Humory, mdłości, zachcianki czyli CIĄŻA:)

[lukrecjabo]

Zapraszam wszystkie Kobietki, które już rodziły, które są na etapie starań,
które już "zaciążyły" i które dopadły (lub nie dopadły) w związku z tym
dolegliwości/kaprysy wszelakie oraz wszystkie te, które nie posiadają w/w
chęci rodzenia, ale chcą pogadać:)
Może macie ochotę powspominać, podzielić się wrażeniami, służyć radą mniej
doświadczonym i bardzo mało doświadczonym w dziedzinie macierzyństwa (patrz ja:))

W

tym wątku powstał offik, który pozwolę sobie przenieść tutaj.

poprawny link

[lukrecjabo]

tnij.org/ee0k
Cosik mi wcześniej nie wyszło, nie wiem czemu:(

[lukrecjabo]

Jul-kaa, pytałaś mnie w tamtym wątku, który to tc, mamy 1 tydzień różnicy, bo ja
11:)
Jeśli chodzi o mdłości, to szczerze mówiąc wymiotowałam strasznie. Bardzo mi to
przeszkadzało w pracy, bo ciągłe wychodzenie do toalety i wracanie jak bumerang
wyprowadzało mnie dodatkowo z równowagi.
Teraz powoli mdłości przechodzą, a zaczynają się zachcianki i humorki nie z tej
ziemi. Naprawdę sama siebie nie poznaję:( Nic tylko mężowi współczuć.
No i już niestety jestem po pierwszej porcji antybiotyków, bo zdążyłam złapać
zapalenie tchawicy:( Mam nadzieję, że będzie wszystko w porządku.
A tak w ogóle to śpię, śpię i jeszcze raz śpię. Czuję się z tym dziwacznie, bo
ja nigdy, przenigdy nie spałam popołudniami, pojęcie "krótkiej drzemki" u mnie
nie istniało. A teraz....wrócę z pracy i już lulu:D

A jak u Was?

[jul-kaa]

Wiesz, ja się zastanawiam, czy wymioty nie są jednak jakimś rozwiązaniem - same
mdłości, które po prostu zwalają z nóg, są koszmarne. Nie czujesz ulgi "po"?

Faktycznie zapomniałam napisać, jaka jestem senna. Żadna praca poza domem w moim
wypadku nie wchodziłaby w grę, męczę się strasznie, jestem słaba i do niedawna
spałam jakieś 2-3 godziny w ciągu dnia, teraz już nie śpię, ale wiecznie padam
na ryj.

A jakie masz zachcianki? Opowiedz, to się pośmiejemy :) U mnie z jedzeniowych
już były ogórki, teraz jest era śliwek (zwykłych, świeżych). Za to awersję
największą mam do... zapachu świeżej trawy. Jak koszą w okolicy, to aż mi się
kręci w głowie od tego smrodu, nawet w ogródku posiedzieć nie mogę, bo CUCHNIE
trawą, hehehehheheh.

[lukrecjabo]

Nie czuję ulgi "po", bo jestem totalnie wypompowana i osłabiona, tym bardziej,
że u mnie określenie "poranne" jest całkowicie nie na miejscu, bo wymioty
utrzymywały mi się przez cały dzień. Teraz jest lepiej, nie wiem, czy z racji,
że kończy się powolutku pierwszy trym., czy dlatego, że miałam przepisane przy
chorobie tabletki Diphergan (nie wiem, czy dobrze napisałam), które są też
przeciwwymiotne.
Ja do pracy jeszcze muszę na razie chodzić, druga sprawa, że chcę:) Ale jak
tylko zobaczę, że na tyle źle się czuję, że mogę pracą zaszkodzić dzidziusiowi,
idę na zwolnienie natychmiast.
Z zachcianek to po ogórkach przyszedł czas na..... świeże pączki koniecznie z
lukrem i na razie się ta zachcianka utrzymuje:D

A Ty trawa mówisz? Nie martw się, niedługo uschnie:D

[jul-kaa]

No NARESZCIE :) idealne miejsce dla mnie.

Trzeci miesiąc, 12. tydzień. Nieplanowana, ale poniekąd wyczekana ciąża.
Zacznę z grubej rury, ale może komuś moje doświadczenie się przyda - miałam wstępną diagnozę PCO, kilku lekarzy powiedziało mi "dzieci to pani mieć nie będzie", ale mój obecny lekarz tego nie potwierdził, nie chciał ostatecznie diagnozować i miał facet rację :)
W każdym razie ciąża była dla mnie wielkim szokiem, ale jak już przywykłam do tej myśli, to się strasznie cieszę. Mąż nie był w szoku (stoik jeden...), cieszy się baaardzo, przyszli dziadkowie zachwyceni.

Na razie ciążę znoszę kiepsko - mam silne skurcze, biorę no-spę i leżę grzecznie, jak pan doktor przykazał, ale boję się tych skurczy strasznie. Poza tym mam mdłości i bardzo silną awersję do jedzenia. Pocieszam się tym, że Fasola stanowczo MA skąd czerpać, bo "zapasów" mam dużo :)

Huśtawki nastrojów mam, ale u mnie to dość normalne, więc jestem przyzwyczajona. Raz radosna jak szczygiełek, innym razem melancholijna (nie lubię określenia "depresja" na takie nastroje, depresja to choroba) z koszmarami sennymi o... poronieniu.

Jeśli chodzi o staniki, to przy tak dużym biuście, jak mój (okolice 36J/HH) na razie nie widzę wielkich różnić, tak czy owak nosiłam za małe staniki, wylewanie się jednego-dwóch więcej cm. mnie nie przeraża. Na razie zwiększam tylko trochę obwód, bo mi się ciało "utwardziło" - dotąd miałam miękki i kompresowalny tłuszczyk, teraz mam zbite cielsko (nieprzyjemne to)

Jeszcze mam takie pytanie - czy i jakie leki bierzecie (brałyscie), drogie ciężarne (byłe ciężarne :))? Ja na razie Luteinę, wspomnianą no-spę, Feminatel, Magnez+B6(skurcze kończyn) i Acard (za gęsta krew). Wydają mi się rozsądne.

I jeszcze jedno - czy są może "na sali" mamy/ciężarne wegetarianki? Jakie macie doświadczenia z "wegetariańską" ciążą? A może żadnych - ciąża jak każda inna?

Cieszę się z tego wątku, bo forów ciążowych nie czytam (odkąd przeczytałam idiotyzmy o statystyce poronień oraz o tym, że jak kobieta ufarbuje włosy, to jej dziecko urodzi się rude). Myślę, że na SOff znajdę najlepsze porady i tej myśli będę się trzymać.

jul-kaa

[ocisza]

Ja do tych leków w ciąży się chciałam odnieść. Na zajęciach w szkole rodzenia
położna poprosiła nas o powiedzenie jakie leki bierzemy. Jak nas było
kilkanaście ciężarnych tak może ze dwie nie brały żadnych leków. Ja się
przeraziłam. 85% z nas było faszerowanych różnymi medykamentami. Lekarze chyba
powariowali - traktują ciążę jak chorobę, którą należy przejść na zwolnieniu
lekarskim w domu łykając co godzinę jakąś tabletkę.

[jul-kaa]

Rozumiem Twój punkt widzenia, dlatego zadałam pytanie...
Ciąża to jednak dla organizmu wielka rewolucja, która może się objawić w
rozmaity sposób. Czy sugerujesz, że nie powinnam brać no-spy, która de facto
podtrzymuje ciążę? Czy magnezu, który uwolni mnie od silnych skurczy łydek? Czy
może acardu, który dostałam, kiedy lekarz zobaczył wyniki badań i stwierdził
zbyt gęstą krew?

Prawie żadna kobieta nie wykonuje przed ciążą serii badań i prawie żadna nie
wie, czy tak naprawdę jest W PEŁNI zdrowa. A jeśli ona nie jest, to czy nie
lepiej uchronić dziecko przed skutkami jej problemów?

Bezgranicznie wkurza mnie stwierdzenie, że "ciąża to nie choroba", bo zaczęło
ono znaczyć "co z tego, że jesteś w ciąży, co z tego, że źle się czujesz, masz
dźwigać ciężary, pracować jak przed ciążą, nie możesz mieć humorów, nie masz
prawa być zmęczona itp.".

[wariamiktoria]

A propos tego, że ciąża to nie choroba. W ciąży też można chorować i to trzeba
mieć na uwadze. Ciąża to jak najbardziej stan tylko fizjologiczny, tak samo jak
stanem fizjologicznym jest np starość. I jest to stan, który ma swoje
ograniczenia czy wysiłkowe, czy intelektualne (koncentracja, pamięć). Mając to
na uwadze możemy zmienić pewne nawyki (zakupy na kilka razy a nie na raz
wnoszenie dużych lub zlecanie tego partnerowi; zapisywanie ważnych informacji,
ustawianie przypomnień w telefonie) ale tego, że jest inaczej nie zmienimy.
Ciąża dla jednej kobiety może być jednym pasmem sukcesów bo wzniesie się na
wyżyny fizyczne i intelektualne a dla innej z czysto fizjologicznych powodów
może być udręką.
Trochę ten temat poruszałyśmy w tym wątku:
forum.gazeta.pl/forum/w,86228,100255466,100255466,szczyt_niekompetencji_czy_ciazowa_pomylka_.html
P.S. Mały właśnie tak mnie kopnął, że wrzasnęłam z bólu, dobrze że nikt tego nie
widzi. Na ogół te ruchy nie są dotkliwe ale czasem jest to makabra.

[lukrecjabo]

wariamiktoria napisała:

> I jest to stan, który ma swoje
> ograniczenia czy wysiłkowe, czy intelektualne (koncentracja, pamięć). Mając to
> na uwadze możemy zmienić pewne nawyki (zakupy na kilka razy a nie na raz
> wnoszenie dużych lub zlecanie tego partnerowi;

Otóż to. Mój lekarz powiedział, że ciąża to nie choroba, ale jednak stan odmienny:)

> P.S. Mały właśnie tak mnie kopnął, że wrzasnęłam z bólu, dobrze że nikt tego ni
> e
> widzi. Na ogół te ruchy nie są dotkliwe ale czasem jest to makabra.
Ale Ci już zazdroszczę:), u mnie jeszcze sporo czasu upłynie zanim poczuję.

[camilcia]

no właśnie mnie np drażni 'ciąża to nie choroba' bo w ciąży
pierwszej od początku do końca przeleżałam dom/szpital i nabrałam
się tony leków a w drugiej ani jednej tabletki, biegałam z małą na
biodrze/brzuchu i małemu nie zaszkodziło, do końca jeździłam
samochodem i na ostatnie ktg się sama przywiozłam ku zdziwieniu
wszystkich - po prostu tak super się ułożyło
pierwsza ciąża ta leżąca - inna od wyobrażeń, musiałam leżeć i
koniec! dla osoby aktywnej jest to szok, nie byłam chora - chciałam
urodzić to dziecko jak najpóźniej, wytrzymałam do 36tyg tylko dzięki
zastrzykom kroplówom i lekom.

spanie, zachcianki, humory, to wszsytko normalne

ciąża to wyjątkowy moment i właśnie tak wyjątkowo powinny się czuć
kobiety cięzarne i tak wyjątkowo powinniśmy je traktować
mają siłę i ochotę to są czynne zawodowo i aktywne, chcą spać i
leżeć to leżą i nikomu nic do tego ;)

o! to sobie popisałam ;P

Ale ładny post:)

[lukrecjabo]

Bardzo lubię teraz czytać takie rzeczy dotyczące ciężarnych i Twój post wybitnie
mnie ucieszył. Ty po prostu to rozumiesz;)
Współczuję serdecznie samopoczucia w pierwszej ciąży, najważniejsze, że wszystko
się dobrze ułożyło.

[ocisza]

Oj, no pewnie, że można chorować w ciąży. I jeśli się choruje to trzeba się
leczyć. Problem w tym, że jak się nie choruje to nie trzeba się leczyć 'na zapas' :)

>Czy sugerujesz, że nie powinnam brać no-spy, która de facto
>podtrzymuje ciążę? Czy magnezu, który uwolni mnie od silnych >skurczy łydek? ...

Ja nic nie sugeruję i ani słowem nie skomentowałam Twojego zestawu tabletek.
Przytoczyłam myśli, które mi się nasunęły po sytuacji, którą opisałam.

>Prawie żadna kobieta nie wykonuje przed ciążą serii badań i prawie >żadna nie
>wie, czy tak naprawdę jest W PEŁNI zdrowa.

Prawdopodobnie większość kobiet zachodzących w ciążę nie bada się wcześniej
kompleksowo, więc nie mogą być pewne tego, czy są zdrowe. Ale jeśli zdecydowana
większość kobiet w ciąży łyka jakieś tabletki (przy czym pomijam witaminki) to
chyba coś nie jest do końca w porządku. Statystycznie rzecz biorąc jest mało
prawdopodobne, żeby prawie wszystkie były chore. Chodzi mi o to, że bardzo
często lekarze przepisują leki ciężarnej na wszelki wypadek. Takie jest moje
odczucie.

[wariamiktoria]

> I jeszcze jedno - czy są może "na sali" mamy/ciężarne wegetarianki? Jakie macie
> doświadczenia z "wegetariańską" ciążą? A może żadnych - ciąża jak każda inna?
Ja wegetarianką nie jestem ale koleżanka owszem i jej ciąża była jak każda inna
(wiadomo, trzeba zadbać o różne składniki ale nie było to dla niej wielkim
kłopotem). Teraz wegetarianinem jest jej 1,5 roczny syn i również nie ma
kłopotów z rozwojem.
Co do leków jakie bierzesz pewnie zalecił je lekarz więc o leki zasadniczo pytaj
jego, jeśli masz wątpliwości porozmawiaj z nim o tym. Nie zmieniaj leków tylko
pod wpływem np czyjejś opinii na forum.
Na tym forum już podpytywałam mamy o różne rzeczy, może coś Wam się przyda:
forum.gazeta.pl/forum/w,86228,99082075,99082075,Egoistyczna_prosba_do_mam.html
Z miejsc, które polecam do czytania to np
forum.gazeta.pl/forum/f,548,Dobry_porod.html
Na mdłości mi trochę pomagały migdały, tyle że nie rzucało mnie bardzo mocno,
nawet torecan pomagał tylko na pół godziny do godziny. Tyle że ja miałam te
nudności i wymioty już patologiczne (po kilkanaście, dziesiąt razy dziennie) i
jest lepiej dopiero od 7 miesiąca, aktualnie jestem w 33tc.
Gdy zaczną się stany depresyjne (niestety jest bardzo niewiele literatury o
depresji podczas ciąży a lekarze boją się cokolwiek podawać) może się okazać, że
jest za mało magnezu i trzeba zwiększać dawkę - jest szansa, że przy
łagodniejszej formie pomoże (ale oczywiście skonsultować to z lekarzem). Aha i
przy mdłościach nawadniać się, nawadniać i jeszcze raz nawadniać, bo gdy się
zwraca to zwyczajnie traci wodę i pojawia się niechęć do picia (bo będę
zwracać), no ale trzeba :(

Powodzenia i zdrowia życzę, jak najmniej zmartwień i nie zaglądania na CiP (bo
to zuuuuo).

[lukrecjabo]

Jak już ktoś napisał, gdzieś czytałam, że skurcze mogą być efektem braku magnezu, ale i potasu.

jul-kaa napisała:
> Jeśli chodzi o staniki, to przy tak dużym biuście, jak mój (okolice 36J/HH) na
> razie nie widzę wielkich różnić, tak czy owak nosiłam za małe staniki, wylewani
> e się jednego-dwóch więcej cm. mnie nie przeraża. Na razie zwiększam tylko troc
> hę obwód, bo mi się ciało "utwardziło" - dotąd miałam miękki i kompresowalny tł
> uszczyk, teraz mam zbite cielsko (nieprzyjemne to)

Mnie właśnie te staniki wprowadziły w zły nastrój. Na początku piersi mi się nie powiększały, a teraz widzę już różnicę i z 34HH wypadam. Pora na wymiany i ten fakt mnie przeraża, bo jesteśmy w trakcie remontu (trzeba przecież wszystko przygotować;) )i cała kasa idzie w niego. Najgorsze jest jednak to, że piersi bolą mnie jak jasny gwint. Wystarczy, że ręka przypadkiem po nich przejadę i wyję z bólu:(

A a`propos leków, oprócz wspomnianych antybiotyku - Augmentin - i Dipherganu, biorę tylko Folik, ale wyniki mam książkowe i lekarz nic nie kazał mi jeść.


> Cieszę się z tego wątku, bo forów ciążowych nie czytam (odkąd przeczytałam idio
> tyzmy o statystyce poronień oraz o tym, że jak kobieta ufarbuje włosy, to jej d
> ziecko urodzi się rude). Myślę, że na SOff znajdę najlepsze porady i tej myśli
> będę się trzymać.

OOOOOO, to samo chciałam napisać. Najpierw poszukałam forów typowo ciążowych, ale szybciutko stamtąd uciekłam (bo się nie mogę oparzyć, bo dziecko będzie miało bliznę w tym miejscu, bo na szyi nie mogę nosić koralików, bo się dziecko okręci pępowiną i tak dalej.....).

[jul-kaa]

lukrecjabo napisała:

> OOOOOO, to samo chciałam napisać. Najpierw poszukałam forów typowo ciążowych, a
> le szybciutko stamtąd uciekłam (bo się nie mogę oparzyć, bo dziecko będzie miał
> o bliznę w tym miejscu, bo na szyi nie mogę nosić koralików, bo się dziecko okr
> ęci pępowiną i tak dalej.....).

Takie mity i przesądy oraz ich badanie to poniekąd mój zawód :) Jeśli chcecie,
to mogę trochę takich rzeczy wrzucić tu, można się pośmiać jak mrówka :)

Wrzucaj, śmiech to zdrowie:D

[lukrecjabo]

Jeśli wiemy, jakie mamy do tego podejście i nie wierzymy w bzdury, śmiało
wrzucaj:D Pośmiejemy się, bo dzieci lubią śmiech:D

mity, zabobony itp.

[jul-kaa]

No to jedziemy, pamiętajcie, że same chciałyście :)))

Zakazy dotyczące postępowania:
zakaz przechodzenia przez sznur (np. od żelazka itp.) czy przepasywania się
tymże - pewnie także paskiem itp. (bo dziecko urodzi się owinięte pępowiną),
wyglądania przez szparę (bo dziecko będzie zezowate), patrzenia na ogień (bo
dziecko urodzi się ze znamieniem) i na mysz (bo będzie miało "myszkę", w ogóle
nie można się bać (bo dziecko będzie strachliwe), nie można się spotykać z
chorymi/upośledzonymi/niepełnosprawnymi dziećmi (bo się można zapatrzeć i nasze
też takie będzie), nie można siadać na progu (hmm, dlaczego? żeby dziecko nie
było "między światami"?), nie można obcinać włosów (bo to tak, jakby się dziecku
obcinało rozum) i najlepsze:
absolutnie nie wolno przechodzić pod dyszlem (bo jeśli urodzi się chłopiec, to
„będzie mu cały czas stał jak dyszel”).

i mam jeszcze jedną historię, opowiadaną jako autentyk, ale jest okropna...

[joannea]

Przy dyszlu wymiękłam.
Dawaj tą historię, dawaj!!!

[jul-kaa]

joannea napisała:

> Przy dyszlu wymiękłam.
> Dawaj tą historię, dawaj!!!

Sama chciałaś!
W pewnej rodzinie mąż kopiąc ogród zawsze rozwalał łopatą wszystkie robaki,
żaby, żuki, co tam się trafiło. Matka go ostrzegała, ze niebezpiecznie tak
robić, jak żona jest w ciąży, ale on i tak je rozwalał na maleńkie kawałeczki. A
kiedy urodziły mu się dzieci, to były to bliźniaki bez rąk i nóg.

A jeszcze jeden mężczyzna kiedy jego żona była w ciąży, ze złości przekuł oczy
świętemu na obrazie, więc jego dziecko urodziło się niewidome.

Nie nalezy tez wychodzić za dużo na ulicę, bo a nuż ktoś popatrzy krzywo i
dziecko się jakieś "trefne" urodzi, nie można też nic pożyczać (bo dziecko
będzie kradło), ani przechodzić przez miotłę (ale już nie wiem, dlaczego :().
A po urodzeniu trza zawiązać dziecku na ręce czerwoną tasiemkę, która ochroni je
od wszelkiego zła.

Swoją drogą zwróćcie kiedyś uwagę na to, ile wózków, ubranek dziecięcych itp. ma
rozmaite czerwone elementy - a to kwiatek przypięty, a to sznureczek zawiązany.
Na wsiach do dziś to jest powszechne, w miastach zdarza się rzadziej.

[agnesp76]

Te tasiemki mnie rozwalają - masz rację szczególnie na wsiach to b. powszechny
"obowiązek". A jeszcze jedna rzecz związana z dziećmi - na wsi (w okolicach
mojej rodziny przynajmniej tak jest) jest pojęcie "usuwania się" dzieci
cokolwiek by to miało znaczyć. Wtedy się jedzie do tzw. "babki", która za jakąś
tam kwotę odczarowuje dziecko. Takich wizyt u babki w życiu dziecka jest co
najmniej kilka - kilkanaście.
A owo usuwanie objawia się tym, że dziecko... płacze.

Mój jakoś się nie "usuwał", choć zdarzało mu się płakać :D
Wstążeczek nie miałam i jakoś nie jest trefny. (A przepraszam, mieliśmy czerwoną
wstążeczkę przyszytą do ochraniacza na łóżeczko, bo mi się tasiemka urwała i
gdzieś zginęła, a pod ręką miałam jedynie czerwoną - ale nie zdawałam sobie
sprawy, że chronię dziecię :) )

[jul-kaa]

agnesp76 napisała:
A jeszcze jedna rzecz związana z dziećmi - na wsi (w okolicach
> mojej rodziny przynajmniej tak jest) jest pojęcie "usuwania się" dzieci
> cokolwiek by to miało znaczyć. Wtedy się jedzie do tzw. "babki", która za jakąś
> tam kwotę odczarowuje dziecko. Takich wizyt u babki w życiu dziecka jest co
> najmniej kilka - kilkanaście.

Dziecko płacze, marudzi albo coś, bo ktoś rzucił na nie urok/krzywo spojrzał.
Trzeba wtedy ten urok zdjąć, a metod jest kilka, są też domowe, nie trzeba do
babki jechać. Pali się zapałki, rozbija jajka, pali len itp. Wszystko OCZYWIŚCIE
skuteczne na 100% :)

>(A przepraszam, mieliśmy czerwon
> ą
> wstążeczkę przyszytą do ochraniacza na łóżeczko, bo mi się tasiemka urwała i
> gdzieś zginęła, a pod ręką miałam jedynie czerwoną - ale nie zdawałam sobie
> sprawy, że chronię dziecię :) )

Tralala, na pewno miałaś w podświadomości, albo ktoś Ci specjalnie inne tasiemki
wywalił, a tą od ochraniacza urwał :PPP

[agnesp76]

jul-kaa napisała:

> agnesp76 napisała:
> >(A przepraszam, mieliśmy czerwon
> > ą
> > wstążeczkę przyszytą do ochraniacza na łóżeczko, bo mi się tasiemka urwał
> a i
> > gdzieś zginęła, a pod ręką miałam jedynie czerwoną - ale nie zdawałam sob
> ie
> > sprawy, że chronię dziecię :) )
>
> Tralala, na pewno miałaś w podświadomości, albo ktoś Ci specjalnie inne tasiemk
> i
> wywalił, a tą od ochraniacza urwał :PPP

no pewnie tak :D - a może czar zdążył zadziałać, choć w sumie to krótko ten
ochroniacz wisiał, a początkowo wisiał na poprzednich tasiemkach (no trzymały
się na nitce, a mi było nie po drodze przyszyć, aż się urwało :D
No a po obniżeniu łóżeczka, to juz chyba zrezygnowaliśmy z ochraniacza.

[joannea]

o jeżu... tak, mam za swoje (zanotować: nie dopytywać się o zakazane historie).
Swoją drogą, z punktu widzenia antropologii kulturowej, ciekawe są te, hmm,
wczesne urban legends?
A czerwony sznurek mignął mi jeszcze kilka lat temu. Nikt nie był w stanie
wyjaśnić, co i po co, ale każdy twardo obstawał, że być musi. Zastanawiam się,
czy - luźno - może mieć on coś wspólnego z żydowską tradycją i kabałą?
W Turcji dekoruje się w ten sam sposób, tyle, że z "okiem proroka", tym
niebieskim paciorkiem, który każdy turysta obowiązkowo przywozi z urlopu.
Widziałam je zawieszane na wózeczkach dzieci bardzo wykształconych i światłych
rodziców - siła tradycji...

dyszel jest the best:D n/t

[lukrecjabo]

[zarin]

> Jeszcze mam takie pytanie - czy i jakie leki bierzecie (brałyscie), drogie cięż
> arne (byłe ciężarne :))? Ja na razie Luteinę, wspomnianą no-spę, Feminatel, Mag
> nez+B6(skurcze kończyn) i Acard (za gęsta krew). Wydają mi się rozsądne.

A nie lepiej po prostu jeść dużo produktów bogatych w magnez w połączeniu z tymi będącymi źródłem B6? Rozumiem, że teraz masz problemy z żywieniem ze względu na mdłości, ale kiedy sytuacja się unormuje, może chociaż spróbować? Żadna syntetyczna witamina nie jest w pełni obojętna dla zdrowia.
Nigdy nie byłam w ciąży, ale miałam poważne niedobory magnezu swojego czasu, długo ratowałam się braniem tabletek, i muszę ostrzec, że trudno jest potem je odstawić i przyzwyczaić organizm do normalnego wchłaniania z żywności.

> I jeszcze jedno - czy są może "na sali" mamy/ciężarne wegetarianki? Jakie macie
> doświadczenia z "wegetariańską" ciążą? A może żadnych - ciąża jak każda inna?

Może już znasz, ale na wszelki wypadek :).
wegedzieciak.pl/
Jest dział "Ciąża i poród".

[csisilver]

Witaj w klubie :-).
Też miałam PCO od 16 roku życia i lekarze mówili, że z ciążą będzie problem.
Więc w wieku 26 lat przeprowadziłam ze swoim ukochanym poważną rozmowę, w której
oznajmiłam, że jeżeli ma z 5 lat się starać o dziecko to najwyższy czas już
zacząć. No i staraliśmy się ... 2 miesiące.
A Teraz typowo, biorę Luteinę, czasem brzuszek boli, mdli, zachcianki ciążowe
itp. Do pracy jakoś chodzę jeszcze, ale ogólnie już mi się nie chce.
Zaskoczona byłam, że tak szybko, ale cóż, skoro Bóg dał dziecko... :-D

[agnesp76]

Witam :)

jestem aktualnie na półmetku - koniec 20 tc. I o ile poprzednia ciąża była
bezproblemowa, tak z tą już tak pięknie nie jest.

W poprzedniej jedynymi dolegliwościami były:
- puchnięcie nóg - już od początku 2. trymestru (teraz nie puchnę)
- koszmarne skurcze nóg - zaczynało się od stopy, przechodziło na łydkę i dalej
udo - nogę miałam sztywną do samego tyłka, a jak jednocześnie chwyciło obydwie
to już była tragedia - mąż mnie stawiał i masował, szczypał, a ja wyłam :( -
teraz z rzadka jakiś drobny skurczyk mnie chwyci
- na koniec hemoroidy - póki co teraz ok i mam nadzieję, ze tak zostanie.

Nie miałam mdłości, senności - typowych dla początków.

W tej ciąży dla odmiany:
- mdłości były - zaczynały się ok. południa, po południu i nasilały ku
wieczorowi - minęły po 1. trymestrze,
- senność - zasypiałam także w pracy, co chwilę praktycznie musiałam przysnąć -
bo się nie dało - też minęło po 1. trymestrze.
z mniej przyjemnych
- morfologię tym razem mam fatalną - jeśli chodzi o wskaźniki związane z anemią,
biorę żelazo - ono też koszmarnie wpływa na samopoczucie żołądkowe :(
- pojawiły się plamienia i niestety musiałam zacząć brać duphaston
- pojawił się stan zapalny

Także obecna ciąża trochę farmakologiczna - i leki, i zelazo i witaminy dla
ciężarnych (ze względu na kiepskie wyniki), poprzednia zasadniczo bez - tylko
suplementy, ale i te to dopiero jak się coś działo - witaminy później.

jul-kaa - skurcze mogą być wynikiem braków potasu (nie tylko magnez) - u mnie
tak poprzednio było, magnez żarłam, a skurcze nie przechodziły, przeszły po
potasie (dużo go w pomidorach, bananach, nie pamiętam w czym jeszcze, a z
farmaceutyków np. aspargin)

Cukier w ciąży

[wariamiktoria]

Teraz będzie o czymś co jest nieprzyjemne, może być szkodliwe ale jeśli
odpowiednio się o wszystko zadba może nie być żadnym problemem.
Wasz lekarz na pewnym etapie (mnie w 26-28tc, koleżanki z rówieśniczego miały
nieco wcześniej) wyśle na rutynowe badanie poziomu cukru - tzw. krzywa cukrowa.
Możecie od razu poprosić aby była to krzywa zrobiona przy pomocy dawki 75g
glukozy, mój g zlecił mi najpierw 50g które w szpitalu potem wyśmiali bo badanie
jest mało miarodajne i czasem wychodzą wyniki z kosmosu mimo norm. Badanie jest
jednym z najobrzydliwszych w czasie ciąży (choć może być całkiem spoko). Polega
na zmierzeniu poziomu cukru we krwi na czczo, wypiciu roztworu glukozy z wodą a
potem dwukrotnym pobraniu krwi do badania - po 1h i po 2h. W trakcie i po
badaniu możecie się bardzo różnie czuć, samopoczucie jest niezależne od tego
jakie macie stężenie cukrów więc nie sugerujcie się nim. Możecie również glukozę
zacząć zwracać, dobrze jest mieć ze sobą cytrynę, którą laborant wciśnie wam do
glukozy. Wyniki jakie są traktowane jako norma przez mało restrykcyjnych lekarzy
to, na czczo do 100, po 1h do 180, po 2h do 140. Ogólnie kobieta w ciąży powinna
mieć cukier niżej niż w normie. W chwili gdy okaże się, że przekraczamy jeden z
podanych parametrów jesteśmy zagrożone cukrzycą i musimy przestrzegać diety.
Jeśli dieta nie pomoże dochodzi insulina. Nie ma się co martwić, przy
odpowiedniej opiece dzieci rodzą się zdrowe, tyle że nie można tego zaniedbać bo
może dojść do groźnych dla dziecka powikłań. W skrajnych przypadkach min
zniszczenie wzroku, waga jest również ponad normę, tu przypadek najskrajniejszy:
deser.pl/deser/1,97052,7073130,Niesamowite_niemowle__Wazy____az_8_7_kg_.html
Krótko: nie można tego zaniedbać ale zapobieganie/leczenie nie jest trudne i nie
ma się co martwić.

[jul-kaa]

Ja mam insulinoodporność, co skutkuje tym, że cukier mi nie wzrasta. Nie miałam
robionej krzywej cukrowej, ale sama próbowałam zaobserwować, jak się zmienia
poziom cukru po posiłku. I wiecie co, to dziwne, ale się praktycznie nie
zmienia. Mam na czczo ok. 80-90, potem rośnie max. do 99-105 i na tym koniec.
Wiem jednak, ze w przypadku insulinoodporności, może się pojawić cukrzyca
(zwłaszcza w ciąży). Tylko jak to się stanie (dokładny mechanizm), to już
niestety nie wiem.

wariamiktoria -> ja Cię ładnie proszę, Ty nie wrzucaj takich strasznych linków,
dobra? Po to uciekłam z forów dla ciężarnych, żeby mnie nikt nie straszył :( Ja
i tak się boję za pięciu...

[wariamiktoria]

Sorry, ten olbrzymi chłopak to naprawdę skrajność i to świeża (link z głównej
gazety). Więcej nie będę tak straszyć (zasadniczo tym wątkiem o cukrze chciałam
uspokoić a nie przerażać).
A jeśli masz insulinoodporność to porozmawiaj o tym z lekarzem. Ginekolog może
niewiele się na tym znać, lepiej wybrać się do poradni diabetologicznej i tam
zaprojektować sobie dietę, która będzie najwłaściwsza podczas ciąży.

Poród

[jul-kaa]

Chciałabym zapytać, gdzie rodziłyście (macie zamiar rodzić)? Czy chodziłyście
(chodzicie) do szkoły rodzenia? Czy i ile płaciłyście za sam poród (i dodatkowe
"opcje")?
Czy może któraś z Was jest z Warszawy i ma wiedzę/doświadczenie ze św. Zofią -
tam naprawdę jest tak suuuper, czy to taki mit? Warto się starać tam dostać?

[camilcia]

my chodziliśmy do Małgosi na szkołę, cudna osoba, wtedy (7 lat temu
prawie) pracowała w Zofii, nawet była wycieczka po oddziale ;) ale
nie wiem jak teraz
www.magiera.com.pl/
poród rodzinny, oddzielna sala itp określone w cenniku, podpisuje
się na to umowę z nimi
www.szpitalzelazna.pl/
ja w końcu tam nie rodziłam, ale chodziłam potem i do poradni
laktacyjnej i do poradni początek z fundacji rodzić po ludzku - tam
też pracują super osoby :)
wg mnie najważniejsze to mieć zaufaną położną, u mnie M bardzo
pomógł i nie wyobrażam sobie bez niego, ale to też różnie bywa ;)

[alxandra]

Leżałam tam przez 2 tygodnie (nie na poród) ale jeszcze wtedy w ciąży. U mnie
niestety sytuacja się skończyła dość dramatycznie, ale strasznie sympatyczny
nawet w ciężkich chwilach personel.
Przez ten czas dość dużo osób się przewinęło i tylko do jednej pielęgniarki
miałam zastrzeżenia.
No i sobie menu mogłam wybrac: wegetariańskie też było:)))

jul-kaa napisała:

> Chciałabym zapytać, gdzie rodziłyście (macie zamiar rodzić)? Czy chodziłyście
> (chodzicie) do szkoły rodzenia? Czy i ile płaciłyście za sam poród (i dodatkowe
> "opcje")?
> Czy może któraś z Was jest z Warszawy i ma wiedzę/doświadczenie ze św. Zofią -
> tam naprawdę jest tak suuuper, czy to taki mit? Warto się starać tam dostać?

[joannea]

Ale fajny topic!
Melduje się 11+ tydzień. O moich dolegliwościach ciążowych można było przeczytać w odpowiednim wątku, już przytoczonym wyżej.
Żołądek i inne takie: przed ciążą byłam mało ortodoksyjną wegetarianką (jadałam mięso gdzieś raz na 2 tygodnie, jak małż ugotował), jak tylko zaszłam, dostałam strrrasznej ochoty na kiełbaski, kotleciki, szyneczki... Trwa to do dziś dnia. Poza warzywami i owocami (stały składnik naszej diety) odżywiam się kanapkami z serem i szynką, i właśnie mięsem w każdej postaci. I strasznie ciągnie mnie do nabiału, potrafię opróżnić lodówkę z zapasów jogurtu na raz. Natomiast odrzuca mnie od do tej pory głównego składnika diety - słodyczy, ciast, deserków. Jak już je zjem, mam mdłości (a należę do osób, które kawał tortu traktowały jako wymarzony zamiennik obiadu). Lekkimi mdłościami reaguję też na dym papierosowy, także taki wpadający z ulicy. Poza tym, nie mam żadnych atrakcji żołądkowych, ale w zamian tyję: jak tylko czuję, że coś jest nie tak, strzelam sobie kanapeczkę (i niestety, bardzo już te kanapeczki widać). Aha, dopadła mnie rwa kulszowa.
Z ciekawostek: ciążę mam prowadzoną w NL, i tu obowiązują zupełnie inne zasady. Z ulotek, które dostałam od lekarza na naszym mam nadzieję ostatnim spotkaniu (tutaj kobieta w ciąży nie widzi na oczy lekarza, prowadzą ją położne) dowiedziałam się np., że mam pod żadnym pozorem nie brać preparatów witaminowych (poza folikiem). Stanowczo odrzuca się wszelkie leki i pastylki (ewentualnie paracetamol na ból głowy). Do tego stopnia, że grzybica pochwy jest nieleczona. Lekarz (ginekolog!!!): a jak się pani bardzo bardzo uprze, to może pani wziąć leki po końcówce pierwszego trymestru - ale to tylko, jak bedzie pani tańczyć na krześle. Proszę mieć na uwadze dobro dziecka! Czy pani wie, jak każda pastylka może zaszkodzić? Nie przeprowadzają też testów na toxoplazmozę (odmowił mi i lekarz, i położna), bo jak pani nie ma przeciwciał, to musi pani bardzo uważać i tak, i test tego nie zmieni, a jak pani te przeciwciała ma, to po co robić test?
Jedyne badania, poza prenatalnymi, to cukier i żelazo. Raz ;)

Idziemy równo:)

[lukrecjabo]

Joanne, to idziemy równo, ja też 11 tydzień, a jak masz + tydzień, to idziesz
równo z Julką:)
Czytałam przytoczony topik i uważam, że Dziewczyny bardzo dobrze napisały o
przepracowywaniu się (napisała ta, co chce pracować do końca;)). Trzeba na
siebie uważać, a grantów będziesz miała jeszcze multum. Widocznie tak musiało być.
Ze słodyczami mam dokładnie odwrotnie niż Ty, nigdy ich nie lubiłam, a teraz (od
1,5 tygodnia)wcinam na tony.

[wariamiktoria]

Masa leków jest zabroniona w I trymestrze a dozwolona dopiero w kolejnych więc tu się nie dziwię. Zalecenie o preparatach witaminowych dostałam dopiero w II trymestrze a i tych nie chciałam za bardzo brać bo i tak je potem zwracałam (brałam więc 1, 2x na tydzień). Nospę i luteinę niestety przepisuje się u nas jak cukierki. A folik bierze się właśnie do końca I trymestru a potem zmiana na preparaty kompleksowe - przynajmniej tak nam zalecają. Ogólnie Polacy to lekomani (przynajmniej jak porównam z Austrią - Tyrol).

[joannea]

Lukrecjo - :) 11 tydzień i kilka dni, trochę się gubię (ciąża - dosłownie -
siadła mi na zdolności matematyczne, vide daty...).

Wariamiktoria - tu, w NL, nie masa, ale jakiekolwiek leki. A po I-szym też
prikaz wstrzymywania się od brania czegokolwiek, no, ale ewentualnie, jak już
się nie da inaczej, to można. Wiem, że w Polsce grzybice traktowane są jako
zagrożenie dla płodu, i leczone od momentu stwierdzenia.
Polski gin kazał mi brać witaminy dla ciężarnych od samego początku (bodaj 7go
tygodnia) i był oburzony, że odmawiam ("no bo jak tooooo???").
Aha, z dodatkowych atrakcji, lekarza w Holandii ubawiło moje pytanie o kawę
("jakbyśmu zabraniali ciężarnym picia kawy, Holenderki przestałyby rodzić"). I
powiedział, że można jeść absolutnie wszystko, na co się ma ochotę, byle nie
przesadzać z ilością (łącznie z surową rybą, och, jak sobie pani strzeli
śledzika raz na jakiś czas, nic się nie stanie). I mam sobie nadal uprawiać
jogging (i tak się pani zaraz odechce), i zasadniczo niczego nie zmieniać w
diecie, sposobie życia itp.

[zarin]

> Z ciekawostek: ciążę mam prowadzoną w NL, i tu obowiązują zupełnie inne zasady.
> Z ulotek, które dostałam od lekarza na naszym mam nadzieję ostatnim spotkaniu
> (tutaj kobieta w ciąży nie widzi na oczy lekarza, prowadzą ją położne) dowiedzi
> ałam się np., że mam pod żadnym pozorem nie brać preparatów witaminowych (poza
> folikiem). Stanowczo odrzuca się wszelkie leki i pastylki (ewentualnie paraceta
> mol na ból głowy). Do tego stopnia, że grzybica pochwy jest nieleczona. Lekarz
> (ginekolog!!!): a jak się pani bardzo bardzo uprze, to może pani wziąć leki po
> końcówce pierwszego trymestru - ale to tylko, jak bedzie pani tańczyć na krześl
> e. Proszę mieć na uwadze dobro dziecka! Czy pani wie, jak każda pastylka może z
> aszkodzić? Nie przeprowadzają też testów na toxoplazmozę (odmowił mi i lekarz,
> i położna), bo jak pani nie ma przeciwciał, to musi pani bardzo uważać i tak, i
> test tego nie zmieni, a jak pani te przeciwciała ma, to po co robić test?
> Jedyne badania, poza prenatalnymi, to cukier i żelazo. Raz ;)

Odejście od ładowania w ciężarne sztucznych witamin jest super, o ile się kładzie nacisk na zdrowe odżywianie i dobry tryb życia, ale takie zaniedbywanie diagnostyki to jak dla mnie lekceważenie pacjenta. Potwierdza to zresztą niestety informacje, które słyszałam o holenderskiej służbie zdrowia... Ja bym się strasznie wkurzyła, gdyby mi w ciąży lekarz odmówił badań na toksoplazmozę. Potwierdzenie odporności sprawia, że można spać spokojnie, a jej brak to sygnał, żeby zachować pewną ostrożność, przebadać kota, jeśli się ma, nie ruszać surowego mięsa, etc. - naprawdę da się zminimalizować ryzyko prawie do zera. Generalnie odpowiednie badania przed planowaną ciążą i w trakcie mogłyby zapobiec ogromnej części chorób. Dlatego strasznie nie lubię tej nieodpowiedzialności lekarzy.

[joannea]

zarin napisała:
Potwierdz
> enie odporności sprawia, że można spać spokojnie, a jej brak to sygnał, żeby za
> chować pewną ostrożność, przebadać kota, jeśli się ma, nie ruszać surowego mięs
> a, etc. - naprawdę da się zminimalizować ryzyko prawie do zera.

Holenderska diagnostyka jest fatalna, nie da się ukryć. Ale sam system ma też
pewne zalety - przez to, że np. ciężarne nie są z automatu kierowane do lekarzy,
kiedy ten lekarz jest naprawdę potrzebny, dostęp do niego jest praktycznie
natychmiastowy (jak i do badań, sprzętu, zabiegów itp).
Co to toxo, też mi się to nie podoba. Niechęć do tych badań jest posunięta tak
daleko, że nawet, jeżeli uda mi się wywalczyć skierowanie, muszę za nie sama
zapłacić, ponieważ ubezpieczenie nie uważa, by te badania miały jakikolwiek
wpływ na ciążę (normalnie ubezpiecznie pokrywa każdą najdrobniejszą rzecz,
łącznie z lekami). Ale już badanie matki na HIV jest przeprowadzane standartowo,
przy pierwszej wizycie.
Położna tłuaczyła mi, że w każdym wypadku trzeba zachować ostrożność przeciwko
toxo, i wspomniane przez Ciebie zasady obowiązują wszystkie kobiety, niezależnie
od wyników testu. Cóż, wolałabym go mieć zrobionego, ale nie będę walczyć z
wiatrakami...

Mity ciążowe

[wariamiktoria]

Moim ulubionym wątkiem jest:
forum.gazeta.pl/forum/w,570,71686792,0,Najwieksze_Glupoty_o_karmieniu_piersia_Best_Of.html
gdzie jest masa mitów o karmieniu piersią.
Mitów nt płci, koloru włosów, temperamentu dziecka itd jest multum, chętnie się
z nich pośmieję :)

[jhbsk]

W ciąży czułam się rewelacyjnie. Miałam fatalną morfologię, ale moja lekarka
powiedziała mi, że to tzw niedokrwistość ciężarnych - fizjologiczna. Nie miałam
mdłości, byłam pełna energii, dzień przed urodzeniem urządzałam jeszcze biegi do
autobusu.
Miałam po prostu szczęście, że tak przez te 9 miesięcy przeszłam wręcz śpiewająco.

Pakowanie do szpitala/wyprawka

[lukrecjabo]

Ja wiem, że jest jeszcze wcześnie, jeszcze nie zaczęłam szaleństw zakupowych;)
ale prosiłabym Dziewczyny, które już pełnią zaszczytne role mamuś o taką jakby
listę rzeczy, które trzeba spakować do szpitala. Wiem, wiem, mam jeszcze czas,
ale jakbym tak nie zdążyła?:D

[agnesp76]

Ja mogę poszukać listy ze szkoły rodzenia, gdzie poprzednio chodziłam, powinnam
gdzieś mieć spisane. Na pewno - podkłady higieniczne, a dla dziecka pieluchy (z
tym różnie w szpitalach bywa). Jakąś tetrową jedną, ubranko dla malucha,
kosmetyki dla siebie (typu szczot.+ pasta, mydło), ręczniki dla siebie i dziecka.
Woda mineralna, szlafrok - przyda się, choć ja początkowo nie miałam siły
gimnastykować się ze szlafrokiem i zwisało mi czy ktoś mnie widzi w samej koszuli.

Dla siebie przygotować mężowi - ubranie na wyjście. To też tyczy się dziecka,
jeśli jakiś np. kombinezonik potrzebny - to ma przywieźć do szpitala na wyjście.

[lukrecjabo]

To jak znajdziesz listę, to wrzuć kilka propozycji, jeśli możesz. To co prawda
jeszcze nie na teraz, ale przyda się na pewno na później i będziemy miały
porządnie w jednym miejscu:D Ach to Lobby, uczy dyscypliny;)

Co zabrać do szpitala?

[agnesp76]

Wpisuję listę z mojej szkoły rodzenia.

DLA MAMY
KONIECZNE
- książeczka zdrowia (lub inny do. poświadczający prawo do bezpł. świadczeń
zdrowotnych)
- karta ciąży
- dowód osobisty
- badania dodatkowe (grupa krwi, USG, WR, morfologia) - z tym różnie -
podejrzewam, że zależy od szpitala

POTRZEBNE
-koszule nocne (rozpinane z przodu)
- szlafrok
- pantofle domowe (na niskim obcasie)
- ręczniki, przybory toaletowe, olejek - nie wiem po co był ten olejek - nie miałam
- szklanka, talerzyk, sztućce - to imo też zależ od szpitala

PRZYDATNE
- klapki pod prysznic
- karty magnetyczne, telefon komórkowy
- notes z numerami tel., długopis
- kasety z ulubionymi utworami - to chyba miało być do porodu rodzinnego i w
salce był magnetofon - czyli zależy od szpitala
- książka do czytania
- woda mineralna niegazowana
- herbata, rumianek, mięta
- agrafka
- maszynka do golenia

DLA TATY
- pantofle domowe
- coś do picia
- coś do jedzenia
- aparat fotograficzny, kamera

CO MOŻE BYĆ POTRZEBNE PO PORODZIE
DLA MAMY
- staniki do karmienia - 2
- majteczki - kilka par
- wkładki laktacyjne
- podpaski (najbardziej chłonne) - przyda się też dodatkowa paczka podkładów
higienicznych

DLA DZIECKA
- koszulki - 2
- kaftaniki - 2
- śpioszki - 2
- czapeczki - 2
- skarpetki - 2 pary
- pieluchomajtki - zakładam, że chodzi o pieluchy - paczka
- ręcznik, chusteczki

CO JEST POTRZEBNE PRZY WYJŚCIU DO DOMU
DLA MAMY
- ubranie, w którym wyjdzie do domu

DLA DZIECKA
- ubranko, w którym wyjdzie do domu
- pieluszki - kilka sztuk
- pieluchomajtki ?
- coś do okrycia (koc)

To by było tyle. Nie mam pojęcia o co chodziło z rozróżnieniem pieluchy i
pieluchomajtki? Ja miałam po prostu paczkę pieluch newborn, a że byliśmy dłużej
to w międzyczasie, mąż dokupił kolejną.

Przydają się na pewno pieluchy tetrowe - do wytarcia buźki, do podłożenia
pod/obok buzi, przy karmieniu (ja nie miałam wtedy jeszcze staników do karmienia).

[szarsz]

agnesp76 napisała:
> CO JEST POTRZEBNE PRZY WYJŚCIU DO DOMU DLA MAMY
> - ubranie, w którym wyjdzie do domu

przy czym pamiętać należy, że brzuch nie znika magicznym sposobem do
zera, ja przy wypisie miałam brzuch jak w szóstym czy siódmym
miesiącu. Ulubione dżinsy sprzed ciąży nie przejdą, nawet jeśli
przytyłyśmy w ciąży dość mało.

[camilcia]

moj M zawsze zapominal mi butow na wyjscie przyniesc ;P szczegolnie
upierdliwe grudzien/styczen to bylo

i tak będzie ktoś codzień w szpitalu, nawet jakby się zdarzyło
dluzej pobyc to moze doniesc co potrzebne, tego sie robi tyle, ze
nie ma gdzie ukladac ;) warto wiec po porodzie spakowac to co juz
nie bedzie potrzebne i niech zabiera ktoś

ubranie na wyjscie tez niech zabierajacy przywiezie ze soba raczej
niz trzymac tam, ja wychodzilam w spodniach ciazowych obydwa razy
chociaz wagowo bylo niezle to jednak brzuch duzy nie ma co go
sciskac

no i ten nawał .... z tym wiadomo, różnie bywa, mi się bardzo
przydaly takie muszle laktacyjne, nie wkładki bo jednak sutki
poranione jak się do tego przykleją to o losie ;) i taki miękki jak
dziecko złapie to też łatwiej

przez ten wątek Wasz to aż mi się śniło dziś że w ciąży jestem ;)

[agnesp76]

Camilcia ma rację też - co niepotrzebne oddawać, a co na później niech donoszą
:D Natomiast biorąc pod uwagę różnych facetów, to (z własnego doświadczenia)
lepiej mieć przygotowane wszystko, nawet w domu, w określonych torbach. Bo jakby
miał w szafie szukać, to nie wiem czym by się skończyło ;)

[jul-kaa]

agnesp76 napisała:
> Camilcia ma rację też - co niepotrzebne oddawać, a co na później niech donoszą
> :D Natomiast biorąc pod uwagę różnych facetów, to (z własnego doświadczenia)
> lepiej mieć przygotowane wszystko, nawet w domu, w określonych torbach. Bo jakb
> y
> miał w szafie szukać, to nie wiem czym by się skończyło ;)

Mój to jakiś dziwny chyba jest - jak mu powiem, jaka bluzka, to znajdzie ją i
przywiezie :)))

[agnesp76]

szarsz napisała:

> agnesp76 napisała:
> > CO JEST POTRZEBNE PRZY WYJŚCIU DO DOMU DLA MAMY
> > - ubranie, w którym wyjdzie do domu
>
> przy czym pamiętać należy, że brzuch nie znika magicznym sposobem do
> zera, ja przy wypisie miałam brzuch jak w szóstym czy siódmym
> miesiącu. Ulubione dżinsy sprzed ciąży nie przejdą, nawet jeśli
> przytyłyśmy w ciąży dość mało.

O tak, racja. Najlepsze imo spodnie ciążowe, które nadawały się od początków
ciąży - dopasują się do brzucha i po.

[dzieckorossa]

Położna stwierdziła, że najlepiej spakować się już 6 tygodni przed planowanym
porodem. Zawsze warto wcześniej skompletować rzeczy, nigdy nie wiadomo, co się
może zdarzyc:) To moja propozycja listy dla mamy i dziecka:
listonic.pl/bzzz/4972-wyprawka_do_szpitala . Trzeba też zwrócić uwagę na
kolejność układania rzeczy - im szybciej potrzebne (koszulka do rodzenia itp),
tym wyżej. Na dole rzeczy dla dzidziusia. Pozdrawiam Przyszłe Mamusie:)

Dzięki Dziewczyny,

[lukrecjabo]

Wasze rady są naprawdę cenne:)

drugi lekarz prowadzący ciążę

[jul-kaa]

Słyszałam, że jeśli chce się rodzić w konkretnym miejscu, to trzeba mieć lekarza
stamtąd i skończyć tam szkołę rodzenia. Mam zamiar tak zrobić. Zastanawiam się
więc, jak wygląda wizyta u takiego "drugiego" lekarza. Czy mówi się: "przyszłam
do pana, bo chcę rodzić tu, czy tam"? Jakoś mi się to nie widzi.

Poradźcie :)

Waga elaktroniczna

[jul-kaa]

Mam elektroniczną wagę. Taką, która też ponoć mierzy zawartość tłuszczu w
organizmie i inne cuda, ale z tego nie korzystam. Mąż właśnie zmieniał baterie i
zauważył, że na wadze jest napis, że nie powinny z niej korzystać kobiety w ciąży.
Oszaleli???

[agnesp76]

Pewnie chodzi właśnie o te cuda typu wyliczanie tłuszczu itp., bo ciąża może
przekłamać wynik. Do samego ważenia imo się nada :)

Julka, to nie o wadze,

[lukrecjabo]

maila wysłałam, tylko nie z gazetowego adresu, bo go nie znoszę. Mam nadzieję,
że Ty masz maila gazetowego, bo na taki adres wysłałam maila:)

[jul-kaa]

Mam gazetowego, dostałam, odpisałam :)))

[alitea]

> na wadze jest napis, że nie powinny z niej korzystać kobiety w ciąży.
> Oszaleli???

Ta waga mierzy zawartość tłuszczu kopiąc prądem (dlatego trzeba na niej stać na boso) i sprawdzając, jaki opór stawia ciało. Myślę że kopanie prądem może być niebezpieczne dla kobiet w ciąży i lepiej nie ryzykować :)

[luliluli]

trzymajcie kciuki, bo jest nadzieja, że w poniedziałek dołączę do tego wątku na
stałe;))) niech tylko zobaczę drugą kreskę...

[agnesp76]

luliluli napisała:

> trzymajcie kciuki, bo jest nadzieja, że w poniedziałek dołączę do tego wątku na
> stałe;))) niech tylko zobaczę drugą kreskę...

W takim razie trzymam kciuki, ale żeby na stałe? Na kilka miesięcy to rozumiem,
potem jakaś przerwa się przyda ;)
pozdrawiam

[luliluli]

agnesp76 napisała:

> W takim razie trzymam kciuki, ale żeby na stałe? Na kilka miesięcy to rozumiem,
> potem jakaś przerwa się przyda ;)

masz całkowitą rację;)

[lukrecjabo]

Trzymamy mocno kciuki za dwie kreseczki:)

[luliluli]

ekhm, no więc - jesli moge prosić - nie przestawajcie z tymi kciukami, bo tym
razem nie wyszło, ale staram się nadal;))

[agnesp76]

luliluli napisała:

> ekhm, no więc - jesli moge prosić - nie przestawajcie z tymi kciukami, bo tym
> razem nie wyszło, ale staram się nadal;))

tak jest :) trzymam nadal

jeszcze tylko 40 dni

[wariamiktoria]

Jak urodzi się dokładnie w terminie to za 40 dni Lucjan będzie z nami. W
niedzielę przywieźliśmy mu łóżeczko oraz fotelik samochodowy który będzie
bujaczkiem (już dla 6 dziecka w rodzinie). Ubranka czekają aż wybiorę się do
sklepu po proszek dziecięcy a wtedy pranie i prasowanie (choć nie chce mi się
strasznie, może mąż da się do tego wykorzystać). Rzeczy do szpitala kupione i
tylko czekają na dużą torbę coby się pomieściły.
Ja na zajęciach się bujam i w domu nie chcę leżeć. Mąż się złości a w nocy
przytrzymuje mnie nogą aby wiedzieć kiedy wstaje. Jak idę do toalety to się
zrywa i pyta czy to już - zaczęła mu się panika. A mi luz się włączył i jedyne
co mi mocno dokucza to drętwiejąca przy chodzeniu noga. Porodu jakoś się nie
boję - za to połogu i godzenia zajęć z opieką nad dzieckiem już bardzo.
Pozdrawiam serdecznie wszystkie zaciążone.

Instynkt macierzyński

[jul-kaa]

Dziewczyny, czym jest wg Was instynkt macierzyński? Z jednej strony wiem, że
takim instynktem nie jest wariowanie z rozczulenia na widok śpioszków, ale
właśnie tak znane mi młode kobiety przejawiają marzenie o poosiadaniu dziecka.
Dla mnie ciućkanie przed wieszakiem ze śliniaczkami jest lekko infantylne, ale
kurcze, może i mnie to dopadnie?
Ogromnie się cieszę z ciąży, z tego, ze będziemy mieć dziecko, martwię się o
jego zdrowie, przyszłość, planuję co i jak ustawimy w domu, ale jakoś zupełnie
nie czuję takiego gwałtownego przypływu emocji. Poszłam nawet oglądać dziecięce
branka, zabawki itp., ale zupełnie mnie to nie bawi - nigdy nie bawiło.
Poszukuję już poz znajomych rzeczy do odkupienia/.ew. dostania, ale raczej z
pragmatyzmu i oszczędności, niż z prawdziwej potrzeby.
Domyślam się, że i ja w końcu zacznę wić gniazdo, ale kiedy to się stanie?
Jak to u Was jest/było?

[wariamiktoria]

Zabawki, ubranka itd nie rozczulają mnie. Nie czułam instynktu i byłam bardzo na
nie jeśli chodzi o dzieci do czasu. Mój brat cioteczny miał wypadek i trzeba
było zająć się jego córkami, konkretnie starszą bo ta w przypływie uczucia
radości na widok ojca rzucała się na niego a on mdlał z bólu. Starsza miała
wtedy 2 lata i 2 miesiące, młodsza 5 miesięcy, okazało się że radzę sobie z
opieką nad obydwiema (prababka dziewczynek miała zajmować się najmłodszą ale już
serca i sił nie miała). Starsza jest bardzo podobna do mnie z wyglądu (oczy,
włosy) młodsza znowu ma na imię tak jak ja na drugie - to ułatwiło mi
przywiązanie do nich. I jak nie obawiałam się zajmować starszą tak z młodszą nie
wiedziałam jak sobie poradzić, Mała była bardzo płaczliwa, do tego miała
napięcie mięśniowe. Bardzo przykro to mówić ale nikt poza jej matką jej nie
lubił. Ale przywiązałam się do tych istotek, najmłodsza zaczęła rosnąć (na
piersi nie mogła mimo, że ze starszą nie było problemów), śmiać się, zaczęła być
zupełnie inna w odbiorze. Pod koniec mojego miesięcznego pobytu zaczęła
rehabilitację, która błyskawicznie doprowadziła ją do normy. Cudownie było
widzieć jak jej ojciec zaczyna się nią zajmować, jak inni nie patrzą już na nią
jak na zepsute coś ale na dziecko. Jakoś wtedy zaczęłam czuć, że może kiedyś
będę matką ale to były dopiero myśli. Musiało kilka lat upłynąć, spotkałam
świetnego faceta i chcieliśmy utrwalić zestaw genów jakim jesteśmy. Nie było
łatwo, w końcu się udało, ciąża należy do tych okropnych, jeszcze 38 dni do
rozwiązania i nie wiadomo jak będzie ale staram się patrzeć optymistycznie w
przyszłość.
Co ciekawe mimo ruchów dziecka, tego jak wierzga mi w brzuchu, zdjęć USG dalej
jakoś nie mam świadomości, że jestem matką. Choć w mężu jak najbardziej widzę
tatusia, zwłaszcza jak został w chustę z lalką zawiązany. Wiem, że miłość to nie
jest dla mnie coś co wali jak grom, że na tą ważną dla mnie trzeba ciężko
pracować. I choć więcej instynktu czułam przed ciążą to wierzę, że razem z
dzieckiem dorosnę i będziemy mieć dobre relacje. Ale to co mnie przeraża to
pytanie jakie może mi zadać: czemu zdecydowaliście się powołać mnie do życia?
Kurczę, co ja mu wtedy powiem - instynkt to słaba odpowiedź.

[jul-kaa]

Ja nawet mam wykształcenie takie pro dziecięce (choć raczej znam się na
dzieciach niepełnosprawnych w różny sposób), zajmowałam się dziećmi przez wiele
lat, lubiłam to bardzo, ale to przecież zupełnie co innego...
My dziecka stanowczo NIE planowaliśmy, więc jeśli chodzi o pytanie, czemu
zdecydowaliśmy się powołać je do życia, to odpowiedź będzie na wesoło :)

Dobrze, że teraz pisze się trochę o tym, że miłość do dziecka nie musi wybuchnąc
i porazić nas jak grom z jasnego nieba, że do miłości czasem się dojrzewa, bo ja
jestem raczej z tych dojrzewających, dla których miłość jest czymś wypracowanym,
choć wcale przez to nie mniejszym.

Piszesz, że więcej instynktu czułaś przed ciążą. Na czym to wtedy polegało? Czym
jest chęć posiadania dziecka?

[wariamiktoria]

Ta chęć to było poczucie niepełności naszego życia. Chęć wychowywania i
pomagania w dorastaniu naszemu mixowi genów, ale niekoniecznie. Kontakt z innymi
małymi dziećmi też nas pobudzał rodzicielsko. Wyjątkami były sytuacje gdy na
wolontariacie zajmowałam się dziećmi z różnymi schorzeniami, wtedy górę brały
obawy czy dałabym radę tak 24h na dobę i byłam pełna podziwu dla rodziców tych
dzieci. Możemy tak gdybać ale instynkt to bardziej sprawa hormonów niż rozsądku.
Kto rozsądnie myślący zdecydowałby się na tak ogromny wydatek ekonomiczny,
energetyczny, psychiczny? I to jeszcze absolutnie nie będąc pewnym rezultatu
tych działań.
Przecież gdy pojawia się dziecko bierzemy na siebie ogromną odpowiedzialność do
końca życia.

Dla moich znajomych dziwnym jest że nie uwielbiam tego kogoś kto rozwija się we
mnie - dla mnie jednak ten ktoś to dalej abstrakt. Kurczę, w brzuchach innych
matek widzę noworodki a w swoim małą lalkę wypychającą się z różnych stron ale
gdy ten człowiek pojawi się na świecie będę już wiedzieć że to nie jest lalka.
Że to owszem ktoś zlepiony z moich i męża genów ale to nie jest ani R. ani ja
tylko ktoś zupełnie nowy. Ta nowość jest pociągającą i przerażająca zarazem,
zwłaszcza gdy przypomnę sobie te dzieci z wolontariatu. Odetchnę trochę
spokojniej gdy dziecko skończy te 3 lata ale pewnie wtedy pojawia się kolejne
obawy, niekończąca się opowieść.
I jakoś nie wierzę w tą bezgraniczną miłość rodzicielską, w Starym Testamencie
(jestem niewierząca ale zapis tam się znajdujący mówi wiele o ludziach i ich
zachowaniach - tak jak i mity jest oparty na faktach tyle, że przetworzone na
warstwę fabularną) jest takie zdanie: "Oto wyryłem cię na obu dłoniach" (Iz
49,16b) gdzie dalszą częścią jest o tym że nawet jeśli matka cię porzuci to bóg
jest z tobą. Nawet wtedy zdarzały się porzucenia dzieci, teraz też - rodzic -
dziecko - miłość to nie aksjomat. Ale miłość to może być coś co można wypracować
i tej wersji będę się trzymała :)
P.S. Mi pomogło to, że w niektórych relacjach młode matki mówiły, że miłość do
dziecka pojawiła się dopiero po roku. Męża też nie kochałam od razu, wywalczył
mnie sobie :)

[szarsz]

wariamiktoria napisała:
> Dla moich znajomych dziwnym jest że nie uwielbiam tego kogoś kto
> rozwija się we mnie - dla mnie jednak ten ktoś to dalej abstrakt.

ze mną było tak, że ciążę musiałam sobie wywalczyć. Dosłownie. Jedno
poronienie, drugie, wiele pustych cykli. Nie raz i nie dwa płakałam
nad brudną podpaską. Naprawdę bardzo bardzo chciałam mieć dziecko i
nawet nie próbowałam tego analizować.
A potem, jak już się Młody urodził, jak wyciągnęli mi go z brzucha,
nagle - obcość. Przytulili mi go do policzka a ja czułam...
ciekawość :) potem przerażenie i nagły szok, że już nigdy nie będę
sama. Odkrycie roku trzydziestoletniej baby, nie? :)

Miłość, taka że brakuje tchu, przyszła po jakimś czasie, mniej
więcej po dwóch miesiącach. Pamiętam do bardzo dokładnie, jak
siedzieliśmy sobie razem, a ja nagle uświadomiłam sobie, że dla tego
małego okrucha zrobiłabym wszystko. Absolutnie wszystko. Wszystko co
dobre i co złe. I że nigdy nikomu nie pozwolę go skrzywdzić.

[luliluli]

jul-kaa napisała:

Czy
> m
> jest chęć posiadania dziecka?

przywiązałam się do tego wątku, więc jako zawładnięta nadal niespełnionym
instynktem macierzyńskim pozwolę sobie odpowiedzieć;)

Dla mnie jest to posiadanie takiego innego rodzaju miłości (który różni się
bardzo od tej dawanej mężowi, albo też rodzicom czy bliskim), która w pewnym
momencie życia ujawnia się i zaczyna szukać ujścia.
Mnie to uderzyło jakieś dwa lata temu, ale w międzyczasie mamą została moja
koleżanka, później przyjaciółka (przy której porodzie miałam okazję być jako
"tatuś" i to już zupełnie mnie skierowało w stronę chęci bycia mamą:) i niedawno
zdałam sobie sprawę z tego, że wiele razy byłam blisko nich nie tylko przez
wzgląd na nie, ale też przez chęć bycia blisko tych dzieci.
Trochę mnie to przeraziło, nie powiem;)
To się akurat okazało całkiem pomocne dla zmęczonych młodych mam, bo ja mogłam
bez końca zajmować się w każdy sposób ich dziećmi;)
Niedawno z różnych względów zostałam na świecie bez żadnego maleństwa w
"okolicy" i zrobiło mi się jakoś tak bardzo pusto. Zostałam ze swoimi
opiekuńczo-matczyno-miłosnymi uczuciami sam na sam z mężem. To przyspieszyło
odkładaną od dwóch lat (o ironio!) decyzję o powiększeniu rodziny:)
Też nie uważam, że taki instynkt wali jak obuchem w głowę, mnie wiele czasu
zajęło zorientowanie się, że tak naprawdę bardzo chcę zostać mamą małego
człowieka, choć oczywiście mam w związku z tym wiele obaw, nazwijmy to hmm
społeczno-egzystencjalnych;) ale to już temat na osobną rozmowę:)

[jul-kaa]

luliluli napisała:
> Mnie to uderzyło jakieś dwa lata temu, ale w międzyczasie mamą została moja
> koleżanka, później przyjaciółka (przy której porodzie miałam okazję być jako
> "tatuś" i to już zupełnie mnie skierowało w stronę chęci bycia mamą:)

Ależ to musiało być piękne przeżycie! I jakie to szczęście, że Ty i Twoja
przyjaciółka macie siebie :)

>choć oczywiście mam w związku z tym wiele obaw, nazwijmy to hmm
> społeczno-egzystencjalnych;) ale to już temat na osobną rozmowę:)

A tam, właśnie taka rozmowa będzie znacznie ciekawsza :) Ja na przykład boję się
po pierwsze konfrontacji dziecka ze światem, a po drugie, że się nie odnajdę w
tej nowej gadżeciarskiej rzeczywistości i podobnie jak moi rodzice lata temu nie
będę chciała dawać dziecku wszystkich "społecznie niezbędnych" gadżetów.

[luliluli]

jul-kaa napisała:


> A tam, właśnie taka rozmowa będzie znacznie ciekawsza :) Ja na przykład boję si
> ę
> po pierwsze konfrontacji dziecka ze światem, a po drugie, że się nie odnajdę w
> tej nowej gadżeciarskiej rzeczywistości i podobnie jak moi rodzice lata temu ni
> e
> będę chciała dawać dziecku wszystkich "społecznie niezbędnych" gadżetów.
>

ja bym mogła wymieniać długo;)
- wszelkie aspekty zdrowotne - od tego, czy dziecko będzie zdrowe i co jeśli
nie, po kwestie tak śmieszne jak "jak ja, do cholery, np. opatrzę dziecku ranę,
jak samej mi słabo na widok własnej??";)
- społecznie - od kwestii związanych z wychowaniem (czy będę dobrą matką,
rodzicem w ogóle itp.) przez "czy umiem mieć rodzinę, nie tylko partnera" po
sprawy związane z mną samą - co z pracą/"karierą"/samorozwojem i innymi modnymi
słowami - czy to się kiedyś uda?
- egzystencjalnie - jak dam radę ochronić swoje dziecko przed swoimi wadami,
które w ciężarze wielkim niosę po rodzicach a oni po własnych rodzicach? czy
"sobą" i tym jaka jestem nie skrzywdzę nigdy tego małego istnienia? jak sprawić,
żeby zawsze czuło, że ma we mnie oparcie nie ciężar? i tak dalej i tak dalej:)
- materialnie - czy będę mogła zapewnić finansowe bezpieczeństwo swojemu
dziecku, czy konieczność utrzymania kogoś poza nami nie sprawi, że kiedyś np.
utknę w pracy, której nie lubię, tylko dlatego, że daje mi pewne pieniądze, etc.
To temat na baaardzo długą dyskusję;)

[szarsz]

luliluli napisała:
> po kwestie tak śmieszne jak "jak ja, do cholery, np. opatrzę
> dziecku ranę, jak samej mi słabo na widok własnej??";)

reszta to rzeczywiście temat na dłuższą dyskusję, ale na to pytanie
odpowiem z autopsji - całkiem normalnie. Okazuje się, że i pieluchę
da się zmienić i kupę obejrzeć i krew tamować. Wszystko się da.
Regularny cud :)

[lukrecjabo]

jul-kaa napisała:

> Ogromnie się cieszę z ciąży, z tego, ze będziemy mieć dziecko, martwię się o
jego zdrowie, przyszłość, planuję co i jak ustawimy w domu, ale jakoś zupełnie
nie czuję takiego gwałtownego przypływu emocji. Poszłam nawet oglądać dziecięce
> branka, zabawki itp., ale zupełnie mnie to nie bawi - nigdy nie bawiło.

Mam dokładnie tak samo. Bardzo się cieszę z ciąży, ale ani jeszcze nie popadłam
w szał zakupowy, ani w jakieś gwałtowne emocje. Piszę jeszcze, bo nie wiem, czy
sytuacja się nie zmieni.
Myślę, że miłość przyjdzie sama, naturalnie. Nie zastanawiam się na zapas nad
tym, czy czasem nie będę miała problemów z depresją poporodową lub czymś
podobnym, bo jak zacznę się teraz przejmować, to mogę sobie wmówić, że takie
cudo może wystąpić i po co?
Mam nadzieję, że wszystko ułoży się tak, jak powinno. Daję sobie czas:)

Miejsce w autobusie, kasy pierszeństwa itd

[wariamiktoria]

Dziewczyny nie wstydźcie się prosić o ustąpienie miejsca, na dłuższych trasach
nawet jak wam się wydaje że dacie radę lepiej usiądźcie. Wczoraj najpierw
dzielnie stałam bo przecież dam radę a potem nie miałam siły prosić i tylko
starałam się nie upaść i łapałam powietrze jak ryba. Skończyło się atakiem
histerii gdy już wyszłam z autobusu, dookoła śnieg, nie było gdzie usiąść,
dobrze że chociaż świeże powietrze doszło.
Korzystanie z kasy pierwszeństwa przez osoby nie uprzywilejowane oznacza, że gdy
takie się pojawią trzeba im ustąpić. A nam nie może być wstyd prosić o
ustąpienie miejsca.

[mssmith]

ja tak jakoś nigdy nie miałam odwagi prosić o ustąpienie - niestety... ale
miałam o tyle dobrze, że ciąże zniosłam dosyć nieźle.
Teraz za to, jak mam dziecko, to odwagi mi przybyło i korzystam :D

[jul-kaa]

wariamiktoria napisała:

> Dziewczyny nie wstydźcie się prosić o ustąpienie miejsca, na dłuższych trasach
> nawet jak wam się wydaje że dacie radę lepiej usiądźcie.

Jedną z nielicznych (a może wręcz jedyną?) zaletą bycia otyłą ciężarną jest to,
że baaardzo szybko wyrósł mi brzuch "ciążowy" - już nie oklapły i tłusty, a
krągły i dość duży. Wypróbowuję go, choć nie mam jeszcze palącej potrzeby.
Sprawdzam, czy ludzie przepuszczą mnie w kolejce, ustąpią miejsca w autobusie.
I cóż - nie przepuszczają, nie ustępują. Jedyne co widzę, to że mniej mnie
potrącają i generalnie uważają, żeby mnie nie popchnąć, nie walnąć łokciem. I
tyle :)

[wariamiktoria]

Bardziej na bycie w ciąży wyglądałam w 4 i 5 miesiącu, teraz przy takim ułożeniu
Lucka to mylą mnie z kobietą z nadwagą. Jeszcze miesiąc temu było to zabawne ale
teraz jest to męczące. Jak pokazywałam mężowi zdjęcia Heidi Klum to stwierdził,
że ma bliźniaki ale nie-niedawno córkę urodziła:
lula.pl/lula/1,97804,7123794,Heidi_Klum_piekna_nawet_w_zaawansowanej_ciazy.html
mój brzuch to połowa jej, na dodatek biust jest tak duży, że brzuch wydaje się
jeszcze mniejszy niż w rzeczywistości. Prawdziwa jego wielkość ujawnia się gdy
położę się na plecach - ciężko mi wtedy wstać, ćwiczę wtedy ruchy żółwia - a
właśnie nie powinno się leżeć na plecach bo wtedy jest ucisk na którąś żyłę i
dziecko jest słabiej natlenione.
Jedynym "pocieszeniem" jest to, że mały skopał dziś mężowi tyłek. Leżałam
przytulona do jego pleców a Lucek pokazywał, że Brychczy to rzeczywiście jego wzór.

A co do nadwagi i bycia w ciąży, do tej pory się rumienię z mojego pytania do
kobiety, która wyglądała na 7 miesiąc który to miesiąc? Okazało się, że nie jest
w ciąży a mi było głupio (5 miesiąc). A kilka lat temu taka grubsza babka
zamawiała u mnie szafę: robię jej projekt, nie komentuję wyglądu choć był z deka
przerażający, do tego te ślamazarne toczenie się; po ustaleniu terminu słyszę -
oby się wyrobili bo parę dni później mam termin porodu. Jak mi wtedy wewnętrznie
było łyso za moją ocenę, spotkałam ją później po porodzie i wyglądała już o
niebo lepiej. Może ludzie bronią się przed przegięciem w jedną lub drugą stronę
i dlatego nie ustępują - do tego ciężarne różnie się czują i mogą nie chcieć
ustępowania. Lepiej powiedzieć niż oczekiwać, uprzejme "czy mogę prosić o
ustąpienie miejsca, jestem w ciąży i źle się czuję/ciężko mi stać/boję się
szarpań autobusu" działa o ile jesteśmy w stanie powiedzieć. Pluję sobie w
brodę, że w środę tego nie zrobiłam przez co naraziłam siebie i dziecko na tą
straszną sytuację.

[beniutka_bo]

A najgorsze są panie takie 50-dziesiątki prosto od fryzjera,które uważają,że im
JUŻ należy miejsca ustępować.
Miałam taką sytuację ostatnio w tramwaju (sama w ciąży nie jestem,ale wątek
podczytuję). Wlazła taka i się rozgląda,bo posadziłaby zadek. Za nią weszła
kobieta w dużej ciąży,ledwo wkitrała się na te parę schodków. No to wstaję,żeby
ciężarną puścić,a co,ja mogę postać. A tamta 50 rozejrzała się i tak szybiuctko
... KLAP! Nie wytrzymałam! "Proszę pani,pani chyba jeszcze nie jest w wieku
emerytalnym,na schorowaną też pani nie wygląda,a ja wstałam,żeby TEJ pani
ustąpić miejsca, bo jeśli się wywróci,to może zrobić krzywdę dwóm osobom!" I
tylko pozostaje się cieszyć,ze babka nie była bazyliszkiem. Wysiadła na
następnym przystanku.Byłam bezczelna,zgadzam się.
Wiem,ze osoby koło 50-tki często też mają problemy ze zdrowiem,ale bez przesady.
Ta konkretna-fryzurka jak ta lala,pazurki umalowane, modne ciuszki.

[agnesp76]

Z moich doświadczeń z poprzedniej ciąży (teraz jeżdżę samochodem) w tym temacie
- ustępują młode kobiety - tak powiedzmy od 25 - 45 lat wyglądające zwyczajnie
(niewypindrowane) i staruszki, z którymi się często spierałam, bo uważałam, że
nie powinny mi ustępować. Smarkule nie ustępują - siedzą i albo udają że nie
widzą, albo pojawiają się dziwne uśmieszki, miny, konspiracyjne szepty i śmiechy.
Mężczyźni to już w ogóle udają ze nie widzą.
Takie przynajmniej moje doświadczenia były.

[lukrecjabo]

wariamiktoria napisała:

> Dziewczyny nie wstydźcie się prosić o ustąpienie miejsca, na dłuższych trasach
> nawet jak wam się wydaje że dacie radę lepiej usiądźcie.(...)
A nam nie może być wstyd prosić o
> ustąpienie miejsca.

Teoretycznie się z Tobą zgadzam, nie powinno nam być wstyd. Tylko jakoś gorzej z
praktyką...
Wczoraj stałam w kolejce na poczcie i nie czułam się za rewelacyjnie. Wierzcie
mi, nie mogła mi przejść przez gardło prośba o przepuszczenie mnie (druga
kwestia, że kolejka zrobiła się tylko dlatego, że pani w okienku -
wyjątkowa...hmmm...ehm... tu nie wolno się wyrażać;) - była bardzo "zajęta" i
usiłowała udowodnić swoją postawą ludziom w kolejce, że praca na poczcie wymaga
specjalnych umiejętności, spokoju i absolutnego skupienia)*.
Stałam więc sobie i marzyłam tylko o łóżeczku, bo nie potrafiłam się odezwać.
Nie wiem, jak zachowałabym się w autobusie, przypuszczam, że podobnie, po prostu
bym nic nie zrobiła (a naprawdę, nie należę do osób nieśmiałych). Całe szczęście
jeżdżę samochodem (starym strupem, ale kółka się kręcą) i nie muszę testować tej
sytuacji.

*nie chcę absolutnie obrazić pracowników poczty, ani umniejszać wartości ich
pracy, ale ten wredny babsztyl (musiałam;))pracuje u nas już długie lata, bo
pamiętam go z dzieciństwa; zachowania wypracowane w poprzednim systemie
doskonali dzielnie do dzisiaj:D

Leki i inne

[iw1978]

Co do leków w ciąży, to wobec dwóch jestem bardzo sceptyczna - no-spy i magnezu. Kilka lat temu w mojej pierwszej ciąży miałam plamienie, badania wykazały, że wszystko w porządku, jednak przez kilka tygodni zalecono mi 6 tabletek no-spy dziennie, mimo iż nie zgłaszałam poważnych dolegliwości bólowych. W szpitalu na patologii, jeśli nie było potrzby podawania inych leków, podawano no-spę dla zasady. U syna po kilku miesiącach zdiagnozowano delikatne zaburzenia napięcia mięśniowego. No-spa okazała się głownym podejrzanym. Nagle okazało się, że ten teoretycznie bezpieczny lek też powinien być dawkowany z umiarem. Będąc w drugiej ciąży cieszę się, że przez tych kilka lat nastawieni do no-spy zmieniło się i coraz częściej podawana jest bardzo ostrożnie.
Co do magnezu, to uważam, że warto próbować podnieścjego poziom dietą. Warto też przyjrzeć się jego zawartości w wodzie, którą pijemy - popularny wśród ciężarnych i karmiących Zywiec zdecydowanie za mało. Poza tym z mojego doświadczenia wynika, że niekiedy najlepszym pomysłem na skurcze łydek są ćwiczenia opisane m.in. w "W oczekiwaniu na dziecko". Jak odzyskam książkę to opiszę.

Na koniec link do ciekawego arykułu o wodzie www.wodadlazdrowia.pl/pl/9097/0/Cala_prawda_o_laniu_wody.html

Przylaczam sie

[i-l-o-n-a]

Ja sie przyłaczam z radoscią. 15 tydzien zaczety :)
Przeskoczylam juz z 70C ( Effuniak ) do 70DD a teraz musze miec conajmniej
70f-g, ale chyba juz sie skusze na 75tke.
Co do lekow - dopadlo mnei wlasnie zapalenie pecherza i musze brac Furagine a
dodatkowo Nystatyne, zelazo w tabletkach bo mam lekką anemie. No-spe tez mam
brac 2 razy dziennie na wszelki wypadek ( jestem po cc) ale nie jestem
przekonana czy jest potrzeba, bo szew mnie nie ciagnie, brzuch miekki. Boje sie
tych lekow wszytskich :/

[molowiak]

Też miałam w drugiej ciąży problemy z pęcherzem. Prawie całą ciążę na zmianę
antybiotyki i środki przeciwgrzybicze. Też miałam obawy, ale młody zdrowy.
Pytaj o wszystko lekarza. Niektórzy zapisują leki garściami, bo wydaje im się że
pacjentki tego oczekują (niektóre pewnie tak). Może wystarczy no-spę tylko kupić
i na wypadek skurczu nosić przy sobie a żelazo spróbować naprawić dietą.
Negocjuj z lekarzem :)

[lukrecjabo]

Gratulujemy:)

[agnesp76]

Ja wczoraj pooglądałam moją piękną na usg - taki popołówkowe było. Ma długie nogi :D

[joannea]

A jak u Was ze sportami w ciąży? Dostałam od położnej info o specjalnym
programie dla cieżarówek - nazywa się toto u mnie "9 miesięcy", zaczyna się od
4tego i ciągnie do bodaj 4 po porodzie (zapraszają w 6tym tygodniu po). Poza
kartą do normalnego centrum sportowego i wejściem na wszelkie zajęcia i fitness,
obejmuje specjalne zajęcia dla ciężarnych i nadzór trenera, który co 4 tgodnie
weryfikuje plan działania ;) Mają tam też aquafitness, więc się poważnie
zastanawiam. I sa dotowani - wszystkie te dobra są w cenie połowy miesięcznego
karnetu do tegoż klubu. Hmmmm. Hmmmm. Mam zagwozdkę ;)

[wariamiktoria]

Jak ciąża niezagrożona i czujesz się na siłach to korzystaj :) Odradza się
intensywne bieganie, jazdę konną oraz na rowerze (ale to głównie ze względu na
ryzyko upadku) ale tego raczej nie będziesz tam robić. Jeśli dodatkowo
uwzględniają w programie ćwiczeń ciążę to już spokojnie bym do tego podchodziła.
Ja niestety maks na jaki mogłam sobie pozwolić to spokojne pływanie i długie
spacery. Łuk od męża (naciąg 17.8kg) czeka na czas po porodzie abym mogła zacząć
trening.

ciążowniczek?

[jul-kaa]

Uprzejmie donoszę, że 17sty tydzień czas zacząć - potomek(ka) dziś obejrzany ma
się świetnie, ja również (choć wczoraj miałam taaakiego doooła), wyniki krwi
cudne, szans na cukrzycę ciążową raczej nie ma. Insulina wysoka, ale JAK ZWYKLE
pomyłka przy badaniu i mam albo za wysoką na czczo, albo w normie po obciążeniu.
Nic to, tak czy owak z tym nic nie zrobię. Reszta wyników wzorowa (choć nie jem
mięsa - wielu lekarzy twierdzi, że brak mięsa w diecie ciężarnej to ZŁOOOO).
Brzuch duży, ale nie ogromny. Widać go, jako żywo, ale dopiero RAZ ktoś mi
chciał ustąpić miejsca w autobusie. O dzięki ci losie, że jeżdżę tak rzadko.
Mdłości prawie brak, ale jadłowstręt jest, nie tyję (na razie bilans -1 -
schudłam 2, przytyłam 1), choć wszystkie obwody rosną. Biust coraz większy, w
zwisie obawiam się dojść do końca miarki, na razie jest 138 i kompresowalność
coraz mniejsza.
Boli mnie coś z tyłu - jakby nerki, ale nie nerki. Może korzonki? Wiecie, gdzie
są i jak bolą korzonki (bo ja nie)?
Przygotowań dzieciowych brak - zero łóżeczek, wózków, ciuszków. Czekam na dary :))

[wariamiktoria]

Ja zostałam tak zasypana tymi darami, że nie wiem jak sobie z nimi poradzić. Już
jak zostały mi tylko 2 torby do ułożenia (1 do wyprania) to przyjechały:
walizka, fotelik samochodowy wyładowany ciuszkami i ogromna torba z ubrankami.
No i wanienka oraz 2 maty edukacyjne (jedna bliżej wypasienia, druga też się
przyda coby dziecia na samych panelach nie kłaść).
Odnośnie nie jedzenia mięsa w ciąży - jak dobrze syntetyzujesz białka to nie ma
problemu a jakby coś się działo to organizm i tak cię zmusi. Koleżanka
wegetarianka, jej aktualnie 18m synek też i żadnych problemów ani w ciąży ani po.
A mi też ustąpiono miejsca - dziewczyna która 4 miesiące wcześniej rodziła,
poplotkowałyśmy trochę nt karmienia piersią. Tyle, że każda jazda
autobusem/samochodem to trochę napór i takie mało przyjemne uczucie ale w końcu
tylko 20 dni mi zostało do terminu.

Julka artykuł, który mi wysłałaś świetny aż żałuję że dopiero dziś przeczytałam
ale podczas prezentacji wykorzystałam i mogłam szerzej na kwestię hidżabu
spojrzeć. A osobiste refleksje poślę Ci gdy odpocznę bo teraz nie mam sił a
spokój to mi się może na weekend szykuje dopiero. Dziękuję :)

[jul-kaa]

wariamiktoria napisała:

> Ja zostałam tak zasypana tymi darami, że nie wiem jak sobie z nimi poradzić. Ju
> ż
> jak zostały mi tylko 2 torby do ułożenia (1 do wyprania) to przyjechały:
> walizka, fotelik samochodowy wyładowany ciuszkami i ogromna torba z ubrankami.
> No i wanienka oraz 2 maty edukacyjne (jedna bliżej wypasienia, druga też się
> przyda coby dziecia na samych panelach nie kłaść).

Och, zazdroszczę Ci niemożliwie! Zupełnie nie mam pędu do kupowania dziecięcych
rzeczy, ale żeby tak dostać, ach...

> Odnośnie nie jedzenia mięsa w ciąży - jak dobrze syntetyzujesz białka to nie ma
> problemu a jakby coś się działo to organizm i tak cię zmusi.

Właśnie - nie zarzekam się, że nie zjem nigdy, nawet miała m ochotę na rybę
(cudnie pachniała!), ale jak wbiłam w nią zęby, to nie mogłam. Jestem jednak
przekonana, że gdyby dziecię naprawdę potrzebowało zwierzęcego białka, to by
mnie zmusiło do spożycia :) Na razie zmusza mnie bardzo regularnie do żurku ze
śmietaną :)

> ale w końcu
> tylko 20 dni mi zostało do terminu.

I tego zazdroszczę Ci najbardziej - wcale nie lubię bycia w ciąży, ciągle się
potwornie boję o Fasolę, śnią mi się straszne rzeczy... Brrr, żeby już był
kwiecień...

> Julka artykuł, który mi wysłałaś świetny aż żałuję że dopiero dziś przeczytałam
> ale podczas prezentacji wykorzystałam i mogłam szerzej na kwestię hidżabu
> spojrzeć. A osobiste refleksje poślę Ci gdy odpocznę bo teraz nie mam sił a
> spokój to mi się może na weekend szykuje dopiero. Dziękuję :)

Cieszę się, że Ci się podobał, mam nadzieję, że nie miałaś problemu z
odczytaniem - robiłam co mogłam, żeby dało się czytać, ale i tak część nie była
super ostra... Moim zdaniem to wyjątkowo ważny tekst, można się nie zgodzić z
niektórymi jego tezami, ale przeczytać warto.
Chętnie dowiem się, jak go odebrałaś, ale nie spiesz się, masz ważniejsze rzeczy
na głowie :)

[lukrecjabo]

Ja też Ci bardzo zazdroszczę tych 20 dni:) Denerwujesz się, czy przyjmujesz
spokojną pozycję?;)

[wariamiktoria]

W chwili obecnej to tylko 7 dni mi zostało :) A we wtorek to w ogóle akcja się
rozkręciła i to przez ładnych kilka godzin także po skurczach co 10 a potem co
8-7minut już tylko czekaliśmy na co 5 i wtedy jazda do szpitala ale po 5h takich
sensacji wszystko się uspokoiło. Ale za to mogłam zobaczyć jak z mężem reagujemy
- niepokojem ale i ogromną radością. Skakałam sobie na piłce, robiłam kocie
grzbiety bo trochę łagodziło to mój ból ale i tak nici na razie z tego. A jak w
czwartek mąż się przeziębił i wziął urlop to już w ogóle: odkurzam, podnoszę
również cięższe przedmioty, spaceruję sporo ale nie powtórzyły się takie skurcze
jak we wtorek (były inne od wszystkich) tylko takie zwykle przepowiadające.
W piątek kupiłam chustę do noszenia synka
(allegro.pl/item805705336_sliczna_kremowa_chusta_tkana_5m.html), ubranka
wszystkie skończyłam składać wczoraj rano, teraz jeszcze za swoją i męża
garderobę się wezmę ale to w ramach wysiłku coby poród się zaczął. Ten wtorek
rozbudził w nas takie nadzieje że już mówimy do Lucka żeby wychodził, zwłaszcza
jak go bierze na ostrą zabawę wewnątrz mnie co boli :( No i z moich planów
pojawienia się w tym tygodniu na spotkaniu nt laktacji oraz na chustowym nic nie
wyszło bo maż za bardzo się obawia coby się bez niego gdzieś dalej nie zaczęło.
Ogólnie oczekiwanie, radość i trochę obaw. Wczoraj zaczęłam czytać o porodzie
ambulatoryjnym ale nie wiem czy będziemy mogli się na niego zdecydować -
wszystko zależy od tego w jakim stanie z tego wyjdziemy ale nie chcę długo leżeć
w szpitalu.

[lukrecjabo]

To ja, ofiara, nie popatrzyłam na datę, przepraszam.
Skoro już tuż, tuż to trzymam mocno kciuki i życzę powodzenia. Jak tylko
będziesz mogła dać znać po wszystkim, to my tu czekamy:)

[lukrecjabo]

To rewelacja, że masz świetne wyniki, bardzo, bardzo się cieszę:)

jul-kaa napisała:

> Brzuch duży, ale nie ogromny. Widać go, jako żywo, ale dopiero RAZ ktoś mi
> chciał ustąpić miejsca w autobusie. O dzięki ci losie, że jeżdżę tak rzadko.
U mnie już ten brzuch widać i do tego ten brzuch to mi zaczyna rosnąć na bokach:D

> Mdłości prawie brak, ale jadłowstręt jest, nie tyję (na razie bilans -1 -
> schudłam 2, przytyłam 1), choć wszystkie obwody rosną.

To ja jem jak szalona, aż boję się o swoją wagę. Przerzuciłam się na słodycze, a
nigdy ich nie lubiłam (uważam, żeby nie jeść ich za dużo, choć w moim wypadku,
jak nie jadłam nigdy, to 1 batonik dziennie to już sporo). Ale śledzie i kiszone
ogórki też lubię.

> Boli mnie coś z tyłu - jakby nerki, ale nie nerki. Może korzonki? Wiecie, gdzie
> są i jak bolą korzonki (bo ja nie)?

A może zaczynają Cię krzyże boleć od noszenia brzusia? Mnie już pojawiły się
pierwsze bóle krzyża i kręgosłupa. Nie wiem, jak bolą korzonki, nie cierpiałam
na tę przypadłość nigdy.


> Przygotowań dzieciowych brak - zero łóżeczek, wózków, ciuszków. Czekam na dary
> :))
Ja też jeszcze niczego nie kupuję, ale dostaliśmy od mojej psiapsiółki łóżeczko,
z czego się bardzo cieszę:)

[jul-kaa]

21 tydzień zaczęty wczoraj. Dziś USG 4D i liczymy na poznanie płci Fasoli :)
Czuję się dość dobrze, mąż chorował, ale mnie nic nie chwyciło. Wyniki badań
dobre jak zawsze, na plusie jakieś 2kg. Brzuch duuuży, choć nadal nie wszyscy
widzą, że jestem w ciąży (tu pozdrawiam Paryżankę ;))) Fasola kopie, ciągle
kopie! Biust rośnie ciągle i okropnie boli. Muszę na niego strasznie uważać, bo
jak dotknę sutków, to skaczę pod sufit z bólu.
I jeszcze jedna śmieszna/wstydliwa rzecz - zawsze byłam stosunkowo mało
owłosiona, włoski na rękach rzadkie i jasne, na nogach też nienajgorsze, a
jestem szatynką. A teraz - wąs się sypnął, włosy na rękach czarne i gęstsze, na
nogach i pod pachami rosną tak szybko, że nie nadążam ich usuwać. Powiedzcie, że
to minie!!!
Inne:
Dwa razy jednego dnia poproszono mnie do kasy bez kolejki, fajnie było :)
Nie mam zachcianek kulinarnych ale... mam imperatywy. Ostatnio kuchenne - piekę,
pichcę, mieszam, gotuję. Rzadko smażę, bo śmierdzi. Przygotowuję takie ilości
słodkości (których nie jem, bo nie mam ochoty, hehehe), ze mąż i rodzice nie
dają rady tego przejadać :) Do dziś myślałam, że to całkiem nieszkodliwa pasja,
ale jak wysłałam męża do sklepu trzeci raz w ciągu godziny (po zakupy, po
cytrynę, po jaja, bo zakalec wyszedł, a ja przecież MUSZĘ dokończyć ciasto), to
mnie wyrzuty sumienia trzepnęły :)
Rzeczy dla dziecka ciągle brak, dostaliśmy na razie małą reklamówkę ubranek.
Nadal nie pasjonuj mnie sklepy z akcesoriami dziecięcymi. Oby w końcu zaczęły!

SYNEK!!

[jul-kaa]

Od dziś Fasola jest już Jasiem :) Pokazał na USG 4D narząd w pełnej krasie :)))

[wariamiktoria]

Gratuluję synka, mam nadzieję że nie jesteś zawiedziona mimo że chciałaś
córeczkę. Chłopaki też są fajne :) A jak tam reszta obserwacji? Strzelał wam
jakieś minki podczas badania?

[jul-kaa]

wariamiktoria napisała:

> Gratuluję synka, mam nadzieję że nie jesteś zawiedziona mimo że chciałaś
> córeczkę. Chłopaki też są fajne :) A jak tam reszta obserwacji? Strzelał wam
> jakieś minki podczas badania?

Nie, absolutnie nie jestem zawiedziona, chociaż żal mi potencjalnych
warkoczyków, sukieneczek, kokardek i lalek :))) Córeczka będzie następna :)
Min nie widzieliśmy, ale majtał rękami, pukał się w głowę, wywijał kopytami,
pani doktor mówiła, że rzadko dzieci są AŻ TAK ruchliwe :)

[urkye]

Super! :D Gratuluję męskiego potomka:D

[jul-kaa]

urkye napisała:

> Super! :D Gratuluję męskiego potomka:D

No to skoro już wiesz, to wiesz ;)))

[luliluli]

Gratuluję!:)

[lukrecjabo]

Ale Ci zazdroszczę, że już wiesz. Nasz dzidziuś układa się uparcie tak, żeby nie
było nic widać. Nawet USG 4D nic nie da, bo jak tak się ułoży w czasie niego, to
i tak nic nie będzie widać (tak powiedział nam lekarz, gdy chciałam już na 4d
się wybrać żeby w końcu zobaczyć płeć).

[jul-kaa]

Nasz synek już teraz ciągle pokazuje, to, co najważniejsze :)

ps. założyłam wątek specjalnie dla Ciebie :)
o tu:
forum.gazeta.pl/forum/w,94889,105588804,105588804,Rozmowy_mniej_powazne_.html

Poradzicie?

[lukrecjabo]

Dzisiaj po raz pierwszy postanowiłam skorzystać z przywileju u lekarza pod
tytułem: „kobiety ciężarne przyjmowane są poza kolejnością”. Zacznę od początku:)
Przeziębiłam się i to bardzo, a postanowiłam (głupia baba) iść w czwartek do
pracy (bo przecież cały 11 XI przeleżałam pod cieplutką kołderką, a po nim to
już tylko dwa dni i weekend i znowu się wyleżę i wygrzeję). Wczoraj po pracy
zrobiło mi się najnormalniej w świecie słabo, a że zdarzyło mi się w życiu
stracić przytomność kilkanaście razy, wiem jak to działa. Całe szczęście,
koleżanki ułożyły mnie na leżance i podniosły nogi do góry, tak że skończyło się
na drętwieniu rąk i nóg oraz szumie w uszach, do utraty przytomności nie doszło.
Zadzwoniłam więc do mojego lekarza zaraz, jak mnie tylko odtransportowano do
domku; kazał mi dzisiaj iść do lekarza rodzinnego, a później w te pędy do niego.
U lekarza rodzinnego postanowiłam skorzystać z w/w opcji. Nadal czuję się słabo,
więc stwierdziłam, że nie nagnę bardzo zasad, jeśli poproszę panią w rejestracji
o taką możliwość (wyjaśniłam jej, w czym rzecz, powiedziała, że nie ma problemu
i że przekaże lekarce).
Cóż, zapomniałam na śmierć, że pani K. (lekarka, u której dzisiaj byłam) jest na
mnie ciężko obrażona, bo kilka miesięcy wcześniej zmieniłam lekarza rodzinnego
na panią B. (jej, niestety, dzisiaj nie było i byłam zmuszona iść do pani K.).
Nie dość, że mnie nie przyjęła bez kolejki, to jeszcze zawołała do gabinetu
przed przyjęciem mnie inne osoby, dwie konkretnie (może też były
uprzywilejowane, tylko skąd siła na noszenie tych ziemniaków w siatach?).
Trudno, po raz pierwszy chciałam skorzystać z prawa, które mi przysługuje, a
zostałam przyjęta po ponad dwóch godzinach czekania z czystej zemsty (znam
troszkę charakter pani K. i dlatego tak interpretuję tę sytuację).
Kiedy poszłam po L – 4 do rejestracji, pani bardzo mnie przepraszała i
powiedziała, że nie ma wpływu na decyzje pani doktor; że przekazała informację i
myślała, że lekarka mnie zawoła. Podziękowałam jej bardzo i powiedziałam, że to
nie jej wina.

Czy mogłam coś zrobić w tej sytuacji? Może wcale racja nie jest po mojej
stronie, bo w końcu o kolejności decyduje lekarz. A może jestem d..a wołowa, bo
się nie odezwałam do pani doktor i nie powiedziałam, co myślę. Jak sądzicie?

Zaznaczam, że u ginekologa nigdy bym nie poprosiła o wejście bez kolejki, bo tam
większość kobiet to ciężarne:)

Dobra, wypłakałam się Wam, a teraz wracam do łóżka, bo tak mi kazano, a ja już
będę grzeczna i będę słuchać lekarza:)

[jul-kaa]

lukrecjabo napisała:

> Dzisiaj po raz pierwszy postanowiłam skorzystać z przywileju u lekarza pod
> tytułem: „kobiety ciężarne przyjmowane są poza kolejnością”.

Co za nieludzka, wredna, podła baba!

> Czy mogłam coś zrobić w tej sytuacji? Może wcale racja nie jest po mojej
> stronie, bo w końcu o kolejności decyduje lekarz. A może jestem d..a wołowa, bo
> się nie odezwałam do pani doktor i nie powiedziałam, co myślę. Jak sądzicie?

Ja bym przede wszystkim nie poszła do państwowego lekarza, tylko prywatnie, ale
to inna bajka, mam ubezpieczenie i mogę chodzić gdzie chcę. Nienawidzę szczerze
przychodni, poczekalni itp. Na dodatek połowa ludzi jest tam chora, prycha,
kicha i zaraża, a druga połowa za to jest stara i przyszła tylko na ploty (czy
ja już gdzieś pisałam, ze wizyta u lekarza ZAWSZE powinna kosztować? 2-5zł i
problem gremlinów w kolejkach by się rozwiązał).
A jak już bym poszła, to pewnie też bym nic nie powiedziała, bo wyjątkowo mało
mocna w gębie jestem. Chociaż ostatnio to się zmienia, więc kto wie... hmmm.
Dobra, nawrzucałabym wszystkim, na czym świat stoi, napisałabym skargę do
dyrekcji przychodni, a lekarkę pewnie bym spytała, czy serca zapomniała zabrać z
domu...

Lukrecjobo, ja nie rozumiem! Odniosłam wrażenie, że Ty się pewnym momencie nawet
NAM zaczęłaś tłumaczyć, dlaczego chciałaś wejść bez kolejki. No ludzie! Kiedyś w
końcu coś Ci się musi zacząć należeć, chociaż przez kilka miesięcy...

[wariamiktoria]

Po pierwsze rozumiem czemu nie odpyskowałaś, też nie mam siły na takie zagrywki
a już zwłaszcza gdy jestem przeziębiona. Ale do rzeczy co możesz z tym zrobić:
napisz skargę do dyrektora tej przychodni. Opisz spokojnie sytuację, że mimo
informacji przekazanej przez pielęgniarkę z rejestracji lekarz postanowiła w
zwiększonym sezonie zachorowań przetrzymać ciężarną, która klika godzin
wcześniej zasłabła. Poproś o wyciągnięcie konsekwencji wobec lekarki, która
naraziła w ten sposób twoje zdrowie a także o pisemne powiadomienie ciebie
jakiego rodzaju środki na przyszłość zastosują aby nie narażać innych ciężarnych
na tego typu sytuacje. Taką skargę przekaż na ich ręce z potwierdzeniem odbioru.
Skarga ustna nic nie pomoże a takie zachowanie jest okropne, okrutne i naprawdę
naraża stan zdrowia (zarażenie od innych osób w przychodni).

A teraz wypoczywaj i nabieraj sił i nie walcz ze swoim organizmem tylko mu pomóż
bo w ciąży nie ma co się ze sobą siłować.

[camilcia]

nie niemiło :(
co więcej - niebezpiecznie, ciężarna kobieta tyle czasu w skupisku
ludzi, choroba wie co oni roznoszą ;)
ja bym też chyba siły nie miała na awanturę, chociaż czasem potrafię
być bardzo asertywna

niestety, na palcach 1 ręki mogę policzyć kiedy mi ktoś
ustąpił/pomógł bo w ciąży jestem, kolejki, tramwaje, czasem to nawet
niechęć czułam, szczególnie kobiet, np w tramwaju, odwracanie się,
udawanie że nie widzi, raz mi chlopak z drugiego konca ustapil
miejsca i macha do mnie, a tu nagle baba leci, malo mnie torba nie
zabila, a on trzymal to miejsce i mowi 'to dla tej pani' brzuch
mialam juz duzy ;)

raz zemdlalam w kolejce, w pierwszej ciąży, potem juz nie stalam,
odpuszczalam, wysylalam M, nigdy sie tak nie wystraszylam jak wtedy

dbajcie o siebie kobietki

Dzięki, Dziewczyny

[lukrecjabo]

jul-kaa napisała:

> Ja bym przede wszystkim nie poszła do państwowego lekarza, tylko prywatnie, ale
> to inna bajka, mam ubezpieczenie i mogę chodzić gdzie chcę. Nienawidzę szczerze
> przychodni, poczekalni itp. Na dodatek połowa ludzi jest tam chora, prycha,
> kicha i zaraża, a druga połowa za to jest stara i przyszła tylko na ploty (czy
> ja już gdzieś pisałam, ze wizyta u lekarza ZAWSZE powinna kosztować? 2-5zł i
> problem gremlinów w kolejkach by się rozwiązał).

Ja do rodzinnego chodzę państwowo. A nas akurat nawet prywatnie nie ma w kim
wybierać, więc tu różnica żadna. Natomiast do ginekologa, czy laryngologa
(którego, niestety, muszę odwiedzać dość często), chodzę prywatnie.
Co do „gremlinów” w kolejkach (piękne określenie :D ), zgadzam się z Tobą.

> Lukrecjobo, ja nie rozumiem! Odniosłam wrażenie, że Ty się pewnym momencie nawe
> t
> NAM zaczęłaś tłumaczyć, dlaczego chciałaś wejść bez kolejki. No ludzie! Kiedyś
> w
> końcu coś Ci się musi zacząć należeć, chociaż przez kilka miesięcy...

Bo ja w pewnym momencie zgłupiałam i już nie wiedziałam, czy mam rację, czy nie,
ale mnie wyprowadziłyście z błędu, za co dziękuję :)

wariamiktoria napisała:

> napisz skargę do dyrektora tej przychodni. Opisz spokojnie sytuację, że mimo
> informacji przekazanej przez pielęgniarkę z rejestracji lekarz postanowiła w
> zwiększonym sezonie zachorowań przetrzymać ciężarną, która klika godzin
> wcześniej zasłabła. Poproś o wyciągnięcie konsekwencji wobec lekarki, która
> naraziła w ten sposób twoje zdrowie a także o pisemne powiadomienie ciebie
> jakiego rodzaju środki na przyszłość zastosują aby nie narażać innych ciężarnych
> na tego typu sytuacje. Taką skargę przekaż na ich ręce z potwierdzeniem odbioru

Problem w Tym, że rzeczona lekarka jest właśnie dyrektorem tej placówki.
Musiałabym pisać skargę gdzieś wyżej, a szczerze mówiąc, nie za bardzo mam
ochotę teraz na szarpaninę. Zdaję sobie sprawę, że takie pozostawienie bez
komentarza jej zachowania tylko umocni ją w złym postępowaniu, ale naprawdę, nie
mam siły. Poza tym myślę sobie, że ona jest tym dyrektorem już od dawna i w
związku z tym na pewno ma swoich ludzi wyżej. Jasne, bez próby z mojej strony
wiedzieć na pewno nie będę, może udałoby mi się wygrać, ale tak, jak pisałam,
nie mam chęci bawić się teraz z kłótnie z nią.

> bo w ciąży nie ma co się ze sobą siłować.

Za te słowa dziękuję szczególnie, powinnam je wziąć sobie głęboko do serca (i
biorę).

camilcia napisała:

> raz zemdlalam w kolejce, w pierwszej ciąży, potem juz nie stalam,
> odpuszczalam, wysylalam M, nigdy sie tak nie wystraszylam jak wtedy

Właśnie ten strach towarzyszący zasłabnięciu jest najgorszy, pot występuje na
czoło, tzw. „mrówki” zaczynają krążyć po rękach i nogach, a organizm ulega
totalnej panice. Zawsze wtedy staram się uspokoić, ale może dopiero z dwa razy
mi się udało.

Dziękuję Dziewczyny. Dzisiaj już czuję się lepiej. Od piątku nie podniosłam się
z łóżka, poza wyjściami do toalety i naprawdę było mi to potrzebne. Dzisiaj
wstałam, ale tylko na troszkę, bo nie chcę fiknąć, nadal jestem bardzo słaba i
chcę powoli przyzwyczaić organizm do wstawania.

Boję się jeszcze jednej rzeczy. Już drugi raz w czasie ciąży biorę antybiotyk.
Pierwszy zażywałam w drugim miesiącu, drugi teraz (początek piątego miesiąca).
Lekarz mnie uspokaja, że lepiej żebym wzięła antybiotyk niż żeby infekcja
przeszła na dziecko, wierzę mu, ale mimo wszystko obawiam się tych leków:(

A Wy jak się czujecie?

[wariamiktoria]

Nabieraj sił i nie martw się tym antybiotykiem tylko potem zadbaj o odbudowę
flory i systemu odporności aby potem Cię nic nie łapało.
Co do mnie: termin miałam na wczoraj (właściwy był w piątek) i kurdę lipa.
Skurcze takie ładne itd miałam już 2 tygodnie temu, od ponad miesiąca obniżony
brzuch, dodatkowych atrakcji dość ale dziecko nie chce wyjść. A dziś na badaniu
kontrolnym w szpitalu lekarz "zrobił mi" rozwarcie na 1 palec o czym powiedział
zaraz po - mógł uprzedzić co chce zrobić. Ech ale już tak chcę aby było po. I
teraz boli mnie brzuch tak miesiączkowo ale skurczy nie ma, L. bryka ostro,
mężowi za 2 dni kończy się urlop (chciał z nami te 2 tyg spędzić a tu lipa). Z
nerwów nie mogę zasnąć do 3-4 w nocy a potem chodzę jak zombie i jak mogę
poleżeć też nie zasypiam. Piszę a mały znów się wypina więc dość siedzenia,
trzeba się położyć albo pochodzić.
A jak nic się nie ruszy to w czwartek będą wywoływać, trzymajcie kciuki proszę
aby wszystko szczęśliwie się rozwiązało.

[mazya]

Jejku..ja nieciążowa i bez instynktu macierzyńskiego jestem pod przepgromnym
wrażeniem - noszenie w sobie żywej istotki musi być czymś niesamowitym!
Podziwiam wszystkie mamy.
Trzymam kciuki oczywiście! Z lobbowym wsparciem na pewno wszystko pójdzie jak
powinno ;-)

[jul-kaa]

wariamiktoria, a może sposoby mam i babć - czyli mycie podłogi na czworaka? To
chyba nie zaszkodzi Małemu, a może wywoła poród?

ps - jak dojdę do siebie, to napiszę, jak dziś fajnie miałam u lekarza...

[wariamiktoria]

Jul-kaa od 2 tygodni odkurzam, sprzątam itd. Nawet całą garderobę uporządkowałam
z wyjęciem absolutnie wszystkiego i pokładaniem w ładne kosteczki oraz
zawieszeniem, posegregowaniem itd. Piję napar z liści malin (o dziwo jak malin
nie lubię tak to jest ok), jem ananasa. Po schodach latam z góry na dół, noszę
kilkanaście kilogramów ziemniaków z piwnicy na 3 wysokie piętro. Takie bardziej
intymne działania również. A i na piłce skaczę, pranie wieszam itd. 2 tygodnie
temu wyrywał się na świat a teraz siedzi jak zaklęty - jego wybór. Ponieważ nie
jest to źle wyliczony termin obstawiam na indywidualne dojrzewanie - 2 tygodnie
temu jak wciągnęłam brzuch to mogłoby się wydawać że przytyłam, teraz taka
sztuczka nie przejdzie więc pewnie dziecko musiało swoje podrosnąć.
najgorsze jest to, że mam już prawie wszystkie objawy przed porodowe (poza
odejściem wód i regularnymi skurczami) w różnym stopniu objawiające się już od
ponad miesiąca i wkurza mnie takie, że może to już a tymczasem jeszcze trzeba
czekać.
Teraz nastawiam się na ten czwartek ale sam moment pojawienia się Lucka może być
zarówno w czwartek jak i w piątek zależnie od tego jak na kroplówkę zareaguję.
Wrrr, ja chcę mieć to już za sobą :(

[jul-kaa]

wariamiktoria napisała:

> Jul-kaa od 2 tygodni odkurzam, sprzątam itd.

A podłogę na kolanach myłaś? Bo to, o czym piszesz, tona razie lajcik w
porównaniu do zapychania na kolanach po kilkudziesięciu metrach ze ścierą ;))
Spróbuj, a nuż się uda :)

Zaczęło się???

[lukrecjabo]

Coś Wariamiktoria nie pisze, może to JUŻ? :D

[beniutka_bo]

Z tego,co wiem- już po :)

[lukrecjabo]

Pisz, pisz, jak u tego lekarza, mam nadzieję, że nie miałaś takich przebojów,
jak ja i że jest wszystko w porządku.

[jul-kaa]

Poszłam wczoraj do swojego lekarza, który ma prywatny gabinet, a raczej całą
mini przychodnię. Byłam zapisana do niego i do jeszcze jednej lekarki - na
nieszczęście przez uprzejmość, w ekstremalnie ważnej sprawie i KONIECZNIE
musiałam się u niej znaleźć, co by się nie działo.
Przyszliśmy wcześniej, do mojego lekarza nie było pacjentów, weszliśmy, dziecko
nie chciało pokazać, co ma między nogami. Szkoda. Na szczęście jest zdrowe i duże :)
Piekło zaczęło się potem. Siedzieliśmy spokojnie w poczekalni, a pani doktor się
spóźniała. Nie 15-120 minut, a półtorej godziny, a przyjąć mnie miała najpierw
przed pacjentkami, a potem po nich. W kilka minut w poczekalni (malusieńkiej!)
zrobił się straszny tłok. Zaczęło mi się robić słabo, rozbolał mnie brzuch
(skurcze? potomek kopie..?). W tym momencie poczułam coś, co przyprawia mnie o
koszmarne mdłości i zawroty głowy - papierosy. Gdzieś z daleka wypełzł dym
papierosowy. Okazało się, że mój lekarz w przerwie między pacjentkami pali w
swoim biurze. Za zamkniętymi drzwiami, ale jednak. Nie miałam siły wyjść stamtąd
i stać na zewnątrz na zimnie, więc siedziałam spokojnie, mroczki przed oczami
coraz większe, ból głowy coraz straszniejszy. Kiedy w kolejnej przerwie zapalił
kolejnego papierosa - obiad postanowił się ewakuować z mojego żołądka. Na
szczęście zdążyłam do toalety. Ostatecznie czekaliśmy od 16.30 do 19.30. 3
godziny męczarni. Niby nic wielkiego - "tylko" zapach, którego nie jestem w
stanie znieść, głowa boli mnie w sumie do teraz (po nocy!), mimo zjedzenia dwóch
pyralgin...

I zupełnie nie wiem, co mogłam zrobić - on jest u siebie w biurze, ja czuję
zapachy, których inni nie czują (mąż nie czuł papierosów), on pali za
zamkniętymi drzwiami, ponoć jest tam jakieś wietrzenie. Jest bardzo pomocnym
człowiekiem, nie tylko lekarzem. Załatwił mi tę wizytę u innej lekarki, ona
zrobiła mi wielką uprzejmość. Nie byłam w stanie w takiej sytuacji nawet
poprosić go, żeby nie palił - w końcu musiałby nie palić ponad 3 godziny, co
pewnie dla nałogowca jest trudne.
Jak myślicie? Powinnam była zareagować?

[lukrecjabo]

Wczoraj wystosowałam post do Ciebie i wyłączyli mi prąd, myślałam, że kompa pogryzę.
Dzisiaj część druga :)

jul-kaa napisała:

> Przyszliśmy wcześniej, do mojego lekarza nie było pacjentów, weszliśmy, dziecko
> nie chciało pokazać, co ma między nogami. Szkoda. Na szczęście jest zdrowe i
duże :)

I to jest najważniejsze. Przyznam, że też chciałabym już znać płeć, ale jak
słyszę, że wszystko jest w porządku, to kilka ciężkich kamieni spada mi z serca
i jest mi wszystko jedno, czy urodzi się chłopczyk, czy dziewczynka. A masz
jakieś preferencje, co do płci? Zawsze się tak mówi, że obojętne, ale mimo
wszystko swoje myśli ;)

>W kilka minut w poczekalni (malusieńkiej!)
> zrobił się straszny tłok. Zaczęło mi się robić słabo, rozbolał mnie brzuch
> (skurcze? potomek kopie..?).

Tu chyba poprosiłabym osoby czekające do tej pani doktor o przepuszczenie, z tym
że jeśli ona się spóźniała, to i tak chwilowo nic by Ci to nie dało. Ewentualnie
tyle, że byłabyś przyjęta jako pierwsza po przyjściu pani doktor.

> I zupełnie nie wiem, co mogłam zrobić - on jest u siebie w biurze, ja czuję
> zapachy, których inni nie czują (mąż nie czuł papierosów), on pali za
> zamkniętymi drzwiami, ponoć jest tam jakieś wietrzenie. Jest bardzo pomocnym
> człowiekiem, nie tylko lekarzem. Załatwił mi tę wizytę u innej lekarki, ona
> zrobiła mi wielką uprzejmość. Nie byłam w stanie w takiej sytuacji nawet
> poprosić go, żeby nie palił - w końcu musiałby nie palić ponad 3 godziny, co
> pewnie dla nałogowca jest trudne.
> Jak myślicie? Powinnam była zareagować?

Też bym raczej nie zareagowała. Ładnie z Twojej strony, że rozumiesz go jako
nałogowca, tylko wydaje mi się, że on nie powinien palić w takiej instytucji jak
przychodnia. Sama, jak już napisałam, też bym nie zareagowała, bo było by mi
głupio przed osobą, która tyle dla mnie zrobiła, a nawet jakby nie zrobiła, to,
jak słusznie wspomniałaś, jest u siebie. Szkoda w tym, że Ty cierpiałaś przez
długi czas i nic nie mogłaś zrobić. A może następnym razem, jak u niego
będziesz, to postaraj się zażartować na ten temat? Nie będzie to wtedy typowym
zwracaniem uwagi, a może przyda się to na przyszłość?

[jul-kaa]

lukrecjabo napisała:

> I to jest najważniejsze. Przyznam, że też chciałabym już znać płeć, ale jak
> słyszę, że wszystko jest w porządku, to kilka ciężkich kamieni spada mi z serca
> i jest mi wszystko jedno, czy urodzi się chłopczyk, czy dziewczynka. A masz
> jakieś preferencje, co do płci? Zawsze się tak mówi, że obojętne, ale mimo
> wszystko swoje myśli ;)

Oczywiście, że najważniejsze, żeby zdrowe było, hehehe. Ale ja bym wolała
dziewczynkę, bo uważam, że życie kobiety mającej córkę jest pełniejsze, a nie
wiadomo, czy drugie dziecko nam się uda spłodzić. Mam wrażenie, że z dziewczynką
łatwiej mi będzie się dogadać, a poza tym mam silne przekonanie, że chłopcom
jest w życiu znacznie trudniej :)
Mąż woli chłopca i ma IDENTYCZNE argumenty, jak ja.
Moi rodzice (mający tylko mnie - córeczkę-jedynaczkę) nie wyobrażają sobie wnuka
:))))
A Ty? Jakie masz preferencje?

> Tu chyba poprosiłabym osoby czekające do tej pani doktor o przepuszczenie, z ty
> m
> że jeśli ona się spóźniała, to i tak chwilowo nic by Ci to nie dało. Ewentualni
> e
> tyle, że byłabyś przyjęta jako pierwsza po przyjściu pani doktor.

Kiedy pani doktor przyszła, to od razu weszłam - zresztą byłam zapisana jako
pierwsza. Niestety - moja wizyta miała być dłuższa, skomplikowana i wymagała
uzupełnienia jakichś papierów, więc potem czekałam jeszcze aż pozostałe
pacjentki wyjdą...

> Też bym raczej nie zareagowała. Ładnie z Twojej strony, że rozumiesz go jako
> nałogowca, tylko wydaje mi się, że on nie powinien palić w takiej instytucji ja
> k
> przychodnia. Sama, jak już napisałam, też bym nie zareagowała, bo było by mi
> głupio przed osobą, która tyle dla mnie zrobiła, a nawet jakby nie zrobiła, to,
> jak słusznie wspomniałaś, jest u siebie. Szkoda w tym, że Ty cierpiałaś przez
> długi czas i nic nie mogłaś zrobić. A może następnym razem, jak u niego
> będziesz, to postaraj się zażartować na ten temat? Nie będzie to wtedy typowym
> zwracaniem uwagi, a może przyda się to na przyszłość?

Też myślałam o tym, żeby powiedzieć coś żartobliwego następnym razem. Uważam, że
on absolutnie nie powinien tam palić, albo zastosować jakiś lepszy system
wietrzenia. Zobaczę, jak będzie wyglądała następna wizyta.

A jak Ty się czujesz? Lepiej już?

[lukrecjabo]

Też bym wolała dziewczynkę, właściwie to z bardzo podobnych powodów do Twoich :)
Mąż w sumie też wolałby dziewczynkę, ale do tego przyznaje się tylko przede mną,
nie wiedzieć czemu.

A czuję się już lepiej, tylko nadal bardzo kaszlę; o to zawsze obawiam się
najbardziej, bo kaszel mam wyjątkowo suchy i męczący, mam ochotę przy nim
wnętrzności na zewnątrz wyrzucić :(
No i teraz pobolewa mnie brzuch od kaszlu właśnie. Ale byłam dzisiaj na kontroli
i najważniejsze, że zapalenie już mija. Nadal mam leżeć, co też grzecznie
czynię, przemykając w przelocie przed kompem ;) Na takie okazje przydałby mi się
laptop, nie nudziłoby mi się tak strasznie w łóżku. Do wczoraj prawie cały czas
spałam i pociłam się, więc nie tęskniłam za kompem, a że dzisiaj poczułam się
lepiej, to na łóżko nie mogę patrzeć.
No ale kazali, a ja obiecałam być grzeczna... :D
W poniedziałek chciałabym iść do pracy. W sumie to już teraz niedużo mi zostanie
do przepracowania, bo już niedługo będą święta, więc te 4 tygodnie mam nadzieję
przepracować w spokoju, a później byczyć się na zwolnieniu:)

Ciekawe, swoją drogą, czy U Wariamiktorii się już zaczęło. Ty masz na kiedy termin?

Jeszcze nie :(

[wariamiktoria]

Ponieważ nic tak nie wywołuje porodu jak teściowa wczoraj najpierw miałam wizytę
mojej mamy a potem pojechaliśmy do mamy męża. Ponad 100km po polskich wybojach w
sumie a tylko na zwracanie mnie wzięło. Wczoraj w nocy jak wróciliśmy i dziś od
rana, no i chyba reszta czopu mi odeszła (bo część to już 2tyg temu). Ogólnie
przy chodzeniu brzuch boli bo mięśnie mają dosyć ale nic poza tym, no i macica
non stop niemal się stawia. Dziecię ruchliwe ciągle także liczę na jutrzejsze
wywoływanie. Jak się powiedzie ze wszystkim to pewnie w niedzielę będę pisać w
przerwie między karmieniem gdy już wrócimy do domu.
A wy dziewczyny dbajcie o siebie :) Ja chciałam synka i taki mi się szykuje -
łatwiej mi się dogaduje z facetami więc liczę że nie będzie bardzo trudno. Mnie
najbardziej przerażają 5latki wymuszające na swoich rodzicach buty na obcasie
itd. Ciężko by mi było jakby mi dziecię takie supozycje wysuwało.

[lukrecjabo]

wariamiktoria napisała:

> Ponad 100km po polskich wybojach

To powiem Ci, że odważna jesteś, nie bałaś się, że się zacznie po drodze i nie
zdążysz? :)

No to paniki nasiałam, że to już; trzymamy kciuki w takim razie za dzisiaj i
czekamy na informację, jak już wrócicie do domu w odmienionym składzie:)

[camilcia]

a mój lekarz powtarzał, ze najzdrowsze przyspieszacze to naturalne
prostaglandyny znajdujące się w nasieniu męskim :]

ja w 1 ciąży chcialam dziewczynkę, nie pokazała się prawie do samego
końca, urodziła się córcia
w drugiej też chciałam bo nie wyobrażałam sobie mieć synka, jak to
wogóle ??? co z nim robić i takie tam ;)

urodził się synuś ...... wiecie jak fantastycznie jest mieć
syneczka :]

ale takie rozmyślanie jest normalne, tak jak w 2 ciazy sie mysli ze
to niemozliwe kochac drugie tak jak pierwsze, a to przychodzi
naturalnie :)

[lukrecjabo]

Trzymamy kciuki bardzo mocno, poradzisz sobie znakomicie :)
A może faktycznie spróbuj tak, jak radzi Julka, czyli ściera i na kolana? :D Też
słyszałam o tym sposobie (oczywiście jest on zarezerwowany na samą końcówkę ciąży).

[monika3411]

Podobno dobrze też jest umyć okna :-)
U mnie ten sposób nie sprawdził się ani przy starszej córce 11 lat
temu, ani przy młodszej 10 tygodni temu :-) Okna umyte na próżno ;-)
A swoją drogą - mój maleńki Cud - Ania jutro skończy 10 tygodni....
jak ten czas gna... Pokazałabym Wam to moje Szczęście, ale nie umiem
wstawić tutaj zdjęcia.
Pozdrawiam ciężarówki i życzę szybkiego oraz niebolesnego
rozwiązania :-)

Ciężarna w kolejkach :) odc.1

[jul-kaa]

Uprzejmie donoszę, że dziś DWA RAZY zostałam obsłużona bez kolejki. Cud ten miał
miejsce w Złotych Tarasach, w H&Mie i w Carrefourze. Poproszono mnie bez
kolejki, choć nawet nic nie bąknęłam, stałam sobie tylko spokojnie z brzuchem
gustownie wypiętym.
Przyznam, ze sie po prostu wzruszyłam i to porządnie.

Kiedy zaś wracaliśmy autobusem, kierowca na prośbę mojego męża po prostu zgasił
papierosa, beż żadnych uwag, czy pofukiwań :)

[monika3411]

Łałłłł to Ci się trafiło ;-)
Miło, że zdarzają się uprzejmi ludzie. Ja na początku 9 miesiąca
zostałam w swoich osiedlowych delikatesach obsłużona bez kolejki jak
zrobiłam się biała i z trudem trzymałam się na nogach w kolejce do
wędlin. Ekspedientka zabrała mnie na zaplecze nawet (ha, kto był w
osiedlowych delikatesach na zapleczu? ;-) ).
Innym razem w tym samym sklepie stoję sobie grzecznie w kolejce do
kasy, czując się trochę jak trędowata, od której odwraca się wzrok.
W każdym razie - miałam już zakupy wyłożone na taśmę, kasjerka
podliczała ostatnią osobę przede mną. A tu podchodzi pani lat na oko
ze 45 i mówi do mnie, żebym wpuściła ja bez kolejki bo jej się
spieszy. Byłam świnia i powiedziałam, że jestem w 9 miesiącu ciąży i
stanie w kolejce trochę daje mi w kość, więc NIE :-) Najlepszy był
jej komentarz, że nie zauważyła, żebym była w ciąży (to był 9
miesiąc, więc faktycznie trudno było dostrzec...).

[jul-kaa]

monika3411 napisała:

> Innym razem w tym samym sklepie stoję sobie grzecznie w kolejce do
> kasy, czując się trochę jak trędowata, od której odwraca się wzrok.

A to prawda - ludzie odwracają wzrok. Normalnie jak stoją w kolejce, to się
kręcą, obracają, rozglądają na wszystkie strony, ale jak na końcu stanie
ciężarna, zastygają w bezruchu z wzrokiem utkwionym w podłodze. Smutne to trochę...

Jestem już z Lucjanem w domu

[wariamiktoria]

Urodził się 20.11 o 14.40 cesarskim cięciem. Ogólnie jestem szczęśliwa że już z
nim w domu, w....na na położną której głupota, pośpiech, chęć ułatwienia sobie
dyżuru wystawiła na szwank zdrowie i życie mojego synka, szczęśliwa że na
miejscu byli lekarze którzy błyskawicznie uratowali sytuację dzięki czemu Mały
jest zdrowy, w..na na pielęgniarki i położne na oddziale które były makabryczne,
z 4 dni spędzonych tam jedynym normalnym zachowaniem wykazywali się lekarze oraz
sanitariuszki i salowe. Jak poczuję się lepiej napiszę spokojnie co się działo,
na razie walczę z bólem piersi bo ostatnią noc leżeliśmy zaraz przy kaloryferze
i Młode piło na potęgę a w domu jest normalnie i pije rzadziej.

[jul-kaa]

wariamiktorio, ogromnie się cieszę, że już jesteście w domu, mam nadzieję, że
słodkie chwile z synkiem wynagrodzą Ci wszystkie nieprzyjemności (to pewnie zbyt
łagodne słowo!) i że szybko o nich zapomnisz.
Trzymajcie się, a my czekamy na relacje.

[szarsz]

Gratuluję :) w końcu :)

Myślałby kto, że na oddziałach noworodkowych powinny pracować
położne, które lubią dzieci... Czekamy!

[monika3411]

Gratuluję :-)

[agnesp76]

Gratuluję :)

Ja jeszcze muszę nieco poczekać - może to i dobrze bom niegotowa całkiem :D

[ciri1971]

Ogromne gratulacje:)

[beniutka_bo]

gratuluję i zdrówka życzę :)

[monjan]

Marysiu gratulacje!!
a gdzie rodziłas?i dlaczgo skonczylo sie na cc?

[wariamiktoria]

Już kilka razy przymierzałam się do opisania ale jest to ponad moje siły. Spróbuję etapami bo w dalszym ciągu jestem w silnym stresie.
Poród był wywoływany 5 dni po terminie. Główną przyczyna pośpiechu było to że 3 dni po terminie nie czułam ruchów dziecka przez prawie 5 godzin. Nie chcieliśmy narażać się znowu na ten stres i zgodnie z zaleceniami następnego dnia zjawiliśmy się na wywoływanie. Ogólnie miałam skierowanie na patologię ale nigdzie w Lublinie nie było miejsc więc odesłali nas do domu i z samego rana pojechaliśmy na Kraśnickie. Tam stwierdzili że dziś nie będą i mam się pojawić w sobotę a ponieważ wieczór wcześniej na Lubartowskiej też nam powiedzieli żeby przyjechać w czwartek na wywołanie to pojechałam tam taksówką (mąż już był w pracy). Przyjęli mnie i jeszcze 1 dziewczynę 10 dni po terminie. W czasie przyjmowania słyszałyśmy 5 porodów - nie ma jak się "pozytywnie" nastawić. Dziewczyna z którą byłam przyjęta miała już 1 CC więc jej odpuścili a mi założyli cewnik Foleya co miało rozszerzyć szyjkę. Bolało potwornie i myślałam że będę się męczyć całą noc ale po kilku godzinach udało się usnąć. Tego dnia zjadłam tylko 1 kromkę z serem na śniadanie, 2 batony w ciągu dnia i na kolację 2 kromki z niewielką ilością sosu udającą forszmak. Około 6 rano gdy wstałam wypadł cewnik (do wywoływania jest wypełniany wodą przez co ma się taką kulkę napierającą na szyjkę). O 9 podpięli mi kroplówkę z oksytocyną z którą spacerowałam po korytarzu ze słuchawkami na uszach (mp4 było wybawieniem, nie musiałam słyszeć innych rodzących jak podczas przyjęcia) ale po pewnym czasie osłabienie z głodu zaczęło dawać o sobie znać. Poprosiłam o piłkę abym mogła na niej posiedzieć ale położna powiedziała że nie ma sensu, rozłożyła coś na swoim fotelu i tam siedziałam dopóki nie zaczęłam zasypiać. Wtedy położyłam się na łóżko, od dziewczyny z łóżka obok która chodziła po sali pożyczyłam poduszkę i tak oparta na dwóch w pozycji na kolanach usnęłam. Kroplówka leciała baaaardzo powoli (dopiero potem dowiedziałam się że tętno dziecka skakało) a u tamtej dziewczyny po CC jakieś 3-4 razy szybciej tyle że nie miała żadnych skurczy więc po godzinie zabrali ją na 2 cesarkę. Nie miałam żadnych skurczy i spałam spokojnie budzona tylko co jakiś czas na KTG, trochę wód zaczęło się sączyć w sumie może tyle co w 2 nakrętkach pociekło (na USG poprzedniego dnia okazało się że mam graniczną ilość wód płodowych) o 13 położna nr1 powiedziała żeby nic nie jeść i nie pić (już wiedzieli że potrzebne będzie cesarskie cięcie ale właśnie operowano więc nie było sali). Napisałam mężowi sms-a i znów usnęłam. Obudziła mnie położna nr2 na badanie około godziny później - badała tak aby spowodować odejście wód (mimo że nie miałam żadnych skurczy a tętno dziecka skakało). Gdy poleciały zaczęłam mieć skurcze, podpięli mnie znów do KTG gdy błagałam o to abym mogła zmienić pozycję na kolana (mniej by mnie bolała) to kazano mi czekać, potem zaaplikowali mi i dziewczynie obok czopek rozkurczowy. Skurcze się nasiliły ale były za słabe na poród a dziecko było zagrożone o czym powiedział mi lekarz. Zapytał czy zgadzam się na rozwiązanie cesarskim cięciem, zgodziłam się wijąc się z bólu na tym łóżku. Za chwilę przynieśli mi papiery ze zgodą na operację i na znieczulenie. Założono mi cewnik, zmieniałam koszulę na operacyjną i zabrali mnie na salę. Tam już szybko mnie uśpiono i o 14.40 wydobyto ze mnie Lucjanka. Wybudzono mnie i zapytałam jak syn, czy zdrowy ale nie wiedzieli dopiero po jakimś czasie przyszła lekarka i powiedziała że jest zdrowy. O tym jak było po napiszę jak znów zbiorę siły.
Jestem tak wściekła na położną nr2 za jej postępowanie że ciężko to wyrazić. Mimo że nie było akcji porodowej a dziecko reagowało na oksytocynę tak a nie inaczej spowodowała odejście wód i zagrożenie życia dziecka (na karcie z wypisu mam zamartwicę płodu). To plus to co działo się już po porodzie wywołuje u mnie ciągle okropny stres i płacz. Jeszcze jak jestem sama z dzieckiem to dla niego się trzymam ale jak mąż jest w domu to co parę godzin wybucham płaczem (teraz zresztą też ryczę). Więcej napiszę jak mi się trochę kondycja poprawi.

[jul-kaa]

To co piszesz jest bardzo, bardzo smutne, żeby nie powiedzieć przerażające...
Powtórzę to, co już napisałam - mam nadzieję, że szybko z tego wyjdziesz, że uda
Ci się jakoś zapomnieć, albo że cudowne chwile z synkiem ułatwią Ci poradzenie
sobie z traumą. Pamiętam, że pisałaś o swoich depresyjnych nastrojach - może
teraz tym bardziej przyda Ci się jakieś wsparcie psychiczne, opieka? Pierwsze
tygodnie po porodzie moga być naprawdę trudne i może warto z góry założyć, że
potrzebna Ci pomoc?
Pamiętaj, że na forum zawsze Cię wesprzemy.

A ja coraz poważniej zastanawiam się nad jak najbardziej prywatnym szpitalem, za
jak największą kasę. Nie mamy jej ani trochę, ale przekopię się, a znajdę...

[monjan]

napisałam ci maila na gazetowego

[wariamiktoria]

Część druga: z noworodkiem w szpitalu. Mogę przekazać wrażenia moje i 9
dziewczyn z którymi w tym czasie leżałam, pokazuje to niestety że nie byłam
wyjątkiem.
Byłam jeszcze niezbyt przytomna gdy przynieśli mi Lucka, miałam pod ręką telefon
z aparatem to zrobiłam mu z góry zdjęcie bo tak widziałam go tylko z profilu bo
nie byłam w stanie się unieść. Leżało koło mnie moje cudo podłączyli mi go do
karmienia a ja byłam szczęśliwa że jest już na świecie choć jeszcze nie
dochodziło do mnie że to rzeczywiście moje dziecko. Niestety zaczął zwracać
wodami płodowymi a ja nie byłam w stanie nic zrobić. Leżałyśmy w sali 4 po CC i
jedna z dziewczyn która miała operację wcześniej a pod ręką guzik zadzwoniła po
położną. Zabrali go a ja dalej sobie na tym łóżku krwawiłam bo przecież macica
się obkurczała, miałam położony termofor z lodem na brzuchu aby łagodzić i
przyspieszać obkurczanie. Ponieważ do synka przekręciłam się na bok krew zalała
opatrunek który szybko mi zmieniono, uniesiono mnie, podmyto. Ponieważ był zakaz
odwiedzin mąż nie widział synka, rozmawialiśmy tylko chwilę po tym jak był pod
szpitalem przez telefon bo akurat wtedy wybudzono mnie z narkozy. To było około
16.30-17, o 20 przyszła położna i zapytała gdzie mamy pampersy dla dzieci, ja
miałam jeden w rzeczach dla mnie, nie miałam torby dla niego bo jak jeździłam po
mieście to łatwiej mi było z jedną dużą torbą i torebką a nie jeszcze ze średnią
z paką pampersów, ubrankami itd dla malucha. Druga dziewczyna w ogóle nic nie
miała bo przyjechała tylko na kontrolę po terminie i spodziewała się że jak z
poprzednim dzieckiem tylko poleży 1 dzień a wywoływać będą później a jest z
miejscowości oddalonej o jakieś 20km. Trzecia miała wcześniaka (28tc) więc
dziecko było piętro wyżej i od niej na szczęście nie wołali pampersów, no i 4
która przyjechała z akcją porodową miała paczkę. Na to położna, że jak nie mamy
pampersów to ona przywiezie nam dzieci i zobaczymy jak sobie poradzimy z nimi w
nocy i wyszła. Druga się rozpłakała bo mąż z dzieckiem 20km dalej, samochodu
niet i nawet by nie mógł dowieźć w nocy, ja byłam jeszcze otumaniona i
zastanawiałam się jak to rozwiązać skoro mąż już pępkuje ze znajomymi (a
przecież do cholery był wcześniej z tymi pampersami pod szpitalem ale go nie
wpuścili). Czwarta dziewczyna obiecała nam pożyczyć pampersy w nocy więc się
uspokoiłyśmy. Tia, tyle że zaraz potem przyszła kolejna położna że 2 i 4
dziewczynę zabierają do sali obok. Wstały (dzielne, nie było 9 i 10h po ich
cesarkach) a potem przewieźli je na łóżkach gdzieś dalej. Zostałam sama z
dziewczyną z wcześniakiem, przesunęli mi łóżko naprzeciwko niej i tym samym
znalazłam się pod guzikiem aby w razie czego wezwać pomoc (oj przydał się w
nocy). Po 21 przywieźli mi moje Światełko i już pokazali jak dawać pierś do
karmienia (wcześniej zrobiła to za mnie położna). Oksytocyna działała
obkurczając macicę co bolało tylko trochę bo miałam dziecko przy sobie a i
kroplówka z ketonalem jeszcze nie przestała działać. O 23 udało się wstać
dziewczynie z łóżka obok i sądziłam że w takim razie o północy przyjdą mnie
asekurować przy wstawaniu (jak tamte, w żadnym wypadku nie podawano ręki, nie
było czego się uchwycić aby ułatwić sobie wstanie). Około 22 przyszła
sanitariuszka aby posprzątać, zaproponowała że nam coś poda jak chcemy (woda,
podkłady, przesunięcie szafki abyśmy mogły z niej sięgać po rzeczy) i była to
jedyna naprawdę życzliwa osoba z którą zetknęłam się w szpitalu, pozostałe były
albo neutralne albo chamskie. Między 22 i 23 przywieziono nam na sale jeszcze
jedną dziewczynę już po SN ale była znieczulana do łyżeczkowania. I tak
leżałyśmy sobie nie mogąc wstać bez asekuracji a obok nas nasi chłopcy (poza
wcześniaczką, która leżała piętro wyżej w inkubatorze ale nie po respiratorem).
Gdy była 2 w nocy i mama wcześniaka zwijała się z bólu (cieszyłam się wtedy że
mam przy sobie synka i karmienie go oraz jego obecność łagodzi jakoś mój ból)
zadzwoniłam na jej prośbę po położną przy okazji pytając czy mam teraz wstać bo
już 12h po operacji. Powiedziała że dopiero jak powiedzą (i tak próbowałam
dopiero o 7). Jak mi mały ulewał a ja nie byłam w stanie go unieść aby się
odbił, nie byłam wstanie go oczyścić zadzwoniłam po położną. Przebrała go i pyta
gdzie pampers na zmianę to jej tłumaczę, że nie mam itd i czy mogłabym pożyczyć
a rano mąż przywiezie i oddam. Na to ona że to nie jej problem i zawinęła go w
tetrę (no kurde jakby nie mogła tego od razu zrobić bez narzekania że
przyjeżdżamy nieprzygotowane). Rano przyszły asekurować mnie przy wstawaniu,
zdjęły nam cewniki. Nie udało mi się nic poza wstaniem, nie dałam rady podejść
do zlewu aby umyć ręce i twarz, za bardzo kręciło mi się w głowie a ręki na
podtrzymanie tak samo jak inne dziewczyny nie dostałam. Położyłam się z
powrotem i dalej leżałam z małym, po godzinie zaczęłam znów go karmić i wtedy
przypomniało mi się co przeczytałam na plakacie wędrując z kroplówką po
korytarzu: przed karmieniem skorzystaj z toalety ponieważ oksytocyna działa
obkurczająco również na pęcherz moczowy. Niestety było za późno aby "to"
zatrzymać, cewnik zdjęty a dziecko przyssane do piersi i nawet nie byłam w
stanie go odłączyć (zresztą nie chciałam wkładać rąk do jego buzi bo nie dałam
rady ich umyć). Zadzwoniłam po położną, powiedziała że słabe mięśnie (a figa,
potem było ok), że dobrze że podkład poporodowy jest chłonny i niedługo
przyjdzie ktoś zmienić. Jak mały skończył ssać a ja byłam po 2 sucharkach na
śniadanie to miałam wreszcie siłę aby wstać i samej zmienić ten podkład oraz
koszulę szpitalną na swoją więc jak przyszły to już leżałam na suchym.
Przyjechał mąż i udało mu się wejść aby przynieść pampersy, wodę, herbatniki i
jogurty. Pomógł mi dojść pod prysznic i wrócił do dziecka a mi udało się podmyć
i założyć czystą koszulę. To plus herbatniki powoli wróciło mi siły i kolejną
dobę wspominam wręcz wspaniale. Jedynym minusem było to, że ja starałam się
karmić małego jak najczęściej, pobudzałam go do ssania itd ale i tak jak w nocy
obudziłam się i miałam z nim problem (włożyłam go do wózeczka, było mi tak słabo
że na łóżku kręciło mi się w głowie, pojechałam do noworodków aby pomogła mi
przebrać małego i zobaczyła czy nie ma gorączki bo tak odbierałam jego gorącą
główkę) to mimo że powiedziałam że mały właśnie zjadł z jednej piersi
powiedziała że go dopoi. No i jak z nim przyszła to mówi że ulewa mu się glukoza
(nosz kurde, czemu glukozą a nie po prostu wodą) i tak dowiedziałam się że jak
dziecko znika na noworodkach to jest dopajane a ja się dziwiłam że gdy wraca nie
chce ssać. Na jej plus powiem, że dziewczynie z łóżka obok pokazała jak
przystawiać małego. Miałyśmy sielankę: w niewielkiej sali zostałyśmy we 2 bo
mamę wcześniaka przewieziono do niego w sobotę wieczorem, mogłyśmy rozszczelnić
okno bo kaloryfery ostro grzały a w ciągu dnia wychodzić z synkami w wózeczkach
na korytarz i otwierając okno aby nie było duszno, rozmawiałyśmy sobie o
laktacji itd, uświadamiałam ją (dzięki Ci Bathildo za tamten wątek o mitach) że
nie ma za chudego mleka, że dziecko przystawiane samo będzie stymulować pierś do
większej laktacji td. Było pięknie i wracałam do siebie ale nic nie trwa
wiecznie. W niedzielę o 16 rozwieziono nas do innych sal (tego przerzucania i
tak miałam niewiele, dziewczyna nr4 na 3 doby pobytu zmieniała salę 4 razy). Ja
trafiłam z Luckiem do 7-osobowej zaraz obok kaloryfera, 4 dziewczyny naświetlały
tam swoje maluchy więc nie otwierały za bardzo okna (lufcika). Jak to zobaczyłam
zapytałam położną czy mogę wyjść wcześniej do domu bo padniemy tu z tego gorąca
(w sali obok było 5 łóżek wolnych ale nas dano do 7 osobowej pod kaloryfer) na
co stwierdziła że sobie poradzimy i że dziewczyny otwierają okno (przez 22h było
otwarte w sumie przez 6 minut 2 razy) i będzie dobrze a ja po cesarce nie mogę
wyjść, dziecko jest zażółcone i trzeba obserwować. Ok, trudno, miałam nadzieję
że wody mi wyst

[wariamiktoria]

Ok, trudno, miałam nadzieję że wody mi wystarczy, do tego okazało się że te dwie cesarki również przeniesiono tego dnia do tej sali. Mały ssał bardzo intensywnie, przykryłam go i siebie lekkim szlafrokiem a kołdrą odgrodziłam nas od kaloryfera. W nocy prawie nie spałam bo jak nawet udawało się przysnąć to inne dzieci mnie budziły, lampy chodziły a moja ulubiona sąsiadka miała problem z nawałem. Oj nasłuchałam się wtedy o chamstwie położnych, o tym jak traktowały te dziewczyny, widziałam jak jedna na prośbę o pomoc przy dziecku zaczęła krzyczeć, że ona się dziećmi nie zajmuje że jak chcemy to musimy iść do noworodków wołać (od jej dyżurki do dyżurki noworodków jest dwa kroki a dla tamtej dziewczyny to była ciężka przeprawa przez cały korytarz), gdy przyszła ta do dzieci to coś tam pomogła a jak inna dziewczyna poprosiła o to aby pomogła jej przełożyć pod lampą dziecko z pleców na brzuch to odwróciła się i wybiegła z sali. W poniedziałek miałam tylko nadzieję, że bilirubina będzie niska, a ja w kondycji do wyjścia i opuścimy ten koszmar. Tak się na szczęście stało choć czekało nas jeszcze: oczekiwanie na wyniki, na wypis a to wszystko ciągle w tej duchocie, upale i do tego doszedł hałas bo szpital jest remontowany i jakiś młot udarowy chodził. Jak usłyszałam rozmowę dwóch położnych jak to będzie wspaniale jak już szpital wyremontują to gorzko się w duchu zaśmiałam, że może i warunki się poprawią ale personel biały pozostanie niestety bez zmian.
Potem czekał mnie tylko nawał pokarmu w domu bo tu warunki już normalne i dziecko nie było tak spragnione ale na szczęście kapusta tłuczona pomogła.

A teraz dochodzę do siebie. Młody jest cudowny, płacze tylko jak ma powód (głodny, kolka, mokro - ale tu też nie od razu i trzeba częściej zaglądać), kąpiele sprawuje mąż, pomaga też z pampersami, nosi go i kładzie sobie brzuch do brzucha, masuje, podśpiewuje - cudni są razem :)Przy pierwszej kąpieli asystowała jeszcze moja mama i siostra męża ale już dwie kolejne wykonał on z siostrą (ona jeszcze go nie wzięła na ręce bo się boi ale oczka przemywa, kikut pępowiny, gotuje wodę i wyparza wanienkę). Dziś może i ja odważę się przejąć jej fuchę w tym względzie bo na weekend jedzie do domu (studentka). Druga babcia też była i przywiozła dla mnie i dla nich obiady, tort zrobiła z okazji narodzin. Wczoraj już mąż zrobił zupkę dla mnie i mam nadzieję że Lucek nie będę mieć po niej kolki jak po tej którą zjadłam od teściowej. Maluszek śpi dziś pięknie po 2h rannej zabawie, przewijaniu, karmieniu. Też się położę po zdaniu tej relacji. Jutro jadę na zdjęcie szwu a potem będzie ze mną mamą, na weekendzie mąż. A jeśli będę potrzebować jeszcze pomocy to po nią się udam, nie będę lekceważyć oznak depresji. Teraz jeszcze odzywa się we mnie tamten stres ale nie mam obaw o to jak sobie poradzę z maluszkiem. Wszytko wydaje się teraz takie naturalne, zwłaszcza po uzbrojeniu się w czasie ciąży w wiedzę. A kąpiel maluszek uwielbia więc ten stresik jeszcze ciążowy odpadł. Ba, gdyby nie to że trzeba karmić (Lucek większość dnia przesypia) a dookoła na zewnątrz przeziębieni ludzie to już bym chciała na uczelnię wrócić tak mnie rozpiera energia. No ale na szczęście w ten sposób jestem zmuszona do regenerowania się i obserwowania małego :)
A na zakończenie miły akcent muzyczny: www.youtube.com/watch?v=UT_3ngK2znE&feature=related Kult, Maria ma syna. A jak chcecie zobaczyć Lucjanka to jestem wśród znajomych Balkonetki na naszej-klasie a moim głównym zdjęciem jest właśnie jego pierwsze.

[beniutka_bo]

Dzielna kobieta z Ciebie :)
Aż się łezka w oku kręci,jak czytam,z jaką czułością piszesz o Małym:)

[jul-kaa]

Pierwsze Twoje wpisy są przerażające. Nie umiem nawet się do nich odnieść, bo
zalewa mnie niema wściekłość. Moja mama miała równie złe doświadczenia z porodu,
skutek jest taki, że ma jedno dziecko... Ale to było prawie 30 lat temu!!!

Za to ostatni wpis - końcówka jest tak wzruszająca, tyle czułości, tkliwości,
miłości w tym wpisie.
Ogromnie się cieszę, że rozpiera Cię energia, to dobre i ważne. Może kiedy już
opisałaś swoje przeżycia, będzie Ci łatwiej się od nich odciąć.
Obejrzałam zdjęcia na picassie, mały jest uroczy :) A to pierwsze zdjęcie
szczególnie ładne :)

[luliluli]

mam łzy w oczach po tym, co przeczytałam:( strasznie mi przykro, że tyle
przeszłaś. Dobrze, że jesteście już w domu:) Gratuluję zostania mamusią!

[urkye]

To co przeszłaś jest straszne:( I aż się wierzyć nie chce, że można tak różnie
traktować rodzące kobiety w szpitalach... Moja siostra miała zupełnie inaczej,
inna atmosfera, podejście do kobiety... Była szalenie zadowolona z opieki (a nic
za to nie płaciła, szpital publiczny - żeby nei było wątpliwości). Niebo a
ziemia w porównaniu do tego, co Ty opisałaś.

Za to całkiem podobnie wyglądało traktowanie mamy i dziecka w innym szpitalu
(dziecięcy wojewódzki, oddział noworodkowy), gdzie siostra trafiła po trzech
tygodniach od porodu, jak mały się nabawił zapalenia płuc. Ale to dłuuuuga i
bardzo denerwująca historia.

[agnesp76]

urkye napisała:

> To co przeszłaś jest straszne:( I aż się wierzyć nie chce, że można tak różnie
> traktować rodzące kobiety w szpitalach... Moja siostra miała zupełnie inaczej,
> inna atmosfera, podejście do kobiety... Była szalenie zadowolona z opieki (a ni
> c
> za to nie płaciła, szpital publiczny - żeby nei było wątpliwości). Niebo a
> ziemia w porównaniu do tego, co Ty opisałaś.

Mogę się pod tym podpisać - jak rodziłam syna ponad 4 lata temu byłam zachwycona
personelem, mimo, ze nic nie płaciłam. Podejście zupełnie inne, ludzkie - choć
były osoby bardzie oschłe, ale zawsze chętne do pomocy, odpowiadały na wezwania,
ba przychodziły same pytać czy czegoś nie potrzeba itp. (też wtedy byłam po cc).
Niestety szpitala już nie ma od prawie 4 lat :( I teraz też dylemat mam gdzie
rodzić i jak to będzie.
Współczuję, ze musiałaś przez to przechodzić. Fajne jest to, że dziecko
wynagradza wszelkie upokorzenia i okropności.

[agnesp76]

Pierwsze astawanie po cc - przyszła pielęgniarka (albo i salowa - nie pamiętam)
pomogła się podnieść i szła ze mną pod rękę, odprowadziła z powrotem do łóżka.
Kolejne razy już sama próbowałam, najpiewr w obrębie pokoju - potem dalej, ale
im więcej człowiek się rusza, tym lepiej mu to wychodzi :)

[urkye]

Gratulacje! :)

[madzioreck]

Ooo, gratuluję :)

Gratuluję z całego serca:)

[lukrecjabo]

Przepraszam, że tak późno gratuluję, ale zniknęłam chwilowo i nie śledziłam
wątku. Przerażający jest fakt, co przeszłaś w szpitalu, ale mam nadzieję, że już
o tym wcale a wcale nie pamiętasz, bo L wynagrodził Ci wszystko. Pozwoliłam
sobie obejrzeć Twoje zdjęcia na Picasie, masz naprawdę wspaniałego synka:)
Pozdrawiam serdecznie

Dołączam:D

[luliluli]

tym razem skutecznie dołączam do wątku;)))
Właśnie kończę 9 tydzień - jesteśmy już po tym najbardziej wzruszającym USG, na
którym pokazano nam maleńkie bijące serduszko, wszystko jest w najlepszym
porządku, choć w dzień zrobienia testu trafiłam do szpitala i przeleżałam tam(z
nietrafioną na szczęście diagnozą) okropny tydzień...

A jak już jesteśmy na STANIKOWYCH offtopach, to powiedzcie mi, czy komuś urósł
kiedyś biust w 4 dni o 2 rozmiary?:D

[jul-kaa]

Cudnie!
Ogromnie się cieszę, musicie być bardzo szczęśliwi!
Z gadżetów polecam za jakiś czas słuchawki (stetoskop), którym będziecie mogli
sami słuchać serduszka. U mnie kiepsko słychać, bo warstwa otulająca brzuchol
jest bardzo gruba, ale i tak podsłuchujemy małego :)
Bardzo Ci współczuję tego tygodnia, mam nadzieję, że wszystko w porządku?

Mnie biust już tak urósł, że go w lustrze nie poznaję :) Brzuch mam ogromny, ale
jak jakiś miesiąc temu dusiłam się w obwodzie 36, tak teraz 38 mi lata :(

Reaktywujmy ten wątek, bo mnie inne ciążowe fora mierżą...

[luliluli]

to można tak zwykłymi słuchawkami??? myślałam, że potrzeba bardziej
skomplikowanej aparatury:)

w szpitalu byłam, bo dostałam diabelnej gorączki i bólu pleco-brzucha, okazało
się później, że to nerki (niezaleczony pęcherz się ukłonił), a że pochwaliłam
się pozytywnym testem - zabrano mnie od razu na ginekologię.
Nie wiem, gdzie miała mózg lekarka, która uznała, że jestem w ciąży
pozamacicznej, wnioskując po braku widocznego w macicy zarodka (5t3d) na swoim
przedpotopowym USG. Ale z tego właśnie powodu trzymali mnie tam 6 dni strasząc
zabiegiem, a jednocześnie nie lecząc mnie na nic, niczym i wcale (zapalenie
nerki było tak bolesne, że nie mogłam podnieść prawej nogi!!!):|
mój ginekolog łapał się za głowę jak mu to zrelacjonowałam

Na szczęście po kilku dniach nasza mała Kropka pokazała się na monitorze i
wszystko skończyło się dobrze (nota bene w dzień moich urodzin trzynastego w
piątek, heh:)

Teraz jesteśmy "pijani" z radości - zwłaszcza, że w szpitalu oboje najedliśmy
się tyyyle strachu (codziennie nowe dziewczyny z poronieniami, zabieg za
zabiegiem, już podczas przyjęcia "pocieszono nas", że zabieg usuwania wczesnej
ciąży pozamacicznej to pikuś i dokładnie wytłumaczono jak to się robi:( nikomu
nie życzę takich emocji.

Chętnie pobędę sobie w tym wątku, bo na rówieśniczych forach na gazecie brak mi
mamuś w odrobinę starszych ciążach - wiadomo, zawsze to lepiej przygotować się
na to, co nas zaraz czeka;)))

[jul-kaa]

luliluli napisała:

> to można tak zwykłymi słuchawkami??? myślałam, że potrzeba bardziej
> skomplikowanej aparatury:)

Można :) Mąż dostał od Mikołaja i działają. Kosztowały 18zł, a zabawa na 102.

Ten szpital Twój to jakaś paranoja! Jak można powiedzieć kobiecie, ze jest w
ciąży pozamacicznej, skoro nie ma się pewności...? U mnie w 6tc widać było
Fasolę, ale pewnie sprzęt w Twoim szpitalu jest sprzed wojny.
Mam nadzieję, że czujesz się już lepiej i że wyleczysz zapalenie pęcherza -
wyobrażam sobie co to za ból, brrr.

Ja jutro zaczynam 23 tydzień, do dolegliwości ciążowych dołączyło kołatanie
serca, ale czytałam, że to normalne, choć wielce nieprzyjemne.
A Ty jak się czujesz poza tym, co już wiem?

[luliluli]

Nerki i pęcherz już zdrowe, odpukać;)

do 17 pochłaniam jedzenie garściami:P przynajmniej połowę zamieniłam więc na
owoce i jogurty, w okolicach obiadu mam lekkie mdłości, więc zazwyczaj zawracam
w kuchni na widok tego posiłku:)
Poza tym bolą mnie piersi (ale dzięki stanikom bolą mnie tylko jak już są nagie
- właśnie dlatego poszukuję stanika do spania, żeby całkowicie pozbyć się tego
bólu), jestem jesiennie zdechła, ale to nic szczególnego iiii to chyba koniec:)
naprawdę czuję się wspaniale, na początku aż bałam się, czy to normalne:D
no i nie wiem, czy to ciąża jest temu winna, czy może materac czas wymienić na
nowszy, ale od kilku nocy drętwieją mi kończyny jak choć na chwilę je przygniotę
we śnie:)

PS gdzie kupić takie słuchawy??
PS 2 czy skuteczność w wykrywaniu małej pukaweczki jest jakoś uzależniona od
wielkości dziecka? bo nasze 5 dni temu miało dopiero 16 mm:)

[jul-kaa]

luliluli napisała:
> do 17 pochłaniam jedzenie garściami:P przynajmniej połowę zamieniłam więc na
> owoce i jogurty, w okolicach obiadu mam lekkie mdłości, więc zazwyczaj zawracam
> w kuchni na widok tego posiłku:)

Ja na tym etapie ciąży miałam obrzydliwe mdłości i jedzenie było moim wrogiem
numer 1. Schudłam więc trochę i długo nie tyłam.

> Poza tym bolą mnie piersi (ale dzięki stanikom bolą mnie tylko jak już są nagie
> - właśnie dlatego poszukuję stanika do spania, żeby całkowicie pozbyć się tego
> bólu)

Mnie też bolą, choć od kilku dni jest lepiej. Bolą mnie całe piersi, ale tylko
trochę, ale za to bólu sutków nie mogłam znieść. Każde ich muśnięcie (nawet
przez sen) było jak ściskanie rozżarzonymi szczypcami. Z tego powodu spałam w
staniku dłuższy czas - najpierw w dramatycznie za małym M&S, potem w dobrym
rozmiarowo Kalyani Natural Charm, który się tak rozciągnął przez kilka dni, że
podjeżdża do karku... Śpiąc w staniku nieustannie się jednak budziłam (po 8-10
razy na noc), a że sutki bolą już mniej, porzuciłam ten zwyczaj.

> naprawdę czuję się wspaniale, na początku aż bałam się, czy to normalne:D
> no i nie wiem, czy to ciąża jest temu winna, czy może materac czas wymienić na
> nowszy, ale od kilku nocy drętwieją mi kończyny jak choć na chwilę je przygniot
> ę
> we śnie:)

A czym Ty je przygniatasz..?

> PS gdzie kupić takie słuchawy??

ja kupiłam w sklepie medycznym, w warszawie znam kilka, ale nie pamiętam, skąd
jesteś. Pewnie są też na allegro (na pewno:
www.allegro.pl/27820_stetoskopy.html)
> PS 2 czy skuteczność w wykrywaniu małej pukaweczki jest jakoś uzależniona od
> wielkości dziecka? bo nasze 5 dni temu miało dopiero 16 mm:)

Za 40 minut mam wizytę u lekarza, jak nie zapomnę, to go zapytam :)

[luliluli]

jul-kaa napisała:

> luliluli napisała:
ale od kilku nocy drętwieją mi kończyny jak choć na chwilę je prz
> ygniot
> > ę
> > we śnie:)
>
> A czym Ty je przygniatasz..?

sobą:D jak np. śpię na boku i kładę rękę pod poduszkę, albo - jak to na boku -
mam jedną nogę pod drugą. I drżał mi np. pół wieczoru mięsień... pośladka!!! to
chyba brak jakiegoś pierwiastka, nie wiem - jem orzechy (magnez), a co ma potas,
żeby nie brać w tabletkach?

Julka, dzięki za podpytanie lekarza, w takim razie w nowym roku zainwestujemy w
stetoskop:)

[jul-kaa]

luliluli napisała:
> PS 2 czy skuteczność w wykrywaniu małej pukaweczki jest jakoś uzależniona od
> wielkości dziecka? bo nasze 5 dni temu miało dopiero 16 mm:)

Mój lekarz powiedział, że stetoskopem bez trudu można usłyszeć od 16. tc, ale
jak go znam (lekarza), to pewnie często słychać wcześniej. Jeśli nie masz takiej
otuliny, jak ja, to pewnie usłyszysz bez trudu trochę wcześniej. Wydatek
nieduży, najwyżej się pobawicie :))

[wariamiktoria]

Stanikowo u mnie pomógł niedopasowany, bezfiszibinowy triumph którego ze względu
na zapięcia miałam wykorzystać potem do przerobienia na karmnik. Nawet ten
podjeżdżający obwód olewałam bo chociaż piersi nie bolały przy każdym ruchu. Był
niemal idealny do spania. Ale na dzień dopasowanie to jednak podstawa.
Stetoskop to fajna sprawa :) zwłaszcza jak czeka się na pierwsze ruchy i nie
można się ich doczekać.

[luliluli]

w mojej szafie obecnie znajdują się same za ciasne staniki...
chyba muszę kupić jakąś 75-tkę do spania, bo jakiekolwiek ściskanie mnie boli po
dłuższym czasie (luźno mierząc mam 77 cm pod biustem, ściskając - 73) raz
chciałam spać w za małej szerokiej Arabelli, ale było mi tak niewygodnie, że
stanęło na włożeniu kołdry między piersi w ramach "stelażu":D może prościej
będzie kupić rogala?
miałyście coś takiego?

[jul-kaa]

luliluli napisała:

> będzie kupić rogala?
> miałyście coś takiego?

Ale jakiego masz na myśli? Bo ja kupiłam takie wielkie "C" motherhooda -
motherhood.pl/produkt/kojec-motherhood.html ale jeszcze nie przyszedł.

[luliluli]

coś w tym rodzaju właśnie:) ja powinnam spać na czymś takim od zawsze, bo
uwielbiam mieć oddzielone od siebie prawą i lewą połowę ciała;))

[jul-kaa]

jul-kaa napisała:

> Ale jakiego masz na myśli? Bo ja kupiłam takie wielkie "C" motherhooda -
> motherhood.pl/produkt/kojec-motherhood.html ale jeszcze
nie przyszedł.

Mam tę poduchę już kilka dni i jestem nią ZACHWYCONA! Cudnie się na niej śpi,
fantastycznie półleży w ciągu dnia, ma odpowiednią wielkość i twardość,
uwielbiam ją :)

[luliluli]

no to mnie całkowicie przekonałaś:) u mnie za poduchę robi kołdra, którą sobie
roluję między piersi i nogi, ale mąż na tym cierpi, bo zabieram tym samym
większość kołdry:D w sumie zawsze tak sypiałam, ale teraz jakoś ta kołdra
przestała mi wystarczać do wygodnego zasypiania.

Na razie nie dołączam, ale gratuluję :D

[kulka_kulkowa]

luliluli - na nerki i pęcherz profilaktycznie można pić żurawinę, naturalny 100%
sok bez dodatków, łyżeczka soku na szklankę wody codziennie. Pić sobie "po
troszku". Możesz skonsultować z lekarzem (lub farmaceutą ;)), ale nie sądzę,
żeby to mogło zaszkodzić. Myślę, że warto o to zadbać, żeby nie było potem
żadnych problemów (takie infekcje lubią nawracać, szczególnie w ciąży - wiem, bo
mi bliska psiapsióła tak chorowała). Nie chcę oczywiście straszyć, ale z
własnego pęcherzowego i nie ciążowego doświadczenia polecam żurawinę
zapobiegawczo - skończyły mi się infekcje.

A potas jest w bananach :)

[kulka_kulkowa]

Głupio napisałam - do gratulacji dołączam, a do wątku na razie się aktywnie nie
przyłączam (przyjdzie czas) :) No.

[wariamiktoria]

No i potas jest w pomidorach. Wróciłam od mojego głodomora: w ciągu godziny 3 razy przysysał się na dłużej a potem po kąpieli znowu był bardzo głodny (maż go odbijał i pilnował coby nie zwracał więc nie był to gwałtownie opróżniony żołądek).
Chcę pochwalić się mężem, który do domu z pracy wraca jak na skrzydłach, wszystkie zakupy, zwłaszcza te dzieciowe robi bez szemrania. Po powrocie jeśli L nie śpi to ląduje na rękach u taty a ja podgrzewam mu obiad a jeśli śpi to sam to robi. Potem do czasu jego wyjścia do pracy ja jestem praktycznie głównie do karmienia jeśli chodzi o noworodka a on zajmuje się odbijaniem, przewijaniem, kąpielą, noszeniem, tuleniem, lulaniem itd (mogę wtedy coś zjeść spokojnie, pójść do łazienki, uporządkować rzeczy, w sobotę byłam na dłuższym spacerze sama a od jutra mam nadzieję wziąć się ostro za naukę). Jego kumpel też tatuś a mąż mojej przyjaciółki jest w szoku że mojemu to wszystko sprawia przyjemność a ona też jest zachwycona że mój taki zaangażowany w ojcostwo. Kurczę aż dziś męża wątpliwości dopadły czy z nim jest coś nie tak - jak najbardziej jest w porządku moim zdaniem i nie chcę aby się pogorszył. Żeby nie było moim wyrzeczeniem jest to że non stop jak jest mąż chodzi kanał sportowy, gdy chce wyjść na piwo to też nie ma problemu (robi to dopiero po kąpieli malucha i jest to 1 piwo a nie więcej jak kiedyś no i nie codziennie). Dobra zmykam karmić mojego maluszka i idę spać.

[luliluli]

taki mąż to skarb:D strasznie mnie ciekawi, jak mój mąż będzie się zachowywał,
bo na razie mnie przemile zaskakuje swoim wprost nadaktywnym podejściem do sprawy:D

[jul-kaa]

luliluli napisała:

> taki mąż to skarb:D strasznie mnie ciekawi, jak mój mąż będzie się zachowywał,
> bo na razie mnie przemile zaskakuje swoim wprost nadaktywnym podejściem do spra
> wy:D

Mój też jest fantastyczny, ale przed ciążą także taki był. Na razie wie więcej o
dziecku i jego rozwoju niż ja, wszystkiego pilnuje, nie opuści żadnej wizyty
lekarskiej, monitoruje wyniki badań, dba o mnie aż przesadnie, wszystkim się
chwali przyszłym potomkiem, w ogóle jest super :) Często mam wrażenie, że
trafiłam na ideał :)

ja też dołączam :)

[anyankaaa]

luliluli ja wczoraj zaczęłam 9 tydzień, czyli idziemy podobnie :) Jakby to ująć prawie łeb w łeb ;)
Na USG byliśmy w zeszłym tygodniu w poniedziałek i przeżycie było spore (mąż wpatrzony bez ruchu w monitor dłuuugą chwilę).
Mdłości rano raczej nie mam, za to pojawiają się po południu i wieczorem. Nie wymiotuję, ale mnie mdli. No i odrzuca mnie solidnie od wszystkiego smażonego (sam zapach... bleh)
Przez pierwsze tygodnie piersi mnie naprawdę mocno bolały (zwłaszcza po zdjęciu stanika), teraz jest już trochę lepiej.
Oprócz tego że się głupio zamartwiam czym się da to jest naprawdę ok :)

[jul-kaa]

Gratulacje!

> Mdłości rano raczej nie mam, za to pojawiają się po południu i wieczorem. Nie w
> ymiotuję, ale mnie mdli. No i odrzuca mnie solidnie od wszystkiego smażonego (s
> am zapach... bleh)

Mnie też wybitnie mdliło od zapachu smażonego i pieczonego - na prawie 2 m-ce
zapomnieliśmy o tych formach obróbki żywności :)
Na mdłości polecam napar ze świeżego imbiru (może być z miodem, jak zniesiesz
zapach, hehehe) - ścierasz lub kroisz świeży imbir i zalewasz wrzątkiem. Na
początku smaczne, po kilku tygodniach zacznie Cię odrzucać, ale na mdłości
rewelacyjne :)

[anyankaaa]

Dzięki :)
Musze spróbować. Kiedyś o imbirze czytałam, ale sobie nie mogę wyobrazić jak to może smakować :)
Mdłości takie typowe mam w porze obiadowej i jak poczuję jakiś mocniejszy zapach, a wieczorem po kolacji jest mi już zawsze niedobrze i brzuch boli (obojętne co zjem), wtedy mi pomaga herbata miętowa.
A dym papierosowy to wyczuwam chyba z kilometra ;) bo też mdli nieziemsko...

[jul-kaa]

anyankaaa napisała:

> Dzięki :)
> Musze spróbować. Kiedyś o imbirze czytałam, ale sobie nie mogę wyobrazić jak to
> może smakować :)

Imbir jest smaczny, aromatyczny, korzenny i... ostry! W dużej dawce nawet
bardzo, więc jeśli wyjdzie Ci zbyt ostry napar, to znaczy, ze trzeba go
rozcieńczyć.

Ja okolicznych palaczy mam ochotę mordować...

[anyankaaa]

Jeśli jest ostry to może mi smakować :) Bo ostatnio bardzo bardzo mi smakują mocno pikantne potrawy :) Jadłam parę dni temu w chińskiej restauracji zupkę pekińską (taką, że z uszu się dymi) i teraz bym się dała za nią pokroić. Szukam przepisu w necie, ale na razie trafiam tylko na podobne. Zupka jest słodko-kwaśna, czerwona jak pomidorowa, jest w niej kurczak chyba gotowany, papryka, bambus i chyba grzyby mun. Jest gęsta i baaardzo pikantna :)

Z palaczami jest naprawdę kiepska sprawa. Właśnie siedzę w pracy i na moim piętrze na szczęście nikt nie pali, ale dym czuję z drugiego piętra... No co zrobić :(

[jul-kaa]

anyankaaa napisała:

> Jeśli jest ostry to może mi smakować :) Bo ostatnio bardzo bardzo mi smakują mo
> cno pikantne potrawy :) Jadłam parę dni temu w chińskiej restauracji zupkę peki
> ńską (taką, że z uszu się dymi) i teraz bym się dała za nią pokroić. Szukam prz
> episu w necie, ale na razie trafiam tylko na podobne. Zupka jest słodko-kwaśna,
> czerwona jak pomidorowa, jest w niej kurczak chyba gotowany, papryka, bambus i
> chyba grzyby mun. Jest gęsta i baaardzo pikantna :)

O, ja też uwielbiam ostre w ciąży :) I taką zupę właśnie z przyjemnością jem,
jest pyszna, choć moja jest bezmięsna. Może chcesz mój (orientacyjny, zawsze
robię na oko!) przepis?

[anyankaaa]

Pewnie, dawaj!
uuhhh głodna się zrobiłam :)

Moja "chińska" zupa

[jul-kaa]

Składniki:
kapusta pekińska, marchew, por
bambus, grzyby shitake, grzyby mun, makaron ryżowy lub sojowy, sos sojowy, przyprawa chińska 5 smaków (albo jakaś inna w tym guście), uprażony sezam, nori pocięte w paseczki.
Dla mięsożernych - ekstrakt zupy miso, obsmażone kawałki kurczaka.

Na początku trza zalać grzyby wrzątkiem (w osobnych miseczkach), żeby spokojnie miękły. Potem kroimy - kapustę w kawałki, pora w plasterki, marchew w zapałki. I teraz trudny etap dla ciężarnych - smażymy kapustę partiami (najlepiej w woku, ale ja nie mam i jakoś żyję)- krótko i szybko, oleju niezbyt dużo. Usmażoną przekładamy do wielkiego gara, smażymy chwilkę marchew i pora i wrzucamy je do kapusty. Zalewamy to rosołem (zwykłym, z kostki lub z miso), dodajemy pocięte grzyby (mun w paski, shitake na 4 części) i wodę z grzybów shitake (jest b. aromatyczna). Gotujemy, aż będzie dobre. Na koniec doprawiamy - sosem sojowym i przyprawą. Do miseczki wkładamy makaron (wcześniej namoczony we wrzątku), nalewamy zupę i posypujemy sezamem i nori.
Jeśli jadłaś jakąś czerwoną zupę, to może tam były pomidory z puszki albo przecier.
Mniam!

I jeszcze ekspresowa i banalna zupa chińska Pascala (zupełnie inna, ale też dobra):
Zupa chińska z lanym jajkiem
Składniki:
1 jajko
1 szklanka mrożonego zielonego groszku
1 łyżeczka sosu sojowego
2 kostki bulionu drobiowego Knorr
sól i pieprz do smaku
1 pęczek szczypiorku
Przepis z odcinka: Tai chi
Z zegarkiem w ręku zupę tę przygotowuje się całe pięć minut.
Jak przygotować:
1. Wrzuć kostki do 1 litra gotującej wody. Zamieszaj i poczekaj, aż się rozpuszczą.
2. Do bulionu wsyp groszek.
3. Rozbij jajko do miseczki i roztrzep dokładnie widelcem. Wlej je do zupy i dokładnie wymieszaj. Z jajka powinny powstać ścięte strzępki.
4. Dodaj sos sojowy, sól i pieprz do smaku.
5. Podawaj w miseczkach z posiekanym szczypiorkiem.

(ten szczypiorek to dla mnie jak kwiatek przy kożuchu...)
---------
Daj znać, czy zrobiłaś i jak smakowało :)

[anyankaaa]

Dzięki, z przepisu wyglądają smakowicie :) Nie wiem tylko jak będzie wyglądał u mnie etap smażenia, pewnie zrzucę to na męża, niech się wykaże :)
Woka nawet mam, lubię w nim robić warzywa bo tak fajnie szybko miękną, nie trzeba czekać godzinami.
Znalazłam przepis chyba najbardziej podobny do tej którą jadłam:
www.cincin.cc/index.php?showtopic=18149
Nawet ze zdjęcia wygląda podobnie, chociaż nie pasują mi w niej cebula i pieczarki.

Zaraz po pracy jadę na zakupy :)

[agnesp76]

anyankaaa napisała:

> A dym papierosowy to wyczuwam chyba z kilometra ;) bo też mdli nieziemsko...

Ha, ja też w pierwszej ciąży zaczęłam wyczuwać na kilometr i chyba mi to zostało :)

[luliluli]

o jaaa, gratuluję i bardzo się cieszę, że jestem z kimś na tym samym etapie:D

[luliluli]

a na kiedy masz termin?? ja na 15 lipca:)

[anyankaaa]

Hihi ja mam wyliczony termin na 19 lipca 2010 :) No mówię, że idziemy łeb w łeb :)))
Naprawdę to fajne uczucie być na tym samym etapie :) Ciekawe czy będziemy podobnie ją przeżywać.
Obawiam się trochę upału w wakacje w takiej wysokiej ciąży, ale mąż mnie pociesza, że przynajmniej nie będę się musiała ciepło ubierać, jakaś szmatka wystarczy za sukienkę i klapki :)
Jeśli chodzi o płeć to celowaliśmy w chłopca ;)

[urkye]

Po pierwsze gratuluje ciąży:D
Po drugie - moja siostra rodziła pod koniec sierpnia, więc przeżywanie upalnych
dni miała opanowane do perfekcji. Latem chodziła tylko w za szerokich japonkach,
stopy jej strasznie puchły i w inne buty się nie mieściła (a brała różne
tabletki na odwodnienie, nie pomagały niestety). Jak tylko mogła, to wsadzała
stopy do miski lodowatej wody:P Oprócz tego żyło jej się całkiem dobrze i nie
mogła się doczekać narodzin małego - ale to chyba normalne w ostatnich
tygodniach ciąży:P

[anyankaaa]

Dzięęęęęki :)
No ja się pocieszam, że pod koniec sierpnia to by było jeszcze gorzej ;)

[agnesp76]

Ja jakoś nie narzekałam poprzednio na upały - całkiem dobrze znosiłam, a
urodziłam w drugiej połowie sierpnia :)

[luliluli]

My nie celowaliśmy celowo (masło maślane:D), ale wyszło na dziewczynkę i bardzo
byśmy chcieli córeczki oboje, choć mąż wśród mężczyzn udaje (?) że chce syna:P
nigdy tego nie pojmę:)

[anyankaaa]

Ja bym z powiedzeniem szefowi chciała jeszcze trochę poczekać, tak ze 2 tygodnie (tchórzę oczywiście ;)
A poza tym mam zakodowane w głowie (chyba ze studiów jeszcze), że pierwsze 3 miesiące to jeszcze nic pewnego tzn. dużo rzeczy się może zdarzyć i tak kurcze nie chcę zapeszyć :( Rodzicom i tak powiedzieliśmy dopiero tydzień temu po 1 USG.
A ZUS-owi to po co zgłaszać, że jesteś w ciąży? Pracodawcy zaświadczenie o ciąży i chyba tyle.

Ja się zastanawiam jak to będzie z becikowym bo przepisy się zmieniają i żeby je dostać trzeba mieć zaświadczenie od lekarza, że od 10 tygodnia się jest pod jego opieką. A ja miałam tylko USG w prywatnym gabinecie a w 13 tygodniu mam przyjść na badanie już do państwowego gabinetu (ale do tego samego lekarza). No i mam nadzieję, że to zaświadczenie dostanę...

My celowo celowaliśmy w chłopca (w owulację) ale co będzie to będzie fajnie :)
A mąż pewnie udaje bo tradycja to na nim wymusza :)

P.S. mi moje na początku wyglądało na żabę, a teraz na coś ptakowatego :)

[luliluli]

u mnie jak nic Czip albo Dejl (nie chce mi się szukać jak to się pisze;)

a no właśnie, wiedziałam, że coś z ZUSem jest na rzeczy, ale zapomniałam co:D
kiedy im trzeba pokazać to zaświadczenie? po porodzie?

[jul-kaa]

anyankaaa napisała:
> Ja się zastanawiam jak to będzie z becikowym bo przepisy się zmieniają i żeby j
> e dostać trzeba mieć zaświadczenie od lekarza, że od 10 tygodnia się jest pod j
> ego opieką. A ja miałam tylko USG w prywatnym gabinecie a w 13 tygodniu mam prz
> yjść na badanie już do państwowego gabinetu (ale do tego samego lekarza). No i
> mam nadzieję, że to zaświadczenie dostanę...

A to trzeba mieć zaświadczenie od PAŃSTWOWEGO lekarza...? Pierwsze słyszę i
wcale mi się ta wieść nie podoba.


> P.S. mi moje na początku wyglądało na żabę, a teraz na coś ptakowatego :)

Mnie takie malutkie dziecko przypominało jaszczurkę :)

[agnesp76]

Zaświadczenie do MOPSu (nie ZUSu) aby dostać becikowe. Niezależnie od jakiego
lekarza, może być prywatny (no ale ginekolog, a nie np ortopeda ;) )

[jul-kaa]

agnesp76 napisała:

> Zaświadczenie do MOPSu (nie ZUSu) aby dostać becikowe. Niezależnie od jakiego
> lekarza, może być prywatny (no ale ginekolog, a nie np ortopeda ;) )

A wiesz więcej na temat becikowego? komu się należy i ile, gdzie co trzeba
zgłosić itp.?

[anyankaaa]

Sorki za mimowolne wprowadzenie w błąd. Już wyjaśniam :)
Wymyśliłam sobie szpital w którym chcę rodzić (najlepsza porodówka w mojej okolicy) i lekarza prowadzącego, który jest tam ordynatorem. Poszłam do niego do prywatnego gabinetu i tam miałam USG a już na następną wizytę idę do niego do państwowego gabinetu (jemu było tak wygodniej chyba, to była jego propozycja, dla mnie to tym lepiej).
Ale absolutnie nie musisz chodzić do państwowego lekarza, u mnie tak po prostu wyszło :)
linki o becikowym:
www.becikowe.com/
wiadomosci.wp.pl/kat,1347,title,Zmieniaja-sie-zasady-przyznawania-becikowego,wid,10841140,wiadomosc_prasa.html?ticaid=19429

dodatkowe becikowe

[anyankaaa]

Jeszcze dwie rzeczy:
Jest też becikowe samorządowe, niektóre gminy je ustaliły, inne nie:
www.becikowe.com/?sr=samorzadowe.html
Trzeba dzwonić i się o to pytać.

Istnieje jeszcze "becikowe" dla rodzin ubogich tzw. dodatek do zasiłku rodzinnego
www.becikowe.com/?sr=zasilekrodzinny.html

[jul-kaa]

Super, dziękuję za informacje.

[wariamiktoria]

Gratulacje :) Może teraz jakieś nowe stanikomaniaczk się narodzą bo na razie
chłopcy górą w tym wątku :)

[jul-kaa]

wariamiktoria napisała:

> Gratulacje :) Może teraz jakieś nowe stanikomaniaczk się narodzą bo na razie
> chłopcy górą w tym wątku :)

Jeśli mój syn będzie się tak dobrze znał na stanikach, jak jego ojciec, to
dziewczyna będzie miała z niego pożytek :) Stanikomaniaków nam trza!

[anyankaaa]

Dzięki :)))
No widzę, że na razie chłopcy górą na forum, zobaczymy jak to będzie u nas :)

[anyankaaa]

Zapomniałam wstawić linka, mąż znalazł fajną stronkę :)

3dpregnancy.parentsconnect.com/calendar/9-weeks-pregnant.html

[jul-kaa]

Czadowa stronka! Mój mały jest już taki:
3dpregnancy.parentsconnect.com/calendar/23-weeks-pregnant.html

[urkye]

Jak moja sis była w ciąży, to wszelkich informacji co do rozwoju i wyglądu dostarczała nam ta strona:
www.brzuszek.net/index.php?option=com_content&task=view&id=24&Itemid=35
Całkiem fajna:)

[anyankaaa]

Niee no Twój to już jest ukształtowany jak się patrzy :)

[luliluli]

wow, Twój całkiem uczłowieczony, u mnie wciąż wiewiórkopodobny:D
3dpregnancy.parentsconnect.com/calendar/10-weeks-pregnant.html
fajna strona!

[agnesp76]

wariamiktoria napisała:

> Gratulacje :) Może teraz jakieś nowe stanikomaniaczk się narodzą bo na razie
> chłopcy górą w tym wątku :)

u mnie dziewczynka trzykrotnie na usg potwierdzona, więc jakby pewna :D

[luliluli]

ja mam wieczne problemy z pęcherzem, więc polecam też picie na czczo wody z
cytryną (i miodem dla zdrowia):) szczerze powiem, że samej żurawiny mam dość od
czasu ostatniego zachorowania - zjadłam jej i wypiłam tyle, że cofa mi się
posiłek na samą myśl o suszonej żurawinie:P
ale sok pijam - naturalny żurawinowo-jabłkowy niesłodzony, to mój ulubiony:)

[agnesp76]

Widzę, że się uaktywniłyście bardzo w ostatnich dniach (przynajmniej mam dużo do
doczytania;) ) ja niestety trafiłam do szpitala z zagrażającym przedwczesnym
porodem. Od wczoraj jestem już w domku, jest lepiej na szczęście.

[luliluli]

oj, to współczuję najedzenia się strachu! Życzę Ci, żeby córka się powstrzymała
jeszcze trochę z uciekaniem na świat;) a który to tydzień?

[agnesp76]

31 tc

niby już niedaleko, ale dobrze by było gdyby się trochę wstrzymała.

W ramach narzekań pomarudzę, że kiepsko znoszę leki :(

[jul-kaa]

A jakie leki bierzesz?
Dobrze, że już jest lepiej, jeszcze kilka tygodni i będzie spokój :)

[agnesp76]

fenoterol, isoptin, dprofiline, luteine oraz zelazo i magnez z potasem

[jul-kaa]

agnesp76 napisała:

> fenoterol, isoptin, dprofiline, luteine oraz zelazo i magnez z potasem

nic mi to nie mówi (te pierwsze 3 nazwy oczywiście)...

[luliluli]

omajgot, jaki zestaw! słyszałam wiele narzekań na fenoterol, więc współczuję
samopoczucia:|
ja na razie od początku biorę luteinę, poza kwasem foliowym oczywiście:)
wiecie co? zaglądałyście na gazetowe forum z ekspertką-położną? zachwala bardzo
liście malin i cośtam jeszcze na "ustabilizowanie" macicy. Coś wiecie na ten
temat? bo nie wiem, czy się interesować czy uznać to za zielarstwo-szamaństwo?;)

[jul-kaa]

> liście malin i cośtam jeszcze na "ustabilizowanie" macicy. Coś wiecie na ten
> temat? bo nie wiem, czy się interesować czy uznać to za zielarstwo-szamaństwo?;

Mnie jeden lekarz powiedział, że spor dawki magnezu "wyluzowują" macicę. I fakt
- od kiedy go biorę, macica jest na maxa wyluzowana :):):)

Ja też brałam luteinę, bardzo źle mi robiła, ale byłam dzielna.

[agnesp76]

Liście malin mają spowodować rozpoczęcie porodu - na koniec ciąży można pić, jak
kto się doczekać nie może ;) wiadomo, że jak dziecko jeszcze nie gotowe to nie
spowodują skurczy, ale mogą nieco przyspieszyć akcję.

F. ma sporo działań ubocznych, 2 kolejne mniej więcej łagodzą szkody po f.

[wariamiktoria]

Witam serdecznie, cieszę się że dołączyłaś. Ja wprawdzie już nie w ciąży ale
będę tu zaglądać. Wyobrażam sobie co przeszłaś przez ten tydzień ale teraz już
bez strachu o maleństwo możesz dbać o siebie w ciąży. Z takich pociążowych
rzeczy u mnie to w ciągu 17 dni straciłam na wadze 20kg z czego pierwsze 10 w
ciągu 3 dni (poród odchudza :) 7 w ciągu 7 dni a resztę na szczęście już
stopniowo, nie tak gwałtownie. Karmię piersią a Lucek czasem tak absorbuje że
nie ma czasu nic zjeść tak do 11 rano np od 18 wieczorem, poza tym staram się
żeby dostawał dużo dobrych składników więc jem głównie warzywa, rybcię,
kurczaka, lekkie zupki itd. Za tydzień wybieram się na troszkę na uczelnię,
pierwsza próba w tą sobotę bo do biblioteki zajrzę a maż będzie koło uczelni z
wózkiem spacerował, potem na te 3-4 godziny w tygodniu zostanie z teściową
(ciekawe jak mi ściąganie pokarmu na ten czas pójdzie). Trzymajcie kciuki aby
nie zamęczył babci a ja postaram się na uczelni jak najwięcej pozaliczać,
podowiadywać się, porobić.
Mam nadzieję, że mimo że nie jestem już w ciąży nie wykopiecie mnie stąd bo
gdzie mogę się chwalić moim wspaniałym synkiem jak nie tu (dobra, bloga założę
jak się z nauką ogarnę) :)

A piątki 13-tego super są :) ja wtedy dowiedziałam się że jestem w ciąży :)

[jul-kaa]

wariamiktoria napisała:
> Mam nadzieję, że mimo że nie jestem już w ciąży nie wykopiecie mnie stąd bo
> gdzie mogę się chwalić moim wspaniałym synkiem jak nie tu (dobra, bloga założę
> jak się z nauką ogarnę) :)

Kochana, jesteś teraz dla nas Alfą i Omegą, więc nikt Cię nigdzie nie wykopie :)

[luliluli]

jul-kaa napisała:

> Kochana, jesteś teraz dla nas Alfą i Omegą, więc nikt Cię nigdzie nie wykopie :)

no właśnie właśnie:D
dla mnie Wy wszystkie jesteście teraz skarbnicą wiedzy, więc chłooonęęęę póki
mogę;)))

[urkye]

Gratuluję! :) I cicho zazdroszczę... :)))

[luliluli]

dziękuję:) i zachęcam do przyłączenia się;))

[lukrecjabo]

Gratuluję i bardzo się cieszę:)