dziwne myśli

[lost_aidka]

prawdę mówiąc, nikomu jeszcze o tym nie opowiadałam.
od wielu, wielu lat mam takie natrętne myśli bardzo horrorowate -
gdy wspominam moich bliskich Zmarłych, to najpierw tak mi żal i
smutno, ale zaraz dochodzą takie myśli o ich leżeniu pod ziemią
głęboko, o rozkładzie, o tym, jak teraz wyglądają.
to samo mam, gdy w tv czy gdzieś tam, zasłyszę o jakimś aktorze,
polityku itd., zwłaszcza takim, którego lubiłam i który nie żyje.
nie znoszę tych natręctw.

[loserka]

takie myśli o ich leżeniu pod ziemią
> głęboko, o rozkładzie, o tym, jak teraz wyglądają.
> to samo mam, gdy w tv czy gdzieś tam, zasłyszę o jakimś aktorze,
> polityku itd., zwłaszcza takim, którego lubiłam i który nie żyje.

Tak, też tak mam. Czasem nie dotyczy to ludzi - ostatnio nie mogłam przestać
myśleć o psie znajomych. Piliśmy sobie piwo przed domem, a on leżał zakopany z
tyłu w ogrodzie - ciągle go widziałam tam w tym dole.
Do swoich natręctw myslowych dawno się przyzwyczaiłam, właściwie nie
przeszkadzają mi wcale.

[aurelia_aurita]

trochę to zabrzmi bertradowato (tfu!) ale na natrętne myśli pomogła mi zmiana
leku. serio!!!

[madau]

jejku, ja tez tak mam! Ponad rok temu zmarl we Fracji mlody,
utalentowany piosenkarz Gregory Lemarchal na mukowicydoze mial 23
LATA...
A ja wciaz go widze w rozkladzie, najpierw sztywnego w trumnie potem
robaki, larwy itp... co dziwne, wcale sie tego nie boje...

A zdarza wam sie ze np. ktos wam mowi cos tragicznego a wy
wybuchacie niepochamowanym smiechem? ja tak mam i nie moge tego
powtrzymac. iedys na pogrzebie o mal nie udusilam sie od nerwowego
smiechu ( dobrze ze potem sama rodzina mnie nie udusila) niepojeto
to dla mnie...

[lucyna_n]

zdarzyl mi się kiedyś taki niepowstrzymany atak śmiechu jak sąsiadka opowiadała
o śmierci ojca, podawala tragiczne szczegoły, a ja po prostu dusilam się ze
śmiechu, chociaż oczywiście nic śmiesznego w tym nie było.

[loserka]

na natrętne myśli pomogła mi zmiana
> leku. serio!!!

ja mam takie jazdy od dziecka - to chyba cecha osobnicza

[pontuska]

nie chce robakow , rozkladu itp.... niech mnie spala

[madau]

przyznam sie ze boje sie np. obudzic w trumnie. Ale chyba bardziej
blalabym sie obudzic w trumnie majac swiadomosc ze mnie pala.. przy
kremacji... najlepiej gdyby od razu pocieli mnie na kawalki albo
wydobyli moj mozg zebym sie nie obudzila... Mowie wam straszne mam
takie mysli...

[dolor]

Można zapisać swoje zwłoki akademii medycznej, studenci zajadając drugie
śniadanie będą sobie robili głupie dowcipy, ale jest gwarancja śmierci przed
kremacją.

[nienill]

pontuska napisała:

> nie chce robakow , rozkladu itp.... niech mnie spala
tez tak chcialam
ale zdarzylo mi sie przeczytac opis kremacji
i teraz niestety sie waham

ignorancja to jednak piekna rzecz

[lucyna_n]

podobnie Aidko, z najwyższym trudem nie panikuję na cmentarzu ale cały czas mam
w wyobraźni to co jest tuż tuż obok pod ziemią. Ogromnej ulgi doznaję dopiero na
polu urnowym i jest to jedyny rodzaj pochowku jaki nie budzi we mnie tej zgrozy.
Nie mowiąc o tym że na pogrzebie jestem przekonana że niedostatecznie sprawdzili
i ta zakopywana osoba z pewnością żyje. jest to dla mnie coś potwornego, może
dlatego tak boję się śmierci.