Wszystko mi ginie

[barba50]

Od wczorajszego wieczora szukałam okularów do czytania. Nie miałam ich na nosie jak pan Hilary, za to miałam jakieś wcześniejsze z którymi też da się żyć (znaczy czytać). No, ale znalazły się. Na kanapie na której zalegałam wraz z kotami i czytałam książkę. Schowały się pod kocyk. Ale żarty się skończyły w momencie kiedy uzmysłowiłam sobie, że nie mam telefonu. Znaczy komórki, której używam jako aparatu fotograficznego. Raczej nie brałam jej na wyjazd, wzięłam Lumixa, z którego zresztą nie korzystałam, a teraz przepatrzyłam wszystkie miejsca, które wpadły mi na myśl. Nie ma! Telefonika szkoda, jeszcze płacę za niego raty i nawet nie używam zgodnie z przeznaczeniem, wolę starszą nokię, którą udało się przywrócić do życia wymieniając miękkim ruchem i kosztem wyświetlacz.
Najostatniejsze miejsce o którym pomyślałam to ława w wiatrołapie i torba zakupowa z zawartością, której na razie nie trzeba wypakowywać. Zajrzałam pod torbę i oczy mi się roześmiały. Wstawiłam ładowanie, może ustrzelę miłe ogrodowe obrazki - kwitnące magnolie i inne kwiatki i kociambry leżakujące na zieleniącej się trawie.

Z pamięcią nie jest najlepiej. Wiek robi swoje, może i występują inne przyczyny. Byłam więc ostatnio u neurologa. Jeśli można coś z tym zrobić to postaram się zrobić.

[dorcia1234]

nie wiem czy cię pocieszę ale:
-jakieś pół roku poszukiwałam kolczyków - raz się babie zachciało złotych i przywiozłam z Egiptowa. Podczas remontu schowałam, bo ograniczone zaufanie do panów robotników jednak miałam. I wsiąkły. Jakby się pod ziemię zapadły. Po pół roku po raz 10 chyba zajrzałam do szafki do której ( jak pamiętałam ) je chowałam, i leżały. Na wierzchu.
-na początku lutego ostatni raz widziałam moje okulary słoneczne. Miałam je w torebce i znikły. Żadne inne nie wchodzą w grę, bo to korekcyjne. W zwykłych ślepam jak kret. Już byłam zdecydowana kupić nowe gdy te znalazłam upchnięte za zimowymi szalikami. 2 miesiące tam przeleżały.
O poszukiwaniu kluczy od mieszkania tuż przed wyjściem już nawet nie wspomnę...

[salimis]

Tak czytam wasze wpisy i zastanawiam się czy to wiek czy raczej roztargnienie.
Ja na ten przykład kupiłam wczoraj mielone na dzisiejszy obiad.
Pół godziny temu postanowiłam wyciągnąć z lodówki coby przyprawić i co ?
Zamiast na półkę do lodówki, włożyłam do zamrażalnika. Mielonych nie będzie, będzie kuskus z pomidorem i piersią kurczaka bo piersi szybciej mi się rozmrożą .

[barba50]

Nie no u mnie z pamięcią cuś się dzieje Przestraszyłam się samej siebie jak podjechałam pod bramę, otworzyłam ją, otworzyłam garaż i zaniemówiłam na widok braku samochodu wewnątrz.
Kluczy raczej nie szukam, pod warunkiem, że w domu odwieszę na haczyk na wieszaku, w terenie włożę do kieszonki torby przeznaczonej na ten cel. W każdym innym przypadku wpadam w popłoch.

[salimis]

HA !!! Też kiedyś tak miałam, spojrzałam przez okno na parking a tam niet samochodu. Zapomniałam że ustawiłam go pod kamienicą. Nie wspomnę już jak kiedyś pod domem przypomniało mi się ze zostawiłam samochód pod jednym ze sklepów, a ja objuczona siatami dylałam na piechotę do domu .

[wladziac]

znam ten ból niestety też i jestem załamana,najczęściej "giną"mi dokumenty chociaż klucze to też przyczyna częstego szukania kiedy je położę w byle jakim miejscu wychodząc do ogródka czy piwnicy,od dłuższego czasu poszukuję bardzo potrzebnych mi wyników badań i nic,diabeł nakrył ogonem

[pi.asia]

Barba! Czyli miałaś jak pan Hilary, tyle że chodziło o samochód!

A z samochodem to ja miałam odwrotnie niż Barba. Zatkało mnie na widok samochodu stojącego przed blokiem, bo z reguły stacjonuje on u mojego kierowcy. Tyle że w poniedziałki jeżdżę z kimś innym i mój samochodzik od niedzieli stoi u mnie. I tak jest od kilku miesięcy. A tydzień temu się zdziwiłam, widząc samochód tam, gdzie powinien być

I moment grozy przeżyłam raz w OBI przy kasie, kiedy wyjęłam portfel z plecaka,wsadziłam go pod pachę, wyłożyłam zakupy z koszyka na taśmę, po czym zaczęłam przekopywać plecak w poszukiwaniu portfela. Kasjerka patrzyła na moje poczynania wielkimi oczami, podobno zrobiłam się zielona ze strachu. Fakt, że w portfelu miałam cały sobotni utarg ze sklepu, wcale niemały.

[andy3458]

Ja kiedyś szukałem swojej karty kredytowej prawie tydzień. Zastanawiałem się czy zgubiłem ją w markecie przy kasie, czy w drodze do domu jak wyjmowałem na chwilę portfel z kieszeni. Miałem już iść do banku żeby zgłosić zaginięcie i zablokować ją, kiedy ta menda nagle znalazła się w domu, za szafką na buty. W jaki sposób i kiedy ją tam wywaliłem, nie mam bladego pojęcia.

[elzbieta.24]

To nie problemy z pamięcią czy głową tylko jak człowiek myśli o kilku rzeczach na raz i do tego chce zrobić kilka innych tak się dzieje.Mam to samo.Wróciłam z zakupów z kawą w siatce,w kuchni wzięłam się pochowanie wiktuałów.Po południu postanowiłam napić się kawy - kamień w wodę.Remanent w kuchni(szafki,lodówka)nic nie dał,w pokoju i łazience zero kawy.Uznałam że pewnie mi się przewidziało że miałam ją w ręku w domu i zapomniałam kupić.Znalazła się po tygodniu za zasłonką na parapecie.Wstawiając zakupy przypomniałam sobie że nie podlałam kwiatków więc pomaszerowałam do okna z kawą w ręku,kwiatki podlałam a kawa została.

[saga55-5]

Mam tak często, choć zazwyczaj żyję z kalendarzem w ręku i mam wszystko ( w miarę) zaplanowane.
Ale........ja często szybcior jestem, więc robię kilka rzeczy na raz i.......niestety bardzo często np. szukam długopisu a siedzę sobie na nim, dzwoni klient-szukam cennika, a on sobie leży pod stertą kartotek czy pod kalendarzem.
Ostatnio zgubiłam gdzieś zlecenie na oddany komp do naprawy. Niby wiem gdzie powinien być.......a nie ma go
Przewaliłam wszystko i nie znalazłam. Pewnie się znajdzie, jak będzie niepotrzebny.
Okularów do czytania i kompa, też namietnie ciągle szukam.

[niutaki]

Ja ciagle zapominam o roznych rzeczach, co najgorsze dla mnie to zapominanie slow to jest bardzo krepujace i dolujace. Mam to od czasu kiedy mialam migreny bardzo czesto, niedawno migreny ustaly (odpukac) ale brak koncentracji i te ginace slowa wrrr rozwala mi to zycie. Gdy bralam leki na depresje to bylo lepiej, teraz niestety od paru lat nie lecze depresji i mam to wszystko jakos intensywniej