gumitex
08.04.08, 00:26
Mój młodszy syn krzyczy o wszystko - na każde niepowodzenie reaguje
krzykiem, szczególnie w rywalizacji ze starszym bratem. Krzyki
nasilają się w domu. W przedszkolu nie krzyczy w ogóle, w gościach
dużo mniej - jest bardzo sympatyczny, towarzyski, rozmowny. A w domu
gehenna. Staramy się mu tłumaczyć, że krzyk to nie jest sposób na
wszystko, nie ulegamy jego żądaniom, poświęcam mu dużo uwagi, ale
nie kosztem starszego brata. Wydawało się, że jest już lepiej, ale
teraz od kilkunastu dni znowu gorzej. Jestem już tak obojętna na
krzyk, że nawet jak się zranił nie zareagowałam, bo uznałam, że
krzyczy ze złości. Niestety w nocy też krzyczy przez sen, wybudza
nas i siebie też - po kilka razy co noc. Jesteśmy już wykończeni.
Druga rzecz to słowotok - nasz syn może mówić bez przerwy i nikt nie
jest mu w stanie przerwać - nie słucha, co się do niego mówi, dopóki
nie skończy. Jeśli nie potakuję lub nie odpowiadam, powtarza po 10
razy to samo, aż zareaguję. W przedszkolu to samo. Czy są jakieś
sposoby, żeby ograniczyć to gadulstwo? Są momenty, kiedy myślę, że
ta ilość bodźców (krzyki plus ciągłe mówienie) to dla mnie za dużo,
a mam jeszcze drugie dziecko, z którym powinnam porozmawiać.