co robię źle???:(

[Gość: iw80]

witam,
jestem mamą 10 misięcznego chłopca, jest on całym moim światem, ale
niestety nic poza nim już nie dla mnie:( nie chodzi o to, że się
użalam z powodu braku czasu, czas się znajduje , ale mi brak sił na
jego wypełnienie czymś dla siebie.
co robię nie tak, że mój syn nie chce się sam bawić dłużej niż 5
minut, zaraz raczkuje do mnie wspina się na moje nogi i chce na
ręce, jak go posadzę, albo zaniosę do zabawek jest płacz na cały
dom, chyba nawet cała dzielnica go słyszy.nic nie mogę przy nim
zrobić, nawet iść do toalety. siedzę bawię się z nim, wygłupiam, a
on i tak idzie do mnie i się wspina na ręce. nie pracuję jestem z
nim cały czas i nie potrafię się ostatnio niczym cieszyć bo nie mam
siły. on zaraz się słości, rzuca zabawkami i płacze jak szalony, jak
go nie chcę wziąć. próbowałam juz nie reagowac na niego, albo
ponosić chwilę i odłożyć-ale nie ma szans. ryk, płacz ponownie. o
łożeczku nie ma mowy, tylko w nim śpi. ja muszę sprzątać, gotować-
chcę wsadzić go do łożeczka, ale on płacze wyciąga rączki i potrafi
tak bardzo długo, aż go nie wezmę.łożeczko stawiam w drzwiach, jest
ode mnie 1,5 metra, ale to nie wystarcza.
poradzcie coś, żeby pomóc jemu a przy okazji również mi.

czy zostawić go niech płacze, żeby się nauczył że nie będzie zawsze
po jego myśli? już wiele razy próbowałam na coraz dłużej nie
reagowac, ale ten jego płacz mnie dołuje:(

[justyna_dabrowska]

Nic PAni nie robi źle po prostu czasami ma pani dośc takiej sytuacji że musi być
pani do wyłacznej dyspozycji małego bezkompromisowego człowieka, chce Pani sie
choćby na chwile od niego uwolnic a on to wyczuwa i ponieważ PAni jest dla niego
całym światem to chce pania jakos przytrzymać...
Ratunkiem jest poproszenie kogoś z rodziny o natychmiastowe wsparcie tak zeby
pani pczuła ze ma pani nad swoim zyciem jakas kontrole ze nie ejst tak, że calym
PAni czasem "rządzi" dziecko.
Jak Pani odzyska troche przestrzeni dla siebie to będzie pani łatwiej byc oddana
dziecku. Teraz toczy sie między wami nieuswiadomiona walka..

pozdr

JD

[Gość: domza2]

Witaj, to niestety tak już jest. Zgadzam się z Panią Justyną - dziecka nie
zmienisz (nie próbuj go zostawiać płaczącego, to jeszcze pogorszy sytujację),
możesz jedynie dać sobie oddetchnąć, przy pomocy innych członków rodziny.
Doskonale Cię rozumiem, bo choć w wieku 10 msc moje dziecko raczkowało
samodzielnie nie zwracając na mnie uwagi , to teraz gdy ma prawie 13 msc cały
czas mnie angażuje, buszuje po domu mój mały Człowiek-Demolka, a ja siedzę w tym
bałaganie, głodna i zła cały czas tłukąc sobie do głowy, żeby tylko nie zaczynać
sprzątania, bo to i tak nie ma sensu. W końcu (dalej głodna i bez obiadu dla
męża) włączam swoją ulubioną muzykę i tańczę z Demolką na rękach. Jak się tym
zmęczę, spocę i uraduję to jakoś mi lżej;)) Trzym,aj się

[mywork]

O rany miałam to samo!!!! Nic się nie dało zrobić. Ale wypracowałam sobie kilka
sposobów, które może u Ciebie się sprawdzą:
- karmiłam młodego w krzesełku do karmienia, od razu zapinałam go w szelki i po
skończonym jedzeniu zostawiałam go w foteliku i szybko dawałam mu jakąś zabawkę
manipulacyjną (np. tablicę z przyciskami, grającą). Miałam go z głowy na jakieś
20 min :-)
- starałam się gotować wieczorem, ale podgrzać trzeba było na bieżąco więc
dawałam małemu na podłodze miskę i drewnianą łyżkę i on w tym czasie rąbał ile
sił a ja szybko szykowałam obiad
- staraj się jeść razem z dzieckiem - łyżka dla niego, łyżka dla ciebie, rób jak
najprostsze jedzenie żebyś mogła łatwo coś też zjeść
- myślę, że twój synek jeszcze śpi w ciągu dnia - wtedy ty masz chwilę dla
siebie i domu
- jak musiałam iść do toalety to siadałam na kibelku a mały był za drzwiami i
wystawiałam mu palce przez te dolne otwory w drzwiach. On się strasznie cieszył
a ja mogłam spokojnie zrobić siusiu.
- staraj się zjeść śniadanie i załatwić poranną toaletę jak jeszcze mąż jest w
domu rano, on wychodzi a ty jesteś gotowa do działania
- jak najwięcej wychodź na spacery!!!!! Dla ciebie to kontakt ze światem i
odpoczynek, a młody nawdycha się powietrza, zmęczy to i będzie spokojniejszy. TO
JEST NAJLEPSZA METODA U NAS!!!!
- aby zapanować nad codziennym bałaganem w domu ustaw kilka koszy i pudeł, nawet
na środku salonu - jeden na zabawki, drugi na brudne rzeczy, itp. I w ciągu
dnia do nich wrzucaj żeby nie utonąć w bajzlu. A wieczorem jak mąż wróci z pracy
niech ci pomoże poukładać rzeczy na swoje miejsce. Tylko muszą to być
odpowiednio wysokie pojemniki żeby młody z nich nie wywalał rzeczy.
- nie bój się też dziecku puścić czasem jakieś bajki!!! Ja wiem, że wszyscy na
mnie tu zaraz siądą, że telewizja to samo zło. Ale mi nie chodzi o puszczanie
czegokolwiek tylko o wybrany jeden 15 min. odcinek jakieś prostej bajeczki
(polecam teletubisie). U mnie taka bajka pomaga do tej pory w ostatniej godzinie
przed przyjściem męża z pracy kiedy i ja i dzieci jesteśmy zmęczeni (mam też
starszego syna - przedszkolaka)

To tak na szybko co udało mi się przypomnieć. Mój młodszy syn ma teraz 2 lata i
nawet 2 godziny potrafi się bawić sam. I u ciebie też tak będzie, zobaczysz!
Tylko dziecku potrzeba czasu żeby nauczyło się skupiać uwagę na dłużej. Jeśli
masz taką możliwość to wychodź wieczorami np. na jakąś gimnastykę. Ja 2 x w
tygodniu chodzę na jogę, bardzo mi to pomaga na nerwy i daje odskocznię od spraw
domowych. Mąż kładzie dzieciaki i zostaje w domu a ja mogę odpocząć.
No i dbajcie na bieżąco o porządek w domu - w weekendy niech mąż czy babcia idą
na 2 godziny na spacer z dzieckiem a ty ogarniasz dom. Generalnie angażuj
rodzinę do pomocy, w końcu bycie z dzieckiem w domu to jedna z najcięższych prac
fizycznych i NALEŻY ci się odpoczynek. Powodzenia, jeszcze się zdziwisz jak
szybko mały się usamodzielni!!!!

[klarci]

aa, tak spacery - faktycznie. u nas to bardzo ważne. dziecko wraca
ze spaceru po 2 godzinach i pada :D - idzie spać, a ja mam
mieszkanie dla siebie ;) no tylko, że nasz już chodzący i jak się
wybiega, to potem śpi ... i śpi :D

[Gość: niebioska]

> siadałam na kibelku a mały był za drzwiami i wystawiałam mu palce >przez te
dolne otwory w drzwiach. On się strasznie cieszył a ja mogłam spokojnie zrobić
siusiu.

ha, ha! zanim zostałam matką - pomyślałabym: jak można uznać, że w takich
warunkach siusia się spokojnie :D.
teraz myślę: ale fajnie! mój syn się pcha do łazienki (a ja wolę mieć go na
oku), a ja siedząc na sedesie, jedną nogą bronię dostępu do szczotki klozetowej,
a drugą do kociej kuwety...

[klarci]

podpiszę się po tym co napisała Pani Justyna - poproś kogoś o pomoc.
a sama idz na kawę, do kina, zanim będziesz miała go dosyć i złość
pójdzie dalej.

ale dopiszę jeszczecoś - mój synek był bardzo absorbujący przez
pierwsze pól roku. nawet spanie w dzień musiało być razem inaczej
budził się z krzykiem. zabawa u takiego dziecka nie może trwać
długo, ale rozumiem Cię, chcesz coś zrobić, a tu wtopa. miałam to
samo. jak młody marudził, a potem jak raczkował i ciągle do mnie
orzychodził, ja się złościłam. nie raz wychodziłam policzyć do 10.
nie zostawiaj go płaczącego - dlaczegoś to robi. coś chce Ci
powiedzieć. a może po prostu ma skok rozwojowy, albo idzie ząbek -
przyczyn może być kilka.
napiszę co ja zrobiłam. zacisnęłam zęby, odetchnęłam i skupiłam się
na dziecku. chciał mnei, miał. chciał się pobawić - trudno obiad
będzie później. jednocześnie jak wychodziłam z domu np, na uczelnię,
to się relaksowałam. szłam sobie na kawę, albo na spacer. można na
zakupy ;). i czary mary - mój spokój i poświęcenie czasu dziecku
sprawiło, że on był spokojniejszy, dostał uwagę, więc przestał o nią
głośno zabiegać. mi zaczęła więkaszą przyjemność sprawiać zabawa z
nim. jednocześnie miałam czas tylko dla siebie, kiedy miałam czas
się za nim stęsknić.
zauważyłam, że czym więcej daję dziecku, tym więcej czasu on mi
zostawia. czym bliżej niego jestem, tym bardziej on ma ochotę
się 'oddalić' i robić coś sam ;) mało tego, mamy mniej problemów,
typu robienie zakazanych rzeczy - aż mi wstyd było, że wcześniej nic
z tym nie zrobiłam - młody ewidentnie robił zakazane rzeczy, żeby
zwrócić na siebie uwagę ;)
i problemy się rozwiązały - przynajmniej te ;)

więc polecam tą metodę - spróbuj, w końcu nic nie tracisz :)
tylko musisz pamietać, żeby nie złościć się na dziecko, że znowu nie
daje Ci czegoś skończyć.