I co ja mam zrobić?

[arrmani3]

Hm...Nie mam nastroju na długie poematy...A potrzebuje spojrzenia i zdania kogoś z zewnątrz, bo jestem bliski utraty zmysłów...

Moje małżeństwo...Trwa już długo...
Silne, oparte na uczuciu, na przyjaźni, zaufaniu...
Dzieci brak...
Choć to moje największe pragnienie...Możemy ale brak...

I od pewnego czasu uczucie we mnie wygasa...
Brak tej iskry, tej namiętności...Wszystko takie zaplanowane, niemal sterylne...Żadnej spontaniczności...
Nie było jej nigdy...Ale głupio myślałem że to się pojawi, albo że można nad tym popracować, że nie to jest w związku najważniejsze...

A teraz mam świadomość że tak ma być już zawsze...
I nie mogę się z tym pogodzić...

A na horyzoncie pojawiło się nagle (jak zwykle w najmniej spodziewanym momencie) uczucie...
Bardzo silne....Zawładnęło mną...
opierałem się przed nim, a było silniejsze...

I teraz nie wiem co robić...Do żony czuję przywiązanie, jest dla mnie wielkim przyjacielem, wsparciem...Ale o namiętności mowy nie ma...Brak iskry, tej chemii, tej spontaniczności...
Nie jest mi obojętny jej los. Potwornie boje się ją skrzywdzić...A coraz mocniej kocham tą drugą...
Ona daje mi to wszystko czego mi brak...I też jest wspaniałym człowiekiem, godnym zaufania...Przyjacielem...
Też nie jest łatwo... Nawet bardzo trudno...Jest także w związku...Nieudanym, ale z dwójką dzieci (15 i 10 lat)Chce odejść od męża i budować razem ze mną szczęście... Dać nam dziecko, którego pragniemy tak bardzo oboje...
Ja pomimo problemów jakie się pojawią bo pojawią się - to oczywiste - pragnę jej szczęścia...Pragnę jej bliskości...Mam w sobie wiele miłości... jestem gotów dać ją też jej dzieciom, choć nie wiem czy uzyskam kiedykolwiek ich akceptację... Ale wiem że będę się nimi zajmować jak własnym...

Ale czy można zbudować coś pięknego i szczęśliwego na bólu i nieszczęściu kogoś innego (mojej żony)?

A jeśli zostanę w tym co jest to czy można żyć wiedząc że zostawiło się kogoś kto kocha, kto zaufał...
I tak na ostatku - myśląc o sobie...Jak żyć wiedząc że z kimś mogłoby być tak cudnie, jak teraz nie ma i prawdopodobnie nie będzie?

[annb]

Głowa siwieje, d..pa szaleje
nie ty pierwszy, nie ostatni

Pani nowa z iskrą jest w nieudanym związku, a ty jak ten rycerz
tadam pobiegniesz ją ratowac.
I urosniesz w jej oczach
I powie-moj ty bohaterze, cale zycie na ciebie czekalam

a z drugiej strony żona.
i co zrobic?
rozbieg i glowa o sciane
Albo zostaw zonie wszystko, ale naprawde wszystko i zacznij zycie z
nową panią

ach
nowa pani chce dac ci dziecko-tak
jakie to romantyczne

[arrmani3]

Głowa wcale nie siwieje...Jak już od problemów...

[chloe30]

annb napisała:

> ach
> nowa pani chce dac ci dziecko-tak
> jakie to romantyczne
>
>
>
Rzygać mi się chce od tego romantyzmu.
Weź koleś, idź szybciutko do nowej miłości, niech twoja żona ma
szanse na pozbycie sie żałosnego fiuta i ułożenie zycia z kimś
fajnym.
>

[nick_ze_hej]

No cóż...
Banał...
nad banały...
tylko...
żony szkoda...

[arrmani3]

Wiesz...Bardzo dziękuję...Ja o niczyim (a zwłaszcza tak ważnym problemie) nie
śmiałbym napisać Banał... Ale cóż...Widocznie powinienem się cieszyć, że tylko
"banalne" ma problemy...Tylko że już zaczynam stawać się wrakiem człowieka od
tego banału, wiesz? Miłego - niebanalnego dnia życzę...

[nick_ze_hej]

arrmani3 napisał:
Tylko że już zaczynam stawać się wrakiem człowieka od
> tego banału, wiesz?

Może zacznij myśleć głową, to ci sie kondycja poprawi;)

[migogotka]

Jak można budować swoje szczęście na krzywdzie innej osoby (żony)?!!
To ona była, jest u twojego boku, wspiera cię, jak sam piszesz jest
twoim najlepszym przyjacielem. To dużo. A namiętność?? Może
porozmawiaj szczerze z żoną, postarajcie się coś zmienić na lepsze.
Ja byłam osobą, którą zdradzono, po wieloletnim zwązku. Paskudne
uczucie. Zastanów się sto razy zanim zburzysz komuś świat!! Życzę
mądrych decyzji.

[mw2923]

typowy biedny pokrzywdzony samiec ,takich jak ty jest tysiące i
każdy z was ma jakiś istotny powód do skoku w bok a co zrobiłeś by
wprowadzić trochę spontaniczności jak to określiłeś do waszego
małżeństwa, czemu nie jesteś rycerzem dla własnej żony, czy
zapytałeś jak ona się czuje w tym związku

[triss_merigold6]

Dobra, dobra, a czemu z żoną nie masz dzieci?

[arrmani3]

Bo jej kariera była ważniejsza...wspierałem ją przez 9 lat. wziąłem na siebie
cały dom, sprzątanie, gotowanie, zakupy... Byłem wsparciem, pomogłem w pisaniu
doktoratu, zawoziłem i odwoziłem na uczelnię o każdej porze dnia i nocy...Teraz
ona chce wszystko naprawiać i myśli o dziecku...A ja...ja się wycofałem bo nie
wiem co będzie...I nie chcę krzywdzić niewinnej istoty...
Nie mogę żyć w takim zaplanowanym świecie...Wszystko według punktowanej
listy...Przez 9 lat nie pocałowała mnie NAMIĘTNIE... Takie cmoki dziecięce...To
fajne, ale przecież nie o to chodzi...Wszyscy ze mnie szydzą...że jestem zwykłym
samcem, któremu odwaliło...Ale zapewniam że tak nie jest... Po prostu chcę
normalności...A wiem że w tym związku jej nie wykrzesam...bo jej nigdy nie było...

[kawka74]

I dziewięć czy tam więcej lat znosiłeś to w milczeniu?
Ile Twoja żona ma lat?

[arrmani3]

34 jeśli to ma jakies większe znaczenie :-)

[kawka74]

No ma.
Dwudziestoparolatka może nie chcieć dać się ubrać w dziecko, ale chcieć zainwestować w siebie.
I co z tym znoszeniem w milczeniu?

[annb]

Wiesz arrmani jak Cię czytam to mam ochotę wysłac smsa z hasłem
POMAGAM.
Może lepiej skup się teraz na sobie i zastanów się czego naprawdę od
zycia chcesz.Bo widać że albo jesteś ciepłe kluchy i potrzebujesz
ręcznego sterowania, albo nie_wiem_co.
Mężczyzna ma byc wojownikiem.
Zafascynowałes się nową panią a tak naprawdę nie wiesz jak z nią
bedzie-a już myslisz o dziecku z nią.
A co jesli kolejną panią będziesz wspierac i podpierac ?
I co będzie jak się okaże że wpadłeś w kolejny kierat i jedyne co w
związku iskrzy to stare przepalone bezpieczniki w skrzynce?
Tylko że mając dziecko już siętak łatwo z niego nie wylogujesz aby
szukac kolejnego źródła iskrzenia.

[amorek1974]

wspaniale...żona jest Twoim największym przyjacielem ,ale nie masz
odwagi powiedziec że zakochałeś się w innej.Rozumiem,ze to z troski
o żonę wolisz aby była w nieświadomości.
Piękny altruistyczny gest.Może chociaż teraz zachowasz się jak
mężczyzna a nie gnojek i uczciwie postawisz sprawę.
Nie ma co biadolic nad krzywdzeniem żony, bo już to zrobiłeś.
A rozumiem ,że w uświadomieniu beznadziejności Twojego związku
pomogła Ci odmiana przy innej Pani.Dla żony to dar losu ,że nie
macie dzieci.Powiedz jej o swojej sytuacji i daj szanse na ułożenie
jej życia.
O naprawie związku rozumiem nie myślisz bo znalazłeś konkretne
rozwiązanie na monotonię swojego życia.
Chyba mie wiesz co to przyjażń...zawiera się w niej też słowo
lojalnośc i szczerośc.

[kaz-oo]

arrmani3 napisał:
Ona daje mi to wszystko czego mi brak...I też jest wspaniałym człowiekiem, godn
> ym zaufania...Przyjacielem...
> Też nie jest łatwo... Nawet bardzo trudno...Jest także w związku...Nieudanym, a
> le z dwójką dzieci (15 i 10 lat)Chce odejść od męża i budować razem ze mną szcz
> ęście... Dać nam dziecko, którego pragniemy tak bardzo oboje...


Już widzę, tę namiętność, te iskry dnia codziennego w nowym związku z dwójką
nastolatków, niemowlakiem i byłym mężem na karku. To dopiero będzie burza zmysłów;))

[amorek1974]

I ten 15 latek o niczym tak nie marzący jak o miłości od faceta ,
który rozbił małżeństwo jego rodziców;)Bo w jego oczach tak to
będzie wyglądało...

[kaz-oo]

Arrmani, jak widać, nie bardzo zdaje sobie sprawę na co się porywa i jak wygląda
tzw. życie rodzinne, szczególnie w tak skomplikowanej sytuacji. No ale skąd niby
ma wiedzieć? przeżył z żoną kilka lat w ciszy i spokoju z jej karierą jako
priorytetem, ale to niewiele ma wspólnego z prawdziwym życiem rodzinnym. Myślę,
że jeśli spełni swe aktualne marzenia i zwiąże się tą panią, to najdalej za rok
napisze nam post o koszmarze życia z dwójką wrogo nastawionych nastolatków, ich
ojcem obecnym cały czas w ich życiu, nową żoną rozdartą pomiędzy obowiązki matki
i żony - sfrustrowaną, zapracowaną z ciągłym poczuciem winy wobec dzieci. No i
jeszcze do tego to ich wspólne dziecko, mam nadzieję tylko hipotetyczne...
Drogi Arrmani, zastanów się sto razy zanim cokolwiek zrobisz, bo wierz mi
szykujesz sobie pętlę na szyję.

[trelek-morelek]

A co dziwnego w tym że twoj ażona chciała jako 20 paro latka uzyskać
cos dla siebie dla Was ... zapewnić Wam przyszłość ..a teraz jako
dojrzała kobieta chce budować z Tobą dom mieć dziecko ....to chyba
idealny układ...a nad namiętnośćią to chyba Ty nie umiesz popracować
bo są to rzeczy , które nawet w paronastoletnim układzie można
odbudowac ...
a ne pomyślałeś że ta nowa własnie traktuje Cie jak zbawce?? pomyśl
że na początku zawsze jest pięknie i kolorowo zwłaszcza jak widzisz
kogoś żadko ..a ona ma rodzine obowiązki ... myśle że tu żar zniknie
prędzej niż myślisz jak zobaczysz jak to wszystko wygląda "od
kuchni" i dzieci - Ty bedziesz powodem rozbicia ich rodziny ...a
poza tym skoro ona taka nieszczęśliwa to czemu tkwi w takim
układzie?? bo czeka aż ktiś ją zaakceptuje? i porwie sie na tego
kogoś na swojego zbawce kimkolwiek on bedzie ..jak nie ty to ktoś
inny ...eh ciężko masz współczuje ... ale pomyśl ile osób krzywdzisz
naraz ...a i siebie najbardziej biedaczku

[ann114]

jak miło poczytać mądrych ludzi...
dzięki Ci za ten rozsądny głos
100% zgadzam się z Tobą

[latosie]

jest mi Ciebie bardzo żal... tego chaosu jaki panuje w Twoim
życiu... nie będe cię potępiać bo wiesz... sama przechodziłam coś
podobnego... mąż pochłonięty pracą w ogóle się mną nie
interesował ..znalazł się ktoś kto sie zainteresował... i wiesz
co... takie życie na dwa fronty prowadzi tylko do degradacji...
jeśli naprawdę kochasz tą drugą... to zostaw żonę... tylko oby się
potem nie okazało,że dla tej drugiej nie byłeś tylko sposobem na
odreagowanie problemów małżeńskich ... bo wtedy stracisz obie a
wyżyty sumienia zamęczą cię do końca życia... życzę Ci abyś podjął
słuszną decyzję i znalazł swój kawałek szczęścia...

[arrmani3]

Dziękuję...Bardzo Ci dziękuje...Za zrozumienie...

[marzeka1]

Myślę, że nie zdajesz sobie sprawy, jak trudne może być życie na co dzień z nową
panią + dwójką nastolatków, które mogą nie być szczęśliwe, że pojawił się nowy
pan, który rozwalił im rodzinę. No i to rozkoszne: nowa pani może się rozmnożyć
w dowód uczucia! Może zacznij myśleć właściwą główką???
Bo na początku, gdy pisałeś, że chciałeś dziecka, a ona nie- Ok, ma chłop rację,
nie można pozbawiać prawa do bycia rodzicem, ALE gdy czytam, że żona ma teraz
tylko 34 lata, to w czym problem???? Dziecko może teraz mieć raczej bez
problemu. No ale ty już gdzie indziej umoczyłeś, prawda???

[nick_ze_hej]

Tak mi się widzi, że arrmani powinien zostawić żonę - dla jej dobra, a dla
swojego dobra rozstać się z tą nową panią.
I krzesać, krzesać te iskry namiętności, ale z wolnymi, żeby jak najmniej
poparzonych było od tego żaru;)

[marzeka1]

"a dla
> swojego dobra rozstać się z tą nową panią."- jak powiedzeniu: uważaj! bo twoje
pragnienia mogą się spełnić. Już sobie to krzesanie gorące wyobrażam w otoczeniu
2 nastolatków (pan nie ma pojęcia o wychowaniu nastolatków! nie wie, jak trudne
może być życie z nimi na co dzień! (wiem,bo akurat przerabiam).

[leonidas100]

Moim zdaniem, jest Ci po prostu za dobrze. Nie ma kłótni, zdrad,
oszustwa - jest siła, uczucie, przyjaźń i zaufanie. I jak jest za
dobrze to są osobniki, które zaczynają wyszukiwać. Szukałeś,
szukałeś aż wreszcie wyszukałeś "iskrę, tą namiętność", której Ci
niby a może naprawdę brakuje. No cóż, jeśli zwiążesz się z tą drugą
kobietą i jej dwójką dzieci oraz ex-mężem - bo nie licz na to, że da
się jej dotychczasowe życie tak po prostu grubą kreską oddzielić od
Waszej wspólnej przyszłości - to tej "iskry" Ci nie zabraknie.
Wydaje mi się, że będziesz miał dziennie całe snopy iskier, aż
któreś z Was "pójdzie z dymem". Twoją żonę skrzywdzisz okrutnie i z
tym poczuciem winy będziesz musiał żyć. Patrząc na Twoją sytuację z
boku nie rokuję Twojemu związkowi z nowo pozaną kobietą dobrze. No
ale wtedy już będzie za późno. Twój konflikt troszkę przypomina
mi "Annę Kareninę" - smutny koniec. A tak prosto z mostu to bym Ci
powiedziała: "Chłopie opamiętaj się! Masz dobrze a pakujesz się w
qpe!"

[bas-122]

Piszesz: "Teraz ona chce wszystko naprawiać i myśli o dziecku...A ja...ja się
wycofałem bo nie wiem co będzie..." Przecież także nie wiesz co będzie w tym
nowym związku. Czy wam się wszystko ułoży, czy w pewnym momencie nie będziesz
miał powyżej uszu spontaniczności? Nie wiesz, czy namiętność , którą teraz
dostrzegasz, nie pryśnie jak bańka mydlana. Czy nie okaże się ona jedynie
iskierką, która zgaśnie w natłoku i nawale problemów, które mają nastolatki.
Przecież Ty nie masz pojęcia o wychowywaniu dzieci w tym wieku! Czy zdajesz
Sobie sprawę, że ta kobieta, zawsze na pierwszym miejscu będzie stawiała
dzieci, ich problemy, a Ty będziesz daleko po nich? O to Ci chodzi?
Nie rozumiem, jest w Tobie wiele miłości, masz dosyć monotonii, poczucia , że
życie , dzień po dniu , wszystko jest takie zaplanowane, masz potrzebę,
pragnienie zmian, i...i się wycofujesz, nie chcesz mieć własnego dziecka? Ono
tak Wam rozreguluje życie, przyniesie tyle niespodzianek... I Ty nie chcesz???
"Przez 9 lat nie pocałowała mnie NAMIĘTNIE... Takie cmoki dziecięce...To fajne,
ale przecież nie o to chodzi..." No to do licha, Ty ją całuj namiętnie, Ty wnieś
ożywienie w związek! Obudź w żonie, to co do tej pory drzemało. Ale do licha nie
znajdując inną!
"Wszyscy ze mnie szydzą...że jestem zwykłym samcem, któremu odwaliło...Ale
zapewniam że tak nie jest... Po prostu chcę
normalności..." Moim zdaniem, Ty nie chcesz normalności. Chcesz odmiany. Tyle
tylko, że nie zdajesz Sobie sprawy, że aby mieć tę odmianę musisz zrujnować,
zburzyć to co miałeś i to dobre i to złe. Czy warto iść w niepewne?

[smut-na]

Ja pomimo problemów jakie się pojawią bo pojawią się - to oczywiste - pragnę jej
szczęścia...Pragnę jej bliskości...Mam w sobie wiele miłości... jestem gotów dać
ją też jej dzieciom, choć nie wiem czy uzyskam kiedykolwiek ich akceptację...
Ale wiem że będę się nimi zajmować jak własnym...


Nie licz na to. Nie pozwolą ci się sobą zajmować, bo i z jakiej racji ma się do
nich wtrącać obcy facet? Nie przyjmą twojej miłości i cie nie zaakceptują , bo
nastolatki z trudem akceptują (albo i nie) nawet swoich własnych rodziców. To
okres gdy przeciw "starym" wytacza się armaty, za ich urojone lub wyolbrzymione
przewinienia. A twoja wina będzie realna i wielka - zburzysz ich dom, rodzinę,
zabierzesz im matkę, zajmiesz w domu miejsce ich ojca, odbierzesz im poczucie
bezpieczeństwa. To aż nadto aby cię znienawidzić i uznać za wroga numer jeden.

[bas-122]

smut-nanapisała: "Nie pozwolą ci się sobą zajmować, bo i z jakiej racji
ma się do
nich wtrącać obcy facet? Nie przyjmą twojej miłości i cie nie zaakceptują , bo
nastolatki z trudem akceptują (albo i nie) nawet swoich własnych rodziców. " I
ma rację, nie pozwolą, nie przyjmą, albo opacznie źle zrozumieją, zinterpretują
jako chęć odbierania matki, niszczenia ich życia, włażenia z butami do cudzego
podwórka. Tym bardziej, że tamta kobieta jest jeszcze w jakimś sensie z mężem i
ojcem jej dzieci. Nie ma pozamykanych spraw swojego małżeństwa. Więc kogo dzieci
obarczą winą? Ciebie! Ty także spraw własnego małżeństwa jeszcze nie
pozamykałeś. Właściwie jeszcze nawet chyba nie wiesz, czy własne małżeństwo
przekreślić, czy nie. To też jest powód, i to bardzo istotny, do nie wchodzenia
w nowy związek.

jakie to smutne i przygnebiajace

[kicia031]

kolejny poszukiwac wrazen, ktory do tego, ze nie odpowiada mu to, co ma w domu,
dochodzi dopiero po spotkaniu bardziej emocjonujacego obiektu. czy tez raczej
emocji dostarcza mu ukrywanie romasu, a nie sam przedmiot pseudouczuc.

Z ledwo poznana kobieta, o ktorej wie na razie tyle, ze z zasadami moralnymi u
niej marnie, a ze zdolnoscia do podejmowania samodzielnych decyzji jeszcze
gorzej juz planuje rozmnazanie.

zrob ty zonie przysluge i rozstan sie z nia, co do nowej pani, to warciscie
siebie nawzajem i chyba w sumie bedziecie dosiebie pasowac.

[mamamira]

Nic nie doradzę nic nie napisze,niedobrze mi się robi jak to czytam,oj biedny Ty arrmani3,zal mi Ciebie :D

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Ma Pan prawo, jak inni, do poczucia szczęścia w związku we własnym jego
rozumieniu i w skali dla Pana możliwej. Być może ma ono polegać na na
wyszydzonym tutaj "iskrzeniu", może być oparte na namiętności, może na związku z
inna kobietą, może na zmianie. To Pan o tym decyduje.
Każdy związek, Pana także dynamicznie się przekształca. Pan miał wpływ na niego
identyczny jak Pana żona. Jeśli teraz ten związek w obecnej postaci jest
niesatysfakcjonujący, niech Pan podejmuje decyzję o jego zakończeniu. Być może
dla Pana imperatywem musiała być inna kobieta. Zdarza się.
Istotne jest to, że w opisanej sytuacji nie uniknie Pan zmierzenia się z bólem
żony, jej rozczarowaniem, złością oraz z niepewnością związku z inną kobietą. To
jest ryzyko nie do uniknięcia. To są konsekwencje kształtowania życia po swojemu.
Być może lawiną nieprzychylnych uwag na forum wywołał Pan kontrastowanie obu
związków. Związek z żoną jest zdewaluowany a obecny romans wyidealizowany. I
wygląda na to jakby to odbywało się bez Pana wpływu A to nie jest realność tych
związków.
Moim zdaniem istotne jest aby Pan odzyskał, uznał lub poczuł swój wpływ na swoje
życie. W tym mieści się także przyjecie konsekwencji swojego postępowania.
Pyta Pan co ma Pan zrobić. Odpowiedź w/g mnie jest prosta. Podjąć decyzję. Chce
Pan być z kobietą po przejściach z dwojgiem dzieci. Świetnie. Niech Pan zacznie
to realizować. Ale na poważnie i w realności, a nie w swoich marzeniach ,
myślach i fantazjach. Będą trudne przeżycia, bo i ta kobieta musi zacząć
porządkować swoje życie.
Czyli więcej realności i konkretu.
O tych wszystkich składowych jakie tu opisałam i pewnie od wielu innych będzie
zależało czy poczuje się Pan, pardon, "fiutem" ( cytat za forumowiczkami ) czy
człowiekiem dbającym o jakość swojego życia i życia bliskich.
Czasem umiejętność godnego wycofania się z niedobrego dla siebie związku jest
bardzo wartościowa. I być może oznaczająca, że wie Pan czego Pan potrzebuje i
kim Pan jest. Agnieszka Iwaszkiewicz

[skarbanula]

cóż Armani..postanowilam zabrać głos,choć dotąd byłam "cichym"czytelnikiem forum..nie znalazłeś tu wiele zrozumienia,sami tu praktycy,pozbawieni naiwnych złudzeń,odzierają z nich także Ciebie,tylko dlaczego niektórzy szydzą?...może dlatego ,ze sami tęsknią za ową przysłowiową iskrą,ale strach się przyznać..czymkolwiek ta iskra miała by być...
a ja odpowiem ,że wiem o czym mówisz..Twoja sytuacja przypomina ogólnie lustrzane odbicie mojej: ja zapomniana, samotna, opuszczona w małżeństwie( z pewnościa szanowni forumowicze dodadzą: znudzona,niedowartościowana-mam tego świadomość)...i nagle zjawia się ON- wolny i bez pamięci we mnie zakochany,obdarzający toną zapomnianego dawno poczucia bezpieczeństwa i wszystkim,czego mi potrzeba (emocjonalnie, bo przyszłości z nim nie ma żadnej). Buduję mur,chcąc zachować resztki lojalnosci wobec męża..ciagle powtarzam, ze Jemu ma przejśc ,a ja nigdy sobie nie pozwolę na uczucie(choc w głębi siebie wiem,ze ono sie rodzi),ze nic z tego nie mogłoby być,że każdy musi pójść swoją drogą...bronię się, wyrzuty sumienia wobec męża wpędziły mnie w depresję.. i ta wewnętrzna rozpacz,że muszę odrzucić coś( tak, tak, sama daje pozywke do szyderstw)co zaspakaja głód miłości( tak, jestem naiwną, egzaltowaną romantyczką)
Armani, nie potępiam, nie popieram, ale rozumiem-takie rzeczy tez sie zdarzają...zgadzam sie z Pania Ekspert- plus całej tej sytuacji polega na tym,ze poznajesz samego siebie i zblizasz sie do odpowiedzi na pytanie , kim jesteś i czego chcesz..

[arrmani3]

Dzięki...Jedna z niewielu potępiających osób...Podejrzewam że nawet nie dlatego
że jesteś w takiej samej sytuacji...Dzięki za Twe słowa...Gdybyś tu jeszcze
zaglądnęła to może udało by się nam jeszcze porozmawiać...Mam wiele
wątpliwości...Podobnych jak Twoje...Pozdrawiam...

[skryta3]

Arrmani3
Moim zdaniem najpierw odchodzi się od żony, jak jest źle, jeśli czujesz się
nieszczęśliwy, a dopiero potem szukasz nowej partnerki. Gdybyś zrobił tak, jak
napisałam powyżej, to nikt by Cię nie potępił!!! Bo najgorsze jest to, że Ty
dopiero teraz widzisz, jak bardzo różnisz się od żony, kiedy poznałeś nową
kobietę. Ale tak postępuje tylko tchórz, który boi się być sam, bo może dużo
stracić, a nic nie zyskać... :( a teraz już wiesz, że prawdopodobnie masz z kim
nowe życie ułożyć.... jest to bardzo nie taktowne wobec żony... zgodzisz się...???

[ziuta2040]

a po co Ty z nią już tak długo jesteś w tym małżeństwie, po co go
zawierałeś jeśli "nie ma romantyzmu i uniesień i nigdy nie było"????
zastanawia mnie to i trochę Ci współczuję, że teraz będziesz musiał
wreszcie "mieć jaja".
a to jak widać nie takie łatwe.
nie chce Cię obrazić ani urazić, ale... bez obrazy zwyczajny, nawet
siwiejący człowiek, dokonuje w tej kwestii świadomych wyborów i za
kilka lat, nie żałuje ze tak wybrał, bo wybrał zgodnie z sobą.
a Ty zawaliłeś i teraz chcesz mieć dupokrytke w wirtualnym świecie,
że robisz słusznie bo odchodzisz ze złego związku.
Chyba nic innego zrobic nie możesz. bo sam napisałeś...
> I od pewnego czasu uczucie we mnie wygasa...
> Brak tej iskry, tej namiętności...Wszystko takie zaplanowane,
niemal sterylne..
> .Żadnej spontaniczności...
> Nie było jej nigdy...Ale głupio myślałem że to się pojawi, albo że
można nad ty
> m popracować, że nie to jest w związku najważniejsze...
>
> A teraz mam świadomość że tak ma być już zawsze...
> I nie mogę się z tym pogodzić...

chyba ze chciałbys jeszcze powalczyć? porozmawiać z żoną, poznać jej
perspektywe na wasz związek, może myśli podobnie.moze jakaś pomoc by
sie przydała. ale Ty chyba wybrałeś...

[neecia]

Przyszła mi myśl że może podświadomie masz żal do żony, że do tej pory realizowane były JEJ potrzeby i życie przebiegało według JEJ scenariusza (np. decyzja o dziecku, którego bardzo pragnąłeś).. Może podświadomie chcesz ją za to ukarać..

Potraktowałabym owa znajomość jako barometr tego, co się dzieje w Waszym małżeństwie i zastanowiła się: CZEGO TAK NAPRAWDĘ POTRZEBUJĘ BY CZUĆ SIĘ SZCZĘŚLIWYM W ZWIĄZKU??Potem trzeba mieć odwagę powiedzieć o swoich potrzebach- a wtedy wiele można razem zmienić.

[ajmj]

Nie wszystko jest takie proste, a moze wlaśnie jest?

Pani Ekspert napisała prawdę. Cokolwiek postanowisz, będziesz
ponosił konsekwencje - a moze byc różnie i musisz być na to
przygotowany! i najgorsze co możesz zrobić to życ dalej w takim
zawieszeniu - czas na decyzje. Trudne decyzje.

Byłam w bardzo podobnej sytuacji.
Podjęłam decyzję. B. szybko.
Bardzo ryzykowałam jak i Ty będziesz nie wiedząc czy zmiany
przyniosą Mi /Ci oczekiwane szczęscie.
Musisz myśleć realnie , wiedząc, ze moze naprawdę nie byc łatwo i
kolorowo.
Jak by nie było jestes i tak już w takiej syutacji, ze jakkolwiek
nie postanowisz - ktoś będzie cierpiał.

Pozdr.

[asiula1987]

zdradą się brzydzę okropnie...i wogole wg mnie juz dopusciles sie zrady kochajac
(sam tak piszesz) inna kobiete, tak nie mozna, krzywdzisz zone siebie i tamta
kobiete

nie jestem zwolenniczka takich zmian z dlugich malzenstwach i w zyciu nie
chcialabym zeby moj maz tak postepowal ale...

skoro piszesz ze nigdy u was nie bylo namietnosci..nigdy? nawet na samym
poczatku? a te uniesienia, spotkania ukradkowe spojrzenia bicie serca? nigdy nic
nie bylo? nikt nie mowi od razu o namietnym seksie ale o zakochaniu...

jesli tego nie bylo moze faktycznie nigdy nie byliscie dla siebie stworzeni do
malzenstwa? moze po prostu mieliscie byc przyjaciolmi? a wiadomo ze
zona/partnerka nigdy nie moze byc przyjacielem, milosc i oprzyjazn niesttey sie
wyklucza

a jesli jest tak jak pisze to moze sensownie byloby porozmawiac z ona...moze ona
czuje to samo? moze tez ukrywa ze nie jest do konca szczesliwa w zwiazku, moze
tez kryje gdzies w srodku uczucie do kogos innego i moze wcale taka rozmowa nie
skrzywdzilaby was lecz odwrotnie?

nie potrafie zrozumiec jak np maz kochajacy namietnie, mocno, az do grobu itd
nagle przestaje kochac, ale z tego co piszesz ty masz troche inna sytuacje, moze
to wogole nie byla taka milosc? w takim przypadku wcale sie nie dziwie ze mogles
spotkac kogos kogo pokochales, ale jesli po rpostu zona ci sie znudzila a na
horyzoncie pojawila sie za przeproszeniem gorąca du.peczka do wyrwania no to
przykro mi ale poparcia na forum ani zony nie bedziesz mial