Coś do poduszki :)

[rita100]

Witam wszystkich tych co mają czas i chęc przeczytać 100 historii niosących
mądrość, które czynią każdy dzień odrobinę szczęśliwszym lub 100 historii
niosących mądrość, które każdego dnia czynią nas odrobinę życzliwszymi jak
napisał we wstępie ksiązki Norbert Lechleitner.
A więc miło mi zaprezentować w Klubie Forumowiczów Olsztyńskich cykl lektury
na noc :)
Więc do dzieła :)

[rita100]

Wielkopostne kazanie bosego mnicha w kościele San Bartolomeo w Wenecji trwało
dwie godziny. W dobitnych słowach starał się wbić zatwardziałym grzesznikom,
jaką wielką cnotą jest prawdziwa chrześcijańska miłość bliźniego, i utwierdzić
ją w duszach poboznych. Przytaczając barwne przykłady tłumaczył czym jest
umiłowanie nieprzyjaciół i wybaczenie im zła, ktore nam czynią.
- Czy znajdzie się dziś jeszcze choć jeden człowiek, ktory tak postępuje ? -
krzyczał.
Wtem podniosła się wielce poruszona kobieta.
- Wybaczam mordercom mojego męża z głębi duszy i z całego serca ! - zawołała -
Słuchajcie moich słów i bądźcie mi świadkami: Oświadczam uroczyście, że ich
okrutny czyn zostanie im wybaczony!
Rozemocjonowany cudowną mocą sprawczą swego kazania, mnich przemówił w te słowa:
- Bierzcie z niej przykład, o wierzący ! Bierzcie przykład z tej cnotliwej
młodej niewiasty ! Pan nagrodzi jej wiekoduszność i wysłucha wszystkich jej
modłów !

Gdy wzorowa chrześcijanka ponownie uklękła w ławce, nachyliła się ku niej
sąsiadka.
- Na Boga, dobrze powiedziane ! - szepneła - Ach, biduleńko ! Taka młoda i już
owdowiała. Jakie to straszne ! Zamordowano twego ukochanego męża !
- Ależ on jeszcze żyje - westchneła dziewczyna. - Ale z całego serca wybaczam
każdemu, kto chciałby go zabić.

[rita100]

W Olsztynie w letną upalną noc pewna rodzina spała na tarasie, by móc
rozkoszować sie chłodniejszymi godzinami nocy. Nagle matka spostrzegła, że nie
lubiana przez nią synowa przysuwa się do jej najukochańszego syna. Poczuwszy
ukłucie zazdrości, zbudziła oboje.
- Jak można w taki upał spać tak blisko siebie ! - wykrzykneła. - To niezdrowo,
jutro obudzicie się cali zmęczeni !

W przeciwnym rogu tarasu urządziła sobie posłanie jej córka z mężem ; spali w
pewnej odległości od siebie. Na ten widok zadrzało serce matki; zbudziła ich
także.
- Kochani moi, przesuńcie się do siebie nieco bliżej, noc jest chłodna i łatwo
możecie się przeziębić ! - ostrzegła.

Usłyszała to synowa, ktora nie zdążyła jeszcze na powrót zasnąć. Uklękła,
wzniosła ręce i zawołała z czcią i bojaźnią w głosie:
- Ach jakże wielki jest Wszechmogący ! Taki mały taras i aż dwie strefy
klimatyczne !

[rita100]

Jest wielka róznica między zwykłą ciekawoscią a wścibstwem rzekł mistrz i
opowiedział taką oto historię:

Na środku placu w pewnej wiosce leżał ogromny głaz. Przez wieki wiatr i deszcz
wygładziły jego boki. Jak się jednak zdaje, kamień nie zawsze tam był - było na
nim napisane:

"Kto mnie od spodu ujrzeć się stara,
Tego za wścibstwo nie minie kara."

Jednemu mieszkańcowi wioski słowa te nie dawały spokoju, nie dawały w nocy
spać. Myślał, że pod tym kamieniem ukryty jest skarb, alebo wejście do pełnej
tajemnic jaskini. Rozpowiadał więc wszystkim o swoich przypuszczeniach i coraz
więcej ludzi zaczynało myśleć podobnie. Wreszcie rada wioski postanowiła ten
głaz odwrócić.
Łatwo powiedzieć , trudno uczynić !
Chłopi zamiast zająć się pracą w polu i gospodarstwie, oddali się dyskusjom,
jak go przetoczyć. Nadszedł czas orki - oni rozważali podmycie głazu. W porze
siewu doszli do wniosku , że kamień trzeba podkopać. A kiedy powinni byli zająć
się zbiorem owoców w sadzie, rozprawiali o przeciągnięciu go za pomocą liny.
Uznali w końcu , że to będzie najlepszy sposób. Obwiązali oporny głaz i poczeli
wytężać siły, aż wreszczie kamień się obrócił i ukazał swą spodnią stronę. W
miejscu gdzie leżał nie było skarbu ani tajemnego wejścia do jaskini, za to na
niewidocznej dotąd stronie powierzchni znajdował sie drugi wierszyk:

"Jak to przyjemnie choćby raz w roku
Poleżeć sobie na drugim boku !"

Mieszkańcy wioski pojeli ze wstydem, że nie tylko narazili się na kpine, ale na
dodatek czekają ich cieżkie czasy, gdyż zaniedbali swoje pola, sady i zwierzęta.

[rita100]

Nad Gangesem siedział jogin pogrążony w medytacjach. Gdy otworzył oczy, ujrzał
skorpiona, ktory wpadł do wody i rozpaczliwie walczył o życie. Pełen
współczucia dla tonącego stworzenia, wsadził rękę do wody i wyciągnął je na
brzeg : skorpion jednak zaatakował swego wybawcę.

Kiedy po kolejnej długiej medytacji jogin ponownie podniósł wzrok, zobaczył, że
skorpion po raz wtóry walczy o życie w falach rzeki. Mędrzec i tym razem
uratował niewdzięczne zwierze. Skorpion jednak zaatakował ponownie i to tak
perfidnie, że jogin zerwał sie z krzykiem.
Hałas zaciekawił przechodzącego wedrowca. Ze zdumieniem ujrzał on, że skorpion
wpadł do wody po raz kolejny i jogin po raz kolejny szykował się, by go ratować.

- O czcigodny, powiedz mi proszę , czemu wciąz pomagasz tej nieszczęsnej
istocie, jeśli w podzięce otrzymujesz tylko cierpienie ?
- Każde z nas postępuje zgodnie ze swoją naturą - odparł jogin - W naturze
skorpiona leży atak, w mojej - miłosierdzie.

[oso1]

fajne :)

[rita100]

jeszcze będą inne opowiadania :)

[rita100]

W olsztyńskej eNce, przy tym samym stoliku co zawsze siedziało kilku strszych
panów. Znali się od dziecka. Teraz byli już emerytami i raz w tygodniu
spotykali się na piwie.
- Nie wiem co sie dzieje - mówi jeden z nich - ale chyba naprawdę się starzeję.
Kiedyś byłem zwinny jak kot, a teraz kiedy mam wejść na trzecie piętro, już po
dziesieciu schodach dostaję zadyszki !
- I komu to mowisz ! - wykrzykuje jego sąsiad - Ja niegdyś byłem tancerzem !
Mogłem przetańczyć cała noc. A teraz ? Pół obrotu i już mi sie w głowie kręci !
- Nie da się ukryć - latka lecą... - skomentował staruszek siedzący
naprzeciwko. Dawniej mogłem jedną ręką podnieść worek ważący pięćdzieciąt kilo.
Dzisiaj się cieszę , że walizki mają kółka.
- Nie rozumię, co sie z wami dzieje ! - obruszył się jego sąsiad, który
uchodził za intelektualistę - Biadolicie i baiadolicie ? Ja tam nie czuję żebym
sie starzał.
- No rzeczywiście ! - pokpiwali z niego przyjaciele. - Na glowie cztery włoski
na krzyż, ale to nie starość , a skądże !
- Oczywiście, że nie. Mozecie mi wierzyć: mam tyle samo sił co czterdzieści lat
temu.
- Bajki! Udowodnij, może ci uwierzymy .
- Ależ wczoraj sam sie przekonałem ! Pamiętacie ten żelazny regał na książki,
który należał jeszcze do mojego dziadka ? Wczoraj chciałem go przesunąć -
oświadczył intelektualista z pewną siebie miną.
- I co w związku z tym ?
- Cóż. Czterdzieści lat temu chciałem go przestawić w kąt pokoju. Nie udało mi
się. Wczoraj chciałem zrobić to samo i też mi sie nie udało. Wniosek ? Jestem
tak samo silny jak czterdzieści lat temu ! - Z satysfakcją uniósł kufel.
- Wasze zdrowie !

[rita100]

Pewien gospodarz niósł na targ kosz pięknych wiśni. Po drodzę spotkał gromadkę
dzieci wracających ze szkoly. Na widok wiśni dzieci obskoczyły gospodarza
krzycząc wesolo.
- Daj nam kilka ! - prosiły -Przecież masz tak dużo !
Gospodarz dał każdemu dziecku po jednej wisieńce.
Lecz zamist podziękować, dzieciaki poczeły urągać mu, nazywając go skąpcem.
Gospodarza nie zezłościła ich bezczelność .
- Bądźcie cicho - odezwał się. Cieszcie się z tego co dostaliście. Wszystkie
wiśnie smakują tak samo, więc co za róznica, czy dam wam po jednej, czy całą
garść ? ;)))

[oso1]

zła bajka!

[oso1]

To co ma powiedzieć dziewczyna, która szuka męża?
Pierwszy lepszy - bo smakuje tak samo?
;)

[rita100]

też tak myslałam - spróbuj raz i nie trzeba więcej , smak zostanie do końca
życia :)Pózniej spróbuj może oliweczke tylko jedną - pamiętaj ;)
Bajka może dobra, faktycznie jedna Ci powinna wystarczyć , a nie garściami ;))))

[rita100]

Sprawa życiowej wagi :)
Przewoźnik wiózł swoją tratwą wielce drobiazgowego uczonego. Morze było bardzo
wzburzone, wiał potęzny wiatr i podniosły sie potęzne fale.
- Może powinniśmy zawrócić na drugi brzeg? - zasugerował Przewoźnik.
- ZAWRÓCIĆ NA DRUGI BRZEG ?! - żachnął sie uczony - Nigdy nie uczyłeś się
gramatyki ?
- Nie . Nie miałem okazji.
- To zmarnowałeś pół życia !
Przewoźnik zaciął zęby i wiosłował dalej. W czasie burzy zawołał:
- Nigdy się nie uczyłeś pływać ?
- Nie ! - Odpowiedział uczony
- No, to zmarnowałeś całe życie! Właśnie toniemy !

[muraszka1]

moral,uczmy sie dopoki czas ;-)

[rita100]

"Pewnego człowieka aż swędziały ręce, by proboszczowi, który przy okazji
jakiejś róznicy zadań, dobitnie dać do zrozumienia, co o nim myśli. Okazja się
zdarzyła , bo ich drogi się skrzyżowały.
-Chciałem cię zapytać - rzekł księdzu męższczyzna - czy sam wierzysz w to co
mowiłeś, wczoraj na kazaniu o nastawieniu drudiego policzka, gdy ktoś cię
uderzy ?
- Ależ oczywiście ! Nic na to nie poradzę, czarno na białym stoi w Ewangelii !

Człowiek podniósł rękę i trzasną księdza w twarz najpierw z jednej , potem z
drugiej strony. Proboszcz otrząsnąl się zaskoczony.
- No to zobaczymy ! - rzekł po chwili.
- Wiesz bowiem, że także stoi napisane: "I taką miarą, jak wy mierzycie, wam
odmierzą. "
I z zaskoczenia wymierzył męższczyźnie dwa takie same silne policzki w
uśmiechniętą złośliwie twarz.
- Matko Boska, co tu się wyrabia ! - zawołała jakaś staruszka. - Nasz proboszcz
się bije !
- Ależ nie, droga pani - zaprzeczył przechodzień - Oni się nie biją, oni
wyjaśniają sobie Ewangelię. ;)))))))

[rita100]

muraszka1 napisała:

> moral,uczmy sie dopoki czas ;-)

chyba inny morał :)
że nie tylko nauką nalezy żyć - utonął naukowiec bo nie umiał pływać, a
fizyczny się uratował bo umiał pływać.

Przeczytaj jeszcze raz Muraszko :)

[muraszka1]

Rita,o tym samym mowa,nauka plywania,tez jest nauka :)

[rita100]

muraszka1 napisała:

> Rita,o tym samym mowa,nauka plywania,tez jest nauka :)
Acha, to teraz rozumię Cię :) fajne te opowiadania są - prawda ?

[rita100]

Na uroczystości odpustowej, ktora odbywa się raz w roku zjawili się mieszkańcy
okolicznych wiosek.
- Prosze mi powiedzieć - zagadnął proboszcz sympatycznie wyglądającego mężczyznę
- Czemu nigdy nie widzę pana w nas na mszy, skoro w okolicy nie ma żadnego
innego Domu Bożego ?
- Nie mogę przychodzić - odrzekł chłop trochę zmieszany.
- Dlaczego pan nie może ? Ma pan konie i wóz.
- Nie o to chodzi.
- A o co ?
- O kazanie.
- Za nudne ?
- Za trudne.
- Do zrozumienia ?
- Nie chodzi o słowa.
- Tylko ?
- Przykazania.
- No i co ?
- Ksiądz zawsze mówi z ambony : tego nie rób, tamtego nie rób, kochaj
bliźniego, nie kradnij, nie pożądaj... i tak dalej. Ksiądz nie zna naszej
wioski ! Gdybym się do tego stosował, wszyscy by się ze mnie śmiali ! ;)))))

[rita100]

Słoneczko stało wysoko na niebie i prażyło niemiłosiernie. W dole na ziemi
umęczony, spragniony mnich wspinał się na zbocze góry. Ciężko powłóczył nogami,
aż w końcu potknął się i upadł na kolana; wyczerpany nie stanął na nogi, ale
złożył ręce i począł błagać:
- Dobry Boże, okaż mi swą łaskę i ześlij mi konia ! Jeżeli sądzisz , że jestem
wiekim grzesznikiem i nie zasługuję na porządnego wierzchowca, ześlij choćby
małego; malutki konik wystarczy !

Mnich z wysiłkiem wstał i mozolnie piął się pod górę. Nagle zobaczył
uzbrojonego po zęby szalonego rycerza na pięknym rumaku. Ów rycerz prowadził na
sznurze żrebaka, ktory nienadążał za Panem.
- Hej, prózniku ! - zagrzmiał rycerz - Spełnij dobry uczynek, weź mojego
biednego źrebaka na plecy i zanieś na górę . Rycerz nie miał żadnego respektu
dla mnicha; wiedział , ze jesli nie usłucha szorskiego rozkazu, źle z nim
będzie, że baty będą.
Z westchnieniem schylił sie więc mnich , chwycił za przednie i tylne kopytka
oraz boczne i ze stęknięciem uniósł zwierze, po czym zataczając sie ruszył za
rycerzem.
- Och, mój Boże ! - jęczał po drodze. - Nie sądziłem , że tak szybko spełnisz
moją prośbę... Ale musiałem w chwili osłabienia wysłowić się nieprecyzyjnie.,
albo mnie źle zrozumiałeś.....A może chciałeś coś przez to powiedzieć ? Co by
sie na przykład stało, gdybym o nic nie prosił, a zamiast tego złożył Ci dzieki
za to, ze cały i zdrowy dotarłem tak wysoko ? ... ;))))))

[rita100]

"Wczesnym rankiem pszczelarz z wioski pod Olsztynem wyryszył wraz ze swym
wiernym psem, by wybrać miód z barci. Wybrany miód wsadził szybko do skórzanego
worka, zarzucił sobie na plecy i ruszył w kierunku Olsztyna.
Po wielogodzinnym marszu pszczelarz i jego pies dotarli do sklepu handlarza
olejem i przyprawami. Kupiec nie chciał ustalić ceny , poki nie spróbował
słodkiego towaru.
Pszczelarz otworzył worek, handlarz z rozkoszą zgłębił gruby paluch w
złocistym, pachnącym miodzie, po czym oblizał go, mlaskając ze smakiem; żółte
miodowe perły skapneły z jego gęstej brody na podłogę.
Podczas gdy kupiec z zadowoleniem obcierał brodę i namyślał się nad ceną,
krople miodu zwabiły wielki rój much.
Owadami zainteresował się ptak; spadł na muchy jak grom z jasnego nieba,
gwałtownie budząc kota, który spał w kącie. Kot rzucił się na ptaka.
Wściekły atak kota nie uszedł uwagi myśliwskiego psa pszczelarza; pies skoczył
na kota i zagryzł go na miejscu.
Gdy kupiec zobaczył, że jego ukochany kot leży martwy, złapał kij i zatłuk psa
na śmierć.
Pszczelarz , zaślepiony gniewem, zamordował kupca i uciekł do swojej wioski.
Gdy sąsiedzi handlarza zorientowali się, co zaszło gromadą ruszyli sladem
zabójcy. Pobratymcy pszczelarza zdążyli przygotować się na zmasowany atak i
wkrotce obie grupy, uzbrojone w noże, kosy i siekiery, starły się w krwawej
walce. Bóg jeden wie, ilu w niej poległo...;)"