Alternative rock??

[haribo_goldbaren]

Dlaczego uzywa sie nazwy alternativ rock,lub alt rock,lub new british cos tam
do zwyklych piosenek i zespolow pop?Wytlumaczcie mi to. A fani tego
nieszczesnego alt sie szczyca ze sluchaja ATERNATIVE. Pytam sie ALTERNATIVE w
stosunku do czego??!?!?!??!Bo ja tam slysze pop i komercje.

[humbak]

Metka. Jak nurt powstawał to był alternatywny. Zmiana metki byłaby kłopotliwa

[Gość: Lecho]

Dla mnie też niezrozumiały jest np. alt country....myślałem że przeoczyłem jakąś
epokę, gdy pierwszy raz się z tym zetknąłęm....to pożywka dla pismaków...a tak
dla zasadności to alt może i miało ostatnio jakieś znaczenie w przypadku
punka...tak w 1975-tym....

[Gość: scribs]

no nie, alternatywny miało znaczenie, i w 80, a nawet w 90, choć tu akurat
zaczęło się właśnie przyszywanie metki bez uzasadnienia. Alternatywa jednak
zawsze jakaś jest lub będzie. (A Fugu, Lechu, o którym wspominałeś wcześniej...)

[haribo_goldbaren]

Prosze dajcie odpowiedz.Kiedys az tu sie roilo od fanow tzw.Alt i New
Revivalu.Gdziescie uciekli?A moze juz nikt nie chce sie przyznawac,ze sluchal
takiego popiku jak Franz Ferdinand,Razorlight,Arcade Fire,The Hives i inne takie
zespoly.Jesli to jest alternatywa dla popu,to jest to nieatpliwie
ciekawostka.Pop alternatywa dla pop.

[Gość: walking_viper]

Arcade Fire to popik? Ja wiem, że dziś pogoda nie sprzyja, gorąco i duszno, myślenie się spowalnia - ale żeby aż taką głupotę palnąć...

[ilhan]

Gość portalu: walking_viper napisał(a):

> Arcade Fire to popik? Ja wiem, że dziś pogoda nie sprzyja, gorąco i duszno, myś
> lenie się spowalnia - ale żeby aż taką głupotę palnąć...

Forumowicz Goldbaren za jedyną dopuszczalną formę ekspresji muzycznej uznaje siermiężne gitarowe riffy i sprinterskie solówki. Także "dyskusję" raczej odradzam.

[Gość: scribs]

Franz Ferdinand jest z pewnością pop alternatywą dla popu w sensie Madonny,
Dido, Aha, tych wszystkich Destiny's Child i Lopezów. A nawet dla tych
wszystkich stęchlawych Bon Jovi, Scorpionsów, Lady Punków i tego całego
nu-metalu, plażowego punku, etc. Ale oczywiście, wciąż jest to pop. Taka
alternatywa w obrębie samego popu.
Co jeszcze? No tak, alternatywny rock jest to znowu tylko nazwa. Jak to ktoś już
wcześniej przytomnie zauważył.

[good_morning]

witam
a wiesz,ze patton ma w swoich planach plyte popowa?z pewnoscia nie bedzie to
nic stechlego i ciekawi mnie strasznie, jak potraktuje temat.

[Gość: scribs]

też witam,
może coś w rodzaju "Evidence",
albo tej piosenki z "...I'm EEEasyyyy..." w refrenie.

[good_morning]

evidence to wypadek przy pracy nigdy wiecej!
a easy jest the commodores.

[humbak]

Zaraz zaraz... nazwa gatunku kwalifikuje te zespoły? Czy może ich popowość? I czym się ona wyraża?

[spokojni1]

Ale co właściwie miałby oznaczać termin: alternatywny?
Co właściwie ma być niby alternatywne?

Potocznie używa się tego terminu do różnych rodzajów muzyki, które generalnie
nie są promowane w radiu, telewizji, komercyjnej prasie muzycznej. Czyli do
muzyki innej niż popularna tandeta typu: Michael Jackson, Guns'n'Roses,
Mandaryna, Pink Floyd, Britney Spears, Jean Michelle Jarre itp, itd. Czyli
alternatywna w stosunku do wykonawcy wydawanych i promowanych zazwyczaj przez
wielkie koncerny płytowe. (chociaż czy może być mały koncern?)
Może być "alternatywny rock", "alternatywny pop" itd itp. Tak naprawdę
określenie "alternatywny" nie oznacza żadnego konkretnego gatunku muzycznego
(skoro słowem tym określa się tak różnych wykonawców jak np: Fugazi i Coldplay
(hi, hi)). Obecnie określenie to stało się kolejną marketingową etykietą mającą
ułatwić stargetowanie produktu i dotarcie do osób, które w swoim mniemaniu
są "alternatywne", cokolwiek to znaczy (no bo jeśli mianem "alternatywny"
określa się taki nieszczęsny, wspomniany Coldplay, podczas gdy ich muzyka
niczym się nie różni od popu określanego po prostu jako "pop", to o co
właściwie chodzi?). To jedna strona.
Ale uwaga. Najważniejsza jest zupełnie inna rzecz.
Nazywając zespoły, które po prostu uczciwie dbają o wysoki poziom artystyczny
swojej twórczości (przykładowo: Sonic Youth, Velvet Underground, Birthday Party
itd, itp), które traktują poważnie słuchacza, alternatywnymi, kompletnie
przewracamy do góry nogami jakiś sensowny system wartości. Bo co to oznacza?
Że "normalną", "niealternatywną" muzykę grają "artyści" typu Doda, Iron Maiden,
Budka Suflera,Modern Talking czy Genesis??? A ci, którzy poważnie traktują
odbiorcę to są jacyś "alternatywni", "dziwni"?
Niestety, tzw. "dziennikarzom" muzycznym i specom od marketingu udało się
kompletnie postawić na głowie wszystkie wartości estetyczne.
Czy np. w literaturze ktoś nazywa produkty typu Harlequin albo Paulo Coelho
głównym nurtem albo mainstreamem? A normalnych pisarzy jak Kafka, Gombrowicz
ktoś nazywa "alternatywą"? A np. w muzyce baroku ktoś nazywa Bacha
alternatywą??? No ja się z taką sytuacją nie zetknąłem.
Podsumowując: sytuacja jest generalnie chora.

[ilhan]

spokojni1 napisał:

> Niestety, tzw. "dziennikarzom" muzycznym i specom od marketingu udało się
> kompletnie postawić na głowie wszystkie wartości estetyczne.
> Czy np. w literaturze ktoś nazywa produkty typu Harlequin albo Paulo Coelho
> głównym nurtem albo mainstreamem? A normalnych pisarzy jak Kafka, Gombrowicz
> ktoś nazywa "alternatywą"? A np. w muzyce baroku ktoś nazywa Bacha
> alternatywą??? No ja się z taką sytuacją nie zetknąłem.
> Podsumowując: sytuacja jest generalnie chora.

Nie masz racji. Muzyka rozrywkowa jest przecież towarem znacznie bardziej masowym i medialnym niż literatura czy sztuka barokowa. Nie wyobrażasz sobie chyba faceta czytającego Ci przez głośniki fragmenty "Zamku" w poczekalni myjni samochodowej. Wykonawcy mainstreamowi nie są źli z definicji (to kwestia drugorzędna i pochodna komercjalizacji tego "gatunku", zły wpływ wytwórni, marketingowców). Produkują muzykę stylistycznie przynależną środkowi, trafiającą do mas, graną w radiach, supermarketach - oczywiście punkt, w którym ustala się środek nie jest stały, ale to nie ma znaczenia dla dyskusji. Wracając, Sonic Youth niestety zupełnie się do takich celów nie nadaje, Budka Suflera niestety, niestety i jeszcze raz niestety: tak, bo żyjemy w czasach kiedy następuje (nastąpiło kilkanaście lat temu?) drastyczne załamanie wymagań muzycznych przeciętnego obywatela. Podobna sytuacja jest chociażby w filmie - nie ma wątpliwości, że to hollywoodzkie superprodukcje w największym stopniu nakręcają rynek.

[Gość: scribs]

ilhan napisał:
tak, bo żyjemy w czasach kiedy następuje (nastąpiło kilkanaś
> cie lat temu?) drastyczne załamanie wymagań muzycznych przeciętnego obywatela.

Nastąpiło załamanie wymagań muzycznych? A czy kiedykolwiek takowe były duże?
Przeciętni obywatele którzy tworzą masę, nigdy nie mieli wygurowanych gustów.
A z drugiej strony, w przypadku muzyki rozrywkowej, wydaje mi się, że nie ma
ustalonych jakichś określonych zasad co do estetyki. Można powiedzieć: kwestia
estetyki jest względna.
Dla kogoś Sonic Youth to zwykły hałas i kakofonia, a Budka Suflera to piękne
melodie.
Pytanie czy jeśli by przeprowadzić taki eksperyment, że zacząć w radiu promować
naprzykład Sonic Youth, czy w końcu rzesze ludzi przekonały by się do takiej
muzyki? Tak masowo jak do Budki Suflera?

[ilhan]

Może nieprecyzyjnie się wyraziłem. Smutne jest nie załamanie wymagań a powszechna akceptacja dla zjeżdżającego w dół poziomu i wartości produkcji popowych. Zdaje się to mało komu przeszkadzać, a o tym co się podaje w mediach nie decyduje naturalnie poziom artystyczny a potencjał marketingowy i spece, dla których to jedyny wyznacznik.

Co do drugiej kwestii - myślę, że w tym konkretnym przypadku nie przekonałyby. Nie wiem nawet czy sam chciałbym włączając w ciągu dnia radio słyszeć SY. Na pewno natomiast chciałbym słyszeć dobrą muzykę pop. Tej obecnie jak na lekarstwo, a jeśli już to spychana na margines.

[Gość: Clean]

Szkoda, ze sie nie da laboratoryjnie zmierzyc co jest pop, co rock, a co
alternative.

Bo poki co nie wierze nikomu ;D

[Gość: Clean]

[Gość: Lecho]

To też jest jakis sposób, często nawet nienajgorszy

[Gość: walking_viper]

ilhan napisał:

> Forumowicz Goldbaren za jedyną dopuszczalną formę ekspresji muzycznej uznaje si
> ermiężne gitarowe riffy i sprinterskie solówki. Także "dyskusję" raczej odradza
> m.

A, to dobrze wiedzieć Wobec powyższego daruję sobie ewentualną przyszłą wymianę argumentów - ale wychodzę z założenia, że jeśli ktoś publicznie dobrą muzykę obraża, reagować należy


> Wracając, Sonic Youth niestety
> zupełnie się do takich celów nie nadaje, Budka Suflera niestety, niestety i jes
> zcze raz niestety: tak, bo żyjemy w czasach kiedy następuje (nastąpiło kilkanaś
> cie lat temu?) drastyczne załamanie wymagań muzycznych przeciętnego obywatela.

No i właśnie udowodniłeś, że Spokojni1 ma w gruncie rzeczy rację, pisząc: "Niestety, tzw. "dziennikarzom" muzycznym i specom od marketingu udało się kompletnie postawić na głowie wszystkie wartości estetyczne.(...)Podsumowując: sytuacja jest generalnie chora.". Bo przewartościowanie w obrębie muzyki jednak nastąpiło - tylko czy to wina dziennikarzy, marketingowców czy innego licha, tego nie wiem. W muzyce następuje równanie w dół - ale ja szansy na poprawę sytuacji upatrywałbym nie tyle w ustaleniu, jaki gatunek muzyczny jest godzien słuchania, tylko na wpajaniu samej umiejętności słuchania.


Gość portalu: Clean napisał(a):

> Szkoda, ze sie nie da laboratoryjnie zmierzyc co jest pop, co rock, a co
> alternative.

Tiaaa, jakby w sztuce udało się to zrobić, to by już nie była sztuka, ale zimny trup - bo zazwyczaj tak jest, że naprawdę dobra twórczość za nic sobie ma szufladki i etykietki. Po drugie, czyli secundo: nie wiem kto miałby tego dokonać - bo co człowiek, to inna definicja rocka, popu czy jakiegokolwiek innego muzycznego gatunku. Po trzecie,czyli tertio: jaki byłby z tego pożytek? Czułbyś się pewniej, wiedząc, że podążasz jedyną słuszną muzyczną drogą, i każde odstępstwo od niej traktowałbyś jak ciężki grzech i herezję? Ja tam wolę polegać na własnych upodobaniach, potrzebach i gustach, niż na odgórnych ustaleniach.

[ilhan]

Gość portalu: walking_viper napisał(a):

> No i właśnie udowodniłeś, że Spokojni1 ma w gruncie rzeczy racj


No właśnie nie bardzo. To znaczy i tak, i nie. Uważam, że również w świecie, w którym mielibyśmy wystarczająco dużo dobrej muzyki pop żeby obdzielić nią wszystkie radiostacje, telewizje i supermarkety, Sonic Youth nie pozostawałby mniej alternatywny niż obecnie jako wykonawca przełamujący na każdym froncie jej granice. Taką sytuację mieliśmy chociażby w latach 60., kiedy twórczość chociażby takiego Captaina Beefhearta musiała jawić się kolosalną awangardą i nikt nie ośmieliłby postawić się jej w jednym szeregu np. z artystami Motown. Ale z tą "umiejętnością słuchania" to zgoda, zgoda absolutnie.

Pozdr.

[Gość: Lecho]

Skoro alternatywny znaczy "inne podejście do tematu, inne wyjście, rozwiązanie
problemu" - wynika z tego jasno, że każda propozycja różniąca się od pierwowzoru
jest juz alternatywna. I chyba wypadałoby na tym skończyć. Rock (czy każdy inny
gatunek muzy) nie może być alternatywny wobec samego siebie, co najwyżej
(odnośnie rocka) wobec boogie, bluesa itd. C.B.D.U.

[ilhan]

Skąd to uparte drążenie tematu słówka "alternatywny"? Fenomen obserwuję na tym forum od lat równolegle z "rockiem niezależnym". Nie wystarczy wiedzieć co się za tym kryje i przyjąć, że to umowne? Termin "rock alternatywny" mówi mi więcej niż sam "rock" i choćby dlatego jest potrzebny, nawet jeśli nietrafiony. Analogicznie należałoby się przyczepić dlaczego "hard-rock" jest "hard-rockiem" a nie "hot-rockiem" albo w czym jest "cięższy" od "lekkiego" rocka? Jak waży się piosenki? To wszystko *umowne*, come on, dajcie już spokój.

[teddy4]

Come on?
Jednak wychodzi ten brit, oj wychodzi))).

[ilhan]

teddy4 napisał:

> Come on?
> Jednak wychodzi ten brit, oj wychodzi))).

Jest jak słoma w butach niestety

[Gość: scribs]

walking_viper napisał(a):

W muzyce następuje równanie w dół - ale ja szansy na poprawę sytuacji upa
> trywałbym nie tyle w ustaleniu, jaki gatunek muzyczny jest godzien słuchania, t
> ylko na wpajaniu samej umiejętności słuchania.

Też o tym już myślałem.
Aby móc w pełni się delektować muzyką poważną, rozumieć, inaczej: nie tylko
słuchać, ale i słyszeć; to, trzeba tego się nauczyć, poprostu.
Z tego wynika, że jest podobnie z muzyką rozrywkową.
Więc może należy się zająć "pracą u podstaw", "organicznikowską". Stworzyć
szkolne programy, ba nawet przedszkolne.
Ba, w szkółkach rodzenia, przecież dzieci nienarodzone, jeszcze w łonie matek
słyszą dźwięki z jej otoczenia.

[Gość: walking_viper]

ilhan napisał:

>Skąd to uparte drążenie tematu słówka "alternatywny"?

Bo to zły termin jest Konkretnie - nieprecyzyjny, mętny, nie oddający rzeczywistego znaczenia gatunku muzycznego, który próbuje opisać. Jeśli mi ktoś w przegródkę "alternatywa" pakuje jednocześnie Pearl Jam i The Birthday Party, dokładając jednocześnie tego nieszczęsnego, wymienionego wyżej Coldplaya - to dzięki, ale ja proszę o uściślenie (przyjmując oczywiście, że mam zamiar kierować się etykietką) albo o zaniechanie używania.


Gość portalu: scribs napisał(a):
> Aby móc w pełni się delektować muzyką poważną, rozumieć, inaczej: nie tylko
> słuchać, ale i słyszeć; to, trzeba tego się nauczyć, poprostu.
> Z tego wynika, że jest podobnie z muzyką rozrywkową.
> Więc może należy się zająć "pracą u podstaw", "organicznikowską".

No właśnie. Tylko jakby to skonfrontować z tezą, że tzw. masa nie potrzebuje/nie chce ambitniejszej muzyki - czy po wyrobieniu owej potrzeby (przy założeniu, że to możliwe) masowy gust nie oznaczałby coś dokładnie przeciwnego niż obecnie? A poważniej - ciekawe, czy takie wyrobienie jest do osiągnięcia, czy edukacja w dziedzinie "muzyka rozrywkowa" przyniosłaby pożądany skutek. Bo że obecnie ogólna edukacja muzyczna (i artystyczna) leży i kwiczy - to fakt. Tylko problem w tym, czy takie szkolne programy nie dałyby odwrotnego skutku - tak jak dzieje się to w przypadku książek; przecież niektórych (a może i większość) ludzi samo zaliczenie jakiejś książki do lektur szkolnych skutecznie do niej zniechęca (ten straszny obowiązek!) - czemu taki sam efekt nie miałby pojawić się i przy muzyce?
I jeszcze: pisałeś o muzyce poważnej; mam wrażenie, że w tym przypadku już termin określający wpływa na podejście do muzyki, i wpływa motywująco - wiadomo, poważna, trzeba się starać, dosięgnąć, trzeba się nauczyć. A słowo "rozrywkowa" działa na odwrót - z miejsca deprecjonuje co nieco, skłania do lekceważenia.

> Ba, w szkółkach rodzenia, przecież dzieci nienarodzone, jeszcze w łonie matek
> słyszą dźwięki z jej otoczenia.

No tak, puszczaj niewiniątkom taki np. Joy Division, od razu przyjdą na świat zastępy z wrodzoną depresją...

BUHAHAHAHAHA

[haribo_goldbaren]

Gość portalu: walking_viper napisał(a):

> ilhan napisał:
>
> > Forumowicz Goldbaren za jedyną dopuszczalną formę ekspresji muzycznej uzn
> aje si
> > ermiężne gitarowe riffy i sprinterskie solówki. Także "dyskusję" raczej o
> dradza
> > m.
>
> A, to dobrze wiedzieć Wobec powyższego daruję sobie ewentualną przyszłą wym
> ianę argumentów - ale wychodzę z założenia, że jeśli ktoś publicznie dobrą muzy
> kę obraża, reagować należy
Jesli sluchasz Ilhana to wspolczuje.Ja juz rozpracowalem ta postac forumowa.I
stwierdzam ze Ilhan jest zerem uwazajacym sie za znawce.A jego zdanie to kopia
Pitchforka.Ma pojecie o tym co przepisze z tego nieszczesnego serwisu.Chlop bez
wlasnego zdania.

[ilhan]

Dokładnie tak, oprócz tego jestem też Żydem, masonem i fanem popu (nie wiadomo co z tego najgorsze).

[Gość: walking_viper]

haribo_goldbaren napisał:

> Jesli sluchasz Ilhana to wspolczuje.

Nie słucham Ilhana - ale słucham na przykład Arcade Fire I ten, kto uważa ich muzykę za "popik" nie potrzebuje już cudzych (anty)rekomendacji, by nie chciało mi się z nim wchodzić w dysputy.

[Gość: vince]

a ja proponuje inny punkt widzenia na pytanie po co komu rock alternatywny?

zawile a czasem zagadkowe szufladkowanie gatunkow muzycznych nie jest potrzebne
fanom, ale jest potrzebne tym co muzyke produkuja:
wytworniom, dystrubutorom jednym slowem 'music industry'. Jak w kazdej branzy,
tak i w tej potrzebny jest wzrost, postep, nowosci, sukcesy, itd.
Jednym ze sposobow na osiagniecie tych celow jest tzw poszerzanie spektrum
produktow i ich konsumentow. Poza tym show biznes potrzebuje swoich
shows rowniez w formie nagradzania tych najbardziej produktywnych. Wiec mamy
Grammys, Brit Awards i
cale setki mniej prestizowych corocznych gali. Tam te kategorie sa bardzo
przydatne (trzeba przeciez porownywac apple to apple) i pozwalaja
prezentowac sie wytworniom z ich najlepszej strony (biznesowo oczywiscie).
Naturalnie krytycy w calej tej zabawie graja pierwszoplanowa role, gdyz to
oni wykuwaja coraz to nowe gatunki, podgatunki, cwiercgatunki.
Za to im placa. Sami artysci maja czesto niezly ubaw, kiedy wygrywaja nagrody
jako ci 'alternatywni'.

[Gość: mj]

Parę lat temu zauważyłem że angole w sposób szczególny rozumieją pojęcie
"alternatywny". Wystarczy być chłoptasiem z grzywką na oczach, założyć dres z
lat 80tych, robic głupawe miny do kamery (przy tym koniecznie śpiewać la la la)
i brzdąkać jakiś tam britpop, żeby okupować "alternatywne" listy przebojów. To
zjawisko niestety nie ominęło i Polski.
Co do nazewnictwa styli, to sczególnie mnie kiedys rozbawiło określenie w
katalogu jakiejś wytwórni - white winter speed metal )

[johnsons_baby]

Moim zdaniem 'muzyka alternatywna' to bardzo waski termin. Alternatywa w koncu
ma byc innym wyjsciem, czyms nowym co wykracza poza ówczesne (współczesne)
muzyczne horyzonty. Taką alternatywą dla muzyki pop na poczatku lat 90. było
techno. Na pewno alternatywna jest tez 'medulla" Bjork, ktora to opiera sie
prawie wylacznie na chórkach i pojedynczych dzwiekach, a mimo to da sie jej
sluchac

[Gość: Lecho]

Cholera mnie już bierze od tej alterny !!!! Dajcie spokój. Za chwilę mozemy
rozpocząć wątek o alternatywnych ludziach, zwierzętach, malarzach, piekarzach,...

[thesilentman]

...a potem rozpoczniemy wątki od nich alternatywne!

[Gość: Lecho]

i wężykiem, wężykieeeeem......

[spokojni1]

Że też ktoś w ogóle przeczytał mój przydługi post.
Odpowiadając na różne uwagi:
1. do Ilhana
"Nie masz racji. Muzyka rozrywkowa jest przecież towarem znacznie bardziej
masowym i medialnym niż literatura czy sztuka
barokowa. Nie wyobrażasz sobie chyba faceta czytającego Ci przez głośniki
fragmenty "Zamku" w poczekalni myjni samochodowej."
Troszkę mnie nie zrozumiałeś. Zupełnie nie o to mi chodzi, żeby jakaś
ambitniejsza twórczość stała się masowo popularna. Tak nigdy nie było, nie jest
i nie będzie. I nie ma sensu żeby coś takiego uskuteczniać, ludzie mają
odmienne gusta i bardzo dobrze, nie chodzi o żadną urawniłowkę.
Chodziło mi o coś zupełnie innego. Dlaczego tzw. "dziennikarze" muzyczni (nie
chciałbym używać słowa krytycy, bo to brzmi zbyt poważnie w tym wypadku - są
oczywiście wyjątki) zajmujący się muzyką rozrywkową (kolejny bzdurny termin),
zdaje się, że uważający się za fachowców a często za takich uważani kompletnie
tak jak wcześniej napisałem poprzewracali cała hierarchię wartości. Łatwą
muzykę dla mas prezentują jako główny nurt, przypisują jej jakieś wydumane
wartości artystyczne (aktualnym przykładem jest muzyczna sieczka tworzona przez
JM Jarre'a, niejaki P. Kaczkowski przeprowadzał z nim wywiad traktując go jako
Wielkiego Artystę co wyglądało naprawdę groteskowo) a to co rzeczywiście ma
jakąś wartość jest traktowane jako "alternatywa". Chziałem zwrócić uwagę na to,
że w innych dziedzinach sztuki taka sytuacja nie występuje.
2. Nie traktuję muzyki pop z założenia jako twórczości bez wartości. Popu na
dobrym poziomie jest sporo, tylko jakoś zazwyczaj nie można go usłyszeć w
radiu, a szkoda.

[ilhan]

Ok, powiedzmy, że się zgadzam

Pozdr.