Agresywny dwulatek

[Gość: yoolacoola]

Ja i moja siostra mamy dzieci w podobnym wieku. Często spędzamy wspólnie czas, dzieci chodzą razem do żłobka. Wychowują się trochę jak rodzeństwo i wiem, że oboje bardzo się kochają i są za sobą.
Niestety, niekiedy w czasie zabawy, syn mojej siostry bije moją córkę. Wiem, że trochę winna temu jest moja córa ( chociaż nie robi niczego złośliwie - chyba za mała jest na świadome takie zachowania) , która bardzo chciałaby bawić się z moim siostrzeńcem i bywa nahalna. Natomiast siostrzeniec woli się bawić sam lub z dorosłymi. Potrafi wtedy z całej siły, z impetem, uderzyć moją córę (czasami ciężka zabawką) w głowę albo chwycić za buzię i ścisnąć z całej siły, drapiąc przy tym i szczypiąc. Mam już powoli tego dość, ale nie chce rezygnować ze spotkań. Co mogłabym poradzić siostrze albo co bym mogła delikatnie jej zasugerować? Jak powinna reagować?? Może powinna porozmawiać z jakimś psychologiem??

[kag73]

witam, nie przesadzajmy, psycholog tutaj raczej nie jest potrzebny. To sa dzieci.
Moj maly mial podobna faze jak Twoj siostrzeniec, byl wtedy troche starszy a
faza na szczescie nie trwala dlugo.
Moj synus bawil sie czesto z synkiem kolezanki. Zdarzalo sie, ze go uderzyl.
Pamietam, ze kolezanka wtedy zaserwowala mi kazanie, bardzo dla mnie
nieprzyjemne, pod tytulem "Zrob cos, Twoj dzieciak nic sobie z ciebie nie robi,
Ty go upominasz a on dlaj bije".
Uwierz mi, wolabym byc w sytuacji matki dziecka poszkodowanego a nie tego, ktore
bije. Teraz nasze dzieci maja trzy i pol roku, moj jest grzeczniutki i nikogo
nie zaczepia, za to jej popycha i bije mojego. Hmm, czasami mam na koncu jezyka
jej slowa "nic sobie z ciebie nie robi". A zatem, przeczekaj, nie wiesz co
przyjdzie kiedys do glowy Twojej corce.
To sa dzieci i wszystko jest mozliwe.
Ja w takich momentach mowilam do malego, ze jak jeszcze raz uderzy, natychmiast
pojdziemy do domu, albo jak ktos byl u nas, to, ze gosc pojdzie do domu. I
rzeczywiscie trzeba sie tego trzymac.
Poza tym w takich momentach trzeba surowo mowic, ze tak sie nie robi, ale glowna
uwage poswiecic poszkodowanemu a nie temu co uderzyl, zeby to nie on byl w
centrum zainteresowania. Pogadaj ze spokojem z siostra, bez wyrzutu. Uwierz mi,
dla niej to tez nie jest latwe. Ja pamietam, ze w tej fazie(trwalo to pare
tygodni) najchetniej do nikogo bym nie chodzila ani nikogo z dzieckiem nie
zapraszala do domu.

[Gość: yoolacoola]

Niestety w przypadku mojego siostrzeńca trwa to już dobrych kilka miesięcy i myśle, że samo mu nie przejdzie. Zastanawiam się skąd u niego taka agresja. Przecież nie wszystkie dzieci odrazu biją i popychają.