Do pracujących mam !!!

[olanik]

Wracam do pracy! Bardzo boję się rozstania z 9 miesięcznym synkiem. Czasem nie
widzę go godzinę i niesamowicie tęsknię, maluszek również jest bardzo
przywiązany, pełza za mną krok w krok, najchętniej nawet w ubikacji by ze mną
przebywał :) Wiem, że ten problem dotyczy wielu pracujących mam, więc proszę
poradźcie jak Wy radzicie sobie z rozłąką. Dodam, że mam nienormowany czas
pracy, ale w złego tego słowa znaczeniu, ponieważ moja praca wymaga
dyspozycyjności 24h na dobę, nikogo nie obchodzi to, że mam małe dziecko,
muszę być ciągle pod telefonem. Wiadomo, że mało która rodzina może sobie
pozwolić na to, żeby mama nie pracowała, bo za te żebracze 450 zł. trudno
wyżyć. Maluszek bezie na zmianę pod opieką taty, i babć. Ale ja nie wyobrażam
sobie tego, że będę go widziała tylko kilka godzin dziennie, przecież on teraz
z dnia na dzień tyle się uczy i boję się, że tak wiele mnie ominie :(
Podtrzymajcie na duch proszę :(

[marzena604]

Będzie dobrze. Ja zostawiłam 6-miesięcznego synka i wróciłam do pracy. Tęskniła,
ale bez przesady. Pomyśl, że będzie pod opieką osób, które go kochają i zapewnią
mu wszystko czego będzie potrzebował. A Ty troszkę do ludzi wyjdziesz. A jak
wrócisz to będziesz miała tylko dla siebie tego małego pełzającego robaczka ;)
Pozdrawiam

[mazda25]

Nie chce cie oszukiwac ale to co tracisz w kontakcie z twoim
pierwszym dzieckiem jest nieodwracalne.To szczegolny okres w zyciu
rodzinnym i bardzo wazny tak samo dla ciebie jak i dla
dziecka.Oczywiscie,ze dziecku pod opieka ojca i babci nie dzieje sie
krzywda,ale ty masz innego rodzaju watpliwosci.Doskonale cie
rozumiem.Zycie jest brutalne,a bez pieniedzy trudno wyzyc.Jestem
kobieta pracujaca ale mialam to szczescie w zyciu,ze rodzaj mojej
pracy pozwalal mi jednoczesnie na przebywanie z moimi dzidziusiami i
nie musialam ich oddawac do zlobka.

[lilka69]

to sie ciesz, ze dostawalas te zebracze 450. ja przez 3 lata wychowawczego NIC.
a teraz wrocilam do pracy na 6 godz dziennie na stale. i jest ok. popracuje a i
na dziecko mam czas.moze pomysl o mniejszym etecie niz 40 godz w tygodniu?

[m_aggi]

Nie Ty pierwsza, nie ostatnia. Ja tez strasznie się stresowalam
powrotem do pracy już z pare miesięcy przed końcem wychowawczego.
Mój synek miał wówczas 10 miesięcy. I wiesz co? Pierwszy dzień w
pracy to wybicie, ale na drugi poczulam się naprawdę fajnie.
Poczułam, ze... wypoczywam, a gdy wracałąm do domu czekalo na mnie
moje słoneczko i mogliśmy zając się sobą. Nigdy nie myślałam, ze tak
zareaguje na prace. Miałam mnóstwo energii do pracy i mogłam w
spokoju kawe wypić-bo w domu to nie zawsze, wiadomo;) Bardzo ważne,
że dziecko zostawiasz w dobrych rękach. Naprawdę nie ma sensu sie
zamartwiać, tylko wykorzystać czas w pracy jako też czas dla Ciebie.
dziecko czym młodsze tym elastyczniejsze, mój syn wcale nie płakał,
gdy go zostawialam rano z babcią.

Życze powodzenia, głowa do góry, napewno będzielepiej niż sobie
wyobrażasz. Zawsze tak jest. Nie taki diabeł straszny ... :)

[perelka110]

Ja swojego synka zostawiłam jak miał 5 miesięcy. Nie żałuję swojej
decyzji, bo ja jestem zadowolona, że pracuję, babcia z dziadkiem, że
mają możliwość opieki nad wnukiem. Oczywiście mam wyrzuty sumienia,
gdy np. babcia idzie do lekarza czy na szczepienie, bo ja nie mogę,
ale cóż.... Za to synek daje mi za swoje, mamy nie mam cały dzień to
trzeba jej podokuczać i też chodzi za mną krok w krok, na męża nie
zwraca uwagi, czasami jest to uciążliwe, ale to w końcu dziecko i
kiedy będziemy mogły brać je na ręcę, przytulać, bawić się... Życzę
powodzenia.

[olanik]

Dziękuje dziewczyny za tak ciepłe słowa. Mam nadzieję, że będzie dobrze. Pozdrawiam

[elle2006]

Wracam do pracy od nowego roku. Córcia będzie miała 5 miesięcy. Przeżywam to strasznie, jak swego rodzaju życiową porażkę. Dobrze wiedziałam jeszcze przed zajściem w ciążę że po macierzyńskim będę musiała wrócić do pracy, pogodziłam się z tym, ale teraz...
Trochę ulżyło mi jak znalazłam fajną panią do pilnowania małej i tylko klatę obok, ale mimo wszystko czuję że tracę coś ważnego bezpowrotnie.