POEZJI NATCHNIONEJ odrobina..

[swarozyc]

Polakatolik



Chrzczony, bierzmowany,

Duchowo obrzezany.

Kościół Święty Matką jego,

Strzeże go od wszego złego,

Od myślenia, od logiki,

Od diabelstwa dialektyki.

On nie z soli ani z roli,

On ze Skargi i Boboli,

Chociaż dziad i biedę klepie,

Wszystko zawsze wie on lepiej,

Europie rad udziela,

Z Mickiewicza myśliciela;

Co ma wiedzieć o swym Bogu –

Ma spisane w dekalogu

Aramejskim vel semickim,

Czyli polakatolickim.

Leń, pijaczek i brat łata,

Europejczyk? Tak. Pro rata.

[adelmus]

ani poezja
ani natchiona
ani odrobina ...ot zwykła i ciągle ta sama skandynawsko-pogańska pisanina....

Jedno jednak muszę przyznać w Krakowie to zrobiłeś furrrrrorę ;-) , może
jeszcze spróbuj w stolicy podkarpacia , tam też może się to spodobać :-)

[swarozyc]

adelmus napisał:
ani poezja
ani natchiona
ani odrobina ...ot zwykła i ciągle ta sama skandynawsko-pogańska pisanina....
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
Adelmus:Chociaż dziad i biedę klepie,

Wszystko zawsze wie on lepiej,

[adelmus]

swarozyc napisała:

> adelmus napisał:
> ani poezja
> ani natchiona
> ani odrobina ...ot zwykła i ciągle ta sama skandynawsko-pogańska pisanina....
> ''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
> Adelmus:Chociaż dziad i biedę klepie,
>
> Wszystko zawsze wie on lepiej,

Ciut za skromnie :-) lepiej brzmiałoby :

Wszystko zawsze wie on najlepiej ;-)

>

[swarozyc]

Pochwała katolika



Miłość prawdy mię przenika

Śpiewam chwałę katolika

Co kto woli niechaj woli

Mój bohater to katolik



Labor ipsa est voluptas –

Mówi Niemiec i jest głuptas

Bo dokonań żądza dzika

Nie pokala katolika!



Ważna sprawa – podmiotowość

Najważniejsza – osobowość

Osobowość się zamyka

W głębi jaźni katolika



A kto żyje życiem jaźni

Żadnym czynem się nie zbłaźni

Uczył wielki Tomasz gratis

In odore sanctitatis



Ni z Zachodu ni ze Wschodu

Nie ma strachu dla narodu

Jeśli on się w swej mądrości

Zda na pastwę Opatrzności



Czy przedmurze czy zaplecze

Wciąż to samo średniowiecze

I bezdziejów bilans netto

Cywilizacyjne getto



Piosnka krótka i niedługa

Niech nie cieszy się Zadruga

Ta Zadruga rodem z piekła

Co na katolika wściekła!

[adelmus]

swarozyc napisała:

Bardzo "piękne" , pewnie pojawi się ich jeszcze sporo ......już nie mogę sie
doczekać ....

[swarozyc]

Dam za pierogi



Ja wszystkie bogi

Dam za pierogi,

Jeszcze dołożę

Kult Panny Bożej,

Tej w Częstochowie,

Co to Jehowie

Syna powiła

Kiedy z kim innym zamężną była.

Taka banalna

Klechda sakralna,

Rzecz niedorzeczna,

Z rozumem sprzeczna,

Płód ducha Wschodu,

Czar Ciemnogrodu.


PS. wszyscy zbawiciele w mitologiach Wschodu rodzili się z dziewicy. Jezus
(tzn. zbawiciel) nie mógł być gorszy.

[swarozyc]

Oskarżam



Oskarżam wszystko co jezuickie
A Polsce wrogie i katolickie,
Wszystko, co trąci rzymską kabałą.
Przez nią Rzecz Wielka stała się małą.
Ileż to wieków polakatolik
Bity po twarzy, pląsał w niewoli?
Po całym świecie poniewierany,
Po dziś dzień nosi ducha kajdany.
O to wielebnych oskarżam drani
Ja, jako Polak, jako Słowianin.
I zadrużanin.



PS: U progu II Rzplitej jeden z tych wielebnych tak pouczał młodzież harcerską:
- „Cóżby ci przyszło z wolnej ojczyzny, gdyby Kościół miał na tym stracić.”

[swarozyc]

Ich tysiąclecie



Krzyża w Polsce tysiąclecie -
Co to znaczy, zali wiecie?
To choroba co nas trawi,
To niewola Matki Sławii,
To królewski szczep Piastowy
W jarzmie ducha u Jehowy.
Krzyża w Polsce tysiąclecie -
Co to znaczy zali wiecie?
Dziejów naszych to załgaństwo,
Zło globalne, chrześcijaństwo,
W sieć niemocy naród pojman -
O to nasza święta wojna.
Krzyża w Polsce tysiąclecie -
Co to znaczy, zali wiecie?
Że to klęski jest rocznica
Co w Tedeum ją przemyca
Owa nędza, w polskość strojna...

Z nią na śmierć i życie wojna!

[jottka]

adelmus napisał:

> Jedno jednak muszę przyznać w Krakowie to zrobiłeś furrrrrorę ;-)


ale to ja mu pomogłam, z dobrego pomorskiego serca

[swarozyc]

jottka napisała:
ale to ja mu pomogłam, z dobrego pomorskiego serca
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
A gdzie masz to serce? Dotychczas dobrze ukrywalas fakt jego posiadania!

[jottka]

no bo czasami podejrzewam, że jestem tylko bytem biegającym po oczkach sieci

Jotka

[adelmus]

jottka napisała:

> adelmus napisał:
>
> > Jedno jednak muszę przyznać w Krakowie to zrobiłeś furrrrrorę ;-)
>
>
> ale to ja mu pomogłam, z dobrego pomorskiego serca

To prawda:-))) , nie ma to jak promocja pomorskich specjałów :-)

[Gość: Gryf]

Jestem katolikiem obrzadku rzymskiego.Jestem Polakiem.Jestem patriota.Jestem
ojcem.Jestem uczciwy.Jestem wychowany w poczuciu chrzescijanskich wartosci.

*******************************************************************************

Nie jestem duchowo obrzezany.Nie jestem uzalezniony od diabelskiej
dialektyki.Nie wiem wszystkiego najlepiej.Nie jestem leniem oraz pijaczkoem.

*******************************************************************************

Czyzby dreczyly Ciebie Swarozycu kompleksy jakies?



Powietrze:magazyn swiatla, wody i ognia.

[germanus]

Z cyklu: Rzeczywistości wbrew

Na chama

Mówił mi tata, mówiła mama
uważaj chłopcze we dnie i w nocy
nie ma sposobu w życiu na chama
choćbyś skorzystał z całej swej mocy

A człowiek młody, mało rozważny
niechętnie słuchał takiej oracji
gdy nieco podrósł, nieco spoważniał
to się przekonał, ile w tym racji

Cham się podszyje, cham się ukryje
odegra rolę z teatru rodem
a potem chluśnie ci w twarz pomyje
bo tylko takim działa sposobem

By cię ośmieszyć cham znajdzie sposób
cham chęć do życia wyrwie ci z gardła
uda obrońcę praw, myśli, swobód
lecz zdepcze wolność słowa i działań

Nie ma przed chamem żadnej obrony
przeżyj swe życie swą własną drogą
zostaw chamowi jego metody
cham ginie tylko od własnej broni

[Gość: Swarozyc]

Albo Ci rodzice nie wszystko przekazali czego nalezy unikac, albo zamiast
sluchac slow rozsadku, Ty juz pisales wiersze...

BIEDAHISTORYK

[Gość: swarozyc]

Biedahistoryk



Tomiska pisze, waży problema -
Skarga li winien, albo Jarema?
Liberum veto? Czy brak oświaty?
Czemu upadek? Duma brat łata...
A może stąd się zło wszystko bierze,
Że Żyd handlował jajami, pierzem?
Że nieurodzaj na mądre króle,
Że położenie, i że w ogóle?
Rozważa bystrze i prawdy gwoli
Swoje bezdzieje polakatolik.
Wnet i konkluzja mu się układa
Rozbiory? Jasne! - Przemoc sąsiadów!
Spokojnie tedy, z sumieniem czystym
Smaży nasz pisiec gesta ojczyste.
Przełkną rodacy, na prawdę czuli,
Olukrowaną, da in capsulis.
Że upadł naród skatoliczony -
Nie dojrzy nigdy bajarz uczony.

[Gość: Swarozyc]

Poganie my



Poganie my, bracia, poganie,
Nam cudzych świętości nie trzeba,
Tuziemskie są nasze kochania,
Obmierzłe nam uroki nieba.

Bo w raju co popy bajają
Tam nudy na pudy, martwota,
Anieli po kątach ziewają,
I święta się pęta hołota.

Świat ludzi się trudzi, wre praca,
Buduje się, walczy, zwycięża,
Nieróbstwo nijak nie popłaca
I czynem się znaczy dłoń męża.

Dla ciebie, młodzieży, przestroga -
Nie słuchaj, co truje ci klecha
Koszałki opałki o bogach,
Opałki koszałki o grzechach.

PS: - „Nawet przy najskromniejszej pretensyi do uczciwości musi się dziś
wiedzieć, że teolog, kapłan, papież każdem zdaniem, które wypowiada, nie tylko
błądzi, lecz łże,...”

Fryderyk Nietzsche

Do braci upadlych

[Gość: Swarozyc]

Do braci upadłych



Jak do was wołać - o skatoliczeni!
Co was obudzi, poruszy?
Jakie zaklęcie odmieni
Chore, spaczone dusze?

Z klęczeństwa kto was uleczy
I piękno życia ukaże,
Tęsknot nauczy człowieczych,
Lęk zdejmie z waszych twarzy?

Człowiek zdobywca zuchwały
Wszechświat wypisał na tarczy,
A wam, niewdałym,
Wisinakrzyżu wystarczy.

Prawdy z niemocy zrodzone
Bojaźń wam szepce niemęska,
Jedno wam zawsze sądzone -
Klęska, klęska, klęska

Dobrze nie bardzo

[Gość: Swarozyc]

Dobrze nie bardzo



Znikły odpusty,
Lecz nie popy tłuste.
Pełno ich wszędzie,
W szkole, w urzędzie,
I u żołnierzy,
I u harcerzy,
A w Belwederze!
A w rządzie,
A w sądzie,
W legislaturze,
W prokuraturze,
W policji, w prasie,
Ciemnogród pcha się.
Na władzę łase
Te katabasy
Myszkują wszędy
Te rewerendy,
Te eminencje,
Te ekscelencje.
Dobrze nie bardzo, proszę ja piknie,
Popy i popy - co stąd wyniknie?
Bo kto pamięcią czasy ogarnie,
Dojrzy biskupów i na latarni...



PS: w roku 1794 lud powiesił dwóch biskupów: Kossakowskiego i Massalskiego.
Trzeciego, Skarszewskiego, wybronił u Kościuszki nuncjusz papieski.

swarnej rzyci w odpowiedzi i podzięce...

[peteen]

Dziękuję
Dziękuję Ci za miłość prędką bez namysłu
za to że nie jest całym człowiek pojedynczy
za oczy nagle bliskie i niebezimienne
za głos niedawno obcy a teraz znajomy
za to że nie ma czasu by pisać list krótki
więc dlatego się pisze same tylko długie
choć pisanie jest po to by szkodzić piszącym
a miłość wciąż niezręcznym mijaniem się ludzi
że nie można Cię zabić w obronie człowieka

Dziękuję Ci za tyle bólu żeby sprawdzać siebie
za wszystko co nieważne najważniejsze
za pytania tak wielkie że już nieruchome

[Gość: Swarozyc]

Potrzeba Ci wiary



Że życie to droga donikąd,
Że błoga nirwany ponęta -
Pociecha w sam raz niewolnikom,
Pasuje w sam raz dekadentom.

Z takimi to nam nie po drodze,
Nas inna przygoda urzeka,
Co płaczą, co duchem ubodzy,
Nie pójdą śladami człowieka!

Bo człowiek to moc i potęga,
I wola, i duma junacka,
Wciąż wyżej i dalej on sięga
I z bogiem się żadnym nie cacka!

Potrzeba ci wiary, Polaku,
Byś panem się czuł a nie sługą,
Litanie pozostaw żebrakom,
Posłuchaj! To woła Zadruga!



PS: „Ucz się łamać wolę twoją i poddać się na wszelką uległość. Powstań
przeciw sobie i nie dopuszczaj, ażeby duma w tobie żyć miała; lecz uczyń się
tak uległym i małym, ażeby wszyscy po tobie chodzić i jako błoto na rozdrożu
deptać cię mogli” - Tę zgniliznę św. Tomasza a Kempis wciąż się w Polsce
drukuje.

To o mnie!...

[Gość: Swarozyc]

Pieśń żerców



Swaroże,
Słowiański prawy Boże,
Włodyko nasz!
Przyjm dary nasze krasne,
Ukaż nam lica jasne
I drużbą darz

Swaroże,
Tyś jest Wolą co tworzy
Wszechrzeczy byt!
Żertwą, pieśnią - zdrawicą
Sławim Cię, Czworolicy,
Tyś Swantewit!

Swaroże,
Praojców naszych Boże,
My ludem Twym,
Chrobre z chrobrych Lucice
Twoje nieśli stanice,
Niesiem i my.

Swaroże,
Słowiańskie kędy morze,
Arkony chram,
Gdzie prochy Jaromarów,
Radogoszcz gdzie Radarów -
Myśl nasza tam!

Swaroże,
Wolności modlim zorze,
Modlimy tak:
Na świętą rać pobiedną
Niech złączy Słowian w jedno
Świąszczycy znak!

Swaroże,
Wierni my Tobie Boże
W dobrym i złym,
Mir Tobie, cześć i sława!
A wróżda, wróżda krwawa,
A śmierć - niedrugom Twym!

[peteen]

JEZUS ODMAWIA MODLITWĘ “OJCZE NASZ” W ŚRODOWĄ NOC PRZED MĘKĄ

Napisane 8 marca 1945. A, 11450-11466

«Powiedziałem wam: “Bądźcie uważni, czuwajcie i módlcie się, aby was nie
zastano ogarniętych sennością.” Widzę jednak, że wasze zmęczone oczy usiłują
się zamknąć, a wasze ciała, nawet jeśli tego nie chcecie, szukają pozycji
[dogodnej] do spoczynku. Macie rację, Moi biedni przyjaciele! Wasz Nauczyciel
wiele od was wymagał w tych dniach, a wy jesteście tak zmęczeni. Jednak odtąd
za kilka godzin, już za kilka godzin, będziecie zadowoleni, że nie straciliście
ani jednej chwili z Mojej bliskości. Będziecie się cieszyć, że niczego nie
odmówiliście waszemu Jezusowi. Zresztą to po raz ostatni mówię wam o rzeczach
wywołujących łzy. Jutro będę wam mówił o miłości i uczynię cud, który cały
będzie miłością. Przygotujcie się przez wielkie oczyszczenie na przyjęcie go.
O, mówić wam o miłości zamiast o karze – o ileż to bardziej zgodne z Moim Ja!
Jakże słodko jest Mi mówić: “Kocham was. Przyjdźcie. Całe Moje życie marzyłem o
tej godzinie!” Jednak mówienie o śmierci też jest miłością. To miłość. Tak samo
jak umrzeć dla tych, którzy was miłują, jest największym dowodem miłości. To
miłość, bo przygotowanie Swych ukochanych przyjaciół na nieszczęście jest pełną
uczucia przezornością, która chce ich przysposobić na tę godzinę, a nie
przerazić. To miłość, gdyż powierzenie tajemnicy jest dowodem szacunku, jakim
darzymy tych, którym ją powierzamy. Wiem, że zasypywaliście Jana pytaniami, bo
chcieliście wiedzieć, co mu mówiłem, gdy byłem z nim sam. Nie wierzyliście, że
nie było słów, lecz to prawda. Wystarczyło Mi, że był ktoś przy Mnie...»

«Dlaczego on, a nie ktoś inny?» – pyta Iskariota i czyni to z pogardliwą
hardością.

Także Piotr, a z nim Tomasz i Filip mówią:

«Tak, dlaczego z nim, a nie z innymi?»

Jezus odpowiada Iskariocie:

«Chciałbyś nim być? Czy możesz się tego domagać? Był chłodny poranek miesiąca
Adar... Byłem wtedy nieznanym wędrowcem, [idącym] drogą przy rzece... Zmęczony,
okryty kurzem, wychudzony postem, z zaniedbaną brodą, w dziurawych sandałach,
byłem podobny do żebraka kroczącego drogami świata... on Mnie jednak ujrzał...
i rozpoznał we Mnie Tego, na kim spoczęła Gołębica Wiecznego Ognia. W czasie
tego pierwszego Mojego przemienienia ujawnił się z pewnością jeden atom Mojej
Boskiej wspaniałości. Oczy otwarte przez Pokutę Chrzciciela, oczy, które
Czystość zachowała anielskimi, ujrzały to, czego nie zobaczyli inni. I czyste
oczy niosły tę wizję w sanktuarium serca, aby ją w nim zamknąć jak perłę w
szkatule... Kiedy podniosły się około dwa miesiące później na wędrowca w
łachmanach, jego dusza rozpoznała [Go]... Byłem jego miłością, jego pierwszą,
jedyną miłością. Pierwszej i jedynej miłości się nie zapomina. Dusza odczuwa,
jak przychodzi, nawet gdy jest oddalona; odczuwa, jak przychodzi z dala i drży
z radości, i budzi ducha, a ten budzi ciało, aby wszystko uczestniczyło w
uczcie radości z ponownego spotkania i z miłowania się. I drżące usta
powiedziały Mi: “Pozdrawiam Cię, Baranku Boży”. O, wiaro czystych, jakże jesteś
wielka! Jak pokonujesz wszelkie przeszkody! On nie znał Mego Imienia. Kim
byłem? Skąd przychodziłem? Co robiłem? Czy byłem bogaty? Czy byłem ubogi? Czy
byłem mądry? Czy byłem niewykształcony? Po cóż wiedzieć o tym wszystkim [komuś,
kto ma] wiarę? Czy ona wzrasta albo pomniejsza się przez tę wiedzę? On wierzył
temu, co powiedział Poprzednik. Jak gwiazda, która zmienia miejsce z rozkazu
Stwórcy, [przenosząc się] z jednego [krańca] nieba na drugi, tak on oderwał się
od swego nieba, Chrzciciela, od jego gwiazdozbioru i przybył, [aby zajaśnieć]
na swym nowym niebie: Chrystusie, w gwiazdozbiorze Baranka. Ta gwiazda, choć
nie największa, jest najpiękniejsza i najczystsza w konstelacji miłości.

Od tamtej chwili upłynęły trzy lata. Gwiazdy wielkie i małe przyłączyły się do
Mojej konstelacji, a potem oderwały się. Niektóre upadły i umarły. Inne zostały
zasnute przez ciężkie wyziewy. On jednak pozostał zwrócony ze swym czystym
światłem ku swemu Biegunowi. Pozwólcie Mi patrzeć na jego światło. W
ciemnościach Chrystusa będą dwa światła: Maryja, Jan. Nie będę jednak prawie
ich mógł widzieć, tak wielki będzie Mój ból. Pozwólcie Mi odcisnąć w Moich
źrenicach, jako wspomnienie czystości, te cztery tęczówki – będące kawałkami
nieba między ich jasnymi rzęsami – aby zabrać je ze Sobą tam, gdzie nikt nie
będzie mógł iść. Cały grzech! Wszystko na barkach Człowieka! O! Ta kropla
czystości!... Moja Matka! Jan! I Ja!... Trzech rozbitków wynurzających się z
ruiny ludzkości w morzu Grzechu!

To będzie godzina, w której Ja, odrośl z rodu Dawida, wypowiem pełne jęku,
dawne westchnienie Dawida:1 “Boże Mój zwróć się ku Mnie. Dlaczegoś Mnie
opuścił? Oddaliło Mnie od Ciebie ujadanie o wszystkich zbrodniach, jakie
wziąłem na Siebie w imieniu wszystkich... Jestem robakiem, nie jestem już
człowiekiem, lecz hańbą u ludzi, odrzuconym przez lud.” I posłuchajcie
Izajasza:2 “Poddałem Moje ciało bijącym Mnie, Moje policzki – rwącym Mi brodę,
nie zasłoniłem Mej twarzy przed znieważającymi Mnie i plującymi na Mnie.”
Posłuchajcie na nowo Dawida: “Mnóstwo cielców Mnie otoczyło, liczne byczki Mnie
osaczyły. Rozwierają przede Mną swe paszcze, aby Mnie rozszarpać, jak lwy
drapieżne i ryczące. Rozlałem się jak woda.” I Izajasz to uzupełnia:3 “Ja sam
zafarbowałem Moje szaty.” O! Moje szaty, samym sobą je zafarbuję, nie Moim
gniewem, lecz Moją boleścią i Moją miłością do was. Jak dwa płaskie kamienie
prasy rozgniotą Mnie i wycisną Moją Krew. Nie różnię się od winnego grona,
które się ściska, które w swym pięknie wchodzi do prasy, a zgniecione staje się
wyciśniętą papką, pozbawioną soku i piękna.

A o Moim sercu mówię z Dawidem:4 “Jak wosk staje się Moje serce, w Mojej piersi
topnieje”. O! Serce doskonałe Syna Człowieczego, czymże teraz się stajesz?
Podobne jest do serca, które wyczerpało się i pozbawiło sił, jakby po długim
życiu w hulankach. Język Mój przywiera do podniebienia z powodu gorączki i
agonii. I śmierć przybliża się w swym prochu duszącym i oślepiającym.

I jeszcze nie ma litości! “Stado, sfora psów Mnie opadła i kąsają Mnie. Na Moje
rany spadają ukąszenia, a na ukąszenia – bicze. Nic na Moim ciele nie pozostało
bez boleści. Kości trzeszczą, wywichnięte przez haniebne rozciąganie. Nie wiem,
gdzie oprzeć Moje ciało. Straszliwa korona jest ognistym kołem, wnikającym do
Mojej głowy. Wiszę na Moich przeszytych rękach i stopach. Wywyższony ukazuję
Moje ciało światu i wszyscy mogą policzyć Moje kości”...»

«Zamilknij! Zamilknij!» – szlocha Jan.

«Nie mów już! Przyprawiasz nas o śmierć!» – błagają Jego kuzyni.

Andrzej nie mówi, lecz wsunął głowę między kolana i cicho płacze. Szymon jest
siny. Piotr i Jakub, syn Zebedeusza, wyglądają jak na torturach. Filip, Tomasz,
Bartłomiej są jak trzy kamienne posągi wyrażające udrękę.

Judasz Iskariota ma jakby przerażającą, demoniczną maskę. Wydaje się
potępieńcem, który wreszcie pojął, co uczynił. Usta ma otwarte, jakby chciał
wydać okrzyk wyjący w jego wnętrzu, któremu nie udaje się opuścić ściśniętego
gardła. Jego oczy są powiększone, przerażone jak u szaleńca; policzki –
ziemiste pod zasłoną jego brunatnej, zgolonej brody; włosy – w nieładzie, bo co
jakiś czas mierzwi je dłonią. Oblewa go zimny pot i wygląda, jakby był bliski
omdlenia. Mateusz – podnosząc oczy spuszczone ku ziemi, szukając pomocy w swym
otoczeniu – dostrzega go i mówi: «Judaszu! Źle się czujesz?... Nauczycielu,
Judasz cierpi!»

«Ja też - odpowiada Chrystus – ale Ja cierpię w pokoju. Stańc

Nakaz Zadrugi

[swarozyc]

Zakon Zadrugi



ZAKON ZADRUGI - silnym być,
I mocno chcieć, i twardo żyć,
I więcej dawać niźli brać,
I Polskę - tylko Polskę znać.

ZAKON ZADRUGI - te mesjasze,
Jezumaryje, ojczenasze,
Ten katolichej kupii kram:
Nie nam! Nie nam!

ZAKON ZADRUGI - tyleś wart,
Ile dokonasz; bóg czy czart,
Czy los przeciwny, wszystko peć,
Gdy tylko człowiek zechce chcieć!

Pieśń o Masławie

[swarozyc]

Pieśń o Masławie


Pokonanych świat nie zna, nie sławi,
Wraża potwarz z imienia okrada -
Wolnej Sławii Włodyko - Masławie,
Katolictwo Cię zmogło, i zdrada.

Powalone stołby Świętowita,
Popy piekłem, diabłami lud straszą,
Gdzie wyroczne wesoło stąpały kopyta
Wróg cmentarne swe krzyże obnasza.


*

Idzie koniec waszego Tedeum -
Słowiańszczyzny przysięgli grabarze!
Z innej nuty wam Polska zaśpiewa
W takt walonych, jak ongiś, ołtarzy



Jako ongiś. Tym razem na zawsze
Sczeźnie zmora co dusze nieprawi.
Na Mazowsze, Twe wierne Mazowsze,
W naszej pieśni - powrócisz, Masławie!



Wszystkie zamieszczone tu wierszyki wyszly spod piora Antoniego Wacyka,
niezlomnego wojownika o wolnosc duchowa Polaka.
Zmarl w r.2000
Czesc jego pamieci!

Antoni Wacyk
Urodzony w r.1905 na Podolu zazbruczańskim. W latach 1918 - 1920 uczeń
Polskiego Gimnazjum Społecznego w Kamieńcu Podolskim i harcerz III
Kamienieckiej Drużyny Harcerskiej. W r. 1932 ukończył prawo na Uniwersytecie
Jana Kazimierza we Lwowie. Po przeniesieniu się do Warszawy był urzędnikiem w
Ministerstwie Poczt i Telegrafów. Gdy w r. 1937 Jan Stachniuk założył
miesięcznik "Zadruga", Antoni Wacyk wszedł w skład zespołu redakcyjnego. Odtąd
służy Ruchowi, którego cele streszcza hasło: "Odkatoliczyć, unarodowić,
dowartościować Polaka!" Jest autorem prac: "Kultura bezdziejów" (Szkocja 1945)
oraz "Jan Stachniuk, - Życie i dzieło", obszernej monografii, której rękopis
posiada Biblioteka Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ponadto jest autorem wielu
artykułów prasowych, głównie z okresu przedwojennego.

www.odmrocze.prv.pl/

[Gość: Gryf]

.....czyjego dluta jest rzezba tego siedzacego adonisa.Czyzbys propagowal
Swarozycu jakies soje ukryte [skrywane] preferencje?




Nowe spojrzenia przez stare dziury.

[swarozyc]

Musze Ci Gryfciu wyznac; zostalem zdemaskowany! Jestem Zydem i nazywam sie
Baruch Meyer. Ojciec moj byl naczelnikiem 1. wydzialu, IV dep. SB (ten od
zwalczania przestepczosci zorganizowanej - kosciol kat) i to wlasnie on wybil
twemu ojcu wszystkie zeby aby ten mogl powiedziec Tobie; "Synku, komuna zabrala
nam wszystko, zostales nam tylko Ty!", co oczywiscie bylo nie prawda bo 6.
gorna i tak byla do ekstrakcji, czym moj ojciec skrocil cierpienie twojemu....

[Gość: Gryf]

swarozyc napisała:

> Musze Ci Gryfciu wyznac; zostalem zdemaskowany! Jestem Zydem i nazywam sie
> Baruch Meyer. Ojciec moj byl naczelnikiem 1. wydzialu, IV dep. SB (ten od
> zwalczania przestepczosci zorganizowanej - kosciol kat) i to wlasnie on
wybil
> twemu ojcu wszystkie zeby aby ten mogl powiedziec Tobie; "Synku, komuna
zabrala
>
> nam wszystko, zostales nam tylko Ty!", co oczywiscie bylo nie prawda bo 6.
> gorna i tak byla do ekstrakcji, czym moj ojciec skrocil cierpienie
twojemu....

Wiesz kochany Swarozycu to my jestesmy prawie jak rodzeni bracia.Bo ja wlasnie
tego Borucha Meyera pozbawilem meskosci,ale musialo to byc przed Twoim drogi
przyjacielu poczeciem.Oczywiscie powiedzialem wszystko rodzicom i to wlasnie
wtedy padly te sakramentale slowa cytowane przez Ciebie aczkolwiek troche
przekrecone; "synku walcz z komuna bo wszystko nam zabrali i tylko ty nam
zostales".Co do zebow mojego ojca to moglbys zwrocic "dolna piatke" bo byla
wykonana z najwyzszej proby zlota i bardzo jestem z nia zwiazany emocjonalnie!
Zawsze gdy przynosilem "skalp" jakiegos "komucha" ojciec szczerze sie
usmiechal prezentujac wlasnie ta dolna piatke.A bywalo , ze czesto sie to
zdarzalo i przywyklem do tego wlasnie zlotego zeba.
Serdecznie Ciebie pozdrawiam i nie przejmuj sie ja nikomu nie powiem kim byl
Twoj ojciec i co go spotkalo w polowie zycia [ no wiesz chodzo mi o ta
impotencje]



Nowe spojrzenia przez stare dziury.

[swarozyc]

Gość portalu: Gryf napisał(a):
Wiesz kochany Swarozycu to my jestesmy prawie jak rodzeni bracia.Bo ja wlasnie
> tego Borucha Meyera pozbawilem meskosci,ale musialo to byc przed Twoim drogi
> przyjacielu poczeciem.Oczywiscie powiedzialem wszystko rodzicom i to wlasnie
> wtedy padly te sakramentale slowa cytowane przez Ciebie aczkolwiek troche
> przekrecone; "synku walcz z komuna bo wszystko nam zabrali i tylko ty nam
> zostales".Co do zebow mojego ojca to moglbys zwrocic "dolna piatke" bo byla
> wykonana z najwyzszej proby zlota i bardzo jestem z nia zwiazany emocjonalnie!
> Zawsze gdy przynosilem "skalp" jakiegos "komucha" ojciec szczerze sie
> usmiechal prezentujac wlasnie ta dolna piatke.A bywalo , ze czesto sie to
> zdarzalo i przywyklem do tego wlasnie zlotego zeba.
> Serdecznie Ciebie pozdrawiam i nie przejmuj sie ja nikomu nie powiem kim byl
> Twoj ojciec i co go spotkalo w polowie zycia [ no wiesz chodzo mi o ta
> impotencje]
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
Drogi Gryfie
Znow zarzucic Ci musze brak nalezytej uwagi w trakcie czytania mego listu, do
ktorego napisania wlozylem duzo serca...
Baruch (a nie zaden Boruch, - Boruh to druh)Mayer to ja, a nie moj niechlubnej
slawy ojciec(a w ogole to nikt Mayera nie rucha, jakby to wynikalo z twojej
odpowiedzi), wiec nie mogles pozbawic mnie czegokolwiek, co moga zaswiadczyc
moje forumowe dziewczyny...
Mimo nieodpartej checi oddania Ci pamiatki po tatusiu, nie moge zadoscuczynic
twojej prosbie, jako ze zrobilem sobie z niej maskotke, - Swarog na Gryfie
lecacy do Arkony...
Szalom
PS Jak widzisz plotka o impotencji mego ojca okazala sie cut przsadzona, czego
dobitnym zaprzeczeniem jestem ja- pelen omni- i plenipotencji...

[Gość: Gryf]

swarozyc napisała:

> Gość portalu: Gryf napisał(a):
> Wiesz kochany Swarozycu to my jestesmy prawie jak rodzeni bracia.Bo ja
wlasnie
> > tego Borucha Meyera pozbawilem meskosci,ale musialo to byc przed Twoim dro
> gi
> > przyjacielu poczeciem.Oczywiscie powiedzialem wszystko rodzicom i to wlasn
> ie
> > wtedy padly te sakramentale slowa cytowane przez Ciebie aczkolwiek troche
> > przekrecone; "synku walcz z komuna bo wszystko nam zabrali i tylko ty nam
> > zostales".Co do zebow mojego ojca to moglbys zwrocic "dolna piatke" bo byl
> a
> > wykonana z najwyzszej proby zlota i bardzo jestem z nia zwiazany emocjonal
> nie!
> > Zawsze gdy przynosilem "skalp" jakiegos "komucha" ojciec szczerze sie
> > usmiechal prezentujac wlasnie ta dolna piatke.A bywalo , ze czesto sie to
> > zdarzalo i przywyklem do tego wlasnie zlotego zeba.
> > Serdecznie Ciebie pozdrawiam i nie przejmuj sie ja nikomu nie powiem kim b
> yl
> > Twoj ojciec i co go spotkalo w polowie zycia [ no wiesz chodzo mi o ta
> > impotencje]
> '''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
> Drogi Gryfie
> Znow zarzucic Ci musze brak nalezytej uwagi w trakcie czytania mego listu,
do
> ktorego napisania wlozylem duzo serca...
> Baruch (a nie zaden Boruch, - Boruh to druh)Mayer to ja, a nie moj
niechlubnej
> slawy ojciec(a w ogole to nikt Mayera nie rucha, jakby to wynikalo z twojej
> odpowiedzi), wiec nie mogles pozbawic mnie czegokolwiek, co moga zaswiadczyc
> moje forumowe dziewczyny...
> Mimo nieodpartej checi oddania Ci pamiatki po tatusiu, nie moge
zadoscuczynic
> twojej prosbie, jako ze zrobilem sobie z niej maskotke, - Swarog na Gryfie
> lecacy do Arkony...
> Szalom
> PS Jak widzisz plotka o impotencji mego ojca okazala sie cut przsadzona,
czego
> dobitnym zaprzeczeniem jestem ja- pelen omni- i plenipotencji...



Ty Baruch Meyer syn Borucha Meyera ktory jak wnioskuje z Twojej wypowiedzi
ojcem byl Twoim [bledu brak , no i gdzie to Twoje uwazne czytanie].Zgodze sie
na zwrot zbeszczeszczonego zeba w postaci tej maskotki.Jedyne co mnie uzeklo w
Twojej wypowiedzi to to ze lecimy do "Arkony" ... ale czy wolne miejsca
beda...??????



Nowe spojrzenia przez stare dziury.

[swarozyc]

Jest jeszcze jedno miejsce na Arkonke, bierzesz?

[Gość: Gryf]

Kurde - biore!!! Bedziesz?


Nowe spojrzenia przez stare dziury

[swarozyc]

No jasne! tylko wezme delfinka, to se poplywamy!
Do jutra!

ach ach ach...

[Gość: przecinack]

co za poetycka glebia...

ana stronie odmrocza mozna znalezc takie
oto kwiatki, jak ponizej...
najbardziej usmialem sie z "nowej elity narodowej",
czyli cos w stylu samoobrony, jej wielbiciela
szczecinskiego igora i jego lysych miesniakow?
niech nami rzadza, w miescie zapanuje wtedy porzadek...


Jakie są cele „Niklota” i jakimi środkami zamierzasz je realizować?

Cele definiuje statut… Ogólnie można powiedzieć, że ośrodek kultury
tradycyjnej – to zalążek („grupa sprawcza”) nowej elity narodowej. Polska
bowiem potrzebuje nie nowych programów lecz nowych ludzi. Środki to głównie
praca formacyjna – regularne spotkania wykładowo-dyskusyjne, samokształcenie.
Także wspólne obchodzenie świąt narodowych i słowiańskich, oraz – rzadziej –
wystąpienia publiczne.

Modlitwa do Swarożyca

[swarozyc]

Modlitwa do Swarożyca



Na skrzydłach ognia wznieś się, wznieś

Zwycięzco boju myśli

Słuchaj, jak łzy tej ziemi

Niosą pogańską pieśń:

Za spalone posągi, gontyny zburzone

Za ręce katów, krwią wróżów zbroczone

Za kłamstwa na cokole, w piękne strojne szaty

Zstąpże nam dzisiaj, niczym nowy Julian

Cesarz-filozof brodaty.

Daj nam siły, Swaroże, ocal duchy harde

By zmierzyły się z tymi, co nigdy

Nie wejrzeli na Prawdę

Chłoszcz ich wzrokiem Gorgony,

Stań się wilczym pasterzem

Lecz miłość Twa niech będzie

Bankructwa Krzyża probierzem

Daj nam mądrość Ateny

Dowcip Muz, wdzięk Charyt

Wskrześ radość, gdy na ołtarzach

Znów zapłoną ofiary

Polska niech Radogoszczą promienną się stanie,

Przodków prawom Polacy zaś wierni – na bogów wezwanie

Nad krajem Ojców naszych

Orzeł niech się wzbije

Jak nad grobem Platona;

Niech polskością żyje.


Lech Brywczynski

tak to juz jest

[Gość: przecinack]

gdy sie Boga z serca usuwa, to na Jego miejsce
wskakuje zaraz jakis wyrob bogopodobny...

szkoda mi tylko tego, ze fanatyczne poganstwo
wystepuje jako SPRZECIW wobec krzyza, a gdzie tu
promowanie poprostu wartosci? nie przymierzajac
troche jak Samoobrona, zreszta niklotowi blisko
do niej, co pokaza zapewne zblizajace sie wybory...

Ku poecie

[Gość: e.beata]

Swarożycu twe natchnienie
wprawia mnie o serca drżenie.
I drżę cała niesłychanie
gdy odkrywam twe przesłanie.
A od drżenia mego ciała
juz zastawa popękała,
i monitor w zagrożeniu
więc cię proszę w uniżeniu,
byś w swej łaskawości wielkiej,
nie skazywał na udrękę
i na ból okrutny duszy,
zamilcz,
niech palec Twój nie ruszy
klawiatury by rymować.
Tak cię Anioł Stróż poprowadź.
Amen.

spuśćmy kurtynę miłosierdzia...

[Gość: Ana]

i na tym konkurs rymów częstochowskich proponuję zakończyć...niestety,bez
wyłonienia zwycięzcy(a to z przyczyn oczywistych)

[Gość: e.beata]

A to konkurs był?! To sorry, bo ja myślałam, ze on tak na poważnie ;-))
Porymuj sobie Ana, to świat kolorów nabierze ;-)

o 3. RP

[swantevit]

Jacek Kaczmarski

Lećmy Grzesiukiem

Łotr chlapie na łotra
Kropidłem Świętoszka,
Jak trwała - tak potrwa
Farsa łotrzykowska.

Tak potrwa - jak trwała
Łotrzykowska farsa,
Aż ferajna cała
Żółci nie wyparska.

Ten tego opuszcza.
Ów breszy trzy po trzy,
Szczuje i poduszcza
Na łotrzyka łotrzyk.

Poduszcza i szczuje
Łotrzyk na łotrzyka,
Tłuszcza się raduje,
Trzeszczy republika.

Fart się z ikrą wita -
Jak to z łotrzykami:
Chojrak rżnie dżygita
Blady za uszami.

Rżnie dżygita chojrak
Za uszami blady -
Łotrowska dintojra
Niewarta ballady.

Ballady niewarta
Dintojra łotrowska;
Do cnaś już wytarta
Komedio Nieboska!

Nieboska Komedio,
Wytartaś już do cna.
Bredź, brednio za brednią,
Niemocy wszechmocna!

Wszechmocna niemocy,
Ojczyzno kochana,
Łotr niech łotra stoczy -
Będzie miejsce dla nas!