ROZMOWA KWALIFIKACYJNA NA STANOWISKO ADIUNKTA

[begijnhof]

Czy ktos moglby podac przykladowe pytania, jakie padaja na rozmowie
kwalifikacyjnej na stanowisko adiunkta?

[adept44_ltd]

imię i nazwisko...

[ford.ka]

Jeśli konkurs jest pod Ciebie, to dostaniesz pismo, żeby przyjść i
podpisać umowę, a żadnych pytań ani rozmowy nie będzie. Jeśli nie pod
Ciebie, nastaw się na wszystkie możliwe pytania, na które nie znasz
odpowiedzi.

[gwiazdeczka-7]

Jeśli konkurs jest nie pod niego, to choćby odpowiedział na wszystkie pytania i tak go nie zda. Dlatego czy tak, czy siak, nie ma co sobie zawracać nim głowę.

[niewyspany77]

szczerze mowiac ja nie wiem, o czym gadacie. startowalem chyba z 5 konkursach,
nikt ze mna nigdy nie chcial rozmawiac. skladalo sie papiery i po jakims czasie
przychodzilo jakies infantylne pisemko, ze wszystko cacy, ale dziekujemy, bo tak.

[adept44_ltd]

znam przynajmniej dwa przypadki, w których było inaczej...

[begijnhof]

adept_44, czy moglbys podzielic sie ze mna swoja wiedza na temat
tych przypadkow, w ktorych bylo inaczej?

[adept44_ltd]

mógłbym, np. we Wrocławiu na polonistyce pojawił się kandydat, który dorobkiem
przebił kilka razy osobę, dla której był konkurs i go zatrudniono, ale to
rzadkie przypadki

[begijnhof]

Dziekuje, adept_44, bardzo mnie to cieszy. Mozesz mi jeszcze
napisac, jaki dorobek jest zwykle wymagany od osoby swiezo po
doktoracie? (jesli sie orientujesz)

[adept44_ltd]

tego ci nie mogę napisać, musisz się dowiedzieć, jak jest u ciebie - w
dyscyplinie, na uniwersytecie... ja byłem w 2 komisjach konkursowych, do których
zgłaszały się osoby ze sporym dorobkiem, jak u mnie.

[begijnhof]

Moja dyscyplina to neofilologia, wiec jesli jestes polonista, moze
byc podobnie. Co uznalbys za spory dorobek? Ile artykulow w
recenzowanych czasopismach, ile rozdzialow, ile recenzji, etc?

[adept44_ltd]

jeśli chcesz, możesz mi wysłać na maila swoją listę (jak potrzebujesz,
zakamuflowaną ;-), odpowiem ci, inaczej to nie ma sensu, ważne jest w tym
przypadku też, jaki doktorat (o czym, gdzie, u kogo itd.), ja jak się
zatrudniałem po studiach doktoranckich miałem koło 10 tekstów, z czego 2 w
czołowym piśmie, 1 w megaprestiżowej serii...uznałbym to za przyzwoite ;-)

[begijnhof]

Dziekuje!!! To wystarczy, o taka odpowiedz mi chodzilo :)

[adept44_ltd]

np. UW ma inne obyczaje, jest rozmowa na adiunkta

[begijnhof]

Czy moglby odpowiedziec na moje pytanie ktos, kto dostal prace na
podstawie uczciwego konkursu? Jestem kandydatem z zewnatrz, nie
znam nikogo z Katedry rozpisujacej konkurs i wszelkie sugestie o
konkursie 'pode mnie' uwazam za niestosowne.

[ford.ka]

One nie są niestosowne (chyba że uważasz, że rzeczywistość tak w ogóle
jest niestosowna i powinna zostać zabroniona), informujemy Cię po prostu,
że większość konkursów w naszym pięknym kraju jest organizowana dla
konkretnych osób i jeśli się nie jest tą osobą, szans na wygranie wielkich
nie ma. Co nie znaczy, że nie ma żadnych, na co sam jestem dowodem, ale
radzimy Ci nie przywiązywać się zbytnio do myśli, że w ten sposób
znajdziesz szybko pracę. Networking działa o wiele sprawniej, a w
większośc polskich placówek naukowo-dydaktycznych jest to jedyna realna
szansa na pracę, jeśli nie jesteś "kandydatem wewnętrznym".
Ot, dam Ci coś do przemyślenia - w tej chwili obciążenia na przyszły rok
są już dawno rozdzielone a plany zajęć wstępnie ułożone. Czy w takiej
sytuacji ktoś na serio szuka pracownika, który nie wiadomo, czego potrafi
uczyć (a praktyki, jak przystało na świeżego doktora, raczej nie ma
żadnej) i kiedy będzie chciał pracować, czy raczej chce od kolejnego roku
zatrudnić doktoranta, który się właśnie obronił, a którego możliwości są
znane?

[begijnhof]

Dzieki, ford.ka. W takim celu przeprowadza sie wlasnie rozmowy
kwalifikacyjne - zeby sprawdzic kandydatow i zobaczyc, co potrafia.
Poza rozmowa, mysle, ze lekcja pokazowa i wyklad 45 min. bylyby
wystarczajace, zeby przekonac sie, czy dany kandydat ma zdolnosci
dydaktyczne. Poza tym, wszyscy wiemy, ze najbardziej liczy sie
dorobek i umiejetnosc zdobywania grantow, wiec nie bardzo rozumiem,
dlaczego podkreslasz tak bardzo doswiadczenie dydaktyczne, ktore,
nota bene, wszyscy (lub wiekszosc) i tak na tym etapie mamy.

muszę cię rozczarować

[flamengista]

większość doktorów po studiach doktoranckich ma znikome doświadczenie
dydaktyczne. Na studiach doktoranckich robią 1-2 kursy w ilości 60-90 godzin
rocznie i to jest wszystko.

A potem przychodzisz na adiunkta i szef z dnia na dzień daje ci 3 nowe kursy.
Zajęcia zaczynasz np. za 2 tygodnie. W ciągu roku możesz dostać spokojnie 300
godzin.

Znajomy, która przyszedł do nas po studiach doktoranckich był zszokowany, potem
odmówił przyjęcia zajęć ("bo się na nich nie zna") a teraz chyba nosi się z
zamiarem rezygnacji z pracy na naszej uczelni.

Niestety, obecnie praca na uczelni to harówa dydaktyczna, z którą trzeba się
uporać za nim weźmiesz się za badania i pisanie wniosków grantowych.

[ford.ka]

To ja się posunę o krok dalej, z zastrzeżeniem jednak, że mówię o swoim
neofilologicznym podwórku. I o pracy w jednostce z niewielką samodzielną
kadrą, znam bowiem miejsca, gdzie młodzi doktorzy prowadzą wyłącznie kursy
podstawowe i praktycznego języka obcego, bo wszelkie "wysublimowane" kursy
są zarezerwowane dla samodzielnych i to tych starszych wiekiem.
Większość doktorów po studiach doktoranckich nie ma żadnego akademickiego
doświadczenia dydaktycznego. Na studiach doktoranckich rzeczywiście robią
(jeśli w ogóle, bo dla większości nawet tego nie ma) 1-2 kursy w ilości 60-
90 godzin rocznie i to jest wszystko. Ale są to wyłącznie kursy językowe,
żadnych merytorycznych, czyli doświadczenie mają takie jak po pracy w
liceum. Jedyna różnica jest taka, że za sypianie ze studentami grozi
dyscyplinarka a nie prokurator.
> A potem przychodzisz na adiunkta i szef z dnia na dzień daje ci 3 nowe
kursy. Zajęcia zaczynasz np. za 2 tygodnie. W ciągu roku możesz dostać
spokojnie 300 godzin.
Jak się szef rozpędzi, a w programie są kursy semestralne, może dać i
siedem kursów (sam dochodziłem do sześciu kursów rocznie, ale nie w
pierwszym roku pracy). Sky is the limit i to samo dotyczy ilości godzin -
jeśli jednostka prowadzi studia wieczorowe i zaoczne, ktoś przecież musi
prowadzić tam zajęcia, a młody doktor na pewno potrzebuje pieniędzy. No to
czemu nie dać mu 300 godzin na dziennych, 200 na wieczorowych i 200 na
zaocznych? Jest też opcja full wypas - w tych godzinach jest seminarium
mgr na dziennych, seminarium mgr na zaocznych i seminarium dyplomowe na
wieczorowych - w sumie 45 prac do wypromowania.
Dwa tygodnie na przygotowanie? Mój prywatny rekord to: "A dokąd Pan idzie?
Przecież za pół godziny ma Pan seminiarium magisterskie z zaocznymi?" -
zebranie było w piątek wczesnym popołudniem, a od 17 zaczynał się pierwszy
zjazd zaocznych.
> Znajomy, która przyszedł do nas po studiach doktoranckich był
zszokowany, potem odmówił przyjęcia zajęć ("bo się na nich nie zna") a
teraz chyba nosi się z zamiarem rezygnacji z pracy na naszej uczelni.
Co roku odchodzą kolejni przerażeni - rekordzista zbiegł przed upływem
miesiąca, gdzie dotarło do niego, że za minimalną pensję adiunkta ma
wykonywać dwa etaty profesorskie.
> Niestety, obecnie praca na uczelni to harówa dydaktyczna, z którą trzeba
się uporać za nim weźmiesz się za badania i pisanie wniosków grantowych.
A po co pisać wnioski, skoro nigdy nie będzie czasu na to, żeby je
wykonać? Zresztą w ogóle pisanie o grantach dla adiunktów-humanistów to
czyste science-fiction. Nikt tego głośno nie powie, ale tu obowiązuje
survival of the fittest w najczystszej formie. Adiunktów zatrudnia się od
wielu lat do wyrotowania - jedyna szansa jest taka, że sami sobie opłacą
badania i jakoś sami uściubią na habilitację. Uczelnia jeśli w ogóle jest
skłonna pomóc, to w wydaniu rozprawy, ale zainteresowanie tym, jak
powstała jest zerowe, wyjąwszy rytualne pokrzykiwania, że trzeba więcej
pracować naukowo, bo liczy się tylko nauka (copyright by my dziekan).

u was jest gorzej

[flamengista]

"młodzi doktorzy prowadzą wyłącznie kursy podstawowe i praktycznego języka
obcego, bo wszelkie "wysublimowane" kursy są zarezerwowane dla samodzielnych i
to tych starszych wiekiem." - ja mam jednak 2 wykłady monograficzne,
zaprojektowane przeze mnie ze sporym wyprzedzeniem.

Z tymi nadgodzinami to zależy od katedry. U nas asystenci potrafili wyrabiać po
500 godzin semestralnie, ale to były wyjątkowe przypadki. W pewnym momencie
nawet wprowadzono limit - powyżej 390 godzin za semestr nie płacą nadgodzin
(zrezygnowano z niego, bo jest on sprzeczny z kodeksem pracy). Ale przeciętnie
najwięcej nadgodzin u nas wyrabiają... profesorowie:)

No, tyle że u nas jeszcze ciągle mnóstwo osób prowadzi dydaktykę także w drugim
miejscu...

Co do dwóch tygodni na przygotowanie... Ja raz miałem dwa, ale w momencie gdy
zaczynałem pracę - o etacie dowiedziałem się w środę, jak również o nazwie kursu
który zaczynałem w piątek:)

Co do rotacji i odchodzenia - część odchodzi, ale z rotacją jest kiepsko bo mało
jest kandydatów na ich miejsce. Szczególnie doktorów. Owszem, sporo ludzi robi
doktoraty z ekonomii, ale duża ich część to pracownicy sektora prywatnego,
którzy nie chcą rezygnować ze swojej dobrze płatnej pracy. W związku z tym u nas
znowu robi się coraz więcej starszych wykładowców...

[dala.tata]

o ile dobrze zrozumialem, fordzie.ka, w rzezcywistosci mowisz o jednej
instytucji. rozumiem, ze fajnie by zgeneralizowac, ale tak ogolnie sie nie da.
natomiast mam poczucie, ze rzeczywiscie szefostwo tejze jednostki mogloby sie
starac o mistrzostwo swiata w indolencji menedzerskiej. ale warto wlasnie
pamietac, ze nie mowisz o neofilologicznym podworku, ale wlasnie o konkretnej
jednostce.

musze powiezdiec, ze w takich warunkach nie da sie pracowac. warto by sprwadzic,
na ile takie warunki sa powszechne (opowiesc fla nie jest tak ekstremalna), na
ile powszechne sa podobne.

patrze sobie na jeden wydzial jednej uczelni i musze poweidziec, ze jest
zarzadzany calkiem sensownie. mozna by sie do roznych rzeczy przyczepic, ale
mozna tez probowac je zmieniac i one sa zmieniane. ci, ktorzy pracuja na tym
wydziale, rowniez pracuje w Polsce i rowniez sa naukowcami. nie generalizowalbym.

i zeby bylo smieszniej, w drugim najlepszym ze swiatow, moj osobisty rekord to
podjecie z dnia na dzien wykladow, o ktorych nei mialem zielonego pojecia i
uratowaly mnei 2 podreczniki w domu, ktore mialem z jakiegos przypadku.
wczesniej do tych ksiazek nie zagladalem. przeczytalem rozdzial, nastepnego dnai
zrobilem wyklad.

ale to sie zdarzylo mi tylko raz. byly to najgorsze wyklady, jakike wyglosilem.

[chilly]

Niestety, stwierdzenia te można uogólnić, choć przypuszczam, że tylko
na kierunki, cieszące się wielkim zainteresowaniem tłumów kandydatów
na studia. I na ogól jest tak, że "Adiunktów zatrudnia się od wielu
lat do wyrotowania - jedyna szansa jest taka, że sami sobie opłacą
badania i jakoś sami uściubią na habilitację. Uczelnia jeśli w ogóle
jest skłonna pomóc, to w wydaniu rozprawy, ale zainteresowanie tym,
jak powstała jest zerowe, wyjąwszy rytualne pokrzykiwania, że trzeba
więcej pracować naukowo, bo liczy się tylko nauka".
Może być i gorzej. Władze nawet nie udają, że chodzi im o jakąkolwiek
(choćby malutką, ot, tyciusieńką) naukę. A każdy, kto postępuje wbrew
temu, spotyka się z cichym potępieniem i delikatnymi sugestiami, żeby
się nie wygłupiał (pokazując, że jednak można). Większość jednak
zadowolona jest z możliwości dodatkowego zarabiania licząc, że tak
jak do tej pory "jakoś to było", tak i zostanie na wieki wieków.
Zatem, a propos - co z pomysłem reformy SzW? A zwłaszcza z pomysłem 8
lat na habilitację z zaleczeniem dotychczasowego stażu? Jakoś
przycichło (jesteśmy po konsultacjach i szykujemy ustawę?).

[eeela]

> One nie są niestosowne (chyba że uważasz, że rzeczywistość tak w
ogóle
> jest niestosowna i powinna zostać zabroniona), informujemy Cię po
prostu,
> że większość konkursów w naszym pięknym kraju jest organizowana
dla
> konkretnych osób


Nie tylko w naszym pieknym kraju. W UK to tez dosc powszechne
zjawisko. Co sie zreszta dziwic, jak ustawiony pracownik naukowy
aplikuje o jakis grant na szersze badania, to zazwyczaj woli na
postdoka zatrudnic kogos, kogo zna. Czasami projekt badawczy
wychodzi od samego swiezo upieczonego doktora, a ustawiony pracownik
akademicki tylko sprawdza, poprawia i wysyla. Takie rzeczy rzadko
sie co prawda zdarzaja w mojej dziedzinie, ale juz u mojego lubego
to jest na porzadku dziennym.

[begijnhof]

eeela, a moge zapytac w jakiej dziedzinie jest Twoj luby?

[eeela]

Eeech, zapytać możesz, ale odpowiedź na to jest trudna :-)

Kompozycja
Muzyka eksperymentalna
Elektronika
Programowanie

[ford.ka]

A teraz będzie konstruktywnie:
Adiunkt to stanowisko naukowo-dydaktyczne:
Nauka:
1. przysięgasz, że za chwilę zrobisz habilitację. Wersja idealna:
przedstawiasz realny projekt tejże i podajesz termin.
2. przysięgasz, że masz całe mnóstwo wysokopunktowanych publikacji, które
skierujesz do druku po podjęciu pracy, żeby punkty szły na konto
pracodawcy, na poparcie tego stwierdzenia pokazujesz swój dotychczasowy
dorobek,
3. przysięgasz, że masz w zanadrzu kilka wniosków o granty, w których
brakuje jedynie informacji o aktualnym miejscu pracy,
4. jesteś pod ogromnym wrażeniem dorobku jednostki, gdzie chciałbyś
pracować, i jej pracowników zwłaszcza tych starszych. Należy nauczyć się
na pamięć całego dorobku osób, które mogą być w komisji, i recytować go na
żadanie lub bez, cytując obszerne fragmenty!
Im mniej musisz kłamać, składając powyższe przysięgi, tym większe szanse
na sukces.
Dydaktyka:
1. zapoznajesz się dokładnie z programem studiów jednostki i wyszukujesz
wszystkie kursy, które możesz prowadzić z marszu (opcja idealna: możesz
prowadzić absolutnie wszystkie z wf i bhp włącznie),
2. proponujesz autorskie kursy, którymi możesz ofertę wzbogacić
(najprościej jako wykłady monograficzne, bo do tego nie trzeba zmieniać
programu studiów),
3. przysięgasz na głowy swoich dziatek, że uwielbiasz prowadzić zajęcia w
poniedziałek o 8:30 i w piątek od 17:15 do 18:45, i po nocach śniłeś o
uczeniu na studiach wieczorowych i zaocznych.
Oczywiście, powyższych odpowiedzi będziesz mógł udzielić wyłącznie wtedy,
kiedy ktoś zada Ci jakieś pytania...

[begijnhof]

Ford.ka, bardzo Ci dziekuje. Na pewno przyda mi sie to w czasie
rozmowy.

[adept44_ltd]

ford, myślałeś o wydaniu poradnika? ;-)

[darek12345]

> Czy moglby odpowiedziec na moje pytanie ktos, kto dostal prace na
> podstawie uczciwego konkursu? Jestem kandydatem z zewnatrz, nie
> znam nikogo z Katedry rozpisujacej konkurs i wszelkie sugestie o
> konkursie 'pode mnie' uwazam za niestosowne.

U nas działa to zazwyczaj tak:
Kierownik jednostki (zazwyczaj kierownik katedry) ma kandydata który ma zostać
zatrudniony i dopiero wtedy jest "konkurs".
Tylko to nie oznacza, że zatrudnianie jest wyłącznie po znajomości.
Często są zatrudniane osoby z zewnątrz (spoza uczelni) bez żadnych znajomości,
ale tacy kandydaci zgłaszają się zwykle przed formalnym ogłoszeniem konkursu.
Kierownik katedry będąc przekonany, ze ma dobrego kandydata do pracy ogłasza
konkurs pod tego kandydata.
Tak więc sam formalny konkurs nie jest uczciwy, ale całe postępowanie raczej już
tak.

A przy okazji chciałbym zapytać w jaki sposób powinna przebiegać według Was
procedura przyjęcia dobrego kandydata?
Jakie kryteria powinien spełniać kandydat, żeby można go było uważać za
obiecującego pracownika? Oczywiście wszystko zależy od dziedziny, ale według
mnie mile widziane a nawet konieczne są:
- dobra (a lepiej bardzo dobra) znajomość angielskiego
- studia magisterskie na dobrej uczelni (najlepiej z oceną bdb na dyplomie)
- dorobek naukowy w postaci publikacji (mile widziana jedna lub więcej
publikacji z czasopisma z IF spoza Polski, gdzie kandydat jest pierwszym lub
bardzo znaczącym autorem)
- deklaracja, że uczelnia/instytut będzie jedynym miejscem pracy

Co Wy na to?

P.S. Pytam, gdyż zapytał mnie ostatnio o to mój kierownik

[ford.ka]

> U nas działa to zazwyczaj tak:
> Kierownik jednostki (zazwyczaj kierownik katedry) ma kandydata który ma
zostać zatrudniony i dopiero wtedy jest "konkurs". To nie oznacza, że
zatrudnianie jest wyłącznie po znajomości. Często są zatrudniane osoby z
zewnątrz (spoza uczelni) bez żadnych znajomości, ale tacy kandydaci
zgłaszają się zwykle przed formalnym ogłoszeniem konkursu. Kierownik
katedry będąc przekonany, ze ma dobrego kandydata do pracy ogłasza
konkurs pod tego kandydata. Tak więc sam formalny konkurs nie jest
uczciwy, ale całe postępowanie raczej już tak.
Z doświadczenia potwierdzam, że tak się dzieje, ale z zastrzeżeniem, że w
jednostkach młodych i dynamicznych (jak instytut istnieje od 1364 roku, to
zwykle ma dość własnych kandydatów i obcy mu niepotrzebni) i w
specjalnościach, w których jest relatywnie niewielu wolnych kandydatów na
rynku (ogłaszanie naprawdę otwartego konkursu nie ma wtedy wielkiego
sensu, bo nie zgłosi się nikt albo osoby, które wywalono już z wszystkich
innych miejsc).
> Jakie kryteria powinien spełniać kandydat, żeby można go było uważać za
obiecującego pracownika?
> - dobra (a lepiej bardzo dobra) znajomość angielskiego
Powiedzmy - "obcego najbardziej przydatnego w dziedzinie" - filologowi
klasycznemu niemiecki, łacina i greka przydadzą się bardziej.
> - studia magisterskie na dobrej uczelni (najlepiej z oceną bdb na
dyplomie)
Z doświadczenia powiem: strzeż nas Panie Boże przed studentami z samymi
piątkami! Wiele się po nich można spodziewać, ale nowego to wiele nie
wymyślą. O wiele większą wagę przykładałbym do pracy mgr. którą oceniający
kandydata powinien przynajmniej przejrzeć.
> - dorobek naukowy w postaci publikacji (mile widziana jedna lub więcej
publikacji z czasopisma z IF spoza Polski, gdzie kandydat jest pierwszym
lub bardzo znaczącym autorem)
No to trzeba wszystkich humanistów pogonić z roboty ;) I na ich miejsce
nikt by się nie znalazł. Ale może w sciences tacy kandydaci istnieją.
> - deklaracja, że uczelnia/instytut będzie jedynym miejscem pracy
A będziecie płacić tyle, że starczy na dach nad głową i jedzenie? Bo
oczekiwanie takich deklaracji w zamian za 1300 netto świadczy o braku
kontaktu z rzeczywistością. Chyba że mówimy o dziedzinach, gdzie można
takie deklaracje składać bezboleśnie, bo i tak żadnej innej roboty nie ma.
Rekomendacje! Konkretna opinia konkretnego człowieka. Chociaż wiem, że
śnię na jawie, bo w naszym kraju na prośbę o rekomendacje słyszy się
albo "nie mam czasu" albo "niech pan/pani sama sobie napiszę" :(

[darek12345]

> Z doświadczenia powiem: strzeż nas Panie Boże przed studentami z samymi
> piątkami! Wiele się po nich można spodziewać, ale nowego to wiele nie
> wymyślą. O wiele większą wagę przykładałbym do pracy mgr. którą oceniający
> kandydata powinien przynajmniej przejrzeć.

Ale przecież ocena bdb na dyplomie mgr nie oznacza, że ktoś miał same piątki. U
nas zazwyczaj jest tak, że jeśli średnia z poszczególnych przedmiotów jest
większa niż 4 (np. 4,1) to na dyplomie jest bdb. Być może na niektórych
uczelniach bdb jest rzadkością?



> > - deklaracja, że uczelnia/instytut będzie jedynym miejscem pracy
> A będziecie płacić tyle, że starczy na dach nad głową i jedzenie? Bo
> oczekiwanie takich deklaracji w zamian za 1300 netto świadczy o braku
> kontaktu z rzeczywistością. Chyba że mówimy o dziedzinach, gdzie można
> takie deklaracje składać bezboleśnie, bo i tak żadnej innej roboty nie ma.

To co napisałem dotyczy adiunkta, czyli osoby z dr, a tu widełki na uczelniach
zaczynają się od 2500 zł netto. U nas zwykle na początek dostaje się ten dół
widełek, potem niewiele więcej, ale myślę, że jak do tego dojdzie tzw. socjal
(trzynastka, dodatek urlopowy itp. - pewnie razem ok. 5000 zł/rok) oraz trochę
nadgodzin to wyjdzie to średnio 3500 zł/m-c. Myślę, że za tę kwotę można
oczekiwać zaangażowania odpowiadającemu np. 40 h pracy na tydzień dla danej
instytucji. Jak osoba będzie aktywna to dorobi sobie jeszcze trochę w grantach,
projektach UE itp.



> Rekomendacje! Konkretna opinia konkretnego człowieka. Chociaż wiem, że
> śnię na jawie, bo w naszym kraju na prośbę o rekomendacje słyszy się
> albo "nie mam czasu" albo "niech pan/pani sama sobie napiszę" :(

Dzięki za odpowiedź.

[oluuu]

No właśnie cały problem polskiego szkolnictwa polega na tym, że ludzie około
30tki ze stopniem doktora zgadzają się pracować za 3500zł łącznie z dodatkami i
nadgodzinami. I zgadzają się "dorabiać", nawet się z tego ciesząc.

Spróbuj utrzymać normalny poziom życia 3-4 osobowej rodziny za 2x3500zł (za
jedyne 3500zł, czyli mając np. niepracującą żonę, nie wspomnę). Chodzi o pracę
na uczelni, czyli pokazując się publicznie i prezentując swoje mądre - w
założeniu w porównaniu do słuchaczy - myśli. Nawet mając wszystkie sprzęty, od
łyżeczki po mieszkanie, nie da się tego zrobić.

Problem w tym, że kandydaci zgadzają się na to, choć można zauważyć już pewne
problemy z naborem asystentów za 1500-1700 zł netto. Dobry absolwent ma pracę z
taką pensją w 5 minut. A jego rozwój zawodowy do momentu, gdy w końcu nie będzie
wybierał najtańszych produktów w supermarkecie, nie będzie trwał 20 lat.

[darek12345]

> No właśnie cały problem polskiego szkolnictwa polega na tym, że ludzie około
> 30tki ze stopniem doktora zgadzają się pracować za 3500zł łącznie z dodatkami i
> nadgodzinami. I zgadzają się "dorabiać", nawet się z tego ciesząc.
>

Myślisz, że podniesienie płac uzdrowiłoby naukę w Polsce? Ja uważam, że nie.
Moim zdaniem spowodowałoby to jedynie większy udział zatrudnionych po
znajomości. Przykładem są np. wyższe stanowiska kierownicze w urzędach
państwowych, które są obsadzane prawie w 100% bez uczciwych konkursów. Mimo, że
płace są bardzo przyzwoite (często powyżej 10000 zł netto), to w niewielkim
stopniu to wpływa na jakość tych kadr.

Problemem polskiej nauki może być jednak brak systemu motywacyjnego, bo mimo, że
są jakieś widełki płac, to zazwyczaj każdy dostaje wynagrodzenie bliskie tej
dolnej kwocie. Tak więc motywacja by działać bardziej aktywnie jest niewielka.
I z tego powodu lepiej zaangażować się np. w jakiś projekt UE typu "podwyższanie
jakości kształcenia..." (którego użyteczność jest bliska 0, ale można na tym
zarobić konkretne pieniądze) niż angażować się np. w grant naukowy z
ministerstwa (z którego dochody dla pracownika są bliskie 0).

[dala.tata]

ja rowniez uwazam ze nie, choc mysle, ze korupcja akademicka bylaby polowa
problemu. druga polowa byloby to, ze ludzie zwyczajnie nie sa przyzwyczajeni i
nawykli do pewnych praktyk: publikowania na pewnym poziomie, prowadzenia badan
za granty z konkursow czy wreszcie przygotowywania sie do wykladow. a na koniec
rzetelnego systemu ich oceny. bez wprowadzenia takiego wlasnei systemu nie ma
sensu ot tak podwyzszac pensji.

i wiem, wiem, przeciez nie ma czasu, przeciez trzeba zarabiac, przeciez trzeba
na wakacje pojechac. i nie lekcewazac tych problemow, zanaczylbym ze to problemy
konkretnych jednostek. niektorzy sobie radza z tym, inni nie. perspektywa makro
moze byc w sprzecznosci w perspektywa mikro i wygraja tylko ci, ktorzy potrafia
dokonac 'squaring the circle'.

jednak podejrzewam, ze jeszze dlguo nie beda musieli i nadal bedziemy chciec
dobrze, a bedzie wychodzic jak zwykle.