Czuć bliskość

[madzik2-4]

Czy zdarzyło się Wam poczuć bliskość męża?Poczuć Jego dotyk?
Od dna śmierci męża codziennie gdy kładę się spać opowiadam Mu jak mi minął
dzień,co robiłam,jakie mam plany na kolejny dzień,jak bardzo tęsknię.Wszystko
tak jak by był nadal z Nami...wczoraj poczułam jak by mnie głaskał po
głowie,czułam wyraźnie dotyk jego dłoni.....i tak bardzo chciałam aby to trwało.
Czy Wam zdarzyło się coś podobnego?
Pozdrawiam cieplutko.

[tilia7]

Nie w taki fizyczny sposób, ale jak jest bardzo bardzo źle, tak, że już naprawdę
boję się załamania i proszę Go o opiekę, to nagle spływa na mnie takie uczucie
utulenia, bezpieczeństwa, spokoju - to jest cudowne, ale zdarza się rzadko,choć
z drugiej strony dobrze, że w ogóle się zdarza

[jo39]

tak, pojechalismy z synem na drugi koniec swiata i maz znalazl
sposob, zebysmy oboje w tym samym momencie poczuli, ze tez jest tam
z nami. Poczuli to rowniez inni, ktorzy byli wtedy przy nas -
niesamowite przezycie - dal nam znac 'tutaj tez z wami jestem'

[aga-ra]

Nie nie czułam. Śmił mi się mąż raz tylko i wszystkie osoby były bardzo dobrze widoczne a jego postać była zamazana.

[justynakm1]

Ja tak miałam na poczatku, jakby mnie pocałował, takie ciepło
spłynęło na mnie...i raz czułam jego zapach na klatce schodowej, a
miał bardzo nietypowe perfumy.. 2 razy jako kot pojawił sie na
cmentarzu, w dniach gdy byłam baaaaaardzo smutna-wiem,że to był
ON..nie śni mi się, choć bardzo Go o to proszę...ale wiem, czuję, że
jest ze mną. codziennie rano jak wyruszam do pracy proszę Go,aby się
mną opikowałw ciągu całego dnia. i wiem, że jest moim aniołem
stróżem..

[bezprzerwy]

Justynko,
moze Ty zwyczajnie swoich snow nie pamietasz??
Lubie jak Maz mi sie sni, ale nie umiem tych snow interpretowac...
Rowniez zdarzylo mi sie poczuc fizyczna obecnosc Meza: dwa razy do
tego stopnia, ze myslalam, ze zwariowalam. Opowiedzialam to mojej
siostrze, zaproponawala mi porozmawiac na ten temat z
psychoterapeutka, jednak doszlam do wniosku, ze nie chce ryzykowac
zamkniecia w zakladzie psychiatrycznym. Nosze to w sercu, wiem ze
Oni sa blisko nas.

[tilia7]

bezprzerwy a ja mojej terapeutce powiedziałam, że czasem bardzo rzadko, ale
bardzo wyraźnie mam uczucie takiej niesamowitej opieki.W snach bywa różnie,
czasem mi się "zwyczajnie" śni i wiem, że to tylko moje sny, ale kilka razy to
były tak wyraźne sny, że ja jestem pewna, że to był kontakt z Nim, że naprawdę
do mnie przyszedł.Moja terapeutka bynajmniej nie skierowała mnie do "wariatkowa"
i uważa mnie za osobę bardzo rozsądną.A co do tych przeżyć powiedziała, że to
nie jest ważne czy to jest prawda czy nie, że liczy się tylko i wyłącznie to
czego DOŚWIADCZAMY.Równie dobrze można wdawać się w filozoficzne dyskusje czy my
istniejemy czy tylko nam się tak wydaje.Więc nie martw się o swoje zdrowie
psychiczne,wszystko z Tobą ok.Gdybyś miała prawdziwe schizofreniczne zwidy,nie
miałabyś żadnej świadomości tego, że to coś niezwykłego

[kasik2222]

ja równo miesiąc po śmierci męża "coś" poczułam. Było Boże
Narodzenie, byłam zmęczona i otepiała z bólu, połozyłam sie na
chwilkę. I nie wiem czy to był sen, czy usnęłam czy tylko leżałam,
czułam wyrażnie jak mąż całuje mnie w kark. Było to tak realne, że
musiało byc prawdziwe. I jeszcze parę razy, juz nie dotyk, ale
słyszałam go, jak chodził po mieszkaniu.

[kasik2222]

zapomniałam dopisać. z reguły zdażały się takie rzeczy 25-go -
wdzień Jego smierci.

[madzik2-4]

Nie dawno szukałam pewnego dokumentu,nie mogłam znaleźć,stanęłam przed zdjęciem
męża i poprosiłam aby mi pomógł....od razu wiedziałam gdzie mam poszukać w
której teczce,znalazłam dokument.......

[smutna010209]

Ja cały czas mam wrażenie, ze Mąż bardzo mi pomaga. W trudnych
chwilach jak tak w niebo popatrzę i go o coś poproszę to jak za
dotknieciem to się staje. Ostatnio w czasie burzy piorun uszkodził
mi modem z internetem. W serwisie od ręki mi go wymienili ale
ustawić kazali samej od nowa. Mówię wam czarna magia. Usiadłam i
popłakałam się z bezsilności. Nawet szwagier, który się zna nie
potrafił i rozłożył ręce. Nie wytrzymałam i powiedziałam; Piotr
pomóż bo nie dajemy rady, oświeć szwagra i daj mu wskazówki ( mąz
był informatykiem). Szwagier zadzwonił na infolinię (po raz kolejny)
i tak go poprowadzili , ze zrobił ten internet, mimo że wcześniej
parę godzin ustawiał i nie dał rady. Może to śmieszne ale wierzę w
Jego pomoc.
Pozdrawiam

[bezprzerwy]

Widze Tilia, ze Twoja terapeutka jest madra kobieta.
Wiesz, miewam takie momenty, ze faktycznie zastanawiam sie czy ja
jestem normalna; niekiedy mam uczucie, ze moja wlasna podswiadomosc
ma wplyw na to co sie dzieje wokol mnie, najgorsze, ze nie mam nad
tym zadnej kontroli, podam Ci moze dwa przyklady:
- jak wiekszosc z Was kocham koty, sama mam czteroletnia kotke, moj
maz nigdy nie byl zwolennikiem kotow, ale kotke tolerowal i
niejednokrotnie smial sie, ze powinien byc zazdrosny o mojego
kocmolucha. Przeczytalam tu kiedys o tych pojawiajacych sie na
cmentarzach kotach, oczywiscie zrobilo mi sie "przykro", ze ja nigdy
zadnego kota na cmentarzu nie spotkalam, a przeciez Maz wiedzial jak
lubie koty, wiec sila rzeczy powinien mi takiego kotka na
cmentarz "wyslac". Myslalam od czasu do czasu o tym kotku az
pewnego razu, wchodze na cmentarz a przede mnie wyskakuje z
krzaczkow kocio. Wiesz jak sie cieszylam?

Z drugiej stony jednak moze jestem durna baba a koty pałętają się
po cmentarzach a ja ich nie widzialam gdyz najzwyczajniej w swiecie
rok temu na cmentarz nie chodzilam?

Kilka dni temu pojechalam odwiedzic siostre, poszlam na cmentarz do
babci i rodzicow a na parkanie pojawil sie ..kot (u rodzicow na
cmentarzu bywalam, ale kota nie widzialam nigdy, ale moze to byl
zwykly przypadek?)

Po powrocie od siostry poszlam oczywiscie na cmentarz do Meza ze
swiezymi kwiatami, idac "rozmawialam" z Mezem ( wiesz zapewne o
jakich rozmowach mowie...)miedzy innymi dziekowalam za "wyslanie"
kota, tego kota jeszcze nie widziałam, ale spodziewalam sie
zobaczyc, nie wiem dlaczego, chyba sobie ubzduralam, ze nie bylo
mnie tam dziesiec dni, niose swieze kwiatki i znicze wiec
z "wdziecznosci" Maz "podesle" mi kotka...), oczywiscie zgodnie z
moimi oczekiwaniami kot sie pojawil...Sila dzialania podswiadomosci?
Nie wiem.

-Druga historia majaca zwiazek z podświadomością ( nie wiem jak to
inaczej nazwac) dotyczy…golebia. O golebiu przeczytałam na
forum "śmierć, zaloba…". Corka pisala o gołębicy, która po śmierci
jej mamy pijawila się na prapecie okna i dosyc dlugo tam siedziała.
Oczywiście, w trakcie moich "rozmow" z Mezem, raczyłam poinformowac
o tym golebiu, ale doszlam do wniosku, ze lepiej będzie jeśli mi
zadnego golebia do domu nie przysyłał z prostej przyczyny,
mianowicie, nigdy żaden golab nie pojawil się u mnie w domu
rodzinnym, nie pojawil się w naszym domu, wiec jak ot tak sobie
teraz przyleci to uznam to za bardzo, wrecz bardzo dziwne ,
ośmieliłam się tez "poinformowac" Meza, ze wystarczy mi już kot na
cmentarzu i szczerze mówiąc nie bardzo wierze, ze mi tego
golebia "przysle" ( naturalnie, w glebi serca chciałam żeby jakis
golab się pojawil, ale nie wierzyłam, ze cos takiego może się
wydarzyc).

Po kilku dnia zapomniałam o tym golebiu, az pewnego niedzielnego
popołudnia syn zauważył…golebia siedzącego na dachu balkonu.
Balismy się, ze ptak się okaleczyl, co prawda nie widac było zadnej
rany, mamy rowniez weterynarza w sąsiedztwie, ale to była niedziela,
wiec podstawiliśmy mu wode do picia, talerzyk z jedzeniem, w
poniedziałek rano golabka już nie było. Po dwoch dniach
przypomniałam sobie, o tym golebiu z forum i moich "rozmowach" z
Mezem. Uwierz mi, ze troche mnie to przestraszylo, jaki ukryty
potencjal ma nasz mozg, nasza swiadomosc???
Pozdrawiam serdecznie

[tilia7]

Witaj bezprzerwy.Hmm, z tymi kotami to jest tak, że same z siebie są niezwykle
dziwnymi stworzeniami i wszystkiego można się po nich spodziewać:)Sama wiesz,
skoro masz kotka w domu.Ja też mam, w tej chwili czteroletniego Julka a przedtem
mieliśmy jeszcze kotusie, która była Kotem-Aniołem, można by osobną historię
spisać, ale to nie to forum, w każdym razie to naprawdę był anioł w kociej postaci.
Z tymi kotami na cmentarzu to faktycznie trudno orzec, kot na cmentarzu nie jest
niczym super niezwykłym, pewni przychodzą tam polować na myszy i ptaki albo jak
to koty, wygrzewać się na płytach nagrobnych.Ale jednak...w tym kocie, o którym
pisałam jest coś dziwnego.Przede wszystkim pierwszy raz się pojawił dokładnie
miesiąc po pogrzebie, kiedy wraz z całą Jego rodziną staliśmy nad grobem.Ale
nikt na niego nie zwrócił uwagi tylko ja i moja mama.Po drugie zjawia się
znikąd, zupełnie nagle, a to jest takie miejsce, gdzie teoretycznie powinnam go
widzieć już z daleka.I zachowuje się bardzo dziwnie, nie boi się, ale absolutnie
nie podchodzi bliżej niż tak ze dwa metry.Kiedy raz ja próbowałam podejść,
spojrzał tak jakby surowo i odszedł, ale bardzo powoli i dostojnie.I zwykle to
się odbywa według takiego schematu, że on przychodzi, siada dosłownie na moment
na przeciwko mnie, patrzy BARDZO mocno w oczy, nawet jak na kota, jest to
naprawdę BARDZO, a potem wstaje, odchodzi i za żadne skarby nie umiem wypatrzeć,
gdzie polazł.Nie wiem, może wariuje, trudno.W każdym razie ja na co dzień widuje
dużo kotów, jak jestem u siebie w sklepie to za okno przychodzi kilka, a jeden z
nich też tam jest codziennie, ale o tym kocie wiem, że to po prostu kot.
Gołębia na parapecie też miałam, na drugi dzień po Jego śmierci.Pomyślałam o
tym, o czym piszesz, ale byłam w takim stanie, że mogłabym zobaczyć kosmitę i
nie zdziwiłoby mnie to specjalnie.Bo jedyna rzecz jaka mnie dziwiła to, że nie
oszalałam całkiem.Nadal dziwi mnie to niezwykle.Ale kilka dni później miałam
zdarzenie z innym ptakiem.Oboje uwielbialiśmy sokoły pustułki, których ostatnio
jest w mojej okolicy bardzo dużo i mają gniazdo na sąsiednim bloku.Że latają tu
to naprawdę nic niezwykłego.Ale wyszłam na dwór i jeden z nich po prostu zawisł
nad moją głową i przez dobrą chwilę tak "wisiał", patrząc dokładnie na
mnie.Robią tak, kiedy polują,ale raczej nie polują na ludzi:)więc poczułam się
dziwnie, ale w pozytywny sposób.

Ale najdziwniejszą rzeczą jaka mnie spotkała było coś takiego:miałam totalny
dołek, siedziałam i już chyba z godzinę ryczałam tak, że już miałam dość i wciąż
w myślach a nawet na głos prowadziłam z Nim te rozmowy, pytając wciąż i wciąż
jak mógł mnie tak zostawić.Wyciągnęłam rękę po kolejną chusteczkę higieniczną i
zamiast niej wyjęłam z szafki kartkę, którą dwa lata temu dostałam od Niego na
urodziny z napisem"Jesteś dla mnie kimś wyjątkowym".Tej kartki tam naprawdę nie
powinno być, trzymam tam chusteczki, książki i filiżankę z herbatą.Nie miała
skąd spaść, zsunąć się, no po prostu powinna była być zupełnie gdzie indziej...
Ale może wariuję, nie szkodzi,jeśli to ma mnie pocieszyć, to będę sobie w to
wierzyć i tyle.Czego i Tobie życzę:)

Zresztą moja terapeutka, choć młoda, ale faktycznie naprawdę mądra osoba,
twierdzi, że żałoba jest takim czasem w którym nawet zwidy i głosy, nie są
oznaką utraty zmysłów, tylko po prostu takim odreagowaniem skrajnych emocji,
które mogłyby zabić, gdyby nie miały ujścia.I ja jej przyznaję rację, bo czuję
się co chwilę inaczej i faktycznie czasem tak dziwnie, że jak ktoś nie przeżył,
to nie ma szans uwierzyć a tym bardziej zrozumieć.
Teraz ja się chyba rozpisałam...
Pozdrawiam bardzo serdecznie

[czarna715]

Ja również wiele razy się zastanawiałam czy jestem normalna?
Wiele razy wydawało mi się,że czuję bliskość mojego męża!To było chyba tylko pragnienie tego by Go poczuć czy nawet usłyszeć....
Na początku żałoby bardzo ale to bardzo pragnęłam by dał znać,że jest blisko,że czuwa nad nami...ale niestety przychodził tylko w snach......Teraz kiedy minęło trochę czasu od jego śmierci(15miesięcy)mam wrażenie ,że mąż jest przy mnie?Dlaczego dopiero teraz???????.....po tylu miesiącach?????????.....Parę razy zdarzyło mi się,że po odejściu od jego grobu musiałam się wrócić.Ostatnio nie mogłam zapalić zamochodu.Bez skutecznie odpalał mi znajomy który również był na cmentarzu.Dopiero gdy wróciłam nad grób męża,pomodliłam się i z nim <<porozmawiałam>>mogłam wsiąść do samochodu i normalnie go odpalić.Może to tylko zbieg okoliczności ,ale ja wiem że mąż chciał abym do niego poszła?
Może to faktycznie nasza podświadomość????????
Pozdrawiam.

[justynakm1]

Czarna, piszesz, ze maz tylko w snahc sie pojawia, szczesciara z
Ciebie!! Kuba nawet w snach przyhcodizc nie cjce, choc-jak napisala
jedna z Was, moze ja tych snow nie pamietam?? Bo niekiedy jak wstaje
rano jestem jakas spokojna. Tlumacze to sobie w ten sposob, ze Kuba
nie chve wprost do mnie przychodzic bo wie, ze z zalu bym
zwariowala..sama nie wiem.. co do pomocy zmarlych - ja tez wiem, ze
Kuba nade mna czuwa. Codziennie rano jak ruszam do pracy, patrze na
nasze zdjecie z Zakopanego i prosze Go, aby sie mna opiekowal. i
Wiem, ze tak jest, ze to moj najpiekniejszy i najwspanialszy aniol
stroz.
Co do kotow-kilka razy pisalam o moich doswiadczeniach z kotami na
cmentarzu. Pisalam tez o Bazylku, ktorego pomogl mi znalezc Kuba:
planowalismy dawno temu,z e jak Kuba wyzdrowieje, wezmiemy rudego
kotka , jakas kaleke. I gdy Kuba zmarl, ja tez plan postanowilam
wcielic w zycie, ale we wrzesniu dopiero. Ale cos/ktos mnie tknelo i
poszperalam w necie i znalazlam mojego kotka: rudego przystojniaka
bez lapki! jest cudny! wiem, ze to Kuba pomogl mi Go znalezc. A
rowniez zdarzylo sie kilka sytuacji, gdy poprosilam Go o pomoc w
codziennych drobnych rzeczach i pomogl :-)

[wdowa120309]

Ja tak zupełnie nie czuje obecności męża i tez śnił mi sie trzy razy od śmierci
ale co sen to był spokojniejszy i lepszy. Wiem że mój kochany czuwa nad nami,
jak tylko mam problem to prosze go o pomoc. Miesiąc temu musiałam zacząć jeździć
samochodem bo zawsze byłam pasażerką ( chociaz kiedys lubiłam jeździć) miasto i
kierowcy weterani nie są przyjaźni dla nowicjuszów a ja do super kierowców sie
nie zaliczam ale zawsze jak wsiadam to prosze żeby mnie mąż prowadził i nie
pozwolił zrobić ani sobie ani innym krzywdy.... i jakoś powoli oswajam sie z
kierownicą.
Tak naprawdę to chciała bym żeby czuwał tu na ziemi nad nami a nie z
nieba.....((((((((((

[tilia7]

Ja robię dokładnie to samo, wstaję rano, patrzę na zdjęcie i proszę, żeby się
mną opiekowała a wieczorem, żeby bronił mnie od koszmarów.Wierzę, że przy mnie
jest,cóż mi innego zostało.Ale to nie zastąpi Jego obecności tutaj.Dzisiaj
jechałam załatwić sobie bezprzewodowy internet do laptopa i od rana łzy w
oczach, bo się nie znam, nie mam kogo doradzić, bo jadę tam sama.Załatwiłam,
zainstalowałam nawet i o dziwo, działa.Ale rozgoryczenie zostało.Bo jestem sama,
samiuteńka i brakuje mi Go strasznie.Znowu mam wrażenie, że nawet włosy mnie
bolą z rozpaczy:(