nie umiem gotowac:(((

[j_u]

Nie umiem i juz. Potrafie zrobic kilka dobrych drobiazgow, raczej przystawek
niz potraw. Obserwuje od kilku lat swojego niemeza: on ma iskre Boza, miota
sie w tej kuchni chaotycznie i byle jak, wszystko na oko, zawsze na
najwiekszym ogniu, a wychodza mu arcydziela. Ja uwaznie studiuje przepisy, w
kuchni postepuje metodycznie i starannie, i ciagle wychodza mi swinstwa.
Buuuuuu....

zdarza

[jottka]

siem :) widać do czego innego sie nadajesz, a skoro masz w domu jednostkę
utalentowaną, to ja bym sie nie przejmowała

[j_u]

Ale czasem jest taki dzien, ze ja musze cos zrobic, i zawsze, jak chce zrobic
cos nowego, to jest niedobre...

[jottka]

widać los ci palcem wskazuje, że masz sie tego nie tykać :)

ew. zmienić nastawienie i rozwinąć w sobie talenty autoreklamowe

[Gość: 7]

jottek ale ty umiesz podniesc na duchu-wow!! ja tez nie umiem gotowac (noo, herbate to sobie
zrobie;), a i jednostki wybitnej w poblizu nie bedzie, jak sie rozjada wszyscy z domu na
wakacje:) i co teraz, hehe

[emka_1]

no to umrzesz z głodu i będziesz straszył :) konieczność najlepszą nauczycielką.

[Gość: Marghe_72]

a moze porywasz sie na zbyt trudne dania?
Zacznij od najrpostszych, od potraw, które nie mają kiklu - kilkunastu
składników.
No i rzeczz zasadnicza, powinnas choc troszke polubic to co robiosz. Jak nie
polubisz to nici z gotowania. Trudno, da sie zyc:))
M.

[Gość: Dora]

A co ci nie wyszło? Ja nie umiem smażyć naleśników :))) Tzn. nie udaje mi się
rozlać równomiernie ciasta na patelni, jakieś dziury się robią, a to podobno
najłatwiejsze danie :DDD

[Gość: Marghe_72]

Ju.. mnie mnostwo rzeczy nie wychodzi. Wielu nie lubie robic. Innych nie umiem.
Wiec robie to co potrafię:) wymyslam, kombinuje i eksperymentuje
M.

[j_u]

Nalesniki to jedna z nielicznych rzeczy, ktore mi wychodza... czasem slysze
pocieszenia w stylu: "no widzisz, a mnie nalesniki nie wychodza". Co z tego,
jak mnie nie wychodzi wszystko inne???

[Gość: FLK]

nalesniki najlatwiejsze danie?!? nie wierze! najlatwiejszy jest kisiel. wiem,
bo mi nie wyszedl i teraz znajomi sie smieja :/

no ale gotowac nie umiem i nie mam zamiaru sie nauczyc :) na chlebie z serem
zoltym da sie przezyc ;)

[borgia1]

A ja mam prostą receptę - włóż w to trochę serca. Działa.

[j_u]

borgia1 napisała:

> A ja mam prostą receptę - włóż w to trochę serca. Działa.


Przepraszam, ale nie cierpie takich rad i wydaja mi sie glupie. Co to ma
byc "wkladanie serca" w gotowanie? Czy naprawde nie wystarczy, ze rzeczywiscie
czasem lubie pokrecic sie w kuchni i ze mi bardzo zalezy, zeby dac niemezowi
wreszcie cos dobrego? Kocha sie ludzi, a czynnosci mozna lubic, nawet
uwielbiac, ale nie kochac!

[borgia1]

Słuchaj J_u... możesz uważać radę za głupią, ale jak ktoś nie ma przekonania do
robionej rzeczy, to nic z tego nie wyniknie. Można być perfekcjonistą w wielu
dziedzinach, ale od razu widać prawdziwego miłośnika. A co w tym jest? Setki
razy w życiu słyszałam, że u mnie smakuje inaczej. Nawet przepisy ode mnie,
gdzie czasem wszystko jak absolutnemu laikowi tłumaczę... nie wychodzą tak. Raz
koleżanka zrobiła mi niezmierną przyjemność widząc jak coś robię. Powiedziała
właśnie - Ale ty w to wkładasz serce... to dlatego tak smakuje... No i może
właśnie dlatego. Wcale nie uważam rady za głupią. Głupio byłoby powiedzieć - To
się naucz!

[j_u]

To nie serce, tylko iskra Boza. Przeznaczenie. Specyfika genow. Czy cos takiego.

[ampolion]

Nie traktuj gotowania i potraw jako wrogów, podejdż do tego z miłością i
humorem.
Ja sie nie "uczyłem" gotować, najzwyczajniej zacząłem i kontynuowałem. Twierdzę
jednak, że w moim przypadku "nauczyłem" się gotować bez gotowania ucząc się
rysunku i malarstwa w Studium Nauczycielskim. Tak! Rzecz w tym, że nauczyłem
się komponować, tworzyć, dobierać elementy, które razem tworzą harmonijną
całość. Tak jest i z gotowaniem. "Gotuję" w głowie, komponuję, zestawiam: czy
to? nie, nie pasuje; tamto? nie bardzo; a może to to? Tak!!! A umiejętność
posługiwania się rękami też się bardzo przydaje. No i zestawienia
kolorystyczne...

[borgia1]

ampolion napisał:

"nauczyłem" się gotować bez gotowania ucząc się
> rysunku i malarstwa w Studium Nauczycielskim.

Sorry za głupie pytanie - a w jakim mieście?

[ampolion]

Warszawa, na Jezuickiej u prof. Lewickiej

[borgia1]

Dzięki. Ale to znaczy, że się nie znamy... I jeszcze jedno ale... taka szkoła
pomaga jak cholera. Razi mnie coś brzydkiego na talerzu. No bo z całym
przekonaniem stwierdzam, że przede wszystkim je się oczami.

a jednak serce jest wazne

[Gość: giezik]

tu zgadzam sie z Borgią.

[aga857]

Ja Cię doskonale rozumiem, bo , choć wśród znajomych mam opinię dobrze
gotującej, to jednak wiele rzeczy wylądowało ( i ląduje) u mnie w koszu. Nie
umiem piec mięs, by były pyszne i soczyste, nie umiem zrobić żadnego ciasta z
kremem, bo krem mi nigdy nie wychodzi, nie mogę zrobić ciasta z galaretka, bo
bez względu jak tężejącą galaretkę wylewam, to i tak mi spływa. Poza tym często
wychodzi mi coś nawet i smaczne, ale wyglądające mało porywająco...
Lubię się uczyć gotować, ale często nie mam chęci, bo trudno gotować zupę
cebulową dla jednej osoby. A, gdy zapraszam gości, strach eksperymentować :)

[j_u]

O, widze calkiem bardzo pokrewna dusze :)

[Gość: Dora]

To ty w końcu też masz wsród znajomych opinię osoby dobrze gotującej??

[aga857]

No mam ;) Bo zawsze dostają kilka rodzajów sałatek, keks lub murzynek, czasem
bigos ... I takim oto sposobem "zrobiłam " sobie dobra opinię....

[j_u]

Wsrod znajomych mam opinie osoby NIEgotujacej ;)

[krasnowo]

Mała rada - mi też galaretka zawsze spływała :), jak robisz galaretkę na
warstwie kremowej, wlewasz krem ciepły (musi jeszcze być plastyczny) i
rozprowadzasz go tak, żeby wszędzie przylegał do ścianek, musisz pozalepiać
wszystkie szparki, zostawiasz do ostygnięcia, ale nie całkiem i na to wylewam
przestudzoną galaretkę, może to nie odkrycie Ameryki, ale teraz mi wychodzi :))

[Gość: Ania]

A ja często robię tak, że jak znajdę jakis fajny przepis to gotuję mniejszą
porcję... tylko dla siebie. Jak mi wyjdzie i jest dobre to zapraszam gości i
wtedy już nie muszę eksperymentowac :-)

[hania55]

Nie martw się, j_u! Ja nie potrafię szyć, robić na drutach ani szydełkiem, a
już wyhaftowanie serwetki... ech, no szkoda gadać. Próbowałam kiedyś się
nauczyć - z podręcznikami, od osób, które takimi szlachetnymi zajęciami się
parają - nic z tego. Już chyba tak jest, że talentami i zamiłowaniami Bozia nas
różnie obdarza :-)

[the_ladybird]

a może Twój czas jeszcze nie nadszedł?

Ja też się tak pocieszam, jak po raz kolejny nie wyjdzie mi ciasto, z
przepisu "który zawsze wychodzi"

[ka2]

ja po kolejnej wpadce kulinarnej kupiłam sobie książkę z obrazkami
do każdej potrawy było kilka dużych zdjęć kolejnych etapów czyli, jak było
napisane :
podsmażyć cebulę, to obok było zdjęcie patelni i usmażonej cebuli, no jak dla
debila
dwa lata mi zeszło, zanim się zaczęłam obchodzić bez tych fotek, ale w kuchni
radzę sobie całkiem nieźle

[j_u]

Ja wiem, jak co ma wygladac, patrze od kilku lat na kucharzenie mistrza ;)
Problem przede wszystkim tkwi w tym, ze ja nie umiem przewidziec, co z czym jak
bedzie smakowac, nie wiem, jakie przyprawy laczyc, brak mi wyobrazni chyba po
prostu.
Raz w zyciu zrobilam cos naprawde pysznego, ale moj luby nie mogl nawet
zobaczyc :( Gdy bylam w Belfascie na stypendium, zrobilam ostrygi w winie z
selerem i koprem, i to bylo bardzo smakowite. A on zostal w Polsce i nie mogl
sprobowac :( No i tu nie ma swiezych ostryg :(((

wieszco

[jottka]

a nie marudzisz ty przypadkiem zanadto? :)

[j_u]

Nie marudze, to naprawde jest moja zyciowa tragedia :(
(grobowym tonem)

[janiolka]

j_u napisała:

> Problem przede wszystkim tkwi w tym, ze ja nie umiem przewidziec, co z czym
jak bedzie smakowac, nie wiem, jakie przyprawy laczyc, brak mi wyobrazni chyba
po prostu.

moj tz ma podobny problem ;) wg niego wszystko pasuje ze wszystkim, i czasem
sie dziwi...
wydaje mi sie, ze trzeba wybierac proste przepisy, nia dawac za duzo przypraw,
bo latwiej zawsze dosypac i niz ujac. nie przejmowac sie, i probowac, i
probowac, i probowac ;)

[krasnowo]

j_u! Nie każdy ma smak absolutny, tak samo jak nie każdy ma absolutny słuch,
węch, co nie oznacza, że tylko ludzie mający absolutny słuch grają na
instrumentach, śpiewają - inni też to robią, może trudniej się im nauczyć, ale
jeżeli chcą i lubią, to uczą się, i grają, i śpiewają.
Najważniejsza jest umiejętność określenia, jakie są naprawdę nasze możliwości,
bo wtedy wiemy czego i w jakiej kolejności chcemy się nauczyć.
Grunt to opracować sobie jakiś system i stworzyć bazę dań - pewniaków.
Piszesz, że wychodzą Ci naleśniki - zacznij od tego, jest masa wariacji
naleśnikowych - prostych i trudniejszych ! Są klasyczne z serkiem, na słodko -
zobacz, podajesz je z sosem za świeżych, zmiksowanych truskawek z cukrem i
odrobiną skórki cytrynowej - masz pyszne danie. Robisz farsz do ruskich
pierogów, zawijasz w naleśniki, zapiekasz w śmietanie, posypane żółtym serem -
pycha ! Nadzienie szpinakowe - mniam. Coś do naleśników ? Może barszcz ?
Umiesz ? - Dobrze. Nie umiesz ? Poszukaj i zrób! Według przepisu, dokładnie,
bez dodawania od siebie. Odstaw na godzinę, potem zjedz. Podczas jedzenia
wysnujesz wnioski : za mało kwaśny, może jeszcze jeden grzybek ? Może się tak
zdarzyć, że dobry barszcz wyjdzie Ci dopiero za piątym, czy dziesiątym razem,
bo umiejętność gotowania to cierpliwość, wytrwałość, zbieranie doświadczeń.
Może chcesz od razu wszystko naraz? Może chciałabyś zrobić kaczkę po pekińsku a
powinnaś zacząć od samej kaczki - z czosnkiem i majerankiem, marynowanej w
piwie, z ziemniaczkami i surówką. Nie wiem - nie znam Cię - zastanów się,
dlaczego Ci nie wychodzi, określ swoje mocne i słabe strony.Masz super
zaplecze - oglądasz programy, czytasz książki kucharskie, no i masz nas :)) -
to przecież super, mieć możliwość porównywania doświadczeń z innymi, obgadania
problemów już podczas gotowania ! Dobra kuchnia to nie tylko umiejętność
improwizacji - to przede wszystkim umiejętność ugotowania dobrego, domowego
obiadu i odtworzenia tego samego smaku wiele razy. Jeżeli rzeczywiście masz
taki problem, a nie jest on wytworem Twojego gorszego samopoczucia, rozpracuj
go sukcesywnie. Wiesz co ? - Zrób to dla siebie, a nie po to by zaimponować
swej drugiej połowie - to przyjdzie samo. Umiesz przyrządzić ostrygi, zrobić
naleśniki i zaparzyć dobrą herbatę - całkiem niezły początek :)

[j_u]

Bardzo dziekuje za dlugi i chyba calkiem madry post :) Glownym moim problemem w
nauce gotowanie jest to, ze mam w domu mistrza od garnkow i patelni, na dodatek
bardzo wybrednego, co powoduje, ze czesto boje sie za cos zabrac, bo wiem, ze
bedzie gorsze i ze zapewne luby nie zechce tego zjesc i zostanie bez obiadu :(
Najwiekszy problem mam z miesami - wychodza suche, marynaty to jakas czarna
magia, a sosy to juz tragedia... dalabym je tylko bardzo znielubianym
osobom ;))) I wcale nie szukam czegos skomplikowanego, najprostszy kurczak jest
wiorowaty! Nie wiem, co robie zle, a niemaz nie potrafi mi tego wyjasnic, bo on
sie kieruje w kuchni instynktem i reka Boza go prowadzi ;)
Wlasnie tak robie, ze szukam prostych rzeczy w necie, tu na forum tez czesto.
Kilka rzeczy juz mi wyszlo, jedna wymyslilam sama na podstawie kilku
znalezionych (i jest dobra), ale te nieszczesne miesa!

[janiolka]

j_u napisała:

> Glownym moim problemem w nauce gotowanie jest to, ze mam w domu mistrza od
garnkow i patelni, na dodatek bardzo wybrednego, co powoduje, ze czesto boje
sie za cos zabrac, bo wiem, ze bedzie gorsze i ze zapewne luby nie zechce tego
zjesc i zostanie bez obiadu :(

sama zdefiniowalas ten problem, to nie nieumiejetnosc, ale osoba, dla ktorej
tak sie starasz. a jesli on tak reaguje na twoje starania, to sorry, ale nie
wart jest ich!

[Gość: willga]

Taka sytuacja toż to prawdziwy luksus, ja marzę od dawna żeby ktoś po prostu
przejął moje obowiązki w kuchni i słowa nawet bym nie powiedziała na efekty
lepsze czy gorsze, a tu jak na złość nikt się nie kwapi. Proponuję to zostawić
i nie uszczęśliwiać na siłę mistrza kuchni. Po prostu ciesz się że robi kawał
dobrej roboty, bo to jest niezła orka tak na codzień.

[j_u]

Ale, powtarzam, sa sytuacje, kiedy on nie moze sie tym zajac! Ja tam wcale na
sile do kuchni sie nie pcham.

[krasnowo]

Myślę, że powinnaś do tego podejść suscesywnie, weź przepis na chociażby
kaczkę, ale przepis dokładny, z określonymi ilościami przypraw, czasem i
temperaturą pieczenia. Zrób dokładnie wg. przepisu i będziesz miała punkt
wyjścia - wyjdzie dobrze - super! Nie wyjdzie - zastanów się, co jest nie tak i
wprowadź góra trzy poprawki itd. Ja ze swojej strony polecam Ci
książkę "Kuchnia Neli" - dużo przepisów na tradycyjne (ale nie nudne!) dania,
które (mi) się zawsze udają. I jeszcze jedno : ugotowane potrawy poddawaj od
czasu do czasu również ocenie innych bliskich Ci osób (szczerych) - jeden
człowiek nie zawsze jest wymiernym sędzią.

[Gość: doradzająca]

j_u ,a czy ty tak w ogóle to lubisz jeść, czy wystarczy Ci odżywianie? Bo tak
naprawdę, to nic na ten temat nie napisałaś. Tak jak odrobina entuzjazmu dla
tego co się robi jest niezbędna dla osiągnięcia sukcesu, tak i dobrze jest być
samemu fanem efektu końcowego.
A mnie w naukach mimo, że miałam obok mamę, bardzo pomogły programy w tv.
Kiedyś głównie zagraniczne, a teraz jest sporo także już po polsku. Technika
gotowania, obróbka tego wszystkiego, łączenie produktów i przypraw w różnych
czasem dość zwariowanych wariantach bardzo oswaja z tematem. A do tego
entuzjazm, właśnie, telewizyjnych kulinarnych gwiazd buszujących po garnkach,
zachęca widza do podejmowania wysiłków. Do tego programy te z przebiegłości ich
autorów pokazują, że nie święci garnki lepią, bo jakby dawali same kuchenne
cuda, to by ogladalność legła w gruzach, a o to w żadnym razie nie chodzi.

A może Ty po prostu wyrzuć tego Twojego wirtuoza z kuchni i zacznij ćwiczyć
sama, na spokojnie. Bo może jesteś ofiarą zjawiska znanego skądinąd w
kontaktach par mięszanych z samochodem? Facet króluje za kierownicą, przejeżdża
tysiące kilometrów, a potem go szlag trafia, że "ona" nie umie jeździć,
chociaż "jej" tak naprawdę dane było przejechać góra z 50.

[Gość: Dagmara]

O co ci w ogóle chodzi, j_u? Jaki jest cel założenia tego wątku? Bo jeśli
chodzi ci o to, żeby cię ludzie pocieszali, to nie rzucaj sie, ze dają
ci "głupie rady". Nie masz talentu, to trudno. Jedz zrobione przez siebie
świństwa, albo nie bierz sie za gotowanie. Jeśli "niemąż", jak go nazywasz,
marudzi, że mu nie smakuje, to po prostu nie zastępuj go przy garach. Czy ta
rada też jest głupia?

[Gość: Asia]

A ja mam dla ciebie jeszcze jedna rade. W kazdym watku piszesz o smacznym
gotowaniu dla swojego niemeza. Z doswiadczenia wiem, ze jak sie cos robi dla
kogos, to nie wychodzi :) Zacznij gotowac dla siebie :) Jak gotujesz staraj sie
myslec o sobie. Tak troche samolubnie ale moze sie uda :)

[j_u]

Chodzi mi o to, aby sie wyzalic, zaplakac nad swoim nieszczesciem i to
ekshibicjonistycznie obnazyc, oraz aby jakas dobra wrozka napisala mi link do
strony, na ktorej jest napisane co z czym laczyc dla wszystkich jadalnych
skladnikow na swiecie :)

[Gość: giezik]

o z czym laczyc dla wszystkich jadalnych
> skladnikow na swiecie :)


A Twoj smak nie wystarczy?

[j_u]

Moj smak mi mowi, ze to co zrobilam jest nie do jedzenia ;)

[Gość: Dagmara]

j_u napisała:
link do
> strony, na ktorej jest napisane co z czym laczyc dla wszystkich jadalnych
> skladnikow na swiecie :)

Obawiam się, ze nie ma takiej recepty. Tak samo, jak nie każdy ma talent
plastyczny i umie trafnie komponować zestawienia kolorystyczne.

[j_u]

> j_u ,a czy ty tak w ogóle to lubisz jeść, czy wystarczy Ci odżywianie? Bo tak
> naprawdę, to nic na ten temat nie napisałaś. Tak jak odrobina entuzjazmu dla
> tego co się robi jest niezbędna dla osiągnięcia sukcesu, tak i dobrze jest
być
> samemu fanem efektu końcowego.

Jedzenie to dla mnie jeden z podstawowych argumentow na sens zycia ;)))

[j_u]

Dziekuje wszystkim za sensowne (i za te mniej sensowne tez ;) ) porady. Wiem,
ze glownym problemem jest domowy mistrz i jego podejscie, ale cos zlego musi
tkwic we mnie - jakis zly los nad moimi miesami stoi ;))) Bede probowac
bardziej uparcie z cala starannoscia i wszystkie rozpacze nauki wylewac na tym
forum :)

[abere8]

A ja Cie troche rozumiem chyba, bo mam podobnie, chociaz moze nie tak
tragicznie :-) Tak u nas jest, ze ja najczesciej gotuje, bo maz pracuje calymi
dniami, ale kiedy przychodzi, to on doprawia rozne sosy, zupy itp., kiedy
im "czegos" brakuje. Ja nawet bym sie moze odwazyla na samodzielne improwizacje
i by mi smakowalo, ale on by zaraz wyczul, ze dodalam cos, co nie pasuje,
czego "sie" nie dodaje do takiej a takiej potrawy. Ja lubie dobrze zjesc, ale
on to juz jest smakoszem, co jest czasami uciazliwe :-(

[qubraq]

JuVe miła, opowiaaadasz... na pewno fajnie gotujesz! Zjadłbym z chęcią Twoje
naleśniki piwne z bryndzą i ziemniaczkami z cebulką i kminkiem i popijałbym
moim czystym czerwonym gorącym barszczem winnym lub sklepową maślanką mrągowską
bo mi takie żarełko smakuje. Twojemu człowiekowi też na pewno takie smakuje.
A piszę to smakując dzięki Tobie i Agacie pyszną herbatę "czar mórz
południowych" od Demmersa z Galerii Mokotów dopiero-co zaparzoną i posłodzoną
majowym miodem z sąsiedniej pasieki. Jak cudownie pachnie w tym roku pierwszy
miód mniszkowy, jakoś inaczej niż zazwyczaj, nie mogę znaleźć porównania ale
już to spotkalem u kilku okolicznych pszczelarzy i potwierdzają, że jakimś
zielem jakby wrotyczem ale przecież jeszcze wrotycza nie ma! Dopiero na jesieni
będzie!
Wracając do Twojej kuchni pewnie dzisiaj już inaczej patrzysz na świat?
Chciałbym Cię z wdzięczności pocieszyć ale nikt tego nie zrobi lepiej niż Twój
mistrz "niedościgniony"!
Łyżka i głowa do góry! Jutro też będzie piękny dzień!
Andrzej

[j_u]

Dzieki, qubraq, naprawde mnie mile wzruszasz :)