Córka nie lubi babci

[kajda28]

problem jakich wiele, w sumie chyba nie do rozwiązania, ale może
ktoś będzie miał jakiś pomysł.
Jeszcze pół roku temu dzieci zostawały z moją teściową raz w tyg, i
nie było problemu. Póżniej była kilku miesięczna przerwa i teraz z
teściową zostają ok. 3 dni w tyg od 15 do późnego wieczora, kładzie
je spać. W sumie wcale się nie dziwię córce (ma 4,5 roku), bo
teściowa jest osobą apodytktyczną, nie rozpieszcza wnuków- na 5 co
ich ma tylko mój starszy syn (6,5 lat) ją lubi i nie narzeka jak z
nią zostaje.
Wczoraj młoda nawet się mnie zapytała kiedy babcia umrze, woli iść
do przedszkola zamiast zostać ze mną w domu aby tylko krócej być z
babcią.
Co mam mówić córce? Jak reagować na jej płacze?
Głównym zarzutem córki do babci jest to że krzyczy na nią jak ona
płacze że chce do mamy. Teściowa lubi używać takich słów jak
histeryczka. Dodam że dzieci zostają z babcią tylko jak jak ja
jestem w pracy, ok 2 razy do roku babcia je zabiera na zakupy
najczęściej z okazj ich urodzin.

[annb]

a może poszukaj kogoś kto bedzie zostawał z twoimi dziecmi kiedy ty
jestes w pracy?
Nikt nie ma prawa krzyczec na dzieci bo taki ma charakter lub styl
bycia.

[kajda28]

Wychowuje dzieci sama, tak jak uważam za słuszne i uważam że jak
płaczą to należy je przytulić i zrozumieć dlaczego są smutne.
Teściowa uważa że jak młoda nie płacze przez cały dzień za mną,
tylko jak wychodzę i później wieczorem tzn. że ona histeryzuje.
Teściowa jest z nimi ok 6- 8 dni w miesiącu, tyle samo jest z nimi
moja mama. Przez 2 tyg w miesiącu mam 1 zmianę i ja z nimi jestem po
przedszkolu. Więc raczej niania nie wchodzi w rachubę. Babcia nie
robi im krzywdy, po prostu musi być tak jak ona sobie wymyśli- co
też nie jest niczym złym. Wcześniej nie było takich problemów, więc
może niedługo dojdą jakoś do porozumienia.
Nie wiem tylko co mówić młodej jak płacze i nie chce być z babcią,
jak ją niezniechęcać jeszcze bardziej do niej a z drugiej strony
żeby wiedziała że nie lekceważę jej uczuć.

jak poinformować babcię?

[kajda28]

Druga babcia się podobno ugieła i powiedziała że ona może zostawiać
z dzieciakami kiedy trzeba będzie, szkoda że powiedziała to najpierw
dzieciom a nie mnie :(.
Pomimo płaczu córki powiedziałam że damy teściowej szansę i jeszcze
te 3 dni w tym tyg ona będzie ich odbierać z przedszkola.
Córka już nawet miała gotowy tekst dla teściowej: Babciu, bardzo Cię
przepraszamy ale babcia M. teraz będzie nas odbierać z przedszkola.

Powinnam ulec dzieciom (bo i syn coś mi dzisiaj zaczął bąkać że on z
teściową nie czuję się najlepiej)- i powiedzieć jej że ... i co mam
jej powiedzieć?

[delecta]

> Pomimo płaczu córki powiedziałam że damy teściowej szansę i
jeszcze
> te 3 dni w tym tyg ona będzie ich odbierać z przedszkola.

BABCI DAĆ SZANSĘ???
Wybacz, ale dzieci kompletnie weszły Ci na głowę. To Babcia robi Wam
uprzejmosć, a nie odwrotnie. Z tego, co piszesz, Babcia jest
apodyktyczna, aler to chyba nie znaczy, że robi wnukom krzywdę.
Pewnie, że nie powinna krzyczeć, ze mała jest histeryczką (chociaż
moim zdaniem jest w tym trochę prawdy). Wydaje mi się, że nawet nie
próbowałaś córce wyjaśnić, że na razie NIE MA innego wyjścia. A
dzieciak widzi, że się uginasz i wchodzi Ci na głowę.
Jeśli uważasz, że Babcia kompletnie nie nadaje si do opiki nad
dziećmi, to nie korzystaj i tyle.

>Wczoraj młoda nawet się mnie zapytała kiedy babcia umrze<
No na taki tekst, to już bym zareagowała. Ciekawe, kiedy do Ciebie
zwróci sie z tym pytaniem, jak jej cos nie będzie pasowało.

[kajda28]

no właśnie tego się boję, że daję się manipulować dzieciom.
Mówię dać babci szansę , bo przez ok. 2 lata musiałam sobie radzić
bez niej- bo się obraziła że nie chce być z jej synem, więc zdarzało
się że chowała się albo wręcz odwracała się na pięcie i b. szybko
szła w przeciwnym kierunku- jak tylko zauważyła mnie z dziećmi.

I jak babci powiedzieć że poradzimy sobie bez niej?
Mam nadzieję że obydwie strony przemyślą i jakoś dojdą do
porozumienia.

[delecta]

kajda28 napisała:
> I jak babci powiedzieć że poradzimy sobie bez niej?
Jeśli sobie poradzicie bez babci, to nie ma sprawy. A powiedzieć jej
można zwyczajnie, podkreślając, że zawsze będzie mile wdziana jako
gość. Mozecie ustalic jakiś dzień spotkań, wzajemne odwiedziny itd.

> Mam nadzieję że obydwie strony przemyślą i jakoś dojdą do
> porozumienia.
4,5-latka to jeszcze nie "strona". Nie czekaj, aż babcia i wnuczka
dojda do porozumienia, tylko sama decuduj. TY rządzisz w swoim domu
i w sprawach swoich dzieci. Zastanów się tylko, jak rozegrać sprawę,
żeby córka nie była przekonana, że na jej życzenie odprawiłaś babcię.
Nawiasem mówiąc - sama źle bym się czuła, gdyby mi jakaś była
teściowa szperała po kątach.
A jeśli babcia >chowała się albo wręcz odwracała się na pięcie i b.
szybko szła w przeciwnym kierunku- jak tylko zauważyła mnie z
dziećmi<, to spora szansa, że będzie "węszyć".

[sir.vimes]

> 4,5-latka to jeszcze nie "strona". Nie czekaj, aż babcia i wnuczka
> dojda do porozumienia, tylko sama decuduj. TY rządzisz w swoim domu
> i w sprawach swoich dzieci.

Jasne. Czterolatka to coś na kształt zwierzaka czy figurki z plasteliny. Kosztem
jej łez można napawać się swoją decyzyjnością i RZĄDZIĆ - także uczuciami dzieci.
A zresztą, czy dzieci mają prawo do jakichś tam uczuć? Histeryczna teoria.

[morelee]

Zastanów się tylko, jak rozegrać sprawę,
> żeby córka nie była przekonana, że na jej życzenie odprawiłaś babcię.

Myślę że córka będzie przekonana że mama uznała jej dobro za najważniejsze.
Mając takie przekonanie dziecko będzie zadowolone i pewne ze zawsze może liczyć
na mamę i ze mama nikomu nie pozwoli jej skrzywdzić.

A ja uważam wręcz przeciwnie

[sir.vimes]

- nie ma obawy, ze dalaś "zmanipulować" malutkim dzieciom.

Wiesz co, jakoś nie potrafię wyobrazić sobie sytuacji w której unieszczęśliwiam
dziecko dla swojego kaprysu.by nie robić komuś przykrości.

Dziecko płacze za każdym razem gdy musi zostać u babci? To jeszcze za mało?

Przełóż to sobie na dorosłe życie: masz dwie prace, każdą na część etatu. Jednej
nie znosisz do bólu, ale pieniądze, które tam zarabiasz są ci niezbędne. W
lubianej pracy proponują ci cały etat, mogłabyś zrezygnować z nielubianej... I
wtedy ktoś inny decyduje, ze nie wolno ci skorzystać z tej oferty, musisz
kontynuować, bo szefowi w tamtej firmie będzie przykro jeśli zrezygnujesz;P
Poszłabyś na to?

bo się obraziła że nie chce być z jej synem, więc zdarzało
> się że chowała się albo wręcz odwracała się na pięcie i b. szybko
> szła w przeciwnym kierunku- jak tylko zauważyła mnie z dziećmi.

Faktycznie, kochająca babcia do kwadratu. Idealna osoba by opiekować się dziećmi.

[kajda28]

czarodziej jaki czy co?


> Przełóż to sobie na dorosłe życie: masz dwie prace, każdą na część
etatu. Jedne
> j
> nie znosisz do bólu, ale pieniądze, które tam zarabiasz są ci
niezbędne. W
> lubianej pracy proponują ci cały etat, mogłabyś zrezygnować z
nielubianej... I
> wtedy ktoś inny decyduje, ze nie wolno ci skorzystać z tej oferty,
musisz
> kontynuować, bo szefowi w tamtej firmie będzie przykro jeśli
zrezygnujesz;P
> Poszłabyś na to?


cholera właśnie jestem w takiej sytuacji:). Co prawda lubię pracę z
której chce zrezygnować , ale za to czuję się wykorzystywana- co
psuję całe moje zadowolenie i chęć pracy. Nie wiem jak z niej
zrezygnować bo szefowa będzie zła- nie ma mnie kim zastąpić.

Córka już śpi, więc nie wiem jak im poszło.
Z drugiej strony dzieci często płaczą bo np. nie chcą zostać w
przedszkolu- co nie oznacza że dzieje im się krzywda. Kiedyś córka
nie chciała zostać z dziadkiem, teraz już mu po prostu mówi że nie
lubi jego żartów i żeby nie żartował. I dorośli nie zawsze lubią
swoich dziadków, rodziców czy ciotki a jednak jak trzeba to
przebywają z nimi, spotykają się, rodziny się nie wybiera.

[annb]

ale jesli masz do wyboru dwie babcie
z ktorych jedna jest ciepla i kocha dzieci i deklaruje pomoc i chce
pomagac-czyli spedzac czas z dziecmi.Kochac je i rozpieszczac.
A druga zimna/oschla to dlaczego skazujesz dziecko na pobyt z tą
drugą??w imie bo tak trzeba i już?
daj spokoj
ty mozesz sie naginac ale nie rob krzywdy wlasnej corce.

[ledzeppelin3]

> I jak babci powiedzieć że poradzimy sobie bez niej?

Najpierw otwórz buźkę. Potem powiedz, uwaga uwaga:
"PORADZIMY SOBIE BEZ CIEBIE". Zamknij buźkę. I po bólu.

[rumpa]

Wczoraj młoda nawet się mnie zapytała kiedy babcia umrze<
> No na taki tekst, to już bym zareagowała. Ciekawe, kiedy do Ciebie
> zwróci sie z tym pytaniem, jak jej cos nie będzie pasowało.

no jakbyś zareagowała...
jak dla mnie to jest informacja że z kobitą koszmarnie trudno
wytrzymać wyrażona tak jak małe dziecko potrafi.

Pewnie, że nie powinna krzyczeć, ze mała jest histeryczką (chociaż
> moim zdaniem jest w tym trochę prawdy).

jest histeryczką, bo nie chce zostawać z apodyktyczną i lekceważącą
ją osobą?
coż, dla mnie jest normalna
raczej żal mi dzieci które kogoś takiego znoszą bez słowa
a jesli już musi zostawać i nic nie da się zrobic, to niech ma
przynajmniej prawo odreagować i tyle

[ledzeppelin3]

BABCI DAĆ SZANSĘ???
> Wybacz, ale dzieci kompletnie weszły Ci na głowę. To Babcia robi
Wam
> uprzejmosć, a nie odwrotnie. Z tego, co piszesz, Babcia jest
> apodyktyczna, aler to chyba nie znaczy, że robi wnukom krzywdę.


Ty psycholko
Mma nadzieję, że nie masz i nie będziesz miała dzieci pod opieką

[alba27]

Moje dzieci nie lubią teściowej. Mi jest ona obojętna. Ani nie jest
dobrą babcią ani złą, ani nie krzyczy ani nie rozpieszcza. Nigdy
przy dzieciachnie powiedziałam nic złego na babcię a mimo to często
słyszę "nie lubimy babci Teresy" . Nie lubią to nie lubią to ich
sprawa, nie mają obowiązku nikogo lubić tylko dlatego, że ten ktoś
nalezy do rodziny, nikt z Was nie miał nielubianych wujków lub
cioć ? Jak młoda mówi że nie lubi babci ja jej odpowiadam coś w
stylu " nie musisz jej lubić, ja uważam, że masz fajną babcię, poza
tym mamusia musi wyjść a nie mogę zostawić was samych, słuchaj
babci, pa"

[morelee]

Całe dzieciństwo prosiłam moją mamę abym nie musiała zostawać z moją "babcią" -
osobą wredną, apodyktyczna i bez odrobiony serca do mnie. Po dziś dzień został
mi żal do mamy ze nie zmieniła mojej sytuacji. Owej "babci" nieznosiłam z całej
siły i ucieszyłam się kiedy zmarła.
Kajda28, jeśli tylko możesz oszczędź dzieciom przebywania pod opieką osoby
której nie lubią i która nie ma na nich dobrego wpływu.

[weronika.3]

Niewątpliwie należy dojść do przyczyn: z jakiego powodu babci nie lubi.Być może
jest to ważne, bo babcia coś złego dzieciom robi, np. stosuje ciężkie kary
cielesna. Jeśli dojdziesz do przyczyn i okażą się one nie związane z jakąś
presją fizyczną czy pastwieniem psychicznym nie ma powodu do obaw.Należy wówczas
dziecku wytłumaczyć, że w życiu tak jest, że nie wszystkich się lubi. Tak jak my
możemy kogoś nie lubić, tak i ktoś może i nas nie lubić.
Nie ma sensu otaczać dziecko jedynie ludźmi których lubi, bo jest to stwarzanie
jakiejś sztuczności. Później tego rodzaju problemy dziecko będzie strasznie
przeżywało. A wiadomo w życiu bywa różnie. Zainteresowałabym się również
przyczynami płaczu dziecka. Czy przypadkiem Twoja córka tym płaczem nie wymusza,
czy nie zrobiła sobie z płaczu super metody na Ciebie, a np. nie poddaje się
temu babcia. Być może to Ty zasugerowana przez córkę, patrząc przez pryzmat
miłości do dziecka wyolbrzymiasz pewne sprawy.
Warto pamiętać, że własne dziecko nie może być traktowane jak "pączek w maśle",
bo w ten sposób tylko dziecko krzywdzimy. Ono będzie przecież żyło w normalnym
świecie.

[weronika.3]

Nie dzieci rządzą w domu! Teraz Wy się dzieciom podporządkujecie, a później ma
to zrobić cały świat?
Babcia się umówiła z wnukami? Jej problem.
Ale to , być może świadczy o tym, ze zarówno Babcia jak i dzieci Was lekceważą.

[annb]

weroniko nie bądz smieszna.Dziecko ma prawo byc kochane a nie tylko
strofowane w imie tego ze ma sobie pozniej w zyciu radzic.
Mialam babcię ktora jak pojechałam do niej w wakacje goniła mnie o 6
rano do kosciola.Bo tak trzeba.Bo babcia miala taki sposob spedzania
wolnego czasu.Niby krzywda mi sie nie dziala prawda?
ale te wakacje wspominam jako koszmar.I nigdy wiecej i nie dałam
siętam wysłać.Płaczem wymusiłam na rodzicach?histeryzowałam?byc moze
tak to wyglądało.
A teraz jestem doskonale zsocjalizowanym dorosłym człowiekiem który
radzi sobie w zyciu
ale wierz mi
wolałabym miec inne wspomnienia z dzieciństwa.

Są babcie ciepłe i babcie zimne.
Byc moze ta babcia-wcześniej przechodząca na drugąstronę, doszła do
wniosku ze jej powołaniem jest wyprowadzić na ludzi wnuczkę, skoro z
ex synową tego zrobic nie moze.
BO ex synowa zrezygnowała z największego skarbu na ziemi jakim był
synus tej pani.
I dlatego jest zimna i oschła .
bywa
Uczuc się nie kupuje
a dzieci albo się kocha albo nie.
Dzieci nie lekceważą matki tylko szukają ratunku u ciepłej babci.

[weronika.3]

Moja droga, nie o moją czy Twoją śmieszność tu chodzi.Chodzi o istotę sprawy.
Dziecko ma prawo być kochane. Jeśli trzeba, należy je strofować , oczywiście w
sposób dostosowany do jego wieku i możliwości pojmowania świata. Najgorszą
rzeczą, którą mogą zrobić rodzice jest wychowanie "koncertu życzeń", dziecka,
które rządzi całą rodziną, robi co chce. Przykładem jest Twoje wspomnienie z
dzieciństwa, które prześladuje Cię nawet w dorosłym życiu. W moim przypadku na
tego rodzaju niemiłe wspomnienia z dzieciństwa dawno machnęłam ręką. Wszystko
dzięki temu, że moja Mama potrafiła mi wytłumaczyć, przez odpowiednie
wychowanie, że w świecie mamy do czynienia z różnymi sytuacjami i różnymi
ludźmi. Jesteś "doskonale zsocjalizowanym dorosłym człowiekiem który radzi sobie
w zyciu" - to świetnie. Ja nie musiałam tego rodzaju "naprawy" przechodzić.
Mogłam od razu cieszyć się życiem, bo czegoś nauczono mnie już w dzieciństwie.
Właśnie wyznaczając granice, pokazując gdzie jest moje miejsce, tłumacząc, że
ludzie są różni wylewni, dogadzający i oschli. Opisywana dziewczynka spędza u
babci niewiele czasu, a zachowuje się tak , jakby miała być u niej co najmniej
parę miesięcy. Nadal twierdzę, że jeśli u babci dziecku nie dzieje się nic złego
nie ma problemu. Mama powinna raczej skupić się nad sprawą wytłumaczenia
dziecku, ze nie ma powodu ryczeć, rozpaczać za mamą tuż po jej wyjsciu /tok
wynika z opisu sprawy/. Bo inaczej będzie tak samo przeżywać rozstanie z matką
gdy dziewczynka pójdzie do przedszkola, szkoły itp.

[annb]

Ciesze się razem z Tobą że masz szczęsliwe i udane zycie.
Ale ani ty ani ja nie jestesmy podmiotem tej dyskusji.
Napisałam o moich wspomnieniach aby dac przykład a nie żeby je
rozwalać na atomy.
Ja nie uwazam za stosowne musztrowac małe dziecko.
I nie uważam ze nalezy w imię poprawności politycznej pozwalać aby
zimna babcia je strofowała.
dziwi mnie ze dziecko nie płacze jak zostaje z drugą babcią.
A skoro druga babcia chce zostawac z dzieckiem to nie widzę żadnego
powodu dla ktorego nalezy skazywac dziecko na pobyt z babcią z którą
to dziecko zostawac nie chce.
Proste

[weronika.3]

O jakie musztrowanie Ci chodzi? Co przez to masz na myśli?

[chloe30]

weronika.3 napisała:
. Jesteś "doskonale zsocjalizowanym dorosłym człowiekiem który radzi
sobi
> e
> w zyciu" - to świetnie. Ja nie musiałam tego rodzaju "naprawy"
przechodzić.

mylisz socjalizację z resocjalizacją matołku.
>

[weronika.3]

Mylisz się. Przeczytaj uważnie. To nie ja napisałam, cytowałam czyjąś wypowiedź.
Nie mi należy się tytuł "Matołka".

[brak.polskich.liter]

Musi byc bardzo krucho z pewnoscia siebie i poczuciem wlasnej wartosci rodzicow,
ktorzy w kazdym zachowaniu malego dziecka upatruja manipulacji i proby
zdominowania i odczuwaja bezustanna potrzebe demonstrowania czterolatkowi ¨kto
tu dziondzi¨.

Dzieciak placze? Sciemnia, smarkacz, ze jest mu zle, chce nas sobie
podporzadkowac. Juz my go nauczymy, kto tu rozdaje karty.

Skarzy sie? Won. Zycie nie jest uslane rozami, im predzej szczeniak sie tego
nauczy, tym lepiej. Jeszcze kiedys podziekuje.

Okazuje strach? Sciema, sciema, i jeszcze raz sciema. Zmanipulowac chce. I
pokazac, czyje na wierzchu.

Jak to szlo... Kazdy mierzy swoja miarka, czy jakos podobnie?

[ledzeppelin3]

Nie wierzę
Córka, która Ci ufa, mówi, że jej źle z babcią
A Ty się zastanawiasz i pytasz na forum co robić??
Mając swoją matkę w odwodzie?
I "dajesz babci szansę", no to mnie powaliło
Przypomnij sobie swoje dzieciństwo. Czy kiedyś jakiś najważniejszy
dla ciebie dorosły zawiódł twoje zaufanie, jak ty córki, dając
babuni szansę? Boli. Cholernie. Przypomnij sobie.

[weronika.3]

Pytanie dlaczego dziecku źle z babcią?

[annb]

bo go nie kocha?
bo go nie lubi?
bo traktuje je jak material ktory nalezy nagiac do swoich wyobrazen
o idealnym dziecku?
bo je nie szanuje?
tak
dzieciom TEZ nalezy sie szacunek

[weronika.3]

Co Ci daje przejaskrawianie sprawy?

[weronika.3]

Pytanie: "Co Ci daje przejaskrawianie sprawy?" kieruję do brak.polskich.liter

Kajda28, napisz co postanowiłaś:)

[sir.vimes]

Trzymam kciuki za Ciebie i za małą.

[kajda28]

Piszę :)
Niewiele mam czasu, bo rano prowadzę dzieci do przedszkola a jak
przychodzę z pracy to one przeważnie już śpią. Rozmawiałam w czoraj
z nimi i starszy powiedział że babcia wykorzystała szansę, a młodsza
nie zareagowała płaczem na wieść że je dzisiaj teściowa odbiera z
przedszkola.
Moja mama w grudniu miała operację kręgosłupa, niedługo pewnie
będzie szykowana na następną więc nie mogę ją "obarczać" opieką nad
dziećmi, tylko tyle na ile to jest konieczne.
Wierzę że babcia nie wyrządza im krzywdy, nawet nieświadomie. Fakt
że dzieci są praktycznie tylko ze mną, nie ma tej rónowagi - gdy
jest obydwoje rodziców. Zdaję sobie sprawę że mogłam ją trochę
rozpuścić- chociaż ja tak nie uważam. Córka ma diabelski charakter,
jako roczne dziecko z anielskim uśmiechem broiła. Teraz jest b.
grzeczna, a jej "idolką" jest koleżanka z przedszkola która zawsze
jest grzeczna. Zdaję sobie sprawę że to zasługa mojej cierpliwości i
zrozumienia. Nigdy nie nazwałam dzieci histerykami, czy nie
powiedziałam że jak będą płakać to je zostawię- a podobnie mówi
teściowa, tzn. że już więcej nie przyjdzie, lub gdy są niegrzeczni
to mówi że nie są jej wnukami. Z drugiej strony myślę że są z nią
tak małą ilość czasu, (niedługo zmienię pracę, i mam nadzieję że to
będzie jeszcze mniej), że pobyt z babcią nie wyrządzi im krzywdy a
nauczy że są różni ludzie, i nie zawsze to co mówią jest prawdą.
Dziękuje wszystkim za wypowiedzi, wszystkie przeczytałam z uwagą,
brałam każdą ewentualność. Gdy coś się zmieni, np. córka będzie
popadać w histerię na wieść że zostanie z babcią, lub odwrotnie
będzie się cieszyć na jej spotkanie napiszę.
Pozdrawiam :)

[weronika.3]

Niewątpliwie masz trudną sytuację rodzinną. Balansujesz między realnymi
potrzebami, koniecznościami, obowiązkami i pragnieniem zapewnienia dzieciom
prawdziwego dzieciństwa. Radzisz sobie ze wszystkim doskonale. Tylko gratulować.
Przyznam, że Twoje problemy z zapewnieniem opieki dzieciom zainteresowały mnie,
wciągnęły. Bo rzecz rzeczywiście nie jest łatwa. Fakt, nazywanie dzieci
histerykami, straszenie ich pozostawieniem, czy wypieranie się ich, jest bardzo
delikatnie ujmując nierozsądne. Wątpię jednak czy uda Ci się przekonać teściową
do zmiany postępowania. Trzeba dzieciom wytłumaczyć, że babcia to mówi w
zdenerwowaniu, gdy jest zmęczona i wcale tak nie myśli i tego nie zrobi. Na
pewno już to tłumaczyłaś dzieciom.
Będę czekała na obiecane przez Ciebie informacje , jeśli coś się zmieni. Póki co
życzę wytrwałości. Pozdrawiam.

[triss_merigold6]

Oczywiście, że babcia tak myśli. Nazywając dzieci histerykami uważa,
że są histerykami. Strasząc równiez wie co robi - zakładamy, że
autorka nie oddaje ukochanych dzieci pod opiekę osobie
niedorozwiniętej.
IMO dzieciom należy oszczędzać zbędnych stresów a nie socjalizować z
osobami toksycznymi.

[weronika.3]

Babcia tak myśl, ale jak to wyjaśnić dzieciom? Mówić im, że babcia swoje
frustracje na nich wyładowuje?

moje wnioski

[kajda28]

Jeszcze dość mało czasu upłyneło ale chyba dobrze zrobiłam że
nie "zrezygnowałam" z teściowej. Coraz częściej słyszę, a może
stałam się bardziej wyczulona, że córka nie chce do przedszkola bo
jest pani Ewa a nie pani Iwonka. Syn też kręci nosem że musi być z
teściową, ale dlatego że ona ma inne zwyczaje niż ja, np. nie siedzi
z nimi non stop na placu zabaw.
Na daną chwilę jest dobrze :)
Pozdrawiam.

[weronika.3]

"Na daną chwilę jest dobrze :)" Trzymaj tak dalej.Pozdrawiam.