Nędzarz i Madame

[dotera]

Pod względem sztuki filmowej powiedziałbym, ze film nieco pretensjonalny. Choć miał dobre momenty. Ale jest pełno wybitnych reżyserów którzy zwodzą na złą drogę, a my Polacy jesteśmy pretensjonalni więc nic złego. Zresztą był tam motyw o iluzji sztuki.

Natomiast wstrzelił się w moje widzenie świata obecne wprost. I nieco rozjaśnił drogę. Talentu do wyrzeczenia mi brak, w dobroci także deficyty. Ale tak mniej więcej widze sprawy.

Historia Chmielowskiego tu pokazana przypomina Wokulskiego. Tylko zdaje się był od niego mądrzejszy.

[dotera]

Dziś też mamy swoiste belle epoque zbudowane na cmentarzu nadziei. Jak pewnie zawsze tak bywa w historii.

[dotera]

Film jest mało czytelny. Nic nie pokazał obrazem , zas wszystko w zasadzie chciał opowiedzieć cytatami Szekspira. Gdyby je odjąć, nie byłoby absolutnie wiadomo o co chodzi. Sceny całkowicie odbieram jako przypadkowe.

Ale dobrze ze na niego poszedłem. Przydał mi się.

[dotera]

Powiem tak. Mysle ze pomysł na film było by pokazać widzialne ( piekne zdjęcia, ksiadz mówi : prosze nie patrzeć na to oczyma malarza tylko wiary) i wskazać przeciwne niewidzialne. I w zasadzie cała jego działalność duchowa jest tylko sugerowana i ukryta. Tylko trochę zabrakło zeby to wszystko zebrać w całość zgrabnie. Moje zarzuty dotyczą tu scenariusza i ogólnie tej strony kogoś kto tworzy ten film. Pomysły były dobre tylko słabo pozszywane.