraz byłem sam i nie tylko na koloniach. kolonie też są pewnym rodzajem samotnym wyjazdem bo wychowawcy nie zawsze są w stanie upilnować parudziesięciu nastolatków.;))

[aannuullaa]

Zdecydowanie tak. Oczywiście przy zalożeniu, ze sa to normal;ni rodzice, którzy
inetersuja się swoim dzieckiem (ale chyba tak, bo inaczej nie interesowaliby
się również jego wakacjami). Normalni rodzice rozmawiaja ze swoja "pociechą",
znają jej charakter, wiedzą (mniej więcej) co moze jej przyjść do glowy. Przy
tym jesli rodzice rozmawiają z "pociechą", tłumaczą to i owo i rozwijają
pociechę intelektualnie, a nie tylko fizycznie, to pociecha jest w miarę
wyważonym czlowiekiem. A w takim razie najgorszym nieporozumieniem jest brak
zaufania i zakazy! Sama jeździłam mając 17,18,19 idt lat i nigdy nic złego się
nie stało, choć głupich rzeczy robilimy wiele. ale zawsze w granicach rozsądku!

[Gość: allla]

najwazniejsze jest zaufanie do wlasnego dziecka. jesli my mu nie zaufamy- ono
nie zaufa nam. najpierw szczera rozmowa pozniej troszeczke zaufania

nigdy przenigdy

[Gość: tato-psycholog]

czym grzeczniejsze dziecko tym gorzej, wtedy taki autorytet jak pan nauczyciel
moze wymusic szantazem czy grozba petting,obmacywanie, i wtedy taka dziewczynka
jest sparalizowana,
gdy dziewczynka jest bardziej otwarta, podwazajaca autorytety moze wtedy
nastapic seks z jakims starszym chlopakiem, moze ja gdzies zaprosic a potem dac
alkohol, zreszta dziewczynki ciagle sa narazone, one polowy nie mówia,
podrywaja ich ciagle, mlodzi,starzy, i grzecznie i ostro,
potem zaluja i sie wstydza przyznac...