Problem z robieniem kupy

[mawgocha]

Moja 3,5 letnia coreczka nie robi w pieluche juz od 1,5 roku. We wrzesniu poszla do przedszkola i zaczal sie problem z robieniem kupy. Nie chce jej robic w przedszkolu (siusiu robi). Mowi, ze sie wstydzi. Przez to trzyma caly dzien w przedszkolu, czasami popusci w majtki i przez to sie stresuje. Czasem boli ja brzuch (mysle, ze to od tego trzymania). Chce zaznaczyc ze czynnosci fizjologiczne nigdy nie byly tematem tabu u nas w domu. Nie wiem jak mam ja przekonac do robienia kupy w przedszkolu. Prosze o pomoc.

[aqua48]

Zapytaj ją dlaczego nie chce robić w przedszkolu? Może nie odpowiadają jej warunki sanitarne, papier toaletowy, strach, że ktoś nagle wejdzie? Porozmawiaj z nią na ten temat i nie bagatelizuj tego co Ci powie, tylko staraj się tłumaczyć, albo znajdź jakieś rozwiązanie, bo problem z przetrzymywaniem stolca może okazać się poważny dla jej zdrowia.

[mawgocha]

Codziennie z nia o tym rozmawiam. Mowi rozne rzeczy, glownie, ze sie wstydzi. Czesto wymysla jakies niestworzone rzeczy. Zaznaczylam tez ze siusiu robi w przedszkolu. Rozmawialam z jej wychowawczynia na ten temat i powiedziala ze jak tylko Maja zaalarmuej ja ze chce do toalety to ona bedzie pilnowac zeby nikt jej nie przeszkadzal. Ale ona nic jej nie mowi (bo sie wstydzi). W domu nie ma tego problemu.
Wiem, ze to jest powazna sprawa, bo moze miec nastepstwa chorobowe ale takze nie bedzie chciala chodzic do przedszkola.

[aga.doris]

Chyba najprościej byłoby przestawić dziecko na załatwianie tej potrzeby w domu.
W końcu nawet dla dorosłego w obcym miejscu to hmmm...stres;)

hmmm

[demonsbaby]

przerobiłam to z synem, kiedy był w wieku twojej córki. Minęło mu po dość długim okresie czasu, ale ważne okazały się pogadanki. Na sposób rozumowania twojej córki, staraj się jej wyjaśnić prawo do intymności, zamykanie drzwi do toalety i wszczynanie alarmu do pani, jeśli koniecznie chce jej towarzyszyć grupa gapiów. Z przedszkolanką też bym porozmawiała na ten temat. Owszem dorośli mają problemy z nowym miejscem, ale dziecko w jakimś momencie wypróżnić się musi i nie bagatelizowałbym aż tak bardzo, że się powstrzymuje od rana do przyjścia do domu.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Oczywiście problemu z punktu widzenia somatycznego, gastrologicznego itp nie można bagatelizować i rozumiem Pani niepokój.
Dobrze, że Pani tłumaczy córce istotę tych spraw i uczula przedszkolanki na pomoc jej.
Ale istnieją kategorie psychologiczne, związane z różnymi potrzebami fizjologicznymi.
Dlatego nie lekceważyłabym słowa wstyd. Dziecko w tym wieku właśnie zaczyna się wstydzić, zaczyna przeczuwać istnienie sfery intymnej i rozróżniać ją od innych spraw. Nawet jak dorośli tego wstydu nie podsycają, dziecko go przeżywa. Trzeba to uszanować. Myśląc w tych kategoriach, na jakiś czas przestałabym o tym mówić, zachęcać córkę do tych czynności w przedszkolu, zostawiając sprawę swojemu biegowi. Inaczej coraz bardziej ją Pani zawstydza.
Inną sprawą ze sfery psychologicznej, która może mieć tu znaczenie, takie dojmujące przeżycie pojawiające się w tym okresie życia dziecka, że kupa to jest jej własność, z którą nie chce się rozstawać, patrzeć jak wygląda, jak znika po spuszczeniu wody. Dodatkowo jest to kolejna po jedzeniu strefa kontroli dziecka nad światem dorosłych. Im bardziej Pani chce aby ona zrobiła kupę, tym bardziej ona odmawia.
Bywa i tak, że powstrzymywanie stolca i przedłużanie parcia wiąże się u niektórych dzieci z odczuwaniem przyjemności, mimo późniejszych komplikacji jelitowych.
A zatem cały zestaw powodów natury psychicznej, może być przyczyną zachowań córki.
Cokolwiek to jest na początek wprowadzania nowych swoich zachowań w tej sprawie, proponuję trochę ustąpić w tym temacie i tylko obserwować. Interweniować jedynie na wyraźną prośbę dziecka. Jeśli robi kupę w domu, to nie jest źle. Agnieszka Iwaszkiewicz