Kaczmarski nie zyje

[blackexit]

mysle ze zagral na piekna piesn swojego zycia.

['] ['] [']

pozdrawiam blackexit

[wedrowiec2]

[`][`][`]
Jest mi bardzo smutno:((

[Gość: E.T.]

Ciągle miałem nadzieję, że usłyszę go jeszcze w Filharmonii na żywo...Trzymaj
się Jacuś!!

[Gość: Kay]

Chyba zacznę wierzyć w fatum roku przestępnego.

C. Niemen, J. Przybora, D. Trafankowska, J. Kaczmarski...

Tak mi się jakoś smutno zrobiło... :-(

[piotr33k2]

to już druga tragiczna i smutna wiadomość dzisiaj.

do nieba leci maly rycerz

[absztyfikant]

Nie ma slow, ktore moglyby wyrazic moj zal i smutek po odejsciu Jacka. Jacku !
Tak dzielnie i z wielka godnoscia walczyles o swoje zycie. Mam nadzieje, ze w
ostatnich swoich godzinach w gdanskim szpitalu wiedziales, ze masz przyjaciol
dla ktorych jestes kims niezwykle waznym, przyjaciol ktorzy pamietali o Tobie w
czasach niewoli, Twojej ausratliskiej wedrowki, jak i leczenia w Austrii, gdy
dopadla Cie ta straszna choroba.

Przegrales, ale w ostatecznym rozrachunku to Ty jestes moralnym zwyciezca. To
co po sobie zostawiles bedzie zylo na wieki.

We wzorowanym na Villonie "Testamencie", wyliczales:

"Bylem juz zdrajca i pomnikiem,
Degeneratem, bohaterem,
A wszystkie twarze byly szczere."



Zbyt szybko odchodza Ci co umieli zyc najpiekniej...

Szczesliwej podrozy Jacku !

[searover]

I znow przegrany wyscig ze smiercia. Ponoc kazde cierpienie ma sens. On swoje
wraz z rachunkiem zacnego zywota zaniosl w swieto zmartwychwstania do raju. Nam
pozostaje szary lez padol, jeszcze smutniejszy z wielka pustka po Nim. Pozdrow
Jacku od nas Agnieszke, Czeslawa, Jeremiego i innych. Cicho tu jakos bez
Waszych piosenek.

[Gość: ZZ]

"Pamiętajcie wy o mnie co sił co sił
choć przemknąłem przed wami jak cień..."

Epitafium dla WW

[absztyfikant]

Pytają mnie - co czułem, kiedy prawie, prawie
już bym się na niebieskiej przeciągał murawie,

lub, biorąc pod uwagę wariant mniej wesoły -
zażywałbym kąpieli w kotle pełnym smoły;

więc - na początku jeszcze istniała szczelina,
przez którą stół widziałem, chleb i szklankę wina,

słyszałem, że papuga skrzeczy, że pies skomli,
choć nie miałem pojęcia - do mnie to, czy - po mnie?

To odchodzenie - leżąc i pomimo chcenia
Ze strefy światła w strefę bezbarwnego cienia,

choć całkiem bezbolesne, nie było przyjemne,
bo się działo - nie ze mną, a jedynie - we mnie,

jakbym w siebie zaglądał i dostawał mdłości
od widoku przepastnej, pustej wysokości.

Pomyślałem: to pewnie ten tunel świetlisty,
Którym dojdę - gdzie dojdę - na byt wiekuisty,

niemałą czując ulgę, że to wreszcie koniec,
gdzie się na koniec dowiem - co jest po tej stronie...

Tyle, że świetlistości tam nie było wcale;
już raczej brudny opar, jak w miejskim kanale,

już raczej nie budząca zaufania cisza,
fałszywa, jaką każdy oszukany słyszał,

wiedząc, że wyrok zapadł, ale w stryczka cieniu
nieświadomy do końca łeb... że w zawieszeniu!

Nie mogąc tedy stwierdzić, czym w piekle, czym w niebie -
Dosłownie i w przenośni - doszedłem do siebie.

Pojąłem - w psa skomleniu i papugi wrzasku -
Że tylko tutaj szukać mi mroków i blasków,

tutaj wszystko, co piękne, wszystko, co straszliwe,
bo żyje - przeżywane przez wszystko, co - żywe...

Jacek Kaczmarski
Osowa 27.3.2003

[eryk2]

Nie ulega wątpliwości, że Jacek na zawsze wszedł do historii literatury
polskiej. Cytaty z Jego piosenek (np. ze "Snu Katarzyny" albo fraza "A Juliusz
Cezar pisze swoje pamiętniki", genialna "Nasza klasa", "Jałta" czy "Tradycja"
[incipit "Spójrzcie na królów naszych poczet"], fantastyczny program "Sarmacja"
itd.) weszły w obieg potoczny, fani Jacka przerzucają się nimi jak jubilerzy
perłami... Sam niemal codziennie nucę sobie albo powtarzam z pamięci całe
zwrotki - bez Jacka to już nie będzie ta polska poezja, co przed 10 kwietnia.
Uwielbiam programy "Wojna postu z karnawałem" i "Sarmację" oraz "Muzeum"
(wzruszająca "Wigilia zesłańców"). Jacek był bardem, teologiem, filozofem,
krytykiem sztuki, przewodnikiem po zabytkach architektury, nauczycielem
polskiego i historii. Bywał złośliwy, cudownie prosty i barokowo skomplikowany -
melodie i rytmy piosenek NIGDY nie były przypadkowe, zawsze DOSKONALE wiązały
się z treścią. Wyrazy najgłębszego współczucia Najbliższym - a wszystkim
wielbicielom mówię: Nigdy Go nie zapomnimy...

[absztyfikant]

No i jeszcze bez watpienia kultywowal jezyk starozytnych Rzymian!

[Gość: Quszcz]

WYPEŁNIŁO SIĘ ['] ['] [']

[Gość: Andy]

['] ['] [']

Mam nadzieje, ze tam, gdzie trafil "spiewak nigdy nie jest sam"

[penderecky]

Dzieki Ci Jacku ze wszystko. Nie potrafie opisac tego, co dzieki Tobie
przezylem. Zostawiles po sobie tyle dobrego... Oby jak najwiecej obywateli tego
nieszczesnego kraju wsluchalo sie w Twoj glos nadal brzmiacy z wszelkich
mozliwych nosnikow. Tak malo jest dzis autorytetow. Odszedl kolejny. [']['][']

...

[Gość: andreas]

[ruth74]

Mój Bóg pochyla się nade mną.
- Wstań - mówi, choć za oknem ciemno
I sen domaga się pointy.
Sam nie zna snu, więc mnie pogania
Do mycia zębów, do śniadania,
Silą perswazji i zachęty.

Mój Bóg nie stworzył świat w tydzień.
Robota mu niesporo idzie
Ciągle się myli i przeklina;
Grzebiąc w szczegółach - gubi wątek,
Nie wie gdzie koniec, gdzie początek
I sarka, że to moja wina.

Wciąż mu nie dość
Zmylonych dróg -
Uparty gość
Mój Bóg.

Częściej bezradny niż zaradny
Okazji nie przepuści żadnej
By w ból się wtrącić czyjejś duszy.
Z rozsądkiem zawsze ma na pieńku,
Lecz nie potrafi machnąć ręką,
Nie umie ramionami wzruszyć.

Gdziekolwiek w świecie coś się święci
Tam, jak cierń w pięcie, On się wkręci —
Nieustający ostry dyżur.
Oddaje wieczność dla tej chwili
Gdy nad kimś czule się pochyli,
Chociaż go zdrowo łupie w krzyżu.

Na do drzwi stuk
Kogo by mógł -
Wpuści za próg
Mój Bóg.

Ma żal do swych niebiańskich Braci,
Że słono każą sobie płacić
Za swą do łask i kar gotowość,
Ale podziwia także dość ich
Za wszechmoc, za brak wątpliwości!
I za nieludzką pomysłowość.

Sam z rachunkami ma kłopoty;
Nikomu nie wyceni cnoty
I z grzechów też nie zbierze żniwa.
Trochę rozrzutny, trochę próżny -
Zawsze się czuje komuś dłużny,
Więc byle bydlę Go wykiwa.

A każdy dług
Zwala go z nóg -
Swój własny wróg -
Mój Bóg.

Nie dziw, że czasem już nie zdzierży!
Pić zacznie, jakby żył w oberży
I w cielesnościach się zatraca...
Szukam Go wtedy po melinach
I sam podsuwam rano klina,
Bo On szaleje - ja mam kaca.

Więc kiwa głową przy śniadaniu
Cichy jak wstyd, jak myślnik w zdaniu
Co prawd najprostszych nie uniesie,
Że się za oknem czai ciemność,
Że musi umrzeć razem ze mną,
A mimo to tak żyć mu chce się!

Nie leje łez
Na mroku próg -
Potężny jest
Mój Bóg.

Jacek Kaczmarski
18.07.99

[korfi]

Zasmuciło mnie to bardzo przed Świętami. Znakomity bard odszedł. Jednak ja do
jego utworów będę wracał.


-------------------------------------------------------
Każda akcja wywołuje co najmniej równy i skierowany przeciw niej krytycyzm

[Gość: H56]

Nigdy nie zachwycałem się jego twórczością,nie lubię takiej rewolucyjnej muzyki.
Wyrazy współczucia dla rodziny i jego fanów.

[ciotka_matylda]

Dziękuję Ci Jacku, za wszystko.

"Pamiętajcie wy o mnie co sił, co sił,
Choć przemknąłem przed wami jak Cień.
Palcie w łaźni aż kamień się zmieni w pył,
Przecież wrócę, nim zacznie się dzień..."

[Gość: JACEK]

:-(

[Gość: maxx]

Pokoj Jego Duszy!