agresja? dwulatka

[apax]

Witam, jestem poruszona powagą problemów obecnych to osób i nurtująca mnie
kwestia wydała mi się przy tym dosć błaha zadam jednak pytanie Pani
Psycholog :-). Moja 22 mna córcia od jakiegoś czasu, macha rączką i
woła "idź" na osoby które jej w danej chwili nie pasują. Opiekunka- bo woli
być z mamą, tata- bo ogląda tv i nie chce by jej przeszkadzać, babcia- bo
akutrat coś jej sie nie spodobało :-)). Tylko w stosunku do mnie nie
wykazuje takiej reakcji. Mam przy tym pytanie , czy powinnam reagować na
takie zachowanie, teraz zwracam jej uwage mówiąc, że to brzydko i każę
przeprosić. Mała od niechcenia przeprasza i za chwile proble się powtarza.
Przeczekać, co robić? Pozdrawiam Joanna

[schade]

Takie zachowanie to raczej nie agresja, wystarczy chyba tłumaczyć spokojnie za
każdym razem że tak nie wolno i kazać przeprosić. Ale sama jestem ciekawa co
odpowie pani psycholog, bo u mnie było podobnie ( ale po jakimś czasie "samo"
przeszło).Za to teraz mój już 3 letni synek chodzi i bije wszystkich dookoła -
uderzy i odrazu mówi przepraszam. A mnie to wręcz tłucze, gryzie itp a jak mąż
każe mu mnie przeprosić to mówi "nie!" i nie przeprasza. Jak ktoś mu nadepnie
na odcisk to przyjdzie i mnie ugryzie albo mnie uderzy. Sama nie wiem jak z nim
postępować?

[agnieszka_iwaszkiewicz]

W kilku wcześniejszych wątkach ( niestety, mimo prób, nie udało mi się odnaleźć
ich tytułów ) pisałam o okresie rozwojowym dziecka w wieku 2-3 lata. Zacznę
może od tego, że wydaje mi się nadmiarowe nazywanie takich zachowań córki jakie
Pani opisała ( ruch rączki, słowo "idź" ) agresją. W tym wieku dzieci odkrywają
swoją odrębność - do tej pory czuły się "zlane" z mamą - sprawczość,
samodzielność. Odkrywają świat innych ludzi, także zaczynają ich
naśladować.Zaczynają też odkrywać swoje upodobania. Jednym słowem zaczynają
budować swoją tożsamość. Dlatego próbują różnych zachowań i sprawdzają jak to
działa.Należy ten okres nie tyle przeczekać, co zrozumieć. On zamieni się w
inny. Oczywiście każde dziecko ma inny sposób zachowań w tym okresie, ale w
większości wypadków wyglądają one albo agresywnie albo dzieci są wtedy
postrzegane jako źle wychowane. I dlatego okres ten budzi w rodzicach tyle
niepokoju. Dobrze Pani robi zabraniając takich zachowań, jeśli one są dla Pani
nie do przyjęcia. Dobrze jest też tłumaczyć dziecku czemu Pani to robi ( bo
babci przykro, bo trzeba w tym czasie zrobić coś innego itp )Ale w tym miejscu
dodam, można też przyjrzeć się czemu dziecko tak się zachowuje. Może z jakiś
powodów w istocie tych kontaktów nie chce i to manifestuje w ten sposób lub w
istocie zajete jest fascynującym je oglądaniem TV. Chodzi o to aby nie wylać
przysłowiowego dziecka z kąpielą i nauczyć własną córkę wyłącznie uległości lub
nie dbania o siebie. Ale to uwaga na marginesie sprawy. Pozdrawiam. Agnieszka
Iwaszkiewicz