Żurek czy biały barsz

[dodwig2]

Czym różni się zurek od barszczu białego, czy jest to to samo???

D

[invicta1]

podobno to samo-ja jadam tylko żur, barszczu nie jadam:)

Tajemnice obu zup

[heelcia]

Biały barszcz to wywar z mięsa i warzyw gotowanych z kiełbasą albo wędzonką,
zabielony śmietaną i podawany z ziemniakami lub jajkami na twardo.

Żurek natomiast przyrządza się na tzw. zakwasie. Taki zakwas łączymy z wywarem
i innymi dodatkami

[invicta1]

aaaaaaa no to wszystko jasne-mialam racje jem zurek:), a barszczu nie jadam

[Gość: White soup]

Nie tak do końca. Na zur robi się zakwas z maki żytniej razowej i miesza z wodą
ciepłą. Na biały barszcz używa się mąki pszennej razowej i zalewa gorącą wodą.
Niby to samo ale jednak nie.

[invicta1]

o Jezu jeszcze inna wersja
może jednak uda nam się coś ustalić

Jako rzecze White...

[jacek1f]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=77&w=16157601&a=16159674

[Gość: gaga]

To ja jeszcze namieszam:)
Moja " góralska" babcia robiła żur z mąki owsianej.
A "Kuchnia Polska" podaje,że moze być:zytnia razowa, pytlowa lub owsiana.
Smacznego

[Gość: marinik]

moja wersja tez jest taka wlasnie:
zur - na zakwasie z zytniej,
barszcz - na zakwasie z pszennej

Dodam jeszcze tylko

[Gość: miszam]

że pierwotnie barszcz sporządzano z kiszonych liści barszczu zwyczajnego
(Heracleum), dziko rosnącej rośliny jadalnej z rodziny selerowatych. Od XVI
wieku zaczęto nazywać tak zupy na bazie z zakwaszanej mąki, od XVIII wieku z
buraków poddanych fermentacji mlekowej.

[Gość: mika_p]

Z rzadka moja mama robiła zupę zwaną w moim domu żurkiem, w skład tej zupy
wchodził sok z kiszonej kapusty.

[Gość: rebeka]

Czytam te forum od 4-ch lat i wciąż to samo pytanie cyklicznie się pojawia.
SAdze, że jest tyle odpowiedzi, ile gospodyń i nie warto się rozwodzić, byle
było smaczne.

O historii zuru

[allexamina]

Ponizej fragment ksiazki Marii Dembinskiej “Medieval Poland - Rediscovering a
Cuisine of the Past”. Ksiazke mam niestety tylko w j. angielskim a tlumaczem
jestem bardzo marnym dlatego podaje oryginalny text bez tlumaczenia (wiem,z e
jest tu paru tlumaczy na tym forum, moze w czynie spolecznym zechcecie podjac
sie tlumaczenia?).

Nie ma w tym fragmencie zroznicowania na barszcz i zur, ale jest za to historia
zuru wlacznie z pochodzeniem lingwistycznym slowa zur (z j. rosyjskiego).
Historia robijanego garnca jest rowniez bardzo istotna i warta powtorzenia:


[...]"Barley was also the main component of a yogurt-like dish referred to in
Latin texts as _glycerius_ and in medieval Polish as _kyssel_; the modern Polish
spelling is usually given as kisiel. Normally characterized as nobleman’s fare,
this thick soup was prepared by pouring boiling water over barley flour, then
adding a liquid called ‘thick beer’. It would ferment slightly and thicken,
then honey, milk, or fruit was added. There are references to this dish in
Polish records as early as A.D. 997. It was served for dinner at the royal
table and the king often served it (without milk) to guests during Lent. For
example, in 1394 King Wladyslaw Jagiello served _kisiel_ at a meal attended by
Prokop, titular margrave of Moravia; the duke of Raciborz; Janusz, duke of
Oswiencim; and others.

"Today the preparation has evolved into the dish known in Polish as zur, a loan
word from Russian. Zur has further evolved into a number of regionalized forms.
Buckwheat rather than oat flour is used in eastern and northeastern Poland,
while oat flour is more restricted to the South. Rye flour is used in the rest
of the country. Until quite recently, many peasants reserved a ceramic pot
especially for making zur. It was not washed, allowing the fermentation from
one batch to act as starter for the next. During Lent, the soup was flavored
only with salt and garlic, and so symbolic was of fasting and self-denial that
it is often used in Polish literature as metaphor of sacrifice and ascetism. In
fact, at the end of Lent, the zur pot was symbolically “killed” either by
smashing it or burying it in the ground. A new pot was bought, and thus began
another annual cycle. Archeology has uncovered many such pots in medieval
Polish sites, lending material evidence to the age of this tradition.[...]"

W ksiazce jest rowniez przepis na oryginalny sredniowieczny kisiel (przepis jest
dostosowany do wspolczesnych potrzeb).

[Gość: qwerty]

Piszesz o dwóch stropolskich potrawach a mianowicie o kisielu, którego nazwa
wywodzi się z rosyjskiego (kisłyj) i o żurze, którego źródłosłów pochodzi na
pewno z niemieckiego (sauer).
Moim zdaniem żur jest obok zalewajki jedną z odmian barszczów, tych białych i
czerwonych.

[allexamina]

> Piszesz o dwóch stropolskich potrawach a mianowicie o kisielu,

Nie ja, prof. Maria Dembinska, w ksiazce z materialow swojej pracy doktorskiej
na uniw. Warszawskim w 1963, ktore wykorzystala do ksiazki wydanej przez PENN
(Univ. of Pennsylvania Press). Ja tylko cytuje. I to doslownie.

I jeszcze jedno, z tego co Dembinska pisze wynika, ze _kisiel_ istnial w
kulturze polskiej i staropolszczyznie zanim istnial j. rosyjski (A.D. 997).
Zapozyczenie - jesli to faktycznie zapozyczenie - byloby co najwyzej ze
staroruskiego.